Ejże!
Wynocha.
- Naprawdę nie musiałeś. - Drobiazg.
Jak było w pracy?
- Oprychy i papiery. - Dzwonił Bob Mark.
- Rozmawiałem z nim. - Ma innego kupca na Redding.
- Szkoda, że zawraca ci głowę. - Nic z tego? - To skomplikowane.
Ale działam.
Nie pomyliłaś się, wychodząc za gliniarza.
Wiem.
Wyniesiemy się stąd.
Słowo.
Dzieciaki! Ruszcie się.
- Z życiem! - Dzień dobry. - Skarbie...
- Ośrodek San Haven. Z kim łączyć? - Właściwie to potrzebuję informacji.
Lekarz, pacjent czy potencjalny pobyt?
Owszem, pobyt w San Haven.
Jeśli wpłaci pan zaliczkę, trafi pan na listę oczekujących.
Ktoś mi was polecił.
- McCutcheon. - McCutcheon? - Tak.
Nie widzę. Pacjent czy pracownik?
Pacjent. Odwiedziłbym was. Powtórzy pani adres?
Oskarżenie wnosi o skrócenie postępowania przedprocesowego.
Miasto i McCutcheonowie ponieśli bolesną stratę.
Wydłużone procedury i doniesienia prasowe
pogłębią jedynie ich cierpienia.
Pan Milligan zapomina,
że każdy zasługuje na uczciwy proces.
Gdyby na miejscu Gallardów był Brooks McCutcheon,
jego bliscy pragnęliby, by obrona mogła się przygotować.
Brooks McCutcheon nie przypominał braci.
- Nie był Meksykaninem? - Mordercą.
Proszę o spokój!
Spokój!
To nie miejsce na sztubackie sprzeczki.
- Potrzebuję czasu na ujawnienie. - Pan Mason gra na zwłokę.
- Góra. - Mam po swojej stronie precedens.
Sędzia Sądu Najwyższego Sutherland zaprezentował stanowisko,
że w wypadku oskarżonych o przestępstwo zagrożone karą śmierci
pomoc dla adwokata,
w tym dostateczny czas na przygotowanie linii obrony,
jest prawem podstawowym w świetle 14. poprawki.
Pozwoli pan, że sam zdecyduję, czym jest "dostateczny czas".
Proces rozpocznie się w poniedziałek 14 kwietnia.
Nie omówiliśmy wyłączeń bez podania przyczyny.
- A chciałby pan? - Bronię dwóch osób.
Mam prawo wykluczyć przysięgłych wrogo nastawionych.
Można założyć, że konkretny ławnik
nie będzie podobał się obronie w wypadku obu braci.
- Rafael i Mateo to dwie odrębne osoby. - Fascynujące i utalentowane,
ale przysługuje nam już 20 wyłączeń.
Zgodnie z Kodeksem Karnym Kalifornii, jeśli oskarżeni sądzeni są razem,
stan i oskarżeni mają prawo do pięciu dodatkowych wyłączeń każdy.
- Czyli dziesięciu. - Umiem liczyć. - Przepraszam.
Pan Milligan również.
Bezwstydne, słabo uzasadnione zagranie.
Nie dość słabo. Zgoda.
Proszę wstać.
Sędzia jest sprawiedliwy?
Według pana Milligana,
doniesienia prasowe są bolesne dla rodziny McCutcheonów,
więc nie złożę oświadczenia.
Bezbronna ofiara. Strzał w oko.
Potrzebujemy 3 miesięcy, nie tygodni.
Żarcie!
Oddawaj!
Durne karakany.
Co jest?
Kurwa.
Zapraszamy na godzinę prawdy i sprawiedliwości
z Frankiem Finnertym!
Opłakujemy odejście jednego z aniołów naszego miasta.
Nakryjmy do stołu.
Meksykańskie potwory.
- Bracia Gallardo, Rafael i Mateo. - Mo? Ściszysz?
Nie podoba się? Nie słuchaj.
Istnieje środek zaradczy.
Jak już mówiłem, jest to masowa deportacja do Meksyku.
Co tobie?
Brak roboty. Od trzech dni przy Central Ave. nie było furgonetki.
Żadnej?
Wszystko przez zapuszkowanie Perkinsa.
Zmuszał ludzi, żeby zatrudniali miejscowych.
A teraz...?
Mamy absurdalnie mało czasu.
Jeśli zasnę przed twoim powrotem, to mnie obudź.
- Pa. - Kocham cię.
To ta... jak jej tam?
Obie miałyśmy pracować.
Owszem, ale kto by chciał tyle czekać?
- Jak mnie znalazłaś? - Po zapachu. Łatwizna!
No co?
Byłam na twoim miejscu niezliczoną ilość razy.
- Stres, lęk i papierosy. - Kinematografia to wytworna branża.
Palimy tylko tureckie.
- Co to? - Pranie. Nie będziemy się głodzić.
Praca czeka.
A rano Myrna Loy i Ramon Novarro muszą wygłosić jakieś mądre kwestie.
Mamy się męczyć samotnie?
Nie.
Doskonale.
Po kolei.
- Ciasteczka serwuje się po posiłku. - Czułam, że to powiesz.
Wylosowałam twoje.
"Niech to, co niespodziewane, nie odciągnie cię od celu".
- Zapalimy tureckiego papierosa? - OK.
Zarumieniłam się.
Na wymianę.
Weź.
Żebyś miał zajęcie.
Dziękuję.
Podobno chcesz być mechanikiem, ale samochodu nie przemycę.
- Czego potrzebujesz? - Rodziny.
- Wiem, że jest późno... - Nie sypiamy najlepiej.
Uświadomiłem sobie,
że w zasadzie was nie znam.
Jak się wam układa?
Coś się stało?
- Jestem waszym adwokatem. - Wrzucili mi szkło do jedzenia.
Spróbuję załatwić wam ochronę. Musimy sobie ufać.
Od kiedy mieszkacie w Hooverville?
Kilka lat.
A wcześniej?
Jesteśmy stąd. Rodzice mieli farmę,
ale zabrali ją miastowi - pod budowę drogi.
Przenieśliśmy się na Sierra Street. Mieszkanie spłonęło.
Też straciłem rodzinną farmę.
Dlaczego?
Nie płaciłem podatków.
Prokuratura twierdzi,
że w samochodzie Brooksa znaleziono odcisk Rafaela.
- Niemożliwe. Nie było mnie tam. - Kłamią.
Musiałem spytać. Przyślę do was rodzinę.
Tak?
Powiedziano mi, że jeszcze pan nie wyszedł.
Niech pan siada.
Czytał pan?
- Bestseller. - Nie przepadam za literaturą.
Inspiracja dla egzaltowanych prawników.
Zbyt egzotyczne: farmy, wesela i Chiny.
Według prasy, Japończycy zmiażdżą ich lada chwila.
Kłaniają się i pichcą ryż, ale happy endu nie będzie.
Ani tutaj.
Jaki happy end pana interesuje?
Moi klienci są prześladowani. Potrzebują ochrony.
Więźniom nieprzystosowanym nie przydzielamy nianiek.
Atakują ich, bo sprawa nabrała rozgłosu.
Gdyby nie zabijali, drażniliby mniej ludzi.
Nawet dla pana ta świętoszkowatość musi być czasem niestrawna.
Spieszę się.
Ludzie pańskiego pokroju rzadko wygrywają,
ale budzą mój podziw.
Kiedy w latach 90. zaczynałem praktykę, mieliśmy nieco waszego idealizmu.
Byłem dzieckiem. L.A. dopiero powstawało.
Spłachetek ziemi nad morzem... Reprezentowałem każdego, kto płacił.
- Myślałem, że królowało bezprawie. - Mieliśmy prawa,
stosowane mniej więcej sprawiedliwie.
Później przekształciły się w narzędzie.
Gdy budujesz coś od podstaw, sam ustanawiasz zasady.
Dzisiaj nad swoim losem panuje garstka ludzi.
Reszta ma nadzieję,
że znajdzie się ktoś, kto okaże im współczucie.
Dobrze.
Postaram się, by pańscy klienci nie byli łatwym celem.
