Do obrazu przeznaczonego na tę ścianę jestem szczególnie przywiązany.
Oczywiście. Królik w śnieżycy.
Stąd ta umowa.
Gwarantowała mi zwrot wszystkich moich rzeczy.
Właśnie. Możemy wykorzystać to naruszenie jej warunków,
by wyciągnąć z federalnych coś więcej.
Obraz!
Tylko on mnie interesuje.
Zapewniam, że robimy wszystko, co w naszej mocy,
ale pańskie prawo własności podano w wątpliwość.
Ma tu wrócić.
Rozumiesz?
Prawnik wychodzi! Włączyć kamery!
Wellers, mamy problem. Zgłoś się.
Szlag.
Do środka. Zamknij drzwi.
Pokaż mi.
Do wszystkich jednostek...
Cholera. Słuchasz o tym, co stało się w Bulletin?
Powinniśmy być tam, a nie pilnować tego dupka.
Poszedł spać?
Wcześnie. On się wyleguje, a świat się wali.
Teraz wiadomości, pani Shelby.
...przewieziono do pobliskich szpitali w ciężkim stanie.
Wiemy jedynie, że według naocznych świadków
brutalny atak na redakcję Bulletin
przeprowadzony został przez samego Daredevila.
Świadkowie twierdzą, że sprawcą ataku jest Daredevil,
samozwańczy obrońca Hell’s Kitchen.
Nie wiadomo, gdzie przebywa...
Ten brutalny atak uderzył w Hell’s Kitchen po okresie względnego spokoju
będącego następstwem fali aresztowań...
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie. To nie jest tylko facet w moim kostiumie.
Jest szybki i zręczny. Nie dałem mu rady.
- Ma mnie zabić. - Matthew...
Głupi myślałem, że przyparłem Fiska do muru.
Wiedział, że znajdę świadka, a ja poprowadziłem go jak owcę na rzeź.
Jasper Evans nie żyje.
Osierocił syna i to moja wina!
Byłem tak przekonany, że wreszcie go mam.
Fisk o tym wiedział.
- Czekał na mnie. - Matthew...
Foggy i Karen mogli zginąć.
A ja nijak nie mógłbym temu zapobiec.
Tracisz dużo krwi. Muszę cię zszyć.
Posłuchałem siostry. A oni prawie przez to zginęli.
Do jasnej cholery. Jestem idiotą.
Nie.
Ja jestem idiotką.
Kazałam ci ich zaangażować i tylko pogorszyłam sprawę.
W kościele z uśmiechem na ustach pomagam ludziom z problemami.
Ale oni nie przychodzą tylko z problemami.
Przychodzą też z odpowiedziami, jeśli tylko ich wysłuchasz.
Ale...
to, z czym ty się mierzysz, tak bardzo przekracza moje kompetencje...
Cóż...
Mam nadzieję, że chociaż zszyję ci rany i pomogę oczyścić twój umysł,
byś był bezpieczny.
Będę ostrożniejsza w udzielaniu rad Diabłu.
A czasem nawet może postaram się zamknąć.
Da mi to siostra na piśmie?
Wiem, że chciała siostra pomóc.
Mogę zobaczyć twoje rany?
Mogę o coś spytać?
Tak.
A gdybyś odpuścił walkę, dał sobie czas na powrót do zdrowia
i pozwolił innym jak ty zająć się Fiskiem?
To nie ich walka.
Fisk to mój problem.
- Przepraszam. - To nic.
Problem w tym, że zawsze jest parę kroków przede mną.
Nie wiem, czy potrafię z nim wygrać.
I z facetem, który ma mnie zabić.
Nie dowiesz się, póki go nie odnajdziesz.
Miała siostra zatrzymać swoje opinie dla siebie.
- Na pewno tego chcesz? - Nie.
Skoro miał replikę twojego kostiumu...
W sklepie jej nie kupił.
Była dopracowana?
Identyczna.
Cześć, Karen. Miło cię znów widzieć.
