- เขาคิดถึงฉันมั้ย - อื้ม
เด็กนั่นลูกใคร
ลูกของคุณไงคะ เจริโคไง
ตุ๊กตาหายไป แล้วเด็กนั่นก็มาโผล่ ในเปล เธอสลับตัวพวกเขาแน่ๆ
คุยกับเพื่อนผมละ รอสโก ให้เขาหาว่ามีเด็กทารกหายตัวมั้ย
คุณทำอะไรอยู่น่ะ
- คุณเจอเธอที่ไหน - จะว่ายังไงได้ล่ะ เราโชคดีจริงๆ
ผมอยากเจอคนลักพาตัวเด็กคนนี้
โดโรธี คุณจำได้มั้ย ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจริโค
ทีแรกเธอรับตุ๊กตาได้ และตอนนี้ดูเหมือนเธอจะรับเด็กนี่ได้
แล้วถ้าเธอจำได้ล่ะ
บางทีเราต้องเริ่มคิดถึงอนาคตแล้ว ว่าเธออาจไม่มีวันฟื้นสติกลับมา
- สวมกางเกงหน่อยไม่ได้รึไง - นี่มันตีสามนะ
รอสโกน่ะ คนที่ผมเล่าให้ฟัง
- นี่พี่เขยผม ชอน - สวัสดี
คุณเป็นนักสืบเอกชนเหรอ
ที่จริงผมทำงานใน แผนกทรัพยากรบุคคล แต่ว่า...
เขารับงานเสริมเป็นนักสืบ ฝีมือดี
เขารับค่าจ้างเป็นรายวัน และเป็นมือหนึ่ง เราไว้ใจเขาได้
แล้วคุณพบอะไรบ้าง
ไม่เจออะไรในโซเชียลมีเดีย เกี่ยวกับลีแอนน์ เกรย์สันเลย
ประวัติที่ดูได้คือเกิดที่วิสคอนซิน
บางทีเธออาจจะเป็นเด็กบ้านนอก ที่เดินทางมายังเมืองใหญ่จริงๆ
มีเที่ยวบินไปที่เมดิสันตอนตี 5
ผมว่าไปดูดีกว่า ว่าเรากำลังเจอกับอะไร
ผมมีงานเลี้ยงที่ต้องจัดการ
ผมชวนคุณรึไง
ผมไม่อยากให้คุณทิ้งโดโรธี อยู่กับยัยนั่นตามลำพัง
จนกว่าเราจะรู้อะไรเพิ่มเติม
เราต้องมีรูปถ่ายเด็กสาวคนนี้
เพื่อให้คนที่บ้านเกิดเธอดู
หาหลักฐานพิสูจน์ตัวตนได้รึเปล่า
คุณหามาให้ได้มั้ย
ใบสมัครงานของเธอ ผมจะหยิบมาให้คุณ
- นายเจอคนส่งปลาข้างนอกมั้ย - ไม่เห็นครับ เชฟ
วันนี้ต้องเตรียมอะไรหลายอย่าง
อีกอย่าง ฉันอยากให้นายชิม ทุกอย่างก่อนจะเสิร์ฟอาหาร
เชฟ
ฉันป่วยหรืออะไรไม่รู้ ตุ่มรับรสชาติหายไป
อรุณสวัสดิ์จ้ะ โทบี้
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณนายเทอร์เนอร์
เขาพูดเรื่องตุ่มรับรสอีกแล้วใช่มั้ย
- ฟังดูเป็นหนักนะ - ก็ไลฟ์สไตล์เขาเป็นแบบนี้
ฉันเตือนเขามาหลายปีแล้ว
เราได้ประกาศนียบัตรเป็นสิบรับรองว่า จะทำอาหาร 5 คอร์สสุดเพอร์เฟคได้
มันอาจจะรสชาติเหมือนขี้หมา แต่จะหน้าตาเหมือนฟัวกราส์
- โทบี้ ผักอยู่ในห้องใต้ดิน - ครับ เชฟ
มีคนมาหาคุณที่หน้าประตูค่ะ
ถ้าไม่ใช่คนส่งปลา ผมซวยตายห่า
เขาเครียดมากวันนี้
มานั่งสิ ทานมื้อเช้ากับฉัน
ฉันรู้ว่าผิด แต่นี่สุดสัปดาห์ เราน่าจะอนุโลมให้
ลีแอนน์ นี่โทบี้ โทบี้คือ ผู้ช่วยชอน...
