- Tęsknił za mną? - Tak.
Czyje to dziecko?
Pańskie. To Jericho.
Zamiast lalki w łóżeczku było dziecko. Podmieniła je, kurwa.
Poprosiłem znajomego, by sprawdził zaginione dzieci.
Co ty sobie robisz?
- Gdzie ją znalazłaś? - Po prostu mieliśmy farta.
Chcę poznać tę porywaczkę dzieci.
Dorothy, pamiętasz, co się stało z Jericho?
Zaakceptowała lalkę, a teraz najwidoczniej to dziecko.
A jeśli sobie przypomni?
Może musimy rozważyć scenariusz, w którym się nie obudzi.
- Możesz założyć spodnie? - Jest trzecia, kurwa, rano.
To Roscoe. Wspominałem ci o nim.
- Mój szwagier, Sean. - Hej.
Prywatny detektyw?
Pracuję w dziale kadr, ale...
Śledztwa prowadzi po godzinach. Ma kwalifikacje.
Kasuje za dzień pracy. Co ważne, możemy mu ufać.
Czego się dowiedziałeś?
Nie ma śladu Leanne Grayson w mediach społecznościowych.
Archiwa notują narodziny w Wisconsin.
Może naprawdę jest dziewczyną z farmy, która trafiła do dużego miasta.
O 5.00 odlatuje samolot do Madison.
Zbadajmy tę sprawę z bliska.
Robię dziś catering.
Zapraszałem cię?
Nie zostawiaj Dorothy z nią samej.
Musimy wiedzieć więcej.
Potrzebujemy zdjęcia.
Pokażemy je w jej mieście
i zobaczymy, czy ją ktoś rozpozna.
Możesz je zdobyć?
Jest w jej CV. Zaraz przyniosę.
- Widziałeś dostawcę ryb? - Nie, szefie.
Mamy dużo do przygotowania.
Musisz też spróbować wszystkiego przed podaniem.
Szefie?
Złapałem wirusa. Moje kubki smakowe nie działają.
Dzień dobry, Tobe.
Dzień dobry pani.
Znów mówi o swoich kubkach smakowych?
- Brzmi poważnie. - Taki ma styl.
Od lat go ostrzegam.
Kilkunastu dyplomatów oczekuje pięciu perfekcyjnych dań.
Może smakować jak gówno, ale ma wyglądać jak foie gras.
- Tobe, warzywa są w piwnicy. - Tak, szefie.
Ktoś do pana.
Jeśli nie facet od ryb, mam przesrane!
Jest dziś pod dużą presją.
Usiądź i zjedz ze mną śniadanie.
To niegrzeczne, ale jest weekend, więc możemy się podzielić.
Leanne, poznaj Tobe. Jest...
Przypomnij mi, jaki masz tytuł?
- Podkuchenny. - Jest podkuchennym.
A raczej „podrzędnym”.
Obiera warzywa i myje gary.
Myśli, że uczy się od Seana, ale to wyzysk dzieci.
O tak.
Śliskie z nich skurwiele.
- Sean! - Chłopaki.
- Węgorz? - Tak. Upiekę je w soli.
Tobe, podaj mi młotek i gwoździe z szuflady.
- Już. - Potrzebuję pomocy.
Wciąż się rusza.
Tak będzie przez całe godziny.
Węgorze są dziwne. Nie rozumieją, że umarły.
Przetnij go tutaj i tutaj.
Leanne, jakie masz plany na wolny dzień?
Zdejmijmy skórę temu cholerstwu.
Czemu nie przestaje?
Patrz, ile krwi. Trzymaj go.
Zaczęliśmy się już o ciebie martwić.
- Przepraszam panią. - Nie ma za co.
Jak się tu znalazłam?
Przyniósł cię Tobe. Jest całkiem silny.
Musiał spaść ci poziom cukru.
Sama skóra i kości. Proszę. To rumianek z miodem.
Pszczoły były chyba z Nowej Zelandii.
Wciąż się do nas przyzwyczajasz.
Co musisz sobie myśleć?
Jestem tu bardzo szczęśliwa, proszę pani.
Mów mi Dorothy.
Wiem, że potrafisz.
Dorothy.
Jesteś słodziutka.
Od teraz będziemy najlepszymi przyjaciółkami.
- Tobe. - Tak, szefie?
Spróbuj tego.
Trochę cierpki.
Obyś się nie mylił.
Muszę to odebrać. Za pięć minut wyjmij go z soli.
Dobrze, szefie.
Hej.
Jesteśmy tu. W pierdolonym Wisconsin.
Zdobyliśmy adres farmy Graysonów.
To około godziny drogi stąd.
Dostałeś zdjęcie?
Tak. Co to ma być, kurwa? Wygląda na martwą.
Musiałem zakraść się do jej pokoju. Spała.
Za godzinę pokażę to zdjęcie jej uzbrojonym staruszkom.
To będzie ciekawa rozmowa.
Obraz się zacina. Słaby zasięg.
Zadzwonię, jak dojedziemy.
Dobrze.
Co u niej?
Ocknęła się. Zabiorę ją do miasta na lunch.
Dlaczego?
Bo mamy wolny dzień.
- Zostawię go z tobą. - Robię dziś catering.
Posadź go na bujaczku. Niech patrzy, jak pracuje tatuś.
Sean, czy chcesz coś powiedzieć Leanne?
Nic nie przychodzi mi na myśl.
Przestraszyłeś ją, popisując się z tym węgorzem.
- To była moja wina. - Bzdura.
Sean.
Przepraszam, że cię wystraszyłem.
No proszę. Nie było tak trudno.
Kiedy wrócicie?
Kiedy skończymy.
Znajdziemy taksówkę na ulicy.
Nie waż się tego, kurwa, upuścić.
Tak, szefie.
- Co się dzieje? - Możesz rozmawiać?
Tak. Obie wyszły.
Jesteśmy przy domu Graysonów.
Lepiej, żebyś sam go zobaczył.
Musiał być tu pożar.
To na pewno dobry adres?
Roscoe sprawdził w rejestrze. Znaleźliśmy współrzędne.
Jest na nazwisko Grayson. Trzyosobowa rodzina. To tutaj.
Ale tu śmierdzi.
Znaleźliście jakieś zdjęcia albo przedmioty osobiste?
Poczekaj. To nie wszystko.
Czekaj. Co tam jest na ścianie? Cofnij się.
Świetnie w tym wyglądasz. Podoba mi się.
Pokaż się.
Zobacz. Wygląda niesamowicie, prawda?
Te buty idealnie pasują do sukienki.
Dostała zaliczkę na kolejny tydzień.
Co u Jericho? Tęsknił za nami?
Nic nie mówił. Tobe go zmęczył. Teraz śpi.
Pójdę sprawdzić.
Widzę, że się dogadujecie.
Poznajemy się.
O czym rozmawiałyście?
Niech pomyślę...
Znasz ją. Jest bardzo nieśmiała.
Trzeba wyciągać z niej każde słowo.
Wspominała, skąd jest albo gdzie dorastała?
Nie. Dlaczego pytasz?
Byłoby miło wiedzieć więcej o osobie,
która mieszka u nas na górze.
Twoje techniki prowadzenia wywiadów są legendarne i wie to cała Filadelfia.
Na pewno wywącham plotki.
Jak świnia trufle.
Zajmie się Jericho wieczorem.
Nie musimy płacić.
Więc jeśli chcesz gdzieś wyjść...
potraktować mnie jak żonę... albo dziwkę.
Cokolwiek wolisz.
Co zamierzasz z nim zrobić?
Chcesz na nim poćwiczyć?
To okrutne. Nikt go nie zje.
Z takim instynktem zabójcy daleko nie zajdziesz.
Chcesz zarobić równą stówę?
Co muszę zrobić?
Zostań tu.
Obserwuj, co się dzieje.
Dobra robota dzisiaj.
Dziękuję, szefie.
Pan Turner zabiera cię na romantyczną kolację?
No cóż...
Dla Seana wszystko jest pracą.
Jest nie tylko kucharzem, ale i surowym krytykiem.
Prawie wszędzie widzi wady.
Poznaliście się tutaj, w Filadelfii?
Chcę cię lepiej poznać.
Powiedz, jaka naprawdę jest Leanne Grayson?
Niezbyt interesująca.
Na pewno tak nie jest.
Ktoś w domu na ciebie czeka?
Chłopak, którego zostawiłaś?
Potraktuję to jako „może”.
Wiesz co?
Jeśli chcesz cokolwiek ode mnie pożyczyć,
po prostu spytaj.
Twój rozmiar to 39, prawda?
Chcesz pożyczyć moje buty, Dorothy?
Auto już tu jest.
Wyglądasz pięknie.
Dobrze wyglądasz. Podoba mi się.
Dziękuję.
Wciąż tu jesteś.
Przepraszam. Sean chciał, żebym został i dokończył.
W porządku.
Napijesz się ze mną?
Tutaj czy...
Nie mogę zostawić Jericho.
Rozumiem.
Może zejdziesz na dół i wybierzesz nam wino?
Jasne.
Czerwone.
„Zinfandel”.
Ładne słowo.
Tak.
To odmiana winogrona, ale...
Jesteś głodny?
Pewnie.
Jest trochę sosu chutney z persymony, który zrobiłem sam.
Trochę bagietki i sera.
Mogę zrobić omlet z indykiem,
papryką i pieczarkami, które...
Smażony węgorz z burakowym sosem agrodolce.
Otworzę.
Cześć.
- Kim jesteś? - Jestem Tobe.
Dobry wieczór, Tobe.
Rozumiem, że wyszli?
Jeśli naprawdę chciałaś dać mu popalić, mogłaś wybrać lepsze wino.
Tysiąc dolarów za butelkę.
Dasz wiarę?
Gdzieś tam pewnie głodują ludzie.
Tamto bardziej mi smakowało.
Podobno smak trzeba sobie wyrobić.
Jak się tu czujesz?
Państwo Turner są bardzo mili.
Podoba ci się dom?
Jest piękny.
Większość rzeczy, które tu widzisz,
nie należy naprawdę do nich.
Mówię o dobrych rzeczach, takich jak meble.
Są z kolekcji mojego ojca.
Nieruchomość jest oczywiście wszystkim.
Ale jeśli weźmiesz pod uwagę jej zabezpieczenie
i koszty utrzymania,
to już prawie ciężar.
Tak czy siak, jeśli się postarasz,
możesz wyciągnąć z osiemdziesiąt.
Setka byłaby przesadą.
Ale sprawa wygląda tak.
Siedzisz przy stole dla dorosłych.
Jeśli chcesz skrzywdzić Dorothy,
będziesz mieć do czynienia ze mną.
Byłeś tutaj?
Kiedy to się stało.
Poprosili cię o pomoc?
Widziałeś coś?
Rocznik ’94 mnie rozczarował.
Zresztą nie tylko on.
Już dobrze.
Nie zawsze musisz rozmawiać z cholernym kierowcą.
Rozpoznał mnie.
Więc chociaż twoje ego jest nakarmione.
Wiesz, czym się zajmuję.
Tak. Opychasz tragedie idiotom.
Dbam o relacje pod dużą presją czasową.
To część mojej pracy, tak jak twoją było odesłanie tej dobrej ryby.
Julian?
Akurat przechodziłem. Gdzie jedliście?
- Fish Town. - Cholernie przereklamowane.
Tak, zapytajmy eksperta.
Może ty nam powiesz.
Jak ktoś bez kubków smakowych może odesłać trzy razy to samo danie?
Konsystencja była niedobra. Gdzie Tobe?
Musiał się czymś zająć.
Pójdę do niego.
Nie, Leanne. Ja pójdę.
Potrzebuję inteligentnego towarzystwa.
Dobranoc.
Tylko nie rocznik ’94!
Pieprzyć te winogrona.
Muszę ci coś pokazać.
Obudziłeś się.
Cieszę się, że cię widzę.
Tak bardzo się cieszę.
O tak.
Cześć.
Po wyjeździe z domu ruszyliśmy na lotnisko.
Za miastem trafiliśmy na cmentarz.
Roscoe zasugerował rekonesans.
Tutaj.
- To jej ojciec? - Oglądaj dalej.
Cała rodzina zginęła w pożarze.
Jak to możliwe?
Ta słodka, niewinna dziewczynka, która tu mieszka,
ukradła tożsamość zmarłej.
Jak myślisz, czego chce?
Jest coś poza pieniędzmi?
Ile? Mówiła coś?
Różne bzdury.
Jej cena może zależeć od tego, co wie, lub myśli, że wie.
To niemożliwe.
Naprawdę?
Wiele zrobiła, by się tu dostać i zatrzeć ślady.
Wiedziała, że znajdzie lalkę?
- Nie była zaskoczona. - Kto jej, kurwa, powiedział?
Nikt nie ma o tym pojęcia.
Myślisz, że chodzi o szantaż?
Nie wiem, o co chodzi.
Ale im dłużej to coś tu zostanie,
tym więcej za to zapłacisz.
Już dobrze.
Napisy: Marzena Falkowska