(บุคคล องค์กรและเหตุการณ์ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(เรื่องราวทั้งหมดถูกแต่งขึ้นมา)
พี่
อะไรเนี่ย
เอาบ๊กซุนมาได้ยังไง
พ่อแม่ฉันไปเที่ยว ฉันเลยต้องเลี้ยงมันสัปดาห์นึง
จริงเหรอ
บ๊กซุน
ยินดีที่ได้เจอนะ น่ารักจังเลย
เคยเห็นแกแต่ในรูป
ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปอีกนะ
- บ๊กซุน - วันนี้...
เราไปเดินเล่นด้วยกันได้ไหม
ได้อยู่แล้ว
บ๊กซุน ไปกันเถอะ ไปเดินเล่นกัน
- ไปเร็ว มาทางนี้ - น่ารักจังเลย
เอาไว้เราเลี้ยงหมาด้วยกันไหม
- จริงเหรอ - อือ
จริงนะ สัญญาแล้วนะ
- พี่คะ - หืม
ฉันวางแผนจะเปิดตัว รายการทดลองออกอากาศอยู่
- ชื่อรายการโพชาวันนี้ - อือ
จะเป็นรายการนอกสถานที่ ไปถ่ายทำที่ร้านเต็นท์ริมทาง
ผู้ร่วมรายการจะเป็นคนดังในอดีต
พวกเขาจะมานั่งดื่มเหล้ากัน และพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องราวในชีวิต
บ๊กซุน
พี่เขาหายไปไหนล่ะ
ทำไมมีแค่แกล่ะ
พี่เขาอยู่ไหน
ทำไมเหรอ
(เปิดเลย)
อยากให้ฉันเปิดเหรอ
ยอรึม
พวกเรา
แต่งงานกันไหม
พี่...
อือ
(ตอนที่ 2 อยากรู้จัก คูยอรึม)
ไส้ย่างน่ากินจัง
วันนี้เราไม่กินไส้ย่างกันหรอก
- ทำไมล่ะ - ตามฉันมานี่เถอะ
ทำไมล่ะ
- งั้นจะกินอะไร - เนื้อซี่โครง
เนื้อซี่โครงเหรอ
แจฮุน ฉันหิวจะตายแล้วนะ
- นี่ - ไม่ใช่
ไม่เอาร้านคัลบี ร้านเนื้อซี่โครงอยู่โน่น
- ผู้จัดการครับ - ว่าไง
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ยินดีด้วยครับ
หน้าตาหล่อเหลาไม่เปลี่ยนเลยนะ
ผมก็รู้นะว่าพี่รักนิวยอร์ก
แต่ตั้งแต่พี่ไปเมื่อสามปีก่อน
ไม่เคยกลับมาเยี่ยมเลยสักครั้งได้ยังไง
ฉันหิวแล้ว เข้าข้างในกันเถอะ
เอางั้นเหรอครับ
ร้านนี้เด็ดขนาดนั้นเลยเหรอ
ร้านนี้นะ
- เนื้อของเขานะ - อือ
ละลายในปากเลย
- จริงเหรอ - ละลายเลย
- สั่งของอร่อยๆ ไปใช่ไหม - แน่นอนสิครับ
- ยินดีต้อนรับครับ - สองที่ครับ
ต้องรอนะครับ ได้ไหมครับ
เวลานี้ก็โต๊ะเต็มแล้วเหรอคะ
ครับ เพิ่งมีลูกค้ารับโต๊ะสุดท้ายไป
เราจะรอหรือไปร้านอื่นดี
นี่กี่โมงแล้ว
ฉันต้องรีบกินรีบกลับด้วยสิ
งั้นไว้คราวหน้าค่อยมากินร้านนี้ก็ได้
- ขออภัยด้วยครับ - ไม่เป็นไรครับ
- ขอให้โชคดีค่ะ - ไปกันเถอะ
พี่
มีอะไรเหรอครับ
ไม่มีอะไรหรอก
เดี๋ยวฉันมานะ
วันนี้นายบอกจะเลี้ยงใช่ไหม
วันนี้ฉันไม่กินแนงมยอนหรอกนะ
ฉันจะกินแต่เนื้อให้พุงกางเลย
เธอมีมโนธรรมบ้างไหมเนี่ย
ทำไม มีอะไร
กินเนื้อโดยไม่กินแนงมยอนน่ะ ถือเป็นอาชญากรรมชัดๆ
ถึงจะอิ่มแล้ว ก็ต้องกินแนงมยอนให้ได้สิ
ฉันควรทำแบบนั้นสินะ
อย่าทำให้ฉันผิดหวังเชียว
แกเป็นใคร
ระหว่างทั้งสองคนนี่ยังไงกัน คิดว่าตัวเองเป็นใคร
ฉันเหรอ
ฉันพยายามทำให้เธอประทับใจอยู่ ทำไมเหรอ
ฉันไม่สนเรื่องคุยกันขำๆ หรอก
โดยเฉพาะ...
กับผู้หญิงที่ฉันอยากทำความรู้จัก
ไม่สนเรื่องคุยขำๆ สินะ
โดยเฉพาะผู้หญิงน่าค้นหาอย่างฉันเหรอ
บทพูดเป๊ะเลยใช่ไหมล่ะ
ก็ไม่เลว
บอกฉันมาตามตรงดีกว่า เธอก็ชอบใช่ไหม
นายพูดพล่ามไปเรื่อยแบบนี้ตลอดใช่ไหม
อะไรกัน
กล้าดียังไง พูดแบบนั้นได้ยังไง
ผู้ชายเจ้าคารมคมคาย ก็มักจะตายเพราะลมปากตัวเองนะ
ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย
อย่าเที่ยวใช้คารมหลอกสาวมั่วซั่ว
งั้นเธอก็หลงคารมฉันด้วยสินะ
ใช่แน่ๆ
เธอก็หลงฉัน
เคยหลงฉันแน่นอน
เสน่ห์ของฉันมันล้นทะลัก จนเกินต้านเลยสินะ
หุบปากแล้วกินๆ เข้าไปเถอะ
ดูเจ้าเนื้อนี่สิ
ชุ่มฉ่ำเต็มปากเต็มคำเลย
กินเยอะๆ เลยนะ
คำละสองชิ้นไปเลย
เธอก็ลองด้วยสิ
ดูนะ
ฉันคูยอรึมนะยะ
ฉันไปนะ
นี่
- ดอกไม้ล่ะ ไม่เอาไปเหรอ - อยากให้ฉันหอบมันไปทำงานเหรอ
ดอกไม้นี่เอามาให้อวดเลยนะ เธอก็ต้องเอาไปด้วยสิ
ฉันไม่อยากทำลายความหวังใคร
ด้วยการหอบช่อดอกไม้ไร้ค่านั่นเข้าไป
คนเราต้องเตรียมตัวให้พร้อม และทำตัวให้ดูเหมือนคนโสดตลอดเวลา
นั่นเป็นกุลยุทธ์ที่ผิดนะ
ถ้าเธอปรากฏตัวให้เหมือนมีอะไรสักอย่าง พวกผู้ชายจะกรูกันมาหา
ช่างเถอะ
มันหนักเกินกว่าจะหอบไปด้วย นายเอากลับบ้านไปแล้วกัน
ว้าว คูยอรึม ฉันจะไม่ซื้ออะไรให้เธออีกแล้ว
ไปนะ ช่วยเอาของชำที่ฉันซื้อมาเมื่อวาน เข้าตู้เย็นให้หน่อยได้ไหม
แบ่งเกี๊ยวกับกล้วยไปด้วยนะ
เขาขายหนึ่งแถมหนึ่งน่ะ
แบ่งครึ่งไปนะ
ไม่เอา ไปได้แล้ว
โปรดิวเซอร์คูยอรึม ดอกไม้ของคุณครับ
กลับบ้านไปซะ
น่าจะรับดอกไม้ของคุณไปสิครับ คุณโปรดิวเซอร์คูยอรึม
ขับรถดีๆ นะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ก็ทำท่าเหมือนจะชอบดอกไม้นี่นา แล้วเป็นอะไรของเธอ
ไม่รู้จักความโรแมนติกเอาซะเลย
เฮ้อ จริงๆ เลย
ฉันจะหยิบที่อยากได้ไปเลยแล้วกัน
เธอกินเองให้หมดเลยไป
ดูสภาพความรก
ใช่บ้านคนไหมเนี่ย
เฮ้อ เชื่อเขาเลย
ใช้ชีวิตแบบนี้ได้ยังไงนะ
คูยอรึม ถ้าไม่มีฉันสักคน เธอจะอยู่ยังไงเนี่ย
ทำไมทิ้งเสื้อยืดไว้ที่พื้นเล่า
โอ๊ย คูยอรึม
เธอชอบใส่อะไรสบายๆ เกินไปแล้วนะ
นึกแล้วเชียว
แบบดันทรงล้วนๆ
รู้มาตั้งนานแล้วว่าเธอมันพวกต้มตุ๋น
(อาจารย์ชเวยงซู)
ครับ อาจารย์
ครับ เข้าใจแล้วครับ
พรุ่งนี้ผมจะไปพบที่แล็บแต่เช้าครับ
ครับ
หมอพัค
ผมแทบลืมหน้าคุณไปแล้วนะ
เอาหน้าหล่อๆ มาให้ผมเห็นบ่อยขึ้นหน่อยสิ
ขอโทษครับ
ผมควรเป็นฝ่ายติดต่อหาอาจารย์ก่อนแท้ๆ
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ
ช่วงนี้...
ผมทำงานเป็นศัลยแพทย์สัญญาจ้าง ที่คลินิกท้องถิ่นน่ะครับ
นี่เป็นบทความวิจัย ที่ได้รับการตีพิมพ์ล่าสุดของผม
ไปอ่านดูซะนะ
การวิจัยต่อไป ผมอยากทำกับคุณ
หมอพัคคิดว่าไง
ผมจะทำงานกับอาจารย์ได้ยังไงครับ
ผมไม่ได้เกี่ยวข้อง กับแผนกอายุรกรรมแล้วด้วย
พวกรุ่นน้องคงอยากรับหน้าที่นี้แทน
ขอโทษด้วยครับ อาจารย์
ผมคงไม่สามารถรับโอกาสนี้ได้
ยังไม่นึกอยากกลับมา ที่โรงพยาบาลอีกเหรอ
แจฮุน เวลามันก็ผ่านไปนานแล้วนะ
พ่อของคุณเคยภูมิใจในตัวคุณนะ
ถึงเวลาต้องกลับมาได้แล้ว
ผมจะช่วยเอง
ขอโทษครับ อาจารย์
ผมไม่อยากกลับมา ที่แผนกศัลยกรรมประสาทอีกแล้ว
ขอโทษครับ
เอานี่ไปด้วยครับ
เราจะไปถ่ายอินเสิร์ทกันนะครับ
โชคดีนะคะ
ยกเลิกเหรอคะ
ผอ.คะ
ไม่ได้จะยกเลิกทันทีหรอกนะ
หลังจากเห็นเรตติ้งของสัปดาห์หน้า จะมีการตัดสินใจกันอีกที
ผอ.คะ รายการเรามีทีมงานหลายคนนะคะ
เราจะมาตัดอนาคตพวกเขา โดยไม่บอกไม่กล่าวไม่ได้นะคะ
ผมรู้
เราถึงได้รอจนถึงสัปดาห์หน้าก่อนไง
ถ้ารายการเราโดนยกเลิก
งบของเราจะถูกตัดทันที
ฉันไม่มีเงินมันก็อีกเรื่องหนึ่ง
แต่เด็กๆ จะทำยังไงล่ะคะ
คุณนักเขียน
พวกเขาบอกว่าจะรอดูเรตติ้ง ของสัปดาห์หน้าก่อน
คูพีดี คุณเชื่อแบบนั้นจริงๆ เหรอ
เราจบเห่แล้ว
ไม่ค่ะ
มันยังไม่จบ
ต่อให้เราต้องไปโรงเชือด
เราก็จะไม่ยอมไปเงียบๆ หรอก
ผลลัพธ์มันก็เหมือนเดิม ยังไงเราก็ต้องตายอยู่ดี
ทุกอย่างที่เราวางแผนไว้มาใส่ไปให้หมด แล้วมาเริ่มกันใหม่
ถึงเรตติ้งจะขึ้นมาแค่ 0.1 เปอร์เซ็นต์
ฉันก็จะเกลี้ยกล่อมผอ.ให้ได้
สวัสดีค่ะ ฉันนักเขียนหลัก จากรามยอนเชฟนะคะ
แล้วฉันจะติดต่อกลับไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
- คูพีดี - คะ
มีไอเดียดีๆ ไหมคะ
- ปูม้า - ปูม้าเหรอ
ถึงฤดูปูม้าแล้วนี่นา ใส่ปูม้าในรามยอนน่ะเหรอ
คนดูไม่มีทางเปลี่ยนช่องแน่
แล้วไปขอให้เชฟจอห์น
ถอดเสื้อไปจับปูม้าดูสักที
ทำไมล่ะ ในอาณาจักรแห่งรัก เขายังยอมโชว์ก้นเลย
เขาจะยอมถอดเหรอคะ
ในโซเชียล เขาก็ถอดเสื้อตลอด
ดูนี่สิ
ไม่มีใครไปขอให้เขาถอด เขาถอดเองทั้งนั้น
มาลองกันเถอะ
คิดว่าไงคะ
โอเค
งั้นหาเรือที่พร้อมให้เราถ่ายทำ ให้ไวที่สุดด้วย
ได้ค่ะๆ
ส่งรายชื่อมาให้หน่อย
ครับ
เชิญนั่งก่อนครับ
สวัสดีค่ะ
เดี๋ยวนะ
คุณฮันจียอนมาที่นี่ได้ยังไงครับ
คุณมาเพื่อปรึกษาเรื่อง...
หน้าอกเหรอครับ
ค่ะ
คุณรู้อยู่แล้วว่าผมทำงานที่นี่ หรือเป็นเรื่องบังเอิญเฉยๆ ครับ
ฉันรู้แล้วถึงมาค่ะ
ฉันถามผู้อำนวยการศูนย์ศิลปะ
ว่าคุณทำงานที่ไหน แล้วถึงมาค่ะ
คุณรู้จักกับแม่ผมโดยตรงเหรอครับ
ทางศูนย์ศิลปะกำลังจัดงานนิทรรศการ
ผลงานของฮันยุนกี ท่านเป็นพ่อฉันเองค่ะ
ฉันเป็นผู้จัดการและคนขับรถของพ่อ ก็เลยรู้จักกับผอ.ศูนย์ค่ะ
เราไปกินอะไรกันสักมื้อนะคะ
ต้องขอโทษด้วยครับ
แต่ตอนนี้ผมไม่คิดจะคบใครครับ
รวมถึงเรื่องแต่งงานด้วย
มีใครพูดเรื่องการแต่งงานเหรอคะ แค่กินข้าวกันเฉยๆ เองค่ะ
ฉันไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่ม.ปลาย
จนจบปริญญาโทและเอกที่อเมริกา
ฉันไม่มีเพื่อนที่เกาหลีเลยค่ะ
พ่อกับแม่เอาแต่บ่นให้ฉันแต่งงาน
ในที่สุดฉันก็กลับมาเกาหลี
แต่ต้องไปนัดบอดทุกสัปดาห์เลย
ฉันไม่มีใครให้กินข้าวด้วยกัน แบบสบายๆ เลย
ไปกินข้าวด้วยกันสบายๆ สักมื้อนะคะ
เสื้อวอร์มนั่นคงซื้อมาใหม่สินะครับ
รู้ได้ยังไงเหรอคะ
คุณก็น่าจะตัดป้ายราคาสักหน่อยสิครับ
คุณดูไม่ใช่ผู้หญิงแนวใส่ชุดวอร์มประจำ
ดูเหมือนคุณจะชอบแต่งตัวสบายๆ
ฉันเลยลองแต่งตามน่ะค่ะ
คุณฮันจียอนเลือกเมนูได้เลยครับ
คุณอยากกินอะไรก็เอาตามนั้นเลย
เป็นสุดสัปดาห์นี้เลยดีไหมคะ
ฉันมีนัดบอดตอนมื้อเที่ยง ตอนเย็นๆ ฉันว่างน่ะค่ะ
งั้นหลังคุณนัดบอดเสร็จ
ไว้เจอกันตอนมื้อค่ำแล้วกัน
งั้นคุณก็ไม่ปรึกษาแล้วใช่ไหม
คุณว่า...
ฉันจำเป็นต้องทำเหรอคะ
ก็ไม่...
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
ส่งข้อความมาที่เบอร์ฉันได้เลยนะคะ
(รองศาสตราจารย์ฮันจียอน มหาวิทยาลัยศิลปะเกาหลี)
ชนแก้ว
สุขสันต์วันเกิดนะ
นี่
วันเกิดทั้งที เค้กก็ไม่มีเหรอ
แล้วยังกล้าเรียกตัวเองว่าเพื่อนอีก
ขอโทษค่ะ พี่
- ฉันก็อยากซื้อเค้กนะคะ - ฮยอนโซ เธอรอดตัว
คนกำลังหางานทำยังไม่มีเงินใช่ไหม
ขอโทษนะ ฉันมัวแต่เตรียมอาหาร เลยลืมไปสนิทเลย
วันเกิดเธออาทิตย์หน้านะ ใจเย็นไว้น่า
แล้วเอาจริงๆ นะ
อายุขนาดนี้แล้ว เธอยังอยากเป่าเค้กอยู่อีกเหรอ
วันนี้ฉันรู้สึกแย่สุดๆ เลย
ฉันต้องอัดน้ำตาลเข้าร่าง
ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอ
เรื่องที่ทำงานน่ะ
การทำงานเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง นี่มันยากเย็นจริงๆ
อยากได้เค้กแบบไหน
รสชาติแบบไหน
นี่ ช่างเถอะ
นั่งลงแล้วชงเหล้ามา
ก็กะจะทำอยู่แล้วละ
เดี๋ยวฉันกินอะไรเผ็ดๆ เอา นี่พริกเหรอ
อือ
ทำไมมันจืดชืดอย่างนี้ล่ะ
เอาตีนไก่ไหมล่ะ
- ที่รัก ให้ไวเลย - โอเค
เผ็ดๆ เด็ดๆ แบบที่ยอรึมชอบ เผ็ดแซ่บจนแสบตูด
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
พี่คะ เชฟจอห์นที่คุยๆ กันอยู่ เป็นยังไงบ้างเหรอคะ
ไปได้สวยไหม
- เรื่องนั้น... - จอห์นจางน่ะ
ยอรึมเทเขาแล้ว
สุดยอด
ทำไมล่ะคะ
ตอนนี้เชฟจอห์นจางฮอตมากเลยนะ
เพื่อนๆ ฉันคลั่งเขากันมากเลย
- คืออย่างนี้นะ... - จอห์นจางน่ะ
ยอรึมแค่คุยเล่นกับเขาขำๆ และเทเขาไปแล้ว
ว้าว สุดยอด พี่คะ ฉันอยากเป็นเหมือนพี่ให้ได้เลย
ไม่นะ อย่าได้เป็นเหมือนพี่เด็ดขาด
ทำไมล่ะ พี่เป็นต้นแบบของฉันเลยนะ
ยอรึม ซึมๆ อยากจึ้งต้องกินตีนไก่เผ็ด
ยอรึม รสชาติแห่งไฟแผดเผา
จากที่ฉันคิดนะ
ยอรึมแค่ดวงตก
ใครนะ คนนั้นน่ะ
คนที่เธอเกือบได้แต่งงานด้วยน่ะ พี่อินอู
ตั้งแต่งานแต่งของเธอ กับพี่อินอูเป็นหมัน
เธอก็ไม่เคยคบใครจริงจังอีกเลย
ที่รัก จู่ๆ พูดเรื่องคิมอินอู ขึ้นมาทำไม
วันเกิดพี่เขาแต่ดันพูดเรื่องแฟนเก่า เสียมารยาทมาก
เขาไม่ใช่แค่แฟนเก่านะ
ยอรึมของเรารักเขาจริงๆ
ตอนเลิกกับเขา เธอเสียสภาพสุดเลย
ร้องห่มร้องไห้...
เลิกพูดเรื่องคิมอินอูได้แล้ว
เดี๋ยวสิ
จำกันได้ไหม
ฉันโกรธเพราะมันทำเราลำบากกันไปหมด
ทุกคน หยุด
ห้ามใครเอ่ยชื่อนั้นอีก
คุยเรื่องอื่นกันนะ ชนแก้ว
เขาเป็นโวลเดอมอร์หรือไง
ทำไมถึงเอ่ยชื่อเขาไม่ได้
เงียบไปเลย เงียบๆ
สุขสันต์วันเกิดนะ
ขอบใจนะ
คิมอินอูๆ
วันนี้ผมอาจแพ้แล้วละครับ
อร่อยมากเลย
ผมรู้แล้วครับว่าทำไมซีอิ๊วหมักเจ็ดปี ถึงเข้ากับรามยอนได้ดี
ถ้าอย่างนั้นไว้พบกันใหม่ คราวหน้านะครับ
อาจารย์ท่านไหนจะมารังสรรค์เมนูรามยอน รอติดตามชมได้เลยครับ
รามยอนเชฟ
ซอฟต์ไอศกรีมอร่อยก็จริงนะ
แต่โคนมันคอยจะเละตลอดเลย
ฉันไม่ชอบกินโคนมันเลย
งั้นก็ซื้อแบบถ้วย อย่าซื้อแบบโคนสิ
แต่ฉันขี้เกียจใช้ช้อนตักกินนี่นา
เธออ่อนแรงจนยกช้อนไม่ไหวแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้ไม่มีแรง ฉันแค่ขี้เกียจ
รู้แล้วๆ เอามานี่มา
ทำไมล่ะ
สุดยอด
ท้องไส้นายนี่ดีจริงๆ นะ
สุดยอด นับถือเลย
จำได้ไหม ฉันเคยใช้มือเปล่า รองอ้วกเธอมาแล้วนะ
จะพูดเรื่องนั้นขึ้นมาทำไม
หลังจากเลิกกับคิมอินอูน่ะ
เธอเอาแต่เมาแล้วก็อ้วกทุกวันเลย
สุดท้าย...
ฉันต้องเริ่มพกถุงพลาสติกติดตัวไว้เลย
เลิกพูดเรื่องนั้นได้แล้ว
เขาไม่เคยติดต่อมาเลยเหรอ หลังจากที่จบกันไป
อือ
จบบริบูรณ์
หมอนั่นใจเด็ดจริงๆ
ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็คงไม่ติดต่อมาเหมือนกัน
ตอนนั้นเหมือนฉันโดนอะไรเข้าสิงเลย
ความรักไม่สำคัญเท่าหน้าที่การงาน
ทิ้งผู้ชายสมบูรณ์แบบ ที่คุกเข่าขอฉันแต่งงาน
ฉันน่าจะหยุดพักสักนิด
หรืออย่างน้อยก็แต่งงานกัน แล้วยอมมีรักทางไกลสักหน่อย
ยังเสียดายอยู่เหรอ
ไม่ได้เสียดายหรอก
แค่บางครั้ง
ฉันก็คิดถึงมันอยู่บ้าง
ถ้าตอนนั้นฉันแต่งงาน มันจะเป็นยังไงนะ
ตอนนั้นน่ะ
สิ่งที่เคยสำคัญกับฉัน
มันช่างจิ๊บจ๊อยและไม่สำคัญอะไรเลย
ฉันน่าจะยอมสละเวลาให้มัน และผ่อนคลายกว่านั้นหน่อย
ตอนนั้นเธอกำลังเตรียมตัว เพื่อหน้าที่การงานนี่นา
รายการทดลองออกอากาศ รายการแรกของฉันไม่ได้รับเลือกด้วยซ้ำ
ฉันไม่ได้ทำรายการดีเด่อะไรสักหน่อย
ทำไมฉันถึงยอมทิ้งทุกอย่างเพื่องานนะ
รอด้วยสิ
มาเร็วๆ สิ
ฝันดีนะ
อืม เธอก็ด้วย
อะไรเนี่ย
รักฉันไหม
พี่
เธอเขย่ามันทำไมล่ะ
- ฉันไม่ได้เขย่านะ - มานี่เลย
อย่านะ
มานี่
ยอรึม
เลิกร้องสักทีเถอะ
ยอรึม ขอร้องละ
เธออยากให้ฉันทำอะไร
ถ้าฉันขอให้อยู่ พี่จะอยู่ไหม
จะให้ฉันลาออกงั้นเหรอ
พี่ไม่ได้จำเป็นต้องไปแต่แรกนี่นา พี่เสนอตัวจะไปเอง
เธอก็ให้ค่ากับงานมากไม่ใช่เหรอ
แล้วทำไมฉันถึงจะไปต่างประเทศไม่ได้
ฉันไม่ชอบที่พี่ตัดสินใจ โดยไม่คุยกับฉันก่อนไง
การไปกับฉันมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ
เธอใช้วันลาไปก็ได้นี่นา
เธอเคยพูดเองด้วยซ้ำว่า อยากไปอยู่ต่างประเทศสักพัก
เธอเคยพูดเองว่าอยากพัก
รู้ไหมว่าช่วงเวลานี้สำคัญกับฉันแค่ไหน
เพื่อนรุ่นเดียวกันแซงหน้าฉันไปหมดแล้ว จะให้ฉันหยุดไปแต่งงานได้ยังไง
อยากให้ฉันแก่ตัวไป โดยไม่มีงานเป็นชิ้นเป็นอันเหรอ
เลิกทะเลาะกันเถอะ
เราคุยเรื่องนี้กันมาหมดแล้ว
ให้ฉันได้ไปอย่างสบายใจเถอะ
ฉันไปโซลสภาพนี้ไม่ได้หรอก
ขืนเป็นแบบนี้ได้รถชนตายกันทั้งคู่แน่
งั้นพี่ไปโซลคนเดียวแล้วกัน
ยอรึม
- ปล่อยฉัน - คูยอรึม
รู้ไหมว่าพี่เห็นแก่ตัวมาก
ฉันทำเหมือนว่า ทุกอย่างมันไม่เป็นไรไม่ได้
ทำไมต้องมาชุนชอนด้วย ทำไมไม่ไปซะเลย
ทำไมต้องให้ความหวังฉันด้วย ฉันเกือบคิดว่าพี่จะไม่ไปแล้ว
ฉันคิดจริงๆ ว่าพี่จะไม่ไป
ถ้าไม่คิดจะอยู่เกาหลี พี่ก็กลับไปคนเดียวเถอะ
แอบงีบเวลางานเหรอ
(จดหมายลาออก)
รุ่นพี่ครับ
คนขับรถไม่มาครับ
- เอาไงดีครับ - นายก็ขับเองสิ
- ผมเหรอ - นายมีใบขับขี่ประเภทหนึ่งหรือสอง
หนึ่งครับ แต่ผมไม่เคยขับรถตู้มาก่อน
ผมทำได้ครับ
ผมจะขับเอง
ว่าแต่ทำไมตากล้องยังไม่มาอีกล่ะ
เห็นว่าจะไปเข้าห้องน้ำ หรือจะอึอยู่นะ
นี่ คังแชรี
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเธอ
มันเป็นเพราะเธอ
เพราะคอมเมนต์ด่าฉันพวกนั้น
ตอนนี้ฉันต้องรับยาและเข้ารักษาตัวแล้ว
ทำอะไรกับมันหน่อยสิ
ฉันจะฟ้องเธอ
เอาเลย ฟ้องสิ
แต่ว่า...
ฉันแน่ใจว่ามันระบุไว้ในสัญญานะ
ผู้ร่วมรายการ ไม่มีสิทธิ์ใดๆ ในการตัดต่อ
ผู้ร่วมรายการไม่มีสิทธิ์ใดๆ เหนือบันทึกภาพการถ่ายทำ
คังแชรี นังมารกลับกลอก
ฉันขอร้องเธอแล้วนี่นา
ได้โปรดเถอะ ฉันขอร้องละ
ได้โปรดลบตอนนั้นออกเถอะน่า
คุณก็รู้ดีว่ามีกล้องบันทึกภาพอยู่
ทำไมถึงมาโทษฉันล่ะ
คุณก็ได้ผู้ติดตามบนอินสตาแกรม เพิ่มตั้งสามเท่านี่นา
ไปโฆษณาขายยาลดน้ำหนักถูกๆ ของคุณเถอะนะคะ
ฉันจะฆ่าเธอ
หลังจากตอนของสัปดาห์ที่แล้วออกอากาศ เธอก็โดนคอมเมนต์ด่าเป็นล้านเลย
ชื่อของเธอติดอันดับคำค้นหายอดนิยม อยู่สองสามวันเลยครับ
ฉันไม่ได้ดูเลย
(ความคิดเห็น)
ปล่อยออกอากาศโดยไม่ตัดต่อเลยเหรอ
ผอ.ก็ยอมให้ออกอากาศเหรอ
แล้วไม่มีการตัดต่อเลยเหรอ
ฉบับสุดท้ายเสร็จนาทีสุดท้าย ก่อนออกอากาศครับ
พวกเขาเลยปล่อยออกอากาศ เพื่อเลี่ยงปัญหาที่จะตามมา
สุดยอดเลย
ชั่วร้ายจริงๆ
ปิดเถอะ
นึกว่าคุณจะใส่ชุดวอร์มมาซะอีก
ทำไมแต่งหล่อมาเลยล่ะคะ
ผมรู้ว่าคุณฮันจียอนชอบชุดแนวนัดบอด
ผมเลยแต่งมาแนวนั้นน่ะครับ
เลือกเมนูได้หรือยังครับ
ฉันว่าคุณต้องชอบแน่ๆ ค่ะ
เมนูนี้ไม่ดูเป็นการชี้นำไปหน่อยเหรอ
คราวก่อนก็เรื่องหน้าอก
หรือฉันจะคิดมากไปเอง
กินสิคะ
สุกหมดแล้วค่ะ
คุณคงชอบปลาไหลสินะครับ
มันเป็นอาหารที่ช่วยเรื่องความอึดนี่คะ
ช่วงเปลี่ยนฤดูกาล การกินอาหารที่ดีต่อร่างกายมันดีนี่คะ
ความอึด
กินเยอะๆ นะคะ
ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
ห้ามไม่ให้ผู้หญิงขึ้นเรือเด็ดขาด
แต่ตอนคุยกับนักเขียนของเรา คุณอนุญาตแล้วนี่คะ
ก็พวกเขาบอกว่าโปรดิวเซอร์จะมา ฉันก็เลยอนุญาต
ฉันนี่แหละค่ะ โปรดิวเซอร์
ฉันนึกว่าโปรดิวเซอร์จะเป็นผู้ชายไง
ผู้หญิงเข้าใกล้เรือถือเป็นลางร้าย
ปลาจะพากันหนีหมด
นี่มันปี 2022 แล้ว ยังงมงาย เรื่องผู้หญิงกับเรืออีกเหรอครับ
ไต้ก๋ง แบบนี้มันกีดกันทางเพศนะครับ
- ว่าไงนะ - ซังอู พอแล้ว
ยกเว้นฉัน ทีมงานผู้ชายคนอื่น ขึ้นเรือได้ใช่ไหมคะ
ถ้ามีแต่ผู้ชายก็ไม่มีปัญหา
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะอยู่ทางนี้เอง นายไปแล้วกำกับรายการด้วย
รุ่นพี่ครับ แบบนี้มันอุกอาจเกินไปนะครับ
เรือลำนี้คือทั้งชีวิต และหมายถึงการมีตัวตนอยู่ของเขา
เราเป็นแค่แขกของเขา
ถึงจะอุกอาจไปบ้าง เราก็ต้องทำตามกฎของเขา
งั้นถ้าหยุดไว้แค่นี้ แล้วหาเรือลำอื่น...
เราไม่มีเวลาหรอก ไม่อยากให้ตอนนี้ออกอากาศเหรอ
นายทำได้อยู่แล้ว
แค่กำกับไปตามคิว มีอะไรก็โทรหาฉัน
ถ้าผมทำพังล่ะครับ
ฉันรู้ว่านายทำได้
ถ้าเป็นเรื่องอะไรเล็กๆ น้อยๆ
ก็ถามจากพี่ๆ ตากล้องเอา
อยากจะบ้าตาย
ซังอู นายต้องทำได้แน่
ต้องการอะไรก็โทรหาฉันนะ
โธ่เอ๊ย
อยากจะบ้าตายจริงๆ
(ร้านขายของ)
- ที่รัก ข้างนอกนี่ดีจังเลย - ใช่ไหมล่ะ
(ฮเยจิน)
อือ ฮเยจิน
ยอรึม
ตอนนี้ช่องโฮมชอปปิง กำลังขายยาบำรุงกระเทียมดำ
อยากได้ไหม
อือ สั่งเผื่อฉันด้วยนะ
ทำไมเสียงเธอเป็นแบบนั้นล่ะ
ฮเยจิน
ชีวิตมันคืออะไรเหรอ
ถ้ามันต้องทุกข์ทรมานแบบนี้ แล้วเราจะอยู่ไปเพื่ออะไร
ทำไม มีเรื่องอะไรอีก
ว่าไงนะ
(ฮเยจิน)
คุณจียอน
สักครู่นะครับ ผมต้องรับสายนี้
อือ ฮเยจิน
ว่าไงนะ
(คูปองของขวัญจากร้านสะดวกซื้อ)
ขอโทษด้วยครับ พอดีเป็นเรื่องด่วน
ของเขาอร่อยดีนะครับ
อร่อยใช่ไหมล่ะ
- เราสั่งเพิ่มดีไหมคะ - เอาสิครับ
ขอโทษครับ
ข่าวต่อไป
ที่ท่าเรือเกาะคังฮวา พบศพคุณคู อายุในช่วงวัย 30 ปี
คุณคูขึ้นเรือประมงจับปู...
ดูสภาพซะก่อน
ดูไม่จืดเลย
ทำไมมานั่งโยกหัวอยู่นี่ เป็นนักร้องเพลงร็อกเหรอ
นายมาที่นี่ได้ไง
ฉันก็แค่อยากมาดูทะเล
แล้วก็กลัวว่าจะได้เจอเธอเป็นศพด้วย
เธอกินหมดนี่เลยเหรอ
ทั้งหมดนี่ยัดเข้าท้องเธอได้เหรอ
จะมาหาเรื่องกันเหรอ
ไปนอนในรถเถอะ
อีกตั้งสามชั่วโมงกว่าจะเช้า
ไปกันเถอะ
ฉันเอาเงินจากกระเป๋านายไป สองหมื่นวอนนะ
ขอบคุณนะ แจฮุน
ฉันจะคิดดอกเบี้ยให้ดู
เฮ้อ ดีจัง
ได้มาแน่นๆ เลย
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ซังอู เก่งมาก
ดื่มนี่ก่อนสิคะ
ขอบคุณมากค่ะ ดื่มนี่ก่อนค่ะ
ไต้ก๋งเรือ
ยินดีด้วยค่ะ จับปูได้เยอะเลย
อยู่ที่นี่คนเดียวทั้งคืนเลยเหรอ
โปรดิวเซอร์ทิ้งกองถ่าย กับทีมงานไม่ได้หรอกค่ะ
นายถ่ายรายการมาทั้งคืนแล้ว
ฉันจะขับให้เอง
ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เหนื่อยเลย
วันนี้เป็นวันดีๆ อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง
ฉันไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง กับการขับรถของนาย
ขึ้นรถเถอะ
- หลับสบายดีไหม - ครับ
รุ่นพี่ครับ
ขอบคุณครับ
เรื่องอะไร
ผมได้เรียนรู้จากรุ่นพี่เยอะเลยครับ
โดยเฉพาะการถ่ายทำคราวนี้
รุ่นพี่เท่จริงๆ นะครับ
ฉันไม่ได้ลงเรือด้วยซ้ำ นี่เป็นฝีมือนายล้วนๆ เลยนะ
ถ้าลำพังเป็นผม ผมคงโมโหแล้วยกกองไปแล้ว
แต่รุ่นพี่กลับใจเย็นและนั่งรอทั้งคืน
ไม่ธรรมดาจริงๆ ครับ
การทำงานมันลำบากใช่ไหม
รุ่นพี่ก็คอยแต่จะว่า
เวลางานกับเวลาส่วนตัวก็เละเทะ
อาจมีตำแหน่งโปรดิวเซอร์ ให้น่าภาคภูมิใจ
แต่จริงๆ ก็เป็นเบ๊ดีๆ นี่เอง
มันเหนื่อยใช่ไหมล่ะ
พูดตามตรง...
มันเหนื่อยครับ
ซังอู
ฉันจะตั้งตารอดู รายการที่นายทำด้วยตัวเองนะ
นายน่าเชื่อถือและพึ่งพาได้
ฉันรู้ว่านายมีศักยภาพ และทุ่มเททำสุดความสามารถเสมอ
ฉันถึงได้ไว้ใจนายเสมอ และจะตั้งตารอวันได้ร่วมงานกับนายนะ
ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
รุ่นพี่มีความสุขไหมครับ กับการทำรายการวาไรตี้
ลองคิดแบบนี้ดูนะ
งานของเราเป็นงานในฝันของใครสักคน
โปรดิวเซอร์รายการทีวี เป็นงานที่พิเศษมาก
มันเป็นงานที่คนอีกมากมาย ทำได้แค่ใฝ่ฝันถึง
และเฝ้ามองอยู่ไกลๆ
ฉันเองก็เหมือนกัน
ก่อนที่งานนี้จะกลายมาเป็นชีวิตฉัน ฉันก็อยากทำงานนี้แทบตาย
ฉันเลยต้องเคารพและรับผิดชอบ ต่อโอกาสที่ได้รับมา
เรตติ้งแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ เท่ากับคน 500,000 คน
ฉันยอมทำได้ทุกอย่าง
เพื่อคน 500,000 คน ที่ดูรายการของเรา
ไปกันเถอะ
(ใบลาออก)
ไอ้ยุงชั่วนั่นมันกัดหน้าฉัน
(วันเกิดของฉัน)
(อาณาจักรแห่งรัก 24.5 เปอร์เซ็นต์)
(รามยอนเชฟ 0.56 เปอร์เซ็นต์)
ผอ.คะ
ให้โอกาสเราอีกสักครั้งนะคะ
ผมคุยกับเบื้องบนมาแล้ว ว่าสัปดาห์ที่แล้วจะเป็นตอนสุดท้าย
ไปแจ้งนักเขียนกับทีมงาน แล้วสะสางบัญชีต่างๆ ซะ
เสร็จแล้วมาแจ้งเราด้วย
รุ่นพี่ครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ไม่เป็นไรหรอก
ทุกคนเป็นไงบ้าง
พวกเขาต่อสายโทรศัพท์ และหางานทำกันอยู่
แต่ดูไม่ดีเท่าไรหรอกครับ
ขอโทษครับ ผมน่าจะทำให้ดีกว่านี้
นายจะขอโทษทำไม
ต้องเป็นความผิดของโปรดิวเซอร์สิ
- สัปดาห์หน้าเตรียมงานเลี้ยงด้วยนะ - เดี๋ยวครับ
- พวกรุ่นพี่คนอื่นๆ รอรุ่นพี่อยู่นะ - รอฉันทำไม
วันนี้วันเกิดรุ่นพี่ไงครับ เราก็ต้องเป่าเค้กสิ
วันนี้รุ่นพี่ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่
ทุกคนต้องตกงาน ฉันจะมามัวฉลองอยู่ได้ยังไง
ซังอู
ถ้าใครอยากดื่ม ก็เอานี่จ่ายนะ
ฉันไปละ
นี่
ผู้ช่วยเธอเป็นไง ซังอูคนนั้นน่ะ
ทำไม
รามยอนเชฟโดนยกเลิกแล้วนี่
ได้ยินว่าเขาเก่ง ฉันเลยจะดึงตัวเขามาช่วยทำซีซันสอง
เขาตั้งใจทำงานและหัวไวด้วย
โอเค งั้นเขาเป็นของฉันแล้วนะ ยังไงเธอก็ต้องหยุดสักพักนี่นา
เดี๋ยวนะ
ผอ.จะเอาเธอไปไว้ที่อื่นไหมนะ
เรื่องนั้นมันไม่ใช่ธุระของเธอนะ
โทษที ฉันไม่ได้สนใจอะไรเธอหรอก
ฉันแค่อยากได้ตัวผู้ช่วยเธอ
หน้าเธอไปโดนอะไรมาล่ะ
วันเกิดจะทำอะไรเหรอ
เธอไม่มีเพื่อน ก็คงไม่มีนัดหรอก
นายโทรมาทำไม
ฉันคิดว่าพอจะเป็นเพื่อนบ้านจิตใจดี ที่ช่วยเหลือเธอได้
วันนี้อากาศอบอุ่นและเป็นวันที่ดี
ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากนายหรอก
งั้นเหรอ
เธอจะจัดงานฉลองใหญ่เหรอ
อือ เลิกกวนใจฉันได้แล้ว
เป็นอะไรของเธอ
(ฮันจียอน)
คุณจียอน
คุณแจฮุน
ฉันโทรไปปุบปับ คุณคงตกใจสินะคะ
ไม่หรอกครับ
ผมก็รู้สึกผิดกับคราวก่อนด้วย
คุณจียอน
มีเรื่องด่วนเข้ามา
ผมขอโทษจริงๆ นะครับ
แต่ผมต้องไปเดี๋ยวนี้เลย ขอโทษด้วยครับ
คราวหน้า
คุณจียอนว่างเมื่อไร ผมขอเลี้ยงมื้อค่ำสักมื้อนะครับ
ขอโทษจริงๆ ผมต้องไปแล้ว
คราวนี้ทิ้งฉันอีกไม่ได้แล้วนะคะ
ไม่ต้องห่วงเลยครับ
(แม่)
(ลูกสาวแม่)
แม่
ลูกสาวแม่ ได้กินซุปสาหร่ายหรือยัง
วันนี้เราติดต่อลูกไม่ได้เลยทั้งวัน
ขอโทษค่ะ วันนี้หนูยุ่งทั้งวันเลย
ลูกสาวพ่อ สุขสันต์วันเกิดนะ
พ่อกับแม่ไปตลาดกันมา
เราเหมาข้าวของ มาเตรียมทำคัลบีกับจอนด้วยนะ
สุดสัปดาห์นี้ ลูกจะกลับบ้านใช่ไหม
ยอรึม วันนี้พอจะกินคัลบี
แล้วเตรียมจอนฟักทองของโปรดลูกไว้
กว่าลูกจะมา ก็พร้อมพอดี
สุดสัปดาห์นี้อย่านัดถ่ายทำอะไร แล้วกลับมาบ้านนะ
พ่อคิดถึงลูกมากนะ
เพราะลูกทำรายการรามยอน คงไม่ได้กินแต่รามยอนทั้งวันหรอกนะ
คนเราน่ะ ต้องกินอาหารดีๆ ให้ครบสามมื้อนะ
หนูกินดีอยู่ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงค่ะ
เรารักลูกนะ
ยอรึม
แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
ขอบคุณแม่ด้วยนะคะ
ที่คลอดหนูมาเมื่อ 37 ปีก่อน แม่คงลำบากแย่เลยนะคะ
หนูรักพ่อกับแม่นะ
(ยอรึม สุขสันต์วันเกิด เดี๋ยวเจอกันนะ)
เชิญค่ะ
ขอคิมบับทูน่าที่นึงค่ะ
ค่ะ
ทำไมคุณจียอนถึงชอบคลิมท์ล่ะครับ
คลิมท์เหรอคะ
ผลงานของเขาแสดงถึงความรัก และความเหงาในเวลาเดียวกัน
คลิมท์ขึ้นชื่อเรื่องเจ้าชู้
หลังจากเขาไปได้...
ครับ
สองปี...
เขาก็พบกับช่วงตกต่ำ...
ขอบคุณค่ะ ขอให้โชคดีนะคะ
พอมาถึง ณ จุดหนึ่งในชีวิต วันเกิดก็ไม่ใช่วันสำคัญอะไร
วันนี้วันเกิดฉัน งั้นฉันเลี้ยงเอง
วันเกิดครบ 20 ปีของฉัน
เปี่ยมไปด้วยเสียงหัวเราะ และความสนุกสนาน
วันเกิดครบ 37 ปีของฉัน
ก็เหมือนกับวันอื่นๆ อีก 365 วันของปี
วันที่รายการของฉันถูกยกเลิก
วันที่ฉันแอบร้องไห้ ตอนโทรคุยกับพ่อและแม่
วันที่ฉันกินคิมบับทูน่า เป็นมื้อเย็นตามลำพัง
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่สำคัญอะไร
ถึงจะคิดว่ามันก็เป็นแค่วันอีกวัน
แต่บางครั้ง...
ฉันก็อยากใจสั่นบ้าง
ฉันอยากเป็นคนพิเศษบ้าง
ในบรรดา 365 วันของปี อย่างน้อยวันนี้
ฉันก็อยากเปล่งประกายบ้าง
ยอรึม
สุขสันต์วันเกิด
ฉันกลับมาเกาหลีได้สองสามวันแล้วละ
ฉันคิดถึงเธอนะ
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
ฉันขอเวลาเธอสักเดี๋ยวสิ
ฉันอยากคุยกับเธอ
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับพี่
นี่
เค้กจากร้านที่เธอชอบ
ร้านเขายังเปิดอยู่เลย
ไปซะ
ที่นี่ไม่ต้อนรับพี่
วันนี้ฉันจะกลับก่อน
แต่...
ฉันจะกลับมาอีก
ตอนอยู่นิวยอร์ก
ในวันเกิดเธอ ฉันจะคิดถึงเกาหลี...
มากกว่าตอนเป็นวันเกิดฉันซะอีก
อะไรน่ะ
เขามาทำไม
มาอวยพรวันเกิด
(เบเกอรี่ 054)
เหลือเชื่อเลยจริงๆ
เข้าบ้านกันเถอะ
ไม่มีไหวพริบเอาซะเลย
ฉันตกใจเลยที่นายซื้อเค้กมา
งานฉลองใหญ่ของเธอเลิกไวเหรอ
ทำไมกลับบ้านเร็วนักล่ะ
เปิดไวน์มาเถอะ
ฉันจะจุดเทียนปักเค้กให้เธอด้วยนะ
พอเลย อย่านะ
หยุดเลย
พอสักทีได้ไหม ฉันอายนะ
- ไม่อยากมองเลย - ทำไมล่ะ น่ารักจะตาย
น่าอายจริงๆ นะ
- สุขสันต์วันเกิด เป่าเลย - ไปไกลๆ เลย
ยินดีด้วยครับ
ขอบใจนะ แจฮุน
ชนแก้ว
เพราะนายแท้ๆ ฉันถึงยิ้มออก
ไม่ได้เจอเขามาตั้งนาน เป็นไงบ้างล่ะ
คิมอินอูน่ะ
เป็นไงบ้างที่ได้เจอเขา หลังจากไม่ได้เจอกันมานาน
แจฮุน
วันนี้รายการฉันถูกยกเลิกละ
ตอนนี้ทีมงานฉันครึ่งหนึ่งตกงานอยู่
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
จะไม่เป็นไรได้ไง
ถ้าต้องได้เจอเขาอีก
ฉันก็อยากเจอเขา แบบที่ไม่มีอะไรต้องอาย
ไม่ใช่แบบในวันนี้
แต่เป็นในวันดีๆ
ฉันแค่อยากย้ำให้แน่ใจ
อย่ากลับไปคบกับคิมอินอูเชียวนะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว
แต่นายจะมาสนใจทำไม
ถ้าเธอเริ่มคบใคร ฉันก็เบื่อสิ
เบื่อจริงๆ เลยละ
ฉันเป็นตุ๊กตาแก้เบื่อของนายเหรอ
ฉันก็เป็นตุ๊กตาแก้เบื่อ ของเธอเหมือนกัน
คิมอินอูน่ะ
เขาตกลงไปทำงานต่างประเทศ โดยไม่ปรึกษาเธอ
เขาแค่บอกให้เธอรู้เฉยๆ
ขอเธอแต่งงาน แล้วจะพาเธอไปเมืองนอกเหรอ
เขาไม่ได้นึกถึงเธอ ชีวิตเธอ หรืองานเธอด้วยซ้ำ
นายเพิ่งเคยพูดอะไรแบบนี้ เป็นครั้งแรกเลยนะ
นอกจากจะเจอคนที่ใช่จริงๆ
เราก็อยู่สร้างความสุขให้กัน ไปแบบนี้เถอะ
นั่นอะไรน่ะ
มุ้งกันยุง
จริงสิ
นายมีเวลาเมื่อไร มาช่วยฉันต่อด้วยนะ
นี่คู่มือ
- ต้องเริ่มยังไง - ขอดูก่อน
เสาที่มีเขี้ยวโผล่มาคือตัวผู้
เสาที่มีรูคือตัวเมีย
ใส่เสาตัวผู้เข้าไปในเสาตัวเมีย
- ใส่แล้วไงต่อ - หมุนเลย
ใส่เสาตัวผู้ในเสาตัวเมีย แล้วก็หมุน
ใส่
ใส่ได้พอดีไหม
- เสาตัวเมีย - เสาตัวผู้
แจฮุน ไม่ใช่ตรงนั้น
ยกขาขึ้นหน่อยสิ
สอดเข้าไปดีๆ สิ
เดี๋ยวก่อนๆ
โอเค เข้าได้แล้ว
- เข้าแล้วเหรอ - โอเคๆ
ยากกว่าที่ฉันคิดแฮะ
คืนนี้ฉันจะได้นอนสบายเพราะนายเลย
แต๊งกิ้ว
สบายกว่าที่คิดด้วยนะ
ใช่ไหมล่ะ น่าจะซื้อมาตั้งนานแล้ว
ได้จับยุงหรือยัง
ยังไม่ได้จับเลย
มันกัดหน้าเธอแท้ๆ
ยังปล่อยมันไว้อีกเหรอ
ก็ต้องเห็นมันก่อนสิถึงจะจับได้
ฉันซื้อไม้ตียุงไฟฟ้ามาเลยนะ
มันยังไม่ออกมาเลย
มันต้องยังอยู่ในนี้แหละ
อย่าปล่อยให้มันดูดเลือดเธอจนหมด หาตัวมันด้วยละ
ได้
แล้วไงต่อ หลังจากที่กอดแล้วน่ะ
เล่ามาให้ละเอียดหน่อยซิ
นานแล้วนะ ที่ไม่มีใครสักคนมามองฉันแบบนั้น
- มองยังไง - มองด้วยสายตาดูดดื่ม
ลูกชายฉัน เป็นยังไงบ้างคะ
ฉันถูกใจคุณจีฮยอนมากเลย
เราค่อยๆ ทำความรู้จักกันอยู่ค่ะ
แจฮุนกับยอรึมน่ะ ไม่ใช่ผู้ชายกับผู้หญิงนะ
พวกเขาคือมนุษย์คนหนึ่งกับมนุษย์อีกคน
เราต้องช่วยพวกเขาให้ได้อยู่ด้วยกัน
พาผู้ชายเข้าบ้านตอนตีหนึ่งเนี่ยนะ
ยอรึม ฉันยังลืมเธอไม่ได้
คำบรรยายโดย ตวงรัตน์ รุ่งเรือง