PERRY MASON
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Pod koniec wojny ojciec udał się z poselstwem do Francji.
Miał duży wpływ na język Traktatu Wersalskiego.
Co pan nie powie...
Prezydent Poincaré podarował mu butelczynę z kolekcji Napoleona.
Na etykiecie jest dopisek.
"A la victoire".
- Ja nie... - "Za zwycięstwo".
Niezły.
- Skąd jesteś, Peter? - "Pete".
- Z San Bernardino. - Służyłeś tam?
- Kilka lat. - L.A. to inna liga.
Człowiek więcej się natrudzi.
Znacznie więcej.
- Co to? - Premia.
Nie muszę znać szczegółów.
Powinieneś był zobaczyć minę Masona.
Mogę sobie wyobrazić.
Szczerze?
Twoja lojalność zostanie nagrodzona.
- Doleweczkę? - Szkoda na mnie wykwintnych trunków.
- Dzień dobry. - Spóźni się.
Sądziłeś, że się nie domyślę?
Zachęciłbym cię do studiów prawniczych, ale to się może okazać niewykonalne.
Pierdol się.
Obiecujący początek.
- O czymś nie wiem? - A ja? - Siadajcie.
Szukałem przez większą część nocy,
ale nie znalazłem ani jednego precedensu. Trudno.
- Czy pan oszalał? - Działałem w interesie klientów.
W niecodzienny sposób. Mieszkańcy Los Angeles są podminowani.
Pragną, by sprawiedliwości stało się zadość.
Muszą wiedzieć, że pan Mason ukrył dowody obciążające oskarżonych.
- Powinien odpowiadać za poplecznictwo. - Proszę się popisywać przed ławą.
Co za pierdolnik! Chyba unieważnię proces.
Nikomu się to nie przysłuży.
Powinniśmy zakończyć sprawę jak najszybciej.
Albo zacząć od nowa.
Kolejny skład ławy byłby z miejsca uprzedzony.
- Szkoda, że ukryłeś broń. - Zrobimy, co następuje.
Prokuratura przygotuje wniosek z planem działania,
zarzutami wobec pana Masona
i argumentami za dopuszczeniem broni do materiału dowodowego.
Nie będzie żadnego przecieku.
Macie czas do piątku.
Pomóc?
Nie trzeba.
Dziękuję.
Jestem zajęty.
Kancelaria Perry'ego Masona.
Chwileczkę. Pete Strickland.
Hej.
Piłeś kiedyś koniak?
- W zasadzie to nie. - Poncz dla piczek.
Tak się świętuje w prokuraturze?
Posłuchaj...
Nie chcę, by między nami była zła krew.
Czasem jestem wciągany w nieciekawe sytuacje,
ale się nie zatrzymuję.
Znam to.
Wolałem, żebyś dowiedział się ode mnie.
- Ty się włamałeś do sejfu. - Ułatwiłeś mi zadanie.
Niby jak?
Nawet nie zmieniłeś szyfru. Urodziny E.B.?
Jak mogłeś mnie, kurwa, zdradzić?
Zdradzić?
Po gównach, przez które mnie przeczołgałeś?
- Nie zaczynaj. - Zacznę albo nie.
- Przerabiałem to. - Morda! Spadaj.
Wskakuj na rowerek, zanim się skompromitujesz.
Złaź!
Co dalej ze sprawą?
Nic.
Pozbawią mnie uprawnień i zapuszkują.
Rezygnujesz? To nie w twoim stylu.
Mam pewien pomysł.
Klik, klik.
Jeśli uda mi się zebrać pierdolone dowody,
załatwiłbym na szaro najgrubsze ryby w mieście.
Do dzieła.
Narożnik jest nieobstawiony.
Nadal nic?
- Czy Ozzie mógł skłamać? - Zapewniam cię, że nie.
Chyba, kurwa, żartujesz.
- Wiem, że to słabe rozwiązanie... - Raczej. - Potrzebujecie pomocy.
- Ściągnąłeś jego? Wykluczone. - Nikt cię tu nie trzyma.
- Chce naprawić swój błąd. - Perry? Nie.
- To on włamał się do sejfu. - Co?
Nie jestem zaskoczony. Hołota już tak ma.
- Sukinsynu! Dlaczego?! - Ochłońcie.
- Przestań. - Parszywy białas.
- "Białas"? - Słyszałeś.
Słyszałem. Załatwimy to na zewnątrz?
- Od razu. - Dosyć! - Zamknij, kurwa, ryj!
Wystarczy! Co tobie?!
Przegrasz drugi raz jednego dnia? Wszystko to moja wina.
Ale bez waszej pomocy nie uda się uratować braci.
W piątek będziesz mógł zrobić, co zechcesz.
W porządku.
Tylko on wie, co szykuje Milligan.
Dziękuję. Morda w kubeł!
Kolejna rzecz:
czego zażąda Burger?
Kontynuacji procesu i dołączenia broni do dowodów.
Wniosek trafi na biurko Durkina za niecałe dwa dni. Nieważne, co było.
Ważne, gdzie jesteśmy.
Co wiemy?
- Podobno cesarz uwielbia konie. - Tak.
Shirayuki to jego największy skarb.
Dobry wierzchowiec to źródło niezrównanej radości i dumy.
Gdyby był zainteresowany, to mam wspaniałego araba rozpłodowego.
W dowód wdzięczności mógłbym podarować cesarzowi konia.
Bardzo pan uprzejmy, ale to zbyteczne.
Panowie?
Skoro mamy z głowy formalności...
Na razie udobruchaliśmy władze,
ale kierownictwo obu firm wie, że restrykcje zostaną zaostrzone.
Powinniśmy otworzyć działalność w Japonii,
by wyeliminować ryzyko kolejnej wpadki.
Leżałoby to w interesie wszystkich .
Wrócimy do tematu.
Co to było?
Trudno rozmawiać z partnerami biznesowymi przez stół,
a niegrzecznie się nie przywitać.
Pragniemy tego samego.
Pogadajmy jak przyjaciele.
- Przyjaciele? - Tak.
Nieprzyjemna prawda o Brooksie została nagłośniona.
Wiem, że czujesz przemożny wstyd. Ale ludzie wkrótce zapomną.
Nie moi wnukowie.
Stracili ojca.
Będą go wspominać jako zwyrodnialca z pierwszych stron gazet.
W dzisiejsze gazety zawija się jutrzejsze ryby.
Mógłbyś upamiętnić Brooksa tak, jak pragniesz.
Co proponujesz w swej nieskończonej mądrości?
Monument, który pokazałby Brooksa
w najlepszym świetle.
Coś, co byłoby pięknym hołdem dla twojego syna.
Co ty wiesz o pięknie, bezpłodna stara panno?
Powiedziałaś już dość.
Naturalnie.
"Czyn moralnie naganny, kropka.
Co więcej, przecinek, zachowanie obrony narusza...".
Co tu robisz?
Pamiętasz burzę z piorunami w "Adam and Eve"?
Twój "przyjaciel" architekt przyhalsował do naszego stolika...
Pamiętam. Ciszej.
Co powiedziałam?
Jak to było...?
"Myślałam, że jestem jedyną entuzjastką współczesnej architektury".
- Cudowne. Odkryć, że nie jestem sama. - Co cię sprowadza?
- Martwię się. - O? - O ciebie.
Jeśli ktoś naciskał, żebyś zaproponował ugodę,
- jeżeli wciąż naciska... - Przestań!
Nie wiem, co mi bardziej uwłacza -
że wykorzystujesz przyjaźń, by wygrać w sądzie,
czy też twoje przekonanie, że nabiorę się na fałszywą troskę.
Martwię się. I chcę dokończyć, co zaczęłam.
- To koniec. - Chodzi o więcej niż broń i bracia.
Miałaś jeden udany dzień w sądzie. Myślisz, że zmienisz świat?
Szukam prawdy.
Nie spodoba ci się.
Szantaż?
Kto? Lydell?
Nie wiem.
Ham...
Przykro mi.
A przecież jestem szalenie ostrożny.
Nie powinnaś drążyć głębiej.
Nie warto.
Znajdziemy szantażystę i zaatakujemy.
Mówisz jak Mason.
Pogódź się z porażką i zdaj się na federalnych.
A co im do tego?
Odpuść.
Coś jeszcze?
- Gdzie Rafael? - Zabronili mu widzeń.
- Dobrze się czuje? - Tak.
- Podobno znaleźli... - Wiem.
Nie rozumiem, dlaczego zrobiliście coś tak głupiego.
I podłego.
Jakbyście nie mieli wyboru.
Wiązałam z wami duże nadzieje.
Z waszą przyszłością.
Weź .
Dostał się do szkoły.
Nie wiedziałem, że złożył papiery.
Zdecyduj, czy mu to dać, czy nie.
Stał się problemem.
Widziałeś, jak na mnie warknął.
Takie zachowanie jest niedopuszczalne, zwłaszcza wśród ludzi Wschodu.
Może nie lubi publicznego lekceważenia.
Wysłałeś japońskim przyjaciołom zaproszenie na koncert?
Dziś rano, do ambasady.
Coś cię trapi?
Nie.
Jesteś nieobecny duchem.
- Moja praca cię nie zadowala? - Paranoik!
Wydajesz się zmęczony.
