‎- เดี๋ยว ‎- เราหยุดไม่ได้นะคินซ์
‎เราทิ้งโบดี้ไว้ที่นี่ไม่ได้นะ
‎เราจะกลับมาช่วยน้อง
‎แต่ตอนนี้มันไม่ปลอดภัย เราต้องวิ่งต่อไป
‎แสงอะไรเหรอแม่
‎แสงจากข้างหลังประตูสีดำ
‎ทำไมมันถึงออกมาจากคีย์เฮาส์ล่ะ
‎แม่…
‎แม่ครับ
‎ไทเลอร์ ทำอะไรน่ะ
‎ไม่!
‎ไทเลอร์!
‎แม่ เป็นอะไรไหมครับ
‎ไม่จ้ะ แม่สบายดี
‎แน่ใจเหรอครับ
‎เปิดประตู ขอร้อง
‎เข้ามา
‎- เจ็บตรงไหนหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้น ‎- โบดี้อยู่ไหน
‎ขับรถไปก่อน
‎ทำไมไม่ได้ผลล่ะ
‎กุญแจยังไม่ครบทุกดอก
‎พวกล็อคมันเก็บไว้ดอกนึง
‎ฉันสัมผัสได้ว่ายังขาดมันไป
‎ตามหาพวกมัน หากุญแจให้เจอ
‎พวกมันอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
‎ไปถามนักประวัติศาสตร์ก่อนเลย
‎มันรู้จักคนแม่
‎ยอมบอกแน่ว่าพวกมันไปไหน
‎ถ้าลองเกลี้ยกล่อมดู
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เชมเบอร์ลินครับ กิเดี้ยน
‎มันจะตามล่าครอบครัวผม ‎ผมต้องไปเตือนพวกเขา
‎เสียใจด้วยนะโบดี้ ‎แต่เธอออกนอกที่ดินคีย์เฮาส์ไม่ได้
‎แต่ผมลอยเล่นเฉยๆ ที่นี่ไม่ได้นะ
‎ถึงจะเป็นผี มันก็ยังมีบางอย่างที่เราทำได้นะ
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ตอนฉันอยู่ในบ้านนายแล้วตำรวจมาถึง
‎ฉันพยายามหนี ‎แต่ไม่ทันรู้ว่ากำลังวิ่งเข้าไปในประตูผี
‎ตอนที่มันถูกปิด…
‎แกเลยถูกตัดขาดจากร่าง
‎เหมือนนาย
‎อย่ามาทำว่าเราเหมือนกัน
‎ฉันรู้ว่านายเกลียดฉัน
‎และนายไม่อยากจะคุยกับฉันเลย
‎แต่ดอดจ์ทำแบบนี้กับพวกเราทั้งคู่
‎ไม่ใช่!
‎แกฆ่าพ่อฉัน
‎- ไสหัวไปซะ! ‎- ฉันช่วยได้
‎ฉันไม่อยากเห็นหน้าแกอีก
‎ไปซะสิ!
‎ฉันไม่มีวันแก้ต่างให้แซม ‎ในสิ่งที่เขาทำลงไปหรอกนะ
‎แต่เธอควรรู้ไว้ว่าเขาพยายามไถ่บาปแล้ว
‎เขาเคยช่วยครอบครัวเธอมาก่อน
‎แต่เธอไม่รู้เลย
‎พูดถึงอะไรอยู่เหรอครับ
‎ไปถามเขาสิ
‎ขอบใจนะที่ให้ยืมเสื้อผ้าใส่
‎ไม่เป็นไร
‎ไงคะ
‎- ไงครับ ไม่ได้โทรไปปลุกใช่ไหมเนี่ย ‎- เปล่า
‎เปล่า ฉันตื่นแล้ว
‎ดีเลย คือว่า
‎เราไม่ได้คุยกันตั้งแต่ดินเนอร์วันนั้น
‎แค่อยากโทรถามว่าโบดี้หายปวดท้องหรือยัง
‎อ๋อ ค่ะ เขาดีขึ้นแล้ว
‎งั้นก็ดี
‎ไม่น่าแปลกใจเลยเนอะ
‎คือผมคิดๆ ดูแล้วว่าเราสองคนน่าจะ
‎ชวนเด็กๆ มาด้วยเร็วเกินไป
‎ไม่ได้จะบอกว่าเราควรเปลี่ยนความสัมพันธ์นะ
‎ผมคิดว่าคุณกับผมควรทำเหมือนเดิมต่อไป
‎แค่อย่าเพิ่งเอาเด็กๆ มาเกี่ยวข้อง
‎อย่างน้อยก็ในตอนนี้
‎ผมแวะไปคุยเรื่องนี้กับคุณที่บ้านได้นะครับ
‎ไม่ต้อง ฉันไม่อยู่บ้านน่ะ
‎มาดื่มกาแฟบ้านเอลลี่
‎ตอนนี้เลยไม่ค่อยสะดวกคุยเท่าไร
‎อ๋อครับ ได้ เชิญเยี่ยมเยียนกันต่อได้เลย
‎ค่ะ ก็ควรอยู่
‎ไว้โทรหาผมด้วยนะ
‎ได้สิ แค่นี้ค่ะ
‎บาย
‎ไม่ชอบเลยที่ต้องโกหกเขา
‎มีทางเลือกอื่นที่ไหนล่ะ
‎เรนเดลล์คงรู้สึกแบบนี้สินะ
‎เขาคงเหงาน่าดู
‎ยกเว้นในกรณีของคุณ
‎คุณไม่ได้ตัวคนเดียว
‎ถ้าแย่งกุญแจท่องเวลากลับมาได้ ‎เราอาจเปลี่ยน…
‎ไม่ได้
‎ไม่ มันไม่ได้ทำงานแบบนั้น
‎มันคาดเดายากเกินไป ‎เผลอๆ จะทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก
‎ทางออกเดียวคือต้องหาทางชิงกุญแจผีคืนมา
‎มันเป็นทางเดียวที่เราจะช่วยโบดี้ไว้ได้
‎จากนั้นค่อยหาทางยับยั้งกิเดี้ยน
‎งั้นเราจะจิ๊กกุญแจผีมาจากปีศาจ ‎ที่ทรงพลานุภาพงั้นเหรอ
‎ต้องทำไง
‎จะไปรู้เหรอ มาระดมสมองกันสิ
‎สู้แบบที่เราไม่มีกุญแจหรือเวทมนตร์ใดๆ…
‎นี่พี่คิดจะช่วยบ้างไหม ‎หรือว่าตั้งใจจะปัดตกให้หมดทุกเรื่อง
‎พี่แค่อยาก… ช่างมันเถอะ
‎ทหารมักใช้กลยุทธ์การเบี่ยงเบนความสนใจ
‎ใช้อุบายเบนความสนใจของศัตรู
‎แล้วต้องทำยังไง
‎เราจะหาทางเบนความสนใจกิเดี้ยน ‎แล้วชิงกุญแจผีคืนมา
‎ต่อให้เราได้กุญแจผีแล้วเปิดประตูสำเร็จ
‎มันก็ไร้ประโยชน์ถ้าโบดี้ไม่มีร่างจะเข้าสวม
‎แล้วถ้าน้องมีร่างล่ะ
‎ร่างของใครเหรอ
‎คุยกับนีน่าไปได้สวยไหมคะ
‎ทำไมไม่ตั้งใจอ่านหนังสือ
‎เราไม่ไปคีย์เฮาส์กันเหรอคะ
‎นีน่าอยู่บ้านเอลลี่ เพราะงั้นไม่ไปจ้ะ
‎หนูทั้งโทรทั้งส่งข้อความหาโบดี้
‎แต่เขาไม่ตอบเลย
‎คงอยากมีพื้นที่ส่วนตัวมั้ง
‎อาจอยากมีกันทั้งคู่
‎อะไร
‎เปล่า
‎อ่านหนังสือไปสิ
‎ขอโทษนะครับ แต่ห้องประชุมไม่เปิด… ‎ขอโทษนะ คุณต้องไปเดี๋ยวนี้
‎บอกมาเดี๋ยวนี้ว่านีน่า ล็อคมันอยู่ที่ไหน
‎- ไม่รู้จริงๆ ‎- โกหก
‎บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะยิงท้อง ‎ให้แกเลือดไหลจนตาย
‎จะเอาอะไรกับนีน่า ล็อค
‎มันมีกุญแจที่ฉันอยากได้
‎กุญแจเหรอ ใช้ไขอะไร
‎ผมอาจช่วยได้นะ
‎อย่ามาทำไก๋
‎ฉันจะถามแกอีกแค่ครั้งเดียว
‎มันอยู่ไหน
‎โอเค พอแล้ว ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ
‎อย่าขยับ
‎หยุดนะ ไม่งั้นยิงแน่
‎ยิงเลยสิ
‎เตือนครั้งสุดท้ายแล้วนะ
‎เสียใจด้วย
‎ฉันอยู่ยงคงกระพัน
‎แต่แกน่ะ…
‎ไม่หนังเหนียวเหมือนฉัน
‎พ่อ!
‎อ้าว ตัวอะไรเอ่ย
‎มันเป็นพ่อแกใช่ไหม
‎ช่วยด้วย พ่อ!
‎พ่อแกยังไม่ตาย
‎ถ้าแกพาฉันไปหาเพื่อนๆ มันจะมีชีวิตรอดต่อไป
‎เข้าใจนะ
‎ดี
‎ส่วนแก
‎ถ้าฉันรู้ว่าแกแอบเรียกพลตระเวนมาละก็
‎ลูกแกตาย
‎ช่วยด้วย!
‎- เจมี่ ‎- พ่อ ใครก็ได้
‎กุญแจพวกนั้นไม่ใช่ของแก ‎และเราจะเอามันคืนมาให้ได้
‎เฮ้ย บันทึกฉัน!
‎ฉันชอบตอนที่คิดว่านายตายไปแล้วมากกว่า
‎บางครั้งฉันก็อยากตายไปจริงๆ
‎ที่มาคุยด้วย ไม่ได้แปลว่ายกโทษให้แล้วหรอกนะ
‎ฉันไม่คิดจะขอให้นายยกโทษให้ฉัน
‎ดอดจ์อาจหลอกใช้ฉัน ‎แต่ฉันก็เป็นคนเลือกทำแบบนั้นเองอยู่ดี
‎ฉันแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วไม่ได้
‎แต่ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำมันลงไป
‎ขอโทษนะโบดี้
‎เชมเบอร์ลินบอกว่านายเคยช่วยครอบครัวฉัน
‎ฉันพาคินซีย์ไปหากุญแจปีกนางฟ้า
‎ทำได้ไง
‎ก็ใช้นกไง มัน…
‎มันสัมผัสเราได้
‎ฉันหาวิธีนำทางมันได้
‎นกเนี่ยนะ
‎หมายถึงพวกนกกระจอกเหรอ
‎ทำให้ดูหน่อยสิ
‎ไม่เลว
‎ชมซะเขิน
‎พี่คิดว่าโบดี้ก็คงจะทำแบบนี้เป็นอย่างแรก
‎หาทางเข้าที่ดีที่สุด
‎น้องชอบพวกแผนที่ยุทธวิธี
‎ขอโทษนะที่ก่อนหน้านี้อารมณ์เสียใส่พี่
‎ครั้งสุดท้ายที่ได้คุยกับโบดี้…
‎โบดี้ตัวจริง…
‎ฉันใจร้ายกับน้องมาก
‎ดังนั้นถ้าไม่มีโอกาสได้คุยกับน้องอีก…
‎น้องจะเกลียดเธอไปชั่วชีวิตผี
‎เราจะช่วยกันแก้ปัญหานะ
‎แต่อย่ายอมให้ความรู้สึกผิดมาขวางทาง
‎มันไม่เคยทำให้อะไรดีเลย
‎เรื่องนี้ดูเสี่ยงมาก
‎เราต้องใช้อาวุธ
‎ตามมา
‎เจ้าบ้านหลังนี้เป็นช่างไม้
‎ก็ไม่ถึงกับแกร่งเท่าปีศาจหรอกนะ
‎แต่อย่างน้อยก็จะทำให้สู้กันแฟร์ขึ้น
‎จอช ตอนนี้ไม่สะดวก
‎เดี๋ยว ค่อยๆ เล่าค่ะ
‎เราจะช่วยเธอ ฉันรับปากเลย
‎ค่ะ
‎โอเค เดี๋ยวเจอกัน
‎โบลตันเอาตัวเจมี่ไป
‎จอชคิดว่าเขากำลังพาเธอมาที่นี่
‎อะไรนะ ทำไมล่ะ
‎จอชบอกว่าเขาพูดว่าต้องใช้กุญแจอะไรสักอย่าง
‎มีกุญแจดอกอื่นที่เรายังหาไม่เจออยู่อีกไหม
‎เท่าที่รู้ก็ไม่มีนะ
‎โอเค ยังไงก็เถอะ โบลตันอาจมาถึงเมื่อไรก็ได้
‎นี่ไงทางเข้าของเรา
‎ถ้าเราเดินหมากถูกต้อง
‎เราสามารถล่อให้โบลตันเดินเข้าไป ‎ในประตูผีเพื่อไปหากุญแจนั้นได้
‎งั้นโบดี้จะสิงร่างโบลตันเหรอ
‎แค่ชั่วคราว จนกว่าเราจะยับยั้งกิเดี้ยนได้
‎คุ้มที่จะลองอยู่นะ ใช่ไหม
‎เฮ้ย อะไรวะเนี่ย
‎แก
‎- เอากุญแจมา ‎- หนูขอโทษ หนูต้องบอกเขาไป
‎- หุบปาก! ‎- อย่านะ!
‎ยังมีกุญแจอีกดอก เอามาเดี๋ยวนี้ไม่งั้นมันตาย
‎กุญแจไม่ได้อยู่กับเรา
‎- ฉันไม่เชื่อ ‎- เขาพูดความจริง
‎ไปหาเชือกมา
‎เดี๋ยว
‎อะไรอีกล่ะ
‎ปล่อยเธอไป
‎ปืนอยู่ในมือฉันนี่
‎เธอไม่รู้อะไรเลย ช่วยแกไม่ได้หรอก
‎แกแค่ต้องใช้เธอหาพวกเรา ซึ่งก็เจอแล้ว
‎ปล่อยเธอไป
‎แกหมดประโยชน์แล้ว
‎ไปสิ
‎แกก็เดินไปซะ
‎เจมี่
‎นีน่า พ่อหนูโดนยิง แล้วพ่อนอนกับพื้น…
‎ไม่เป็นไรจ้ะ ฉันเพิ่งคุยกับเขา ‎เดี๋ยวเขาจะมาหาเรานะ
‎แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร ‎ทำแซนด์วิชให้กินเอาไหม
‎โบดี้อยู่ไหน
‎มันอธิบายลำบากหน่อยน่ะ
‎ดอดจ์ขโมยร่างเขาไป ‎ตอนนี้เลยต้องเป็นผีอยู่ที่คีย์เฮาส์
‎ชิบเป๋ง ขอโทษค่ะ แต่บ้งที่สุดเลย
‎ไม่ต้องห่วง เรามีแผนจะเอาเขากลับเข้าร่าง
‎ถ้างั้นโบดี้ก็ไม่ใช่โบดี้
‎มีเหตุผลสุดๆ
‎เจมี่
‎- จอช ไหล่คุณ ‎- พ่อ
‎ไงลูก เป็นอะไรไหม มันทำร้ายลูกหรือเปล่า
‎หนูโอเค แต่ดูตัวเองก่อนเถอะ ‎พ่อเลือดออกเยอะมากเลย
‎พ่อไม่เป็นอะไร แค่ต้อง… แค่ต้องนั่งพัก
‎จอช!
‎ไปสิ บิน!
‎นกมันรู้อารมณ์ของนาย
‎ทำใจให้สงบ แล้วมันจะทำตามที่นายต้องการ
‎นั่นไง นายทำได้แล้ว
‎(รถพยาบาล)
‎คุณนายเบนเนตต์ใช่ไหมครับ
‎อ๋อ เขาไม่ได้เป็น…
‎เราเป็นเพื่อนกัน
‎มีข่าวดีครับ อาการเขาคงที่ ‎และเราเย็บแผลให้แล้ว
‎เชิญเข้าไปเยี่ยมได้
‎ไงคะ
‎ระวังสิ
‎อ้าว โทษที
‎ฉันดีใจมากเลยที่คุณไม่เป็นอะไร
‎อืม ผมบอกหมอ ‎ว่าผมทำความสะอาดปืนที่ห้องประชุม
‎แล้วจู่ๆ มันก็ลั่นเอง
‎แต่คุณน่าจะเล่าความจริงให้ผมฟัง
‎วันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ฉันเสียใจจริงๆ ‎ที่คุณกับเจมี่ถูกลากเข้ามาพัวพันด้วย
‎พัวพันกับอะไร
‎นี่มันเกี่ยวข้องกับที่มีคนบุกบ้านคุณ ‎ตอนจัดงานแต่งหรือเปล่า
‎นีน่า ถ้าผมกับเจมี่เป็นอันตราย…
‎ฉันอยากเล่าทุกอย่างให้คุณฟังทั้งหมด
‎แต่…
‎คุณจะคิดว่าฉันบ้าไปแล้ว
‎ลองดูสิ
‎จำสิ่งที่คุณตามหาเมื่อปีที่แล้วได้ไหม
‎ที่เรียกว่า "ประตูสู่โลกหน้า" น่ะ
‎อือ
‎มันมีอยู่จริง
‎แต่มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
‎มันไม่ใช่ที่ที่คนที่เรารักอยู่
‎แต่เป็นสิ่งที่ชั่วร้ายเลวทราม
‎ชายที่ชื่อว่ากิเดี้ยน
‎ได้เปิดประตูมิติสู่โลกนั้น
‎พูดถึงเฟรเดอริค กิเดี้ยน ‎บรรพบุรุษผมที่ไปเจอประตูงั้นเหรอ
‎เขาไม่ใช่บรรพบุรุษของคุณแล้วน่ะสิ
‎เขาอยากทำลายทุกอย่าง
‎เราพยายามจะหยุดเขา
‎เพราะว่าเรา ตระกูลล็อค
‎เกี่ยวพันกับเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว
‎โอเค
‎ตอนนี้ถึงคิว
‎ที่คุณต้องคิดว่าฉันเป็นบ้า
‎ปีที่แล้วผมนึกว่าผมเสียสติไปแล้ว
‎ผมไม่เข้าใจหลายๆ อย่างที่คุณบอกมาหรอกนะ
‎แต่ผมเชื่อคุณ
‎บ้านแสนสุข
‎โบดี้
‎ผมอยู่นี่ ว่าแล้วเชียวว่าพี่ๆ ต้องกลับมา
‎ไปรอหน้าประตูผี เราจะหาร่างใหม่ให้นาย
‎คนนั้นเนี่ยนะ ไม่เอาหรอก ‎ผมมีไอเดียเด็ดกว่านั้นอีก
‎ชักช้าอยู่นั่นแหละ
‎- หมอจะให้จอชกลับบ้านแล้ว ‎- ดีเลย
‎รูฟัสกำลังเดินไปส่งเจมี่ที่อะพาร์ตเมนต์
‎เธอต้องโล่งใจมากแน่ๆ ที่ได้รู้ว่าพ่อโอเค
‎ไทเลอร์กับคินซีย์ติดต่อมาบ้างไหม
‎ฉันว่าเราอย่ารอเลย
‎งั้นไปกันเถอะ
‎ไทเลอร์กับคินซีย์ ล็อค
‎ความภาคภูมิใจของวงศ์ตระกูล
‎แล้วยังเป็นหัวขโมยเหมือนพวกมันเลย
‎ขโมยอะไร
‎ที่นี่บ้านของเรา
‎กุญแจพวกนั้นเป็นของเรา
‎กุญแจที่แกพูดถึงเป็นพวกของฉัน
‎แกไม่ใช่เจ้าของพี่น้องฉัน
‎และพี่น้องฉันยังขาดไปอีกดอกนึง
‎เพราะงั้น
‎บอกมาแล้วฉันจะไว้ชีวิตบ้านแก
‎กุญแจอยู่ในสุสาน
‎แต่จะเอามาได้ ต้องเป็นผีเท่านั้น
‎ไม่งั้นจะหาไม่เจอ
‎ทำไมถึงไปซ่อนไว้ที่นั่นล่ะ
‎เพราะมันเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด
‎จะไปเอาได้ต้องมีกุญแจผีเท่านั้น
‎เข้าประตูในห้องสมุดฤดูหนาว
‎โบลตัน
‎เขาจะไปเอามาให้
‎เราจะไปที่คีย์เฮาส์
‎ผมอยากช่วย
‎ไม่ได้ รูฟัส
‎ลูกอยู่เป็นเพื่อนเจมี่ที่นั่นแหละ ‎ปลอดภัยเมื่อไรแม่จะโทรหา
‎แม่รักลูกนะ
‎พ่อเธอมีจักรยานไหม
‎เขาต้องไปตรงไหน
‎บินออกไปทางนี้นะ ผ่านหอบ่อน้ำไป
‎เลยไปประมาณ 400 เมตรจะเจอสุสาน
‎- กุญแจอยู่นั่นแหละ ‎- ตรงไหน
‎ในโลงศพ ฝังไว้กับบรรพบุรุษเราคนนึง
‎เป็นหลุมศพไม่มีชื่อ แถวที่สอง
‎ถัดจากป้ายหลุมศพของเบน ล็อค
‎ขุดขึ้นมาเลยไม่ได้หรือไง
‎ไม่ได้
‎เราเอาไปซ่อนไว้ตอนเป็นผี ‎ต้องเป็นผีเท่านั้นถึงจะมองเห็นมัน
‎โบดี้ใช่ไหม
‎แล้วนี่จะไปเจอผีตนอื่นไหม
‎ไปเอากุญแจมาให้ฉันเถอะน่า!
‎แล้วรีบด้วย!
‎แกควรภาวนาให้เขาหาเจอนะ
‎ใครมา
‎โบดี้มัวรออะไรอยู่
‎ร่างโบลตันก็อยู่นั่นแล้ว
‎ไม่เอาโบลตันแล้ว โบดี้มีแผนที่ดีกว่า
‎- เราแค่ต้องไปเอากุญแจสัตว์มาให้ได้ ‎- อะไรนะ
‎เชื่อฉันเถอะน่า
‎แก
‎แกเคยไปที่โลกของฉันแล้ว
‎ถูกต้อง ฉันหนีออกมา
‎หนีได้ไม่นานหรอก
‎แน่ใจแล้วเหรอ
‎แม่
‎ไง สบายดีไหม
‎พอกันที พวกแกสู้ฉันไม่ได้!
‎เจอแล้ว
‎ไม่!
‎- เราต้องรีบแล้ว ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เดี๋ยวก็รู้
‎ตอนนี้เลย!
‎ดูสิ
‎ได้ผลด้วย
‎โบดี้
‎ถ้าฆ่าให้ตายคงง่ายเกินไป
‎รูฟัส!
‎บอกมาว่ากุญแจดอกสุดท้ายอยู่ที่ไหน
‎แล้วอย่าตุกติกหรือโกหกอีกล่ะ
‎หยุด อย่านะ
‎ฉันรู้ว่ากุญแจอยู่ไหน
‎- อะไรนะ ‎- รู้งั้นเหรอ
‎ถ้าปล่อยรูฟัสไป แกเอาไปได้เลย
‎พวกมันโกหกเรื่องกุญแจครับท่าน
‎แกนี่มันไร้ประโยชน์ยิ่งกว่านาฬิกาที่เดินไม่ได้
‎เอาพวกมันไปมัดไว้!
‎กุญแจอยู่ในหัวของเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียน
‎ฉันเอาไปเก็บรักษาไว้ในนั้นตอนเรียนม.ปลาย
‎ใคร
‎กอร์ดี้ ชอว์
‎ถ้าแกโกหก ลูกแกตายแน่
‎ฉันพูดความจริง
‎ใช่ ฉันเชื่อว่าแกพูดความจริง
‎และแกจะพาฉันไปหากุญแจ
‎เอามันไปขังในตู้เก็บอาหาร
‎ถ้าฉันยังไม่ได้กุญแจกลับมาภายในหนึ่งชั่วโมง…
‎ฆ่ามันให้หมด
‎แม่
‎ไป
‎แม่นายเจ๋งที่สุด แค่นี้ไม่เป็นอะไรหรอก
‎ผู้พิทักษ์กุญแจเอากุญแจไปซ่อนไว้ในหัวกอร์ดี้ทำไม
‎ไม่รู้เหมือนกัน แต่พี่ว่าเธอพูดความจริง
‎คิดว่ามันใช้ทำอะไรเหรอ
‎ไม่เป็นไร
‎ผมไม่ใช่โบลตัน
‎นี่ผมเอง
‎แซมไง
‎(สร้างจากนิยายภาพค่ายไอดีดับเบิ้ลยู ‎ของโจ ฮิลล์และแกเบรียล โรดริเกซ)
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล