HINDI TUNAY ANG MGA PANGALAN, ORGANISASYON AT INSIDENTE
LAHAT NG KUWENTO SA EPISODE NA ITO AY KATHANG-ISIP.
In-woo!
Imposible! Paano mo nailabas si Bok-soon?
Nagbakasyon ang magulang ko, kaya bantay muna ako.
Talaga?
Bok-soon! Masaya akong makilala ka.
Ang ganda mo.
Nakita lang kita sa mga litrato. Mas maganda ka sa personal.
-Bok-soon! -Pwede ba tayo sabay maglakad?
Siyempre!
Bok-soon, tara na.
-Tara! Halika dito! -Napaka-cute mo.
Gusto mong mag-alaga tayo ng aso niyan?
-Talaga? -Oo.
Talaga? Sige, nangako ka!
-In-woo, -Bakit?
Nagpaplano akong magsimula ng pilot program.
-Ang pamagat ay Today's Pocha. -Ayos.
Gagawin ito sa naka-tent na bar sa labas.
Mga sikat na dating artista ang gaganap
at umiinom-inom sila habang pinag-uusapan ang buhay-buhay.
Bok-soon!
Nasaan si In-woo?
Ba't ka pumunta mag-isa?
Nasaan si In-woo?
Bakit?
BUKSAN
Gusto mo bang buksan ko?
Yeo-reum,
payag ka bang
pakasalan ako?
In-woo...
Oo.
EPISODE 2 MALAYONG PAGITAN
Masarap ang laman-loob.
'Di tayo kakain ng laman-loob ngayon.
-Ba't hindi? -Sumunod ka lang.
-Bakit hindi? Ano'ng kakainin natin? -Rib-eye.
Rib-eye?
Jae-hoon, gutom na ako. Uy.
Hindi, ibang lugar. Yung rib-eye shop ay naroon pa.
-Manager Kim! -Uy.
Maligayang pagbabalik! Binabati kita!
Guwapo pa rin ah.
Alam kong mahal mo ang New York, pero tatlong taon pagkaalis mo,
'di man kayo bumisita?
Nagugutom na ako. Pasok tayo.
Tayo na?
Maayos ba talaga itong lugar?
-Itong lugar, 'yong karne. -Oo?
Natutunaw na lang sa bibig.
-Talaga? -Oo, natutunaw na lang.
-Umorder ka ba ng masarap? -Siyempre po.
-Welcome! -Pakiusap, mesa para sa dalawa.
Maghihintay pa kayo, ayos lang ba?
Naghihintay na nang ganitong oras?
Oo, kakakuha lang ng huling mesa.
-Maghihintay ba tayo o sa iba na? -Ano'ng oras na ba?
Kailangan ko na ring bumalik pagkakain.
Kung gayon...
sa ibang araw na lang.
-Pasensya na. -Ayos lang.
-Magandang araw. -Tara na.
In-woo! Ano'ng problema?
Wala lang.
Babalik ako agad.
Sabi mo ikaw ang magbabayad, tama? 'Di ako kakain ng buckwheat noodles.
Pupunuin ko ng karne ang tiyan ko.
May konsyensya ka pa ba?
Bakit? Ano'ng problema?
Krimen ang kumain ng karne na walang noodles.
Kahit busog ka na, kailangan mong isama ang noodles.
-Gagawin ko iyan. -Huwag mo akong biguin.
Sino ka ba? Ano'ng mayro'n sa inyo?
-Sino ka ba sa tingin mo? -Ako?
Bakit? Ako ang lalakeng nagpapabilib sa kanya.
Ayaw ko ng mga fling-fling.
Lalo na...
sa babaeng interesado ako gaya niya.
Wala kang mga fling?
Lalo na sa misteryosang babae tulad ko?
Ang husay, 'di ba?
Ayos na rin.
Sabihin mo ang totoo. Gusto mo, 'di ba?
-Lagi ka bang dumdakdak nang ganito? -Ano'ng sabi mo?
Ang kapal mo naman! Paano mo nasasabi 'yan?
Ang umaasenso dahil sa dila ay babagsak din dahil sa dila.
Kaya umayos ka.
-Huwag ka mang-aakit ng kahit sino. -Naakit ka ba sa akin?
Gano'n pala. Naakit ka nga. Naakit ka!
Lumalabas pa lang ang alindog ko. Matinding alindog.
Tumahimik ka na't kumain.
Tingnan mo ang karne! Kumakatas 'yong karne.
Kain pa.
Dalawang sabay! Subukan mo rin.
Tingnan mo. Ako si Gu Yeo-reum!
Aalis na ako.
-Uy. 'Di mo ba dadalhin itong bulaklak? -Gusto mo bang dalhin ko 'yan sa trabaho?
Ang punto ng bulaklak ay ipagmayabang. Kailangan mong dalhin.
Ayaw kong mawalan ng pag-asa dahil may bulaklak ako na walang halaga.
Dapat, lagi kang handa at mukhang walang jowa.
Maling estratehiya 'yan.
Dudumog ang lalake 'pag mukhang may karga ka.
Bayaan mo na.
Sobrang bigat niyan para dalhin. Iuwi mo na lang 'yan.
Sige, Yeo-reum. Tingnan mo kung bibilhan pa kita ng kahit ano.
Paalam. Pwede mo bang ipasok sa ref lahat ng mga pinamili kahapon?
Kumuha ka ng buy-one-take-one na siomai at saging.
Hatiin mo sa gitna.
-Hindi. Umalis ka na. -Producer Gu, bulaklak mo!
Uwi na!
Producer Gu! Dalhin mo ang bulaklak mo!
Kita-kits!
'Di ako makapaniwala.
Mukhang gusto niya ng bulaklak pero ano'ng problema niya?
Wala siyang alam sa romansa.
Hay naku.
Dapat kunin ang kailangan ko.
Pwede mong kainin lahat.
Tingnan mo ang sukal. Paano ito naging bahay ng tao?
Hay naku.
Paano ka nabubuhay nang ganito?
Yeo-reum, paano ka mabubuhay nang wala ako?
Bakit mo iniiwan sa sahig ang damit mo?
Ay, Yeo-reum...
sobrang hilig mo sa komportableng damit.
Sabi na nga ba.
Lahat ay pushup bra.
Alam kong manloloko siya simula pa lang.
PROPESOR CHOI YONG-SU
Opo, Propesor?
Sige.
Magkita tayo sa lab bukas ng umaga.
Sige.
Dr. Park,
Halos nalimutan ko na ang mukha mo.
Dalasan mong ipakita ang kapogian mo.
Paumanhin.
Dapat ay kinontak muna kita.
-Kumusta ka naman? -Kamakailan...
kinuha ako bilang plastic surgeon sa isang klinika.
Ito 'yong kalalabas kong thesis. Basahin mo.
Gusto kitang makatrabaho para sa susunod kong thesis.
Ano'ng tingin mo?
Paano kita makakatrabaho?
Isa pa, hindi na ako kabilang sa medical department.
Gugustuhin ito ng mga junior student.
Pasensya na, Propesor. 'Di ko nakikitang para ito sa akin.
'Di mo pa gustong bumalik sa ospital?
Jae-hoon, ilang panahon na'ng lumipas.
Ipinagmamalaki ka ng tatay mo.
Panahon na para bumalik ka. Tutulungan kita.
Patawad, Propesor.
Ayaw kong bumalik sa neurosurgery kahit kailan.
Pasensya na.
Pakiusap, dalhin mo ito.
Magsu-shoot na kami.
Sige, galingan n'yo!
Kinansela? Direktor...
'Di makakansela agad-agad.
Pagpapasyahan ito depende sa ratings ng susunod na linggo.
Direktor, marami tayong staff sa palabas na 'yon...
"Di pwedeng bigla silang tatanggalin nang walang babala!
Alam ko!
Kaya nga titingnan natin hanggang sa susunod na linggo.
Kung makakansela ang palabas natin, mapuputol din agad ang sahod natin.
Isang bagay ang mawalan ng pera, pero paano na ang mga anak ko?
Pwes...
pagpapasyahan daw nila ayon sa ratings sa susunod na linggo.
Producer Gu.
Naniniwala ka ba diyan? Tapos na tayo.
Hindi pa.
Hindi pa tapos.
Kahit pumunta tayo sa katayan, 'di tayo babagsak nang 'di lumalaban.
Parehong resulta. Mamamatay rin naman tayo.
Itapon natin ang lahat ng naplano, at magsimula ulit tayo.
Kahit tumaas lang tayo nang 0.1%,
Gagawin ko ang lahat para kumbinsihin si Direktor.
Hello. Ito ang pangunahing manunulat ng Ramyeon Chef.
Tatawag ulit ako. Salamat.
-Producer Gu. -Ano? May maganda kang ideya?
