Pomocy!
Jest w kościele!
Do wszystkich jednostek. Daredevil jest w kościele w Clinton.
Trzeci poziom mobilizacji.
Kod 11. Jednostka specjalna w drodze.
Kościół w Clinton 10-54. Wiele ofiar.
Coś ty zrobił?
Idź tam.
Przejmij dowodzenie od policji.
Daredevil jest poszukiwanym zbiegiem.
Zamknij kościół i całą okolicę.
Nie pozwolimy im uciec.
Do cholery, zadałem ci pytanie. Co zrobiłeś?
Jeszcze nie skończyłem.
My jeszcze nie skończyliśmy.
Matt?
Matt, wstawaj. Musisz. Proszę, obudź się.
Wstawaj.
- Karen? - Możesz wstać?
Tak.
Musimy iść.
- Gdzie on jest? - Nie wiem. Chyba uciekł.
Nie.
Jezu. Ojcze...
Zabił go. Karen, on go zabił.
Wiem. Przykro mi, ale musisz uciekać.
- Jest już policja. Musisz wiać. - My musimy.
Nie. Ja tu zostanę i powiem wszystko policji.
Człowiek w moim kostiumie to Ben Poindexter.
Agent FBI, który pracuje dla Fiska.
Tak jak agent Nadeem.
Jeśli cię znajdą, zginiesz.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ma ktoś płaszcz lub koc?
Zabił go.
- Kto? - Daredevil.
Zabił ojca Lantoma.
Kto tu dowodzi?
Ja. Kapitan Strieber, 15. komisariat.
Nadeem, FBI.
Daredevil to nasz podejrzany. Przejmuję dowodzenie.
Podejrzany uciekł.
W środku są cywile,
ale kościół i pobliskie budynki zamknięto.
Gdzie jednostka specjalna?
Przepraszam.
Widziałam, jak Daredevil opuszcza kościół.
Kiedy?
Chwilę przed waszym przyjazdem.
Pobiegł w tamtą stronę.
To ma sens.
Przecznicę stąd znaleźliśmy jeszcze dwa ciała.
Wiem. Daredevil wrócił do kościoła.
Widziałem na własne oczy.
Szukamy trojga podejrzanych.
Daredevila i jego wspólników oraz białej kobiety. Blondynka, 175 cm.
Nazywa się Karen Page.
Matt, przepraszam.
Czemu nie uciekłaś?
Jak miałam uciec?
Jeśli cię złapią, wszystko pójdzie na marne.
Brama jest zamknięta.
Przyjechało FBI. Wycofajcie się.
Na długo ich to nie zatrzyma. Wrócą.
Masz rację, Matt.
To moja wina.
Ja powinnam zginąć, nie ojciec Lantom.
Nie powinnam była przyjść.
Więc czemu przyszłaś?
Bo Fisk wie, kim jesteś.
Chciałam cię ostrzec.
O to chodzi?
Wiedział od dawna.
Boże, Karen. Już go miałem.
Zmarnowałem jedyną szansę, bo musiałem cię ratować.
Jak to „miałeś go”?
Byłem u niego.
Czekałem, aż wróci.
To było to.
To była...
ta chwila.
Co zamierzałeś zrobić?
Wrócił.
Poindexter jest na górze z Nadeemem.
Czysto!
Bądźcie czujni.
Gdzieś tu są.
Co zrobisz, gdy go znajdziesz?
Ja się na to nie pisałem.
Pisałeś.
Czysto! Pomieszczenie zabezpieczone.
Przyjąłem.
Przeszukajcie pokoje mieszkalne.
Proszę tu poczekać.
Ojcze Wiekuisty, błagam,
przyjmij Paula w swe objęcia
i nie karz go za moje głupie decyzje,
moją słabość, mój grzech ani za to, co na nas sprowadziłam.
Siostro, potrzebujemy dostępu do każdego zakątka kościoła.
Natychmiast.
Przykro mi, siostro.
Wiem, że jest siostra w żałobie, ale potrzebujemy pomocy.
Przepraszam.
Panie Boże.
Proszę się odsunąć.
Tnij.
Czysto!
- Szlag. - Czysto!
A plebania?
Są jeszcze drzwi prowadzące na dach. Tam.
Pokażę.
Dobra.
Poszli.
W porządku. Nie ma ich.
Trzeba będzie poczekać...
aż sobie pójdą.
Dlaczego Fisk cię ściga?
Miałam plan.
Poszłam do niego.
Do Fiska?
Myślałam, że go sprowokuję
i obrócę jego emocje przeciwko niemu.
Po co?
Żeby zaatakował mnie na oczach FBI.
Jezu, Karen.
Wiem.
Bez obaw, nie udało się.
Zaskoczył mnie, zapytał, od jak dawna znam twój sekret.
Próbowałam, ale...
wyczytał to z mojej twarzy.
Próbowałaś przechytrzyć Fiska? Sprowokować go do popełnienia błędu?
W porządku, wiem. Byłam idiotką.
Nie, byłaś odważna.
Nie połknął przynęty.
Jakiej konkretnie?
Wyjawiłam mu swój własny sekret.
Pamiętasz jego zastrzelonego przyjaciela?
Wesleya?
To ja go zabiłam.
Dlatego nasłał na mnie Poindextera.
Byłam głupia i lekkomyślna
i ojciec Lantom przez to zginął.
Przeze mnie.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie wiem.
Zawsze byłam w twoich oczach...
niewinna.
Podobało mi się, że tak o mnie myślisz.
Co chciałeś zrobić Fiskowi?
Zabić go.
- Teraz ty mnie oceniasz. - Nie.
Wcale nie. Rozumiem.
Uwierz.
Po prostu mi...
smutno.
Muszę to zrobić, Karen.
Nie. Posłuchaj mnie.
Słuchaj.
Nie mówiłam ci, czemu wyjechałam z Vermontu.
Dlaczego opuściłam rodzinę.
Zdarzył się wypadek samochodowy.
I...
zabiłam mojego brata, bo byłam naćpana,
pijana i wściekła
i nie powinnam była prowadzić i to wszystko zmieniło.
Bez względu na to, co zrobię,
nie odpokutuję tego.
Rozumiesz? Przed tym nie ma ucieczki.
A jeśli to jest właśnie droga ucieczki?
Dla mnie?
Nie mogę odpuścić Fiskowi.
Zabicie człowieka,
nawet Fiska...
kompletnie zmieni...
twoje zdanie o sobie samym.
FISK DO PAKI
ZABÓJCA GLINIARZY
POWSTRZYMAĆ FISKA
Przez ostatnie dwa lata, od niesłusznego skazania za wymuszenia,
nasz klient utrzymywał, że jest niewinny i walczył o swe dobre imię.
Godzinę temu sąd apelacyjny
unieważnił wyrok skazujący Wilsona Fiska.
Widząc własny błąd,
Departament Sprawiedliwości oczyszcza pana Fiska z zarzutów.
Dziś mamy zaszczyt ogłosić triumf sprawiedliwości
i odzyskaną wolność Wilsona Fiska.
Wiem, że trudno wam to zaakceptować.
To dlatego, że zostaliście zmanipulowani,
uwierzyliście w fałszywą historię sprzedawaną wam przez media.
W to, że jestem zły.
Że jestem przestępcą.
Prawda jest zgoła odmienna.
Ponieważ sprzeciwiłem się systemowi,
powiedziałem prawdę i pragnąłem uczynić to miasto lepszym,
ludzie u władzy postanowili mnie zniszczyć
przy pomocy fałszywych oskarżeń.
Przysłali kogoś, kto miał mnie wrobić.
Daredevila.
Zabójcę, który pokazał swoje prawdziwe oblicze,
który próbował mordować redaktorów gazet i wiernych w kościołach,
atakując uświęcone instytucje.
Uwierzcie mi.
To Daredevil jest naszym prawdziwym wrogiem.
Agent Nadeem?
Detektyw Mahoney.
Przejmuję śledztwo w sprawie morderstwa.
Świetnie. Udostępnimy wam wszystko, co mamy.
Dziękuję. Ale coś tu nie gra.
Co takiego?
Wielu świadków twierdzi, że Daredevil chciał zabić Karen Page.
A pańscy ludzie, że jest ona jego wspólniczką.
Nie zna pan wszystkich szczegółów.
Dziękuję za informację, ale to nasze miejsce zbrodni.
Odezwiemy się w razie potrzeby.
Dex, to się wymyka spod kontroli.
Ktoś musi powiadomić Kingpina.
Dex?
Halo?
Tak?
Co?
Powinniśmy się tym zająć.
Ktoś musi powiadomić Kingpina.
O czym?
O naszej porażce?
„Naszej”?
Chcesz mi coś powiedzieć, Arinori?
Nie pomagacie.
Dex, oni zwiali.
Dziś ich już nie znajdziemy.
Odeślę jednostkę specjalną i przekażę miejsce śledczym.
Nie ma mowy.
Niech policja sprawdzi każdy dom w okolicy.
Po kolei.
Nie spoczniemy, póki ich nie znajdziemy.
Dex, oni zniknęli.
Dobra, odwołaj to.
Sam powiesz Kingpinowi,
że to przez ciebie Karen Page nadal żyje,
że się poddałeś.
Dobra. Jeszcze parę godzin.
Siostro, mogę zadać parę pytań?
Zna siostra podejrzanych?
O ile mi wiadomo, z nazwiska znacie tylko Karen Page.
I owszem, znam ją.
Dokąd mogła się udać?
Byliście przekonani, że nadal są w kościele.
Jesteśmy. Mówiłem o terenie kościoła.
Mogę zadać panu osobiste pytanie?
Proszę.
Uważa się pan za osobę moralną?
Tak sądzę.
Staram się.
Mój przyjaciel zginął dziś,
chroniąc Karen Page przed złem.
Jeśli rzeczywiście jest pan moralny, naprawdę chce pan, by zło ją odnalazło?
Dziękuję.
Co? O co chodzi?
Dzięki Bogu.
Jeszcze nie możecie wyjść.
Wiemy. Słyszę ich.
Wrócę z jedzeniem,
a wy się odświeżcie.
Mamy czyste ubrania.
Z darowizn dla biednych.
Dziękujemy.
Siostro.
Przepraszam. Nie powinnam była tu przychodzić.
To nie twoja wina.
Ojciec Lantom na to nie zasłużył.
Niewielu z nas dostaje to, na co zasłużyło.
Powinny być dobre.
Wrócę jak najszybciej. Tu będziecie bezpieczni.
Wcale nie.
Sprowadzili psy tropiące.
Szukaj tutaj.
Szukaj.
Nie mnie, piesku. Tych złych.
Czekajcie.
Powiedz, co widziałaś.
- Facet w czerni jest obok. - Co?
Widziałam, jak wszedł i trzasnął drzwiami. To on.
- Gdzie? - W sierocińcu.
Dzieci zostały wyprowadzone?
Nie wiem.
Ruszamy.
Zabierają psy do sierocińca.
Zyskamy trochę czasu.
Jezu, Matt.
Nie mogłeś założyć jej przy niej?
Uderzyło mnie to.
Jak ją od siebie odsuwasz.
Wiesz?
Tak. Powiedziała mi.
Mówiła, że było jej wstyd.
I że wszyscy, których kochałeś, cię zostawili.
- Nie mówmy o tym. - To dlatego
wszystko robisz sam?
Nie...
- Odsuwasz mnie i Foggy’ego. - Nie.
Próbuję was chronić...
Nie nas. Raczej siebie.
Teraz chcesz o tym rozmawiać?
Oni na nas polują, a ty...
Ucisz się na chwilę, dobrze?
Nigdy nie miałam zamiaru cię zostawić. I wtedy, i teraz.
Ani Foggy.
Zachowywałeś się wobec niego jak dupek,
a on i tak skoczyłby za tobą w ogień.
Tak.
Czyli zgadzasz się?
Mogłoby się udać.
Nie rozumiem. Co?
Foggy.
Ludzie pana Fiska proszą o zwołanie konferencji i odczytanie tego.
Jezu.
Nazywasz go „panem Fiskiem”?
„Działałem pod wpływem stresu,
gdy fałszywie oskarżyłem Wilsona Fiska o działalność przestępczą.
Daredevil zagrażał życiu mojej rodziny,
ale w świetle ostatnich wydarzeń dostrzegłem swój błąd
i postanowiłem bronić prawdy”.
- Nie powiem tego. - Musisz.
To kompletne bzdury.
Wiesz, co jest bzdurą?
To, że wplątałeś w to mnie, mamę i tatę.
Ci ludzie zaoferowali nam pożyczkę...
Wiedziałeś, że to oszustwo.
Tak. Ale stało się tak, bo Fisk chciał cię dopaść.
Wszystkie te wydarzenia, odejście dostawców, pożyczka,
wszystko to dlatego, że chciałeś być wielkim prawnikiem,
zamiast siedzieć tu z nami, frajerami.
Przestań. To niesprawiedliwe.
Owszem. Nic nie jest sprawiedliwe.
Nie mieliśmy nic do gadania, Foggy.
Wkurzyłeś najgorszego gangstera w mieście,
a my za to płacimy.
Będziemy musieli, jeśli go nie posłuchasz.
Jeśli to przeczytam, Fisk wygra, Theo.
Już wygrał, Foggy.
Zrób, co należy.
To, co dobre dla twojej rodziny.
Halo?
Matt?
Zastępca prokuratora uznał pana za wartościowego dla Departamentu
i postanowił zapewnić panu ochronę.
Gdyby pan zginął, ich PR ległby w gruzach.
Dziękuję, agentko Hattley.
To wszystko.
Gdzie Vanessa?
W powietrzu.
Jej samolot wystartował godzinę temu.
A więc zostało tylko jedno.
Najwyraźniej muszę zająć się tym sam.
Podwoiliśmy cenę i dorzuciliśmy bonus, ale właścicielka nie chce sprzedać.
Za nic w świecie.
A więc odwiedzę ją osobiście.
I złożę bardziej przekonującą ofertę.
- Aż do plebanii? - Tak mówili.
Przepraszam, ale to miejsce...
Pan Foggy Nelson?
Zgadza się, panie...
Minelli. To zaszczyt pana poznać.
Poparłem pana kandydaturę. Mam nadzieję, że pokona pan Towera.
Z takim wsparciem nie może być inaczej.
Chciałbym pomówić z detektywem Mahoneyem.
Mógłby pan...
Z drogi!
Nelson?
Co pan tu robi?
Agencie Nadeem, miło pana widzieć.
Zadałem pytanie. Co pan tu robi?
Obserwuję ciężką pracę naszych organów ścigania.
Kiepsko pan kłamie.
Dobra, przyłapał mnie pan.
Zabijam czas.
Po co?
Czemu pan na nią zerka?
Bo muszę zabić jeszcze parę sekund.
Dobra, już.
Agencie Nadeem, przyszedłem do klientki.
- Do... - Klientki.
Nie strzelać! Jest nieuzbrojona.
Dlatego tu jestem. By oddać moją klientkę.
Dobrze.
W ręce nowojorskiej policji.
Karen Page, jest pani aresztowana.
Skuć ją.
Co wy wyprawiacie?
Ona jest nasza.
Akurat.
Jest naszą podejrzaną.
Jest podejrzana w sprawie o morderstwo. To sprawa władz stanowych.
I oddaje się w ręce nowojorskiej policji.
Cicho.
Jako jedyny obecny prawnik,
- mógłbym pomóc... - Zamknij się, Nelson.
Agenci znają prawo. To nasza podejrzana.
Mogą zdobyć nakaz i porozmawiać z nią później.
Nie pozwolę wam jej zabrać.
Sam nas powstrzymasz?
Jesteśmy po tej samej stronie.
Detektywie, na słowo?
Czego w „nasze miejsce zbrodni” nie rozumiesz?
Ben, wszyscy jesteśmy wstrząśnięci.
Na słowo. Proszę.
Musicie się wycofać.
Proszę mnie posłuchać.
Jeśli my aresztujemy Karen Page, umrze, zanim dojedzie na miejsce.
Proszę nie reagować.
Proszę ją od nas zabrać. Jasne?
Jak słońce.
Detektyw Mahoney zabierze podejrzaną do aresztu.
Wykluczone!
Za godzinę ją odzyskamy. Hattley się tym zajmie.
Nie.
Tutaj i tak jej nie zabijesz.
Nabroiłeś, Ray.
I to bardzo.
Pani Falb. Jestem...
Wiem, kim pan jest.
Proszę zdjąć buty.
Piękny.
Niewątpliwie.
Bije z niego taki spokój i...
Przez lata tułał się po świecie.
Ale wreszcie jest w domu.
Mam nadzieję, że nie przyszedł pan z wyższą ofertą.
- Wtedy zmieniłaby pani zdanie? - Nie.
Zainteresowała się pani obrazem,
gdy został mi odebrany przez rząd, prawda?
Owszem.
Ironia losu.
Mojej rodzinie rząd odebrał go w 1943 r.
Zatem szczególnie dobrze rozumie pani moją sytuację.
Ten obraz podarowała mi kobieta, którą kocham.
W jego obecności jestem z nią.
Wspaniałą ma pan kobietę.
Owszem.
Dała mi tak wiele w tak krótkim czasie.
Nadała mojemu życiu kierunek. Pokazała miłość.
Ten obraz jest jej wyrazem.
Częścią mnie. Nas.
Życie nauczyło mnie,
że miłość jest najważniejsza.
Wiele jej nie doświadczyłam.
Gdy mi ją zaoferowano, ze strachu nie umiałam jej przyjąć.
Rozumiem.
Zatem zrozumie pan też to:
nie miała prawa dawać nikomu tego obrazu.
Nie była świadoma jego pochodzenia.
Był wyrazem jej miłości.
Ale nie odebrano go z miłością.
Byłam dzieckiem, gdy pojawili się u nas w domu.
Gestapo zażądało wszystkiego, co mamy.
W tym obrazu.
Ojciec się opierał...
więc zastrzelili go na naszych oczach.
Wie pan, jak to jest widzieć swego ojca wydającego ostatnie tchnienie
na podłodze na pana oczach?
Gdy prowadzili moją rodzinę przez całą Polskę do getta...
moja matka głodowała, by nas nakarmić.
Z siedmiu członków rodziny przeżyliśmy tylko my.
Bardzo mi przykro z powodu pani cierpień.
Ten obraz to nić łącząca mnie z ludźmi, których kocham.
Wiem, kim pan jest, panie Fisk.
Pan też jest wilkiem.
Ludzie tacy jak pan odebrali mi rodzinę, zdolność do miłości...
i niemal odebrali mi życie.
Już nic więcej mi pan nie zabierze.
Wiele pani przeszła.
Vanessa chciałaby, by zatrzymała pani obraz.
Powinno mnie to obchodzić?
Nie.
Ale mnie obchodzi.
- Jaki psychol zabija księdza? - Rzygać mi się chce.
Wysiadajcie.
W FBI oszaleją, jak się dowiedzą, że nas puściliście.
Niech mnie pocałują w dupę.
Na pewno nie będziesz miał problemów?
Musiałem zobaczyć to na własne oczy. Fisk naprawdę przekabacił FBI.
Przynajmniej część.
I nikt tego nie przewidział.
Niektórzy przewidzieli.
Zgadza się.
Nieźle załatwiłeś Blake’a Towera.
Udostępniłem film na swoim profilu.
Bardzo mi miło.
Nawet jeśli na końcu cię zgniótł.
Nie zgniótł mnie.
Uciekałeś jak wystraszony...
- Nie. To moja wina. - Nieważne.
Nie jesteście z tym sami. Rozumiecie?
Fisk zabił wielu moich kolegów po fachu.
Nie zapomnieliśmy o tym.
Jeśli wiecie, jak załatwić tego gnoja,
macie wsparcie wszystkich gliniarzy w tym mieście.
Dzięki, Brett.
Trzymaj się.
Jak to rozegramy?
Prosto. Przekonamy Matta, żeby wyjął głowę z własnego tyłka.
Czyli jednak potrzebowałeś mojej pomocy.
Tak.
Potrzebowałem. Masz rację.
Wiesz, jak ja i Karen czuliśmy się,
gdy nas olałeś i robiłeś swoje?
Nie, ale przepraszam, Foggy.
Może popełniłem błąd, odsuwając was.
Trudno się z tobą kłócić, kiedy się ze wszystkim zgadzasz.
To dobrze, bo nie chcę się kłócić.
To, jak was potraktowałem...
Nie zasłużyliście na to.
Owszem.
Otóż to.
To co robimy dalej?
Nie chcę was zostawiać,
ale nie możecie uczestniczyć w tym, co muszę zrobić.
Co to znaczy?
Że Matt zabije Fiska.
Budynek spadający ci na łeb nieźle w nim namieszał.
Już raz go wsadziliśmy. I jak się skończyło?
Tym razem będzie inaczej.
Trafi na zaostrzony rygor,
gdzie nikogo nie przekabaci.
Nie jesteś aż tak naiwny.
Po prostu wierzę w system.
Ty też kiedyś wierzyłeś.
Ja mierzę się z rzeczywistością, w której niektórzy mają taką władzę,
że system sobie z nimi nie radzi,
zezwalając na działanie ponad prawem.
Tacy jak Fisk chcą, żebyś w to wierzył.
Nikt nie jest ponad prawem.
Prawo to jedyne, co może powstrzymać takich drani jak on.
On przekształcił je w coś, co go chroni.
Może prawo federalne,
ale to będzie sprawa stanowa, którą nawet Blake Tower
będzie zmuszony rozwiązać na sali rozpraw.
Fisk ciągle nas wyprzedza.
Naprawdę myślisz, że do tego dopuści?
Masz rację. Ale go wysłuchaj.
Dobra. Ale to się nie uda.
Chcesz dać prawu kolejną szansę, proszę bardzo, słucham.
To proste.
Krok pierwszy: działamy razem.
Krok drugi: opracowujemy plan. Krok trzeci: realizujemy go.
Genialne. Sam na to wpadłeś?
Nadal dopracowuję szczegóły.
A gdybyśmy
znaleźli kolejnego świadka?
Kogoś, kto wyda Fiska.
Ale tym razem nie damy mu zginąć.
Kogoś, kto zna szczegóły przestępczej działalności Fiska...
i nie ma nic do stracenia.
Zgoda?
Nie.
Musimy znaleźć kogoś, kto ma do stracenia wszystko.
Przyjąłem.
Odnaleziono Karen Page.
Zgarnęła ją nowojorska policja.
Policja?
Dlaczego?
Decyzja agenta Nadeema.
Kurtkę.
- Słucham? - Daj mi swoją kurtkę.
Zatrzymaj się.
Pozbądź się ciała.
Tak jest.
Seemo! Jesteś tu?
Co się stało?
Tato?
Wszystko w porządku, Sami.
Ujrzałem stłuczony wazon i się przestraszyłem.
Przepraszam, to ja go stłukłem.
Mama mówiła, że posprząta później.
Jesteś zły?
Oczywiście, że nie.
Musimy się pakować. Natychmiast.
Tylko na kilka dni.
Ja muszę pracować. Ale wy jedźcie.
W jakieś fajne miejsce. Np. do Disneyworldu.
Ale musicie jechać teraz.
Wszystko będzie dobrze, Sami.
- Spakujemy się razem. Chodź. - Idźcie.
- Co się dzieje? - Wyjaśnię, gdy będziecie bezpieczni.
- Przerażasz mnie. - Nie ma czasu. Pospiesz się.
Stop.
Tędy.
Wracajcie.
Rozsuwanymi.
Idźcie do łazienki i połóżcie się w wannie.
Już!
Przyszedłem ci pomóc.
Sprzedałem cię Fiskowi.
Wiem, że wbrew własnej woli.
Mimo wszystko.
Może przyszedłeś, żeby zabić mnie,
nim zrobi to Fisk.
Jeśli chcesz ochronić rodzinę,
musisz mi zaufać.
Nikomu nie mogę ufać.
Ja tobie ufam.
Uratowałeś Karen Page.
Więc mam u ciebie dług.
Napisy: Agnieszka Putek