ชื่อตำแหน่งคุณคืออะไรนะ โทบี้
- คอมมี เชฟ - คอมมี เชฟ
"คอมมี" หมายถึง "ไม่" แน่ๆ
เพราะเขาทำหน้าที่ปอกผักกับล้างหม้อ
คิดว่าชอนสอนงานเขา แต่ฉันคิดว่าเป็นการใช้แรงงานเด็ก
ใช่เลย
พวกมันลื่นเป็นบ้าเลย
- ชอน - มากเลย
- นั่นปลาไหลรึ - ใช่ ผมจะทำแบบอบเกลือ
โทบี้ หยิบค้อนกับตะปู จากลิ้นชักบนให้หน่อย
- ได้ครับ เชฟ - ช่วยฉันตรงนี้ที
มันยังดิ้นอยู่
มันดิ้นไปอีกหลายชั่วโมงเลย
ปลาไหลนี่แปลก มันไม่รู้ตัวว่ามันตายแล้ว
โอเค ตัดตรงนี้ กับตรงนี้
ลีแอนน์ เธอวางแผนจะทำอะไร ในวันหยุดน่ะ
ลอกหนังของมันออก
ทำไมมันไม่หยุดดิ้นล่ะ
ดูเลือดทั่งหมดนั่นสิ จับไว้
เราเริ่มจะเป็นห่วงเธอแล้วเมื่อกี้
- ขอโทษค่ะ คุณนายเทอร์เนอร์ - ไม่ ไม่เป็นไร
ฉันขึ้นมาที่นี่ได้ยังไงคะ
โทบี้ เขาแข็งแรงมาก
ระดับน้ำตาลในเลือดของเธอ น่าจะไม่คงที่
เธอผอมแห้งมาก เอ้านี่ ชาคาโมไมล์ผสมน้ำผึ้ง
น่าจะผึ้งจากนิวซีแลนด์
เธอคงยังอยู่ช่วง ปรับตัวให้เข้ากับพวกเรา
เธอคิดยังไงกับทุกอย่างที่นี่
ฉันอยู่ที่นี่มีความสุขดี คุณนายเทอร์เนอร์
เรียกโดโรธีเถอะ
เอาน่า ฉันรู้ว่าเธอเรียกได้
โดโรธี
เธอน่ารักที่สุดเลย
เธอกับฉันจะต้องเป็นเพื่อนรักได้แน่ ตั้งแต่ตอนนี้เลย
- โทบี้ - ฮะ เชฟ
ลองชิมนี่
รสมันจัดไปหน่อย เชฟ
อย่าพลาดเชียวล่ะ
เฮ้ ฉันต้องรับสายนี้ อีก 5 นาที เอาออกจากเกลือนะ
ครับ เชฟ
เฮ้
เรามาถึงแล้ว ไอ้วิลคอนซินเนี่ย
เพิ่งได้ที่อยู่ของบ้านไร่เกรย์สัน
ขับจากที่นี่อีกประมาณชั่วโมงหนึ่ง
คุณได้รูปถ่ายรึยัง
อาฮะ รูปอะไรน่ะ เหมือนเธอตายแล้วเลย
ผมต้องแอบเข้าห้องเธอ เธอนอนหลับอยู่
อีกชั่วโมงจากนี้ ผมต้องเอารูปนั้น ให้พ่อแม่เธอที่น่าจะพกปืน
คงคุยกันสนุกแน่ๆ
จูเลียน ภาพค้างน่ะ สัญญาณไม่ดี
ผมจะโทรหาคุณถ้าถึงแล้ว
โอเค
เธอเป็นอะไรมั้ย
เธอตื่นแล้ว ฉันจะพาเธอไปในเมือง เราจะไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน
ทำไมล่ะ
เพราะว่าวันนี้วันหยุดของเธอ
- ที่จริง ฉันจะให้ลูกอยู่กับคุณ - ผมเตรียมจัดงานเลี้ยงอยู่
คุณให้ลูกนั่งบนเก้าอี้เด้งก็ได้ เขาจะได้ดูพ่อทำงาน
ชอน อยากจะพูดอะไร กับลีแอนน์หน่อยมั้ย
