HINDI TUNAY ANG MGA PANGALAN, ORGANISASYON AT INSIDENTE
LAHAT NG KWENTO SA EPISODE NA ITO AY KATHANG-ISIP
Yeo-reum, gising na at bumaba ka na para kumain!
Anak, gising na at kakain na tayo.
Bilis, gumawa ng sabaw ng soybean paste ang nanay mo.
Sige po, Tay.
Salamat po sa pagkain.
Tikman mo 'yong sabaw.
'Di ako sigurado kung natimplang mabuti. Baka medyo maalat.
Nay, ang sarap.
-Kain pa at subukan ang mga itlog ng pugo. -Masarap ba?
Honey, ibigay mo ang binurong bawang na gusto ni Yeo-reum.
Muntik ko nang makalimutan!
Nay, ayos lang!
Ang dami na nito. Kakainin ko lang 'yong nandito.
Kukunin ko lang naman sa ref.
Ayos na po. Sapat na ito. Kakainin ko po mamaya sa hapunan.
Ayos na ba talaga ang pakiramdam mo?
Ayos na po ako.
Sabi sa ospital, pwede na ako umuwi kasi maayos na ako.
Paano ka magiging maayos pagkatapos mahulog mula sa taas na 'yon?
Mukha kang maayos, pero siguradong nabigla ang katawan mo.
Honey, pakainin mo muna siya.
Ayos po ako.
Maganda dito.
Nay!
-Nay. -Oo?
Kumusta ang buhay-probinsya kasama si Tay?
Mabuti naman.
Paano mabuti?
Masarap magpahinga rito.
Dito kami lumaki.
Nandito rin lahat ng kaibigan namin.
Nandito din ang libingan ng lolo't lola mo.
Nangako kami ng tatay mo.
Pagkatapos ni Yeo-reum sa pag-aaral at nakakuha na ng trabaho,
magretiro tayo at bumalik sa bayan natin para manirahan.
Gusto namin dito.
Maayos ang buhay namin dito.
Huwag mo kaming alalahanin.
Pasensya na, Nay.
Tungkol saan?
Siguradong sobra kayong nag-alala sa akin.
Trenta'y syete na ako.
Pero palagi akong may dalang gulo, pinapag-alala kayo ni Tay.
Inayos na ng mga kaibigan n'yo ang kasal ng mga anak nila.
Pinapakita nila ang mga apo nila at namumuhay nang masaya at normal.
Samantalang ang dinadala ko sa inyo ni Tay
ay lungkot at pag-aalala bilang nag-iisang anak.
Patawad po.
Yeo-reum.
Ano po?
Eh kung magpahinga ka muna sa trabaho?
Ipinagmamalaki kita.
Napakahalaga mo sa akin.
Kahanga-hanga ka sa sarili mong paraan. Wala akong pake sa sinasabi ng iba.
Ayos lang kami ng tatay mo sa nangyari sa kasal mo.
Pero ang maaksidente ka sa set.
Sobra akong nag-alala at nabalisa.
Mahirap tiisin.
Kausapin mo ang kumpanya.
Gusto kong magpahinga ka muna sa ngayon.
Sige po, pag-iisipan ko.
Huwag kayong umiyak, ha?
Honey! Yeo-reum!
Oras ng kape!
-Okay? -Okay!
Magaling ako na barista.
Ginoong Gu!
Tay, nagtimpla kayo ng kape?
Oo.
Sige, cheers!
Kumusta? Masarap, 'di ba?
Salamat!
HULING EPISODE HINDI NATATAPOS
OPISINA NI PROPESOR CHOI YONG-SU
Ano 'yon?
Doktor Park?
Bakit bigla kang naparito?
-Propesor. -O ano?
Bumabalik na po ako sa neurosurgery department.
Magaling.
Tama ang pinili mo.
Jae-hoon.
Salamat sa pagkapit.
Propesor.
'Di n'yo ako binitiwan sa mga nakalipas na taon.
Marami pong salamat.
Ano 'yon?
Producer Gu!
Bakit ka narito?
SULAT NG PAGBIBITIW
Direktor.
Magbibitiw na po ako at aalis na sa kumpanya.
Kunin mo.
-Direktor! -Tiyak na pinag-isipan mo nang husto.
Marami kang pinagdadaanan.
Pero pag-isipan mo pa nang kaunti.
Ako…
Hindi ko po kaya.
'Di ako makakilos na parang ayos lang ako.
Hindi na.
Yeo-reum.
Lagi kang may pagkakataon para umalis.
Bibigyan pa kita ng oras. Pag-isipan mo pa, ha?
Itaas mo ang binti mo at bumaba nang dahan-dahan.
Kaya mo 'yan.
I-gitna mo.
Pumasok na ang mga handa na!
-Hello. -Hello! Matagal na ah.
Hello!
-Nasaan ang upuan ko? -Dito.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Hello!
-Ayos lang ako. Napakaganda dito! -Talaga, 'no?
Napaka-elegante mo ngayon!
Hello!
Hello.
Ang bro ko, Jang!
Hello.
-Ngayon lang ulit. -Oo, ngayon lang ulit.
Ayusin nang maayos ang mga upuan sa meeting room.
Ilagay din ang mga bulaklak.
-Nasuri na ito, tama ba? -Oo.
-Gawin niyong maganda! -Sige.
Producer Gu.
So-yeon, dumating ka.
'Di ko akalaing tatawagan mo ako.
Siyempre, tinawagan ka namin. Basta ayos lang sa'yo.
Salamat.
Para sa huling pagpili, ginawa namin na parang 'di ka makapunta.
Naglagay ng subtitle na nagsasabing may emergency kang pinuntahan.
Salamat.
Pasok na tayo. Naghihintay na sila.
Producer Gu Yeo-reum.
Ano 'yon?
Ikinalulungkot ko 'yong nangyari dahil sa akin.
Producer, gusto kong humingi ng tawad sa'yo.
Pumunta ako ngayon para humingi ng tawad sa'yo.
Narito ako sa kabila ng kahihiyang pwede kong harapin.
So-yeon.
Gusto ko rin humingi ng tawad.
Bilang isang staff, gusto kong humingi ng tawad sa'yo.
Dapat mas inalagaan kita sa site.
Pero nabigo akong gawin 'yon.
Patawarin mo ako.
Papasok muna ako.
Bababa muna kami at maghahanda para sa shoot.
Nandito na ba lahat ng cast?
Wala pa.
Bakit? Lampas na sa call time.
Malapit na daw sina Park Jae-hoon at Han Ji-yeon.
Sabi ni Kim Jun-ho medyo mahuhuli siya dahil sa traffic.
Narito rin si Ahn So-yeon.
Kumpleto na siguro. Sino'ng nakakaalam kung ano ang pwedeng mangyari?
Ayos ka lang ba?
-Tungkol saan? -Kay Kim Jun-ho.
Ayos ka bang makipagkita sa kanya?
Bakit hindi magiging ayos?
Talagang…
matibay ka.
Aaminin ko.
Subukan niya ang kahit ano, at papatayin ko siya.
Tumigil ka na rin sa bait-baitan at baguhin mo ang mentalidad mo.
'Yon bang kaya mong pumatay 'pag ginulo ka.
Nagsisimula na akong respetuhin ka.
Ang pag-produce ay para sa mga taong katulad mo.
Ang trabahong ito ay 'di para sa mga nasa tamang estado ng pag-iisip.
Natutuwa akong napapagtanto mo na.
Oras na para marinig ko ang sagot mo.
Bakit ka ba laging malamig sa akin?
Ikaw…
Naiinis ako kasi nasa iyo ang lahat.
Ano?
Ayaw ko na nasa iyo ang lahat!
Kaya umaasa ako na bawat programa na gagawin mo ay pumalpak!
Makatwiran 'yon.
Ma'am!
Isa pang soju.
Jae-hoon!
Ji-yeon, dumating ka.
Pasok na tayo.
Sige.
Honey! Nagsimula na ang huling episode!
Talaga? Sige, manood na tayo.
Nag-alala ako nang unang lumabas si Jae-hoon sa TV.
Sa bandang huli, mukhang tama ang ginawa niya, 'no?
Oo.
-Sabihin mo ang totoo. -Tungkol saan?
No'ng huli ko kayong nakita, may namamagitan sa inyo ni Yeo-reum, tama?
Napakalakas ng kutob ng ating Hye-jin. Sixth sense niya 'yon.
-May mga kutob ang mga babae. -Tama. Mayro'n nga kayo!
Oo.
Kami ni Yeo-reum…
baka dapat kaming maghiwalay.
Ano?
Ano? Maghihiwalay na kayo?
Nagsimula na kayong mag-date?
Babalik na ako sa ospital.
Sa neurosurgery department.
Talaga?
Seryoso ka ba?
Uy, ayos 'yan!
Masaya talaga ako na nagpasya kang bumalik!
Tama ang pinili mo, loko ka.
Pagbalik ko, para na akong nakatira sa ospital.
Oo gano'n na nga.
Teka.
Nagbibiro ka ba sa amin no'n?
Teka.
Ang sinasabi mo bang paghihiwalay ay dahil halos titira ka na sa ospital?
-Oo… -Tinakot mo kami.
Naloko tayo. Na-prank tayo.
'Di ako makapaniwalang naloko ako.
Medyo maninibago ako kasi matagal na akong 'di nag-opera.
Pansamantala, subsob muna ako sa mga kasama ko.
Hanggang bumalik ang pulso ko.
Magaling.
Naiintriga ako sa huling seleksyon.
Kay loko at kay Yeo-reum din.
Bakit ayaw nila sabihin sa atin?
Mapapanood na rin natin n'yan.
Maghintay tayo at manood.
Oo.
Oo. Susubukan ko.
Lumabas na napakaganda, 'di ba?
Tatanggapin ko ang cake na ito.
Tapos na ang oras na magkasama tayo.
Binabati kita!
-Salamat. -Bagay kayong dalawa.
-Magaling kayong lahat! -Salamat sa oras n'yo!
-Napakagaling! -Salamat, magaling!
-Magandang trabaho sa lahat! -Magaling!
May limang minuto tayong pahinga bago simulan ang usapan.
-Sang-woo. -Opo?
Ipasa ang mga tanong sa cast.
Sige po.
Magtatanong kami ng pare-pareho.
Para sa usapan, gawin n'yong natural at maging komportable kayo sa isa't isa.
Pwede kayong magtanungan gamit ang nakasulat dito.
-Malaya kaming makakapag-usap, tama ba? -Oo naman.
-Salamat. -Walang problema. Heto na.
-Yeo-reum. -Oo?
Ayos ka lang ba? Mukha kang pagod.
Kinakabahan lang ako dahil ito ay magiging live.
Nakita mo ba ang mga tanong?
Oo, nakita ko.
Tungkol sa tsismis na magkasama tayo sa bahay.
Sa halip na mga reporter, mas maganda pag-usapan ito nang live.
Sabihin mo lang na magkaibigan tayo at nakatira ka sa itaas ng akin.
Sige.
Patawad.
'Di ko akalaing pinapagawa ko sa'yo 'to.
Ayos lang.
Nais ko ring matapos ito nang ganito.
Ji-yeon.
'Di ka ba naiinsulto?
Tungkol saan?
Sa balitang magkasama sila sa isang bahay.
Hindi ba nakakainsulto sa iyo?
Magkaibigan na sila noon pa man.
Ano? Paano magiging magkaibigan ang isang lalaki at babae?
Sa live show, ipaalam mo sa kanila na masama ang loob mo.
Si Park Jae-hoon, magandang oras ito para mawala siya nang tuluyan.
'Yong tsismis ng live-in…
Tapos 'di rin siya pinili ni Ji-yeon.
Kung gusto mo, itulad mo siya kay Andromeda.
Chef John!
Ji-wan, ayos ka lang ba?
Oo.
Matagal na no'ng magkakasama tayo,
ngunit nanibago ako sa regular kong buhay.
Nalungkot din ako at…
na-miss ang lahat.
Ako rin.
Nagkikita ba kayo nang maayos ni Kim Jun-ho?
Kumusta ang pagkikita n'yo sa labas? Magkasundo ba kayo?
Eh ikaw ba?
Nagkikita ba kayo nang maayos ni Tae-mi?
Pareho kayong napakagwapo at maganda.
Pareho din kayo ng aura.
Bagay talaga kayo.
John!
-Oo. -Magsisimula na ang shoot. Pasok na tayo.
Sisimulan na natin ang pagre-record!
Tatanungin natin ang mga final couple ng Kingdom of Love Season 2
ng parehong tanong.
Nang matapos ang programa, nagkikita pa ba kayo?
Nagkikita pa kami nang maayos.
Oo, nagkikita pa kami.
Soo-mi.
Oo?
Mayroon akong…
sasabihin sa'yo.
Ano 'yon?
Ako…
ay nakisiping sa ibang tao sa Kingdom.
Ano?
Kanino?
Sino'ng sinipingan mo?
Hindi para sa akin ang sabihin kung sino.
Pero hindi ako babaero!
Kung magkikita tayo, pananagutan talaga kita!
Na gaya ng tunay na lalaking may prinsipyo.
Pero…
tungkol sa insidenteng ito…
Biglaan lang.
Hindi ko gustong magsinungaling sa iyo at magmukha kang tanga.
At kumain ng sabaw ng buto-buto ng baboy sa inyo.
Kaya ko sinasabi sa'yo ang totoo.
Gusto ko na nagsasabi ka ng totoo.
Ano?
Nakaraan naman na 'yon.
Hindi lang pala ako ang nakakita ng alindog ni Hwang Jang-gun.
Talaga bang may prinsipyo ka?
Oo naman! Talaga!
Tara na.
Mag-usap tayo nang malaliman habang kumakain ng buto-buto.
Dahil malayo kami, nakaka ilang date pa lang kami.
Oo, isang long-distance couple. Nasa Cheon-an ako at sa Seoul si Soo-mi.
Basta, nagkikita pa kami nang maayos.
Isang bagay ang sigurado!
Gusto ko talaga siya.
Ano? Talaga?
Ang galing!
Nagkikita rin kami nang maayos.
Opisyal na din ba kayong nagde-date?
Hindi pa kami opisyal na nagde-date.
Hindi ba tayo…
opisyal na nagde-date?
Kinikilala namin ang isa't isa na may bukas na isipan.
Akala ko nagde-date na tayo.
Ano'ng ginagawa mo? Kinikilala nga natin ang isa't isa.
Mukhang hindi pa kami opisyal. Wala pang nagtanong.
May nasa buhok mo.
Kumusta kayong dalawa?
Kami? Ah, 'yan ay…
Nagkasundo kaming mag-date nang isang buwan lang.
Isang buwan?
Ano'ng ibig mong sabihing isang buwan? 'Di ba dapat nagde-date lang kayo?
Ibigay mo rin ang kopya.
Ngayon na.
Bago ko ibigay ang lahat,
may isang kundisyon din ako.
-Ano 'yon? -Mag-date tayo nang isang buwan.
Ano?
Magiging tapat ako sa'yo ngayon.
Dapat pumatok 'yong dating app na sinisimulan ko.
Sana matulungan ako ni Ji-wan.
-Sino'ng sinusubukan mong dayain ngayon? -'Yan ang sinusubukan kong 'di gawin.
Hindi ko ginagawa ito para sa sarili ko.
Gusto kong kumita ng pera para sa mga namumuhunan sa akin.
Hindi pa ako nakipag-date.
Kinabahan at natakot ako nang bigla kaming naging couple.
Napakamaalalahanin ni Jun-ho sa akin.
Magkikita lang muna kami nang isang buwan.
Gano'n pala. Ang bait!
Wala ako masyadong ginawa.
Narito ang susunod na tanong.
Sa Kingdom of Love Season 2,
ang pinakamainit at pinakasikat na couple
ay si Park Jae-hoon at Han Ji-yeon.
Hindi pinili ni Ji-yeon si Jae-hoon sa huling seleksyon.
Maraming manonood ang sobrang nagulat.
Tuloy-tuloy na nagpo-post ng mga komento hanggang ngayon.
Balitaan n'yo kaming dalawa.
May isang artikulo na may kinakasama si Jae-hoon.
Tingin ko, 'yan muna ang dapat pag-usapan.
Tama ba?
-Oo, tungkol doon… -Si Jae-hoon at ang producer
ay dati nang magkaibigan at nakatira siya sa itaas ng bahay niya.
Talaga?
Sa unang araw ng pag-record,
hindi sumipot ang orihinal na cast.
Nangailangan ng kapalit ang producer at mabilis na pinasali si Jae-hoon.
Wow, hindi ko alam!
Jae-hoon,
kaibigan mo na pala ang producer at nakatira kayo sa iisang bubong.
At sumali ka sa Kingdom bilang kapalit?
Oo, 'yan ang nangyari.
Mahirap siguro nang lumabas ang balita.
Mabuti at naresolba mo rito ang isyu para sa mga tao.
Oo, mabuti nga.
May tanong ako.
Sino ang hinalikan mo sa unang episode?
Hindi ito nasabi. Pareho kaming na-iintriga ng nanay ko.
-Nanay mo rin? -Oo.
Sino ang hinalikan mo rito?
Ikaw ba 'yon?
Ako 'yon?
Si Ji-yeon?
Oo.
Naloko kayong lahat sa editing.
Ako ang humalik kay Jae-hoon no'ng araw na 'yon.
Pagkatapos ng halik,
medyo may 'di pagkakaunawaan, kaya lumabas muna ako.
Pero in-edit ito ng staff sa ganoong paraan.
Kayo ang mas nakakaalam.
Ang walang awang pag-edit ng The Kingdom of Love.
May tanong din ako.
Bakit hindi mo siya pinili?
Kasi pakiramdam ko, mas gusto ko siya.
Sinubukan ko nang walang pagsisisi.
At kahit na inabot ni Jae-hoon ang kamay niya…
hindi 'yon ang gusto ko sa kanya.
Masyado akong napasobra, at naging mahirap.
Kaya hindi ko ginawa ang huling pagpipili.
Ji-yeon!
Salamat.
Salamat sa akin, nalagpasan mo ang mahihirap na tanong.
Oo.
Natutuwa akong alam mo.
Pwede ko bang itanong kung bakit mo ginawa 'yon para sa akin?
Dahil nagustuhan kita.
Nagustuhan talaga kita, Jae-hoon.
Sa harap ng camera at mga tao,
ayaw kitang makitang nalalagay sa alanganin.
Salamat.
At patawad.
Ayos lang kung nagpapasalamat ka, pero 'di ka dapat humingi ng tawad.
Isang magandang alaala ito para sa akin.
Ayaw kong magsalita ng malupit ang mga tao tungkol sayo.
Ako rin…
Nagpapasalamat ako sa'yo, Jae-hoon.
Walang pagsisisi rito sa pag-ibig na walang ganti.
-Naghihintay ka ba ng bus? -Oo.
Sakay ka. Iuuwi na kita.
-Ayos lang ako! -Sakay na.
Sige.
-Ano'ng ginagawa ni Kim Jun-ho? -Ano?
Akala ko ba nagde-date kayo nang isang buwan.
Bakit hindi ka niya inuuwi?
Papasok na ako.
Salamat sa pag-uwi sa akin.
Ji-wan!
Ano 'yon?
Pagkatapos ng isang buwan,
gusto mo bang makipagkita sa akin?
Ano?
Gusto kita.
-Ako? -Oo.
Bakit mo ako gugustuhin?
Patawad kung hindi ko sinabi sa'yo nang maaga.
Gusto kita.
Park Ji-wan, gustong-gusto kita.
Salamat.
-Jae-hoon. -Oo?
Ang galing mo kanina.
Wala akong ginawa kanina.
Nagpapasalamat talaga ako kay Han Ji-yeon.
Parang napakagalang na tao ni Ji-yeon.
Mabait siya.
At kamangha-mangha.
Parang ang liit ko ngayon kumpara sa kanya.
'Yong gano'ng tao ang nagkagusto sa'yo.
Alam mo ba kung sino ang nakalaban mo?
-Alam mo ba? -Oo.
Mas alam ko na ngayon.
-Jae-hoon. -Ano 'yon?
Nagbigay ako kanina ng sulat ng pagbibitiw sa kumpanya.
Ano?
Sinabi sa akin ng direktor na pag-isipan ko pa.
Sabi niya, pag-usapan pa namin sa susunod.
Pero…
hindi ako sigurado kung ano'ng gagawin ko.
Dahil ba sa aksidente sa set?
Ah, 'yon din.
Nawalan na ako ng kumpiyansa sa paggawa ng programa.
Hindi ko alam kung kakayanin ko pa.
-Producer. -Oo?
Ano'ng ginagawa mo dito?
Wala masyado.
Bakit? Tapos na ang lahat.
Hindi pa tapos.
Hindi pa tapos hangga't 'di lumalabas ang rating ng manonood bukas.
Pwede na kayong umuwi.
Producer, pwede na kayong umuwi at magpahinga.
Akala ko, kaya kong bigyan ng kasiyahan ang mga tao.
Akala ko magtatagumpay ako sa isang maayos at nakakaaliw na programa.
Pero ngayon…
Sa tingin ko, hindi ako bagay sa ganitong trabaho.
Pagkatapos ng paghihiwalay ko, sa paggawa ng Kingdom of Love
ay humina ang puso ko.
Naiinis din ako na ginamit ko ang damdamin ng iba para sa tagumpay ko.
Ngayong tapos na, nawalan ako ng tiwala sa pag-produce.
Yeo-reum.
Hindi bilang kaibigan mo, pero bilang cast ng Kingdom of Love,
may mga pagkakataong naiinis ako sa'yo.
Paglipas ng panahon at nang nakita ko na ang resulta,
nalaman ko kung gaano ako dapat magpasalamat.
Naintindihan ko kung bakit gano'n ang mga ginawa mo bilang producer.
Nalaman ko rin kung paano mo inalagaan ang cast.
Tuwang-tuwa ako na ikaw ang producer ko.
At nagpapasalamat.
Ano'ng gamit nito sa akin? Ayaw sa akin ng mga manonood.
Ang tagumpay ng Kingdom of Love ay gawa lahat ni Kang Chae-ri.
Hindi ko kayang maging katulad niya.
Gu Yeo-reum.
Kapag nakaramdam ka ng pagkapagod,
pwede ka magpahinga at bumalik lang.
Huwag mo lang harangan ang daan pabalik.
Sinasabi ko sa iyo bilang isang tao na nawala sa daan dati.
Magpahinga lang tayo. Huwag kang magmadali sa mga desisyon mo.
Bigyan mo ng panahon ang sarili mo.
Sige.
Lalaking pasyente, 54 anyos. Ikatlong araw ng Pax Meningioma POD.
Maayos ang vitals, at buo ang motor sensory.
Mas maganda ang proprioception deficit kaysa bago operasyon.
Kumusta ang postoperative CT at MRI scan?
Ang tumor ay ganap na naalis nang walang hematoma.
Ang gate rehabilitation ay nakatakdang magsimula ngayong araw.
Babaeng pasyente, 47 anyos. Ang kanang fronto temporo parietal
ay traumatic SDH craniotomy hematoma, mobile ngayong ika-5 araw.
Maayos ang vitals. Pag-alis ng tubo, kaya niyang huminga.
Ang pupil sa kanan na dating mabagal ay maagap na.
YEO-REUM
Uy, Yeo-reum.
Katatapos ko lang lumibot ngayon hapon.
Kakagising mo lang ba? Ano'ng oras na diyan?
Ang aga ng gising mo. Eh almusal?
Kumakain ka ng croissant at kape sa balkunahe sa isang kapihan?
Hindi mo dapat sinasabi sa akin 'yan.
Nagloloko lang ako. Kain ka lang. Sobrang miss na kita.
Sige.
-Nagugutom ka ba? -Oo, medyo gutom.
Tara na.
-Maligayang pagdating! -Hello!
Wow, kamangha-mangha.
Isang robot ang nagpiprito ng manok.
Dapat matuto tayo sa robot na 'yan.
Parang robot, dapat ay lagi tayong tumpak,
at hindi nagpapahinga sa pag-edit.
-Kain na tayo at bumalik sa loob. -Sige.
Handa na ang manok n'yo.
-Salamat. -Kain na kayo.
-Sa'yo ang paa ng manok. -Hindi, kayo dapat ang kumain nito.
Ayos lang ako.
-Ang departamento natin ay may tradisyon. -Ano po 'yon?
Tradisyon na ang dalawang paa ay binibigay sa iyong pinakamahalagang junior.
Kung gayon, masaya ko pong kakainin 'to.
Mahirap, 'di ba?
Pumunta ka sa broadcast company.
Pero puro ka trabaho at pinahihirapan ka lagi ng mga senior mo.
Mahirap, 'no?
Opo, medyo mahirap.
Kapit ka lang.
Kung maghihintay ka, mararamdaman mo ito.
Anong pakiramdam?
Na walang ibang trabaho ang tama para sa akin.
Na gusto kong gumawa ng mga programa hanggang mamatay ako.
Gano'ng pakiramdam.
Kailan n'yo naramdaman 'yan?
Basta isang araw.
Order ka lang kung gusto mo pa.
Ayos na po ako.
-Hello, Producer. -Hello.
Uy, Kim Sang-woo.
Bakit?
Gusto mo bang sumali sa bago kong programa?
Ah, 'yan ay…
-Bakit? Ayaw mo? -Hindi, hindi sa gano'n.
Basta ano lang…
Hinihintay mo si Gu Yeo-reum?
Pabalik na rin siya niyan.
-Hoy ikaw. -Ano 'yon?
Pag-isipan mo.
Tingin mo ba, sa anim na buwang pahinga ni Gu Yeoruem
ay mas huhusay pa siya?
Malinaw na lahat ng plano niya ay papalpak.
Ako, sa kabilang banda,
gagawa ng isa pang patok.
Maghihintay pa ako nang kaunti.
Nagpapakatanga ka.
Kung ganito ka, masisira ka tulad niya.
Sira! Sira!
Sira!
Natakot ako roon.
Pareho ng pinagtabasan.
Mukha ba akong tela?
HYEON-SO
Hello?
Nagsaya ka ba kasama ang mga kaibigan mo?
Miss na din kita.
Saan tayo magkikita mamaya? Ayos lang ako kahit saan.
TUNAY NA PAMILYA VARIETY SHOW PROBLEMADONG PAMILYA
Uy.
-Gusto mong gawin 'to? -Oo.
-Ang pamagat ay Problematic Family? -Oo.
"Iba-ibang sitwasyon ng pamilya, susuriin para makita ang mga sama ng loob
pati na rin ang proseso ng paghilom…
para maipakita nang maayos ang mga pamilya at ang kahulugan ng pamilya ngayon…
Gusto mo na ring gawin ito sa mga pamilya?
Gusto kong subukan.
Reality ng pamilya.
Bakit naman pamilya pa?
Baka magawa kong…
mahanap ang tunay na sagot.
Ano ang pamilya?
At kung paano pagalingin ang mga peklat mula sa pamilya.
PROBLEMATIC FAMILY
Mukhang gusto mo ang likhang sining na ito.
Oo, napapalingon ako palagi rito.
'Yong katangian ng langis ay napakalinaw at bukas.
'Di na mababago pa kapag naiguhit na ang langis sa papel.
Ngunit ang mga oriental na pininta ay nagmamantsa at nabababad.
Nag-major ako sa Western art.
Kung minsan, nararamdaman ko ang pagmantsa at pagtagos sa papel tulad nito.
Oriental art na nagpapakita ng sariling kulay ng artista.
Mukhang mas bagay para sa akin.
Wow.
Kamangha-manghang interpretasyon.
Pasensya na, masyado akong madaldal kahit hindi pa tayo magkakilala.
Maligayang paglilibot.
Han Ji-yeon.
Ikaw si Han Ji-yeon ng Kingdom of Love, tama ba?
Lagi kong pinapanood 'yong palabas.
Salamat.
Paro habang pinapanood ko,
'yong Park Jae-hoon…
nakakaawa siya.
Ano?
Hindi niya nakita kung gaano kaganda si Han Ji-yeon.
At lagi kang pinaiyak.
Kung ako lang, hindi ko gagawin sa'yo 'yon.
Kung hindi mo mamasamain, Gusto kitang ilibre ng masarap na pagkain.
BAEK JUN-YEOL
-Cheers! -Napakagandang gabi!
-Salamat sa pagkain! -Mukhang masarap!
Wow, ang sarap ng paa ng baboy!
Ji-wan, ang sarap ng luto ng nanay mo.
Sang-ayon ako. Kamangha-mangha.
'Di ko alam na may ganitong lugar ang nanay mo.
Kung alam ko lang, siguradong suki ako dito, 'di ba?
Sang-ayon ako.
Balik kayo! Magbibigay ako ng maraming serbisyo.
May sasabihin ako.
Ano 'yon?
-Parang seryoso. -Sang-ayon ako.
Nagpasya kami ni Ji-wan na magpakasal.
-Wow! Ang galing! -Talaga?
Wow, kasal?
Ang galing!
Wow!
Ang laking balita nito.
Nagpareserba kami ng lugar para sa susunod na taon.
-Binabati ko kayo! -Masaya ako para sa inyo.
Bagay kayong dalawa. Binabati ko kayo!
Nagseselos ako!
-Kailan tayo ikakasal? -Dapat na nga.
Ihahanda ko na.
-Bilis. -Sige.
Teka!
Mag-toast tayo para sa aking bro na John Jang at kay Ji-wan!
Cheers!
Ako ang magto-toast.
May gusto akong sabihin kay Ji-wan.
-Ji-wan! -Ano'ng ginagawa niya?
Nababaliw ako sa'yo.
Ang baduy!
Tapusin mo na sa isang lagok ng pag-ibig!
Lagok ng pag-ibig!
Maligayang pagbati!
Hindi talaga kayo nagbabago.
Kumusta si Producer Gu Yeo-reum?
Nasa Paris ngayon si Yeo-reum.
-Paris? -Anim na buwan na ngayon.
-Nagpahinga muna sa kumpanya. -Ah, gano'n pala.
Siguradong sobrang miss mo na siya.
Yeo-reum!
Jae-hoon!
Bumalik na ako.
Paano? Hindi mo man lang ako tinawagan.
Gusto kitang sorpresahin.
Ayos ka lang ba?
Na-miss kita.
Ako din.
Sobra kitang na-miss.
Mas na-miss kita!
Napakaganda ng alaga sa kutis.
-Tayo na? -Oo, tayo na.
-Ang ganda mo ngayon. -Talaga?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sapat na.
Ano ang magandang wakas?
-Sa Paris, sa harap ng Eiffel Tower. -Paris?
Puro mga pares sa harap nito.
-Maganda ba? -Maganda sana kung nando'n ka.
Isang mahirap na buhay.
Isang buhay na puno ng mga sorpresa at 'di magandang pangyayari.
Paglalakbay na may masayang wakas?
Madalas kong tanungin sa sarili.
Pwedeng may walang katapusang dami ng wakas. Wakas na hindi nagwawakas.
Hindi 'yong wakas na akala mo'y katapusan na sa pintuan ng kamatayan.
Honey, ano'ng problema?
Wakas na nakikita mo araw-araw. Ang pagtatapos ng isang regular na araw.
Parang magkaka-baby na tayo.
Habang nabubuhay ka, masasayang sandali na hindi mo makakalimutan.
Isang masayang wakas na gugulat sa'yo.
Isa pang karaniwang araw.
Pareho-parehong araw at isang nakababagot na wakas.
Kumain ka nang mas malaki.
-Honey, balatan mo nang ganito. -Ganito?
Isang ordinaryo, madaling hulaan, pero natatanging wakas.
Ang sarap!
Isang malungkot na wakas. Madalas ay gumuguho ang iyong mundo.
MALIGAYANG BATI! IKAW AY NATANGGAP.
At paulit ulit,
sa 'di inaasang panahon. Nagbibigay tapang at lakas para mabuhay muli.
Isang maligayang wakas.
Kung ang buhay ay puno ng walang katapusang wakas,
kung ganyan nga, nasasabik na ako.
Umaasa akong madalas na darating sa akin ang maliligayang wakas.
Kung hindi naman gano'n
at isang malungkot na wakas ang dumating sa akin isang araw,
nangangako akong susubukan kong mabuhay nang lubusan.
Kung may katapusan man ang pagmamahalan natin…
Gusto kong sabihing hindi nagtatapos ang ating kwento.
Hindi mahalaga kahit karaniwan lang ang buhay.
Hindi ka magwawakas sa akin.
Wala akong pakialam kung nakakainip lang.
Ikaw ang wakas ko.
Nangangako akong hawak-hawak ang kamay mo.