W Nygaardzkim Imperium słońce nie zachodzi.
Zastanawiam się...
czy nie znalazłaby się u nas posada dla Delli Street.
- Orientuj się, zjebie! - Szlag.
Roi się od inspektorów.
Rząd federalny aż tak przejmuje się warzywami?
I zawyżaniem cen?
Prokuratura wie, że dorabiasz u konkurencji?
- A twoja żona, że dorabiasz jako dupek? - Jak często kursują?
Podobno zawsze wyruszają w nocy. Nikt nie widzi, co wyrzucają.
- Dokąd płyną? - Do Japonii.
Zakradniemy się na statek i ustalimy, dlaczego pozbywają się skrzynek.
Spadam.
- Tymczasem. - Dzięki.
- Przypominamy marynarzy? - Płyną do Japonii.
Ale towar wyrzucają blisko brzegu.
Dowiemy się dlaczego i wrócimy szalupą.
Niech będzie.
- Skórę zostaw. - A jeśli będzie zimno?
Prosty majtek w skórze?
Mason?
- Wkładaj. - Nie wystarczy.
Nie marudź.
Czujesz? Stanęliśmy.
Mówiłem!
Chodź.
Kurdemol! Drugi statek.
Boże...
No proszę.
Czarne złoto.
- Mnóstwo ropy. - Co z nią robią?
Nie wiem, ale musimy spierdalać.
Teraz.
Szalupa.
Na 40 osób? Zauważą nas.
Szlag!
Damy radę. Najwyżej przytrzymamy się skrzynek.
- Mamy płynąć wpław? - Albo nauczyć się japońskiego.
Cholera!
Zajmie nam to góra godzinę.
A przypierdalałeś się do kradzieży konia...
Hej.
- Co tu robisz? - Chciałam cię zobaczyć.
Wyszedłeś przed śniadaniem.
Dziękuję.
Clara?
Nie tłumacz się. Tajemnica to tajemnica.
Z trudem utrzymuję się na powierzchni. Wolę ci tego oszczędzić.
Jeśli ty idziesz pod wodę, to i ja.
Ale cokolwiek się wydarzyło, nie jest moją winą.
Racja.
Dawniej moje wybory
nie miały tak poważnych konsekwencji.
To znaczy?
Boję się.
Przepraszam.
Posłuchaj...
Chodź no tu.
Jesteś wykończony.
Nie przeczę.
Odpocznij.
- Ja poobserwuję. - Nie.
- Ponieważ? - To niebezpieczne.
Patrzę i zapisuję.
Musisz się zdrzemnąć.
Jakby co - natychmiast cię obudzę.
Zgoda.
- Interesuje nas... - Biały dziadek w czerwonym aucie.
- Clara... - Wiem.
Biała kobitka w niebieskim sedanie. Zamknij jadaczkę i oczy.
OK.
Dziękuję, Claro Drake.
MROCZNE SPRAWKI BROOKSA MCCUTCHEONA
CZY LYDELL MCCUTCHEON ZNAŁ HOBBY SWOJEGO SYNA?
- Co to? - Bilet do Hawany.
- Po co? - Nie akceptujesz rzeczywistości.
Elizabeth i dzieciom powiem, że wyjechałeś służbowo.
Bo obiecałem miastu drużynę?
Moje prośby przelatują ci koło ucha.
Ty dajesz dupy, a inni cierpią.
Kto?
Mówisz o wezwaniu.
Wsiądziesz na statek i na razie pozostaniesz w Hawanie.
Skup się na filantropii.
- Że co? - Tak się wyraziłeś.
Zbieram żywność, którą marnujesz.
Karmię głodnych.
Federalni by zrozumieli.
Co mi grozi? W najgorszym wypadku grzywna.
Ale nielegalny handel ropą?
Nie mam z tym nic wspólnego. Odsunąłeś mnie od firmy.
Moje ręce są czyste.
Kto tu daje dupy, ojcze?
Nigdzie się nie wybieram.
Przeciw Brooksowi McCutcheonowi toczyło się śledztwo federalne.
Powiedziano mi, że pan zna szczegóły.
Brooks robił interesy z niejakim Charliem Goldsteinem.
Obłowili się na sprzedaży warzyw i owoców.
- Tyle że nas o tym nie poinformowali. - Wiedzieli o śledztwie?
Otrzymali wezwania.
Brooks i Goldstein?
By stawić się przed Wielką Ławą Przysięgłych.
Nie stawili się.
Akta są utajnione?
Ma pan do nich dostęp?
Dwa razy tak.
Chwileczkę.
Oczywiście.
No co?
Pamiętasz zabawę, na którą wpadłem z interwencją?
- Byłeś policjantem przez tydzień? - Pięć dni.
Moje pierwsze samodzielne zadanie.
"Drake, twoi ziomkowie hałasują. Ucisz ich".
Wszedłem i ujrzałem najpiękniejszą dziewczynę na świecie.
Tańczyła tak, że Bóg by się zarumienił.
Blagier!
- Pamiętasz, co powiedziałaś? - Oczywiście.
"Panie władzo, albo ruszy pan w tany, albo niech się pan wynosi".
Claro Drake...
Cieszę się, że wybrałem to pierwsze.
- Aż zjawił się kolega. - Wiem.
Uciekałeś przez okno z opuszczonymi portkami.
Paul?
To ona.
Nareszcie.
Pewnie...
- Myślałam, że to pan Denning. - Coś mu wypadło.
Nie wróci do biura.
To wszystko, panno Street.
- Mason i wspólnicy. - Daj mi Perry'ego.
- To pilne. - Della uważa, że Brooks
sprzedawał wyrzucony przez Lydella towar na czarnym rynku.
Kolejny niewypał niewydarzonego książątka.
Federalni wezwali Brooksa i Goldsteina przed Wielką Ławę.
Ktoś się wystraszył.
Właśnie.
Po co ta komedia?
Udawać, że zamiast ropy eksportują warzywa?
Nie wiem. Żeby ukryć zyski?
- Mogę coś zasugerować? - Jasne.
A jeśli Japończycy przekazują ropę wojsku?
Toczą jakąś wojnę?
Zajęli Koreę i Mandżurię. Chiny będą następne.
Mam. "Liga Narodów wzywa do nałożenia sankcji na Japonię".
McCutcheon sprzedaje im ropę w tajemnicy.
- I zgarnia krocie pod stołem. - Przekręcik Brooksa
- rzuciłby światło na przekręt tatusia. - Tatuś postanowił je zgasić.
- Oznaczałoby to... - Lydell zlikwidował własnego syna.
- Zaczekaj. - Nie możesz.
Nie tutaj.
Co mam powiedzieć?
- Jestem służącą, która szuka pracy? - Potrzebne nam nazwisko.
- Świadek Jehowy? - Nic o nich nie wiem.
Poprosisz o datek i nazwisko,
by zapisać ich do Królestwa Niebieskiego.
- Jesteś pewna? - W życiu.
Uważaj.
Halo?
Mogę zająć pani chwilkę?
Wejdź.
Halo?
Halo...?
Proszę pani?
Znam cię.
Tak?
Josephine Baker.
Nie.
Piękna z ciebie czarnulka.
Chcesz dla mnie zatańczyć?
Zagram ci coś.
Proszę pani?
Teraz!
Zaczekaj, aż rzutka znajdzie się w najwyższym punkcie trajektorii.
I nie przechylaj się do tyłu, tylko do przodu.
Teraz!
Rozumiesz?
Dziadek zna się na rzeczy.
Skąd się tu wziąłeś?
Chyba coś zgubiłeś.
Phillip?
Idź się pobawić.
Myślałem, że walczysz o dobre imię Brooksa,
a tobie zależało na zyskach.
Jestem parszywym ojcem,
ale zrobiłbym wszystko, by chronić syna.
- Do rzeczy. - Chcę sprawiedliwej ugody.
- Jak miałbym ją załatwić? - Dogadaj się z Burgerem.
Niech będzie lepsza od ostatniej.
Jeśli nawet mnie zabraknie,
nasze ustalenia trafią do FBI i prasy:
że wolisz karmić ryby niż ludzi w swojej jadłodajni.
To nie wszystko.
Sprzedajesz ropę Japończykom.
Nie wierzyłeś w dyskrecję swojego syna,
więc go wyeliminowałeś.
Próbowałem go ratować, ale nie pozwalał!
Zszargaliście jego nazwisko.
To nie byłem ja.
Ej, ty tam!
- Dzień dobry. - Nie możesz tu parkować.
Czekam na żonę. Jest służącą w tamtym domu.
- Nigdy cię nie widziałam. - Niedawno zaczęła.
Zaraz skończy pracę i odjedziemy.
Dziękuję.
Szybciej.
Cholera...
Wróciłem!
Skoczymy wieczorem do Perino's?
Gerald Nance wybiera się tam z żoną...
Constance!
Constance.
Do diabła! Ile tego wzięłaś?
Constance!
Kurwa!
Przyślijcie karetkę.
North Canon Drive 820.
Szybko!
- W porządku? - Jedź.
Brooks był problemem.
Nie ty zleciłeś zabójstwo?
Nie chciałem, żeby zginął!
A kto chciał?
Rafa?
Pani wybaczy, z dzisiaj.
Dzwoń do pana Phippsa.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska