ฉันแน่ใจว่าทุกคนที่วิสคอนซิน คงอยากรู้ว่าเธอมาถึงที่นี่ปลอดภัย
พี่ตรวจสอบเรื่องของเธอละเอียดแค่ไหน
ลีแอนน์ เกรย์สันตัวจริงเป็นใคร
ฉันไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่
ไม่จริงหรอก
เธอกินซุปกระป๋อง เธอสวดมนต์ แล้วเธอก็เข้านอน
ผมคิดว่าคงจะดีถ้าเราทำความรู้จัก คนที่อยู่ข้างบนนั้นให้มากขึ้น
ประวัติที่ดูได้คือเกิดที่วิสคอนซิน
บางทีเธออาจจะเป็นเด็กบ้านนอก ที่เดินทางมายังเมืองใหญ่จริงๆ
เด็กสาวน่ารักใสซื่อ ที่พวกนายรับมาพักข้างบนนั้น
เธอปลอมตัวเป็นเด็กที่ตายไปแล้ว
- เธอมาจากไหน ลีแอนน์ - วิสคอนซิน
- ครอบครัวใหญ่มั้ย - มีแค่ฉัน
คุณคงตัวเปียกโชกแน่เลย
ครับ
นี่ครับ
- โอเคค่ะ - นี่ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ไง เจ้าหนูน้อย
เขาไม่ค่อยชอบคนแปลกหน้าเท่าไหร่ค่ะ
คุณจะบินด้วยอากาศแบบนี้ได้เหรอ ฝนตกกระหน่ำเลยนะ
เป็นเที่ยวบินเช่าเหมาลำน่ะ ผมว่าพวกเขาคงไม่สนเรื่องความปลอดภัย
เฮ้ คุณกินซูแมคของผมไปรึเปล่า ผมว่าผมมีมากกว่านี้
ใช่แล้ว ที่รัก ฉันกินเองค่ะ
ฉันแอบย่องลงมากลางดึก แล้วกิน เครื่องเทศอันมีค่าของคุณไปหลายคำ
ผมไม่ควรไปรึเปล่า พวกเขาน่าจะ หาคนแทนได้ภายในคืนนี้
คุณพูดแบบนี้ทุกครั้งที่จะบิน ฉันว่าคุณเป็นโรคหวาดกลัวแล้วล่ะ
ผมไม่ได้เป็นโรคหวาดกลัว
ผมมีสิ่งที่ชอบ กับสิ่งที่ผมไม่ชอบมันเลย
เพียงแค่ของที่ผมไม่ชอบ มันเยอะมาก
จดหมายฉบับแรกของเธอ
ฉันนึกว่าไม่มีใคร สนใจใยดีเธอแล้วซะอีก
มาจากใครน่ะ
- ฉันจะรู้ได้ไง - เปิดดูสิ
ห้ามทำแบบนั้นนะ
"ลีแอนน์ เกรย์สัน"
ลีแอนน์จ๊ะ
ถ้าคุณอยากจะไปสนามบิน คุณต้องออกเดี๋ยวนี้แล้ว
คุณจะเดินทางเหรอคะ คุณเทอร์เนอร์
ชอนเดินทางกับทีมฟุตบอล ฟิลาเดเฟีย อีเกิลส์คืนนี้จ้ะ
พวกนั้นขอให้เขาทำอาหารให้ เป็นเกียรติอย่างมาก
ผมจะกลับมาพรุ่งนี้เช้า
มีของของเธออยู่บนโต๊ะเคาท์เตอร์น่ะ
เจอกันคืนนี้จ้า
ชอน
"เจอเธอแล้ว"
สายฝน ช่วยจากไป
ช่วยมาใหม่ ในวันอื่น
สายฝน ช่วยจากไป
เด็กน้อยใคร่อยากเล่น
สวัสดี แม่ดอกไม้น้อยๆ
พวกเขาอยู่บ้านมั้ย
ทำงานค่ะ
เอาล่ะ ขอดูเจ้าหนูนั่นชัดๆ หน่อย
รองเท้า
โดโรธีไม่ให้สวมรองเท้าในบ้าน
ท่อบำบัดน้ำเสียในใจกลางเมือง มีอายุเก่าแก่กว่าร้อยปี
และวันนี้คือวันที่พวกมัน จะพูดได้ว่า "พอกันที"
"ระดับน้ำสูงขึ้น"
ลีแอนน์จ๊ะ ทุกอย่าง...
โดโรธี เทอร์เนอร์
ฉันรู้จักคุณด้วยหรือคะ
ไม่ครับ แต่ผมรู้จักคุณ
นี่คือคุณลุงจอร์จค่ะ โดโรธี
ครอบครัวนี่เอง
ขอโทษนะคะ เราไม่นึกว่าจะมีแขก
ผมแค่ผ่านมาที่เมืองนี้วันเดียว
เลยคิดจะเซอร์ไพรส์เธอสักหน่อย
ดูให้แน่ใจว่าเธอประพฤติตัวดี
เธอไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้เราเลย ใช่มั้ยจ๊ะ ลีแอนน์
นี่สำหรับเด็ก
ใจดีจังเลยค่ะ
มันคือไม้เอล์ม จากต้นไม้ ที่พิเศษมากๆ โตในทุ่งหญ้าของเรา
- มันคือ... - สามีของคุณ
จริงด้วย เชฟนี่นา
น่ารักมากค่ะ
ฉันว่าจะทำอาหารเย็นสักหน่อย
คุณจะทานร่วมกับเรามั้ยคะ จอร์จ
- เฮ้ - เฮ้
เที่ยวบินเป็นไงบ้าง
ปั่นป่วน คุยนานไม่ได้ ผมต้องเริ่มทำอาหารอีกหนึ่งนาที
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ฝนยังตกอยู่
อันนี้ได้ที่รึยังคะ
หรี่ไฟลง แล้วคว่ำด้านที่เป็นหนังลง
มีเรื่องคุยแค่นี้ใช่มั้ย
เปล่า เรามีแขกมาด้วย ลุงของลีแอนน์แวะมาที่เมืองนี้
- อะไรนะ - ลุงจอร์จของเธอ
ไม่รู้ว่าลุงแท้ๆ ของเธอ หรือว่าเป็นเพื่อนของครอบครัว
คำนี้ใช้กันทั่วไปแล้วเดี๋ยวนี้
- โดโรธี ไอ้บ้าที่ไหนอยู่ในบ้านเรา - ฉันบอกคุณแล้วไง
โดโรธี คุณต้องขอให้เขาออกไป
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันเพิ่งชวนเขากินข้าวเย็น
เราไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร
ลีแอนน์รับรองเขาให้
แล้วใครที่ไหนรับรองเธอล่ะ
เลิกประสาทได้แล้ว เขาเป็นแค่คนแก่คนหนึ่ง
ฉันคิดว่ามันคงแห้งไปแล้ว
โดโรธี
โทรมาอีกทีก่อนนอนละกัน แล้วก็เลิกกังวลได้แล้ว
มาแล้วค่ะ
บอง นาปาตี
อย่างที่เขาพูดกันในปารีส
ดีค่ะ
ดีจังเลยค่ะ
นี่สูตรอาหารของชอนค่ะ
แต่ส่วนตัวฉันมักจะไม่ใส่กระเทียม
เสียดายจังที่คุณไม่ได้เจอเขา
แต่เรื่องงานย่อมมาก่อน
ศาสตร์อาหารโมเลกุล คือด้านที่เขาเชี่ยวชาญค่ะ
ชอนสามารถข่มพวกร้านอาหารได้ อย่างไม่มีใครเหมือน
ไม่ใช่ว่าเขานิสัยไม่ดีหรอกนะ
บางครั้งคนเราก็ต้องโดน ไม้แข็งกันบ้างเพื่อให้รู้สถานะตนเอง
ใช่ละ ชอนพูดแบบนั้นเลย
แล้วคุณทำงานด้านไหนคะ จอร์จ
กู้ภัย
เรือหรือคะ
บางครั้งก็ใช่
อาหารอร่อยมากค่ะ โดโรธี
มารยาทดีสมบูรณ์แบบ
เธอเป็นคนน่ารักเสมอล่ะ
เด็กทารกที่สวยที่สุดที่คุณเคยเห็น
ดูไม่ออกหรอก ถ้าเห็นเธอในตอนนี้น่ะ
ฉันรู้ว่าเรายังเจอกันไม่นาน
แต่รู้สึกเหมือนลีแอนน์ อยู่ที่นี่มานานแล้ว
ซึ่งเราก็หวังไว้เช่นนั้น
น่าเสียดายว่าที่บ้าน เกิดปัญหาบางอย่าง
ลีแอนน์จะต้องกลับไป
ฉันไม่คิดว่าทางเราจะสะดวกแบบนั้นนะ
คุณได้เซ็นสัญญาไว้รึเปล่า
เรามีสัญญาปากเปล่า
ทดลองหนึ่งเดือน
ใช่ ถูกแล้ว แต่เราเพิ่งได้...
เผื่อคุณอยากจะกำจัดเธอ
ขอโทษนะคะ
- จูเลียนรึ - พระเจ้า ฝนตกหนักเป็นบ้าเลย
ทำไมไม่โทรมาก่อนล่ะ
ชอนไม่อยู่ที่นี่ ถ้าเธอแค่อยากมาดื่มน่ะนะ
ผมรู้ เขาโทรหาผมจากร้านในบอสตัน
น้องชายฉันเองค่ะ จูเลียน
จูเลียน นี่ลุงของลีแอนน์ จอร์จ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
เธอกินข้าวมารึยัง
ผมกินของเหลือของพี่ก็ได้
เธอมีครอบครัวใหญ่เหรอ ลีแอนน์
หรือมีแค่คนนี้คนเดียว
เธอทำงานถึงกี่โมง สาวน้อย
เขาอาจจะแค่หิวน่ะจ้ะ
แม่รู้ดีที่สุด
แล้ว...
คุณอยากจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
เก็บโต๊ะให้เจ้าบ้านของเราด้วย
ไม่ต้อง
ทำไมคุณไม่เริ่มบอกก่อนล่ะ ว่าคุณเป็นใครกันแน่
ผมก็เหมือนคุณ จูเลียน
คิดงั้นรึ
เราเป็นลุงเหมือนกัน
ต้องรับผิดชอบมากกว่าที่คนทั่วไปคิด
หากเกิดเรื่องน่าเศร้าขึ้นมา เราต้องลุกขึ้นมาจัดการ
รับเอาเด็กมาดูแลเอง ถ้าเราเป็นคนดี
เราเป็นคนดีใช่มั้ย จูเลียน
กวาดเศษอาหารในจานทิ้ง วางลงในอ่างแล้วใช่มั้ย
ค่ะ
เธอไปล้างจานซะ แล้วฉันจะเช็ดเอง
ปิดประตูตามหลังด้วย
เราเจอปัญหาแล้ว
แหงแซะ
เขาจะพาลีแอนน์ไปจากเรา
ดีแล้ว ปล่อยให้เขาทำ
พูดมาได้ว่าบ้านหลังนี้ อาจไม่ดีพอสำหรับเด็กสาวคนนั้น
บอกตรงๆ นะ จูเลียน ฉันหัวเสียมากตอนนี้
เขาพูดกับพี่ว่ายังไงกันแน่
ถ้าหมอนั่นคิดว่าจะพาเธอกลับไปได้
ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ
เอ้านี่ ลูบหลังให้เขาเรอหน่อยสิ
คุณช่างมีน้ำใจจริงๆ แต่ไม่ต้องก็ได้ค่ะ
เรามีเครื่องล้างจาน
เราควรไปได้แล้ว
รถไฟจะออกพรุ่งนี้เช้า
เราจะไปหาที่พักใกล้ๆ สถานี
ฉันไม่ยอมเรื่องนี้แน่
ข้างนอกนั่นฝนตกหนักมาก
คุณค้างที่นี่กับเราเถอะ เรามีห้องเหลืออีกเยอะ
- ผมไม่อยากรบกวนคุณ - ขอร้องนะคะ คุณลุง
- เขาจะค้างที่นี่คืนนี้ - ไอ้เวรนั่นเนี่ยนะ
ฉันรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่น่า จูเลียน
เขาจะค้างที่นี่คืนนี้
ไม่นะ ห้ามเขาค้างที่นั่น
โดโรธียืนกราน
ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ผมจะนอนที่โซฟา
เขารู้อะไรบ้าง เรื่องของเรา เรื่องเด็กทารก
เขาอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้
ผมมั่นใจ
เราเปลี่ยนห้องสำหรับแขก เป็นห้องเลี้ยงเด็ก
แต่ชอนบอกว่าโซฟาตัวนี้นอนสบายมาก
คุณคิดว่าเด็กสาวคนนี้ อยู่กับคุณดีกว่า
เธอเป็นเด็กที่น่ารัก
ต้องขอบคุณครอบครัวคุณ
ลีแอนน์มีอนาคตที่สดในข้างหน้า
ชอนกับฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อให้เธอทำตามฝันได้
จะหาว่าผมหัวโบราณก็ได้ โดโรธี แต่เด็กควรอยู่กับครอบครัวตัวเอง
ใช่ ฉันก็เห็นด้วย
แต่ลีแอนน์ไม่ใช่เด็กแล้ว
นั่นแม่ของฉันเอง
ตอนที่แม่คุณเสีย คุณอายุเท่าไหร่ ดอตตี้
แม่เคยเรียกฉันแบบนั้น "ดอตตี้"
ชอนน่าจะมีชุดนอนที่คุณยืมใส่ก่อนได้ ฉันจะไปดูให้ค่ะ
ขอฉันเข้าไปครู่นึงได้มั้ย
ฉันแค่อยากคุยนิดนึงก่อนเข้านอน
ฉันรู้ว่าลุงของเธอเป็นห่วง และเขาก็มีสิทธิ์เป็นห่วงจริงๆ
เราน่าจะจ้างเธอ อย่างเป็นทางการตั้งนานแล้ว
แต่เธอก็รู้ว่า ชอนกับฉันงานยุ่งแค่ไหน
เราเลยเผลอลืมเรื่องนี้ไป
ตรงหน้าสอง เธอจะเห็นว่า ฉันใส่เรื่องค่าจ้างเพิ่มขึ้นนิดนึง
เมืองนี้ข้าวของแพง ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่อย่างสบาย
เจริโคคงแย่แน่ ถ้าเธอทิ้งพวกเราไปตอนนี้
เขาเริ่มติดเธอแล้ว
ฉันก็ด้วยค่ะ
พวกเราชอบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ตลอดหลายสัปดาห์มานี้ ลีแอนน์
ชอนเองก็ด้วย เธอก็รู้ว่าปกติเขาเกลียดทุกคน
พูดจริงๆ เธอเหมือนเป็น สมาชิกในครอบครัวของเราแล้ว
นอกจากว่าจะมีเรื่องอื่น
นอกจากว่าเธออยู่กับเราไม่มีความสุข
เปล่าค่ะ ฉันมีความสุขดี โดโรธี
ถ้างั้นเธอก็ต้องบอกลุงของเธอนะ
เขาจะได้เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร
ไม่ได้ผลหรอกค่ะ
ถ้าลุงบอกว่าฉันต้องไป ฉันก็...
ถ้างั้นเราก็ต้องทำให้ เขาเชื่อว่าเธอควรอยู่
เราทั้งคู่ช่วยกัน
ค่ะ
เรากำลังไปได้สวยที่นี่ ฉันจะไม่ยอม ให้คนตัวเหม็นนั่นมาทำลายหรอก
ที่รัก ผมอยากให้คุณ เก็บกระเป๋าเอาของสำคัญ
แล้วไปที่ รร แมริออท จนกว่าผมจะกลับมาตอนเช้า
ฉันไม่ยอมถูกไล่ออกนอกบ้านตัวเองหรอก
แล้วคุณก็เลิกกังวลได้แล้ว จูเลียนก็อยู่ที่นี่
จูเลียนหนักแค่ 72 กิโล ส่วนใหญ่หนักโคเคนด้วย
ถ้าลุงนั่นอยากพาลีแอนน์กลับบ้าน ก็ปล่อยเขาไป
เราหาพี่เลี้ยงคนใหม่ได้ พี่เลี้ยงดีๆ แบบดีเลิศ
คุณไม่เห็นแววตาของเธอในคืนนี้ ชอน
เธอรักพวกเรา มากกว่าที่เธอรัก...
พระเจ้า ฉันไม่อยากพูดออกมา
ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าลีแอนน์มาจากไหน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ที่ที่ดี
มันไม่เกี่ยวกับเราเลย
ผมเอง
- เธอทำบ้าอะไรเนี่ย - เขาหายไปแล้ว ลุงจอร์จน่ะ
อะไรนะ
เขาไม่อยู่ที่เตียง ผมตรวจดูทุกห้องแล้ว
เขา... เขาไปแล้วเหรอ
ยังหรอก ยกเว้นว่า พี่จะบอกรหัสประตูกับเขา
ฉันไม่บอกรหัสเขาอยู่แล้ว
ถ้างั้นเขาก็ต้องอยู่ที่ไหน สักแห่งในบ้านหลังนี้
โดโรธี ผมกับพี่ ต้องหนีไปจากที่นี่ให้ไว
ฉันไม่ยอมให้คนแปลกหน้า มาไล่ฉันออกจากบ้านตัวเองหรอก
- เดี๋ยว พี่จะไปไหนน่ะ - ไปหาเขาน่ะสิ
ผมหาทั่วแล้ว
ยกเว้นห้องของยัยนั่น
- เขาจะไปอยู่ห้องของเธอทำไม - เขาเป็นลุงแท้ๆ นี่ ไม่ใช่รึ
ไม่ก็ใครสักคนที่เรียกตัวเองว่า "ลุง" เพื่อให้พี่ไว้ใจ
หนูลงไปทำอะไรที่พื้นน่ะ
เป็นอะไรมั้ยจ๊ะ
พอกันที เขาต้องออกไปจากที่นี่
อย่า ปล่อยเขาไว้นั่นล่ะ
อะไรนะ เขาอยู่ในเปลเด็กนะ
ฉันเห็นแล้ว
ฟังนะ ถ้าเราไล่เขาออกไปข้างนอก เราก็จะเสียลีแอนน์ไป
ถ้างั้นพี่อยากให้เราทำยังไงกับเขา
ฉันจะเอาเจริโคมานอนด้วย
ฉันจะล็อกประตู ส่วนเธอนั่งเฝ้า
คอยดูว่าเขาอยู่ในนั้น
ฉันจะคุยกับเขาเองพรุ่งนี้
แม่งบ้าชิบหาย
จูเลียน ไม่ใช่ทุกครอบครัวนะ ที่ปกติเหมือนพวกเรา
อย่าปล่อยให้เขาคลาดสายตาละกัน
อรุณสวัสดิ์ พ่อคนขี้เซา
หลับสบายมั้ย
หลับสนิทเหมือนทารกเลย
จูเลียน
ฝนหยุดแล้วล่ะ
พระเจ้าฉายรอยยิ้มให้เราในวันนี้
คุณสวมไซส์ 10 เหรอคะ เหมือนชอนเลย
เขาซื้อมาตั้งแต่ปี 2012
หนังดี แต่ใส่ยังไงก็ไม่สบาย
ฉันแน่ใจว่าเขาคงอยากให้ คนที่เหมาะกว่าใส่
ขอบคุณเขาแทนผมด้วย
ลีแอนน์
บอกลาสิ
- เธอไม่ได้อยาก... - ผมไม่ได้พูดกับคุณ คุณผู้หญิง
จูเลียน ฉ... ฉันจัดการเอง
ลีแอนน์
เธอมีอะไรอยากจะพูด กับคุณลุงของเธอมั้ย
ฉันอยากอยู่ที่นี่ค่ะ
แล้วคนอื่นๆ ล่ะ คนที่เธอควรไปช่วยเหลือ
เธอจะทิ้งพวกเขาเพื่อสิ่งนี้รึ เพื่อหล่อนน่ะรึ
งั้นก็ตามใจ
คราวหน้าฉันจะพาป้าเมย์ของเธอมาด้วย
เธอก็รู้ว่าปฏิเสธป้าไม่ได้หรอก
บ้านหลังนี้ไม่ศรัทธาในพระเจ้า
เธอกล้ามากจ้ะที่พูด
ฉันจะพาเขาไปแต่งตัว
เธอคิดว่าเขาหมายความว่าไง
พล่ามไปเรื่อยแหละ
ใครจะไปรู้วะ
โดโรธี
ถ้างั้นก็สัปดาห์ที่เก้านะคะ แล้วฉันจะเขียนไปยืนยันอีกที
เวลานั้นลงตัวสำหรับเราค่ะ ขอบคุณที่ช่วยเหลือ
คุณก็เช่นกันค่ะ
ทุกอย่างโอเคมั้ย
ถามจริง คุณไม่อยู่แค่คืนเดียว
คุณคิดว่าโลกทั้งใบจะถล่มทลาย เพราะไม่มีคุณน่ะเหรอ
ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว
อีกสามอาทิตย์ ทำตัวให้ว่างด้วย
ทำไม
เพราะฉันจองโบสถ์ที่แซนซัมไว้
ลูกชายเราจะเข้าพิธีรับศีลล้างบาป
คุณห้ามฉันไม่ได้หรอก
นี่คือโอกาสเหมาะที่ทุกคน จะได้เจอเขาสักที
และเห็นว่าเขาสมบูรณ์แบบแค่ไหน
ปลุกเขาอีก 23 นาที ไม่งั้นเขาจะงอแงทั้งวัน
โอเค ไม่เป็นไร โอเค
ดีมาก นั่นล่ะ
ดีมากจ้ะ ดีมาก ดีมาก
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร