PERRY MASON
Jesteś pewien?
To nie może być przypadek?
Mało brakowało, a bym go wyrzucił.
Wystarczyło otworzyć dłoń.
- Mówiłeś Perry'emu? - Sytuacja ulegnie całkowitej zmianie.
Prawda podetnie mu skrzydła.
Jeżeli jej nie pozna, będzie robił swoje...
jak do tej pory.
- Prokuratura ma tego więcej? - A jeśli?
Zaskoczą chłopaków i ich adwokata w sądzie.
Gorzej jest wiedzieć, że klienci są winni,
czy nie być przygotowanym na ich winę?
Panie McCutcheon?
Ważne, by Mason wiedział,
jaką cenę płaci się za zadzieranie z miastem.
Wzięły go już na celownik moje gazety.
Potrzebuję pańskiego programu.
Światło może padać z różnych stron. Zadziała jak soczewka...
I wypali do ziemi to, na czym się skupi.
Zajrzę jeszcze do archiwum.
Noreen Lawson nosiła kiedyś inne nazwisko.
- Doprawdy? - Owdowiała po dwóch latach małżeństwa.
Z domu była "Taylor". Odszukam jej brata.
- Znajdzie się kilku V. Taylorów... - 47. W samym centrum.
Brawo!
Ja pozamykam. Udanego weekendu.
Dziękuję.
Serwus.
- Dzięki, że przyjechałaś. - Tylko udawałam, że piszę.
Co się stało?
Co robisz, gdy sytuacja cię przerasta?
Wsiadaj.
Moja tratwa ratunkowa.
Chodź.
Kobiety i dzieci przodem.
Chwileczkę.
Sprytne.
Cała ja.
Zapraszam.
Żartujesz?
Moja przyjaciółka, scenografka Faye Gordon,
świsnęła większość rzeczy z planu "Nenity, kwiatu Hawany".
Są podpisane "Własność MGM".
Atrapa. Atrapa.
To również.
- Ciągnie się bez końca. - Nie widziałaś najlepszego.
Tędy.
Dlatego warto dławić się kurzem z drogi.
Lepiej?
Rozpalę w kominku. Nie ruszaj się stąd.
Anito?
Dziękuję.
Nie ma za co.
- Jest dobrze. - Właśnie.
Mały potrzebuje trzech. Dwie.
I dwie dla ślicznotki. Jedna dla rozdającego.
Clara! Rozwiązujecie zagadkę nieświeżej kanapki z tuńczykiem?
- Szlifowałem ten żarcik. - Mo? Dałbyś spokój.
Otóż to.
Czarny Sherlock broni bezlitosnych morderców.
Skąd wiesz? Jesteś głupcem z rękami cuchnącymi rybą.
Dziękuję.
Z tego, co czytałem, wynika, że zabili. Spytajmy Wuja Toma.
W tym domu nie ma usłużnych czarnuchów. I nie jest nieuczciwy.
- Ja to wiem. - Amen.
- Nieuczciwie to masakruję ci tyłek. - Bierzcie wszystko.
Koniec przyjmowania zakładów.
W piątkowy wieczór takie pustki?
Przecież "Luxe" jest w remoncie.
Pożar wystraszył klientelę.
Przydałby się band.
Guy Lombardo gra za napiwki?
Gdzie mój pieczony ziemniak?
Odkąd kropnęli Goldsteina, skończyły się darmowe dostawy.
Brooks nie mógł załatwić porządnej krypy,
ale miał dojście do pieprzonych kalafiorów...
Zaczął płacić jakieś pięć miesięcy temu?
No.
Jeśli dzieciaki brzydko mnie nazywają...
- To tylko żarty. - Od tego się zaczyna.
A nie powiesz im, żeby sp... się walili.
Jeszcze raz.
Zbierz wodze, pięty w dół. Zmuś go, żeby się ruszył.
Pokaż, że nie żartujesz. Kopnij.
Na serio.
Kopię.
Jeśli wyczuje twój strach, nie będzie słuchał.
- Nie boję się. - Udowodnij.
- Czy to nie twoja nauczycielka? - Gdzie?
Panno Aimes!
- Dzień dobry. - Co za niespodzianka...
Nie podejrzewałem pani, że jeździ konno!
Ani ja pana, choć to niezbyt eleganckie.
