Kim jesteś?
Daredevilem.
Tu nie wolno wchodzić!
Cześć, Karen. Miło cię znów widzieć.
Jestem Daredevilem.
Twój wewnętrzny kompas działa, Dex.
Ale sprawdza się lepiej, gdy prowadzi cię Gwiazda Polarna.
A jeśli jej nie znajdę?
Wtedy oprzesz się na nas.
Uporządkowanej przestrzeni fizycznej. Wezwaniu do dyscypliny.
Zbudujesz swoje życie na filarach porządku.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Obudźcie się, zamiast tańczyć, jak Fisk wam zagra.
Wykorzystuje was.
- Dzień dobry. - Szefie.
Wiesz o tym.
Proszę powiedzieć, agencie Nadeem.
Kto tu stanowi prawdziwe zagrożenie?
Człowiek, który zaatakował Bulletin w stroju Daredevila
to agent FBI.
Cześć, Karen. Miło cię znów widzieć.
Julie!
- Daj mi spokój. - Wysłuchaj mnie.
Robię to tutaj, byś czuła się bezpieczna.
Nie będę się do ciebie zbliżał.
Bardzo mi przykro, że tamten wieczór tak się zakończył.
Nie chciałem cię przestraszyć. Wyjaśnię ci to.
Gdy pracowaliśmy razem na infolinii,
widziałem, jaka byłaś w stosunku do innych.
Cierpliwa i pełna współczucia, a ja...
bardzo tego teraz potrzebuję.
Życie wymknęło mi się spod kontroli. Nie mam rodziny.
Moja praca wisi na włosku.
Proszę.
Chcę tylko porozmawiać. Ty wybierz gdzie.
Jeśli odmówisz, zrozumiem.
I więcej nie będę cię niepokoił.
Agencie Nadeem.
Spóźniłeś się.
Przeciwnie, ale musiałem cię sprawdzić.
Jak się nazywa?
Ja też muszę cię sprawdzić.
Skrzywdziłeś wiele osób.
Nie wydam ci agenta, jeśli chcesz go zabić.
Ja nie zabijam.
A ci agenci, którym spuściłeś łomot? Jeden nadal leży w szpitalu.
Tylko robili swoje.
Gdyby mnie aresztowali, nikt nie załatwiłby Fiska.
Jeśli się nie mylisz, to nasza działka.
Poważnie?
Bo obaj wiemy, gdzie ostatnio sypia.
Ale rozumiem.
W jednym się zgadzamy: ważniejsze jest większe dobro.
Na przykład areszt domowy w zamian za informacje.
Czasem musimy kogoś skrzywdzić, żeby ocalić innych.
Więc jak się nazywa?
Daj mi słowo, że go nie skrzywdzisz.
Moje słowo nic dla ciebie nie znaczy.
Ale musisz mi je dać.
Chcę, by zeznawał przeciw Fiskowi, więc masz moje słowo.
Włamiemy się do jego domu.
Poszukamy czegoś, co wiąże go z atakiem na Bulletin albo Fiskiem.
Cokolwiek znajdziemy, zostawimy to na miejscu.
Wychodząc, uruchomimy alarm pożarowy.
Przyjedzie straż, a wam nie będzie potrzebny nakaz.
Jeśli nic nie znajdziemy,
- dajemy mu spokój. - No mów.
Kto to?
Agent specjalny Ben Poindexter.
Małą bezkofeinową i coś dla pani.
Sama zapłacę. Dzięki.
To, co zawsze, Richie.
Nie wiem, jak to powiedzieć, by cię nie urazić.
Nigdy na ciebie nie leciałem.
Nie w ten sposób.
Nie wiedziałem, jak z tobą rozmawiać.
Ja nie...
Nie śledziłem cię.
Choć rozumiem, że wyglądało inaczej.
Chciałem być taki jak ty.
Wiesz, że to nadal trochę upiorne?
Jesteś taka dobra.
I miła. I...
Zawodowo ratujesz życie.
W FBI, a wcześniej w wojsku...
pilnowali, bym nie zbłądził.
Ale bez tego...
Mam wrażenie, że tonę
i nie wiem, czy zmierzam w stronę powierzchni, czy dna.
Potrzebujesz powietrza, Dex. Oddychaj.
O tym właśnie mówię.
Pomagasz ludziom wyjść na prostą.
Setki razy widziałem, jak to robisz.
Proszę tylko, byś traktowała mnie jak rozmówcę z infolinii.
Co zdarzyło się w FBI?
Potrzebowali kozła ofiarnego.
Potrzebujesz dobrego terapeuty.
Miałem dobrą terapeutkę. Zmarła.
Przykro mi.
Dobrze. Pomogę ci, Dex.
Obym tylko tego nie żałowała.
Obiecuję, że nie będziesz.
Przepraszam.
RAY PRZYJDŹ DZIŚ WIECZOREM DO BIURA
Cześć.
- Spałaś choć trochę? - Tak.
Nie.
Przyda ci się kawa.
Miałeś kiedyś taki dzień,
który musisz sobie rozkładać na czynniki pierwsze?
„Stań na nogi, Karen. Dowlecz się do zlewu”.
Pewnie.
Raczej nie mówię do siebie „Karen”, ale...
Właściwie to nie, nie miałem.
Jakim cudem nie zalewasz się teraz w trupa?
Bo mam pewną teorię.
Musi być wybitna.
Fisk wydaje przestępców zamieszanych w korupcję.
Chce zająć ich miejsce
i stać się głównym źródłem rządowej ochrony
dla bandziorów z Hell’s Kitchen, a może i całego miasta.
I nie masz ochoty się przez to nawalić?
Nie, bo też mam plan.
Nie, Foggy. Nie masz planu.
Wiesz, jak to się kończy?
Fisk już o tym pomyślał i sam ma to w planach.
Nie ma pojęcia, że go przejrzałem. Nie ma szans.
Odkryłem to, przeglądając akta u Marci.
Zaraz po innym akcie.
- Foggy. - Wybacz.
Przygotowywała się do przesłuchania skorumpowanego urzędnika skarbówki,
który fałszował papiery i prał kasę dla Albańczyków.
Przestań.
Nie mogę.
Tylko jeden artykuł, Karen. To wszystko.
Co to jest?
Warunki aresztu domowego Fiska.
Jeśli któryś złamie, to nara. Wraca do pudła.
„Nara”? Tak się mówi?
Kluczowy jest punkt trzeci.
„Popełnienie lub usiłowanie popełnienia przestępstwa”.
Czekaj. A punkt szósty?
O zbrodniach popełnionych przed zawarciem umowy.
- Tego nie ma w planie. - Ale to mamy.
Fisk zabił swojego ojca. To morderstwo.
Nie ma przedawnienia. Jego matka powiedziała o tym Urichowi.
Martwa pani powiedziała coś martwemu panu.
To nie dowód. Nie da rady.
Ale wiesz, co da? Opisanie w gazecie mojej teorii.
FBI zobaczy, że Fisk łamie warunki umowy
i przeniesie go do więzienia.
Nie zignorują tego, jak damy to na pierwszej stronie.
A raczej ty dasz.
Bulletin nie opublikuje niepotwierdzonych teorii.
To żaden news.
Owszem, jeśli te teorie snuje kandydat na prokuratora okręgowego.
Na forum publicznym. Podczas debaty z obecnym prokuratorem.
Będziesz debatował z Towerem?
W Klubie Hell’s Kitchen.
To właściwie ma być przemowa.
Klub go popiera.
Nie ma mnie w programie,
ale Masarnia u Nelsona jest członkiem, więc...
Tak po prostu się z nim skonfrontujesz?
A czemu nie? Zaatakuję z zaskoczenia.
Zarzucę oskarżeniami.
Sprowokujesz go do nerwów.
Może się udać.
Opiszesz to?
Opisałabym, ale...
Straciłam pracę.
Co?
Jesteś dla Ellisona jak rodzina. Co zrobiłaś?
Odmówiłam wyjawienia tożsamości Daredevila.
O rany.
Ellison chce dorwać Fiska tak samo jak my.
Opowiedz mu o naszym planie. Z miejsca wrócisz do pracy.
Widzimy się na kolacji. Jesteś moją osobą towarzyszącą.
Wziąłem ci łososia.
Dozorca was wpuścił?
FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE
Dex.
Dzięki, że przyszedłeś.
Nie dałeś mi wyboru. O co chodzi?
Ktoś chce z tobą porozmawiać.
Za mną.
Dex, to moja stara znajoma, Andrea Morales.
Jest prawnikiem.
Chłopaki się na nią zrzucili.
Jeśli chcesz,
pozwie biuro o bezpodstawne zawieszenie cię w obowiązkach.
- To możliwe? - Owszem.
Po przyjrzeniu się sprawie sądzę,
że nawet powinnam.
Zatrudniliśmy ją. Od dziś.
A tania nie jestem.
Naprawdę muszą tu pana lubić, agencie Poindexter.
Od samego początku mnie wspierałeś.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Facet, który uratował nam życie, nie musi nigdy za nic dziękować.
Ustalimy, co dalej i...
Z niecierpliwością czekam, aż wrócisz.
Przygotowałam argumentację.
Znalazłeś coś?
Jest schludny. Lubi porządek.
Moja żona też, ale twój kostium na nią za duży.
Wszystko, co na niego mam, to poszlaki.
Widziałem się z nim. Wyglądał normalnie.
Nie sądzę, by utytułowany agent dał się omotać Fiskowi.
Tak właśnie działa Fisk.
Szuka słabego punktu i uderza.
Gdy już jesteś na dnie,
nie masz wyboru i mu ulegasz.
Za obsługę hotelową też mu pewnie płacicie.
Kostium tu jest. Czuję go.
Czujesz?
Proch i lateks.
Cholera, nie mogę wezwać ekipy.
Umiesz to otworzyć?
Nie, jeśli będziesz mnie zagadywał.
Kostium tu był. Musiał go przenieść.
Już go nie ma.
To, że go wywąchałeś, nie przekona sądu.
Mówię ci, to Poindexter.
Nic nie wskazuje na jego związek z Fiskiem i atakiem na Bulletin.
Nie mamy nic.
Zabijam kamieniami wrony przylatujące do karmnika.
Jakie to uczucie patrzeć, jak umierają?
Pewnie nawet nie dojdzie do arbitrażu.
Urzędasy boją się prawników.
Wspaniale. Ile to może potrwać?
Jeśli wszystko się uda, za pół roku wrócisz do pracy.
- Pół roku? - Dostaniesz zaległe wypłaty.
Mam gdzieś wypłaty.
Co będę robił przez pół roku?
Teraz wydaje ci się to nierealne,
ale w FBI czeka cię świetlana przyszłość.
Daj sobie czas.
Zaraz wracam.
MOŻEMY POGADAĆ?
NIE CHCĘ CIĘ WIĘCEJ WIDZIEĆ. ZOSTAW MNIE W SPOKOJU.
PROSZĘ JULIE
ZABLOKOWANY
Ten numer został zablokowany.
Robiłeś nasze ćwiczenia?
Tak, ale sąsiad przyniósł pudełko z małymi kotkami.
Zostawił je na podwórku.
Zabiłem je kamieniami, dr Mercer.
Próbowałem się powstrzymać, ale podobało mi się.
Facet ma problemy. I to poważne. Ale to nie znaczy...
Wraca. Idź już.
Nie, umawialiśmy się. Nie znaleźliśmy dowodu.
- Ja znalazłem. - Sądowi to nie wystarczy.
Znowu założy kostium.
Mam nad nim przewagę. Powie mi, gdzie jest.
- Dałeś mi słowo. - Cofam je.
Drugiej szansy nie będzie.
- A jeśli się mylisz? - Nie.
Strzelił z budynku naprzeciwko.
Według mnie z dołu.
Strzela rykoszetem.
Idź w stronę drzwi.
Jest przy oknie. Czeka na lepszą okazję.
Skąd wiesz?
Ma jeszcze tylko trzy kule.
Powiem ci, jak przeładuje. Wtedy idź.
- Nie wzywa policji. - I nie wezwie.
Za to sąsiad owszem.
Do cholery, Dex.
Dobra, teraz. Leć!
Strzały na King Street 2312. Trzecie piętro, dwóch podejrzanych.
Przyjąłem. King Street 2312.
Policja! Ręce do góry!
Jestem z FBI. Mam legitymację.
W kieszeni mam portfel.
Dwóch uzbrojonych włamało się do mojego domu.
...się powstrzymać, ale podobało mi...
PRAWDA ZAMIAST KONSEKWENCJI
WILSON FISK ALBAŃCZYCY, ROSJANIE, MAGGIA
Proszę zajmować miejsca.
Teraz najlepsza część wieczoru.
Czyli deser?
Jakby ci było mało cannoli, Mikey!
Plan na dziś jest prosty.
Wsparcie naszego kandydata na prokuratora okręgowego.
Tu Karen. Wiesz, co robić.
Karen? Gdzie jesteś, do licha?
- Jak pani tu weszła? - Wynajęłam pokój.
To piętro FBI.
Jestem Karen Page. Z Bulletin.
Wiemy.
Chcę z nim porozmawiać.
Wykluczone.
Według warunków aresztu ma prawo rozmawiać z prasą.
Chyba że zamierzacie pogwałcić jego prawa.
Fisk i jego prawnicy muszą wyrazić zgodę na wywiad.
Wszystkim wam kazali spadać. Traci pani czas.
W porządku. Zadzwońcie do jego prawników
i powiedzcie im, że będzie mógł wypowiedzieć się
na temat mojego artykułu o Marlene Vistain.
To matka Fiska.
Cholera.
On miał matkę?
Proszę. Dzwońcie. Poczekam.
Oskarżenia to nie wszystko.
Większość spraw w ogóle nie trafia do sądu,
bo mamy tak mocne argumenty, że oskarżeni dobrowolnie się przyznają.
Przestępcy lądują w więzieniu, redukując koszty postępowania.
A to chyba wszyscy popieramy.
Chyba że postanowi pan ich wypuścić. Nieprawdaż, panie Tower?
Bo na to też się pan godzi, prawda?
To Foggy Nelson?
Tak, panie Gerlach.
Co robisz, Foggy?
Mówiłem twojej dziewczynie: nie ma cię na liście, nie masz głosu.
Nelsonowie są członkami klubu, który okazuje prokuratorowi poparcie.
Członkowie mogą zadawać pytania.
To nie zmieni naszych głosów, Foggy.
Opóźniasz tylko deser i wszystkich wkurzasz.
Najmocniej przepraszam. To nie zajmie długo.
Mantra wszystkich prawników.
Lubimy przeciągać. Ale nie wystawię wam rachunku.
Startuję jako kandydat z dopisania w wyborach na prokuratora.
Większość z was już o tym wie.
Nie oczekuję, że wygram.
Oczekuję, że on zostanie pociągnięty do odpowiedzialności.
Debata to istota demokracji.
Więc dlaczego nie mówi pan o Wilsonie Fisku?
Ubiega się pan o urząd,
czy ucieka od odpowiedzialności za tę sytuację?
Już o tym rozmawialiśmy.
Nadal twierdzi pan, że nie miał wpływu na to,
że Fisk znowu żyje wśród nas?
Mój urząd ogranicza prawo stanowe.
Sytuacja Fiska podlega pod jurysdykcję federalną...
Czyli zbrodnie, za które go skazano.
Oczywiście.
Ale o zbrodnie, których dokonuje teraz, może pan go oskarżyć, prawda?
Jakie zbrodnie?
Przebywa pod całodobowym nadzorem FBI.
W pięciogwiazdkowym hotelu.
Bo zawarł umowę z FBI.
Życie w luksusie w zamian za wydanie największych zbrodniarzy w mieście.
Z czego wywiązał się wielokrotnie, czyniąc miasto bezpieczniejszym.
I pozbywając się konkurencji.
Właśnie.
Fisk udziela informacji na temat celów, które sam wybiera.
Wykorzystuje instytucję rządową,
by odzyskać pozycję lidera w światku przestępczym.
To jakieś bajki.
Nie, to brutalna rzeczywistość.
Urzędników państwowych kontrolują różnoracy kryminaliści.
Wilson Fisk
wydał kryminalistów FBI.
A dla siebie zostawił skorumpowanych urzędników.
Chce mieć monopol na udzielanie łapówek i rządowej ochrony.
Wszystko jest tutaj.
Panie Nelson.
Jako prokurator nie może pan grać pod publiczkę.
Musi pan czymś poprzeć swoje teorie.
- Mogę. - Nie może pan.
Moja kolej.
W pańskiej kancelarii praktykuje się pisanie bajek.
Serwujecie je ławie przysięgłych zamiast faktów.
Jestem prokuratorem od 13 lat
i zapewniam, że prawo karne tak nie działa.
Poruszające mowy porywają tłumy, ale w sądzie się nie bronią.
Brak mi pańskiego doświadczenia.
To prawda. Za to ja
nie jestem jeszcze znużony wieloma latami wykonywania tego zawodu.
Prawo nadal mnie fascynuje.
A fascynacja to potężne narzędzie.
Bo gdy spojrzycie poza fakty
i naprawdę zaangażujecie się w to, co robicie, możecie...
Jasna cholera.
Nie słyszałem.
Co możemy, panie Nelson? Zaciąć się przed sądem?
Będziemy obserwować.
Nie wierzę.
Pani Page.
Jestem zaskoczony pani wizytą.
Tak odsiaduje pan swój wyrok?
Pewnie sądzi pani, że to nieprzyzwoite, biorąc pod uwagę naszą historię.
Mówi pan o tym, jak próbował mnie zabić?
Nadal płacę za swoje zbrodnie.
Owszem. To nieprzyzwoite.
Herbaty?
Nie, dziękuję.
Nie przyszłam na herbatę.
Proszę siadać.
Chciała pani przecież porozmawiać.
Owszem.
A więc porozmawiajmy.
Nie pisze pani artykułu o mojej matce.
Nie?
Mogłabym.
W jakim celu?
By sprawić mi ból?
Właściwie to nie najgorszy pomysł.
Nie lubię, gdy ktoś wtrąca się w moje prywatne sprawy.
A jednak mnie pan zaprosił.
Pracowała pani dla Bena Uricha, prawda?
Był pani mentorem.
Tak, zanim go zamordowano.
Ostateczna lekcja. Wydaje się, że jej pani nie zrozumiała.
To groźba?
Spostrzeżenie.
Ma pan rację.
Nie przyszłam rozmawiać o pańskiej matce.
Chcę pomówić o tym, co powiedziała Benowi.
A raczej, co powiedziała nam.
Pewnie pan o tym nie wiedział, ale byłam z nim wtedy.
To było niesprawiedliwe.
Dwoje wyszkolonych dziennikarzy maglujących biedną staruszkę.
Nietrudno było ją przycisnąć.
Zmusić do wyjawienia sekretów.
Do czego pani zmierza?
Pamiętała wiele z pańskiego dzieciństwa.
Podobno najstarsze wspomnienia najdłużej zostają w pamięci.
Pamiętała dużo krępujących szczegółów.
Trochę ich było, prawda, Willie?
Pani czytelników na pewno rozbawią równie mocno.
Nigdy byśmy tego nie wydrukowali.
Po prostu krążą po redakcji.
A właśnie, jak tam w redakcji?
Słyszałem, co was spotkało.
Pewnie jeszcze zanim to się stało.
Artykuł, który wydrukujemy,
będzie dokładną analizą osoby pańskiego ojca.
I tego, jak go pan zabił.
Młotkiem.
W tak młodym wieku?
Czy naprawdę jest pan zepsuty do szpiku kości?
Pytała pani, czemu ją wpuściłem.
Zrobiłem to, pani Page, bo sam mam parę pytań.
Jest pani szanowaną dziennikarką,
ale kiedyś była pani sekretarką w kancelarii prawniczej.
U Matta Murdocka, prawda?
Kierownikiem biura.
Mocno zaangażowanym w jego sprawy.
Sprawy zawodowe.
Oczywiście.
Kiedy dowiedziała się pani o sekretnym życiu pana Murdocka?
Dziękuję.
Dziękuję, pani Page.
Chcesz sekretów?
Wyjawię ci jeden, Wilsonie.
Mogę tak mówić? Dość dobrze się już znamy.
- Jak sobie życzysz, Karen. - Świetnie.
James Wesley.
Jak się czułeś, gdy zniknął?
Pierwsza doba jest najgorsza, co?
Ciągle wydzwaniasz, ale nikt nie odbiera.
Dostajesz obsesji.
Telefony. W głowie ciągle słyszysz zapętlone nagranie z poczty głosowej.
Martwisz się.
Zastanawiasz.
Myślisz: „Jeśli ten dupek żyje, sam go zamorduję”.
Tak to było?
Wściekałeś się na niego?
Bo myślałeś, że cię zdradził?
Zastanawiam się, co byłoby gorsze.
Jego zdrada czy śmierć?
Umarł szybko.
Jeśli się zastanawiałeś.
Nie cierpiał.
Widzisz, Wilsonie, to nie Murdocka powinieneś się obawiać.
To ja zabiłam Wesleya.
Strzeliłam do niego siedem razy.
Opróżniłam magazynek. A zasługiwał na więcej.
Nie ruszaj się!
Co?
Foggy?
Weź to za komplement.
Naprawdę sądzili, że chciałam go zabić?
- Coś musiałem im powiedzieć. - Nie musiałeś.
Zepsułeś to. Miałam go w garści.
W garści? Starłby cię na proch.
Przynajmniej mieliby to nagrane.
To był twój plan?
Do cholery, Karen. Nie zamieniaj się w Matta.
Nie chciałam dać mu się zabić. Tylko żeby spróbował.
Świetnie.
- Ty mi poddałeś ten pomysł. - Ja?
Gadałeś, jak to weźmiesz Towera z zaskoczenia.
Pomyślałam, że zakłócę spokój Fiska
i wywołam u niego jakieś emocje.
Spodziewałem się, że coś takiego wymyślisz.
Całkiem niezły plan.
Pomijając ryzyko, że FBI nie zdążyłoby ocalić cię
przed tym potworem.
Teraz to już nieistotne.
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Znam cię.
Nie przyszłaś do klubu,
więc rozważałem różne scenariusze, a ten był najgorszy.
Dlatego na niego postawiłem.
Przynajmniej spróbowałam.
Owszem.
Jutro oni spróbują.
Raport dla ubezpieczyciela.
Dziękuję.
Chodź ze mną.
Tak, dziś znów muszę zostać dłużej.
Wiem, kochanie, ale jutro stawiają Albańczykom zarzuty,
a ja nie przejrzałem mojego raportu.
Dziś nie dam rady wrócić.
Ucałuj Samiego.
Ja też cię kocham.
Szefowo.
Nadeem.
Przepraszam, że budzę.
Musimy porozmawiać.
Ty przodem.
To cały czas tu było?
Tak.
Mamy...
Ja mam problem.
Nadeem wie.
Wiem o tym.
Zajmiemy się tym problemem.
Dex...
gniewu nie można w sobie dusić.
Trzeba go wypuścić, bo stanie się twoją trucizną.
Zniszczy cię od środka.
Gdy sam czuję taki gniew, że nie mogę dusić go w sobie
ani sekundy dłużej,
jedynym wyjściem okazuje się krzyk.
Tak.
Lubię robić różne rzeczy
po kryjomu.
Wykonajmy ćwiczenie, Dex. Zamknij oczy.
Nie miał rodziców.
Kopię dziurę.
- Ciągle wdawał się w bójki. - Zakopuję złość.
- Dobrze. - Był wściekły.
- Teraz zasyp ją ziemią. - Dobrze. Ale dr Mercer?
Niech siostra to powie.
Chcę otworzyć pudełko.
Obiecałam się nie odzywać.
- Ale według siostry to znajomy schemat. - Czyżby?
Ja też nikogo nie miałem, ale nie jestem jak on.
Z tych taśm wynika, że był młodym mordercą.
Facet jest psychopatą.
Miałem dziś szansę.
Mogłem wziąć go z zaskoczenia i spartoliłem.
Zrobiłeś, co uznałeś za słuszne.
Dotrzymałeś słowa danego Nadeemowi.
Ilu ludzi przez to zginie?
Nie wiem, czy mam na to dość sił.
Jest taki uparty.
Pełen furii i pychy.
Proszę...
opiekuj się nim.
Niech nie popełni błędu, przez który straciliśmy ciebie.
Nasz syn jest do ciebie zbyt podobny, Jack.
Mama?
Mama.
Nie.
Napisy: Agnieszka Putek