To jedyny happy end, na jaki może pan liczyć.
Wysoki Sądzie...
Phippsy? Muszę ustalić, kiedy otrzymamy raport geologiczny.
Panno Nygaard?
Pan Mason i panna Street.
Melville Phipps, prawnik panny Nygaard.
- Dzień dobry. Miło panią widzieć. - "Camilla". Panie Mason...
Szukacie nowych złóż?
Inwentaryzuję zasoby, by nie trafiły w ręce konkurencji.
McCutcheonów?
Oraz innych dupków.
- Jest pan wstrząśnięty? - Niech się pani nie krępuje.
Mnie nazywali znacznie gorzej.
Na starość staramy się być bardziej cywilizowani.
Współpracujemy, gdy trzeba.
Utrzymujemy pokój.
To tak zwany "reformer". Wzmacnia kręgosłup.
Jak się miewa pański?
Nieźle.
Godna podziwu pewność siebie.
Jaki jest cel państwa wizyty?
Interesuje ich Brooks McCutcheon.
Bo nie moje porady gimnastyczne.
Ciepło się pani o nim wyrażała na koncercie. Dobrze go pani znała?
Od dziecka. Był moim uczniem.
Miał talent?
Jak we wszystkim.
Biedak przypominał obraz francuskiego realisty.
- Ładny, ale pod powierzchnią pustka. - Brak kręgosłupa?
Badamy jego interesy, choćby statek-kasyno.
Katastrofa! A nieruchomości?
Stadion finansowały banki. W '31 zbankrutował.
- Zwrócił się do mnie o pomoc. - Pomogła mu pani?
W życiu! Zrobił to za plecami ojca.
- Mamy zasady. - Utrzymują pokój?
- Żeby pan wiedział. - Co znajduje się w San Haven?
Nie. Możemy pożartować, ale nie zajmuję się brudnymi plotkami.
Nie chcieliśmy pani urazić.
Rodzina Lawsonówny dość się wycierpiała.
- O 11.00 mamy spotkanie. - Wiem.
Ósmego odbędzie się kolejny koncert. Zapraszam.
Panie Mason...
Dzięki, Phippsy.
- San Haven? - Numer z portfela Brooksa.
- Szuka pan kogoś? - Panny Lawson.
- Nie przyjmuje gości. - Jestem prawnikiem.
Nie należy pan do rodziny.
Muldoon kontra szpital Clearview, 1916 rok.
Prawnicy mogą spotykać się z pacjentami również w prywatnych placówkach.
Gdy wydawano tę opinię, byłem pisarzem sądowym.
Niech się pan rozmówi z dyrekcją. Chwileczkę.
Panno Lawson...?
Panno Lawson?
NAJDROŻSZEJ SIOSTRZE NOREEN - V.
Panno Lawson, pani wybaczy...
Panno Lawson?
Panno Lawson...?
Bardzo mi przykro.
- Co pan tu robi? - Wychodzę.
Może to teściowie Brooksa.
- Nazywają się Claiborne. - Dowiedz się o niej wszystkiego.
Noreen, około 30 lat. Imię brata zaczyna się na V.
Dowiedz się wszystkiego o Noreen Lawson. 30 lat.
- Imię brata zaczyna się na V. - Rozumiem.
Jestem zajęta.
Jadę do Hooverville potwierdzić chronologię wydarzeń.
- Skupiłbym się na Holcombie. - Bo przez Brooksa stracił pieniądze?
Może próbował je odzyskać. Statek był studnią bez dna.
Postanowił usunąć Brooksa i naprawić sytuację.
- Wystarczyła jedna kulka. - To ma sens, prawda?
- Jak wrobił braci w morderstwo? - No więc...
Zobaczył, jak Rafael i Mateo zbierają butelki.
I wrzucił portfel do kosza. Bingo!
Biedacy musieli się na niego połakomić.
I na złotą monetę.
Holcomb wiedział, że ją zastawią, a policja znajdzie jeleni idealnych.
Z pierwszych stron gazet na szubienicę w dziesięć sekund.
Nie kupuję tego.
Bo?
Nic mu nie udowodnimy - wrzucenia portfela do kosza,
przejęcia "Morocco" ani udziału w zabójstwie.
- Ale to uzasadniona wątpliwość. - Milligan ją zdepcze.
- Panie Mason? Dzwoni Linda. - Dziękuję.
- Przeklęta malkontentka. - Za słabo się starasz.
- Wygrałem. - Nie.
No co?
Tak to będzie wyglądać, aż...?
Nie myśl o tym.
Wisisz mi sześć szlugów.
Nie liczy się. Jeszcze raz.
Ja z tej strony. Trzymaj.
No i proszę...
Co to za hałas?
- Sądziłeś, że się nabiorę? - Nie przegram ponownie.
To nie rzucaj jak pieprzony goryl.
- Zna pani Gallardów? - Nie.
Pewna ręka. Jest!
Tam!
Serwus.
Opuścisz broń? Dzięki.
Polujemy na szczury na kolację. Wolno nam.
- Tak? Skąd macie broń? - Wypożyczyłam za 10 centów.
U kogo?
Ten w kapeluszu.
- Dzięki. - Chodź.
Mieszkacie z ojcem, wujkiem albo dziadkiem?
- Z tatkiem. - Jak mu na imię?
- Eustis. - A dalej?
Pięć centów.
Przysłano mnie do pana.
Kto?
Eustis Beck.
Czego potrzeba?
Może być 32-ka.
Wybieraj.
- Ile za cały dzień? - Dolar, z nabojami.
Lincoln za pięć sztuk.
Częstuj się.
- Nie spyta pan, co zamierzam? - Wolę nie wiedzieć.
Przy zwrocie też mi, kurwa, nie opowiadaj.
Cześć.
- Wejdźcie. - Przepraszam, że tak bez uprzedzenia.
Jeśli uwinę się z porządkami w bibliotece dzisiaj,
dostanę dodatkowy dzień urlopu. Tylko na jedną noc.
Jak w wojsku. Podoba się, kapitanie?
Rozejrzyj się.
- Wybacz. Daj mu chwilę. - Pewnie.
- Rozbiłeś namiot, bo nie masz łóżka? - Dla zabawy.
- Zrobiłam zakupy. - Wstąpiłem do sklepu.
- Zapraszam do kantyny. - Fasola?
Zwykle fasolę pałaszuje się w plenerze.
Kiedy byliśmy małżeństwem, rzadziej mi dokuczałaś.
Przepraszam. I dziękuję za pomoc.
Nie chciał wracać do L.A.
Miałam nadzieję, że lepiej pozna ojca.
Jasne.
Zbieram się.
Wychodzę. Uściskaj mnie.
- Musisz? - To tylko jedna noc.
Zadzwonię rano. Szkoła zaczyna się o ósmej.
Udanych porządków.
Tymczasem!
Wiem, że urodziny masz za parę miesięcy,
ale podobno to najlepszy model.
Kolejka!
Można skierować pociąg na drugi tor.
Rozstawimy przy namiocie?
- Muszę odrobić lekcje. - Jest wcześnie.
Dobrze, najpierw lekcje.
Tato?
- Znasz łacinę? - Przydaje mi się w pracy.
Muszę odmienić "gaudere", czyli "radować się".
Gaudeo, gaudes, gaudet, gaudemus, gaudent .
Druga osoba liczby mnogiej to gaudetis ?
Skoczymy do kina?
Ograniczyliśmy wydobycie, ale popyt znów rośnie.
Odkręcimy kurki i już.
Podobno jest z panem umówiony.
Dick Rile. Robiłem interesy z pańskim synem.
Możemy was przeprosić?
Pan wybaczy, że tak od razu po pogrzebie,
ale Brooks był mi winien 240 dolarów.
Niczego nie podpisywaliśmy. Dlatego zgłosiłem się do pana.
Oczywiście. Długi należy regulować.
Ale potrzebuję gwarancji.
To znaczy?
Jeśli ktoś będzie pytał o mojego syna, to nie robił pan z nim interesów.
- Nie zamierzałem nic mówić. - Zadzwonił pan do mnie.
Zostawił wiadomości. Przyjechał tutaj.
Nie będzie pan do tego wracał, bo usunął pan to z głowy.
Na zawsze.
- Rozumiem. - Muszę się upewnić.
Należności zostały uregulowane.
- Dzień dobry. - Panno Aimes...
Obiecałem, że cię usprawiedliwię.
Szkoła nie zakazuje podwożenia dzieci motocyklem.
Chociaż część rodziców na pana łypie.
Teddy nie odrobił lekcji.
Nocował u mnie.
Miłego dnia.
Linda i ja jesteśmy rozwiedzeni.
Po Teddym niczego nie widać, a inne dzieci nie wiedzą.
Linda chciałaby, żeby tak zostało. Przez wzgląd na Teddy'ego.
- Naturalnie. - Nocował u mnie pierwszy raz.
- Zabrałem go do kina. - Na co?
Na "King Konga".
Rewie były zamknięte?
Po scenie walki z pieprzonym dinozaurem miał koszmary. Za przeproszeniem.
Nie mam panu za złe - ani języka, ani filmu.
Teddy może odrobić lekcje na jutro.
- Dzień dobry. - Panie Mason?
Nie podali nazwisk.
Wystarczyło zadzwonić.
Nie miałem ochoty.
O co chodzi?
Mason Dairy to farma twojej rodziny?
- Tak. - Potrafisz docenić dobrego konia.
Nie wiesz, skąd się bierze mleko? Konia doić nie próbuj.
To jedne z moich najpiękniejszych chwil z synem.
Wspólne przejażdżki.
Dlaczego wziąłeś tę sprawę? Niszowa praktyka się rozwijała.
Lubię trudne przypadki.
Drążysz w życiu mojego syna.
- Znajdź inną dziurę. - Niby jaką?
Bez błota, w którym unurzasz jego dobre imię.
Zrozum, czym jest śmierć Brooksa dla jego żony, dzieci...
oraz dla mnie.
Istniały inne wersje mojego syna.
Któraś uwzględniała Noreen Lawson?
Spotkałem wielu takich jak ty.
Pretensje do całego świata. Męczennicy za sprawę.
Zabiegam o sprawiedliwość.
Myślisz, że jeśli wyciągniesz braci z więzienia,
to odniosą sukces?
Wiemy, że stanie się coś przeciwnego.
Biedna Emily Dodson...
Powinna była zgnić za kratkami,
ale ty wywalczyłeś dla niej wolność. Po co?
Żeby weszła do Tahoe?
Nawet wygrywając, przegrywasz -
i co ci zostaje?
Może i Emily mnie zawiodła,
ale znajduję się tu przez człowieka, który zawiódł pana.
Kop dalej, a zniszczę cię.
Nikogo to nie obejdzie.
Żegnam.
Co znowu?
- Od kiedy wiesz? - Od trzech miesięcy.
Dlaczego nic nie mówiłeś?
Nie wiem.
Naprawdę.
Gdy zaczęły przychodzić kartki,
sądziłem, że wyrzuca z siebie żale.
Co miałem zrobić?
- Skontaktowała się z tobą. - Dlaczego?
Oświadczyć, że się zabije, by dołączyć do synka?
- Potrzebowała psychiatry, nie prawnika. - Mogłeś jej kogoś znaleźć.
To jedyne, o czym myślę - co powinienem był zrobić.
Pojechać do niej.
Przemówiłbym jej do rozumu.
- Nie udałoby ci się. - A jeśli?
Byłem pewien, że się nie odważy.
Chryste...
Oto przyczyna.
Zrezygnowaliśmy ze spraw karnych,
a ja obchodziłam się z tobą jak z jajkiem...
Wszystko przez Emily.
Powinieneś był mi, kurwa, powiedzieć!
Tkwimy w tym razem, wspólniku.
Ale ty zawsze wybierasz swoją samotność!
Przepraszam.
Połóż na łóżku.
Byli u ciebie?
Czyli tak.
Liczyłem na inną odpowiedź.
Spluwy zatrzymam. Wrzuć w koszty.
Spierdalaj.
Kurwa!
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska