To Roscoe. Wspominałem ci o nim.
Prywatny detektyw?
Ta słodka, niewinna dziewczynka, która tu mieszka,
ukradła tożsamość zmarłej.
Jak to możliwe?
Mogę ci pokazać, co robi.
Je zupę z puszki, modli się, kładzie się spać.
- Potem robi się dziwnie. - Jak to „dziwnie”?
Już dobrze.
- Dlaczego my? - Wiedziałam, że będę tu szczęśliwa.
To był też twój pierwszy występ w telewizji, Leanne?
Tak, Dorothy.
- Jak masz na imię? - Leanne.
Dorothy!
- Dzień dobry. - Kopnij ją dla mnie w tyłek, dobra?
Dorothy?
Dorothy.
Cześć.
Leanne.
Pan Turner na ciebie czeka.
Tak, potrzebuje samochodu.
Cały tydzień mnie wozi.
Ostatnio dziwnie się zachowuje.
Zauważyłaś?
W jakim sensie dziwnie?
Nie wiem.
Miło.
Sean nie jest miły dla nikogo.
Taki już jest.
Chyba że czegoś chce...
albo zrobił coś, czego nie powinien.
To na pewno przez to.
Jesteś z nim cały tydzień.
Gdybyś coś wiedziała, powiedziałabyś mi?
Naprawdę nie sądzę, by pan Turner miał romans, Dorothy.
„Romans”?
Czy ktoś wspominał o romansie?
Nie przyszło mi to do głowy, dopóki ty o tym nie wspomniałaś.
Jestem gotowy.
Już lecę.
Sean przedstawia swoją ofertę restauracjom.
Założył marynarkę, która go niby odmładza.
Widzę, że znów wciskasz się w tę spódnicę.
Oto Sean, którego znamy i kochamy.
Będę w tym tygodniu dużo poza domem, poradzisz sobie sama?
Nie będę sama. Mam Jericho do towarzystwa.
Ciepło ci? Ciepło.
Dobrze, chodźmy.
Gotowy?
Fajnie, prawda?
Wygrałam.
Właśnie tak się to robi.
Cześć, skarbie. Właśnie tak.
Właśnie tak.
Hej.
Zostawiłeś otwarte drzwi.
Wszedłem bocznymi. Sean dał mi kod dostępu.
Pod kratką jest klucz, jeśli będzie ci potrzebny.
Wystraszyłem cię?
Nie.
Ale wiem, co cię wystraszy.
Co takiego?
Otwórz i zobacz.
Świerszcze.
Sean prosił, żebym je przyniósł i przygotował kilka rzeczy.
U ciebie pewnie było ich sporo.
Słyszałam je w nocy.
Teraz słyszę tylko auta.
Jak smakują?
Jak kurczak.
Poważnie?
Nie możesz tak go zostawiać na chodniku.
Nie w tej okolicy.
Czasem nawet nie sprawdzają, czy jest pusty.
Dziękuję.
Byłam rozkojarzona.
Pracujesz u Turnerów? U Seana i Dorothy?
Jako niania. Jestem Leanne.
A ja Wanda. A to Olivia. Przywitaj się.
Widziałam was w okolicy.
Od rana nie możemy wejść do domu.
Ciągle zapominam kluczy.
Ładnie tu.
I ciepło.
Napijecie się czegoś?
Skąd jesteś, Leanne?
Z Wisconsin.
Masz dużą rodzinę?
Jestem sama.
Ile zapłacili za ten dom?
Nie wiem.
Możemy sprawdzić.
Przesuń się.
Mówiłaś o rodzinnych stronach. Wyoming, tak?
Wisconsin.
Ale zawsze chciałam podróżować.
Na przykład do Azji.
Moja ciocia miała książkę o Japonii.
Wiedziałaś, że zniszczyli całe miasto bombą?
Co ty nie powiesz.
Muszę lecieć.
Cześć.
Wszystko gra?
Oczywiście. Możesz iść.
Dobrze.
Widzisz? Podwoili swoje pieniądze.
Kurwa!
Muszę to odebrać.
Ile masz lat, Olivia?
Sześć.
Jak myślisz, ile ja mam?
Trzydzieści?
Pieprzyć go.
Wszystko gra?
Muszę pojechać zapłacić mandat
albo twój pieprzony kraj deportuje mojego chłopaka.
Zrobisz coś dla mnie?
Oczywiście.
Popilnujesz jej przez godzinę? Boi się metra.
Może tu zostać.
Ubranie na zmianę, ulubiona zabawka i wszystko, o co może prosić, jest tu.
Nie karm jej. Jest uczulona na wszystko.
Nie będzie mnie najwyżej godzinę.
Możemy się pobawić, tylko nie obudźmy Jericho.
Dobrze.
Dziewięćdziesiąt siedem, 98, 99, 100.
Szukam!
Olivia? Co się stało? Widziałaś kogoś?
Mężczyznę. Wybiegł na zewnątrz.
Przepraszam. Pokłóciłam się z chłopakiem.
W porządku.
Fajnie było, prawda?
Mogę już ją zabrać do domu.
Jestem ci dłużna.
Możecie przychodzić, kiedy tylko zechcecie.
Co powiemy nowej koleżance?
Dziękujemy, Leanne.
Pa.
Dobrze.
HIGIENA TO PODSTAWA
Uwielbiamy darmowe poprawki makijażu, ale jeśli fanatycy higieny wygrają,
to, co widzicie teraz, może wkrótce zostać uznane za przestępstwo.
Rozmawiałam z kilkoma klientami,
pytając, co sądzą o proponowanym zakazie.
Mnie nie dotyczy, bo mam uczulenie...
- Lubisz ciasto? - Ciasto?
W cukierni „U Carlo"
robią wspaniały biszkopt kawowy.
Masz ochotę?
Tak, poproszę.
Jeśli pojedziesz piętnastką, obrócisz w około 40 minut.
Naprawdę warto.
Resztę możesz zatrzymać.
Halo!
Patrz na to.
Mam na twarzy istną bazę księżycową.
Myślałam, że jestem odporna na opryszczkę.
Wszyscy będą o mnie pisać, zobaczysz.
Hasztag: Dorothy Turner ma opryszczkę.
Nie zjadłaś ciasta.
Czego?
Położyliśmy się wcześnie z Seanem.
To miło, że zgodziłaś się po nie pojechać.
Żaden problem.
- Tak? - Jestem Leanne. Mieszkam niedaleko.
Zastałam Wandę?
Wandę?
Poznałam wczoraj ją i Oliwię. Ma pani bardzo miłą córkę.
Chyba się pomyliłaś. Nie mamy dzieci.
Przypomnij mi, gdzie mieszkasz?
Przepraszam.
ROZBROJONE GOTOWE DO UZBROJENIA
SKAKANIE TO SPALANIE
Uwierzcie kobiecie, która próbowała każdej diety, od Atkinsa po Zone.
Nic tak nie spala tłuszczu jak skakanie na trampolinie.
Z powodu wzrostu zachorowań na serce wśród młodzieży
zachęcamy mieszkańców Filadelfii, by wstali i zaczęli się ruszać...
TA MAŁA ŚWINKA
Tak.
- Skąd to masz? - Z piwnicy.
- Co tam robiłaś? - Nie wzięłam żadnego wina.
Co?
Kuchnia grecka czy indyjska?
Jak się dziś miewa nasz chłopczyk?
Dobrze.
I tak nie poczuję smaku.
Leanne, zjesz z nami?
Zamierzałam zjeść zupę.
Naprawdę ją uwielbiasz, co?
Zamawiam, więc daj znać, jeśli zmienisz zdanie.
Dobrze.
Hej. Już w porządku.
- Wiem. - Ona nigdy się nie dowie.
Nie zrobię tego.
Czy to naprawdę konieczne?
Musisz przestać tak się starać dla tej świruski.
Niech poczuje niechęć.
To twoja propozycja? Psikusy?
Ja bym wyłączył ogrzewanie w jej pokoju.
Wykurzył ją z pieprzonego domu.
Sean?
Dorothy pana woła.
Sean.
Leć do niej, suko.
- Zrozumiesz, jak się ożenisz. - Nie mogę się doczekać.
Idź już sobie.
- Zadzwoń jutro. - Dobra.
Leanne, pomożesz mi, proszę?
Możesz tu przycisnąć?
Wymienię dziś ten zagłówek.
Śpię w tym samym łóżku, co ty,
i nie mam drzazg.
Bo masz grubą skórę. Jesteś w dwóch trzecich nosorożcem.
Mam ci pomagać czy nie?
Cofam swoje słowa.
Mam ją.
Nie dotykaj jej.
ZUPA POMIDOROWA
KARMA DLA PSA
Cześć.
To może być?
Wszystko, kurwa, jedno.
Jak długo z nimi będziesz?
Z tymi Turnerami.
Jeśli jesteś zainteresowana, znam rodzinę w Fairmount.
Płacą 600 dolarów tygodniowo w gotówce.
To więcej niż tu, nie?
Nie zostawiłabym Jericho.
Matki nie martwią się takimi młodymi dziewczynami jak ty.
Dlatego więcej płacą.
Korzystaj, póki możesz. Dobrze ci radzę.
Mówiłam, że nie.
Po prostu o ciebie dbam.
Nie wiedziałam, że nie mogę wziąć śpioszków.
Co?
I nie musiałam jechać tak daleko po to głupie ciasto.
Jeśli chciała, żebym wyszła z domu, mogła poprosić.
O czym ty mówisz?
Zakryj buzię ręką.
Płacze więcej, gdy ona jest w domu.
Przy mnie nie płacze.
Nigdy.
Olivia?
Czekaj... Dobrze.
O Boże, ona nie może oddychać.
Ma wstrząs anafilaktyczny.
Pieprzone alergie.
Wstrzykiwacz.
Gdzie on jest?
Nie mieszkasz na tej ulicy, prawda?
Co?
Kto ci kazał zaprzyjaźnić się ze mną?
- To nie tak. On... - Kto?
Julian! Nazywa się Julian.
Pracuje z moją rodziną.
Dał mi 300 dolarów.
Miałam zadać parę pytań, zachęcić cię do odejścia.
To wszystko.
Proszę, pomóż mi!
Mogę pożyczyć cię na pięć minut?
Kiedy smaży się te stworzenia,
ich wnętrzności się kurczą,
tworząc małe otwory w odwłoku,
co pozwala mi wstrzyknąć redukcję z owocu katemfe,
dwa tysiące razy słodszego od cukru.
Parę kropel to jak włożenie do każdego owada kostki cukru,
czego nie mógłbym zrobić.
Wiem, że są obrzydliwe, więc jeśli nie chcesz...
Moja ciocia mawiała, że jeśli świerszcz pojawia się w domu...
wydarzy się coś złego.
Co się wydarzy, Leanne?
Jest lepki.
Jak polany karmelem popcorn.
Mógłbym skropić je sosem beurre suzette i podać w ten sposób.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Napisy: Marzena Falkowska