HINDI TUNAY ANG MGA PANGALAN, ORGANISASYON AT INSIDENTE
LAHAT NG KWENTO SA EPISODE NA ITO AY KATHANG-ISIP
2019
NEUROSURGERY OPISINA NG SENIOR MANAGER
Pasok.
Dr. Park, ano ang nagdala sa iyo rito?
Sir, ito po ang research ko para sa spring conference sa isang buwan,
at sana matingnan n'yo.
Tama ba?
Babasahin ko nang maigi at titingnan sa Sabado.
Salamat po.
'Di ka na raw umaalis sa ospital nang maging chief ka.
'Di po sa ayaw ko, 'di lang ako makaalis
dahil sa mga emergency.
'Yan ang kapalaran ng neurosurgeon.
Parang pumayat ka nang husto?
Kahit minsan ka lang kumain, basta marami.
Opo, sir.
Jae-hoon, kapag libre ka,
mag-inuman tayo.
Opo, Tay.
May appointment kayo?
High school reunion.
-Tama. -Ikaw na ang bahala sa ospital.
Magsaya kayo!
EPISODE 9 MALUNGKOT MONG WAKAS
-Salamat. -Ito, ito.
Uy, magandang umaga!
-Hello. -Hello.
Nauna ako.
Hindi siguro.
Dalawang lalaki, kuwit,
pinag-aawayan ang strawberry jam, kuwit.
Gumamit ng kulay pink.
Siguro mas madilim na pink…
Flowery pink na medyo pang probinsya.
Ayos na 'yan.
Alisin ang kuwit sa dulo,
at palitan natin ng heart sign.
Sabayan mo ng gatas.
Ah, tama.
Salamat.
Magiging sweet din ba sila ngayon,
tandang pananong
Magiging malaking isyu kung ipalalabas ito.
Sa tingin mo ba aalisin ito ng production team?
Hindi ito maaaring mapalabas kailanman.
Bilang broadcaster, gugustuhin nilang iere ito.
Hindi nila dapat ipalabas.
JI-wan, kung…
Kung sakaling hindi nila ito i-edit,
huwag kang mag-alala.
Narito ako para sa'yo.
Pwede ba akong magtanong sa iyo?
Oo, syempre.
Sa unang impresyon,
nagtataka ako at bakit ako ang pinili mo.
Ah…
Nagustuhan kita sa unang tingin.
Sa unang tingin?
Oo.
Ikaw ang tipo ko.
Tipo niya?
Pasok.
Producer Gu, ito na ang triple Americano.
Kanina ko pa gusto ng caffeine. Salamat.
Buhay na naman ako.
Producer Gu,
kaninang umaga, habang sinusuri ko ang mga tugon mula sa social media,
may kakaibang post.
-Tungkol saan? -Ito ay tungkol kay Park Jae-hoon.
Teka lang.
Pakitingnan mo.
Ano ito?
MAY NAPATAY SI PARK JAE-HOON SA OSPITAL!
Sino ang magpo-post ng ganito…
Ang bilis kumalat ng kwento dahil sa dami ng gumagamit.
Kahit mga reporter, nagbabasa riyan.
Mahigit 500 ang komento, tama ba?
Anong gagawin natin? Pwede itong sumabog.
Uy, uy, uy! Tingnan n'yo.
Ano?
Tungkol kay Park Jae-hoon.
Tinanggal siya sa ospital pagkatapos ng aksidente.
Ano?
Anong kalokohan ito?
Alam mo ba ito?
-Tsismis lang. -Sigurado ka?
Oo.
Walang medikal na aksidente.
Baka 'di aksidente na pwede kang makulong pero…
ang isyu dito ay 'yong ethics.
Nakakapagtaka rin na tumakas siya noong fellow pa siya.
May personal na dahilan si Jae-hoon sa panahong iyon.
Ang sigurado, tsismis lang 'yang post.
May namatay ba o wala?
Tinatanong ko kung may tsansa ba na pag-iinitan ito.
May namatay ba sa panahon ng operasyon o wala?
Park Jae-hoon.
Hello.
Hindi tayo madalas magkita kasi lagi akong nasa monitoring room.
-Tama ka. -Kumusta ang buhay artista?
Noong una, nahirapan akong masanay kasi may camera kahit saan.
Pero parang sanay na ako ngayon.
Ganyan talaga. Nakakailang lang sa umpisa.
Pero nasasanay rin at nagpapakita na ang tunay na kulay.
Nakikita mo ba ang akin?
Tuwing ikaw at si Han Ji-yeon ang nasa screen,
tumataas ang real-time na rating.
Kaya mas nakatuon ako sa tamang makeup kaysa tunay na kulay mo.
BIlang producer.
Tingin ko, si Kang Chae-ri…
Ang totoo, Producer Kang Chae-ri, nakakatawa ka talaga.
Hindi ako komedyante.
Basag na ilong, nagsusuka sa kalye,
naglalantad ng totoong kulay ng tao.
Nakakatawa ka.
Kung tingin mo, nakakatawa iyon…
dapat din ba kitang ilantad?
Oo naman.
-Hindi ka ba natatakot? -Tungkol saan?
Ikaw na ang "pambansang nobyo" ngayon. Pero pwede ka ring bumagsak agad.
Tradisyunal ako.
'Di ako madalas mag-cellphone at wala akong social media.
Hindi tama ang bansag na "pambansang nobyo".
Bakit ka pumasok sa show? Ayaw mo bang mahalin ka?
'Yong mahalin…
gusto ko 'yan.
Eh 'di umayos ka.
Pag-ibig, kasikatan, poot, selos, pangungutya.
Kahit 'yong gawing tanga ang isang tao. Lahat…
Dahon ng sesame lang ang pagkakaiba. Kaya ayusin mo ang pag-chopstick.
Ang chopstick…
producer dapat ang gumagamit.
Dahon ng sesame lang ako.
Bakit mo ako dinala rito bilang dahon ng sesame?
Hiniling mo raw kay Yeo-reum na dalhin ako rito.
Ayos na 'yong mga full shot. Mga VJ, lapit pa kayo.
Mabilis kang tumakbo.
Ano'ng nangyayari?
'Di ko inasahan 'yon.
'Yong alin?
Ang bilis mo pala tumakbo.
Dati pa ako mahilig tumakbo.
Hindi ko akalain na ikaw ang tipo na mahilig magsuot ng tracksuit.
Nagbihis lang ako para mapahanga ka. Ngayon, hindi na.
Ano'ng tinutukoy mo? Ngayon…
Tingin ko, 'di gagana ang itsura ko, kaya magpapaka komportable na lang ako.
Ano'ng problema?
Sobra bang prangka iyon?
Hindi, hindi sa gano'n.
Minadali ko ang mga bagay-bagay para mapabilib ka.
Naging tanga ako nang hindi ko namamalayan.
'Di na ako magiging gano'n mula ngayon.
Ang tawag sa akin sa mga comment, "babaeng may crush na walang balik".
Parang nakakainis 'yon.
Hindi na mahalaga.
Sa ngayon, 'di ako mag-aalala sa imahe ko.
Gagawin ko ang gusto ko.
Kaya naman ang bilis kong tumakbo kanina.
Natural na mukha, puro pawis, hingal na hingal.
Pwedeng hindi maganda pero ito ang totoong ako.
Ji-yeon, ito ang pumasok sa isip ko.
"Sino ako para maging karapat-dapat sa ibinibigay ng taong ito"?
May nagtapat sa akin na masyadong mabait para sa akin.
Pinapatigil mo na naman ba ako?
Igalang ang taong napakabuti…
Baka dapat kong gawin ang makakaya ko para makilala ka talaga.
Habang nasa show,
'di ko na inisip ang kahalagahan at epekto nito.
Masyado akong kampante.
Jae-hoon…
Sabi mo, 'di natin maitatago ang tingin sa mga mata natin.
Naantig talaga ang puso ko sa mga salitang iyon.
Kaya naisip kong na ayaw kong magsinungaling kahit kanino.
Wala akong maipapangako sa mangyayari sa huli,
pero gagawin ko ang makakaya ko para tratuhin ka nang tama.
Gusto kitang makilala, Ji-yeon.
Salamat sa araw na ito.
Ang galing mo.
Salamat sa inyo.
'Di namin kayo kukunan pabalik sa set.
Pwede kayo magpahinga.
Jae-hoon, pwede ba tayong mag-usap?
Maghintay ka na muna sa kotse.
Bakit?
Ano lang…
May kakaibang tsismis sa Internet kung bakit ka umalis sa ospital.
-Isang tsismis? -Isang post sa social media sa ngayon.
Kung sakaling sumabog ito, pag-usapan natin kung paano tutugon.
Gusto mo ring gamitin sa palabas?
-Hindi, Jae-hoon. Hindi gano'n… -Bakit ang dali ng lahat para sa'yo?
O madali lang ba ako para sa'yo?
'Wag mong gagamitin 'yon.
Masarap ang almusal natin, kaya bakit mo ginagawa ito?
Pampatunaw. Oo, para matunawan.
Makikilala na tayo simula ngayon.
Kaya nag-iingat nga?
-Makikilala nila? -Oo, mula ngayon.
Nakikilala ka ba nila?
Ang chopstick…
producer dapat ang gumagamit.
Dahon ng sesame lang ako.
Bakit mo ako dinala rito bilang dahon ng sesame?
Hiniling mo raw kay Yeo-reum na dalhin ako dito.
Dati, ang mga dahon sesame ay nagmumula sa mga bansa sa Asya
gaya ng Korea, India, at China.
Pero alam mo bang sa Korea lang ito ginagawang pagkain?
Hindi ko alam iyon.
Sa love show na tulad nito,
kailangan ng iba't ibang trabaho, gaya ng doktor at abogado.
Dapat ay kasing sarap ng Kimchi sa Korean restaurant.
Hindi pwedeng bago o lumang Kimchi lang ang kapalit.
Gusto kong gumawa ng Kimchi mula sa dahon ng sesame.
Kaya sinabi ko sa kanyang dalhin ka. Dahil mayroong fresh vibe.
Hindi kita matalo sa salita.
Gusto ko iyan.
Sinabi ko sa iyo noong napapakilala tayo.
-Oo, Yeo-reum. -Ano'ng ginagawa mo, Hye-jin?
Nagliligpit lang ako.
Ba't ganyan ang boses mo?
Medyo malungkot ako.
Saan ka?
Sa Ilog Han.
Diyan ka lang. Pupunta ako.
-Pwede ka bang lumabas? -Siyempre, kaya ko.
Maghintay ka.
Sige.
-Aalis ako saglit. -Sige.
Hye-jin.
'Di ka naman iinom, 'no?
Huwag kang mag-alala.
Umuwi ka na at matulog.
Ito lang.
-Hoy, Dae-sik. -Hoy, Yeo-reum, ako ito.
Iniisip ko kung tatawagan ba kita o hindi.
Iniisip kong mas magandang…
sabihin sa iyo.
Oo naman. Ano iyon?
Ano kasi…
sinusubukan namin ni Hye-jin ang IVF.
IVF?
Matagal-tagal na.
Ilang beses na pero wala pa rin.
Hindi madali.
Sobrang iniyakan ni Hye-jin.
Susubukan ulit namin sa isang buwan.
Sa totoo lang, hindi siya dapat umiinom dahil hindi ito maganda sa katawan niya.
Paumanhin talaga, Dae-sik.
'Di ko talaga alam…
Uy, uy! Bakit ka nagpapaumanhin? Ako nga ang dapat nagpapaumanhin.
Parang may problema ka.
Alam mo naman si Hye-jin.
Hindi siya marunong magsabi sa iba tungkol sa sarili.
Baka sobra lang ako mag-isip.
Pero medyo nag-aalala lang ako.
Paumanhin.
Baka pwedeng lemonade?
Pwede mo ba siyang pasayahin sa lemonade?
Sige, gagawin ko.
Huwag kang mag-alala.
Paumanhin, Yeo-reum.
Ako nga ang dapat humingi ng tawad.
Oo nga pala,
naiinggit ako kay Hye-jin.
Ang pagkakaroon ng maaasahang asawa na tulad mo,
mas naiinggit pa ako ngayon.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Alam mong si Hye-jin…
ay hirap na hirap mula nang makilala ako.
Kaya…
kunwari wala kang alam.
-Ayos? -Ayos.
Kunwari wala akong alam.
Sige. Ingat ka.
Sige. Paumanhin.
Sige!
Pwedeng isa na lang ang kunin ko?
-Sige. -Teka lang.
Oo naman.
Hye-jin, ako ito.
Paano ba ito?
May biglang tawag sa akin para mag-shoot.
Oo.
Magkita na lang tayo sa ibang araw.
Pasensya na.
Sige, sa susunod na lang.
Sa susunod, uminom talaga tayo.
Sige.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hindi ka ba bumalik?
Nasa daan na ako pero bumalik ako.
Naisip kong narito ka.
Hindi ito sapat para sa iyo.
Kailangan mo ng apat na lata.
-Bakit gusto mo ng away? -Bakit ka malungkot?
Ba't mag-isa ka lang rito?
Sa akin,
hindi rin madali.
Alin ang hindi?
Ano'ng hindi madali?
Sinusubukan ko naman talaga.
Pero parang laging may mali.
HIndi nangyayari ang gusto ko.
Ginusto kong maging kilalang producer.
Pero sa totoo lang, katamtaman lang ako.
Gusto kong maging mabuting kaibigan.
Hindi ko iniisip ang nararamdaman ng mga kaibigan ko at puro ako angal.
Sa pag-ibig din.
Bawat pusong hinahawakan ko, nagiging abo at gumuguho.
Paano naman ako?
Pwede ba magtanong ulit?
Sa nararamdaman mo sa akin?
Ikaw ang pinakamahirap.
Pinakamahirap.
Salamat sa kanina.
Sa sinabi mo sa akin.
Alam kong pangit magtanong pero gusto kong malaman.
Tungkol saan?
Kasi baka napapahiya ako pagkatapos ipalabas ang unang episode,
iniisip ko kung gusto mong maging mabait o totoo talaga 'yong sinabi mo.
Totoo ang sinabi ko.
Inisip kong baka nagalit ka no'ng umere ang palabas.
At 'di ako mapakali.
Kaya naisip kong sabihin sa harap ng lahat.
Hindi para sa kortesiya. Totoo ang sinabi ko.
Ang bango!
May niluluto siya.
Ano iyon?
Wow, may mabango talaga.
Ah, Chef!
Talagang nagpapasikat ka.
Pwede ba akong humingi ng pabor?
Ano iyon?
Pwede mo bang papuntahin si Jang Tae-mi sa may likuran?
Nang walang kapalit?
Kahit kagat man lang.
Uy, hindi natin dapat galawin ito.
Magluluto ako para sa inyo mamaya.
Nagbibiro lang ako. Sasabihan ko siya.
May masaya rito.
Mismo, ang saya niya niyan.
Dito ang daan.
-Ano ito? -Sorpresa!
Parang nasa Madrid na tayo.
Maupo ka.
Salamat. Mukhang masarap ito.
-Ang sarap! -Talaga?
Syempre masarap, niluto ito ng pinakamahusay na chef sa Korea.
Pero nakakaantig talaga na ginawa mo ito para lang sa akin.
Dahil niluto 'yan na may patatas na binilad malapit sa dagat,
kailangang espesyal ang minasang harina
Talaga?
Para lang sa iyo.
Iniisip ko kung kailan ka nag-aral sa ibang bansa.
Noong ako ay 21.
-Ang bata mo. -Oo, bata pa ako noon.
Galing ka siguro sa mayamang pamilya
para makapag-aral sa ibang bansa.
Hindi naman. Pero baka nga.
Kailangan kong lang pumunta ng banyo.
Kailangan kong ayusin ang makeup ko.
Oo, sige lang.
Bakit ang tagal niya?
Nagsusuka ba ulit si Jang Tae-mi?
Naka-on pa ang mic niya. Nakakaawang marinig.
Buto't balat na lang siya. Bakit suka pa siya nang suka?
Kaya ang payat niya.
Kahapon, nagsuka siya pagkakain ng manok. No'ng isang araw, cake naman.
'Di niya na dapat sinusubo, ba't siya gano'n?
Salad na lang dapat ang kinakain niya.
Iniingatan lang niya ang imahe niya.
Kailan siya lalabas?
Pasok.
Nagtatrabaho ka raw kaya nagdala ako ng kape.
Salamat.
-Gusto mo bang umupo sandali? -Oo.
-Nagtatrabaho ka rito?
May nangyari eh.
May mahalagang kaso ang isang senior na hinatulan ngayon.
Inaresto sa korte ang kliyente.
Ano ang "inaresto sa korte"?
Sa madaling salita,
diretso sa kulungan 'yong tao mula sa korte.
Malaking bagay iyon.
Oo. Kaya biglang ang dami kong dapat asikasuhin.
Kasalanan lahat ng prosecutor.
Ba't siya nagbigay ng ganoong hatol, nahihirapan ka tuloy?
Hukom ang naghahatol, at nagpo-prosecute ang prosecutor…
Hindi na bale. Wala lang iyon.
Bakit siya lalong nanggulo at pinakulong ang Clementine mo?
-Gusto mo bang saktan ko sila? -Nagpapatawa ka ba?
Seryoso ako.
Tuturuan ko sila ng leksyon.
Hindi, hindi iyon. Hindi ba biro 'yong Clementine?
Clementine, kliyente…
'Di pala biro.
Clementine, customer.
Ah, ang customer ay bisita.
Ano pala ang Clementine?
-Salamat. -Oo naman.
Jae-hoon.
Mali ang pagkakaintindi mo sa sinabi ko kahapon.
Mali ang pagkaintindi?
May mga tsismis na huminto ka sa ospital dahil sa isang medikal na aksidente,
nagpulong ang production team para pag-usapan ito.
Ano'ng sinabi mo?
Basta… sinabi ko sa kanila ang katotohanan.
Katotohanan? Anong katotohanan?
Sinabi ko ang nangyari.
Ang mga miyembro ng cast ay parang piraso ng chess sa mga producer, 'no?
-Park Jae-hoon. - Itatanggi mo,
pero masaya akong sumali para magamit mo.
Gagamitin ng production team ang cast.
Ito ang palabas, at ito ang trabaho mo.
Kaya buhay ko ang punto ng usapin.
Mali ang pagkakaintindi mo. Sa tingin mo ba gagamitin talaga kita?
Wala akong magagawa sa istorya mo…
Yeo-reum.
Ikaw ang may kapangyarihan.
Cast ako at producer ka.
May panahong…
gusto kita.
At wala kang nararamdaman sa akin.
Kaya 'di mo kailangang magdahilan.
Paumanhin. Matagal ka bang naghintay?
Hindi naman.
Nagaalburoto yata ang tiyan ko.
Talaga? Ano ang dapat nating gawin?
Siguro tapusin na natin ito, at ako naman ang hihingi sa iyo ng date sa susunod.
Gawin natin iyan.
Paumanhin talaga.
Babalik muna ako sa kwarto at magpapahinga sandali.
Oo, magpahinga ka na.
Sige na.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ha?
Maayos pa ito. Bakit mo tinatapon?
Tira na lang ito.
Tira? Parang hindi nagalaw.
Basura ito. Dapat itapon.
Kakainin ko.
Bakit mo kakainin? Tira ito.
Paparusahan ka 'pag nagtatapon ka ng pagkain.
Mukhang masarap.
Hindi ko akalaing may ganitong pagkain sa mundo!
-Gusto mo ba? -Ang sarap talaga.
Pinapasaya ako ng lasa nito.
Malamig na, kaya hindi na kasing sarap.
Hindi ito karaniwang patatas. Ito ay ginintuang patatas.
Ginawa iyan gamit ang mga patatas ng simoy ng dagat.
Kaya malasa siya.
Dahil niyakap nito ang simoy ng dagat,
malambot pero malinamnam. Sobrang sarap.
Espesyal na patatas nga ito, 'no?.
Oo, espesyal na patatas.
Masarap kang magsalita, baka dahil nagsusulat ka ng webtoon.
Chef John Jang, sa tingin ko ay mabuti kang tao.
-Ako? -Dala ng pagkain ang puso ng tagapagluto.
Malamig na ngayon pero masarap pa rin.
At sa tingin ko, dahil iyan sa mainit mong puso.
Ba't bigla ka na lang nagsasabi ng kabaduyan?
Tama ka.
Baka dahil lagi akong gumuguhit ng cartoon at nagsusulat ng kabaduyan.
Gumawa ka ulit nito para kay Tae-mi.
Ang lungkot niya siguro dahil 'di niya nakain ito.
Pwede mo bang ulitin ng isa pang beses at isusulat ko.
Ito ang buwanang gawain mo mula kay Producer Kang Chae-ri.
Gumawa ng excel file para sa budget ngayong buwan.
Listahan ng site hunting.
Gumawa ng table ng 100 magandang lugar para mag-date.
Tawagan sila at pag-aralan.
Ayusin at ilista ang mga gamit sa opisina at mga produkto sa isang Excel file.
Marker, pen, stapler, post-it at A4 sheet.
Bilangin lahat ng sheet at isulat ito.
Kaya mo mag-Excel, tama?
Oo, kaya ko.
Sige. Galingan mo.
Kaya mo ito, Sang-woo!
Talaga…
Hello, si Kim Sang-woo ito, producer ng Kingdom of Love ng DNA.
Ano? Entertainment reporter ka?
Sandali lang.
Ito si Kim Sang-woo, producer ng Kingdom of Love ng DNA.
Reporter?
Producer, ano palagay mo sa isang horror experience na date?
-Sa inabandonang eskwela? -Horror experience?
Gagawa tayo ng multo at pwedeng may pisikal na hawakan ang cast.
Maganda iyan. May pisikal na lapitan.
Summer na din ngayon.
Ano'ng gagawin natin? May artikulong lumabas.
Artikulo?
Tungkol kay Park Jae-hoon!
KONTROBERSIYA TUNGKOL SA CAST NG KINGDOM OF LOVE 2, AYOS LANG BA?
Producer Gu.
Ano'ng gagawin natin?
Jae-hoon.
Papasok ako, ha?
Ano'ng gagawin natin?
Ikaw ba o kami ang magpapaliwanag?
Walang dapat ipaliwanag.
Naiintindihan ko. Kami na ang bahala.
Nakapatay ako ng tao.
May namatay dahil sa akin.
Jae-hoon…
JJANG PLASTIC SURGERY
Hello, nariyan ba si Dr. Park Jae-hoon?
Wala siya ngayon?
Sige.
Nabasa n'yo ba ang artikulo?
-Nabasa ko. -Nakakagulat, 'no?
Talaga.
Sabi na nga ba. Masama ang kutob ko sa kanya.
Baka ako lang.
Wala akong masamang kutob.
Maangas siya, pero parang hindi ito tama.
Ji-yeon.
Ayos ka ba?
Tama. Mahirap din siguro para kay Ji-yeon.
Nagtitiwala ako kay Jae-hoon.
Siguradong may paliwanag dito.
Oo, Hyeon-so.
Ayos ako.
Huwag kang mag-alala.
Ako na ang bahala rito.
Paumanhin.
Alagaan mo si Nay.
Sige.
DAE-SIK
Honey, nakausap mo na ba si Jae-hoon?
Patay ang phone niya.
Ikaw ba, honey?
Nakausap mo si Yeo-reum?
'Di rin niya matawagan, kaya pupunta siya sa bahay niya.
Paano nangyayari ang ganito?
Ang sama nila. Wala silang alam.
Laging nananaig ang katotohanan.
Maaayos din ang lahat. Maghintay lang tayo.
SETYEMBRE PRODUCTION BUDGET TABLE
Ito si Kim-Sang-woo, isang producer ng Kingdom of Love ng DNA.
Ano? Nasa lobby ka ngayon?
Hello, Producer Gu.
Pumunta siya para sabihin ang tungkol kay Park Jae-hoon.
Hello.
Maupo kayo.
Ano'ng gusto mong sabihin?
Umalis si Park Jae-hoon dahil sa akin.
Wala siyang kasalanan!
Gawa-gawa lang ang mga artikulo!
Sinubukan kong bisitahin siya pagkatapos ng rehab para magpasalamat.
Pero umalis na siya sa ospital.
Mali ang sinasabi ng mga reporter.
Walang medikal na aksidente, ito ay dahil sa akin…
Ano iyon, Yeo-reum?
Iniwan ka ni Kim In-woo sa may istasyon sa gitna ng highway?
Sige. Pupunta ako diyan. Teka lang. Papasok o paalis ng Seoul?
Emergency! Bilis!
Tumabi kayo!
Ay Diyos ko, bilis!
Tabi sa daan!
Ginoo, naririnig n'yo ba ako?
Naririnig n'yo ba ako?
Gano'n din banda rito, tama?
May sumabog raw na gusali malapit sa ospital.
Kundisyon nila?
Dalawa ang walang malay, kaya nag-emergency CT scan kami.
Isang may edad na John Doe na may matinding paso mula sa pagsabog.
Semi-coma siya, 3mm at 5mm ang pupil, matamlay,
20mm ang kapal, left-sided SDH mula sa CT.
May mid-line shift na 15mm.
'Yong isa ay binata at hinahanap pa ang guardian.
Stupor mental state, ang pupil ay maagap,
20mm-kapal, right-sided SDH mula sa CT.
Pero dahil hindi kaunti, lalala pa ito.
Isa lang ang bakanteng operation room. Pa'no na?
Sino ang pipiliin natin?
Kunin ang bata.
Paano iyong lalaking pasyente…
Mamamatay rin siya sa gitna ng operasyon.
May pag-asa pa ang bata. Bilis. Habang may oras pa.
Sige.
YEO-REUM
DAE-SIK
Dae-sik, ako ito.
Ubos na ang battery ng phone.
Naloloka na ako.
Dadating ba si Park Jae-hoon o hindi?
-Uy! -Pasok!
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Kung may nangyayaring masama, kailangan mo ng pine nut wine.
Sikat dito ang pine nut, kaya narito kami.
Dali at pumasok na.
Heto.
PINE NUT RICE WINE
Inumin mo.
Dito ako sa harap para makaiyak ka ng komportable.
Ayos lang, Gu Yeo-reum. Iyak ka lang.
Sisimulan na ang operayon.
Scalpel.
ORAS NGAYON TAGAL NG OPERASYON AT ANAESTHESIA
Metzenbaum scissors.
Suction.
Bipolar cauterization.
Tapusin na natin.
Dok, ang husay n'yo.
Ikaw rin.
Mahirap 'yong operasyon.
NIligtas n'yo siya. Kahanga-hanga kayo.
-Nakatakda siyang mabuhay. -Ha?
HIndi dahil sa kakayahan ko.
Iyang bata
ay tinakdang mabuhay.
Ipinahiram ko lang ang kamay ko bilang doktor.
Propesor, ano'ng nagdala sa inyo rito?
Jae-hoon.
Huwag kang maalarma.
Si Propesor Park…
Ang ama mo
ay pumanaw na.
Ano ulit?
Ano'ng…
Nabigla ang iyong ina.
Pinilit niya na huwag naming dalhin si Propesor Park sa punerarya.
Dahil ayaw niya,
nasa emergency room pa ang ama mo.
Propesor, ano'ng sinasabi n'yo? Bakit si Tay…
Sabi ng tatay ko, papunta siya sa high school reunion.
May pagsabog ng gas malapit sa ospital.
Noong dumaraan siya,
parang pumasok siya para magligtas ng mga tao.
'Di niya naiwasan ang pangalawang pagsabog.
Dahil lubhang nasira ang mukha't katawan niya,
natagalan bago siya nakilala.
Kinailangan ko siyang bitawan.
Idineklara ko ang kamatayan niya.
Paano ito nangyari?
Nay.
Jae-hoon.
Paano…
Ang kawawa mong itay!
Paano nangyari ito? Paano?
Paano nangyari ito, Jae-hoon?
Honey!
Paano ito nangyari?
Hindi! Tay!
Tay!
Tay! Hindi!
Tay. Hindi!
Paano ito nangyari? Honey!
Park Jae-hoon! Pwede ka ma-interview?
Walang medikal na aksidente! Ako ang dahiln!
Pareho nila akong nililigtas at 'yon ang nangyari. Kaya…
Ilagay natin sa palabas.
Para kay Park Jae-hoon.
Idemanda rin natin ang unang nagkalat.
-Tiyak ka ba? -'Di pwede 'yong may camera agad.
Ako muna ang kakausap.
'Di maayos humusga ang regular cast.
Kung aayusin mo ito para sa kanya, magpakatapang ka.
Pwede bang humingi ng pabor?