W pokoju był jeszcze ktoś imieniem Karen?
Albo w całej redakcji Bulletin?
Poradziłem klientce nie odpowiadać na pytania
traktujące ją jak śmiecia.
Nie było.
Mówił do pani.
- Obejrzyjmy raz jeszcze. - Nie.
Mówił do mnie. Zgadza się.
Okej.
- Dobrze. - Ale nie znałam go.
Według pani własnej gazety spotkała pani Daredevila dwukrotnie.
- Ten psychol to nie Daredevil. - Też uważnie mu się przyjrzałem.
Ja bym się nabrał.
Według pana każdy grubas z białą brodą i w czerwonym kostiumie to Mikołaj?
Jeśli wchodzi kominem i zostawia prezenty pod choinką.
Jeśli postępuje jak Mikołaj. Tamten nie działa jak Daredevil.
Wie to pani po dwóch spotkaniach.
Proszę poszukać głębiej.
Nie przeczytał pan wszystkiego.
On nigdy nie zabił człowieka. To nie Daredevil.
Pani tak twierdzi.
Sprawdził pan Feliksa Manninga? Bank Red Lion?
Którykolwiek z tropów, które panu dałam?
Mam to w planach.
Bzdury.
Podał pani imię, pani Page.
Użył pani broni do zabicia człowieka.
W całym tym kotle
tylko pani nie tknął palcem.
Przykro mi, że według pani to bzdury,
ale coś tu się nie zgadza.
Będziemy to maglować, póki nie zacznie.
Nie zacznie, póki pan nie zada właściwych pytań.
To może: gdzie jest Matt Murdock?
Kolejny przykład pytania, które nie ma nic do rzeczy!
Miał mi go pan przyprowadzić.
Ale nadal nie mam żadnego Murdocka.
A Jasper Evans nie żyje.
To przypadek, że zginęła jedyna osoba, która miała coś na Fiska?
Wiedział pan o tym? Dlatego nie porusza pan tematu?
- Karen... - Co?
Ten zamaskowany psychol oddał agentowi Nadeemowi przysługę.
Teraz nikt nie uświadomi obywateli, że Fisk robi z FBI głupców.
Wiedziała pani o planowanym ataku na redakcję?
Dlatego wzięła pani broń?
Dobra. Skończyliśmy.
Wszystko gra?
Nic nie gra.
Podobnie jak u właścicieli tych telefonów.
- Chodźmy. - Nie...
Nie rozumiem. Prawie zginąłeś. Nie doznałeś żadnej traumy?
Nie mam czasu o tym myśleć.
Teraz całą uwagę poświęcę agentowi Nadeemowi.
Jeśli sprawdzi Jaspera Evansa, dowie się, że mówimy prawdę o Fisku.
Wtedy sprawdzi resztę. Mam nadzieję.
WIDZIAŁAM WIADOMOŚCI ODPISZ
JESTEŚ CAŁA?
ZDĄŻYŁAŚ NA POCIĄG?
To moja wina.
To wina Wilsona Fiska.
Evans przyszedł do redakcji, bo groziłam jego synowi.
To nie twoja wina.
To nie czas, by się poddawać.
- Musimy znaleźć Matta... - Nie.
Pojadę do szpitala.
Jesteś ranna?
Jako jedyna nie jestem.
Marci. Odbiorę. Martwi się.
Cześć, kochanie.
Tak, nic mi nie jest.
Wiem, przepraszam. Jakiś obłęd. Czas tak...
Seemo, nic mi nie jest.
Naprawdę.
Nawet mnie tam nie było.
Gdy dotarłem, było już po wszystkim.
Tak.
Wrócę dziś do domu.
Cholera. To dziś?
Nie. Nie odwołuj.
Miło będzie spotkać się z rodziną.
Dla Samiego też.
Powiedz mu, że wszystko gra.
PRZYSZEDŁ NACZELNIK
Ja też cię kocham.
Gdzie jest?
- Cholera, zimno dziś. - Wzięłaś czapkę?
Mogę po nią pójść.
Nie trzeba. Dziś siedzę w biurze.
Zapakowałem ci ser i pikle.
Dzięki, kochanie.
- Masz broń? - Oczywiście. Tutaj.
Co się dzieje?
Od rana dziwnie się zachowujesz.
Martwię się o ciebie.
Bo zadaję się z takimi jak ty? Po wyroku?
- Oni nie są tacy jak ja. - Umiem o siebie zadbać.
Bądź dziś grzeczny. Zrobię na kolację asopao.
Kocham cię.
Betsy jest twoim kuratorem.
Nie mów nikomu. To wbrew zasadom.
Mam gdzieś, co robisz z Betsy, Melvinie.
Wiesz, po co przyszedłem.
Fisk kazał mi zrobić ten strój.
Zrobił ci krzywdę?
Przykro mi.
Kto to był?
Nie przedstawił się.
Ale mogę zrobić ci nowy, który cię przed nim ochroni.
- Walka byłaby uczciwa. - Nie chcę już stroju.
Nie podoba ci się?
Nie wierzę w to, co reprezentował.
Przy moim kostiumie zrobiłeś odlew.
Może coś zostało w warsztacie.
Byłem w warsztacie. Spalili go.
Ja go spaliłem, bo nie chciałem pomagać Fiskowi, ale...
wybudował nowy i groził Betsy.
Przez twoją pomoc zginęli ludzie.
Przepraszam.
Gdzie jest nowy warsztat?
Miśku?
O mój Boże! Nic ci nie jest?
Kiedy przyszedłeś?
Czuwałam całą noc. Oglądałam wiadomości.
Jesteś ranny?
Skarbie, powiedz coś.
Nic mi nie jest.
Jestem zmęczony.
Położymy cię.
Kochanie?
Jasper Evans.
Aresztowany w 1991 za morderstwa drugiego stopnia.
Wszedł do sklepu, nie spodobał mu się czyjś komentarz
i zastrzelił kasjera
i uroczą staruszkę, której ukradł los na loterię.
- No. - No?
Ten facet miał siedzieć rok w izolatce za dźgnięcie Fiska.
To pytanie?
Jak mógł siedzieć w izolatce i zginąć w zamachu na redakcję?
Ktoś musiał wypuścić go przez pomyłkę.
Posłuchaj. Nie chcę wtrącać się do twojej roboty.
Chcę tylko wiedzieć, jak wyszedł.
I kto mógł zlecić jego zabójstwo.
Potrzebuję odpowiedzi.
Nic? Poważnie?
Chcę prawnika.
Rozmawiałem z dziennikarką z Bulletin.
Jasper Evans chciał ujawnić, że Fisk sam zlecił atak na siebie
i załatwił za to Evansowi zwolnienie.
Jezu.
Powiedz, że naczelnik zaprzeczył.
Woli ratować swój tyłek.
- Wziął prawnika. - Cholera.
To tylko pogłoski. Evans mógł kłamać.
Mógł też mówić prawdę.
Trzeba powiadomić górę.
- Gdzie dzwonisz? - Zastępca dyrektora.
I co mu powiesz? Nie wiemy wszystkiego.
Ale jest duża szansa, że Fisk nami manipuluje.
Jeśli to prawda,
każdy gnój, którego przymknęliśmy z jego pomocą, wróci na ulicę.
Wszystkie nasze działania, agenci, których straciliśmy,
wszystko pójdzie na marne.
Już tego nie cofniesz.
Pozwól mi sprawdzić, czy to prawda.
Jak?
Daj mi dwa dni.
I kucyka?
Tylko sprawdzę fakty.
Jeśli Fisk z nami pogrywa,
zrównamy tego gnoja z ziemią.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
W porządku.
A nawet dużo lepiej niż w porządku.
O wiele lepiej.
Rozumiem.
Po tym, co wczoraj przeszedłeś.
Byłem pewny, że zginę.
Pamiętam, że myślałem: „Jeszcze nie”.
Musiałeś być przerażony.
Bardziej niż kiedykolwiek w życiu.
Ale czułem coś jeszcze. Poczucie nieustatkowania.
Niedokończonych spraw.
Wyjdź za mnie.
- Przestań. - Mówię poważnie.
- Chodźmy do urzędu. - Zwolnij trochę.
Kocham cię i sądzę, że ty mnie też.
Pewnie, że cię kocham.
Ale chcę, byś oświadczył się z potrzeby serca.
Nie ze strachu.
Szlag.
Spóźnię się na przesłuchanie.
Idź wziąć prysznic. Ja to pozbieram.
Co, do licha?
Pomyśl o tym, czego chciałaby Amber.
Chcą ją odłączyć od aparatury.
Dam znać, co zdecydowaliśmy.
Bardzo mi przykro.
- Cześć. - Cześć.
Jak się czujesz?
Jestem na prochach.
Galaretce.
I lekkim wnerwie.
Amber?
Ona...
Śmierć mózgu. Maszyny podtrzymują ją przy życiu.
- Nie było warto. - Karen...
Zginęło troje ludzi.
Bo szukałam zaczepki.
Taka nasza rola.
Czasem dostajemy po dupie.
Podasz mi wodę?
Nie tylko ty masz prawo chcieć zemścić się na Fisku.
To walka wszystkich mieszkańców Hell’s Kitchen.
Jestem jednym z nich, więc zamierzam walczyć.
Bulletin wyjdzie dzisiaj, jutro, pojutrze i we wszystkie kolejne dni.
Masz spisać wszystko, co wiesz o Daredevilu.
Jego powiązania z Fiskiem.
Człowiek, który nas zaatakował, nie był Daredevilem.
Więc kim?
Nie wiem.
Ale wiesz, że nie Daredevilem.
Karen, wiesz, kim jest Daredevil?
Nie pytaj o to. Proszę.
Dlaczego?
Jeśli coś wiesz, musisz mi powiedzieć. Teraz.
Nie mogę.
Jakiś gnój zaatakował moich ludzi, w mojej redakcji!
Jeśli coś wiesz,
cokolwiek, co przybliży mnie do odkrycia, kim on jest,
to do jasnej cholery mi powiesz!
Albo zabierz z redakcji swoje rzeczy.
Co tu robi ten kostium?
Tamten gość nosi inny. Fisk kazał mi zrobić dwa.
Po co?
- Sam go zapytaj. - Co robisz?
Muszę iść. Kazał mi.
- Nie rób tego. - Nie mam wyjścia.
Dorwie Betsy.
Po co mnie tu uwięziłeś?
Przyjdzie tu? Kto nosi kostium?
Znajdę go. Zakończę to.
Nie mogę. Fisk się dowie. Skrzywdzi Betsy.
Gdybyś ją kochał, dałbyś jej odejść.
To nie jest życie dla takich jak ona.
Nie mogę cię wypuścić!
- Ktoś idzie. - Nie powinno mnie tu być!
To FBI. Czemu Fisk wysłał...
Mają znaleźć cię z kostiumem.
Boże.
Chce zrobić ze mnie złego Daredevila.
Melvinie, on cię okłamuje.
Proszę. Nie mam nikogo oprócz Betsy.
Gdy Fisk mnie dopadnie, zabije was oboje.
- Boże. - Pomóż mi albo Betsy zginie.
Dla kogo zrobiłeś kostium?
Nie przedstawił się...
ale to był agent FBI.
Skąd wiesz?
Rozmawiał o tym z facetem, który go przywiózł.
Wchodzimy.
FBI! Nie ruszać się!
Naprzód!
Koniec walki, będziemy strzelać!
Ręce za głowę.
- Proszę! Muszę się z nią zobaczyć! - Na kolana!
Betsy!
On skrzywdzi Betsy!
- Śpi? - Całą noc był w łóżku.
SYPIALNIA
Muszę z nim pomówić.
- Ktoś ma iść z tobą? - Nie
Poradzę sobie.
Potter jest w areszcie.
Bierzemy się za niego czy jego dziewczynę?
Nie.
On jest teraz nieistotny.
Gdzie Poindexter?
Ukrył się, jak mu polecono.
Choć martwi mnie jego kondycja psychiczna.
Tak.
Wiele od niego wymagałem.
Miej go na oku.
Ale na razie daj mu spokój.
Musimy porozmawiać.
Trochę późno na pracę.
Nie powinien być pan z rodziną? Z Seemą?
Powtórz jej imię, a mnie popamiętasz.
W czym mogę pomóc?
Pomóc.
Przypominasz mi znajomego z dzieciństwa.
Jacka Kema.
Wszyscy mówili na niego Jiggy.
Jiggy sam mieszkał w dwurodzinnym domu.
To była prawdziwa willa.
Jiggy też lubił pomagać.
Zawsze pomagał ludziom ze swojej ulicy.
Samotna matka, Annie, potrzebowała auta. Jiggy je załatwił.
Hoffmanom brakowało na czynsz. Żaden problem.
W wieku dziesięciu lat uważałem go za bohatera.
Ale okazało się, że Jiggy ukrył dziesięć kilo heroiny
w bagażniku Annie.
Kolejne pięć w pokoju dziecka Hoffmanów.
Zgadnij, kogo aresztowali, gdy je odkryli.
Widziałem tę twoją pomoc.
Trochę wiary, agencie Nadeem.
Jestem lepszym człowiekiem niż Jiggy.
To...
To wszystko...
To była cena,
na którą pan się zgodził na początku naszego układu.
I zapłacił ją pan.
Muszę wiedzieć.
Teraz.
Czy wypuściłeś Jaspera Evansa w zamian za dźgnięcie cię nożem?
Pańska desperacja panu uwłacza, agencie.
Dobranoc.
„Bohater Hell’s Kitchen dostarcza FBI półgłówka”.
Czyż to nie wspaniały nagłówek do jutrzejszej gazety?
Melvin dokonał wyboru.
A jednak zawahałeś się, nim odszedłeś.
Czekałeś, aż posłaniec boży zatrzyma cię,
jak powstrzymał Abrahama przed zabiciem syna?
Byłeś rozczarowany, gdy się nie pojawił?
Czy raczej ci ulżyło, że nie musisz poświęcać życia dla głupiego przestępcy?
Nie masz siły pokonać mojego wysłannika.
Ani rozumu, by pokonać mnie.
Nie dałeś rady sam ani z przyjaciółmi.
Twój ojciec nie wiedział, kiedy odpuścić.
Był zbyt dumny.
Zginiesz tak samo jak on.
Proszę, Betsy, nie rób mi tego.
To nie ja naruszyłam warunki zwolnienia. To ty.
Betsy.
Nie. Nie chcę cię skrzywdzić. Chodzi o Melvina.
Melvina Pottera?
Aresztowano go.
Bzdura.
Nikomu nie powie o waszym związku,
ale nie tym powinnaś się martwić.
Martw się Wilsonem Fiskiem.
Cholera, Melvin.
Fisk nie zostawia niedokończonych spraw. Zabije cię.
Nie wracaj do domu ani do pracy. Wyjedź z miasta.
A Melvin? Co z nim?
Jemu już nie pomożesz.
On podjął decyzję, gdy zgodził się pracować dla Fiska.
Podobno niezłe z ciebie ziółko.
Melvin opowiadał mi o Diable z Hell’s Kitchen.
Miał cię za bohatera.
Mówiłam mu, że ty i Fisk jesteście z tej samej gliny,
i że obaj go wykorzystacie,
bo jest ufny i ma dobre serce!
Ostrzegłem cię, Betsy.
Chcesz żyć?
To uciekaj.
Foggy?
Nic ci nie jest?
Bo mnie się wydaje, że jest.
Nie.
Chyba wiem, co knuje Fisk.
ULUBIONE
DOM
Halo?
- Cześć, tato. To ja. - Karen? Dobry Boże.
W wiadomościach mówili o jakimś zamachu. To nie było u ciebie w pracy?
Było. Ale nic mi nie jest.
Może mogłabym na trochę wrócić do domu?
No nie wiem. To chyba nie najlepszy moment.
Jasne. Rozumiem.
Ale zawsze możesz dzwonić.
Tato...
Chciałam tylko zrobić, co należy.
I wszystko poszło nie tak.
Tak już z tobą bywa.
Dobranoc.
Nie proszę o akta więźniów.
Chcę tylko nagrania z monitoringu. Kopie.
Zapłacę.
Myślałem, że jesteśmy po tej samej stronie.
Chcę tylko zobaczyć, co się stało po ataku na Fiska.
Niech zadzwoni, jak tylko przyjdzie. Rozumiesz?
Dupek.
Niespodzianka!
- Gratulujemy awansu. - Dziękuję wam.
Hej, mały. Chodź do mnie.
Wybacz spóźnienie.
GRATULUJEMY AWANSU
Ray, wszyscy jesteśmy z ciebie tacy dumni.
Z człowieka, którym jesteś i którym chcesz być.
Z przykładu, jaki dajesz naszemu synowi.
Z męża i przyjaciela, którego uwielbiamy.
I z tego, że zabierasz w nocy więcej kołdry
niż to w ogóle możliwe.
Ale mimo tego zawsze byłeś osobą, dzięki której robi mi się ciepło na sercu.
Gratuluję zasłużonego awansu.
- Zdrowie. - Gratulacje.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Tfu.
Ładnie zepsułeś nastrój.
Mamo, picie się skończyło.
- Jest w lodówce na dole. - Przyniosę.
Najpierw pogadamy.
Co?
- Mówiłem, wszystko gra. - Okłamałeś mnie.
Dzwoniłam, bałam się o ciebie, a ty kłamałeś.
Żebym dowiadywała się od Annie Wellers?
Że ten morderca cię zaatakował i do niego strzelałeś?
- Seemo... - Od niej?
- Nie chciałem cię martwić. - Nie udało się.
Martwi mnie to, co ta praca robi tobie i naszej rodzinie.
Co to ma znaczyć?
Zawsze będę cię wspierać. Przed nimi. Przed wszystkimi.
Ale nie jestem idiotką.
- Nie mam cię za idiotkę. - Masz, kłamiąc mi w twarz.
Masz rację.
Staram się tylko to wszystko ogarnąć.
Nie chcę tego spieprzyć.
Pracowałem na to tak ciężko. Dla nas.
Jak mogę to naprawić?
Zacznij od powiedzenia mi prawdy.
I przyniesienia napojów.
Nie chcę walczyć.
Kim jesteś?
Daredevilem.
Prawdziwym.
- Nie wyglądasz... - Czerwony kostium to przeszłość.
Zamachowiec z Bulletin go skopiował.
Ale pasujesz do opisu faceta, który skopał tyłki FBI.
Nie chciałem tego, ale nie daliście mi wyboru.
Obudźcie się, zamiast tańczyć, jak Fisk wam zagra.
Wykorzystuje was, wiesz o tym.
Słyszałem, że zmierzyłeś się z psycholem z redakcji.
Próbowałeś go powstrzymać i prawie zginąłeś.
Proszę powiedzieć, agencie Nadeem.
Kto tu stanowi prawdziwe zagrożenie?
Ja...
czy on?
Tato, mama cię szuka.
Nie schodź tu, Sami.
Upuściłem piwo, wszędzie leży szkło.
Powiedz mamie, że muszę to posprzątać.
Dobrze.
Powiedzmy, że wierzę gościowi, który włamał mi się do domu.
Powiedzmy.
Co masz?
Człowiek, który zaatakował Bulletin w stroju Daredevila...
to agent FBI.
Mów dalej.
Napisy: Agnieszka Putek