FBI!
Na podłogę!
Z łóżka!
FBI! Nie ruszaj się!
Stać!
Dokąd to?
Z łóżka!
Ręce na widoku! Skuj go!
Ręce.
Zdejmijcie kajdanki. Mam prawo do adwokata.
Nie macie prawa. Słyszycie?
Przymknąłeś Matkę Teresę.
Udało ci się.
I jego dwóch zastępców. Dwóch sędziów, kapitana policji...
I cholernego wiceburmistrza.
W ratuszu szykuje się ciężki dzień.
Albańczycy musieli oferować im coś więcej niż prostytutki.
Burgos zabrał komputery, więc namierzymy ich kasę.
Kto wie, dokąd nas doprowadzi?
Dzięki, Wilsonie Fisku.
To kura znosząca złote jajka.
Kapuś.
Nie!
Do wszystkich strażników, bójka w siłowni.
Straż!
Pod ścianę! Natychmiast!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co zrobiłeś, Matthew?
Gdzie wczoraj byłeś?
Nie ze mną te numery.
Co się stało?
Da mi siostra spokój.
Za dużo w ciebie zainwestowałam, żeby teraz odpuścić.
Wstań.
No ruszaj się.
Zlał cię typ, który nawet nie próbował zrobić ci krzywdy,
a ty wychodzisz i wdajesz się w kolejną bójkę?
Proszę.
Weź je.
Drobna rada, panie Daredevil.
Daj sobie czas na regenerację albo w końcu zginiesz.
Pewnie ma siostra rację.
Tego chciałeś?
Ja też mam dar.
Jestem odporna na zgorzknialców.
Możesz całymi dniami się nad sobą użalać,
a ja i tak tu będę.
Wkurzona, ale będę.
I porozmawiasz ze mną.
Czemu siostra została zakonnicą?
Miałam powołanie.
Bycie zakonnicą to cel siostry istnienia?
Tak.
Zdecydowanie.
A gdyby to było niemożliwe?
Gdyby to siostrze odebrano?
Chcesz powiedzieć, że jeśli nie żyjemy zgodnie z powołaniem,
lepiej nie żyć wcale?
Proszę odpowiedzieć.
Powiem ci, czego bym nie zrobiła.
Nie traciłabym wiary.
Znalazłabym sobie inny cel.
Skoro tak, to znaczy, że to nie było powołanie.
Tak szczerze.
Gdyby siostra nie mogła być zakonnicą,
nie byłaby zrozpaczona?
Oczywiście, że tak.
A więc proszę...
Da mi siostra spokój.
Wiem, jak to jest być zagubionym, Matthew.
Mnie też się to zdarzyło.
Dawno temu, gdy byłam nowicjuszką...
na chwilę odeszłam z zakonu.
Dlaczego?
Rozważałam inną drogę życiową.
To było wspaniałe i przerażające.
Pragnęłam dowiedzieć się, którą z nich Bóg każe mi wybrać.
Modliłam się. Czekałam na znak.
Ale ostatecznie
sama musiałam się dowiedzieć.
No właśnie.
I to nas różni.
Mnie nie obchodzi, czego chce Bóg.
No tak.
Prawie zapomniałam.
Przecież ujrzałeś jego prawdziwą twarz.
Ciekawe ruchy, Matthew.
Siostra Dora mnie wydała?
Musisz przestać.
Na wiosnę idę do bierzmowania. Powinienem uczyć się katechezy,
a siostra D nie umie nawet uzasadnić grzechu pierworodnego.
Nie jest teologiem.
A ty na pewno wiesz o nim więcej niż ona.
Czyli mogę olać katechizm?
Nie.
Chodź.
Siadaj.
W ile bójek wdałeś się w tym tygodniu?
- Ilu się poskarżyło? - Żaden.
Nikt nie chce przyznać, że niewidomy chłopiec skopał mu tyłek.
- Niczego mi ojciec nie udowodni. - Nie chcę i nie muszę tego robić.
Nie chodzi o udowadnianie czegokolwiek.
Argumentacja to umiejętność.
A bycie kłótliwym to znak.
Jak proroctwo?
Znak, że jesteś zły, Matthew.
To zrozumiała reakcja na twoją sytuację.
Ale nie możesz w niej trwać.
Może to znak, że siostra Dora powinna zostać przy uczeniu matmy.
Jesteś dobry...
w wykłócaniu się, uciekaniu i zaprzeczaniu, że jesteś zły.
Ale będziesz musiał poradzić sobie z gniewem.
Znaleźć sposób, by go... okiełznać.
Inaczej cię zniszczy.
Jeśli taki jest boży plan, to chyba tak musi być.
Może jednak nie rozumiesz koncepcji grzechu pierworodnego.
Bóg dał nam wolną wolę, Matthew.
Adam i Ewa nie byli marionetkami i my też nimi nie jesteśmy.
Sami dokonujemy wyborów.
Dlatego modlimy się, by dokonywać tych dobrych.
Powinieneś spróbować.
Modlę się.
Cały czas. Od lat.
Bóg mi nie odpowiada.
O to chodzi?
Czujesz się zaniedbany przez Boga?
Matthew, Bóg objawiający się pod postacią gorejącego krzewu to rzadkość,
nawet w Biblii.
Zwykle przemawia w bardziej subtelny sposób.
Jeśli chcesz go usłyszeć, musisz słuchać uważniej.
Bo on mówi szeptem.
DOWODY
Wegetariańska.
- Bez mięsa. - Dzięki.
Lepiej nie jedz.
Dlaczego?
Kiedy zobaczysz, jak Ramsey i Arinori podlizują się Hattley,
stracisz apetyt.
Są u niej.
Po co?
Hattley przydzieliła ten nalot tobie.
Ale skoro się udało,
ktoś musi przejąć Fiska na stałe.
Czyż nie?
Oto i on.
Nasz bohater.
Widziałeś listę klientów? Jasna cholera.
Mogę na chwilę?
Jasne, Ray.
Gratuluję. Doskonała robota.
Miło mi to słyszeć. Mam wielką prośbę.
Chcesz dostać Fiska. Nie mogę.
To ja go przekonałem. Mam pierwszeństwo.
W sali konferencyjnej masz mnóstwo spraw.
Nie wystarczy?
Dziś. A co będzie jutro?
Jeśli dobrze rozegramy sprawę z Fiskiem, będziemy mieli roboty na lata.
Może wydać nam wszystkie organizacje przestępcze na wschodzie.
Pryor.
Sprawdź, czy Burgos dobrał się do komputerów.
Wielu agentów próbowało z Fiskiem. Żadnemu się nie udało. Mnie tak.
Zatrzymaliśmy kilka ważnych osób.
Zadbam, by Waszyngton się dowiedział.
Czuję, że jest jakieś „ale”.
Zamknij drzwi.
Jeśli przydzielę ci Fiska, wszyscy przeczytają twoje akta.
Zostaniesz obnażony. Będą zadawać ci pytania.
A ja będę odpowiadał.
Ja też mam szefa.
Agenci z problemami finansowymi są dla niego podejrzani.
Przykro mi.
Nie. Nie ma mowy.
Spokojnie, Ray.
Powiedz Waszyngtonowi, że nie doszłoby do tego
bez kontaktu, jaki nawiązałem z Fiskiem.
Taka jest prawda.
Wtedy cała reszta będzie bez znaczenia.
Proszę, Tammy.
Jak mam się odkuć?
W porządku, jest twój. Ale ma dalej gadać, Ray.
Bez obaw.
Lepiej, żeby szybko nie zamilkł, bo oboje będziemy spaleni.
„Rostam Kazemi”. Mówi ci to coś?
Tak, to deweloper.
Jego córka, Neda,
to ta wredna uczestniczka Dziedziczek z Manhattanu.
Nie żebym oglądała ten szajs, ale...
Jasne.
On i jego córka zostali wczoraj zaatakowani przed restauracją.
Jest w śpiączce w szpitalu Riverbank.
To mogła być próba porwania.
Daj ten temat TJ-owi.
On to ogląda. Ucieszy się.
To świetnie, ale daję go tobie.
Ja jestem zajęta.
- Słucham? - Jeszcze nie skończyłam,
ale chciałabym, jeśli mogę.
Co takiego?
Proszę.
Co to?
Przypadki chorób układu oddechowego wśród mieszkańców pewnej okolicy.
Od zeszłego roku zachorowalność wzrosła o 45%.
- Która to okolica? - Róg 44. i 11.
- Przy Midland Circle. - Karen.
Wiem, że dużo o tym pisałam,
ale na wiele pytań nadal nie znamy odpowiedzi.
- I tu je znajdziesz? - Nie wiem. Może.
Daj mi kilka dni. Dokończę to.
Tu chodzi o coś więcej niż Midland Circle, prawda?
Posłuchaj. Wykonałaś przy tym kawał dobrej roboty.
To twój najlepszy temat. I jestem z ciebie dumny.
Może nawet trochę zazdrosny.
Ale to koniec.
Więc tak to teraz działa?
Porzucamy tematy, bo jakaś fotogeniczna celebrytka
trafiła do szpitala?
To też jest temat.
Myślałem, że będziesz zdolna okazać współczucie młodej kobiecie
przeżywającej kryzys rodzinny.
Praca nad tematem to jedno.
Co innego, gdy pozwalasz, by to temat opanował ciebie.
- Jutro do końca dnia. - Dobrze.
Jak mogliście na to pozwolić?
Nie zwalaj tego na nas.
To wasz kapuś.
Jest pan cały? Podobno rana jest powierzchowna.
Według mnie jest głęboka.
Proszę nie zaczynać.
To nie jest zabawa.
Jestem śmiertelnie poważny.
Facet z nożykiem?
Nie jest to coś, czego się boję.
Ale jest ich więcej.
Wieści się rozeszły.
Wszyscy wiedzą.
Strażnicy i więźniowie wiedzą, że z panem współpracuję.
I nadal będzie pan to robił, panie Fisk.
To nie była jednorazowa sytuacja.
Jeśli mamy pomóc oczyścić Vanessę z zarzutów,
musi pan nadal dostarczać nam informacje.
Rozumie pan?
Nagle stałem się celem ataków.
Czy pan to rozumie?
Pomagam panu, żeby pomóc Vanessie.
Nie pomogę nikomu, jeśli zginę.
Proszę cię, Boże.
Pomóż mi...
Pomóż mi zdobyć pracę.
Muszę płacić, bo przyjdą po Mindy.
Proszę, weź ją do siebie.
Skończ jej cierpienia, błagam cię.
- Jej jęki... - Daj Derekowi sprawiedliwość.
- Dłużej tak nie mogę. - Wiesz, że on tego nie zrobił.
Ten prawnik jest do niczego,
ale możesz natchnąć ławę przysięgłych.
Niech ujrzą prawdę.
Miło cię tu widzieć, Matthew.
Kiedyś słuchałem modlitw innych.
Tutaj i na ulicy.
Ludzi proszących Boga o pomoc, sprawiedliwość, czasem zemstę.
Zawsze wygląda to tak samo.
„Boże, proszę”.
Myślałem, że Bóg pozwala mi ich słuchać,
żebym mógł odpowiedzieć.
Tak więc czyniłem. Próbowałem pomagać ludziom.
Ale nie jestem już tym, kim byłem.
Nie potrafię tego, co potrafiłem.
Daj sobie czas.
Jakkolwiek będzie wyglądało twoje życie, przyzwyczaisz się.
Kiedy słyszałem te modlitwy, tych...
cierpiących ludzi, myślałem, że to głos Boga.
Ale się myliłem.
Słyszałem tylko cierpiących ludzi.
A on odpowiadał nam jedynie...
milczeniem.
Sądzisz, że twoje powołanie było pomyłką?
Łudziłem się.
Może to dobrze, że zdałeś sobie z tego sprawę.
Może...
czas, byś przestał.
Nie, ojcze...
Łudziłem się, że to ma coś wspólnego z Bogiem.
Nie jestem już tak sprawny jak kiedyś, ale...
Nie mogę wybrać tego, kim jestem.
Jestem Daredevilem.
Nawet Bóg mnie już nie powstrzyma.
WESOŁA PRALNIA DARMOWY ODBIÓR I DOSTAWA
- Przepraszam. Szukam pralni. - Teraz nie odbieramy.
Jesteśmy na 14. ulicy.
Adres jest z boku.
Teraz zrobi się niezręcznie. Szukam innego miejsca.
Wczoraj wyczułem zapach ich auta.
Pachniało inaczej. Nie chemicznie. Bardziej... ziołowo.
Jak trawa?
Właśnie.
Znam to miejsce.
Co z nim?
Jesteś dziennikarką?
- Widziałam zdjęcie w Bulletin. - Tak, Karen Page.
Nie chcę być suką, ale żadnej prasy.
Nie jesteś suką. Rozumiem.
Więc odejdź.
Naprawdę bardzo mi przykro, ale nie rozumiesz.
Myślisz, że gazety o tym nie napiszą, bo tego nie chcesz?
- Jeśli nic nie powiem... - To zmyślą sobie własną historię.
O tym będą pisać i mówić za twoimi plecami.
Przez kolejny rok. Pięć lat. Resztę twojego życia.
Mówisz, jakbyś wiedziała, co przeżywam.
Może wiem.
Paparazzi śledzili cię w drodze do szkoły?
- Nie. - A mnie tak.
Wiesz, czego się nauczyłam?
Że cokolwiek powiem,
i tak napiszecie, co będziecie chcieli.
Nie ja.
Jasne.
Możesz mi wierzyć. Wiem, przez co przechodzisz.
Twój ojciec prawie zginął?
Nie. Ale ludzie mówili, że zabiłam swojego brata.
Boże, przykro mi.
Gdy Kevin zginął...
wszyscy chcieli wiedzieć, co się stało.
Nie byłam jak ty, nie łazili za mną paparazzi, ale...
To było małe miasto.
Wieści same się rozchodziły.
Ale skoro nikt nie znał prawdy, ludzie postanowili ją zmyślić.
To były bzdury.
Gdyby się chwilę nad tym zastanowić, to nie miało sensu,
ale jakie to miało znaczenie?
Problem w tym...
że gdy plotki się rozeszły, już nie ucichły.
Stawały się coraz gorsze i...
paskudniejsze.
To, co mówili o mnie i mojej rodzinie...
To...
nas niszczyło.
Kawałek po kawałku, kłamstwo po kłamstwie.
Nie umiałam sobie z tym poradzić.
Teraz już jest za późno.
Masz rację.
Prawda nie może być gorsza, czyż nie?
Nie wiem.
Nie wiem, czy prawda jest lepsza, ale...
przynajmniej jest prawdą.
Nie spiesz się.
Jedliśmy kolację.
Próbowaliśmy naprawić relacje.
Szliśmy do samochodu i...
dwóch mężczyzn złapało ojca.
Próbowali wepchnąć go do samochodu i porwać.
Udało nam się uciec, bo zaatakował ich jakiś facet.
Jaki facet? Był tam ktoś jeszcze?
Tak. Pojawił się znikąd.
Miał na twarzy czarną maskę.
Odbiło wam.
Fisk zostanie przeniesiony do prywatnej placówki
pod stałym nadzorem FBI.
To areszt domowy.
Przysługuje przestępcom finansowym oczekującym na proces.
Został dźgnięty przez współwięźnia.
To dobrze. Zabił policjanta.
Nie udowodniono mu tego.
- A czyja to wina? - Zrobiliśmy, co mogliśmy.
Pięć zarzutów to i tak sukces.
Który chcecie zaprzepaścić.
Jest pan prokuratorem okręgowym.
Proszę myśleć długofalowo.
Nie możemy ścigać wszystkich przestępstw na szczeblu federalnym.
Zrobią to inne władze.
Chcecie przekupić policję zatrzymaniami, a mnie wyrokami.
Donosy Fiska doprowadzą do spadku przestępczości...
Ten facet to śmieć.
Ma pan rację.
Wilson Fisk to śmieć.
Po każdym spotkaniu z nim muszę brać prysznic.
Ale pomówmy o Albańczykach i ich zbrodniach.
Czterech martwych policjantów. Kolejnych 12 kalekich za biurkami.
Stu siedmiu zamordowanych cywili.
Pięć grup zadaniowych na przestrzeni siedmiu lat,
jedenaście milionów dolarów i nic.
Słaby wynik.
Ale ten jest lepszy.
Dzięki informacjom od Fiska rozbiliśmy ich w jeden dzień.
Jeden dzień.
Bez ofiar, bez rannych, bez rozlewu krwi.
Zobaczcie, co zdobyliśmy.
Mamy ich dokumenty, dane i pieniądze.
Ale przede wszystkim skorumpowanych urzędasów, którzy ich chronili.
Wiele spraw, w których brali udział, może zostać rozwiązanych.
Nikomu z nas się to nie podoba. Niedobrze mi, jak o tym pomyślę.
Ale Nowy Jork jest bezpieczniejszy dzięki Wilsonowi Fiskowi.
Teraz ja potrzebuję prysznica.
Jeśli nadal będzie gadał, w końcu wyda innych.
Ten układ uratuje wiele istnień.
Powiedz, że się nie zgodzisz.
MASARNIA U NELSONA
Wujek Foggy!
Spokojnie. Lewa kieszeń.
Zjecie dopiero po kolacji, tak?
Nie mówcie swojej mamie! Mojej też nie.
Foggy przyszedł!
Pan adwokat.
„Jak tam u was z tymi sprawami?”
Co słychać?
Ten żart się starzeje.
Starzeje?
Musimy o czymś porozmawiać.
Cześć.
Spróbuj. Z cynamonem.
Pyszne. Doskonałe.
Pogorszyło mu się?
Artretyzm ojca pogarsza się z każdym dniem.
Wszystko leci mu z rąk, zwłaszcza gdy jest zmęczony.
A pracuje z piłami i krajalnicami.
Przykro mi, mamo. Nie da się nic na to poradzić?
Na starość nie ma lekarstwa.
Ojciec powinien siedzieć na plaży, a nie handlować mięsem w Hell’s Kitchen.
Czterdzieści lat wystarczy.
Wiem. Masz swoje życie.
Dobre życie.
Ale może już czas, byś wrócił do domu.
Wracam, kiedy mnie potrzebujesz.
Twój brat kocha to miejsce, ale Theo nie da rady sam.
Pomóż nam.
Wykorzystaj swą mądrość, by pomóc rodzinie,
a nie byle draniom, szukającym u ciebie pomocy.
Nie wszyscy są draniami.
Nie mówię ci, co masz robić.
Jesteś dorosły. Przemyśl to. Tylko o to proszę.
Dobrze.
Przemyślę. Obiecuję.
Dobrze.
Kocham cię.
Czuć od ciebie słodycze na odległość, Ruthie! Chodź tu.
Skąd to masz?
Cześć, tato.
- Szklaneczkę? - Na pogaduchy nie przyszedłem.
Garnitur jeszcze zrozumiem, ale...
nie pojmuję, dlaczego pijesz ten drogi szajs.
Jestem z ciebie dumny.
Jesteś szychą.
- Zawsze tego chciałeś. - Tak?
Odkąd zacząłeś mówić, wmawiałeś ludziom, że to twój sklep.
A oni to podchwytywali.
- Pamiętasz? - Tak.
Ja naleję, tato.
Na zdrowie.
Pana prawnik prawie wszystko zepsuł.
Te warunki gwarantują mi bezpieczeństwo.
Beyoncé ma mniejsze wymagania.
Tędy.
CHRIS FRENCH PRALNIA
Proszę ustawić się w kolejce.
Dobra, proszę. Ma pan kwit, coś do odebrania?
- Ja? - Tak.
Nie, wszedłem, bo pięknie tu pachnie.
Mam wrażliwy nos.
- Myślałem... - Używamy organicznych środków. Nowość.
Super. Ma pan ulotki?
Nie w brajlu.
Mam znajomych, którzy widzą.
Proszę wziąć kupon.
Dziękuję, to miłe.
Fajnie, że was znalazłem. Naprawdę się cieszę.
Cholera. To pewnie bezpiecznik.
Halo!
Ty!
Chciałbym zgłosić napad.
Nie widziałem, co się stało, ale mają dużo broni.
Możliwe, że chodzi o rabunek.
ZAMKNIĘTE
Nigdy tego nie mówiłem,
ale dziękuję, Theo, że zająłeś się sklepem.
Woleliby ciebie.
Wiem.
Przez długi czas też wolałem ciebie.
- Nigdy nie mówiłeś. - A co miałem mówić?
Ty miałeś inne powołanie.
Ciągle dostawałeś nagrody, stypendia i tak dalej.
A poza tym kanapki nawet nie zrobisz.
Theo, jeśli musimy zastanowić się...
Daj spokój.
Rób swoje.
Spełniasz marzenia.
Czyżby?
Chyba kpisz.
Miałem wyobrażenia na temat swojego życia.
Dużo rozmawialiśmy z Mattem o tym, co będziemy robić.
Otworzymy firmę. Będziemy pomagać ludziom. Wzbogacimy się.
Ja nas wzbogacałem. On pomagał ludziom.
Gdy był obok, wiedziałem, kim jestem.
A teraz...
Matt był dobrym człowiekiem.
Na zdrowie.
Zawsze możesz wrócić tutaj.
Jasne, super. Dzięki.
Cześć.
Wybaczcie.
W samą porę.
Wszyscy przestaną martwić się moją karierą,
a zaczną tym, że zdradzam Marci. Dużo lepiej.
- Możemy porozmawiać? - Co się dzieje?
Myślę, że Matt żyje.
Ale ten facet w masce nie nosił jego kostiumu?
Nie, ale miał czarną maskę.
- To mógł być każdy. - I nie każdy.
Hell’s Kitchen to teraz mekka samozwańczych bohaterów.
Też chciałbym, by to był Matt. Ale on...
- odszedł. - Nie.
- Musimy to przeboleć. - Nie ma dowodów.
- A póki jest... - Wiesz, skąd wiem, że odszedł?
Bo gdyby to był Matt,
gdyby żył, odezwałby się do nas.
Wiesz, skąd wiem, że sam w to nie wierzysz?
Mówisz „odszedł”, a nie „umarł”.
Nie wolałbyś mieć absolutnej pewności, że to nie twój najlepszy przyjaciel?
Chciałbym, żeby to był Matt.
Ale on umarł.
Karen, zostań.
Co?
Ty.
Twój ojciec...
jest w śpiączce.
Żyje.
Dlaczego nam pomogłeś?
Sprawcy zostali zatrzymani za inne przestępstwo.
Jedź na 15. posterunek, żeby ich zidentyfikować.
Złapałeś ich?
Jedź.
Bóg mi cię zesłał.
On ci nie pomógł.
Ja to zrobiłem.
Będzie pan pod ścisłym nadzorem mojego zespołu.
Nie wolno panu zdjąć obroży z kostki.
Ani wychodzić poza wyznaczony obszar.
Pański grafik nadal będzie dokładnie rozplanowany.
Będzie pan jadł, spał i srał na mój rozkaz.
Rozumie pan, panie Fisk?
Większość życia spędziłem sam.
Przez wiele lat udawałem, że to właśnie dawało mi siłę.
Wmawiałem sobie, że to wolna wola.
Wiele wtedy osiągnąłem.
Ale nie czułem się spełniony.
Pragnąłem więzi, którą potrafiłem sobie wyobrazić,
ale nie mogłem zdobyć.
Szukałem i nie znajdywałem.
Póki nie spotkałem Vanessy.
Póki nie odkryłem miłości.
Rozsadzało mnie poczucie siły
i wolności, które mi dała.
Świat legł u moich stóp.
Ale to w końcu minęło i odkryłem kłamstwo kryjące się w miłości.
Że to, co brałem za wolność, w rzeczywistości jest jej przeciwieństwem.
Możecie wybudować więzienie z kamienia i stali,
ale dla więźnia to jedynie wyzwanie.
Człowiek zdeterminowany znajdzie wyjście.
Ale miłość...
Miłość to idealne więzienie.
Z którego nie ma ucieczki.
Jak pan zatem widzi, agencie Nadeem...
jestem w więzieniu,
gdziekolwiek pójdę.
A jeśli dzięki temu ochronię Vanessę,
nic innego się nie liczy.
Zrobię, co będę musiał.
W lewo! Skręcaj!
Nadeem!
Strzelać!
Granat!
Zostań w samochodzie!
Nie strzelać! Poddajemy się!
Skazany.
Nie ruszaj się.
Do trójki.
Proszę się odsunąć.
Przepraszam.
OKULARY
- Rany postrzałowe. - Pierwszy...
Cholerni Albańczycy zabili wszystkich poza Fiskiem.
Podobno wiozą go do kryjówki.
Co za burdel.
FBI wypuściło Wilsona Fiska z więzienia.
Napisy: Agnieszka Putek