Ojciec Lantom. Kościół w Clinton.
Dlaczego go tu przywiozłeś?
Jest jednym z nas. Nie miałem wyboru.
A szpital? Wezwij karetkę.
To samozwańczy stróż prawa. Jeśli trafi do szpitala, aresztują go.
Mówi siostra Maggie Grace z sierocińca...
To Matthew. Syn Jacka Murdocka.
Przepraszam. Pomyłka.
Przynieś nożyce. Trzeba zdjąć mu ten kostium.
Idź do kuchni i przynieś lód.
- Mogę pomóc? - Dość już zrobiłeś.
Gdzie jesteś, Elektro?
Ja tu zginę.
Tak właśnie smakuje życie.
Zawołaj Maggie. Powiedz, że się obudził.
Elektro...
- Jak się czujesz? - Nie wstawaj.
Gdzie...
W sierocińcu św. Agnieszki.
- Jak długo? - Leż. Kilka tygodni.
- Gdzie ona jest? - Kto?
Elektra...
Nie wiem, o kim mówisz. Zostań w łóżku.
- Zrobisz sobie krzywdę. - Moje prawe ucho...
Natychmiast przestań!
Do cholery, Matthew!
Nie widzę.
Nie widzę!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Matthew?
Ojcze.
Nie wiedziałem, że ojciec tu jest.
Pewnie dziwnie znów tu wrócić.
Tu, gdzie dorastałeś.
Nie podziękowałem ojcu.
Uznałem, że siostry zachowają dyskrecję.
Wiedzą, kim jesteś, ale przysięgły milczenie siostrze Maggie.
Po tym, jak mnie wyklęła.
Jeśli chcesz przyjąć komunię,
moglibyśmy...
Albo możemy porozmawiać.
Elektra...
była ze mną, gdy budynek się zawalił.
Matthew, Elektra zmarła dawno temu.
- Byłeś na jej pogrzebie. - Pamiętam.
Wiem, że to niedorzeczne, ale przysięgam, była tam.
Ja...
trzymałem ją, gdy...
Budynek był otoczony przez policję.
Nikogo nie widzieli.
Przykro mi, Matthew.
Może się wyspowiadasz i przejdziemy do eucharystii?
Nie dziś, ojcze.
Mistycyzm to nie moja działka, Matthew.
Właściwie to jestem największym racjonalistą w całej diecezji,
ale nawet ja przyznaję, że to cud, że przeżyłeś.
Nasze rozmowy zwykle tak wyglądają.
Ja przychodzę z pytaniami. Ojciec opowiada o Bogu.
- Taka praca. - Skończmy już z tym.
Oczywiście.
W razie czego jestem.
Gdy będziesz gotów do rozmowy...
porozmawiamy.
Nie żyje?
Kim jesteś?
Kimś takim jak ty.
Dorastałem tu.
Cholercia! Co ci się stało?
Życie.
Tu nie wolno wchodzić.
Jeśli macie siłę wstać z łóżek, macie siłę iść na lekcje.
Przepraszamy, siostro.
Witaj, Matthew.
Boją się siostry.
Ty też w tym wieku się mnie bałeś.
Muszę zmienić opatrunek.
I lepiej, żebyś nie rzucał się jak wariat.
Chyba nie powinno mnie to dziwić.
Zawsze była w tobie złość.
Oczywiście wtedy byłeś chłopcem, który stracił wzrok.
A teraz jesteś Diabłem z Hell’s Kitchen.
Słyszała siostra.
Żyję w sierocińcu, nie w puszczy.
Nie sądziłam, że to nasz wychowanek biega w tym kostiumie.
Twoje umiejętności...
Jesteś niewidomy, prawda?
Nie udawałeś przez cały ten czas?
Gratulacje.
Siostra mnie nakryła.
Czy to pytanie nie na miejscu?
Tak, straciłem wzrok w wypadku.
Ale wyostrzyły mi się pozostałe zmysły.
Bez obaw, siostro.
To już za mną.
Jestem głuchy na prawe ucho i nawet nie potrafię dojść do łazienki.
Nieźle oberwałeś.
Masz stłuczony kręgosłup i biodro.
Może nie będziesz już wykonywał akrobacji,
ale staniesz na nogi.
Skoro już nic ci nie zagraża...
Mam sobie iść.
To nie sanatorium.
- Rozumiem. - Przykro mi.
Coś wymyślę.
Musi być ktoś, kogo mogę zawiadomić.
Nie.
Nie ma nikogo.
Nie, już oddałam ten artykuł.
Tak! Posłuchaj...
Ach, to. Nie. W piątej części brakuje cytatu.
Zarzuciłam sieci. Ktoś się niedługo złapie.
Dobrze.
Załatwię to do końca dnia.
Tak. Do widzenia.
Szlag.
Co ja tu robię, Matt?
Musisz coś zobaczyć.
Jestem Daredevilem.
Jak udał się spacer?
Musiałam... pomyśleć.
Oczywiście. Rozumiem.
- Proszę, wejdź. - Dzięki.
Widzisz mnie?
Nie. Nie dosłownie.
To coś innego.
Lepszego.
W jakim sensie?
Wyczuwam pewne rzeczy.
Na przykład jakie?
Trudno to wyjaśnić.
Spróbuj.
Wiem, że idąc tutaj, zatrzymałaś się
w naszej ulubionej indyjskiej knajpie.
Pewnie po to, by powspominać,
bo niczego nie jadłaś. Zamówiłaś drinka.
Czuję curry na twoich ubraniach
i whisky na twoich ustach.
Wiem, że to sprawia ci dyskomfort,
bo słyszę bicie twojego serca.
To upokarzające.
Karen, powinienem był ci powiedzieć. Masz prawo się złościć...
I powinnam. Powinnam być na ciebie wściekła.
Ale widziałam, jak mnie bronisz.
Dwukrotnie.
Śniłam o tym.
Odtwarzałam to w głowie setki razy i...
Czemu jestem wściekła na kogoś, kto ocalił mi życie?
Bo ci na nim zależy, a on zawiódł twoje zaufanie.
Przestań mnie popierać. Pogarszasz sprawę.
Napijesz się czegoś?
I wie, że kiwnęłam głową.
Czyli ta laska to ściema?
Tak.
Wybacz.
Dlaczego?
Dlaczego mi nie zaufałeś? Myślałeś, że będę cię oceniać?
Nie.
Franka nie oceniałam.
Może Franka też powinnaś.
Castle to morderca. Ja nie.
Nie znasz ludzkich motywacji.
Nie, ale wiem, kiedy kłamią. Wyczuwam ich puls.
Wiem jedno. Więcej cię nie okłamię.
Obiecuję. Pytaj o wszystko.
Gdzie go trzymasz?
W szafie. W kufrze.
O cholera.
I co teraz?
To koniec. Skończyłem z tym. Daredevil to przeszłość.
Naprawdę? Tak po prostu?
Tak.
Ty i Foggy prawie przekonaliście mnie, że chodzi o alkohol.
To miało sens.
Twoja skrytość. Zaniedbywanie kontaktów i obowiązków.
Jak alkoholik.
- To nie tak. - Więc mi pomóż, bo nie jestem tobą.
Nie wiem, kiedy kłamiesz.
On już nie będzie częścią mnie.
Nie chcę, by nią był.
A ja chcę ci wierzyć.
Ale to nie Daredevil stanowi problem.
Cholera.
Karen?
Karen, jesteś tu?
- Wszystko gra? - Tak.
- Dzięki, że jesteś. - Zarządca cię wpuścił?
Mówiłaś, że będziesz pakować rzeczy.
Tak.
Pamiętasz, jak miałam powiedzieć właścicielowi mieszkania, że Matt...?
Tak.
Niespodzianka.
Czyli gdy prosiłaś o pomoc z pudłami...
Tak, kłamałam.
Choć to był bardziej podstęp niż kłamstwo.
Jasne. Wzięłaś mnie podstępem.
Dziennikarstwo cię zmieniło, Page.
Więc co tu robię?
No tak.
Czekaj! Mieszkasz tu?
Nie. Skąd. Płacę część rachunków, póki Matt nie wróci, ale...
Eksmitują go.
Musimy przekonać właściciela, żeby dał mi więcej czasu.
- Karen... - Opłacam dwa czynsze.
W tym miesiącu się spóźnię. To wszystko.
Przykro mi to mówić,
ale jesteś dziennikarką.
Spójrz na fakty. Na Matta zawalił się budynek. Duży.
Więcej się nie pojawił.
Nie żyje.
Po raz pierwszy mówię to na głos.
Też ciężko mi to zaakceptować.
Zwłaszcza że to ja...
- No wiesz. - Nie.
- Przyniosłem mu ten kostium. - Nie.
Nie katuj się tym.
To był jego wybór.
Zdobyłby ten kostium z twoją pomocą czy bez niej.
Wiem.
Ale wciąż żałuję, że nie przyniosłem mu wtedy dresu.
Masz rację. To, co mówisz, ma sens. Ale...
Wiem, że to niedorzeczne...
ale czuję to.
On żyje.
Opłacę czynsz za ten i następny miesiąc.
Nie.
Podzielmy się po połowie.
Dobrze, ale na tym koniec.
Chodź.
Dzieci tu nie przychodzą, więc możesz zostać, ile chcesz.
Trochę czuć tu stęchlizną.
Ja i tak nic nie czuję.
Ta muzyka...
Nad nami jest kaplica.
Czy to nie po arabsku?
W meczecie na 39. ulicy pękła rura,
więc udostępniamy im kaplicę.
W Hell’s Kitchen dba się o swoich.
To będzie musiało ci wystarczyć.
Jest tu też pralnia, więc bywa głośno.
Zawsze mogę odwrócić się głuchym uchem.
Widzisz? Wszystko ma swoje dobre strony.
Pomóż mi przenieść go do łóżka.
Nie, chcę chwilę posiedzieć.
W takim razie sobie poradzę.
Gdybyś chciał porozmawiać...
Nie. Dziękuję.
A zatem...
Łóżko jest przed tobą.
Siostra Anne zamontowała alarm.
Gdy naciśniesz ten guzik, usłyszymy cię i przybiegniemy.
Bo nie mamy nic lepszego do roboty.
Chrześcijańska postawa.
Złość, sarkazm i upór.
Może naprawdę nie masz przyjaciół.
Ktoś powiedział mi, że wojownicy są skazani na samotność.
Że dbanie o ludzi to słabość.
Chyba brakowało mu seksu.
To by wiele wyjaśniało.
Naturalnie miał rację.
Zapłaciłem za dopuszczanie ludzi.
Więcej nie popełnię tego błędu.
Co to?
Znalazłam je w magazynie.
Pewnie czytałeś je jako ostatni.
Moja Biblia.
Dobra. Rozumiem.
Twoja relacja z tym na górze chyba się skomplikowała.
Nie. Ależ skąd.
Wręcz przeciwnie, wreszcie stała się jasna.
„Żył w ziemi Us”...
Księga Hioba.
Właśnie.
Historia idealnego sługi bożego.
Co dzień modlił się o świcie,
klęcząc z twarzą przy ziemi.
Zabił dziesięć kóz, po jednej za każde ze swoich dzieci
i złożył je Bogu w ofierze.
Ze wszystkich bożych żołnierzy był najbardziej lojalny.
Znam tę historię.
Więc wie siostra, co było później.
Bóg z zimną krwią zamordował jego dzieci.
Wyjałowił jego ziemię.
Chłostał go, aż jego skóra pokryła się krwawymi bliznami.
Bóg zesłał syf i nieszczęścia na swego najwierniejszego sługę.
A Hiob mimo to go nie przeklął.
Wie siostra, co pojąłem?
Hiob był mięczakiem.
Tak jak ja, siostro.
Pokornie cierpiałem.
Przelewałem...
krew, pot i łzy bez zająknięcia.
Bo też wierzyłem, że jestem bożym żołnierzem.
Ale to koniec.
Od teraz żyję po swojemu.
Krwawię tylko dla siebie.
Nie słuchała siostra.
Słyszałam każde zjadliwe słowo.
Możesz nienawidzić Boga, ale on nadal cię kocha.
Nie nienawidzę go.
Po prostu ujrzałem jego prawdziwą twarz.
I miałem przyjaciół. Miałem życie.
Są ludzie, na których mi zależy,
i wolę pozwolić im myśleć, że odszedłem, bo to prawda.
Nie jestem Hiobem.
Mam swoją prawdę.
Jaką prawdę?
Że w obliczu takiego Boga...
wolę zginąć jako Diabeł niż żyć jako Matt Murdock.
Cisza!
Dobre nowiny, panie Fisk.
Pańska apelacja jest rozpatrywana.
Nowiny.
To oznacza nowe informacje.
Zacznijmy od tego.
Przypominamy, że tylko je przekazujemy.
Robimy, co możemy, by jej pomóc.
Ale powrót pani Marianny trochę się opóźni.
To bardziej skomplikowane, niż się spodziewaliśmy.
W jakim sensie?
Oskarżono ją o współudział.
Jeśli odnajdą ją za granicą lub jeśli wróci do Stanów,
czeka ją postępowanie i więzienie.
Rozumiem.
Wyjdźcie.
Co ty wyprawiasz?
Upadam.
Mam coś dla ciebie.
Jedzenie? Nic nie czuję.
To gorąca whisky.
Oczyści zatoki.
Dziękuję.
I musisz brać leki.
Gorące, ale nadal czuję tylko krew i popiół.
Zdrówko.
Piguły i alkohol, kwintesencja współczesnej medycyny.
Spokojnie, mądralo.
Jak chcesz współczesnej medycyny, drzwi są tam.
- To i tak bez znaczenia. - Tak trzymać.
Jak brzęczenie w uszach?
Bez zmian.
Z czasem ustąpi.
Po takim laniu jesteś cały opuchnięty.
Może słuch wróci, gdy zejdzie opuchlizna.
A może kiedy wyjmiesz głowę z tyłka.
Ile siostra wypiła?
Twoje słowa...
że wolisz zginąć jako Diabeł niż żyć jako Matt Murdock.
Wiedz, że dla mnie jesteś bohaterem.
Ukrywasz się tu i użalasz nad sobą.
A na górze jest sierociniec
pełen dzieci, które straciły wszystko i wszystkich.
Niektóre są niepełnosprawne, dużo bardziej niż ty kiedykolwiek byłeś.
I mimo to czerpią z życia, ile mogą, małe tchórze.
Dobrze już.
A ty, mimo tylu darów, jakimi obdarzył cię Bóg, siedzisz tutaj.
Jesteś przystojny, mądry, wykształcony i masz ludzi, którym na tobie zależy.
Ale masz odwagę się poddać.
Dziękuję, siostro.
Za tę pogadankę.
I ten uroczo uproszczony obraz Boga i świata.
Doceniam opiekę,
ale nie ma siostra pojęcia o mnie i o moim życiu.
Jestem zakonnicą od 30 lat.
Wiem, kiedy ktoś się nad sobą użala.
Świetnie.
Twój ojciec był tu znany.
Widziałam jego walki.
Upadał wiele razy.
Ale zawsze się podnosił.
Co ty, na litość Boską...
- Czuje siostra? - Co?
Pod nami biegną trzy linie metra.
W każdej chwili sześć różnych pociągów wywołuje wibracje.
To pociąg linii E.
Doprawdy?
Przyniosła siostra jedzenie.
Tak. Dziś jest...
Wołowe ravioli od Nonny. Pycha.
Nie popisuj się.
Chce mieć pewność, że nadal potrafi.
Nie podoba mi się to.
Teraz ci się nie podoba?
Ulecz ciało, a dusza podąży za nim.
Raczej odwrotnie.
Potrzebuje tego.
Dzięki temu wstał z łóżka.
Proszę, po prostu to zrób.
Dziękuję za to.
Ręce powinny służyć Bogu.
- Tak? To dlatego takim mnie stworzył? - Nie. Dlatego stworzył boks.
- Rękawice? - Najpierw kask.
Nie. Zagłuszy moje zmysły.
- Nie bądź głupi. - Posłuchaj, siostro.
Żeby się udało, muszę czuć i słyszeć wszystko.
Pamiętaj, jaka była umowa. Buzia na kłódkę.
Lepsze to niż ciągłe modlitwy.
Mam bić niewidomego?
Stop! Przerwa!
- Wszystko dobrze? - Tak.
Mocno tłucze.
Niesamowite. Zobaczyć to na własne oczy.
Coś jest nie tak. Czuję się, jakbym był pod wodą.
- Powinniśmy przerwać. - Nie.
Spróbujmy jeszcze raz.
Matthew?
Żebyś widział tamtego.
Jeśli poprawi ci to humor...
to byłeś niesamowity.
Dziękuję.
Siostro...
Co, pali cię? Noś go dla mnie.
Była siostra dla mnie dobra.
Prawda?
I cierpliwa. Bardzo cierpliwa.
Nikomu nie mów. Pomyślą, że zmiękłam.
Nie. To siostrze nie grozi.
Pokaż no się.
Kiedyś zszywałem ojca.
Siostry szwy są idealne.
Jest tu na kim ćwiczyć.
Wszystko w porządku?
Tak.
Muszę wracać na górę.
Pewnie nie mogę liczyć, że przyjdziesz na mszę?
Może następnym razem.
Trzymam cię za słowo.
Puszczaj! Co robisz? Tato!
Tato!
Puść! Na pomoc!
O Boże! Tato!
Zostań ze mną. Idziemy do szpitala.
Jedźcie!
Nie trzeba było mieszać się w cudze sprawy.
No chodź.
Powinniśmy zabić sukinsyna.
Nie. Zostaw go.
Czekajcie.
Boże, wybacz mi.
Zostaw go. Spadajmy.
Naprawdę nie ma indyka? Nie byłaś na zakupach?
Byłam.
Miałam problem z płatnością.
Zamierzałam powiedzieć ci po imprezie.
Której karty użyłaś? Czerwonej Visy?
Oczywiście.
Cześć, tato.
Nasz mały solenizant!
Masi Savina pyta, czy rujnujesz obiad.
Słucham?
Znów podważa moje kulinarne zdolności?
Chodź tu.
Pokażę ci, jak gotuje prawdziwy szef kuchni.
Patrz tylko.
Widzisz, co robię, Sami?
Ta technika nazywa się „skimming”.
Jest bardzo trudna.
- Chcesz czynić honory? - Tak.
Na pewno użyłaś czerwonej Visy?
Spłaciłem ją w zeszłym tygodniu. Powinna działać.
Próbowałam czerwoną i niebieską Visą i srebrną Mastercard.
Chyba nawet kartą biblioteczną.
Poradzimy sobie.
To nie pierwszy raz.
Chciałbym teraz zabrać głos.
Jeśli mimo okrzyków Nihara
jeszcze nie słyszeliście,
moja dzielna bratowa pokonała raka.
Wiemy, że nie było ci łatwo
i natrafiłaś na wiele przeciwności.
Ciągłe odmowy firm ubezpieczeniowych.
Cholerne instytucje mogą człowieka wykończyć.
Tak czy siak...
dziś świętujemy.
To dla ciebie, Saanvi. Na zdrowie.
Bez ciebie by się nie udało, bracie.
Proszę, nie.
Mówię poważnie, Ray.
To wasza zasługa. Ja tylko wypisałem parę czeków.
Co tu robisz, mały?
Wszyscy jedzą. Czekamy na świeczki.
Chyba nie chcę.
Tortu? Mały nie chce tortu.
Coś musi być z nim nie tak.
Poważnie. Co się dzieje?
Czemu ta impreza musiała być akurat dziś?
Ricky Thomas zapraszał dziś do siebie.
Mógłbym teraz grać w kręgle w jego piwnicy.
Thomasowie mają tor do kręgli w piwnicy?
Powiem ci coś.
Jak przyjdzie lato, to ty będziesz urządzał imprezy,
bo w tym roku na pewno zrobimy basen.
- Serio? - Pewnie.
W czerwcu już będę cię zrzucał z trampoliny.
Może pójdziemy zjeść tortu?
Dobrze.
- Basen, co? - Nie zaczynaj.
Nadia powiedziała, że jeden z korepetytorów odszedł.
Może powinnam wziąć dodatkowe godziny...
Nie. Już to przerabialiśmy.
Wiem, Ray, ale nie ma innego wyjścia.
Naprawię to.
Wszystko naprawię.
O dziewiątej przychodzi Salazar, więc o ile to nic pilnego...
- Salazar miał wezwanie do centrum. - A więc zapraszam.
Dziękuję.
AGENT DOWODZĄCY TAMMY HATTLEY
Ocena pracownika.
Dostaniesz ją pod koniec miesiąca.
Chciałbym to przyspieszyć. Zróbmy to teraz.
Może być trudno, Ray.
Nie możemy zmieniać terminów na zawołanie.
To dlaczego moją odraczano już dwukrotnie?
Odmawiasz mi prawa do ubiegania się o awans,
na który zasłużyłem.
Nie Biuro. Ty.
Nie mam pojęcia, dlaczego to robisz.
Ale może już czas złożyć skargę do EEO.
Masz rację.
Twoja ocena została przełożona nie ze względu na restrukturyzację
czy cokolwiek ci wmawiałam.
Staram się ciebie chronić.
Chronić?
Wiesz, ile masz punktów zdolności kredytowej?
- 557. Na tyle wyceniła cię FICO. - Może nie jest idealna, ale...
Toniesz w długach, dlatego jesteś łatwym celem.
Zgodnie z polityką Biura nie możemy awansować osoby podatnej na wpływy.
To wyjątkowe okoliczności, wiesz o tym.
- Moja bratowa zachorowała i... - Bardzo mi przykro.
Trzy i pół roku.
Nie dostałem podwyżki od trzech i pół roku.
To niesprawiedliwe.
Wiem.
Jesteś dobrym agentem.
Ale nie mogę ci pomóc, póki nie poprawisz swojej sytuacji.
Ale...
skoro już tu jesteś,
twoja kolej.
Świetne wyczucie czasu.
Wiem, że to gówniana robota.
Rozmawiamy z nim co miesiąc i nigdy niczego nie osiągnęliśmy.
Ale jedzie się ładną drogą.
Panie Fisk, agent specjalny Ray Nadeem z Federalnego Biura Śledczego.
FBI liczy na pańską pomoc w...
Niech już każe mi pan spieprzać
i nie marnujmy więcej czasu.
Proszę mi powiedzieć, agencie Nadeem...
Ma pan kogoś, kogo kocha pan tak bardzo,
że zrobi wszystko, by go chronić?
Grozi mi pan?
Popełniłem wiele błędów.
Akceptuję cenę, którą za nie płacę.
Ale nie zaakceptuję faktu...
że kobieta, którą kocham, też musi za nie płacić.
Zrobiłbym wszystko, by ją chronić.
Wszystko.
Przepraszam.
Co chce pan powiedzieć?
Chcę się dogadać.
Napisy: Agnieszka Putek