Pracuję tu w weekendy, żeby dorobić i spędzić trochę czasu wśród koni.
- Kłopoty? - Drobne. Ale koń ma ubaw.
- Tato! - No co?
Mogę coś zaproponować?
- Zephyr się podoba? - Bardzo.
Przeciwieństwo upartego kolegi.
- Pięty w dół. - Niech sam do tego dojdzie.
Najwyraźniej uczy pani nie tylko dzieci.
"Ginny". Nie przywykłam do "panny Aimes".
- Dlaczego? - Długo byłam "panią Aimes".
- A mąż... - Rozwiedliśmy się.
- Zachowałaś nazwisko, pogoniłaś faceta? - Korzystna zamiana.
Nie musiałam wracać do panieńskiego. "Szymanski".
Przepraszam.
- Od dawna w Los Angeles? - Od roku. Marzyłam o tym.
Oglądałam L.A. w filmach i żurnalach.
Cieszę się, że przyjechałam.
Naprawdę ci się podoba?
- A tobie nie? - Lubię fakt, że nie ma śniegu.
I bagietkę z wołowiną od Cole'a.
Nowe hasło reklamowe.
Co lubię najbardziej?
Liczy się nie przeszłość, lecz przyszłość.
Patrz przed siebie.
- Dziękuję za przejażdżkę. - Drobiazg.
- Tato? - Co?
Dziękujemy.
Nie ma za co. Dasz jej marchew?
- Wiesz, co robić? - Dłoń do góry.
- Płasko. - Płasko.
Zapraszam na kolejną lekcję.
Jego czy mnie?
- Obśliniła mnie! - Co to znaczy? Że się zadurzyła.
- Przestań! - Dzięki.
Tatuś bardzo się ucieszy.
Usiądźcie razem.
Wydajecie się zmęczeni.
- Pan Mason załatwił nam materace. - Poważnie?
I przyniósł Rafaelowi ołówki.
Nie narzekamy.
Nie jest źle. Prawda?
Koniec odwiedzin.
Pożegnaj się ze stryjkiem.
Niech Bóg ma cię w swojej opiece.
Dla Marii.
Taka historyjka.
Niech Bóg ma cię w swojej opiece.
W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Kocham cię.
Cholera!
Szlag.
- Cześć. - Chciałam cię zaskoczyć.
I zaskoczyłaś. Co się stało?
- Oparzyłam się. - Patelnią?
Kroiłam pomidora i papieros wypadł mi z ust.
Gdzie sól?
- Ładny szlafrok. - Dzięki.
Przytrzymaj.
Co próbowałaś zrobić?
Huevos rancheros ?
W miasteczku jest świetna meksykańska knajpka.
Odsuń się.
Postaw patelnię na małym ogniu.
I pilnuj swojego papierosa.
- Nie byliście naszymi klientami. - Przyszedłeś tu po śmierci Goldsteina?
Twój martwy szef robił darmowe dostawy dla mojego martwego wspólnika.
Posłuchaj!
Interesują mnie finansowe szczegóły tego układu.
Skąd płynęły pieniądze? Kto brał działkę?
- Nie wiem. - Skąd Brooks miał pieprzony hajs?
Nieważne.
Jesteście kierowcami?
Któryś obsługuje "Morocco"?
A ty?
Pozwól, że powtórzę pytanie.
- Robisz dostawy dla "Morocco"? - Nic nie wiem.
Wiesz coś, czego nie chce wyśpiewać durna jadaczka.
Mam pustkę w głowie.
Nie narobię kłopotów człowiekowi pracy.
Ciekawi mnie, czy obsługiwałeś "Morocco".
I tyle.
Może. Parę razy.
Właśnie. To nie takie trudne.
Mój wspólnik
miał jakiś dodatkowy, dochodowy biznes.
Muszę wiedzieć jaki.
Na pewno dorabiasz na boku.
Jak koledzy.
Poszczęściło ci się.
Rozmawiam nie z nimi, lecz z tobą.
Pomożesz mi rozwiązać zagadkę i przytulisz trochę grosza.
Brooks i Goldstein...?
Zlecali nam dodatkowe kursy od pięciu - sześciu miesięcy.
Na warzywach nikt by się tak nie obłowił.
Odbieraliśmy towar ze statków w środku nocy, bez świadków.
Prywatny dok w Port Hueneme. Ja dostarczałem na "Morocco".
W Kalifornii owoców i warzyw jest w bród.
- Po co je importować? - Niech pan spyta McCutcheonów.
To ich statki.
Dzień dobry.
- Weekend udany? - Owszem.
Dzień dobry.
Wyglądasz jakoś inaczej.
Zażyłam nieco słońca.
- Byłaś na zewnątrz? - Zdarza mi się.
Jedno z nas nie powinno tryskać zdrowiem.
- Weekend udany? - Byłem z Teddym na koniach.
- Z Teddym? - Wrócili z Lindą do miasta.
Tak, o tym też nie wspomniałem. Nie mam więcej tajemnic.
- Teraz będziesz ze mną szczery? - Postaram się.
- Znalazłam go. - Kogo? - Brata Noreen, Vincenta.
- Zasiada w radzie miasta. - Radny Taylor? Na pewno?
Porównałam akt urodzenia z dokumentacją medyczną.
- Który okręg? - Siódmy. - Jest tam królem.
Stadion McCutcheona. Siódemka.
Naciągane, ale warto rozmówić się z panem radnym.
- Świetnie! - Dziękujemy.
Mamy nowy trop w sprawie Brooksa,
a Street chce mnie przeżyć, sporadycznie wychodząc na zewnątrz.
Okręg siódmy.
A to, kurwa, co?
Broń, z której zabito Brooksa McCutcheona.
Z niej wystrzelono kulę.
Skąd ją masz?
Od chuja, który wypożycza spluwy po sąsiedzku od Rafaela i Mateo.
- Czy to mógłby... - Zabili go.
Ostatnia szansa.
- Powiedzcie prawdę. - Mówimy.
Nie było nas tam.
- Adwokat powinien nam wierzyć. - Komu wierzę? Swojemu śledczemu.
Wypożyczaliście Colta 1903 z orzechową rękojeścią
od gnoja Twista, swojego sąsiada, za dolara dziennie.
Colt jest w naszym sejfie.
Oddam broń Paulowi,
który przekaże ją prokuraturze, a wy zawiśniecie -
chyba że zaczniecie mówić pierdoloną prawdę.
Tylko on dzieli was od stryczka. Zaraz wyjdzie.
Wychodzi. Powodzenia.
Dobra!
Nie mieliśmy szmalu ani roboty.
- Córka Mateo była głodna. - Dość tych rzewnych opowiastek.
- Połasiliśmy się na łatwą forsę. - Zobaczyliśmy Duesenberga.
Kosztuje tyle, co dom. Facet musiał być nadziany.
Kto strzelił?
Kto?
Ja.
Wymierzyłem.
Rafael próbował zabrać fanty, ale gość się stawiał.
Gdyby tylko posłuchał...
Przydusił Rafę. Rafa krzyknął, żebym coś zrobił.
Strzeliłem.
Przeoczyliśmy to? Bez sensu.
- Nic w tej historii nie ma sensu. - Ciszej. - Pierdolę ich.
- Nie możesz się wycofać. - Nie będę reprezentował morderców.
To twoi klienci. Musiałbyś uzasadnić swoją decyzję.
- Bez problemu. Są winni. - Naruszyłbyś tajemnicę zawodową.
Twoja rezygnacja świadczyłaby o ich winie.
- Muszę ich bronić? - Mają tylko nas.
Nie możesz dopuścić, by skłamali pod przysięgą.
Straciłem szansę, żeby ich uczłowieczyć w sądzie.
Przysięgli będą się zastanawiać, co Meksykańcy ukrywają.
- I słusznie, bo zabili. - Chodźmy. - Co z narzędziem zbrodni w sejfie?
Oskarżony nie może ukryć dowodów u adwokata.
Ja znalazłem broń.
- Poszukam jakiejś furtki. - To jest iluzja sprawiedliwości?
Upiecze im się zabójstwo męża i ojca, bo to my znaleźliśmy broń?
Każdy ma prawo do obrony.
Musisz spełnić swój obowiązek.
- W życiu. - Perry!
Szlag.
Niech idzie.
Panie Milligan? Przyszedł Perry Mason.
Istnieje sposób, by zakończyć sprawę bez procesu.
- Czyli? - Przyznają się.
Dożywocie z możliwością zwolnienia za 20 lat.
Dorzucić nowy samochód i bombonierkę?
Uczciwa propozycja.
- Wcale. - Alternatywa?
Sami zarzucą pętle na szyje i otworzą pod sobą zapadnię.
- Tak byłoby sprawiedliwie. - Definiujemy to słowo inaczej.
Strach cię obleciał.
Dożywocie, zwolnienie po 25 latach. Żeby nie zrobiło się paskudnie.
Jest coś paskudniejszego niż zabicie powszechnie kochanego człowieka?
Uchowaj Boże!
Nie wiecie, w czym maczał paluchy McCutcheon?
Jak w szmirowatym kryminale...
Ludzie tańczą na jego grobie. Przysięgli będą zachwyceni.
- Gówno prawda. - Dowodem jest choćby
półmartwa dziewczyna w ośrodku pod miastem.
Przeoczyliście ją?
Gdybyś miał asa w rękawie, nie prosiłbyś o ugodę.
Możliwe. Ale ty musisz przekonać 12 osób,
a ja jedną.
Wystarczy uzasadniona wątpliwość.
Nie chcę, żeby to była twoja pierwsza i ostatnia głośna sprawa.
Dziękuję za troskę,
ale dowody są jednoznaczne.
Musimy odmówić.
Wasz pogrzeb.
Dziękuję.
Z trudem powstrzymałem się,
żeby nie zetrzeć głupiego uśmieszku z gęby Milligana.
Myślałeś, że się zgodzą?
Burger i Milligan cisną śledczych, a akta puchną.
Głupi nie są.
Czytałeś? Ludzie łykają to jak pelikany.
Jestem głównym daniem,
a wszystko przez kutasa Lydella i jego łowców skandali. Widziałeś?
"Mason, miłośnik meksykańców". "Męt Mason", dzieło Finnerty'ego.
Delli najbardziej podoba się "Pedro Perry".
Masz słabość do brązowych.
Posuwałeś Lupe, a teraz ci dwaj?
- Co tobie? - A tobie?
Co zrobić, żeby Burger odpuścił?
Na pewno wiesz.
- Facet karmi moje dzieciaki. - Miotamy się we mgle. Nieoficjalnie.
Nie pierdol.
- Skończyliście? - Dziękuję.
Spójrz. Dosrywają mi na pierwszych stronach,
a w kronice sportowej są trzy artykuły o jego koniu.
Gusher's Rush.
- Najszybsza na 1200 metrów. - Chciwy chuj na nią nie zasługuje.
Ciekawe, jak się jeździ na worku złota.
Przekonajmy się.
W porządku.
Nikogo nie ma.
Chcę ją zobaczyć. Też byłeś ciekawy.
Teoretycznie. Nie planowałem włamania.
Śliczności!
Nie zamknęli drzwi.
Proszę, proszę...
Skoczymy do Musso i zobaczymy, co dalej.
Serwus, Gusher's Rush.
- Ciemno choć oko wykol. Widzisz coś? - Nie muszę.
Konik mnie wyręcza.
- Wskakujesz? - Ty lubisz te klocki.
Żebyś wiedział. Potrzymaj.
Tatuś będzie niezadowolony.
Stuknięty sukinsyn.
Dalej!
Zasuwaj!
Czy ty to widzisz?!
Wyścig jest zacięty. Na prowadzeniu Gusher's Rush i Galant Fox.
Gusher's Rush dosiada Perry Mason.
Ostatnia prosta - Gusher's Rush i Galant Fox.
Gusher's Rush wygrywa o głowę.
Perr!
Spadamy.
Widziałeś?
Nie śmiej się.
Ostrzegałem!
W porządku?
Mówiłem.
- Uganiają się za medalistką. - Czułem, że tak będzie.
- Dokąd to? - Do domu!
- Za dwie godziny zaczynam pracę. - Włażenie w tyłek Burgerowi?
Pete Strickland nie włazi w tyłek nikomu.
Spierdalaj! Staram się utrzymać robotę.
- Miło panią widzieć. - Wzajemnie.
Tędy.
Od początku.
Nie spiesz się, przechodząc między artykulacjami.
Staccato, legato...
Dobrze.
To klawisze, nie smoki. Nie musisz ich uśmiercać.
Opanuj nerwy i wykorzystaj tę energię.
- Jadłaś już? - Nie.
Graj dalej.
Polecam chleb gruboziarnisty.
Na jednej z moich farm w Central Halley badamy wpływ odżywiania
na proces starzenia.
Phippsy sądzi, że to strata pieniędzy, ale długowieczność to podstawa.
- Co odkryliście? - Najważniejsze są strączki i zboża.
To, co zdrowe, zostaje między zębami. Doskonale, Constance!
Czym mogę służyć?
Mam parę pytań w związku ze sprawą.
W jaki sposób Brooks sfinansował stadion?
Pokazał pani jakąś dokumentację?
Prospekt? Byli inni inwestorzy?
Gdzie pan Mason?
Zajęty.
Sprawdza inny trop.
Wszystko w porządku?
Nasi klienci są uważani za podludzi. Niezupełnie.
Między tobą a panem Masonem.
Owszem.
Wydaje się rozbity.
Męczący towarzysz broni.
On...
Ma inną taktykę.
Działa bardziej instynktownie.
Czyli jest w gorącej wodzie kąpany,
a ty musisz się przyglądać?
Przyznaj, że jesteś sfrustrowana.
- To trudna sprawa i ogromna presja... - A Mason bywa upierdliwy.
Nie.
- Tak, zachowuje się jak dupek. - Otóż to.
Prawda cię wyzwoli.
Dzięki niemu moje nazwisko znajdzie się na szyldzie.
Nie wahaj się.
Robimy, co musimy, by stać się, kim pragniemy.
Tak.
- Panie Mason? - Gdzie Teddy?
- Tam. - Idziemy.
- Za chwilę. - Teraz.
Natychmiast!
Traktujesz syna per noga.
- Słucham? - Gorzej niż Meksykańców.
Męt Mason.
Zbierajmy się.
Odprowadzę go do domu.
- Skarbie? - Nie ma mowy.
Jesteśmy sami pierwszy raz od miesiąca.
Będziesz siedział jak kołek?
Rusz się, zanim dziabnę cię igłą.
Gdzie jesteś?
- To znaczy? - Dokąd się udałeś?
Sprawa.
Przyznali się do winy.
Prokuratura nie przystała na ugodę.
Co teraz?
Nie wiem.
Podobnie jak Mason.
Dziwne, że chłopcy nie walczą.
- Coś ci zgrzyta? - Nie - i dlatego zgrzyta.
Wszystko pasuje do wersji oskarżenia.
Ruchomy cel, jeden celny strzał... Mówią, że była szarpanina,
chociaż jej śladów nie znaleźliśmy.
Jesteś dochodzeniowcem.
Przeprowadź dochodzenie.
Dobrze.
Mamy 40 minut, zanim zrobi się tu tłok, a Lucius zacznie płakać.
Nie chcę ich zmarnować na pogaduszki.
Ani ja na tańce.
Japonia. Cesarz Hirohito i premier Saito
odwiedzili lotnisko wojskowe na podbitych terenach.
Oświadczyli, że Japonia opuści Ligę Narodów,
ponieważ została potępiona za inwazję w Mandżurii
i dalszą okupację Korei.
- Obciągnę za ćwierciaka. - Dam pół dolara, żebyś nie obciągała.
Mimo sankcji nałożonych przez USA
Japonia szykuje się do dalszych podbojów.
Chiny obawiają się, że są kolejne na liście.
Spokojnie.
- Chcę pogadać. - Spierdalaj, czarnuchu.
Pokazać ci, co mam w torbie?
Ładnie pachnie, co? Często pożyczali broń?
Codziennie. Tę samą. Strzelali w wąwozie do butelek.
Ćwiczyli? Skąd brali forsę?
Mam to gdzieś. Znajdzie się kolejny browar?
Panie Mason?
Cześć.
Adres dostałam w sekretariacie.
- Z Teddym w porządku? - W najlepszym.
Bałem się, że go wyrzucicie.
Wyjaśniłam dyrekcji sytuację.
- Co pani powiedziała? - Prawdę.
Zaczął ten drugi.
Wstąpiłam po bagietkę z wołowiną do Cole'a.
Miałam po drodze.
Tymczasem.
Wejdzie pani?
Sofía!
Co tam masz?
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska