- Jak masz na imię? - Chloe.
Powodzenia, Chloe.
Oczywiście musimy podziękować wszystkim mamom i ciociom,
które przyjechały z daleka, by towarzyszyć swoim córkom,
zszywając sukienki, malując twarze.
Mamy czas poznać jeszcze jedną uczestniczkę,
która stoi tam na końcu, kręcąc młynka palcami.
Jak masz na imię, piękna damo?
Leanne.
Miło cię poznać. Gdzie się urodziłaś?
W Wisconsin.
…życzymy im powodzenia w konkursie talentów.
Dorothy Turner, 8 News.
Wszystko psujesz. Wstawaj.
ZJEDNOCZCIE ICH W WIGILIĘ
- Tu Julian. - Nie odbiera. Pewnie wymknął się rano.
Są już gotowe?
Prawie.
- Et voilà. - Świetnie.
Jesteś pewna, że to znaczy to, co myślimy?
Oczywiście. Cóżby innego?
TRAGEDIA W CENTRUM KRAJU RODZINA GINIE W POŻARZE
DOM DOSZCZĘTNIE SPŁONĄŁ, ALE STRAŻ POWSTRZYMAŁA OGIEŃ.
RODZINA GRAYSONÓW: STEPHEN, LAURA I LEANNE
George.
Śniadanie.
Zamówiłam ci odtwarzacz Betamax.
Zapowiadają mocne opady śniegu, ale nasz dostawca jest bardzo dzielny.
Jeśli dowiózł nam komodę podczas huraganu Sandy,
to na pewno dostarczy Betamax w takich warunkach.
Wiem, że ta taśma jest dla ciebie bardzo ważna.
Chcę pomóc tak, jak potrafię.
Zawarliśmy umowę.
Co to jest?
Było w twoim pudełku.
Musiało wypaść.
Pomyślałam, że może być dla ciebie wartościowe.
Czyli już wiesz.
Nadszedł czas.
Tędy.
Jak poszło?
Dobrze. Tak mi się wydaje.
- Spytał, czy może użyć grilla. - Mojego grilla? Po co?
Nie wiem. Po prostu spytał.
- Nie patrz tak na mnie, proszę. - Nie patrzę.
Mam to pod kontrolą.
Leanne?
Byłem w twoim domu.
W tym, co z niego zostało.
Gdybyś chciała kiedyś z kimś pogadać… to możesz ze mną.
Popołudniowa herbatka?
Nabijasz się ze mnie.
Czego chcesz, Julianie?
Cała ta maskarada z drzwiami i muzyką…
Nie jesteś przebiegła. Jestem tu tylko dlatego, że tego chcesz.
Mówiłeś, że możemy pogadać.
Tak mówiłem.
Dobra. Zaczynaj.
Nie wiem od czego.
Możesz zacząć od niej.
To wygląda na coś… nieźle porąbanego.
Przypomina mi moją matkę.
Mają takie same oczy.
- Witam. - Dzień dobry.
- Słucham. - Szukam Seana.
Seanie?
Kochanie, ten pan mówi, że cię zna.
Na pewno chcecie tu siedzieć?
- Jest okropnie zimno. - Nie szkodzi. To idealne miejsce.
Kogo on szuka?
Mamy w domu gościa.
No to… skąd się znacie?
Rzadko się zdarza, że nie znam dobrych przyjaciół Seana.
Wyjaśnisz to?
To prywatny detektyw.
Wynająłem go z Julianem, żeby sprawdził Leanne.
Och, Seanie. Nie wierzę.
Wyglądała na podejrzaną. Jak widać, myliłem się.
Nie uważasz, że powinieneś był podzielić się tym ze mną?
Że nasza niania jest objęta śledztwem?
Nie chciałem cię angażować.
Czuję się oszukana.
Skoro już wiem, lepiej wszystko mi powiedz.
Cokolwiek, co pomoże zrozumieć, czemu zabrali Jericho.
Nie wiem, czy coś mam.
Jak to możliwe?
Co znalazłeś w związku z Leanne?
Niewiele.
Tylko stary, spalony dom. Jakiś tragiczny wypadek.
Jak blisko z ciotką i wujkiem jest twoja matka?
Jest jej bratem?
George i May to moja wybrana rodzina.
Nie jesteśmy spokrewnieni.
Twierdzą, że Bóg zesłał ich tam, gdzie byłam pochowana w popiele.
Powiedzieli, że Bóg dał mi drugą szansę.
Każdy szczegół na ich temat jest ważny.
Każda pozornie nieistotna informacja. To podstawa dziennikarstwa.
Nic ci nie jest?
- Nie. - Dam ci coś do picia.
- Nie trzeba. - Ja pójdę.
Pozwól mi, proszę. To moja wina.
Co to jest?
- Znalazłam je tutaj. - To pewnie naszej mamy.
Nie wolno nam słuchać muzyki.
Mówią, że to mroczna pokusa.
Ale ja tego nie rozumiem.
Dla mnie jest jak światło.
Pokażę ci coś.
Z archiwum wiadomości lokalnych.
Patrz, jak mnie trzyma.
Jakby chciała mnie upuścić.
Dorothy nigdy nie trzymałaby tak Jericho.
Co Dorothy ma z tym wspólnego?
Kiedyś myślałam, że jest idealną matką.
Była taka piękna.
Łagodna.
Zupełnie inna niż moja.
Ale pomyliłam się.
To, kurwa, nie fair.
To, co stało się z dzieckiem, było wypadkiem. To nie była jej wina.
A czyja?
Pewnie winiłbym Boga.
Gdybym wierzył w jego istnienie.
Na razie winię siebie.
Myślałem, że bezpieczniej będzie ci nie mówić. To był błąd.
Nie możemy się okłamywać.
Obiecaj mi.
Przepraszam. Musiałem po drodze wstąpić do łazienki.
Dziękuję.
Juju, tu Dottie.
Nie dzwoniłabym, gdyby to nie było ważne, ale…
Jest mi po prostu bardzo ciężko.
Jericho ciągle tylko płacze. Próbowałam już wszystkiego i…
Czuję się teraz bardzo przytłoczona.
Więc… może mógłbyś wpaść…
choćby na parę godzin…
Oddzwoń do mnie, dobrze? Pa.
Czemu nie poszedłeś?
Mój diler zdobył świetny towar. Nie mogłem tego przepuścić.
Przez cztery dni była sama z jego ciałem.
Ciągle myślę o tym, co by było…
gdybym poszedł.
Dlaczego mi to mówisz?
Czego chcesz? Żebym jej współczuła?
Nie.
Po prostu kiedy dzieje się coś strasznego…
i udajemy, że wcale nie…
to zżera nas od środka.
Moja matka uwielbiała taką zieloną sukienkę…
więc postanowiłam ją zniszczyć.
Żeby zamiast niej pokochała mnie.
Położyłam ją na palniku.
Nie wiedziałam, jak szybko ogień rośnie.
Nawet się nie bałam. W ogóle.
Byłam tylko wściekła.
Czułam, jakbym też się paliła.
Ciotka z wujkiem uznali, że działałam z woli Boga.
Że straszne rzeczy mają swój powód.
Ty tak myślisz?
Myślę, że jeśli to Bóg…
to nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Bez niej nigdy stąd nie pójdzie. Umowa obowiązuje, dopóki mamy Leanne.
Wejdźmy do środka. Jest lodowato.
Mogę przynieść ci koc.
To bardzo miło z twojej strony, ale nie trzeba.
Musimy skontrolować George’a.
Świeże powietrze jest przyjemne. Może zostaniemy tu trochę dłużej?
Naprawdę mi zimno, ale możemy rozmawiać dalej w kuchni.
Roscoe, co ty robisz?
Nie mogę was wpuścić.
Dlaczego?
Kazał mi trzymać was tu do zmroku… bez względu na wszystko.
Kto?
George.
Co ty wyprawiasz?
Mówiłam, że chcę ci pomóc!
Myślałeś, że możesz nas oszukać?
Że możesz sobie pójść, nie respektując swojej części umowy?
- Odpowiedz! - Potrzebowałem czasu na przygotowania.
Musimy to robić sami.
- Przygotowania? - Tak.
Musimy być gotowi.
Zjednoczenie nastąpi o pełnej godzinie.
To pewne.
Dobrze.
Oby.
- Wybacz. - Idź już.
Nie rozumiesz. Posłuchaj mnie.
Znasz mnie. Wiesz, że jestem racjonalny.
Coś się ze mną dzieje. Następują zmiany.
Zmiany na lepsze.
O co ci chodzi?
Nie umiem tego wyjaśnić.
Wiem tylko, że zaczęło się, kiedy go poznałem.
Kiedy więc poprosił mnie o coś niewinnego, wiedziałem, że muszę się zgodzić.
Musisz sobie iść.
Chcę powiedzieć, że możesz im ufać.
Nie są tacy jak my.
Są wyjątkowi.
Nie powinnam tego robić.
Mówią, że jeśli coś jest przyjemne, to jest niebezpieczne.
W Święta siadamy na kolanach Mikołaja
i szepczemy mu do ucha życzenia.
Ale psycholodzy dziecięcy twierdzą teraz, że to sprzyja manipulacji.
Uważają, że dzieci powinno się zachęcać do otwartego wyrażania życzeń.
Nie mogę tego zrobić.
Po co ci ten nóż?
Chcesz mi zrobić krzywdę?
Mówiłeś, że mnie kochasz.
Każdy mnie okłamuje.
Ona po ciebie przyjdzie.
Niech przychodzi.
Dam sobie radę z May.
Nie May.
O Boże. Skąd pan się tu wziął? Nic panu nie jest?
Napisy: Marzena Falkowska