-Asul na alimango! -Alimango?
Panahon nila ngayon! Alimango sa ramyeon?
'Di nila ililipat ang channel.
Hilingin natin si Chef John na maghubad habang nanghuhuli ng alimango,
Bakit hindi? Sa Kingdom of Love, pumayag siyang magpakita ng puwet!
Gagawin niya kaya sa'tin?
Lagi siyang naghuhubad sa SNS.
Tingnan mo.
Walang nagsasabing maghubad siya. Kusa niya lang.
Gawin natin. Ano'ng tingin n'yo?
Sige.
Maghanap ng pinakamabilis na barko para sa shoot.
Sige.
Akin na ang listahan.
Pasok.
Umupo ka rito.
Hello.
Han Ji-yeon?
Bakit ka narito?
Narito ka para ipakonsulta ang...
-dibdib? -Oo.
Alam mo bang dito ako nagtatrabaho? O nagkataon lang?
Alam ko at pumunta ako.
Tinanong ko sa Art Center Director ang klinika mo at pumunta ako.
Kilala mo mismo ang nanay ko?
Ang Art Center ay may exhibit.
Mga likha ng tatay ko, si Han Yoon-ki.
Manager at drayber niya ako, kaya kilala ko ang Direktor.
Sabay tayong kumain.
Paumanhin.
Wala akong balak makipagkita sa iba ngayon.
Kabilang ang pag-aasawa.
Sino'ng nagsabi tungkol sa pag-aasawa? Kain lang.
Mula hayskul ay nasa ibang bansa na'ko, at nag-master's at doctorate ako sa U.S.
kaya wala akong kaibigan dito.
Kinukulit ako ng magulang ko na magpakasal.
Kaya bumalik ako dito sa Korea.
Pero linggo-linggo akong may blind date. Wala akong kasabay na kumain nang husto.
Kumain lang tayo nang kaswal.
-Mukhang bago 'yang sweatpants mo. -Paano mo alam?
Kasi, dapat ginugupit mo ang etiketa.
'Di ka tipong nagsusuot ng sweatpants.
Parang gusto mo ang kaswal na pananamit, kaya gano'n ang sinuot ko.
Ikaw ang pumili ng kakainin.
Kumain tayo ng gusto mo. Nang kaswal.
Gusto mo sa katapusan ng linggo?
May blind date ako sa tanghali, kaya pwede ako sa gabi.
Pagkatapos ng blind date mo, magkita tayo para sa hapunan.
Wala kang ipapakonsulta, tama?
Tingin mo ba...
-kailangan ko ng operasyon? -Hindi...
'Di sa gano'n.
I-text mo ako sa number ko.
HAN JI-YEON, ASSOCIATE PROFESSOR SA UNIVERSITY OF KOREAN ARTS
Tagay!
Maligayang kaarawan!
Uy.
Ni hindi man lang kayo bumili ng birthday cake?
At sinasabi n'yong kaibigan ko kayo?
Patawad, Yeo-reum.
Gusto ko sanang bumili ng isa.
Hyun-so, pwera ka. Walang pera ang naghahanap ng trabaho. Tama?
Patawad, nakalimutan ko na sa pag-aasikaso nito.
Kalma lang, sa susunod na linggo pa ang kaarawan mo. At sa totoo lang,
gusto mo pa bang mag-ihip ng kandila sa edad mo?
Ang sama ng pakiramdam ko ngayon.
-Kailangan ko ng sugar. -Bakit, ano'ng problema?
Sa trabaho lang...
Ang hirap magtrabaho para lang makaraos.
Ano'ng cake ang gusto mo?
Ano'ng uri?
Ayos lang. Umupo ka na't haluin ang inumin.
Balak ko na nga.
Kakain na lang ako ng maanghang.
-Sili ba ito? -Oo.
-Bakit walang lasa ito? -Gusto mo ng paa ng manok?
-Honey, bilis. -Sige!
Gagawin kong sobrang anghang at uusok ang tumbong mo!
Ano'ng problema niya?
Yeo-reum, kumusta kayo ni Chef John?
Maayos naman ba?
-Tungkol doon... -Si Chef John...
-Binasted na ni Yeo-reum. -Wow, talaga? Bakit?
Sobrang sikat siya ngayon. Gustong-gusto siya ng mga kaibigan ko!
-Hyun-so... -Si Chef John...
Pinaglaruan at binasted lang siya ni Yeo-reum.
Wow. Yeo-reum, gusto ko maging kagaya mo.
Hindi. 'Wag mo'kong tutularan.
Ba't hindi. Iniidolo kita.
Gusto ni Yeo-reum ng maanghang na paa ng manok.
Yeo-reum! Lasap ng apoy!
Sa tingin ko, malas na si Yeo-reum.
Sino nga 'yon? 'Yong muntik mong pinakasalan, si In-woo!
Mula nang 'di natuloy ang kasal, wala siyang tunay na karelasyon.
Ba't mo pa sinama si In-woo?
Masamang asal ang magbanggit ng mga ex sa kaarawan.
'Di lang siya basta ex. Minahal siya ni Yeo-reum.
Nagdusa talaga siya sa hiwalayan at ang dami niyang iniyak...
-Tama ka na kay In-woo. -Teka!
Naaalala n'yo ba?
Galit lang ako dahil nagdusa tayong lahat.
Tama na. Wala nang magbabanggit sa kanya.
-Iba ang pag-usapan natin. Tagay. -Si Voldemort ba siya?
-Ba't 'di pwede sabihin ang pangalan niya? -Tahimik!
-Maligayang kaarawan! -Salamat sa inyo.
Kim In-woo! Kim In-woo!
Mukhang matatalo ako ngayon.
Ang sarap nito.
Nakikita ko na kung bakit bagay sa ramyeon ang pitong-taong toyo.
Magkita tayo sa susunod.
Subaybayan para sa mga bagong eksperto sa ramyeon.
Ramyeon Chef.
Ang sarap ng sorbetes, kaso lumalambot 'yong apa.
-Ayaw kong kainin 'yon. -Eh 'di mag-cup ka, hindi apa.
Tinatamad akong magkutsara.
'Di mo na kayang magbuhat ng kutsara?
'Di ako mahina, tinatamad lang!
-Sige, akin na. -Bakit?
Wow.
Ang lakas mo kumain. Ang galing!
Naaalala mo nang sinalo ko sa kamay 'yong suka mo?
Ba't mo pa pinaalala?
Nang maghiwalay kayo ni In-woo, lagi kang lasing at sumusuka.
'Di nagtagal, nagdala na ako ng plastic bag.
'Wag mo ngang ipaalala!
'Di ka na niya kinontak? 'Yon na 'yon?
Oo. Ang katapusan.
Desidido talaga siya.
Kung ako siya, 'di ko rin gagawin.
Noong panahong iyon, parang inaalihan ako.
Mas mahalaga ang trabaho kaysa pag-ibig.
Iniwan ang perpektong tao na nag-propose sa akin.
Pwede lang sanang nagpahinga ako.
O nagpakasal man lang at magkahiwalay kami nang saglit.
Nagsisisi ka ba?
'Di ako nagsisisi.
Minsan lang...
naiisip ko.
Kung ano'ng nangyari kung nagpakasal ako.
Dati,
'yong mahahalaga sa akin ay maliliit na bagay.
'Di ako dapat nagmadali at mas nagpahinga dapat ako.
Naghahanda ka para sa career mo.
Ni hindi napili 'yong una kong pilot.
'Di naman nag-produce ng napakaganda.
'Di ko alam kung bakit isinuko ko ang lahat para sa trabaho.
-Hintay! -Bilis!
-Good night. -Sa'yo rin.
Ano ito?
Mahal mo ba ako?
In-woo!
-Ba't mo inalog? -'Di ko inalog!
-Halika rito! -'Wag mong gawin 'yan!
Halika rito.
Yeo-reum, 'wag ka nang umiyak.
Yeo-reum, pakiusap!
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Kung hilingin kong 'wag kang umalis, 'di ka ba aalis?
Aalis ba ako sa trabaho?
'Di mo naman kailangang umalis. Nagboluntaryo ka.
Wala bang halaga sa iyo ang trabaho? Ba't 'di ako pwedeng mangibang-bansa?
Ang ayaw ko, nagdesisyon ka nang 'di ako kinakausap.
Mahirap ba sa'yong sumama sa akin? Pwede mong gamitin ang bakasyon mo.
'Di ba gusto mo ring mangibang-bansa nang unti? Sinabi mo, gusto mo magpahinga!
Alam mo bang napakahalaga ng panahong ito sa akin?
Nilalagpasan na'ko ng mga kasama ko. Paano ako magpapahinga't magpapakasal?
Gusto mo ba akong tumanda nang walang career?
'Wag na tayong mag-away.
Napag-usapan na natin ito.
Paalisin mo ako nang mapayapa. 'Di ko kaya pumunta ng Seoul nang ganito.
Parang maaaksidente lang tayo dahil sa'kin!
Mag-isa kang pumunta ng Seoul.
Yeo-reum!
-Yeo-reum. -Bitawan mo ako!
-Yeo-reum! -Napakamakasarili mo.
'Di ko kayang umasta na parang maayos ang lahat.
Ba't ka pumunta sa Chuncheon? Umalis ka na lang dapat.
Ba't pinaasa mo ako? Akala ko hindi ka na aalis.
Akala ko talaga hindi ka na aalis.
Kung 'di ka mananatili sa Korea, bumalik ka mag-isa.
Tulog sa trabaho?
SULAT NG PAGBIBITIW
Producer Gu!
'Di sumipot 'yong drayber!
-Pa'no na? -Ikaw ang magmaneho.
-Ako? -May type 1 o 2 na lisensya ka ba?
Type 1, pero 'di pa ako nagmaneho ng van...
Gagawin ko. Siyempre.
Ba't wala 'yong camera director?
Pumunta sa banyo. Baka nagdeposito?
Kang Chae-ri!
Kasalanan mo ito! Dahil sa'yo ito!
Dahil sa cyberbullying, nagpapagamot ako ngayon.
Gawan mo ng paraan.
-Idedemanda kita. -Sige.
Pero...
tiyak akong nasa kontrata.
Walang karapatan ang cast sa edit ng direktor.
Walang karapatan ang cast sa nakuhang video.
Chae-ri, demonya ka!
Nakikiusap ako.
Nakikiusap ako sa'yo. I-edit mo ang bahaging 'yon.
Alam mong gumagana 'yong camera.
Ba't ako ang sinisisi mo?
Nagtriple naman ang follower mo sa Instagram,
Tumanggap ka ng patalastas sa pagda-diet.
Papatayin kita!
Tumanggap siya ng milyong pangit na komento sa nakalipas na episode.
Ilang araw na username niya ang pinakahinahanap.
'Di ko napanood.
Nilabas nila nang 'di ine-edit?
Tinanggap ito ng direktor? Nasaan 'yong post editor?
Pinadala ang final no'ng huling minuto.
Nilabas na lang nila para walang isyu.
Pambihira.
Demonya talaga.
Patayin mo na.
Akala ko pupunta ka nang naka-sweatpants.
Ba't ang ayos ng suot mo?
Alam ko gusto mo ng pang-blind date na suot.
Nagsuot ako nang maayos.
Nakapili ka na ng kakainin?
Tingin ko, magugustuhan mo.
'Di ba medyo nagpapahiwatig ang menu? No'ng nakaraan din, sa dibdib.
Masyado ba akong nag-iisip?
Kainin mo na. Luto na 'yan.
Gusto mo siguro ng eel.
Maganda para sa stamina.
'Pag nag-iiba ang panahon, maganda ang masustansyang pagkain.
Kain na.
Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo?
'Di pwedeng sumakay ang babae!
Kapitan, una ka nang nagbigay ng permiso sa manunulat namin.
Pumayag ako kasi ang sabi, darating ang producer.
Ako 'yong producer!
Siyempre, inisip kong lalaki 'yon.
Malas ang mga babae sa mga bangka!
Mawawala ang isda!
Nasa 2022 na tayo. Babae sa bangka pa rin ang isyu n'yo?
Kapitan, 'yan ay sexism.
-Ha? -Sang-woo, tahimik.
Ayos lang ba kung puro lalaki ang sasakay?
Wala akong problema kung lalaki.
Sige, salamat.
Dito lang ako. Ikaw ang magdirek.
Producer, kalabisan ito!
Buong buhay niya ang bangkang iyan.
Tayo ay mga bisita niya.
Kahit kalabisan, kailangang sundin ang batas niya.
Eh kung maghanap na lang kaya tayo ng ibang bangka...
Wala nang oras. Gusto mong walang ipalabas?
Kaya mo 'yan. Sundan mo lang 'yong papel. Tumawag ka kung may kailangan ka.
Pa'no kung magkalat ako?
Alam kong kaya mo.
Sa maliliit na isyu, tanungin mo ang camera director.
Nakakaloka.
Sang-woo, kayang-kaya mo 'yan! Tumawag ka lang!
Masama ito.
-Honey, ang ganda rito. -'Di ba?
HYE-JIN
-Hello? -Yeo-reum!
Nagbebenta sila sa TV ng pampalakas na katas ng itim na bawang.
Gusto mo rin ba?
Oo, bumili ka rin ng akin.
May problema ba?
Hye-jin, ano ang kahulugan ng buhay?
Ano ang saysay ng mabuhay kung patuloy lang na nagdurusa?
Bakit, ano'ng problema?
Ano?
HYE-JIN
Kailangan kong sagutin ito.
Hello?
Ano?
CONVENIENCE STORE GIFT COUPON
Patawad at pinaghintay kita. Mahalaga lang.
-Masarap dito. -Masarap, 'di ba?
-O-order pa tayo? -Sige.
Dito!
Sunod na balita.
Si Bb. Gu, mga edad 30, ay natagpuang patay malapit sa daong sa Ganghwa-do.
Si Bb. Gu ay sumakay ng bangkang nanghuhuli ng alimango...
Ba't mo inuumpog ang ulo mo? Rakista ka ba?
Ba't ka narito?
Gusto kong makita ang dagat.
Nag-alala rin ako na matagpuan kang bangkay.
Kinain mo lahat ito?
Nagkasya lahat sa tiyan mo?
Pumunta ka ba para makipag-away?
Matulog ka sa kotse. Tatlong oras pa bago sumikat ang araw.
Tayo na.
Kumuha ako ng 20,000 Won sa pitaka mo.
Salamat, Jae-hoon.
Hihingan ko siya ng interes.
Ang ganda rito.
Napuno siya.
Salamat sa pagsisikap.
Salamat sa inyong pagsisikap!
Sang-woo, magaling!
Pakiusap, inumin mo na rin ito.
Salamat, inumin mo ito!
Kapitan!
Binabati ko kayo sa matagumpay na paghuli.
Magdamag kang narito mag-isa?
'Di pwedeng iwan ng producer ang kanyang set at mga tao.
Buong gabi ka nag-shoot. Ako magmamaneho.
Ayos lang. 'Di ako pagod.
Maaliwalas ang langit at ang ganda ng umaga.
Ayaw kong isugal ang buhay ko sa pagmamaneho mo.
Pasok na.
Maayos ba ang tulog mo?
Producer...
Salamat.
-Para saan? -Marami akong natutunan sa inyo.
Lalo na sa shooting na ito. Ang galing n'yo.
Ni wala ako sa bangka. Ikaw lahat ang gumawa.
Kung ako lang, nataranta na siguro ako at tinapos ang shoot.
Sa halip, naging kalmado ka lang at magdamag na nagbantay.
Ang galing.
Mahirap ang trabaho, tama ba?
Pinupuna ka lagi ng nakatataas. 'Di mabalanse ang trabaho at buhay.
Dumating ka bilang producer, pero puro trabaho lang ang ginagawa mo.
Nakakapagod, tama ba?
Ang totoo...
nakakapagod.
Sang-woo,
aabangan ko ang mga sarili mong programa sa hinaharap.
Maaasahan ka at mapagkakatiwalaan.
May potensyal ka at lagi kang nagsisikap.
Kaya nga naaasahan kita lagi at nasasabik akong makatrabaho ka.
Pwede bang magtanong?
Masaya ka bang magtrabaho sa mga variety show?
Tingnan mo sa ganitong aspeto.
Pangarap ng iba ang ating trabaho.
Isang espesyal na trabaho ang maging cable TV producer.
Marami ang nangangarap lang na magkatrabaho ng ganito
at nanonood lang mula sa malayo.
Gano'n din sa akin.
Bago ko naging buhay ito, matagal ko rin itong pinangarap.
Kailangang igalang at maging responsable sa oportunidad na binigay sa akin.
Kahit 1% ng rating ng mga manonood ay 500,000 tao pa rin.
Gagawin ko ang lahat
para sa 500,000 na nanonood ng palabas natin.
Tayo na.
SULAT NG PAGBIBITIW
Kinagat ako ng pesteng lamok!
KAARAWAN KO
KINGDOM OF LOVE, 24.5%
RAMYEON CHEF, 0.56%
Direktor... bigyan mo kami ng isa pang pagkakataon.
Nakausap ko na ang mga nasa itaas. Huli na 'yong nakaraang linggo.
Ipaalam sa mga manunulat at staff at ayusin ang mga account.
Balitaan mo kami.
Producer Gu...
Ayos ka lang ba?
Ayos lang ako.
Kumusta sila?
Tumatawag na't naghahanap ng trabaho. 'Di maganda ang sitwasyon.
-Patawad. Lalo ko pa dapat pinag-igihan. -Ba't ka humihingi ng tawad?
Kasalanan ko bilang producer.
Mag-closing party tayo sa susunod na linggo.
Teka.
-Hinihintay ka ng mga senior. -Bakit?
Kaarawan mo! Kailangang may cake.
Maghapon kang 'di kumain.
Paano ako magdiriwang, kakawala pa lang ng trabaho nila.
Sang-woo.
Gamitin mo itong pambayad para sa mga gustong uminom.
Aalis na ako.
Uy.
Kumusta 'yong assistant, si Sang-woo?
-Bakit? -Nakansela ang Ramyeon Chef.
Magaling daw siya. Kukunin ko siya sa Season 2.
Masipag siya at maayos sa trabaho.
Sige, sa akin na siya. Tutal, magpapahinga ka naman.
Sandali lang.
Saan ka kaya ilalagay ng Direktor?
Wala ka nang pakialam do'n.
Pasensya na, pero wala akong interes sa'yo.
'Yong assistant director mo ang gusto ko. Ano'ng nangyari sa mukha mo?
May plano ka sa kaarawan mo? Pusta ko wala, kasi wala kang kaibigan.
Ba't ka tumawag?
Inisip kong maging mabait na kapitbahay at tulungan ka.
Masaya at pinagpala ang araw na ito. 'Di ko kailangan ang tulong mo.
Talaga? May bonggang kasiyahan ka ba?
Oo, 'wag mo akong guluhin.
Ano'ng problema niya?
HAN JI-YEON
-Hello. -Hello, Jae-hoon.
Pasensya na sa biglaang tawag.
Ayos lang.
Pasensya rin sa nangyari no'ng huling beses.
Ji-yeon. May mahalagang nangyari.
Pasensya na talaga. Kailangan ko nang umalis.
Sa susunod, kung wala kang ginagawa, ililibre kita ng hapunan.
Pasensya na. Aalis na ako.
'Di mo ako pwedeng iwanan ngayon.
'Wag ka mag-alala.
INAY
ANAK KO
Nay!
Anak! Kumain ka ba ng seaweed soup?
'Di ka namin makontak buong araw.
Pasensya na, abala ako buong araw.
Anak ko! Maligayang kaarawan!
Pumunta kami ng nanay mo sa palengke.
Binili namin ang lahat para sa ribs at Korean pancake.
Pupunta ka sa Sabado, tama ba?
Yeo-reum, ihahanda ko ang ribs at 'yong pumpkin pancake na gusto mo.
Handa na pagdating mo.
'Wag ka maglagay ng shoot sa katapusan ng linggo at pumunta ka rito.
Miss ka na ng tatay mo.
Sana hindi puro ramyeon ang kinakain mo dahil sa palabas mo.
Kailangan ng tatlong wastong pagkain bawat araw.
'Wag po kayo mag-alala. Kumakain ako nang husto.
Mahal ka namin!
Yeo-reum! Happy birthday to you!
Salamat, Nay.
Salamat at isinilang n'yo ako 37 taon ang nakalipas.
Nay at Tay, mahal ko kayo!
YEO-REUM! MALIGAYANG KAARAWAN! MAGKITA TAYO.
Welcome!
Pabili po ng tuna kimbap.
Sige, ma'am!
Bakit gusto mo si Klimt?
Klimt?
Parang pinapakita ng sining niya ang pag-ibig at kawalan ng kasama.
Kilala si Klimt na babaero.
-Pag-alis niya... -Oo.
sa loob ng dalawang taon, nawalan siya ng gana...
Salamat at sa uulitin.
Dumating sa buhay ko na nawalan ng halaga ang mga kaarawan.
Bibilhin ko dahil kaarawan ko!
Ang ika-20 kaarawan ko ay puno ng tawanan at saya.
Ang ika-37 kaarawan ko
ay parang katulad ng kahit anong araw.
Araw kung kailan nakansela ang palabas ko.
Araw kung kailan palihim akong umiyak habang kausap si inay at itay.
Araw kung kailan mag-isa akong kumain ng tuna kimbap.
Ayos lang.
Hindi mahalaga 'yon.
Tulad ng kahit anong araw.
Pero minsan...
Gusto kong lumipad ang aking puso. Gusto kong maging espesyal.
Sa 365 araw ng taon, kahit sa araw na ito lang,
gusto kong magliwanag.
Yeo-reum.
Yeo-reum... maligayang kaarawan.
Dumating ako sa Korea ilang araw na ang nakalipas.
Na-miss kita.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Bigyan mo ako ng panahon. Gusto kitang makausap.
Wala akong sasabihin sa'yo.
Heto. Mula sa tindahan ng cake na gusto mo.
Naroon pa rin.
Umalis ka na.
Hindi ka tanggap dito.
Aalis ako ngayon pero...
babalik ako.
No'ng nasa New York ako,
mas nami-miss ko ang Korea tuwing kaarawan mo...
kaysa tuwing kaarawan ko.
Ano iyon? Ba't siya narito?
Binati niya ako sa kaarawan ko.
Pambihira.
Pasok na tayo.
Kakaiba ang taong iyon.
Nagulat ako na binilhan mo ako ng cake.
Maaga ba natapos ang party mo? Ba't ang aga mong umuwi?
-Buksan mo nalang ang alak. -Magsisindi pa ako ng mga kandila.
Kalimutan mo na! 'Wag.
Tumigil ka nga.
Tumigil ka na! Nakakahiya.
-Ayaw kong tumingin. -Ba't ayaw mo? Ang cute kaya.
Nakakahiya.
-Maligayang kaarawan! Hipan mo na! -Lumayo ka!
-Binabati kita. -Salamat, Jae-hoon.
Cheers!
Nakangiti ako dahil sa'yo.
Kumusta ka ngayong nakita mo ulit siya?
Si Kim In-woo.
Pagkatapos ng mahabang panahon?
Jae-hoon.
Nakansela ang palabas ko ngayong araw.
Kalahati ng staff ko ang nawalan ng trabaho.
-Ayos ka lang ba? -Paano ako magiging ayos?
Kung makikita ko ulit siya...
gusto ko siyang makita nang wala akong kahihiyan.
Hindi sa araw na gaya nito.
Sa isang magandang araw.
Gusto ko lang makatiyak. 'Wag kang makikipagbalikan kay In-woo.
Wala akong plano.
Ba't ka nag-aalala?
'Pag nagsimula kayong mag-date, mababagot ako. Bagot na bagot.
-Manika mo ba ako? -Manika mo rin naman ako, ah.
Si Kim In-woo.
Nagtrabaho sa ibang bansa nang 'di ka kinakausap.
Sinabihan ka lang.
Gustong magpakasal sa'yo at dalhin ka sa ibang bansa?
'Di ka niya inisip, ang buhay mo, ang trabaho mo.
Ngayon ka lang nagsalita nang ganyan.
Maliban kung may dumating na talagang napakabait...
libangin natin ang isa't isa.
Ano 'yon?
Kulambo.
Ay tama, tulungan mo akong ayusin 'pag may oras ka.
Ito ang manual.
-Paano magsisimula? -Tingnan natin.
Ang tukod na may nakausli ay lalaki.
Ang tukod na may butas ay babae.
Ipasok ang lalaking tukod sa babae.
-Pagkapasok? -Ipihit.
Lalaking tukod sa babae, tapos ay ipihit.
Ipasok.
Kasya ba?
-Babaeng tukod. -Lalaking tukod.
Ja-hoon, wala roon.
-Iangat mo ang binti mo. -Ipasok mo nang maayos.
Sandali lang!
Naipasok ko na!
-Nakapasok na? -Oo.
Ang hirap din pala.
Masarap ang tulog ko, salamat sa'yo.
Maayos din pala.
'Di ba? Dapat dati ko pa binili.
-Nahuli mo ba 'yong lamok? -Hindi pa.
Kinagat 'yong mukha mo at hinayaan mong mabuhay?
Kailangan munang makita bago mahuli.
Bumili pa nga'ko ng electric na panghampas.
-Wala pa rito. -Baka narito pa.
Hanapin mo't 'wag kang papakain nang buhay.
Sige.
Tapos? Nang nagyakapan kayo?
Idetalye mo.
Matagal na nang may tumitig sa akin nang gano'n.
-Ano'ng klase ng titig? -Nangungusap!
Ano'ng tingin mo sa anak ko?
Gusto kita, Ji-yeon.
Nagkakakilala na kami.
Si Jae-hoon at Yeo-reum ay 'di lalaki at babae.
Sila ay tao at tao.
Tulungan natin silang magsama.
May dala siyang lalaki nang ala-una?
Yeo-reum. Gusto pa rin kita.