นึกไม่ออกเลย
คุณทำให้เธอกลัว อวดปลาไหลนั่นให้โทบี้ดูน่ะ
- ความผิดฉันเองค่ะ คุณนายเทอร์เนอร์ - ไร้สาระน่ะ
ชอน
ขอโทษที่ทำให้เธอกลัว ลีแอนน์
อย่างนั้นสิ ไม่เห็นยากนี่นา
พวกคุณจะกลับมาเมื่อไหร่
เมื่อเราเสร็จแล้ว
เราจะไปเรียกแท็กซี่ที่ถนน
อย่าทำหล่นเชียวล่ะ
เชฟ
- เฮ้ เกิดอะไรขึ้น - คุยได้มั้ย
ได้ พวกเขาไม่อยู่บ้านทั้งคู่
เรามาถึงบ้านของเกรย์สันแล้ว
คุณคงอยากจะเห็นนี่ด้วยตาตัวเอง
ดูเหมือนบ้านไฟไหม้
แน่ใจหรือว่าคุณมาถูกบ้านน่ะ
รอสโกตรวจดูที่สำนักทะเบียนแล้ว เราได้เส้นพิกัด
เจ้าของชื่อเกรย์สัน ครอบครัวสามคน ใช่ที่นี่ล่ะ พวก
ที่นี่กลิ่นเหม็นมาก
พวกคุณเจอรูปถ่าย หรือของใช้ส่วนตัวมั้ย
รอเดี๋ยว ยังมีอีก
เดี๋ยวนะ นั่นอะไรน่ะ บนกำแพง ถอยกลับไปดู เร็ว
ฉันว่าเธอใส่แล้วดูดีมาก ฉันชอบนะ
ไหนขอดูหน่อย
ดูสิ เธอดูดีมากใช่มั้ยล่ะ
แถมเธอยังได้รองเท้าที่เข้ากันด้วย
ฉันให้เงินเธอล่วงหน้า สำหรับอาทิตย์ถัดไป
เจริโคเป็นไงบ้าง เขาคิดถึงเรามั้ย
เขาไม่ได้พูดอะไร โทบี้กล่อมเขา ตอนนี้เขาหลับอยู่
เดี๋ยวฉันไปดูให้ค่ะ
พวกคุณดูเข้ากันได้ดีนะ
เรากำลังทำความรู้จักกันอยู่
พวกคุณคุยอะไรกันเหรอ
อ้อ ก็นะ...
คุณก็รู้ เธอขี้อายมาก
เราต้องคอยกระตุ้นให้เธอพูดแทบทุกคำ
เธอเล่ามั้ยว่าเธอมาจากไหน หรือโตที่ไหน
เปล่า ไม่ได้เล่าอะไรมาก ทำไมเหรอคะ
ผมคิดว่าคงจะดีถ้าเราทำความรู้จัก
คนที่อยู่ข้างบนนั้นให้มากขึ้น
เทคนิคการสัมภาษณ์ของคุณยอดเยี่ยมมาก โด่งดังในฟิลาเดเฟีย
ถ้ามีเรื่องซุบซิบอะไร ฉันมักได้กลิ่นทุกทีล่ะ
เหมือนหมูที่ล่าเห็ดทรัฟเฟิล
เธอเสนอว่าจะดูแลลูกให้เราคืนนี้
ไม่คิดเงินเพิ่ม
เพราะงั้นถ้าคุณอยากจะพาฉัน ไปทานอาหารที่ไหน...
ปฏิบัติต่อฉันเช่นภรรยา... หรืออีตัว
ก็ตามใจคุณเลยค่ะ
แล้วคุณจะทำยังไงกับเจ้านี่
นายอยากจะใช้ฝึกทำอาหารเหรอ
มันโหดร้ายถ้าไม่มีใครได้กิน
นั่นเป็นสัญชาติญาณการฆ่า ที่ไม่มีประโยชน์อะไรต่อชีวิต
เฮ้ นายอยากได้เงินร้อยดอลลาร์มั้ย
ผมต้องทำอะไร
อยู่ที่นี่
เฝ้าที่นี่ไว้
ทำงานได้ดีมากวันนี้
ขอบคุณครับ เชฟ
คุณเทอร์เนอร์จะพาคุณ ไปดินเนอร์โรแมนติกเหรอคะ
ก็นะ...
ทุกอย่างเป็นเรื่องงานสำหรับชอน
เขาไม่ใช่แค่เชฟ เขาเป็น นักวิจารณ์ฝีปากแรงที่สุดในโลก
มีไม่กี่อย่างหรอก ที่เขาจะหาเรื่องติไม่ได้
คุณทั้งคู่เจอกันที่นี่ ในฟิลาเดเฟียเหรอคะ
ฉันอยากรู้เรื่องเธอ
บอกหน่อยซิ ลีแอนน์ เกรย์สันตัวจริงเป็นใคร
ฉันไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่
ไม่จริงหรอกน่ะ
มีใครรอที่บ้านมั้ย
เช่น แฟนหนุ่มที่เธออาจจะจากมา
ฉันจะถือว่า "อาจมี" ละกัน
รู้มั้ย
ถ้าเธออยากยืมอะไรของฉันก็ตาม
เธอก็มาขอได้เลยนะ
รองเท้าคู่นั้นเบอร์ 8 ใช่มั้ย
คุณอยากยืมรองเท้าของฉันมั้ยคะ โดโรธี
รถมาแล้ว
คุณดูสวยจัง
คุณก็ดูดี ฉันชอบชุดนี้
ขอบคุณ
ไม่ยักรู้ว่าคุณยังอยู่ที่นี่
โทษที ชอน เขาให้ผมอยู่ที่นี่ ทำงานให้เสร็จ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณจะดื่มกับฉันหน่อยมั้ยคะ
ที่นี่ หรือว่า...
ฉันทิ้งเจริโคไว้คนเดียวไม่ได้
โอเค
ถ้างั้น คุณช่วยลงไปข้างล่าง แล้วเลือกมาสักขวดได้มั้ย
ได้สิ
ขอไวน์แดงนะ
"ซินแฟนเดล"
เป็นคำที่เพราะนะคะ
อื้อ
มันคือองุ่น แต่...
คุณหิวมั้ยคะ
อ่อ ได้สิ
มีแยมลูกพลับที่ผมทำเองกับมือ
มีขนมปังฝรั่งเศส ชีส
ผมทำไข่เจียวไก่งวงให้เรากินได้นะ
แล้วใส่พริกหวาน เห็ด เข้าไปหน่อย ซึ่งผมแค่...
ปลาไหลย่างกับซอสผักกาดเปรี้ยวหวาน
ผมไปดูให้
สวัสดีครับ
- คุณเป็นใครน่ะ - ผมชื่อโทบี้
ราตรีสวัสดิ์ โทบี้
เดาว่าพวกเขาไม่อยู่สินะ
ถ้าคุณอยากกวนใจเขา มีไวน์ยี่ห้ออื่นที่ดีกว่านี้นะ
ขวดละพันดอลลาร์
คุณเชื่อมั้ยล่ะ
ทั้งที่อาจมีคนหิวโหย อยู่ที่ไหนสักแห่ง
ฉันชอบอีกขวดมากกว่าค่ะ
ก็นะ เขาว่ากันว่า รสอร่อยเกิดจากความเคยชิน
คุณชินกับที่นี่รึยัง
คุณเทอร์เนอร์ทั้งคู่ใจดีมากค่ะ
แล้วบ้านล่ะ
สวยดีค่ะ
รู้มั้ย ข้าวของส่วนใหญ่ ที่คุณเห็นรอบบ้านนี่
จริงๆ ไม่ใช่ของพวกเขาหรอก
พวกของดีๆ อย่างเฟอร์นิเจอร์
พ่อของผมเป็นคนสะสมเอง
รวมทั้งอาคารนี้ด้วย แน่ล่ะว่าทุกอย่างเลย
แต่เมื่อคุณดูว่า มันมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง
ค่าบำรุงรักษา ซ่อมแซมดูแล
เยอะไม่เบาเลย
ทั้งหมดที่ว่า ถ้าพยายามสุดๆ
ผมว่าคุณคงขนออกไปได้ สัก 8 หมื่นดอลลาร์
แสนนึงคงยากไป
เรื่องของเรื่องคือ
ตอนนี้สถานการณ์กำลังตึงเครียด
ถ้าคุณอยากจะเล่นงานโดโรธี
คุณต้องข้ามศพผมไปก่อน
ตอนนั้นคุณอยู่ที่นี่รึเปล่า
ตอนที่เกิดเรื่อง
พวกเขาโทรขอความช่วยเหลือ จากคุณรึเปล่า
คุณเห็นอะไรมั้ย
ขวดปี '94 ไม่เหมือนที่ผมคิดไว้เลย
แต่คงไม่มีอะไร เป็นเหมือนที่คิดไปหมดหรอก
ไม่เป็นไรแล้วนะ
คุณไม่เห็นต้องคอยชวน ไอ้คนขับรถนั่นคุยเลย
เขาจำฉันได้นี่
อย่างน้อยก็เติมเต็ม อีโก้คุณแล้วคืนนี้
คุณก็รู้ว่าฉันทำงานอะไร
ใช่ คุณขายความสงสารให้คนโง่
ฉันต้องสร้างความสัมพันธ์ ในระยะเวลาสั้นมากๆ
คนขับรถนั่นทำงานให้ฉัน เหมือนที่คุณส่งปลาดีๆ คืนพนักงานน่ะ
จูเลียน
บังเอิญผ่านมาน่ะ พวกเธอไปกินที่ไหน
- ฟิช ทาวน์ - ฟิช ทาวน์ไม่สมราคาคุย
ใช่เลย พาผู้เชี่ยวชาญไปด้วยสิ
จูเลียน ขอถามอะไรหน่อย
ผู้ชายที่ตุ่มรับรสเสียจะคืนอาหาร จานเดียวกันถึงสามครั้งได้ไง
ก็เนื้อสัมผัสมันไม่ใช่นี่ โทบี้อยู่ไหน
เขาบอกมีธุระ
ฉันจะไปดูเขาเองค่ะ
ไม่ต้อง ลีแอนน์ ฉันไปเอง
อยากอยู่กับคนที่ฉลาด สักหน่อยน่ะคืนนี้
งั้นราตรีสวัสดิ์ค่ะ
อย่าเอา '94 มาสิวะ
ช่างองุ่นเปรี้ยวนั่นก่อน
ผมมีอะไรให้คุณดู
หนูตื่นแล้ว
ดีใจที่เห็นลูกนะ
ดีใจที่ได้เจอลูกเหมือนกันจ้ะ
อย่างนั้นล่ะ
ไงจ๊ะ
หลังจากเราออกจากบ้านหลังนั้น เราก็เริ่มตามรอยไปยังสนามบิน
พอเราขับรถออกจากเมือง เราก็เจอสุสาน
รอสโกเสนอว่าเราน่าจะไปดูสักหน่อย
ตรงนี้
สตีเวน เกรย์สัน
- นั่นพ่อเธอรึ - ดูต่อไปก่อน
ลอร่า เกรย์สัน
ลีแอนน์ เกรย์สัน
ทั้งครอบครัวถูกไฟครอกเสียชีวิต
เป็นไปได้ยังไง
เด็กสาวน่ารักใสซื่อ ที่พวกนายรับมาพักข้างบนนั้น
เธอปลอมตัวเป็นเด็กที่ตายไปแล้ว
คุณคิดว่าเธอต้องการอะไร
มีอะไรอย่างอื่นนอกจากเรื่องเงินมั้ย
เท่าไหร่ล่ะ เธอพูดอะไรรึไง
เธอพูดแต่เรื่องไร้สาระ
สิ่งที่เธออยากได้อาจขึ้นกับ สิ่งที่เธอรู้ หรือเธอคิดว่าเธอรู้
เป็นไปไม่ได้
งั้นเรอะ
เธอดั้นด้นมาถึงที่นี่ แถมยังปิดบังตัวตน
เธอรู้รึเปล่าว่าจะมาเจอตุ๊กตาน่ะ
- เธอดูไม่แปลกใจเลย - งั้นใครเป็นคนบอกเธอ
ไม่มีใครรู้เรื่องบ้าๆ นี้
คุณคิดว่าเป็นการแบล็คเมล์รึเปล่า
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แต่ยิ่งยัยนั่นอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่
คุณจะยิ่งลำบาก
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร