Dzień dobry.
W wyniku szeroko zakrojonej obławy aresztowano Rafaela i Mateo Gallardów,
lat 18 i 20,
podejrzanych o zabójstwo Brooksa McCutcheona.
Znaleziono ich w obozowisku włóczęgów w Vernon.
Bracia Gallardo mają meksykańskie korzenie,
są bezrobotni i pojmano ich razem.
Śmierć każdego człowieka jest wstrząsem.
Śmierć jednego z najlepszych synów miasta to tragedia.
Niech te słowa zabrzmią donośnie:
sprawiedliwości stanie się zadość.
Policja wykonała swoje zadanie.
Prokuratura dopilnuje,
by mieszkańcy Los Angeles dostali werdykt, na jaki zasługują.
W tym celu
przekazuję nadzór nad śledztwem swemu znakomitemu zastępcy.
Dziękuję.
Panowie, dla takich barbarzyńców
nie ma miejsca w cywilizowanym społeczeństwie.
Dowody są przytłaczające.
Ostrzegam wszystkich, którzy chcą nam szkodzić:
nie pozwolimy, byście terroryzowali zacnych, praworządnych obywateli.
Jedynym wyjściem jest kara śmierci.
I o nią będę zabiegał.
Panie Milligan?
PERRY MASON
Jeśli zaatakowały je mrówki, wydzielają specyficzny zapach.
Najlepszy dostawca zostawił mnie na lodzie,
więc wypróbowuję nowych. Przygotujecie nowe kontrakty.
Spojrzelibyśmy na stare, by poznać pańskie wymagania.
- Oficjalnych umów nie było. - Mamy zweryfikować dostawców?
I odkryć, że to oszuści? Wiadomo.
Wyłapiecie szajs, który upchną w dokumentach,
i odwdzięczycie się pięknym za nadobne.
Rzucamy się do gardeł.
Zajmiemy się tym, prawda?
Natychmiast.
- Wszystko gra? - Tak.
Marion naprawiła antyramę.
Świetnie.
I tak ci się nie podoba.
Nieszczególnie.
- Byłeś powściągliwy. - Radziłaś sobie.
Kontrakty dadzą ci zajęcie.
Nam .
- Nie mnie. - No tak.
- Panie Mason, panno Street... - Nazywam się Luisa Gallardo.
Przyszłyśmy w sprawie moich bratanków.
- Tych od Brooksa McCutcheona? - Są niewinni.
- Sofía, żona Mateo. - Miło mi.
Zapraszamy.
Nikt nie chce powiedzieć, co się dzieje.
Moment. Kto jest ich obrońcą z urzędu?
Frank Dillon.
Odwiedziłyśmy go, ale nie miał dla nas czasu.
- Obrońcy z urzędu są szalenie zajęci. - Rafael jest artystą.
Mateo chce być mechanikiem.
Rozumiem, ale nie możemy wziąć tej sprawy.
Ocalił pan Emily Dodson.
- Nieprawda. - Okoliczności były inne.
Tylko pan wierzył w jej niewinność.
Współczujemy paniom.
Teraz specjalizujemy się w prawie cywilnym.
Zadzwonimy do pana Dillona.
Pod koniec dnia powinniśmy coś wiedzieć.
Nieważne, dlaczego nas ignorujecie.
Potrzebujemy pomocy.
Waszej pomocy.
Przykro mi.
Nie nadaję się.
Wychodzimy.
Maria?
- To było... - Owszem.
Siadaj.
W hotelu Perkins załatwia interesy.
Przez Birch przewija się masa ludzi.
Spisałem osoby, z którymi się kontaktował.
Obserwowałem go tylko ja.
Nikt nie zamierza Perkinsa sprzątnąć.
- A to kto? - Perkins macza paluchy we wszystkim.
- Wymuszenia? - Nie, lichwa.
W każdej dzielnicy jest jakiś Perkins.
Nasz wyróżnia się na plus.
Pomaga prostym ludziom.
Nie widzę realnego zagrożenia.
Zanieś do pokoju 206.
Zapłacą ci.
Dobra robota.
- Słyszałam twoje wystąpienie. - Jak wypadłem?
- Rasowy prokurator. - To komplement czy przytyk?
Wybieraj.
Dillon zaproponował ugodę dla braci Gallardo?
Nie. Odrzucilibyśmy ją.
Dziękuję.
- Podoba ci się? - Wspaniały budynek.
Podobno pracowało przy nim 20 architektów,
ale Camilla Nygaard nie umieściła na frontonie swojego nazwiska. Szalona!
Dlaczego odrzuciłbyś ugodę? Chodzi o dzieciaki.
Zabili McCutcheona dla paru dolców i złotej monety.
Wlepcie im od 25 lat do dożywocia. Nie będzie procesu ani wieszania.
Żeby mieli szansę na zwolnienie warunkowe?
Piastuję urząd od miesiąca. Nigdy!
- Zostałaś ich adwokatką? - Drążę z ciekawości.
Z kim miałeś spędzić wieczór?
Z panną Chandler, która rozchorowała się na różyczkę.
Jej też nie interesują koncerty fortepianowe.
Interesuje się wyłącznie sobą.
Dziękuję.
Bracia dostaną dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego,
ale odsiedzą wyrok w okolicy, blisko rodziny.
Wśród zgromadzonych brakuje dziś jednej osoby:
tragicznie zmarłego Brooksa McCutcheona.
Ci, którzy go znali, wiedzą, że nie odwołałby koncertu.
Dedykujemy ten wieczór jemu.
Przyjechałam tu z Minnesoty 35 lat temu,
bez grosza, by uczyć gry na fortepianie.
Znalazłam utalentowanych uczniów,
wśród których wyróżniała się jedna osoba.
Pojawia się, gdy zbieramy fundusze
dla orkiestry filharmonicznej Los Angeles.
Sonatę B-dur Op. 21 Schuberta zagra Constance Barbour.
Ściśnij, jeśli zasnę.
Byłem z Ruthie i dzieciakami na molo,
żeby popatrzeć na konia, który skacze z 12 metrów.
Opowiadaj.
Koń musi być niedorozwinięty. Normalne zwierzę by speniało.
Może go upili.
Podejrzewam, że mają całą stajnię skaczących koni.
Skurwiel zarżał
i plusnął do wody.
Nurkuje lepiej niż Johnny Weissmuller.
Ruthie wpadła w panikę. Próbowała wywabić zwierzę na brzeg.
Ja obejrzałem numer cztery razy.
- Prawdziwy światowiec. - Wiem, co lubię, i lubię, co znam.
Dostałeś materiały o Dodson?
Czego szukałeś?
Ktoś jeszcze wie?
Nikt jej tam nie znał. Świętoszkowata matrona
narychtowała nową Emily Dodson w komplecie z nowym dzieckiem.
Odwiedziła mnie ciotka braci Gallardo.
Trafiają ci się perły.
- Gdyby nie parszywe szczęście... - Miałbym pecha.
Słabiutko.
- Bierzesz? - Skończyłem z tym.
Milligan się zawziął. Marzy mu się Sacramento albo Waszyngton.
Wyciśnie z meksykańców, ile się da.
Zawiesi ich niczym pinaty i spuści publiczny wpierdol.
Takie były ambicje naszych przodków.
- Milligan je tylko owoce i warzywa. - Pewnie sra bobkami.
Jak to rozegra?
Desperaci postanowili okraść bogacza.
Bogacz bronił złotej monety przed jednym napastnikiem.
Drugi spanikował i strzelił. McCutcheon zginął.
Strzelili z bliska akurat do pieprzonego Brooksa McCutcheona?
- Nie z bliska. - Jak to?
- Nie było na nim śladów prochu. - Strzelali z dużej odległości?
- Ile razy? - Jeden. Nie słyszałeś tego ode mnie.
Klik, klik...
Trybiki już się obracają.
- Czysta ciekawość. Wracasz do domu? - Przytulnie tu jak w uchu.
A Ruthie nie gniewa się, że spędzam z tobą czas.
- Od kiedy? - Odkąd pracuję w prokuraturze.
Wyprowadziłeś mnie na prostą.
Gdyby nie ty, Burger by mnie nie zatrudnił.
Dzieciak położył McCutcheona jednym strzałem? Czy to ma sens?
Tyle, co koń skaczący do wody.
- Wolałbym jazz. - Przy jazzie się tańczy.
Na balet łożą.
I na wybory prokuratora okręgowego. Przejdź się.
Gospodyni zaprosiła sporo głębokich kieszeni.
- Nie mogę jej zawieść. - Nie potrzebuję niańki.
Jesteś ideałem kobiety.
Twoim jest Clark Gable.
Dobry wieczór.
Piękna suknia.
Jak tego dokonałaś?
Sprawiłaś, że Hamilton nie zasnął? Znam go.
Koncert był cudowny.
Co kwartał gromadzę naftową brać w intencji czegoś wartościowego.
- Kochają sztukę. - Jaskiniowcy!
Nie, jaskiniowcy sztukę doceniali.
- Hamilton mówi, że studiujesz prawo. - W Southwestern.
- Myślisz o prokuraturze? - Pracuję w kancelarii.
Niezależna dusza. Nie zmieniaj się.
Jak udało się to pani?
Nie wyszłam za mąż. Mężczyźni chcą coś we mnie włożyć
albo coś mi odebrać, najczęściej pieniądze.
Na pierwsze nie narzekam, ale im zależy raczej na drugim.
Bogatej kobiecie bywa trudno.
Nie, fantastycznie.
Pięć stóp.
24.
Dzieciak w nocy?
W życiu.
Jeśli nie weźmiesz 20 skrzynek, to nie zejdę z ceny.
- Charlie Goldstein? - Tak. - Jakże się cieszę!
- Kim pan jest? - Doręczono. Miłego dnia.
Kurwa!
Nie spóźniłem się.
- To prawda, ale oka nie zmrużyłeś. - Do czwartej. Pracowałem.
- Wiesz, ile to potrwa? - Nie.
Łucznicy?
Po co? Upolują lunch przy Melrose?
Może chodzi o dyscyplinę i zręczność.
- Albo o dobrą zabawę. - Co to takiego?
Państwo Masonowie? Panna Aimes, nauczycielka Teddy'ego.
Teddy pokaże, nad czym pracuje w laboratorium.
- Macie laboratorium? - Wyhodowaliśmy kryształy.
- Łapie wszystko w lot. - Przypominają szkło.
Pod mikroskopem struktura szkła jest bardziej chaotyczna.
Pobawisz się na boisku?
Zapraszam.
Dziękuję, że zjawili się państwo tak wcześnie.
- Teddy bardzo panią lubi. - Uroczy chłopiec.
Odnalazł się w szkole bez trudu.
Utalentowany matematyk i przyrodnik. Wdał się w pana?
Skąd!
Jest prawnikiem.
Dzieci uczą się wiedzy o społeczeństwie.
Chcę, by były dumne ze swojego kraju.
- Dzisiaj łatwo im utracić wiarę. - Nie w takiej szkole.
Każde dziecko zasługuje na to, by ktoś w nie wierzył.
- Czy nie za to płacą rodzice? - Oraz pańscy klienci?
Pan Mason nie dotrze na spotkanie z panią Hunt, tą od sprężyn.
Nie wyjaśnił dlaczego.
Trudno.
- Lalka małej Gallardo? - Marii.
Odwołaj spotkanie z Hunt.
- Adwokat? - Jeszcze go nie było?
Nie, przykro mi.
Ale jestem prawnikiem. Perry Mason.
Macie 18 lat?
Zrobisz coś dla mnie...
Rafael.
Potrzymasz?
Zrób z palców pistolet. Jak w zabawie w kowbojów i Indian.
- Nie. - Nie żartuję. - Ktoś ty?
Odwiedziła mnie wasza ciotka Luisa. A twoja żona Sofía...
Sofía?
Dlaczego ty?
Śledziły sprawę, którą prowadziłem pół roku temu.
Chciałbym pomóc. Muszę rozeznać się w sytuacji.
Dziękuję.
Jesteś praworęczny?
Wyprostujesz? Świetnie. Wyżej.
Dziękuję.
A teraz ty.
- Praworęczny? - Tak.
Wyżej.
Sześć - siedem stóp.
Dzięki.
Siadajcie.
Ja...
Pragnę usłyszeć waszą wersję wydarzeń.
Nie zrobiliśmy tego.
Dlaczego kierowca omnibusu was wskazał?
Jeździmy nim w każdą sobotę.
- Po co? - Żeby zbierać butelki.
Kaucja wynosi dwa centy.
- A złota moneta, którą zastawialiście? - Była w śmietniku przy molo.
Znalazłem portfel.
Pusty, ale ciężkawy.
Potrząsnąłem i wypadła. Mieliśmy szczęście.
Szczęście? Mówiłem, żeby ją zostawić.
Była coś warta!
Pierdolony chytrus.
Też bym ją zabrał.
Szukam rodziny Gallardo.
- Tam. - Dziękuję.
Luisa?
Panna Street?
Prawniczka!
Niech pani wejdzie.
Dzień dobry.
Napije się pani kawy?
- Rysunki Rafaela? - Tak. - Ma talent.
Chciał studiować malarstwo.
Będziecie ich bronić?
Pomożecie chłopcom?
Nie.
Maria zostawiła u nas lalkę.
Moja córka potrzebuje ojca.
Mogłabym doradzać waszemu obrońcy.
Nie porzucajcie nas.
Oni ich zabiją!
Przykro mi.
- Żałuję, że przyjechałam. - Ale pani przyjechała.
Żeby pomóc.
Mogę być, kim pani chce. Ubogą, bezradną Meksykanką.
- Albo dzielną, samotną matką. - Nie musisz udawać.
Łatwo pani mówić. Pani może być sobą.
Chce nam pani pomóc.
Nie zapominaj, że w 1917 byłem mistrzem wagi średniej.
Sam zapomniałeś. Boks to nie zapasy.
W obu dyscyplinach chodzi o równowagę i unieszkodliwienie przeciwnika.
Unieszkodliwiłeś tę rozmowę.
Paul?
Powiedz, że boks i zapasy są podobne.
W ogóle.
Jak to?
Gdzie byłeś?
Na zakupach.
Co ty kombinujesz?
Od kilku tygodni kopią z nami dwa serbskie goryle.
Na przerwie obiadowej trenują zapasy, żeby przejść na zawodowstwo.
Może potrzebują trenera.
Grubszy przekręt.
Marnuję na was tlen.
Pan Drake się odkuł...
Jedno zlecenie.
- Może będzie ich więcej. - Wspaniale.
O nie...
Dopadli Perkinsa.
Dopadli...? Sprzątnęli?
Prokuratura aresztowała go za uprawianie lichwy, wymuszenia,
handel alkoholem i oszustwa podatkowe. Wszyscy robią wałki -
burmistrz, policja, mafia.
- Wiesz coś o tym? - Pierwsze słyszę.
Przygotuję Luciusowi kąpiel. Pomożesz?
Wystarczy?
Chyba.
Pieprzony Strickland. Białas mnie wyrolował.
Nie wiedziałeś.
Durny czarnuch!
Wcale.
Myślałeś o rodzinie. Robiłeś to, co umiesz.
Nie wiedziałeś.
Prawda?
- Oskarżasz mnie o coś? - To nie na mnie się wściekasz.
Znamy białasów na północ od Jefferson.
Musimy być bardziej rozgarnięci niż oni niegodziwi.
Skarbie...
Skorzystałbym.
Właź.
Będę się sprężał.
- Myślałam, że wybieramy się na kolację. - Nie jadam przed dziewiątą.
Postawię ci popcorn.
Poniżej pasa!
Dalej!
Napieraj!
- Często to robisz? - Kiedy mogę.
Zmniejsz dystans!
Na ringu rozgrywają się historie. To lepsze niż kino.
- Ja widzę ciosy i krew. - Pozory.
Walka pokazuje, kim jesteś. Facet obnaża się przed światem.
- Który? - Tommy, ten wyższy.
Chciał powstrzymać niższego za pomocą prostych,
ale niższy zjada jego proste na śniadanie.
Jest jak kafar.
Załatw ciało, a głowa spadnie sama.
Jak teraz.
Tommy miał plan, który nie wypalił.
W oczach przeciwnika zobaczył coś, czego boi się każdy bokser.
Czyli?
Brak strachu.
- Wyższy przegra. - Może.
Chyba że odnajdzie w sobie odwagę.
Nie pozwól mu się do siebie zbliżyć!
- Kibicowałaś drugiemu. - Ale ty nie.
Dajesz, Tommy!
- Co to? - Wysłuchaj mnie.
Powinniśmy wziąć sprawę braci Gallardo.
- Rozmawiałem z nimi... - Odwiedziłeś ich?
- Oraz parking policyjny. - Chętnie cię wpuścili?
Są niewinni.
Wersja Milligana jest dziurawa. Mam dowody, które ją osłabią.
Prokuratura nie pójdzie na ugodę. Burger mnie spławił.
Nie reprezentujesz ich.
Ty reprezentujesz?
- Chcesz się tym zająć? - Cel jest szlachetny.
Udźwigniesz kolejne zabójstwo?
Tym razem chodzi o dwie osoby oraz ich rodziny.
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
A sam sobie nie poradzę.
Zbudujemy obronę od podstaw.
Zaatakujemy wersję oskarżenia. Załatw ciało, a głowa spadnie sama.
Tyle że bez pieniędzy braciom nie pomożemy.
Mam pewien pomysł.
Gdy usłyszałem pańskie reklamy w radiu, powiedziałem Delli,
że jest pan wizjonerem, zdobywcą.
Zdobędzie pan przecznicę za przecznicą, budynek za budynkiem.
Puste i bezbronne. Czekają, aż ktoś je podbije.
Ekspansja!
Zidentyfikowaliśmy skupisko potencjalnych lokalizacji.
Na wojnie mówiło się o "celach idealnych".
Te działki zalegają z podatkami.
Nowe sklepy można zorganizować w mgnieniu oka.
Sunny Market w każdej dzielnicy. Za pięć lat będzie pan królem L.A.
Moje marzenie.
Do tego potrzebuje pan prawników.
Negocjacje umów, prawo upadłościowe, przenoszenie własności...
Setki godzin pracy.
- Ile chcecie? - Tysiąc dolarów miesięcznie.
Za koronę Los Angeles.
- Masz jaja. - Wolałby pan kogoś innego?
Można?
Proszę wstać.
Spokój!
Sprawa numer 9752,
postawienie w stan oskarżenia Mateo i Rafaela Gallardo.
Czy pańscy klienci przyznają się do winy?
- Nie, Wysoki Sądzie. - Nie.
Usiądźcie.
Przejdźmy do kaucji.
Są oskarżeni o morderstwo z zimną krwią.
Żądamy odrzucenia wniosku o wyznaczenie kaucji.
Proces powinni spędzić w areszcie.
Oskarżeni są silnie związani ze swoją społecznością.
- Z włóczęgami? I mogą zbiec do Meksyku. - Nigdy tam nie byli.
Wtopiliby się w tłum i mordowali dalej.
Czy oskarżenie może nie oczerniać moich klientów?
- Jest pan przewrażliwiony. - A zadbać o logikę?
- Wtapialiby się w tłum, żeby mordować? - Wystarczy.
Współczujemy rodzinie McCutcheonów
tragicznej straty,
ale nie powinni znajdować się na sali.
Pozwoli pan, że ja będę o tym decydował?
- Oczywiście, Wysoki Sądzie. - Dziękuję.
Nie wyznaczam kaucji.
Idą!
- Jest pan rozczarowany decyzją sądu? - Spodziewaliśmy się jej,
ale będziemy walczyć, żeby braci traktowano sprawiedliwie.
- Wierzą państwo, że są niewinni? - Inaczej nie przyjęlibyśmy sprawy.
Dowody oskarżenia są nie tyle wątłe, co przezroczyste. Same poszlaki.
Chociaż w samochodzie znaleziono odcisk Rafaela Gallardo?
Poczekajmy na publikację raportu.
Panie Milligan!
- Jebany Milligan... - To jego przeciek.
Napiszą o pogłosce, którą później potwierdzi raport. Kurwa!
Jutro zobaczymy w prasie swoje głupie gęby.
Przesadzasz.
- Dopiero zaczynamy. - Chciałbym, żeby Milligan był głupszy.
Przed katedrą św. Wincentego zgromadziły się tłumy.
Żałobników może być nawet dziesięć tysięcy.
Rzucają fioletowe tulipany -
kwiaty, które dawał Brooks swojej małżonce, Elizabeth, co tydzień.
Na każdej rozprawie Milligan będzie miał w klapie tulipana.
- Pan Drake do pana. - Poproś.
- Masz sekretarkę? - Sprawka Delli.
Dziękuję, że zjawiłeś się tak szybko. Strick pewnie znowu cię wykorzysta.
- Raz za razem... - Szykuje się regularna współpraca?
Nic z tego.
Wmanewrował mnie w zakapowanie porządnego gościa.
Miał znaleźć ci robotę.
- Gdybym wiedział... - Sam się podłożyłem.
I tobie prokuratura zalazła za skórę.
Bronimy podejrzanych o zabójstwo McCutcheona.
Przydałaby się nam pomoc. Wyrównasz rachunki.
Mamy dowody ich niewinności.
- Jeśli uważasz, że zabili... - Nie wiem, w co wierzyć.
Wierzyłem, że będziesz miał dla mnie pracę.
Że twój kumpel zachowa się przyzwoicie.
Przykro mi.
- Czego ci trzeba? - Zaufania.
Nie wiem, jak je odzyskać. A ty?
Szczerze? Nie.
W to wierzę.
Dzień dobry.
Dziękuję.
- Rzeczy zabezpieczone w samochodzie? - Wszyściutko.
Brak śladów szarpaniny.
Przepraszam.
- Był właścicielem "Morocco"? - Najwyraźniej.
Kilka dni przed zabójstwem spłonął "Luxe".
Czy to ma jakiś związek?
Pływają po wodach międzynarodowych, żeby unikać gliniarzy. Dziki Zachód.
Numer z Santa Monica.
AKT SPRZEDAŻY JEDNOSTKI ZAREJESTROWANEJ
Drugi pasek?
Czy to M?
Statek idzie na dno, w przenośni i dosłownie.
Wiszą 800 dolarów firmie,
która przytwierdziła na nowo śrubę na sterburcie.
- Śruba odpadła? - "Morocco" nadaje się na złom.
Brooks naciągnął też firmę, która śrubę wyłowiła.
A to dopiero początek.
Gdy wierzyciel domagał się zwrotu pieniędzy,
Brooks likwidował firmę i podrzucał "Morocco" spółce-wydmuszce.
Właściciel "Morocco" nie płacił rachunków
- i sprzedawał statek? - Zostawiając wierzycieli na lodzie.
Nie mów Sunny'emu. Bogacz był niewypłacalny?
- Bankrut. Ale kto życzył mu śmierci? - Interesujący trop.
Fortuna ci dziś sprzyja?
Znajdą się dwa miejsca?
Gdzie łódka dla personelu?
Na razie.
- Co dla pana? - Szkocka z wodą sodową.
W Maroku nie byłem, ale jeśli są tam takie luksusy...
- Pani z Maroka? - Z przesiadką w Burbank.
Francja-elegancja.
Podobno właściciel miał wypadek.
Został zabity.
Przykro mi.
- Znała go pani? - Nie. Pan wybaczy.
Poważni gracze wolą "Rexa" albo "Tango".
Bo krypa nadaje się na złom?
Zeszły tydzień spędziliśmy w suchym doku,
a silnik nadal szwankuje.
- Dostawy odbieracie. - Warzywa. Głównie marchew i ziemniaki.
Silnik trzeba było wymienić dawno temu.
- Same z nim problemy. - Potrzebuję czterech godzin.
Postaramy się.
Do końca wieczoru.
- Ja pierdolę... - Holcomb?
Detektyw Mason złożył nam wizytę.
McCutcheon zatrudnił nieudolnego osiłka.
Gdzie moje maniery? Chłopcy cię oprowadzą.
Nie wolno mu zejść z pokładu.
Spadamy!
Panie i panowie, mogę prosić o uwagę?
Perry Mason, prawnik.
Wznieśmy toast
za dzisiejszego gościa honorowego,
detektywa Eugene'a Holcomba z policji Los Angeles.
Dżentelmen w smokingu.
Okażmy mu swoje uznanie.
Niezły ruch. Wpadaj, kiedy chcesz.
Naprawdę.
Panie Crippen? Telefon do pana.
Dziękuję.
- Halo? - Goldstein nie żyje.
Doskonale.
WEZWANIE PRZED WIELKĄ ŁAWĘ PRZYSIĘGŁYCH
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska