HINDI TUNAY ANG MGA PANGALAN, ORGANISASYON AT INSIDENTE
LAHAT NG KWENTO SA EPISODE NA ITO AY KATHANG-ISIP
Nagkaroon ng pagsabog ng gas sa kabilang kalye.
-Ano'ng estado? -Heto ang dalawang pasyente.
Isa lang ang bakanteng operating room.
Ano'ng dapat gawin?
Sino ang ooperahan natin?
-Ang lalaking may edad. -Eh 'yong estudyante?
Iiwan mo ba siya para mamatay?
Wala nang tsansa 'yong matanda. Ba't 'di mo iligtas 'yong bata?
Kina-cardiac arrest siya!
Hindi ka pwedeng mawala nang ganito!
Dapat kang mabuhay, Tay!
Dok Park.
Sino ang ooperahan natin?
'Yong lalaking may edad.
Wala siyang pag-asang mabuhay!
Maliligtas ko siya!
Bumababa ang vitals!
Hindi! Ililigtas kita!
Doktor Park.
Sino ang ooperahan natin?
Kina-cardiac arrest siya!
Tay, 'di ka pwedeng mawala ng ganito!
Hindi!
Tay!
'Wag kang mamatay, Tay!
Sabihin n'yo ang dapat kong gawin.
Tay, paano ako mabubuhay nang wala kayo?
Sabihin n'yo ang dapat kong gawin, Tay.
Tay...
Pakiusap, 'wag kang mamatay.
Park Jae-hoon?
-Sino ka? -Isa akong reporter mula sa Today's News.
Pwede ba ang mabilis na panayam?
Hindi, pasensya na.
Totoo bang pinalayas ka dahil sa isang medikal na aksidente?
Hindi makakatulong sa iyo ang pananahimik mo.
Kung patuloy kang tatahimik, 'di ko isasaalang-alang ang kalagayan mo
at isusulat ko ang gusto ko.
Totoong nakapatay ka, 'di ba?
Magsusulat ako ng artikulo! Park Jae-hoon!
EPISODE 10 DITO KA LANG SA TABI KO
Pagkatapos ng rehabilitasyon,
pumunta ako para magpasalamat.
Nalaman kong umalis siya sa ospital.
Nalaman ko ring namatay ang tatay niya dahil sa pagpili niyang iligtas ako.
Ang balita ay puno ng kasinungalingan.
Walang medikal na aksidente!
Lahat ng ito ay dahil sa akin! Pareho nila akong sinubukang iligtas.
Salamat.
Heto siya. Park Jae-hoon!
Pwede ka bang makapanayam?
Park Jae-hoon, may iba pa bang dahilan bakit umalis ka sa ospital?
Teka lang. Park Jae-hoon!
Mr. Park, sandali lang!
Mahirap siguro sa'yo ang magpasyang pumunta dito.
Inisip ko, kailangang itama ang sitwasyon ng doktor.
Kaibigan ko si Jae-hoon.
Narinig ko lang noong umalis siya sa ospital.
'Di ko alam na may ganitong kwento.
Salamat sa lakas ng loob mong magsabi.
Pwede ba ako
makahingi sa iyo ng
mahirap na pabor?
Gusto mo siya sa ating programa?
Oo.
Pumayag siyang magpakuha.
Gusto ko iyan.
Kakaiba ito. Madalas, ayaw mo ng ganitong pag-cast.
Gumamit ng kwento ng mga tao at mga pampaiyak.
Nakamamatay ang tsismis.
Mas alam mo.
Kailangan mong putulin ang ugat,
kung hindi, ito ay susunod sa'yo habambuhay.
Para kay Park Jae-hoon ito.
Sige, gumawa tayo ng istorya.
-Hee-chang. -Ano 'yon?
Idemanda natin ang unang nagkalat para sa paninirang-puri.
-Idemanda? -Teka.
Hindi naman tayo kasali. Bakit natin gagawin iyon?
Pwede kang magdemanda kahit hindi ikaw ang direktang partido.
Ang insidenteng ito ay paninirang-puri rin sa ating programa.
-Maliwanag, Hee-chan? -Oo, pupunta ako sa istasyon bukas.
Jae-hoon.
Park Jae-hoon!
Jae-hoon, papasok na ako.
Papasok na talaga ako!
EUNHABYUL INN
Chef John!
Pwede ba kita makausap saglit?
Tungkol saan?
Hihingi ako ng pabor.
Pabor?
Gagawin mo ba para sa'kin?
Magdedesisyon ako kapag nalaman ko na.
Mag-collab tayo sa YouTube.
Collab?
Pwede kang magluto para sa akin gaya ng dati.
Ano'ng tingin mo?
O pwedeng kwentuhan lang.
May 660K subscribers ako.
Eh ikaw ba?
123K subscribers.
120K.
Nagsasabi ka ng totoo.
At hindi patas sa akin.
Pagbibigyan kita sa isang hiling bilang kabayaran.
Kahit anong gusto mo.
Kahit anong hiling?
Ayos lang kahit ano.
-Talaga? -Isa kang magiliw at mahinahong lalaki.
Hindi ka naman sosobra, 'di ba?
Pinaglalaruan niya ako.
Hindi mo makontak si Park Jae-hoon?
Wala siya sa bahay, kahit sa magulang niya.
Naging kumplikado na ito.
May lugar na pwedeng naroon siya. Susubukan ko doon mamaya.
-Gaano ka kasigurado? -Tungkol saan?
Sa pinagtataguan ni Park Jae-hoon.
Gaano ka kasigurado?
Malamang, siya ay...
Siya ay naroon.
Sabay tayong pumunta kasama ng staff.
Magkasama?
Oo, bakit?
Teka.
Walang kasiguraduhang naroon siya.
Baguhan ka ba?
Tiyempuhan lang sa produksyon.
Kung may makuha, magaling. Kung wala, malas.
Kahit pa, 'di tayo pwedeng pumasok nang may camera.
Kakausapin ko muna si Jae-hoon.
Siguradong sasabihin lang ni Park Jae-hoon ang personal niyang kwento sa camera.
Tingin mo, talagang gagawin niya 'yon?
Kaibigan mo siya. Dapat mas alam mo.
'Di kayang magpasya nang tama ang regular cast.
Hindi nila natutukoy ang mabuti sa masama.
Hindi nila alam kung masisira sila o hindi.
Ginagawa lang nila ang gusto nila.
Kung gusto mong ayusin ito para sa kanya,
gampanan mo ang parte mo bilang producer.
Gawin natin kung ano ang nariyan na.
Doktor Park!
Lumabas ka na para kumain! Ngayon na.
Dito.
Gumawa ako ng sabaw ng halibut seaweed at napakasarap nito.
Tikman mo.
Hindi ka dapat nag-abala.
Hindi ba ako mag-aalala? Dahil lang sinabi mo?
Gagawin ko ba iyon?
Kumain ka.
Salamat sa pagkain.
-Masarap ba? -Opo.
Pinakamasarap ang pagkain n'yo.
-Salamat. -Ang sarap talaga.
-Salamat sa pagkain. -Masaya akong narito ka.
Gaano man kahirap para sa iyo, hindi ka dapat magpalipas ng pagkain.
Sige.
Doktor Park.
Nabasa ko ang balita.
Napakalupit ng mga tao sa panahong ito.
Laging may dalawang panig sa kwento.
Nakikinig ka dapat sa dalawang panig ng kwento.
May dahilan ang bawat bagay.
Pero sugod na lang nang sugod ang mga tao sa'yo.
Hindi tama iyon.
Kahit na ako man ay walang alam.
Dalawang panig ng kwento, dahilan, palusot...
Walang gano'n.
Doktor Park, nakapatay ka ba talaga?
Nang aksidente?
Ang tatay ko...
namatay dahil sa akin.
Tatay mo?
Napunta siya sa ER dahil sa aksidente.
Hindi ko siya nakilala.
Sa operating room...
iisa na lang ang magagamit na lugar.
Nagdala ako ng ibang pasyente para operahan.
Nanatili ang tatay ko sa ER
bilang pasyenteng walang pangalan.
Namatay siya mag-isa.
Walang kasama sa tabi niya.
Grabe. Paano nangyari ang ganyan?
Hindi mo kasalanan iyon.
Ginawa mo ang tama bilang isang doktor.
'Yan ang sinabi sa akin pagkamatay ng tatay ko.
Pero iyong mga dahilan at palusot,
hindi ko matanggap.
Paanong hindi ko nakilala ang tatay ko?
Hindi ko mapatawad ang sarili ko.
Sinuri ko pa ang mga mata niya.
Sinuri ko ang mental status niya
at pinisil ang binti niya.
Gumalaw ang tatay ko sa sakit.
Hindi mawawala ang pakiramdam na iyon.
Kung nakilala ko ang tatay ko noon...
hindi ko alam kung magiging pareho ang desiyon ko.
Sa kahit kanino.
Nahihiya ako.
MAGPAPATULOY BA SI PARK JAE-HOON SA KINGDOM OF LOVE?
Han Ji-yeon! Sumama ka sa akin.
Saan?
Para hanapin si Park Jae-hoon.
Ano ito?
Sino kayo?
Mawalang galang po.
Binibini?
Hello.
Ano'ng nagdala sa iyo rito?
-Narito ka para kay Doktor Park? -Opo.
Narito po si Jae-hoon, tama?
Narito siya, pero...
Ano ang mga iyan? Sino sila?
Si Jae-hoon...
Saan po siya ngayon?
Jae-hoon.
Bakit ka mag-isa dito?
Bakit ka narito?
Narito ako para hanapin ka.
Paanong hindi mo...
nakwento sa akin?
Lagi kang nasa tabi ko tuwing kailangan ko.
Paanong hindi mo ako binibigyan ng pagkakataon?
Yeo-reum.
'Yong insidente sa tatay mo.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Akala ko nahihirapan ka
sa biglaang aksidente ng tatay mo.
Bakit hindi mo sinabi sa aking nahihirapan ka?
Ayos na ako ngayon.
Patawad.
Kasalanan ko lahat.
Pinilit kitang sumali sa show.
Inasinan ko pa ang mga sugat mo.
Patawad talaga.
Kasalanan ko lahat.
Gu Yeo-reum,
huwag kang umiyak.
Wala kang ginawang mali.
Paano mo ito naging kasalanan?
Ayos lang.
Dapat mauna si Han Ji-yeon.
Kukuha tayo ng full shot.
Ipaliwanag mo ang sitwasyon sa kanya.
Mag-record tayo sa inn.
I-zoom in mo kapag nagkita ang dalawa.
Jae-hoon.
Han Ji-yeon! Paano ka nakarating dito?
Ayos ka ba? Nag-alala ako pagkakita sa balita.
Paumanhin kung bigla ako nawala.
-Nabigla ka siguro. -Ang totoo,
masyado ako nag-alala at nalungkot
para sa iyo, Jae-hoon.
Narito ka ba para kunin ako kasi nag-alala ka?
Sobrang pag-aalala kaya dinala ang lahat ng camera?
Jae-hoon.
May isang tao na dapat mong makilala.
Sabay kaming pumunta.
Dapat kong makilala?
Doktor Park.
Ako po si Myeong-hun.
Doktor, pasensya na po.
Umalis daw kayo sa ospital dahil sa akin.
Sobra po akong nagsisi
at nagdusa.
Ang taong nagligtas sa akin...
Si Propesor Park Tae-woo...
Nalaman kong siya pala ang tatay n'yo.
Ano'ng nagawa ko para sa ganito?
Dahil sa akin!
Nasira ko ang buhay ninyong dalawa.
Masyado po akong nagsisi at nagdusa.
SULAT NG PAGTANGGAP
Natanggap po ako sa medical school.
Pagkatanggap ko nito,
gusto ko talaga kayong makita.
Nagtanong ako sa lahat.
Pumunta din po ako sa klinika kung saan kayo nagtatrabaho.
Pero sobra po akong nahiya na makita kayo.
Hindi ko po kayang lumapit sa inyo.
Ngayon lang ako lumabas.
Kung papayag po kayo,
gusto ko po maging gaya ninyo,
isang doktor.
Isang neurosurgeon.
Neurosurgeon gaya ninyo.
Marami kang pinagdaanan.
Magaling ka.
Patawarin n'yo po ako, dok.
Patawarin n'yo po ako.
Ang galing mo na naman.
Ano kaya ang magiging rating ng manonood.
Para sa shoot ngayon,
ako ang mag-e-edit.
Sige.
Gusto mo ba si Park Jae-hoon?
-Ano? -Bakit gusto mong paulit-ulit ako?
Gusto mo ba si Park Jae-hoon?
Hindi.
O bakit mangiyak-ngiyak ka?
Kahit pa gusto ko siya,
wala akong dahilan para sabihin sa iyo, 'di ba?
May interes ako sa kanya.
-Ano? -Nananadya ka ba?
Nagsisimula akong maging interesado.
Si Park Jae-hoon, mukha siyang
masarap.
Paano mong nagagamit ang salitang masarap para sa isang tao?
Meryenda ba siya? Manok? Ramyeon?
Lalo na sa panahong ito.
Eh paano ko pa masasabing gusto ko siya?
Balak kong magsiping kami minsan.
Gusto ka ba makasiping ni Jae-hoon?
Tatanungin ko siya.
Alam mo,
matagal na kitang kilala.
Iba ka rin, alam mo 'yon?
Kailangan ko siyang sipingan para mawalan ako ng interes.
Nag-aalala at nababahala,
ayaw ko ng gano'ng pakiramdam.
Maaalis iyon kapag sinipingan ko siya.
Kang Chae-ri. Alam mong baliw ka, tama ba?
Naniniwala akong normal ako.
Basta ako, 100% totoo sa nararamdaman ko.
Sa totoo lang, 'di ko na dapat sabihin pero ang mga mata mo,
sobrang mangiyak-ngiyak.
Kaya sinabi ko sa iyo.
-Jae-hoon. -O ano.
Nagulat ka ba sa mga camera?
Kaunti.
Gusto ko sana sabihin muna sa iyo...
Ayos lang.
May intrigang sumabog dahil sa akin.
Gugustuhin ng programang ayusin ito.
Salamat sa pag-unawa.
Aalis ako kasama si Han Ji-yeon sa kotse ko.
-Syempre. -Ayaw ko ng mga camera sa kotse.
Oo naman.
-'Di man namin dala. -Aalis na ako.
Magkita tayo.
Saan pumunta si Han Ji-yeon?
-Park Jae-hoon, narito ka na! -Tingnan n'yo kung sino narito!
Saan ka nanggaling?
Ang tagal naming naghihintay.
Binalik ni Ji-yeon si Jae-hoon?
Wow.
Hindi si Prince Charming, si Princess Charming.
Sang-ayon ako. Nakaputi pa siya.
Bueno, paumanhin sa lahat ng pinag-alala ko.
Narinig namin sa staff na tsismis lang ang lahat.
Walang usok kung walang apoy.
Talaga bang tsismis lang?
Wow, talaga? Jun-ho, tumahimik ka!
Nagbibiro lang ako.
Han Ji-yeon, marami kang pinagdaanan para ibalik ang partner mo.
Ang astig mo!
Maligayang pagbabalik sa Kingdom of Love!
Maligayang pagbabalik!
Lasing ka, 'no?
Bakit hindi? Masaya ako!
Tumanggap na ako ng maraming hate comment, kaya alam ko.
Lahat ng ito ay dahil sumisikat ka.
Huwag kang mabahala sa kanila. Magiging kawalan mo lang.
Nag-aalala ang chef namin para sa akin?
Nagpapasalamat ako.
Hindi ako nag-aalala.
Dahil mas mataas ako sa iyo sa larangan ng entertainment,
nagbibigay lang ako ng payo.
-Salamat. -Walang anuman.
Cheers?
Ji-yeon!
Gusto kong ibigay ito sa iyo.
Ano ito?
Salabat.
Uminom ka ng mainit at magpahinga nang mabuti.
Wow, salamat.
Salamat sa inumin.
Matulog ka nang maayos.
Salamat.
Producer Kang Chae-ri!
Magaling ka sa pag-ayos nito.
Lumipad ang ratings ng manonood.
Nababaliw na ang mga nasa taas.
Hindi naman mahirap.
Lalo na sa akin.
Magaling.
Hindi lang ako.
Malaki rin ang nagawa ni Gu Yeo-reum.
Kumusta ang trabaho kasama siya?
Mahusay kayong nagtutulungan, tama ba?
-Chemistry namin? -Oo.
Hindi masyado.
Nababalanse n'yo ang isa't isa 'pag magkasama kayo.
Pinag-isipan ko talaga ito.
-Direktor. -O ano?
Hindi ko siya gusto.
Parehong eskwela, parehong major at taon.
Sabay pa kayong nagsimula dito.
Bakit ka ba galit na galit sa kanya?
Lumapit ka sa kanya.
-Siya'y... -O ano?
...masyadong positibo bilang tao. Ayaw ko ng gano'n.
Isip-bata.
Gano'n ba.
Pumupunta ka pa rin ba?
Abala ako ngayon, pero gusto ko.
Gusto mo bang pumunta kasama ko?
Maganda 'yan.
Kailan tayo pupunta?
Kailan maganda sa iyo?
Eh kung bukas?
Naaalala mo ba 'yong suot mo noong pumunta ka sa klinika dati?
Baka pwede mong suotin 'yon.
Pwede mong suotin 'yong sweats na gamit mo sa blind date natin!
Pwede nating gawing couple outfit.
Pwede rin nating gawin 'yon.
-Gagawin natin nang magkasama? -Maganda 'yan.
Gusto ko ring gawin 'yon.
Ji-yeon, ano ang paborito mong panahon?
Paborito kong panahon?
-Pinakagusto ko ang autumn. -Ah.
-O ano? -Producer, tara, may manok.
-Manok? -Oo.
Mukhang masarap 'yan ah.
Mukhang napakasarap.
-Kain na. -Mukhang masarap.
Kain tayong lahat. Binili ito ni Direktor.
Tumaas ang ratings...
Ito lang ba?
Manok lang muna ngayon.
Magkakaroon din tayo ng hapunan bilang grupo.
Baka bigyan daw tayo ng bakasyon.
Wow! Ayos 'yon!
Salamat sa pagkain!
Teka! Producer, sa'yo ang paa.
-Sa akin? -Opo.
-Subukan ko muna! -Kumusta?
Salamat sa pagkain!
Ang sarap nito!
Sang-woo, halika rito.
Halika at kumain din.
Ang sarap talaga. Kain ka!
Hoy! Sabi nang 'wag kang magpapakita!
Patawad po.
Producer Kang Chae-ri!
Hindi ka dapat magdiskrimina sa pagkain!
Hoy! Saan ka pupunta kasama ang manok?
Ayaw kong kumain kasama ka.
Kakain ako sa editing room!
Eh bakit dalawa ang cola mo?
Uhaw ako!
Nakakaasar talaga siya.
Sang-woo.
Bakit ka nakaganyan?
Iniiwasan ko si Producer Kang Chae-ri.
Pumunta tayo sa editing room.
Heto, kain na.
Producer, sa iyo ang paa.
Bilis na at kumain ka.
Kainin mo rin ito. Kainin mo 'yong mga paa.
'Yan ang gusto ko.
Salamat.
-Sang-woo. -Ano po?
Kapag may pagkakataon ka, puntahan mo si Kang Chae-ri at makiusap.
Patatawarin ka na niya.
Hanapin mo siya at humingi ng tawad, at sabihin sa kanya na magiging mabuti ka.
Hindi siya yung tipong nagkikimkim ng sama ng loob.
Kadalasan, hindi ako 'yong tipong natatakot at umaatras.
Nakakatakot talaga 'yong makabangga si Producer Kang Chae-ri.
Kasamahan ko siya,
pero minsan, natatakot din ako.
Kayo rin?
Minsan, isip-bata siya, at ayaw ko siyang makita.
Pero maraming pwedeng matutunan sa kanya.
Natatangi siya sa kanyang paraan.
Nirerespeto ko rin siya bilang producer.
Bueno, huwag ka masyadong matakot at maghintay ng pagkakataon.
Ha?
Sige.
-Kain ka na. Masarap ba? -Opo! Kain din kayo.
Kaya titikim ako.
Masarap.
Uy, nagulat talaga kami nang napanood namin.
Dinala mo lahat ng pasanin na 'yon?
Ayos ka ba?
Ah gano'n.
Bueno, sige. Maganda ang kinalabasan.
Tapos na ngayon.
Pumunta ka rito at uminom.
Sige.
-Paalam. -Ano'ng sinabi ni Jae-hoon?
Nasa Kingdom daw siya at nagre-record ngayon.
Ayos na daw siya ngayon.
Ang daming taon sigurong ang hirap para kay Jae-hoon.
'No?
Talagang malalim siyang tao.
Lagi niyang sinusubukang gawin lahat nang mag-isa.
Minsan, nalulungkot ako para sa kanya.
Ginagawa mo rin iyon.
Ano'ng ginawa ko?
Lagi kang
nakikinig sa alalahanin ng iba at nag-aalala para sa iba.
At hindi ka nagsasabi sa iba ng mga alalahanin at problema mo.
Kailan pa?
Sinasabi ko sa iyo ang lahat.
-May sasabihin ako sa iyo. -Ano iyon?
Ah... Sinabi ko kay Yeo-reum na sinusubukan nating magkaanak.
Ano?
Sinabi ko sa iyong itago ito sa ating dalawa!
Patawad na.
Bakit mo sasabihin sa kanya ang gano'ng bagay?
Napakarami na niyang inaalala.
Gano'n din sa trabaho.
Ang mga paghihirap na hinaharap mo sa fertility test.
Pakikinggan kita sa lahat.
Pero baka lang.
May mga hindi ka masabi sa akin.
Mga bagay na mga babae lang ang pwedeng kausapin.
Sino pa ba ang pwede mong kausapin bukod kay Yeo-reum?
Mali ba ako?
Wala akong hindi masasabi sa iyo.
Hindi. Lagi kitang nakikita...
Lagi kang umiiyak sa banyo na ayaw mong ipakita sa akin.
Paano mo nalaman?
Lagi kang bumabalik na mugto ang mga mata.
Paano ko hindi malalaman?
Hye-jin.
Para sa akin at kay Yeo-reum.
Kinakaya mo ang bigat nang mag-isa at nahihirapan kang mag-isa.
Napakasakit makita.
Huwag ka umiyak mag-isa.
Nakikiusap ako sa iyo. Umiyak ka nang may kasama.
Yeo-reum! Pinag-uusapan lang natin.
Hello, Yeo-reum!
Hindi, wala lang. Ano'ng atin?
Gusto mong mag-sauna mamaya?
Maganda iyan!
Wow!
Wow.
Ang sarap no'n.
Siguro nga tumatanda na ako. Ang sarap ng mainit, 'no?
Tama ka riyan.
Dahil nagpawis tayo,
maglagay tayo ng collagen.
Ang ganda.
Ang ganda naman nito.
Halika.
-Teka lang. -Tapos na.
Ganito ang gawin mo mula sa baba pataas.
Ganoon din sa leeg!
Kumusta?
-Malagkit, 'di ba? -Sobrang lagkit.
Malagkit?
Magtsaa na tayo.
-Dali! -Uminom tayo.
Wow.
-Yeo-reum. -O ano?
Nasabi daw ni Dae-shik sa iyo ang tungkol sa fertility test?
-Oo. -Nagulat ka, tama?
Bakit hindi mo sinabi?
Dahil...
ang dami mo na ring inaalala.
Pakiramdam ko hindi pa dapat.
Sobrang lungkot ko rin.
Bakit naman?
Basta...
Lagi kang naroon tuwing kailangan ko.
Laging nakikinig sa akin at nakikiiyak kasama ko.
Pakiramdam ko hindi ko pa nagawa 'yon sa iyo kahit kailan.
Bakit ka malungkot?
Ako ang hindi makapagsabi sa iyo.
Gusto kong maging mabuti at maaasahang kaibigan.
Parang naging kaibigan lang ako na puro reklamo sa mga problema ko.
'Di yan totoo.
'Yong fertility test kasi,
ang hirap sabihin kahit sa malalapit na kaibigan.
Magkakaanak ba ako nitong buwan?
Makakatanggap din ba ako ng himala?
Magkaroon ng pag-asa tapos madidismaya.
Pagkatapos madismaya nang ilang beses,
nakakawala ng pag-asa.
May mali ba sa katawan ko?
Ano'ng nagawa kong mali?
Naiinggit ako 'pag naglalakad sa kalye at may mga bata kasama ang pamilya nila.
Nagsimula akong maawa sa sarii
kaya gusto kong itago.
At sa pinakamatalik kong kaibigan sa buong mundo.
Hindi ko mabaha-bahagi.
Gano'n ang fertility test.
Hye-jin,
kung magkakaroon ka ng anak,
magiging napakasaya ng sanggol.
Dahil si Hye-jin ang nanay.
Bakit ka umiiyak?
Huwag ka umiyak.
Park Jae-hoon!
Pupunta ka ba sa kwarto mo?
Oo.
Mayroon akong
sasabihin sa iyo.
Ano iyon?
Nahanap namin 'yong unang nagkalat.
'Yong nagkalat ng tsismis tungkol sa iyo.
Talaga?
Sino siya?
Noong ikaw ay isang neurosurgeon, public officer siya doon.
Sinabi niya,
ginawa niya 'yon dahil nagselos siya.
Hindi ka niya gusto noon sa ospital, at nagalit siya nang makita ka niya sa TV.
Ano ang dapat nating gawin?
Gusto mo siyang maparusahan?
Pagbigyan na natin siya.
Kahit walang paumanhin?
Hindi ko kailangan.
Ayos lang ako.
Ayaw mo ba siyang makita?
Batas ng mga Koreano na tingnan ang mukha ng tao.
Hindi na. Ayos ako.
Nang pumasok ako sa palabas, maraming nagkagusto sa akin.
Hindi ko sila mapapasalamatan isa-isa.
Hindi ko rin matatanggap ang paumanhin ng bawat isang galit sa akin.
Pagbibigyan ko siya.
Ikaw na ang tumapos, Producer.
Paalam.
Bakit
ko siya patuloy na nagugustuhan?
Hindi siya ang tipo ko.
Ngayong gabi, sa isang haunted house,
magkakaroon ng horror date.
Ang date n'yo ay pagpapasyahan ng bunutan.
Parang masaya ang haunted house.
Ayaw ko talaga ng gano'n.
Ayaw ko talaga ng mga nakakatakot.
NAWAWALA
Ji-wan, madali ka rin bang matakot?
Sa totoo lang,
-'di ako madaling matakot. -Talaga?
Mapoprotektahan ako ni Ji-wan!
Hello!
-Teka! -Dito, pakiusap.
Wow, mukhang nakakatakot talaga. Una...
Ang isa ay pupunta sa classroom.
Pupunta ka sa...
Magsagawa tayo ng test!
Sandali lang.
Pakiayos din iyan.
HAUNTED HOUSE DATE
KINGDOM OF LOVE HAUNTED HOUSE DATE
-Handa na ba ang haunted house? -Oo.
Tinawagan ko ang team sa lugar, at halos handa na raw.
Eh ang mga aarte bilang multo?
Dalawang dalagang multo, mga zombie at estudyante.
Magsasanay sila pagkatapos ng make-up.
Sige.
Dahil ako ang mag-e-edit ng final cut sa susunod na linggo,
Gu Yeo-reum, pumunta ka sa site at tapusin ito nang maayos.
Sige.
Cast! Pipili ang mga lalaki mula isa hanggang lima.
Pipili ang mga babae mula anim hanggang sampu.
Ngayon, hilahin n'yo lahat.
Ji-yeon?
Jae-hoon.
Paano nangyari?
Ano'ng mayro'n sa inyo? Tinadhana ba kayong dalawa?
Oo nga. Ang gulo ng sa amin.
Ba't kayong dalawa lang ang nagtugma?
Gulo?
Tinatawag mo ba akong gulo?
Hindi 'no!
'Di iyan ang sinasabi ko.
Isang karangalan na maging ka-date mo, So-yeon!
Kahit ano pa.
Hun-hee, masaya akong makasama ka.
Ako rin.
Madali akong matakot.
Hihingi na ako ng paumanhin. Sisigaw ako nang sobra.
Kilala mo ba kung sino ako?
Sino ka?
Isang navy ghost hunter!
Chef, partner yata tayo.
Napansin ko nga.
Ji-wan, madali ka bang matakot?
Katunayan, hindi ako madaling matakot.
Maganda iyan.
Lalaki rin ako.
NAWAWALA
-Handa na ba ang mga multo? -Oo, handa na sila!
-Props team? -Oo, handa na!
Hee-chang, lahat ba ng pwedeng makasakit ay natanggal na?
-Oo, inalis na ang lahat ng banta. -Sige.
Ayos na ang lahat.
Magsisimula nang mag-record! Cast, handa na kayo!
Kinakabahan ako.
Sa loob ng gusali, hanapin ang kwarto ng anting-anting.
Sa loob ng kwarto, hanapin ang chalk at isulat ang pangalan n'yo pareho.
At misyon n'yo ang makabalik nang ligtas.
Hun-hee at Tae-mi, magsimula na kayo.
-Tara na. -Bumalik kayong ligtas.
Numero uno, galingan n'yo! Good luck!
Laban!
Walang iiyak!
Bagay silang dalawa.
Kailangan nating pumasok.
Natakot ako. Ayos ka lang ba?
Ayos lang.
Saan ang chalk?
Nagulat ako!
Huwag mo akong takutin.
Dapat ba tayong pumasok?
Halika rito!
Labanan mo ako!
Saan nagpunta 'yon?
Ayos ka ba?
Bilisan natin!
Bilisan nating umakyat!
Ito ang kwarto. Ang kwarto ng anting-anting.
Gusto ko ng nanay ko.
Ano ito?
Mukhang naroon.
Nandito.
Lintik! Natakot ako roon!
HUN-HEE TAE-MI
Ano'ng problema?
Grabe!
Grabe sa loob! Letse!
Ano'ng nakakatakot? Gawa-gawa lang naman ang lahat!
Nakakatakot talaga!
Halos maihi ako.
Bwisit!
Ayos na. Tapos na.
Walang hiya, nakakatakot iyon.
Susunod ang magkasamang Jang-gun at Soo-mi!
Salamat.
Parang nakakatakot.
Attorney, magtiwala ka sa akin.
Tara na!
Mukhang ito ang kwarto, attorney. Pasok na.
Sige.
-Ayos lang, wala dito. -Huwag mo akong takutin.
Ang pinakamagandang babae sa Korea, Attorney Kim Soo-mi!
Poprotektahan siya ni Hwang Jang-gun!
Teka, dapat nandito lang ah.
-May mga anting-anting dito. -Pwedeng mayroon pa roon.
Susubukan kong buksan.
-Ayaw kong buksan. -Kailangan pa rin nating hanapin.
-Tara na. -Dahan-dahan lang!
Soo-mi!
Magandang araw. Saludo!
Hindi ito ang lugar.
Malinis! Attorney, malinis dito!
-Ayos lang. -Gusto ko nang umuwi.
-Umakyat na tayo. -Hindi ako makaakyat!
-Sandali lang. -Ayos lang.
Isa, dalawa, tatlo!
Walang kahit ano rito. Heto ang chalk!
Bakit may kamay ng multo dito! Masamang kamay! Layas!
Masamang kamay!
Sa wakas!
Nagawa namin ang misyon!
-Wala na, di ba? -Tara na.
Hindi ba tayo dapat pumunta doon?
Bakit kailangan nating gawin ito?
Nababaliw na ako!
Saan na?
Teka! Nangangatal ang mga binti ko!
Sabi ko sa iyo. Nakakatakot.
Ji-wan, manatili ka sa likod ko. Hindi ako natatakot sa mga ganito.
Magandang araw!
Ginulat mo ako.
Ayos ka lang?
Saan mo nahulog?
Hahanapin ko.
Nandito ba? Ito ba?
Diyos ko po!
Ayos ka ba? John Jang?
Paano ka naging ganito kahina?
Ji-wan, nasusuka ako.
Nahihilo ako. Parang susuka ako.
Tapos na niyan.
Napagod ako.
Sige. Tapos na. Tara na.
-Masama ang pakiramdam ko. -Kapit lang.
Ang huling magkasama na. Ji-yeon at Jae-hoon, magsimula na kayo.
-Tara na. -Sige.
Ingat kayo! May ilang nakakatakot na lugar.
Puro hikab ako sa loob.
Producer!
Umuulan.
Inaasahan bang uulan ngayon?
Hindi, walang forecast.
Takpan ang mga camera ng plastic, at tapusin na natin itong huling kuha.
Sige.
Takpan ng plastic ang lahat ng kagamitan!
-Ayos ka lang ba? -Hindi.
Nagulat din ako.
-Ayos ka lang ba? -Hindi.
Tinatakot mo ako.
Natakot ako doon.
Dahil nandito ang blackboard,
narito lang niyan ang chalk.
Nandito.
Ji-yeon, tapos na niyan.
Isulat na natin agad ang pangalan natin at umalis.
BIlisan natin!
Ang lakas ng ulan.
Wow, bumubuhos talaga.
Hee-chan! Isama ang kidlat.
Sige.
Nandito na sila!
Wow, nakakatakot talaga!
Totoo nga ang sinabi n'yo.
Ang sarap nito!
Cut!
Dito magtatapos ang shoot ngayong araw!
Babalik ang cast sa Kingdom!
Sige!
-Salamat! -Maganda ang trabaho ngayong araw!
Isuot n'yo muna ang kapote,
at pagkatapos ay lilipat na tayo sa bus.
Lipat na tayo sa bus. Maganda ang trabaho ngayon!
-Hee-chang! -Oo?
Kunin mo ang gamit at bumalik muna sa Kingdom kasama ang cast.
Paano ka?
Kukunin ko muna ang mga camera sa loob.
Ako na ang gagawa!
Ayos lang.
Unahin mo 'yong malalaking gamit.
Sigurado ka?
Oo, ayos lang ako.
Producer, magsuot ka ng kapote.
-Malakas ang ulan. -Ayos lang.
-Bilisan mo at kumilos ka na! -Sige!
Natakot ako!
Ano'ng ginagawa mo rito?
-Tapos na ang recording! -Ano?
Tapos na ang recording?
Pabalik na ang lahat.
-Dapat ka nang lumabas. -Wow.
- Magandang araw. -Salamat. Ikaw rin.
JAE-HOON JI-YEON
Gu Yeo-reum!
Jae-hoon!
Diyan ka lang.
Uy!
Ikaw...
Ano'ng isyu ni Park Jae-hoon?
May isyu ba siya kay Producer Gu Yeo-reum?
Alam mo ba na sa online,
ang tawag sa inyo'y Boss Jae-hoon at Trabahador Ji-yeon?
Kailangang maging malinaw ka.
Wala ka bang gusto na lalaki?
Magiging katatawanan ako.
Mas maganda 'yon kaysa 'di ka kilala.
Kayo ba ang gumawa ng basurang programa na ito?
Mukhang nagkakamabutihan sina Jae-hoon at Han Ji-yeon.
Tama ba, Yeo-reum?
Salamat at nagkagusto ka sa'kin. Gusto na kita.