Zdjęcie?
Siedemnaście.
Koniec przyjmowania zakładów.
Kolego?
Ejże!
Pali się!
Pożar w kuchni!
PERRY MASON
Serwus, Walt.
- Kim pani jest? - Dzień dobry.
- Marion Kang, nowa sekretarka. - Kto?
Podpisze pan? Szkoła Sekretarek Bronsona zaleca, by...
Tak, zatrudniłam sekretarkę,
ponieważ ktoś musi odbierać telefony, robić notatki i pilnować ksiąg.
Jeżeli ja wykonuję pracę Marion, nie mogę robić tego, co do mnie należy.
- Obiecałeś mi miejsce przy stole. - Musisz sprzedać stół, by jej zapłacić.
Długi E.B. uiściliśmy pierwszego tego miesiąca.
To, co dorzuciłeś ze sprzedaży farmy, plus aktualni klienci...
Wystarczy na opłaty bieżące i pensję sekretarki.
- Dziękuję. - Dom należy do pana Burkhardta.
Musimy wystąpić o ustanowienie współwłasności,
żeby przeszedł w ręce pani Burkhardt, jeśli mąż umrze pierwszy.
Majątek drugiego z małżonków zostanie podzielony między dzieci:
- Theobalda, Brunę i Englebertę. - Pięknie!
W ogóle nie jak czarownice z bajki.
Bruna otrzyma także zegar i wazon.
Engleberta - broszkę matki.
Theobald - kolekcję kufli ojca.
Theobald, cholerny szczęściarzu...
- Skup się. - Jestem skupiony.
Ty chciałeś przerzucić się z prawa karnego na cywilne.
By utrzymać firmę na powierzchni. Jestem praktyczny.
- Od kiedy? - O której mamy rozprawę? - O dziewiątej.
Dziewiąta!
- Praktyczne. - Praktyczny byłby terminarz.
Mam sekretarkę.
- Do pana. - Dziękuję.
Dziękujemy.
W porządku?
Dziękuję, że się zgodziłaś.
Jasne.
Dość... niecodzienne.
Dzisiaj pracuję na statku.
Będziesz?
Może.
Zrobisz coś dla mnie?
Po moim wyjściu odczekaj dziesięć minut.
Old Fashioned i kanapka Reubena.
Interesują cię tylko historyjki obrazkowe.
- Tato! - Skarbie...
- Co znaleźliście? - Konika morskiego.
Klawo.
Wzięłam im lody na patyku. Chcesz?
Już coś zamówiłem.
- Ojcze... - Gdzie się podziewałeś?
Tutaj.
Kiedy ostatnio byłeś w klubie?
Nie jest taki, jak planowałem.
Ale sceneria nadal piękna.
Ocean widać aż po horyzont. Ocean i statki.
To miał być sabotaż, a nie zniszczenie jednostki.
Ogień wymknął się spod kontroli.
Nie byłoby mądrzej zrobić to za dnia, bez świadków?
Przykro mi.
- Jakoś to naprawię. - Nie!
Wystarczy.
Musisz się wycofać.
Zrezygnujesz ze stanowiska w firmie. Z hazardu.
- I pieprzenia o drużynie bejsbolowej. - Będziemy ją mieli.
Interesują się cztery miasta.
Buduję coś ważnego.
Gmach powinien mieć solidne fundamenty. Twoja szaleństwa
są jak zamek z piasku.
Na stadionie chce się reklamować przynajmniej 20 firm.
- Chesterfield, Goodyear... - Brooks! Dosyć.
Po prostu odejdź.
Zajmij się synami. Skup się na filantropii.
Godna podziwu spuścizna.
Hej.
Panie Mason?
Jak się tu dostałaś?
- Uważa pan, że zostanie mi...? - Co?
Uważa pan...
Co takiego?
DENATKA: EMILY DODSON
PRZYCZYNA ZGONU: SAMOBÓJSTWO WSKUTEK UTONIĘCIA
"Szanowny panie Mason, kiedy w pełni się oczyszczę?
Proszę Boga o wskazówki, ale odwrócił się ode mnie.
Co wygraliśmy? Ile jest warta moja wolność?
Dzisiaj Charlie obchodziłby drugie urodziny.
Pragnę do niego dołączyć. Uważa pan, że zostanie mi wybaczone?
Szanowny panie Mason...".
Proszę wstać.
Mogą państwo usiąść.
- Przepraszam. - Kulejesz?
Wcale.
Ile lat pracował pan w Sunny Market?
Siedem. Trzy jako kierownik.
Jak traktował pana właściciel, pan Gryce?
Raczej surowo.
- Po awansie dostał pan podwyżkę? - Lichą.
Chociaż to pan pomógł zaprojektować wnętrze sklepów?
Właśnie.
W rezultacie odnotowały 60-procentowy wzrost sprzedaży.
W dobie kryzysu.
Czy pan Gryce panu podziękował? Wynagrodził zasługi?
- Dwa razy nie. - Zgłosił pan zastrzeżenia?
Powiedział, że jeśli mi się nie podoba, to mogę spływać.
I tak pan uczynił. Co dalej?
- Otworzyłem własny sklep. - Urzeczywistnił swoje marzenie.
Naturalna kolej rzeczy w krainie kapitalizmu i przedsiębiorczości,
dzięki którym Ameryka stała się wielka.
Usłyszymy pytanie czy pan Kellard złoży zeznania za świadka?
- Proszę się ograniczyć do pytań. - Oczywiście.
To trudne, ponieważ rozpiera mnie duma, że reprezentuję tego zacnego człowieka.
Nie chcę przeszkadzać zakochanym, ale to również nie było pytanie.
A to nie jest prawidłowy sprzeciw.
Proszę kontynuować.
Dlaczego się tutaj znaleźliśmy?
Sunny Gryce twierdzi, że ukradłem jego pomysły.
- Niczego pan nie ukradł. - Pomysły były moje.
Pańskie pomysły, metody, projekty -
na których pan Gryce skorzystał i do których teraz rości sobie prawo.
- Chce puścić konkurencję z torbami. - Sprzeciw!
- Nie wie, czego chce nasz klient. - Robi się. Sprzeciw.
Pan Purtell nie wie, czego pragnie mój klient.
Podtrzymany.
Uważa pan,
że Sunny Gryce chce wyeliminować pana z branży?
Uważam, że chce mnie zmiażdżyć.
Nie mam więcej pytań.
Co ty wyprawiasz? Rozmawialiśmy o tym...
Wiesz, co ubóstwiam?
Płatki Quaker Crackles.
Wyjadam je z pudełka jak popcorn. Nawet w kinie.
Na którym regale znalazłbym je w twoim sklepie?
- Na szóstym. - Ciekawe. Jak u Sunny'ego.
Jestem także entuzjastą tuszonki Underwooda.
- Gdzie bym ją znalazł? - Regał dwunasty.
Jak u Sunny'ego. A Bromo-Seltzer?
Gdybym przesadził z płatkami i tuszonką?
- Regał numer dwa. - Całkiem jak u Sunny'ego.
Trzy na trzy.
Średnia trafień, której pozazdrościłby Lou Gehrig.
Sądzi pan, że Henry Ford płaci inżynierom
za wymyślanie nowatorskich rozwiązań, by sprzedawali je gdzie indziej?
To nie tak.
W sklepie jest to po prostu logiczna lokalizacja.
Bez związku z tym, czego nauczył mnie Sunny Gryce.
Jak brzmi slogan Sunny Market?
- "Wszystko pod jednym dachem". - A pańskiego sklepu?
"Wszystko pod naszym dachem".
Dzięki, że zmienił pan słowo.
- Ja wymyśliłem slogan Sunny Market. - Będąc pracownikiem pana Gryce'a.
Otrzymywał pan wynagrodzenie za to, co pan robił dla Sunny Market.
- Sprzeciw. Teraz zeznaje pan Mason. - Podtrzymany.
Wie pan, co przedstawia fotografia?
Mój kantorek. Skąd pan to ma?
Czy na powiększeniu jest pan w stanie odczytać napis na segregatorze?
Nie okradłem go.
Napis brzmi: "Vademecum kierownika Sunny Market".
Dołączam zdjęcie do materiału dowodowego.
Ja napisałem poradnik!
I otrzymał pan zapłatę od szefa, który liczył na pańską lojalność.
Nie mam więcej pytań.
Pomysły były moje. On okradł mnie!
Próbuje mnie zrujnować. To nie fair! Jak się dostaliście do mojego biura?!
Panie Purtell? Jest pan wolny.
Zarywam noc, żebyś wyrzucił efekty mojej pracy do kosza?
Dzięki mnie wygramy.
Widziałaś miny ławników, kiedy pokazałem zdjęcie?
Nie chodziło o krew na twoich spodniach? Co się stało?
- Wpadłem w poślizg w drodze do domu. - W poślizg?
Miałeś sprzedać motocykl pięć miesięcy temu.
Gość potrzebował prawnika.
- Miał tylko motocykl. - Który ukradł. - Próbował wyżywić rodzinę.
- Kradnąc motocykle. - Niezły ubaw. - Po pachy.
Na spotkanie z potencjalną klientką się nie wybierzesz.
I tak nie jestem głodny.
Doświadczyliście niewyobrażalnych cierpień,
ale waszego ducha nie da się złamać.
Zrobimy, co w naszej mocy, by nigdy do tego nie doszło.
Dlatego już wkrótce otworzymy pięć kolejnych jadłodajni McCutcheona.
Ciężkie czasy przeminą. Nastaną lepsze dni -
dla was, waszych rodzin i tego wspaniałego miasta.
Uznałem, że dziś jest idealny dzień, by coś ogłosić.
Bake?
Znacie eksmiotacza St. Louis Cardinals, Bake'a Matthewsa?
- Jak ręka? - Nie najgorzej.
- Poradzisz sobie z rozlewaniem zupy? - Raczej!
Zaprosiłem Bake'a,
ponieważ sprowadzę do miasta pierwszoligową drużynę bejsbolową,
która będzie grała na Stadionie McCutcheona!
Oznacza to nowe miejsca pracy. I że Los Angeles się liczy.
Będziecie mogli kibicować zawodnikom noszącym na piersi nazwę miasta,
które zbudowaliście i które do was należy.
Własnej drużynie!
Lydell, powiesz kilka słów?
Nie dorównuję elokwencją synowi. No i zupa stygnie.
- To już przesądzone? - Mówiłem, że tego dokonam.
Zbierajmy się.
No i?
Na komendzie plotkuje się o "Luxie".
Przesłuchają właścicieli innych statków.
- W razie czego... - Załatwię to.
...mówisz jedynie to, co konieczne.
Nie próbuj przechytrzyć gliniarzy i zdobądź ich nazwiska.
Widziałeś moje reklamy w "Timesie" i "Examinerze"?
Tuż pod doniesieniami o pożarze. Dzisiaj będziemy mieli komplet.
- Oby. - Uda się.
Już działa.
A jeśli nie?
Utopiłem w tym gównie życiowe oszczędności.
Przyznaj, że lepiej być osiłkiem w luksusowym lokalu
niż aresztować pijaków albo robić naloty na burdele.
Nie tylko osiłkiem... wspólniku.
Następnym razem sabotaż przeprowadźcie za dnia,
gdy na pokładzie będzie mniej ludzi.
Widzimy się wieczorem.
Mąż założył firmę z braćmi w 1916 roku.
Zaczynali od sprężyn skrętnych do mebli tapicerowanych.
Wykonali fotele do Fox Theater w Westwood.
- Ekscytujące. - Ale mąż pokłócił się z braćmi.
Teraz będziemy produkować sprężyny spiralno-śrubowe do maszyn.
W czasach kryzysu ludzie nie wymieniają mebli.
Ale sprężyny przemysłowe są całkiem inne.
- Bardzo ciekawa branża. - Owszem.
Pojawią się inni klienci i inne wzory umów.
Na pewno sobie poradzimy.
Widziała pani sprężynę spiralno-śrubową? Niezwykła rzecz.
- Piękna. - Prawda?
Przepraszam.
Przypudruję nosek.
I wrócimy do sprężyn.
- Można wyjść przez zaplecze. - Słucham?
Albo powiem flądrze, że zmądrzałaś i się ulotniłaś.
Potencjalna klientka. Muszę ją oczarować.
Wdzięku masz aż nadto.
Wiem - krzyknę "Pożar!" i wszyscy rzucą się do ucieczki.
Aresztują cię.
Po drodze mogę gwizdnąć jakieś desery.
- Aresztowaliby cię. - Ale zjadłabym z tobą tort czekoladowy.
Idę.
Jeżeli utnę komara, spróbuj pomysłu z pożarem.
Jest jeszcze jeden scenariusz.
- Mianowicie? - Wrócisz na salę,
po czym udasz się do wyjścia i do mojego lśniącego samochodu.
Zabiorę cię na tańce.
- Nie słyszy. - Po prostu...
Jestem z kimś związana.
Cieszy się dobrym zdrowiem?
Zanim osiwieje, obie będziemy nosić pończochy przeciwżylakowe.
Na wypadek, gdybyś postanowiła zerwać z podlotkami
i potrzebowała planu ucieczki.
Może ściągną Cardinalsów. Bo na pewno nie Yankees.
Poczekam na przyjazd Homestead Grays z Cool Papą Bellem.
Czarne drużyny nie dotarły tak daleko na zachód.
Racja.
Reszta kraju nie wie, że w ogóle są tu kolorowi.
Dlatego wciąż nachodzą nas białasy.
Claro?
Nie pracujesz od tygodni. Przypomnisz się.
- Szkoda, że nie spytałaś. - Szkoda, że sam go nie zaprosiłeś.
Wszystkiego najlepszego.
Dzięki.
Ojciec zabierał nas tutaj na sumy.
Do Watts?
Też próbowaliśmy łowić w tej mętnej wodzie.
- Twój dom? - Nie, szwagra.
Chwilowe. Ale przynajmniej rodzina pomaga nam przy Luciusu.
Jasne.
Zdjęcia ze sklepu Purtella były świetne.
- Przykro mi, że pracy jest tak mało. - Jak to w sprawach cywilnych.
Zwariowałeś?
- Przyda ci się. - Nie potrzebuję jałmużny.
Chodź, wujku.
- Pomyśl życzenie. - Sto lat!
- Czego byś chciał? - Większego tortu.
Talerzyki!
Chlebek kukurydziany?
Tort należy do mnie.
Sunny równa się oszczędności! Sunny równa się oszczędności!
Sunny równa się oszczędności...
Dzień dobry, Los Angeles. Tu Sunny Gryce.
Owszem, kupując w naszych sklepach, oszczędzacie.
Utrzymujemy niskie ceny, by wasze spiżarnie pękały w szwach.
Mamy wszystko, czego wam trzeba:
świeże warzywa i owoce, konserwy, mięso z uboju i przepyszne desery -
pod jednym dachem. Zajrzyjcie do nas,
a sami zaczniecie nucić...
Sunny równa się oszczędności! Sunny równa się oszczędności!
- Wszystko pod jednym dachem. - Sunny ocali cię przed krachem.
- No i? - Chce iść na ugodę.
Zmieni wystrój sklepu oraz hasło reklamowe.
Zapłaci też pięć tysięcy odszkodowania.
- Pięć kawałków? - Chociaż ich nie posiada.
- Opracowaliśmy rozsądny plan spłat. - Kto idzie na ugodę?
Ci, którzy przewidują swoją porażkę.
Można ich złamać. Ed Purtell już pękł.
- I na tym radzę poprzestać. - Pracował u pana wiele lat.
Byłeś na wojnie?
We Francji.
Na wojnie nie można sobie pozwolić na litość.
Chodzi o supermarket, nie o bitwę nad Marną. To dobra oferta.
Walczę o przetrwanie.
Myślałem, że też jesteś wojownikiem. Może się myliłem. Wojownicy zabijają.
Poszukać innego wojownika?
- Nie, dokończę zadanie. - Cieszę się.
Jeszcze raz!
Tatusiu!
Nie zawracajcie mu głowy. I nie dotykajcie go.
- Buty! - Już, już.
Jak poszło?
- Omal nas nie wykończyli. - Przeklęci Serbowie...
Wiadomo. Wielkie skurwiele nie potrafią zwolnić.
Nie przeklinaj!
Idę.
Pani Steinberg miała nam podrzucić wykroje.
- Tak? - Ja do tamtego koleżki.
- Chodź. - Zaprosisz pana do środka?
Załatwię to.
Nie chciałem odrywać cię od kolacji.
Co cię sprowadza?
Mason mówi, że potrzebujesz roboty.
Melvin Perkins. Znasz?
- Czarny Król Central Avenue? - Właściciel hotelu Birch
i "L.A. Register", gazety dla kolorowych.
Oraz kilku mniej legalnych biznesów. Przecież wiesz.
W prokuraturze krążą plotki, że ktoś zamierza go sprzątnąć.
- Kto? - Nie wiadomo.
Burger sobie tego nie życzy.
Chce trzymać rękę na pulsie.
- Dlaczego ja? - Perkins urzęduje w Birch.
- W hotelu dla kolorowych. - Interesuje nas, co porabia.
Przyjaciele, wrogowie, kto go obserwuje albo czuje żal.
Sprawki, przez które mógłby mieć kłopoty.
Będziesz nam meldował.
Osiem dolców dziennie plus wydatki.
Może być?
Owszem.
Dobry wieczór.
W sprawie Gryce kontra Purtell
przysięgli opowiedzieli się po stronie powoda, Sunny'ego Gryce'a.
Sąd uznał, że panu Gryce'owi należy się 50 000 USD odszkodowania.
- Mogę zabrać głos? - Mecenasie...
Pan Purtell nie posiada takich środków.
Jego majątek to niecałe 500 dolarów.
Nie wypłaci się do końca życia.
Na pewno?
Mój klient współczuje panu Purtellowi.
Nie chce, by pozwany zbankrutował.
Zrezygnuje z egzekucji długu,
jeśli pan Purtell przepisze na niego swój sklep.
Panie Kellard?
Dziękuję.
Wznieśmy jakiś toast.
Za E.B.
- Byłby z nas dumny. - Czyżby?
Okazałeś się pierwszorzędnym prawnikiem.
Sępem, który odziera z mięsa kości Eda Purtella.
Też mi się to nie podoba, ale decyzję podjęli przysięgli.
Co się z biedakiem stanie? Czyja to będzie wina?
Scena jak z "Maty Hari".
- Spiskujecie w kącie. - Garbo lepiej się bawiła.
Podobno wygraliście. Brawo!
Odebraliśmy człowiekowi biznes. Hip, hip, hurra.
- Wiesz, na czym polega twój problem? - Nie teraz.
- Oświeć mnie, Ham. - Nie pomagasz.
Mimo swojego ponurego cynizmu wierzysz w sprawiedliwość.
A ty nie? Jesteś prokuratorem okręgowym.
Pracujesz w Gmachu Sprawiedliwości.
Imponujący budynek, wyglądający na 500 lat,
a ma ich zaledwie sześć. Nie rozumiesz, co sprzedajemy?
- Iluzję sprawiedliwości. - Iluzję?
By ludzie wierzyli, że prawda zawsze zwycięży,
a niegodziwcy zostaną ujęci przez tych dobrych.
Dlaczego zostałeś prokuratorem okręgowym?
- A może iluzją prokuratora? - Jestem bohaterem tej historii.
Dopóki ludzie wierzą w sprawiedliwość
i w to, że system działa, robię to, za co płaci mi miasto.
Kto się chce, kurwa, w tym babrać?
Mason okazuje nienawiść wszystkim czy tylko przyjaciołom?
- Zależy kiedy. - Co pijesz? - Czysty burbon.
Dla mnie to samo.
- Jest twój ulubiony barman. - Tak?
Dirty martini będzie lepsze.
- Masz humorek... - A ty?
- Lepszy w obecnym towarzystwie. - Między tobą a Hazel się układa?
Owszem. Bez komplikacji i fajerwerków.
Szkoła, praca... Nie mam czasu na komplikacje.
Widzę tu zadatki na wyjątkowo nudne życie.
Gratuluję!
Okraszone miłymi niespodziankami.
Możesz się uśmiechnąć.
W prawo.
Świetnie. Właśnie tak.
Lucius kaprysi. Zaraz eksploduje.
Idzie.
Odrobinę w lewo. Doskonale.
Co robi?
Bez obaw.
Przesuńmy się.
Wytrzymaj.
Paul?
Jesteś wolna.
Widzimy się w domu.
Strzelaj, Charles!
Gdzie on się podział? Wal!
O nie...
Marshal Phillip zabił ci konia.
- Czy teraz ja mógłbym cię zastrzelić? - Jutro. Muszę wyjść.
- Spotkasz się z Bakiem Matthewsem? - Finalizujemy transakcję.
- Weźmiesz dla mnie autograf? - Stoi.
- Ucałujmy monetę na szczęście. - Racja. To zawsze pomaga.
Do łóżek!
Dobranoc.
DODSON WOLNA!
CZŁOWIEK, KTÓRY OCALIŁ EMILY DODSON
Panienki z Cleveland są zdumiewająco atrakcyjne.
Pittsburgh? Nie opłaca się ryzykować.
Zawodnicy chcieliby się zainstalować tutaj.
Żadne miasto nie zamierza przenosić drużyny do Los Angeles.
Pokazaliście im zdjęcia stadionu? I liczby?
Demografia, finanse... Wszystko oprócz numeru Glorii Swanson.
- Trzy whisky. - Jako twój prawnik i przyjaciel...
To najszybciej rozwijające się miasto na świecie!
- Mają to gdzieś. - Właściciele. Ale prezes federacji?
Pierwszoligowe drużyny nie grały dotąd na zachód Misisippi.
- L.A. to dla nich Mars. - Pieprzone dinozaury.
Szkoda, że pochwaliłeś się dziennikarzom.
Zdobędziemy drużynę. To nasza przyszłość.
Na mecze Yanksów i Cubsów przychodzi po 12 tysięcy ludzi.
- L.A. nie kojarzy się z bejsbolem. - Po to zbudowałem wielgachny stadion.
Nowy Jork ma trzy drużyny, Chicago - dwie.
- Nam wystarczy, kurwa, jedna. - Bejsbol rządzi na Wschodzie.
Wschód jest gówno wart. To będzie bejsbolowe miasto.
Ściągają tu ludzie z całego kraju, a oni mają nas za dziurę?
Czy ktoś marzy o przeprowadzce do Cincinnati?!
- Muszę umyć zęby. - Wejdź.
Biedactwo...
- Kładziesz się? - Za chwileczkę.
Dobrze, że zaprosiłaś Masona.
Inaczej nie dostałbym zlecenia.
- Wyjdziemy na prostą. - Wiem.
- Zdjęcia się udały? - Owszem.
Najlepsze.
Boska.
Podoba ci się?
Rezydencja Anity St. Pierre. Anita St. Pierre przy telefonie.
Liczę do pięciu. Jeśli nie usłyszę choćby sprośnego komentarza,
rozłączę się.
Mówi Della Street.
Kto taki?
Spotkałyśmy się w toalecie. Dałaś mi wizytówkę.
Rozdaję je w wielu toaletach.
Ale jeśli jesteś kwiatuszkiem metr 70 wzrostu,
o stalowych oczach głębokich niczym Morze Arabskie,
- to pamiętam cię jak przez mgłę. - Cieszę się.
Oprócz wytwornej wizytówki nie robisz większego wrażenia.
Miło by było zostać ambasadorem drużyny i przytulić trochę grosza.
- To nie koniec. - Niech gubernator ich zaprosi.
Pokażemy im miasto w luksusowym wydaniu.
- Jasne. - Może się uda.
Pogadamy.
Cholera... Bake?
Zamawiaj, co chcesz. Nie płacisz.
Wiadomo. Jest nielegalne, a więc nie istnieje.
Żytnia whisky.
Porządny towar.
Okropnie się tu urządziłaś.
Gdyby ci zależało, nie zrobiłbyś z domu rudery.
- Postawiłam go na nogi. - I to jest najgorsze!
Nie wiem, co myśleć o zdjęciu babci nad barem.
Jest naszą patronką.
Nie przepadałeś za tym miejscem.
Ani ostatnio za mną. Co cię sprowadza?
Dzisiaj twój lokal odstręcza mnie najmniej.
Zawsze z czarną chmurą nad czołem...
Mówiłam ci o wiosce w Meksyku? Cabo San Lucas?
Dziura zabita dechami, ale z potencjałem.
Dwa międzylądowania.
Kupiłam po taniości sporo ziemi.
Czyją farmę przejęłaś?
Zacznę od lotniska i hotelu, a dalej się zobaczy.
Świetne miejsce, żeby się zagubić.
Możesz być, kim chcesz. Nawet nikim.
Lecę za trzy dni.
Za bycie nikim.
Salud .
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska