PERRY MASON
Jak funkcjonować bez cholernego prądu?
- Ściągnę elektryka. - Koniecznie. O, jebany małpolud.
Dzień dobry.
Czego chcesz?
Zobaczyć twoją minę.
Minę?
Miłego dnia.
Szlag by to!
- Cholera! - Albo szybkość, albo płynność jazdy.
Pokaż.
Nieźle cię urządziłam.
Poranne wizyty w pensjonacie to strata czasu.
Może będę trzymała u ciebie ubrania.
A może samą siebie.
- Jak? - Wymyślimy coś. Jak inne kobiety.
- Muszę się zastanowić. - Tak.
Dzięki.
Złota moneta,
którą nosił przy sobie Brooks McCutcheon, jest unikatowa?
Istnieją tylko trzy sztuki.
- Do kogo należą pozostałe? - Według Towarzystwa Numizmatycznego,
jedna jest w rękach Carnegiech,
a druga - księcia Gustawa Adolfa ze Szwecji.
Prawdopodobieństwo, że znają oskarżonych,
jest minimalne.
- Sprzeciw. - Podtrzymany.
Dziękuję.
Panie Mason?
- Nie mam pytań. - Jest pan wolny.
Oskarżenie wezwie kolejnego świadka.
Na tym kończy się wystąpienie oskarżenia.
Doskonale. Sąd ogłasza przerwę do czwartku,
kiedy to świadków zacznie przesłuchiwać obrona.
Cała naprzód...
Na liście została trójka świadków.
- O co biega? - Nie wiem.
Mamy mniej czasu.
Paul sprawdził Ozziego Jacksona?
Perry?
Skoro incydent z kolejką wytrącił cię z równowagi...
Powiedzmy sędziemu, że próbują cię zastraszyć.
Chociaż nie wiemy kto.
- Lydell. Bo kto? - Nie jestem pewna. - Ponieważ?
Nie wydaje się człowiekiem, który oddaje strzały ostrzegawcze.
- Spotkamy się w biurze. - Powodzenia.
Skoczymy na drinka?
- Nie mamy o czym rozmawiać. - Napijemy się w milczeniu.
Kiedy indziej.
Nie spytam, dlaczego zaproponowałeś ugodę...
- Spieszę się. - Wszystko gra?
Możesz mi ufać.
- Zawsze. - Szczęścia życzę.
I do parteru!
Leżał ponad sekundę.
To nie jest praca.
- Serbowie? - No.
- Wielkie skurwiele. - Mówiłem.
Co cię sprowadza?
- Były jakieś furgonetki? - Jedna.
Zabrała trzech chłopa do naprawy kanalizacji w Venice.
- Przynajmniej nie będziesz capił. - Wal się.
Mo? Mam dla ciebie coś lżejszego.
Regularna, legalna robótka.
Prowadzenie obserwacji.
- Kto cię interesuje? - Heroinistka w niebieskim wozie.
- Stawka? - Godzinowa.
"Narożniki" pracują od ósmej do trzeciej rano.
Zapiszesz wszystko, co zobaczysz. Nieważne, jak błahe ci się wyda.
Widzisz - notujesz.
Ludzi i blachy.
Może być?
- Kiedy? - Teraz. Ja świętuję z Clarą rocznicę.
Postawiłem pięć centów.
Jebać to. Nigdy nie wygrywam.
Nie najgorzej. Marion?
Lepszy byłby rygiel z podwójnym cylindrem,
jeśli nie chcesz niepożądanych gości.
Zwłaszcza świadków, wpadających bez uprzedzenia.
- Pogadałbym. - Widzę.
Marion?
Mam informacje na temat McCutcheona, które mogą cię zainteresować.
- Nie chcesz zeznawać? - Nie chcę.
Byłeś wspólnikiem Brooksa. Tylko wasz statek-kasyno nie spłonął.
Brooks miał na boku interes -
większy niż ty, Burger czy ktokolwiek podejrzewa.
Mnie udało się zebrać elementy układanki,
ale nie potrafię ich dopasować.
Zawsze byłeś rewelacyjnym detektywem.
Jesteś w desperacji.
To ostatnie miejsce, gdzie chciałbym się, kurwa, znaleźć!
Gdybym wiedział, co kombinował Brooks, już bym tulił szmal.
Muszę ogarnąć ten szajs.
Wykluczone.
Jeśli każesz mi zeznawać w sądzie, zniszczysz moje życie.
Stracę robotę. I emeryturę.
- Moim klientom grozi szubienica. - Polegniesz razem ze mną!
Zamierzasz zrobić z Brooksa gnojka.
Pojedź ze mną i zobacz, co odkryłem.
Łatwiej będzie ci opracować strategię.
Desperacja w twoim wzroku mówi mi, że jesteś szczery.
Ale jeśli mam gdzieś jechać,
potrzebuję gwarancji.
- Jakich? - Nadużycia uprawnień. Pestka!
Mason...
Co ty wyprawiasz?
Jak się pani miewa? Petersonowie nadal tu mieszkają?
- Nie. - Byłem w błędzie.
Miłego dnia.
Zaangażowali Effie Harris na tancerkę rewiową.
- Kogo? - Naszą sąsiadkę.
Na tych swoich cienkich nóżkach z trudem chodzi.
Może klub obniża loty.
- Nie musisz tego robić! Błagam! - Paul?
Przestań.
- Wybacz, kiepski dzień. - Kolejny.
Od kilku nocy rzucasz się we śnie.
Bez obaw.
Dzisiaj liczymy się tylko my.
To się okaże.
Skąd masz te trampki?
- Conversy. - Kupiłem, a co?
- Podprowadziłeś Ozziemu Jacksonowi? - Nie. - Nie kłam.
- Nie kłamię. - Paul! - No co? - Oszalałeś?
Pilnuj swojego nosa.
Wracajmy do kolejki.
Mason i wspólnicy.
Nie szkodzi.
Zaraz będę.
Dziękuję.
Dobry wieczór.
Bar jest na lewo od wejścia, a pani domu na piętrze po prawej.
Dżinu na trzy palce i dwie kostki lodu.
- Nie zostajesz? - Wracam do żony.
Prawdziwej.
Panno Nygaard?
Świetnie.
Niepojęte byłoby nie podzielić się tą interpretacją Bizeta.
Myślę sobie:
"Kto na tej kulturalnej pustyni ją doceni?".
- Nadzwyczajne. - Siadaj.
Jak idzie proces stulecia?
Zgodnie z naszymi oczekiwaniami.
Cieszę się.
- Harujesz w pocie czoła? - Ale to wciąż nie dość.
Oby było warto.
- Mogę o coś spytać? - Naturalnie.
Próbowałaś marihuany?
- Nie. - Jest cudownie uspokajająca.
Pan Mason się zachowuje?
- Wzięłaś go w karby? - Zachowuje się.
Proces trzyma go w pionie. Ma jednoznacznego przeciwnika.
Nie pamiętam, kiedy coś w moim życiu było jednoznaczne.
Poprzestanę na drinku.
- Mogłabyś? - Oczywiście.
- Powinnam wyrzucić Phippsy'ego? - Słucham? - Jest wycofany.
Coś się z nim dzieje, chociaż zaprzecza. Niepokoję się.
Śmiało. Interesuje mnie twoje zdanie.
Z tego, co widzę, jest bardzo oddany.
- Oraz... - Tak?
Wie, gdzie są trupy.
Gorzej - zna moje drugie imię.
Rozkosznie się z tobą rozmawia.
Powinnyśmy nawiązać regularną współpracę.
- Drinka? - Nie, dziękuję.
Dla mnie.
Dzień dobry.
- Jest Mason? - W terenie.
To dla niego.
- Jak się miewa Luisa? - Myślałby kto, że jest zakonnicą.
Każe się wszystkim modlić dziesięć razy dziennie.
Dwa razy więcej niż normalnie.
Pomodlę się, żebyście przetrwały jej szaleństwo.
Miło zobaczyć twój uśmiech.
A Rafa?
Nie musisz niczego ukrywać.
Jest...
- mu ciężko. - Jak to?
Prawie się nie odzywa.
- Może ja z nim porozmawiam? - Załatwię to.
Ani słowa Luisie.
By modliła się również w tej intencji? Nie, dzięki.
Mateo?
Brakuje mi ciebie.
Wybroczyny. Czyli?
Popękane naczynka pod powiekami.
- Złożyłem wizytę Virgilowi. - Ile cię to kosztowało?
Dolara i obietnicę, że obejrzę go w inscenizacji "No, No, Nanette".
- Na świecie jest za mało alkoholu... - Otóż to.
O czym świadczą popękane naczynka?
Że to podduszenie, a nie wypadek samochodowy.
Dusił ją?
Sprzeczka kochanków? Brooks się wściekł.
Skoro mamy zasugerować, że przydusił owdowiałą sekretarkę,
potrzebujemy czegoś więcej.
Wystarczy wezwać Taylora na świadka i ustalić, co ukrywa.
Przysięgli zobaczą, że Brooks maczał w tym palce,
i mamy uzasadnioną wątpliwość.
Z ławniczkami trzeba postępować delikatnie.
- Ja przygotuję pytania. - Byle nie nazbyt delikatnie.
Ale jak powiązać Brooksa z "wypadkiem" Noreen?
- Akta nie są dymiącą spluwą. - Spluwa jest w naszym sejfie.
Panie Mason? Panna Aimes do pana.
No tak. Cześć.
Chwileczkę.
Della Street, moja koleżanka.
- Ginny Aimes. - Miło mi. - Mnie również.
- Już kończę. - Dopilnuję tego.
Holcomb przepyta kelnerkę z "Morocco", którą obracał Brooks.
Kochanek miał na pęczki. Marion wybada Taylora.
Nie zaszkodzi. Tak?
Bardzo apetyczna.
Dziękuję.
Często tutaj zaglądasz?
Przyprowadził mnie tu jeden z byłych absztyfikantów.
Japończyk?
Nie, Holender.
- Sezam i sos ponzu, czyli sojowy. - Jasne.
Dasz radę?
- Della długo u ciebie pracuje? - Ja pracuję dla niej.
- A znamy się od lat. - Czy kiedykolwiek...?
- Nie. - Co?
Nic. Bardzo się różnimy.
- Tworzycie zgrany zespół. - Przeważnie.
Powiedziała, że jestem "apetyczna".
Niezwykłe.
Niezwykłe to by było donieść kęs do ust.
- Zjadłem spory lunch. - Nie chcę, żebyś był głodny.
Jeszcze. Wtedy wydam werdykt.
- Pyszne, prawda? - Ale skomplikowane.
J-T-R...
3-5-8.
Kiedy został pan radnym?
W '27.
- Kiedy poznał pan Brooksa McCutcheona? - Nie pamiętam.
- Przed czy po wyborze na radnego? - Chyba przed.
Chyba?
Czy Brooks nie łożył na pańską kampanię?
Prasa opublikowała wasze zdjęcie.
- Był jednym z darczyńców. - Bardzo szczodrym, jak się okazuje.
Na kampanię wydał pan dwa razy więcej niż kontrkandydat.
- Sprzeciw. Jaki to ma związek? - Przysięgli zrozumieją,
w jakich stosunkach świadek był ze zmarłym.
Oddalony.
Stadion McCutcheona jest w pańskim okręgu?
Tak.
Jaką część wpłat wyborczych przeznaczono na pozwolenia na budowę?
- Sprzeciw! - Wycofuję pytanie.
- Kim jest Noreen Lawson? - To moja siostra.
- Mężatka? - Wdowa.
- Mąż zmarł na raka. - Przykro mi.
Gdzie po śmierci męża zatrudniła się Noreen?
W McCutcheon Shipping.
- Kto był dyrektorem firmy? - Brooks McCutcheon.
- Czy Noreen i Brooks się znali? - Była jedną z wielu stenografek.
Nie wiem.
Gdzie przebywa Noreen?
- W San Haven. - Wyjaśni pan, czym jest San Haven?
- To dom opieki. - Pozwoli pan, mecenasie?
- Wysoki Sądzie? - Byle szybko.
Przejmę pałeczkę.
- Jak to? - Dokończę przesłuchiwać Taylora.
Straciliśmy trójkę, piątkę i ósemkę. Kolejne pytania powinna zadać kobieta.
- Panie Mason? - Jeżeli Wysoki Sąd się zgodzi,
zastąpi mnie panna Street.
- Narada? - Zapraszam.
- Sala rozpraw to nie teatr. - Chodzi o delikatną naturę zeznań.
A panna Street odbywa u mnie praktyki.
- Nie jest prawniczką. - Przyganiał kocioł garnkowi.
Panie będą się czuły mniej skrępowane.
Pytania przygotowaliśmy dawno temu.
- Zgadzam się, chociaż... - Naturalnie.
- Panno Street? - Dziękuję.
Jesteś pewna?
Zaczynaj.
Nie spiesz się.
Kim jest kobieta na zdjęciu?
- To Noreen. - Czy zawsze jeździła na wózku?
Nie.
- Dopiero gdy znalazła się w San Haven? - Tak.
- Co się stało? - Sprzeciw!
Brak związku z winą oskarżonych.
Przedstawiamy pełny obraz okoliczności śmierci pana McCutcheona.
- Przy okazji go upokarzając. - Jego czy pana?
Pan Mason ma na panią zły wpływ.
Niech świadek odpowie.
Co się stało?
- Wypadek samochodowy. - Wypadek?
Straszne. Jakie obrażenia odniosła?
- Wyleciała przez przednią szybę. - Czyli obrażenia głowy?
- Z tego, co się orientuję. - Rozumiem.
Ciekawe, bo w dokumentacji medycznej nie ma słowa o urazie głowy.
Na czaszce ani na twarzy nie widać blizn,
które byłyby skutkiem zdarzenia, o którym pan mówi.
W raporcie czytamy, że w wyniku niedotlenienia
doszło do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu.
Nie jestem lekarzem. Czego pani oczekuje?
By odpowiadał pan z większą rozwagą.
- Sprzeciw! - Podtrzymany.
Ostrzegam panią.
Wrócimy do tego wątku.
Co trzymam w ręce?
Pasek.
Na wewnętrznej stronie znajduje się monogram. Co to za litera?
M.
Jak "McCutcheon".
Pasek należał do denata. Miał go na sobie w chwili śmierci.
I za jego pomocą dusił pańską siostrę.
Sprzeciw! Nie sądzimy ofiary.
- Oddalony. Ciekawe, dokąd to zmierza. - Nie wiadomo.
Inni świadkowie zeznali pod przysięgą,
że Brooks McCutcheon lubił zaskakiwać swoje kochanki podczas stosunku.
Zakładał im na szyję pasek w ten sposób.
I zaczynał zaciskać.
Zaciskał, jak długo miał ochotę,
nawet jeśli kobiecie rozpaczliwie brakowało powietrza.
Tak było w wypadku pańskiej siostry, prawda?
Czy to zdjęcie szyi Noreen po przyjęciu do San Haven?
- Tak. - Co tutaj widać?
- Ślad. - Co panu przypomina?
Literę M.
M.
Wracając do wcześniejszego pytania:
co spotkało pańską siostrę?
Zeznaje pan pod przysięgą.
- Została przyduszona. - Słucham?
Przyduszona.
Spokój. Spokój!
Nienawidził pan Brooksa za to,
że zmienił pełną życia dziewczynę w skorupę człowieka.
Przypadkiem.
Groził mu pan podczas obchodów Święta Niepodległości w 1932?
- Nie wiem. - Wymachiwał pan bronią?
- Według "Malibu Register"... - Byłem pijany. Trochę mnie poniosło.
- Trochę? "Zabiję zwyrodnialca!". - Tego nie powiedziałem!
Szmatławiec jest dla pani wyrocznią? Kto to w ogóle czyta?
A co pan powiedział?
Nie pamiętam.
Tak jak nie pamiętał pan, że Brooks dusił pańską siostrę?
- Sprzeciw! - Podtrzymany. - To wszystko.
Sąd ogłasza przerwę.
Ja stawiam.
- Centrala. - Olympia 13-81.
Łączę.
Anita St. Pierre.
Serwus.
Miałam niesamowity dzień.
- Wszystko mi opowiesz. - Z przyjemnością.
Może wpadnę z winem.
I swoimi rzeczami.
Porozmawiamy?
Proszę.
- Co robisz? - Pakuję się.
To nie koniec.
Nie przegramy. Widziałeś miny przysięgłych?
Martwiłem się o pannę Street, ale jest ostrzejsza od Masona.
Wracamy do domu.
Morda!
- Spierdalaj. - Że co, jebany karakanie?
- Jestem dumnym Meksykaninem. - Nie wie, co mówi.
- Otworzyć 14-tkę. - Pogadam z nim!
Naprawdę nie musicie.
- Dajcie nam pogadać. - Pierdol się.
Do karceru.
Wszystko się ułoży!
Tego typu informacje
są niesłychanie ważne dla mnie i dla sprawy.
Obrona nie może nas zaskakiwać.
Mason nie jest w ciemię bity. Wie, że jest na celowniku.
Okazałeś się cennym nabytkiem.
Chłopcy podziwiają twoją przebiegłość.
- Taka praca. - Owszem. Ja bym nie potrafił.
Nie jestem taki jak ty.
Mason wiele się od ciebie nauczył.
Chcesz, by myślał, że jest mądrzejszy niż ty?
Chyba że jest.
Zdobądź coś.
Lubisz mewy?
- Nie mam zdania na ich temat. - Wstrętne chuje.
Wyrwą człowiekowi hot doga z garści.
Bierzemy czy zostawiamy?
- Nadal mi nie ufasz? - W ogóle.
Chodź.
Załadunek odbywał się w Long Beach.
Kiedy żył Brooks, statki płynęły do Port Hueneme.
Po co?
Brooks płacił ludziom pod stołem za wyładunek warzyw i owoców,
które sprzedawał na boku.
Wszedł w spółkę z niejakim Goldsteinem.
- Co mówi Goldstein? - Niewiele.
Zarżnęli go 4 dni po śmierci Brooksa.
A statki przestały kursować.
Skoro nie pływają do Hueneme, to dokąd?
Może skrzynki nam powiedzą.
Kurdemol.
Ropa.
No.
- Ropa? - Tak.
To próbuje ukryć Lydell. Nie chodzi o dobre imię rodziny.
- Ale co ukrywa? - Jeszcze nie wiem.
- Czy to nam pomoże? - Zobaczymy.
Powinniśmy odpuścić.
- Serio? - Podważyliśmy strategię oskarżenia.
Zmiażdżyliśmy Taylora. Mamy uzasadnioną wątpliwość.
- Rano przyznałbym ci rację. - Im dłużej to trwa,
- tym bardziej się narażamy. - Załatwimy Lydella.
A Vincent Taylor? Walczymy dalej.
Co robisz?
Czekam na twojego brata.
Która godzina?
3.30.
- Powinien był już wrócić. - Coś się stało?
- Nie wiem. - Może się rozejrzysz?
- Nie śpisz? - Widziałeś?
Nie.
- Nic? - Jesteś głuchy?
- Notes. - Proszę.
Muszę się przekimać. Oczy mnie pieką.
Chwila. Co to ma być?
Numery wszystkich aut, które się pojawiły.
- Było ciemno. Pogadamy rano. - Kolory też?
- Obok blach. - A marki?
Rozpoznałem tylko kilka.
- Kilka? - Masz numery.
Co mówiłem? Widzisz - kurwa, zanotuj.
Zanotowałem.
Wszystkich, którzy się tam przewinęli, i jaką kanapkę jadły "narożniki".
- Czego, kurwa, chcesz? - Nie zachowuj się jak prosty robol.
Spierdalaj.
Zwariowałeś?
Za kogo ty się uważasz?
- Bierzesz jego stronę? - Nie obrażaj mojego brata w jego domu.
Co się dzieje?
Nic.
Radny Vincent Taylor odpowie na pytania oskarżenia.
Możemy podejść?
Dotarły do mnie niepokojące wieści.
Z wiarygodnego źródła usłyszałem,
że pan Mason ukrywa narzędzie zbrodni w swoim sejfie.
Zapraszam do gabinetu.
Ty przodem.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Nie pozwolę, byście zamienili proces w cyrk.
- Nie mam takiego zamiaru. - A jednak użeram się z dwoma błaznami.
Panie mecenasie, czy to prawda?
Mogę zamienić słowo z panną Street? Istnieje precedens.
Czyli prawda. Niech sąd nakaże, by pan Mason zdał broń.
Biorąc pod uwagę pana Masona rażący brak poszanowania dla zasad,
nakaz nie wystarczy.
- Udamy się na miejsce. - Czyli dokąd?
Do pańskiej kancelarii.
Rozprawę wznowimy jutro rano.
Co?
Bardzo źle?
- Proszę otworzyć. - Co z dopuszczalnością dowodów?
Nic. Niech pan otworzy sejf.
Woźny zajrzy do środka.
Oskarżenie wnosi o czas na analizę balistyczną.
Zgoda.
Dzięki nieobecności przysięgłych nie trzeba będzie unieważniać procesu,
ale pan Mason powinien trafić do aresztu za ukrywanie dowodów.
Na razie nie, ale nie jest to wykluczone.
Czekam na panów jutro o 9.00.
Potrzebujesz dobrego obrońcy z urzędu?
"Pluskwy" są coraz mniejsze.
Mam. Olmstead kontra USA.
Szersze zastosowanie zakazu dowodowego.
Może Durkin przystałby na nielegalne pozyskanie.
Rozmawiasz z Anitą o pracy?
- Czasem. - A o tej sprawie?
Serio?
Clara wie, że znalazłeś broń?
Nie radzę.
Przepraszam.
- Nie bądź niedorzeczny. - Nie bracia dali cynk Milliganowi.
Nikt was nie odwiedza? Choćby dostawcy kanapek?
Czego konkretnie pan szuka?
- Przemiła niespodzianka. - Mam pytanie.
Chcę usłyszeć prawdę.
To ty?
Ale co?
Kiedy byłaś mnie w biurze, co słyszałaś?
Gawędziłam z twoją sekretarką...
Co słyszałaś z mojej rozmowy z Dellą?
Nic.
Oskarżenie znalazło narzędzie zbrodni w moim sejfie.
Byłaś naszym jedynym gościem.
Jak narzędzie zbrodni trafiło do twojego sejfu?
Nie udawaj.
- Jeśli okaże się, że kłamiesz... - To co?
Co zrobisz?
Byłaś u mnie i słyszałaś naszą rozmowę.
Myślisz, że jestem do tego zdolna?
Usiądź,
naleję ci drinka i zaczniesz od początku.
Ja postaram się zrozumieć, o co chodzi.
Pieprzenie!
Mam cię.
Ejże!
O nie...
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska