Ile zajęło ci ładowanie?
Parę sekund.
Mieści sześć naboi.
Nic panu nie jest?
Coś się zmieniło.
Jest tu jeszcze jeden.
Zostaw trochę dla nas.
Chyba zaczynasz szybciej rosnąć, skarbie.
Kto pierwszy, ten lepszy.
Tyler przyjdzie?
Nie wiem. Jest zły, bo kłamałam w sprawie policji.
Jakiej policji?
Powiedziałam mu, że zgłosiłam włamanie.
Aha.
To frustrujące,
ale ze mną umieliście rozmawiać, kiedy nie rozumiałam magii.
Na Tylera też znajdziecie sposób.
Mam nadzieję.
Dużo się tu zmieniło.
Pewnie! Dzięki tobie.
- Kinsey, będziesz dziś w domu? - Raczej tak.
Świetnie. Wybieram się na kolację, ale nie na długo.
Bode! Co u licha?
Dlaczego to zrobiłeś?
Tam był robal! Chciałem cię ochronić.
Następnym razem po prostu mi powiedz.
Jeśli chcesz nas chronić,
uważaj na klucze.
Znalazłam go w Drzwiach Ducha. Bawiłeś się nim?
Tak. Ja go…
odniosę.
Nie zostawiaj tak kluczy, dobrze?
Już nie będę. Obiecuję.
Może powinniśmy sprawdzić pozostałe klucze?
Żeby się upewnić, że wszystkie są.
Już sprawdziłam.
Dobra, żarłoku, kończ jeść. Za 10 minut jedziemy do szkoły.
Dziś chyba jest konferencja. Dzieci zostają w domu.
Nie wydaje mi się. Idź umyć zęby.
Niezła próba z tym kubkiem, dupku!
Ale teraz owinąłem sobie twoją mamusię wokół palca
i mogę zgarnąć wszystkie klucze.
Ale są też plusy.
Zawsze lubiłeś bawić się w ducha.
Teraz będziesz nim na zawsze.
A spróbuj jeszcze wysyłać wiadomości,
to zabiję ci całą rodzinę.
SERIAL NETFLIX
Czy za kilka tygodni ktoś tu nie kończy 18 lat?
- Musimy uczcić to czymś epickim. - Epickim?
- Wysoko stawiasz poprzeczkę. - To już mój problem.
- Carly? - Hej.
Cześć, ja… Co?
Nic ci nie jest?
- Nic. - Na pewno?
Możesz mówić swobodnie?
Pociągnij za ucho, jeśli naprawdę nic ci nie jest.
Nie przyjechałaś chyba aż z Montany,
bo się o mnie martwiłaś, co?
Ty gnojku!
Nie zrobisz ze mnie wariatki.
Wiedziałaś, że mam ślub wujka.
Kilka dni temu!
Nie przychodzisz do pracy. Nie odpowiadasz na wiadomości.
Myślałam, że stało się coś złego…
Powinienem był odpisać. Przepraszam. Ja…
- Nie wyglądasz na taką, co się zamartwia. - Bo taka nie jestem.
Ale nie lubię,
gdy ludzie, na których mi zależy, nagle milkną.
Ale widzę, że nic ci nie jest i po prostu…
Tak.
To twój dom?
Nie wiem, czego się spodziewałam,
ale nie tego.
Wejdziesz?
Nie.
Odwrócę się na pięcie i pojadę z powrotem.
Pewnie, że wejdę!
To miejsce wygląda niesamowicie. Poproszę pełną wycieczkę.
Dobra. Zaczniemy od piwnicy z lat 70.
Spoko.
Patrz. To Josh i Jamie.
Jakie to ekscytujące.
Dzień dobry!
- Cześć. - Cześć.
- Fajne buty, Bode. Oldskulowe. - Znasz się na tym, dinozaurze.
Pa, tato.
Pa.
Nie sądziłem, że piątoklasista może tak obniżyć mi samoocenę.
To do niego niepodobne. Przepraszam.
Z czasem go przekonam.
- Potrzebuje okazji, by cię lepiej poznać. - Tak.
Może zaprosimy dzieci na dzisiejszą kolację?
Będziecie mieli szansę nawiązać więź.
- Jestem gotowy na to wyzwanie. - Polubi cię.
Mogę cię o coś zapytać?
Czemu nie powiedziałaś mi, że mieliście włamanie podczas ślubu?
Tyler mi powiedział.
Ja…
Nie chciałam zepsuć szczęśliwego dnia.
Ani być damą w opałach.
Byłoby miło, gdybyśmy mogli
dzielić się tak ważnymi rzeczami.
Masz rację. Następnym razem to zrobię.
FAJNIE JEST BYĆ MIŁYM BĄDŹ FAJNY!
- Czemu powiedziałeś to do mojego taty? - To był tylko żart.
Dobra.
Przygotowałeś się na test? Ja zakuwałam przez pół nocy.
Ojej.
Przepraszam.
Słuchaj, gówniarzu.
Zrób to jeszcze raz, a wyrwę ci flaki.
- Widziałam, jak w pracy chował batoniki. - To jest niewierność dietetyczna.
Czyżby? Jeśli nadal są paleo, gdy są razem…
Zdecydowanie. Na 100%.
Ludzie uwierzą, w co zechcą.
Cześć.
To moja siostra, Kinsey.
- Hej. - Jestem Carly.
Koleżanka Tylera z Montany?
Chyba ktoś zapomniał o mnie wspomnieć.
Ma szczęście, że trudno mnie urazić.
Ja tylko…
Wiedziałem, że nie mogę…
Nie umiałem oddać pełni twej doskonałości.
Nie pogrążaj się.
Zatrzymasz się u nas?
- Na pewno znajdę jakiś hotel albo… - Nie żartuj. Pewnie, że się zatrzymasz.
Serio? Nie masz nic przeciwko?
Mamy mnóstwo wolnych pokoi.
Jasne. Spoko.
- Zbieramy się? - Tak.
Idziesz z nami?
Pójdziemy na zupę rybną u…
Jak się nazywa ten lokal? U Phila?
- U Billa. - U Billa.
Chodź z nami. Jeśli chcesz.
Nie, idźcie. Mam pracę domową.
Zobaczymy się później.
- Może ja poprowadzę? - Rany!
Gdzie była ta rycerskość, gdy mnie olewałeś?
Złapię tylko kurtkę.
Powinienem wiedzieć, kim jesteś?
Ty pewnie jesteś młodszym bratem.
Pewnie tak.
Bode, to Carly. Przyjechała do mnie z Montany.
Brawo, Tyler, ty szczwany lisie. Zawsze lubiłeś brunetki.
Zabawne.
Skarbie! Pospiesz się, bo spóźnimy się na kolację z Joshem i Jamie.
A tego byśmy nie chcieli!
Twój brat ma charakterek rodem ze Wschodniego Wybrzeża.
Wybacz, zwykle taki nie jest.
ZDOBĄDŹ POZIOM!
Boże, ależ z tego dzieciaka nerd!
I jeszcze guac. Dziękuję. Znaczy guacamole.
Twoja mama mówi, że lubisz klocki Lego.
W liceum byłem w tym mistrzem.
Musiałeś mieć bogate życie towarzyskie.
Byłem jednym z tych dzieciaków, które rozkwitły dopiero na studiach.
Choć nawet wtedy wolałem się uczyć niż bawić.
- Jestem w szoku. - Hej!
Czego się uczyłeś?
Jak być nauczycielem w liceum?
Bode.
Może nie jest to epickie,
ale zawsze marzyłem o byciu nauczycielem.
A historia skrywa wiele wspaniałych opowieści.
Może przyhamuj z chipsami? Stracisz apetyt.
Wyluzuj, dusigroszu. Są za darmo.
Natychmiast przeproś.
Przepraszam. Żartowałem.
Nie wiem, co w ciebie wstąpiło, ale lepiej się ogarnij. I to szybko.
- Nina? - Gordie!
Miło cię widzieć.
Nie chcę przeszkadzać, ale chciałem pochwalić film,
który kręcą Kinsey z przyjaciółmi.
To będzie świetna reklama miasta.
Miło mi to słyszeć.
Znasz Josha Bennetta? Uczy historii w akademii.
Tak. Słyszałem same dobre rzeczy.
Teatr wygląda świetnie. Cieszę się, że go uratowano.
- To chyba twoja zasługa. - Tylko wypisuję czeki.
Najważniejsze zrobiła Nina.
W przyszłym semestrze dzieciaki wystawią Nasze miasto.
Gdyby mą duszę zamknąć w jednej sztuce… Thornton Wilder?
Tak! Wspaniale.
Coś nie tak?
Muszę iść do łazienki.
Ty tu jesteś?
Mogę spytać, kto to jest?
Kapitan Frederick Gideon.
Oficer walczący w wojnie o niepodległość.
Powieszony przez Benjamina Locke’a.
Wcześniej jednak otworzył portal.
Musiał być wyjątkowy.
Odpowiadał moim potrzebom.
Natomiast twoje ciało…
W ten sposób zyskam dostęp.
Do kluczy?
Wiesz o nich?
Mam kilka.
A niedługo
będę miał wszystkie.
Jak je zdobyłeś, skoro nie możesz ich odebrać Locke’om?
Mam pomocników.
Jako malutki Locke
możesz mi się przydać.
Możliwe.
Też szukam kluczy.
Gdy je znajdę, nauczę cię, jak ich używać.
Są niezwykle potężne.
Nie obchodzą mnie ich moce.
To wyraz ludzkiej próżności.
Chcę ich użyć
w znacznie ważniejszym celu.
Każdy klucz, który posiadam, powiększa portal.
Mając je wszystkie,
zdołam przeciągnąć nasz świat przez barierę.
Oblężenie Keyhouse zaczynamy o świcie.
Ufają mi.
Jestem jednym z nich.
Po co walczyć i mierzyć się z mocami kluczy,
gdy mogę je po prostu wziąć?
Mogę zapewnić ci sukces.
Wiemy, gdzie je ukrywają.
Zdołasz dostać się do tej szafki?
Oczywiście.
Jestem Bode Locke.
A jeśli to zrobię,
co dostanę w zamian?
Jeśli ci się uda,
będziesz moją prawą ręką w nowym świecie.
W porządku.
Gdzie byłeś?
Źle się czuję.
Chyba muszę wracać do domu.
Na pewno? Zamówiłem ciasto tres leches.
Boli mnie brzuch.
Przepraszam.
Może to i lepiej.
Napisz i daj znać, jak się czuje.
Co się z tobą dzieje?
A z tobą?
Wierz lub nie,
ale skończyliśmy wstępny montaż Rozprysku 2.
Jutro go obejrzymy.
Wspaniale. Chciałbym obejrzeć go z wami.
Też bym chciała.
A jak tam rodzinka?
Mama w porządku. Bode jest dziwny.
Nie wiem. Może to początek dojrzewania.
A Tyler ma dziewczynę.
Chyba.
Opowiadaj.
Sama nie wiem.
Przyjechała tu aż z Montany i chyba są bardzo blisko.
Ale to wszystko, co wiem.
I co, wraca z nią do Montany czy…
Nie mam pojęcia.
Chyba nie jesteście zbyt blisko od jego powrotu, co?
Tak, jest raczej zdystansowany. Chcę z nim rozmawiać, ale…
- Kamera gotowa, stary. - Spokojnie.
Zaraz przyjdę.
Wybacz. Głupio zgodziłem się asystować przy filmie współlokatora.
I zmienił się w tyrana.
Tak? O czym jest film?
To przeróbka Alicji w Krainie Czarów,
która ma być alegorią losów imigrantów w Europie.
I dzieje się w przyszłości.
Czyli Szalony Max Kapelusznik?
Podoba mi się. Kradnę to.
Wybacz, mówiłaś o Tylerze.
Tak.
To trudne, bo postanowił zrezygnować z magii,
ale teraz nie rozumie…
- Scot, jesteśmy gotowi. - Dobra.
Kins, przykro mi. Muszę iść.
Panikuje, bo mamy ograniczony czas. Ale niedługo zadzwonię, dobra?
Pewnie.
Powodzenia. Nie spartol tego.
Wredna. Na razie.
Fajnie, że podróżujesz z talią kart.
To karty mojego dziadka.
Były z nim na wojnie w Wietnamie.
A teraz zabieram je ze sobą, gdy ganiam za chłopakami po całym kraju.
Myślałem, że się o mnie martwiłaś.
Tak.
Ale teraz
po prostu mi cię żal, przegrywie.
Cóż. Cieszę się, że tu jesteś.
Carly…
Jasne.
Myślałam, że tego chcesz.
W końcu.
Chcę.
Część mnie chce.
Ale za mała część.
- To nie ma związku z tobą. - Jasne. Spoko.
Prawda jest taka…
Miałem dziewczynę.
Niech zgadnę. Złamała ci serce.
Umarła.
Cholera, przepraszam.
Co się stało?
Miała tętniaka.
Byłem z nią wtedy. Ona…
Mieliśmy tyle planów.
Na to, co zrobimy po szkole.
Na studia.
A potem zmarła i…
Plany przestały mieć sens.
Nie mogłem znieść bycia tutaj.
Wszystko o niej przypominało.
Dlatego wyjechałem.
Dzięki, że mi powiedziałeś.
Hej!
Hej. Jest świeża kawa. Twoja mama zrobiła, zanim wyszła.
Gdzie jest Ty?
Chyba jeszcze śpi.
Chcesz tosta? Zrobiłam za dużo.
Nie, dzięki.
Widzę, że masz własne „śniadanie mistrzów”?
Przyjdą moi przyjaciele. Wyświetlimy film, który nakręciliśmy.
- Nakręciliście film? - Tak.
Chcesz obejrzeć z nami?
Chętnie.
Super.
Dobra. Co mam wziąć?
To.
Dzięki.
Tyle w temacie twojego wywiadu, kapitanie.
Gdzie je ukryliście, kretyni?
TYLER ZROBIŁ KLUCZ ALFA, BY URATOWAĆ JACKIE
Więc tak to zrobiłeś.
ROZPRYSK II
- Ten krzyk był świetny. - Brawo!
Jezu, Bode, byłeś tu cały czas?
Nie chciałem przeszkadzać.
Film był ekstra.
- Dzięki. - Co nie?
Abby, czułam emocje i wrażliwość
twojego Homarowatego.
Czułam twój ból, laska.
Bo to był prawdziwy ból. Ten kostium zupełnie nie pasował.
Myślę, że odejście Scota podniosło nam poziom.
I wyszło idealnie!
- Tak. - Kim jest Scot?
To kreatywna kula u nogi, która nas blokowała.
- Doug! - Żartuję.
To nasz przyjaciel. Jest w szkole filmowej w Anglii.
Jesteście szalonymi geniuszami.
Armia demonicznych skorupiaków atakuje miasto?
Jak na to wpadliście?
Znasz powiedzenie „sztuka naśladuje życie”?
Tak.
Powiedzmy, że sporo przeszliśmy.
Dobra. Pośpieszmy się, jeśli chcemy mieć to ujęcie przystani,
póki są tam ludzie.
- Ludzi tam pełno. - Tak.
Przejdziemy się.
- Pomogę ci tu posprzątać. - Spoko, mały Locke’u.
- Spakujemy samochód. - Zaraz przyjdę.
Przepraszam.
W porządku. Sprzątnę to.
Na pewno?
Sprzątnę.
Dobra. Dzięki.
Gdy kręciliście film, użyliście wielu kluczy, prawda?
Przecież wiesz.
Kinsey musiała ci pokazać, gdzie je ukrywamy.
Nie sądzę.
Na pewno nie powiedziała ci, gdzie są?
Może coś wspomniała. Czemu pytasz?
Czasem gramy w taką grę. Chowa je w różnych miejscach.
Miałem nadzieję, że mi pomożesz.
Czemu nie zapytasz siostry?
Jeśli wiesz, gdzie są, musisz mi powiedzieć.
- O czym ty mówisz? - Powiedz mi!
Wyluzuj, mały. Nie wiem, gdzie są.
Zastanów się.
Hej! Doug, idziesz?
Już.
Dobra. Muszę iść. Trzymaj.
Spodziewałam się zobaczyć tu coś zupełnie innego.
To znaczy?
Chodzi o to, co Tyler mówił o tym miejscu.
A raczej nie mówił. To nas połączyło.
Oboje nie lubimy grzebać w trudnych sprawach.
Wolimy żartować, bawić się.
Chyba przyjęłam pewne założenia na temat jego domu.
Myślałam, że ma problemy rodzinne. Tak jak ja. Ale…
Jesteście super.
Dzięki. Ty też.
I pasujecie do siebie z Tylerem.
Nie jesteśmy razem.
Przepraszam, ja…
Kumplujemy się.
Opowiedział mi o swojej dziewczynie.
Jackie.
Tak.
To było straszne.
Fakt.
Teraz rozumiem, czemu tak mu tu ciężko.
Tak.
Chyba w Montanie był szczęśliwszy.
Sprawdzę, co u niego. Może ma ochotę na wycieczkę.
Rano dzwoniła Fran.
Nasz stary dom się sprzedał.
W piątek podpiszę dokumenty.
Kupimy tu nowy dom?
Myślałam raczej, że zaczniemy gdzieś od nowa.
- Ale dopiero przyjechaliśmy. - To nie miało być na stałe.
Chciałaś wrócić tylko po to, by sprzedać dom?
Nie, chciałam, żebyś mógł spędzić tu trochę czasu, ale…
- Zmiana otoczenia może być dobra. - Nie chcę zmiany.
Chcę tu zostać.
Teraz tak myślisz, ale…
Nie mówiłaś o przeprowadzce.
Nie chcę się przeprowadzać!
Rufus.
Rufus!
Możemy wrócić razem do Montany.
Ja pojadę przodem, bo przestrzegam przepisów.
Chcesz już wracać?
Nie czuję już więzi z rodziną. Zwłaszcza z Kinsey.
Zachowuje się, jakby robiła wszystko, by mnie odepchnąć.
Może daje ci czas na pozbieranie się?
Nie wiem, czy o to chodzi.
To pogadaj z nią. Zapytaj, o co chodzi.
Jeśli chcesz więzi, musisz nad nią pracować.
Zostałaś psychologiem rodzinnym?
Nie wiesz, jakie masz szczęście.
Tyle osób chce dla ciebie dobrze.
Zabiłabym za coś takiego.
Myślisz, że im jest łatwo?
Niby przyjechałeś, ale jesteś tu na pół gwizdka.
Dobra. To wrócę do Montany.
Tylko nie rób tego z głupich powodów.
W moim bajecznym życiu nie ma miejsca dla palantów.
Co ty tu robisz?
Powinnaś częściej odkurzać.
Szukałem Klucza Alfa.
Po co?
Żeby sprawdzić, czy jest bezpieczny. A jeśli Dodge wróci? Albo inny demon?
Mówiłam ci. Klucze są bezpieczne.
A to skąd się wzięło? Myślałam, że intruzi go zabrali.
Okazuje się, że nie zabrali. Zapomniałem, że miałem go w plecaku.
- Ups! - Co się z tobą dzieje?
Zwykle jesteś bardziej ostrożny.
Skoro już o tym wspomniałaś, może powinniśmy sprawdzić te klucze.
Wszystko gra.
Ty też nie jesteś zbyt ostrożna.
Słucham?
Odkąd Tyler wyjechał i ty zaczęłaś dowodzić,
wszystko się zesrało.
Nic dziwnego, że znów chce odejść.
- Naprawdę to powiedziałeś? - Co? Boisz się krytyki?
Wynocha z mojego pokoju!
Bode?
Rufus.
Co ty tu robisz?
Mieliśmy się spotkać.
Faktycznie.
Chodźmy pobawić się na dole.
Są rzeczy, które tu uwielbiam. Choćby spędzanie czasu z tobą.
Ale generalnie
jest mi tu zbyt ciężko.
Zmiana byłaby dla nas dobra.
Rufus zmieni zdanie.
No nie wiem.
Jest na mnie wściekły.
Jeśli poprawi ci to humor,
Bode też nie jest mną zachwycony.
Musi ci być ciężko.
Bode nigdy się tak nie zachowywał.
To nie jest normalne.
W tym numerze
źli mają przewagę dziesięć do jednego. Ale dobrzy mają tajną broń. Patrz.
Zgubiłeś coś?
Tak.
Zgubiłem klucz.
- Mówiłem ci, gdzie je trzymam, prawda? - Ta informacja jest tajna.
Na pewno ci nie mówiłem?
Może schowałem je pod deskami?
Jak Dodge?
Skąd wiesz o skrytce Dodge?
Bo mi powiedziałeś.
Wcale nie.
Wiedzieliśmy o tym tylko ja i moja mama.
I…
Pewnie zapomniałeś.
Pamiętasz, gdy odwiedziłeś mnie w Minnesocie?
Chyba w Nebrasce?
Próbujesz mnie podpuścić?
Nie. Czemu miałbym to robić?
Nie wiem. Czemu?
Nie jesteś Bode’em.
Ty cholerny idioto!
Co zrobiłeś z moim przyjacielem?
Gdzie jest Bode?
Trzeba było cię wtedy wykończyć!
Cholera!
Jesteś w ludzkim ciele.
Teraz można cię zranić!
Bode? Rufus? Co się dzieje?
Piśnij słówko, a zabiję je obie.
Co się stało?
Boże. Wszystko w porządku?
Ja… On…
Rzucił się na mnie! Wpadł w jakiś szał!
Rufus?
Pójdziemy już.
Bode,
natychmiast powiedz mi, co się naprawdę stało.
Mówiłem. Rzucił się na mnie!
Rufus by tego nie zrobił.
To do ciebie niepodobne. To twój przyjaciel!
Co się z tobą dzieje?
Ja…
Tęsknię za tatą. Nie chcę, żeby Josh go zastąpił.
Tak się nie stanie.
I to nie jest usprawiedliwienie dla takiego zachowania.
Nie jesteś już dzieckiem.
Weź odpowiedzialność za swoje czyny.
Zadzwoń do Rufusa i przeproś.
Dobrze. Zadzwonię.
Co się stało? Powiedz.
Nie będę zła. Słowo.
To była tylko głupia bójka.
Nic wielkiego.
Ale ty się nie bijesz.
Wiem, że jesteś zły z powodu przeprowadzki.
Nie o to chodzi.
To o co?
Nieważne, mamo.
Nie przejmuj się tym.
Łatwo się pakować, gdy się mało wozi. Pomóc ci z twoim bagażem?
Nie będzie twojego.
Miałaś rację. Ja…
Muszę tu trochę pobyć. Ogarnąć to.
Mam wrażenie, że już się nie pojawisz w Montanie.
Ale za paliwo mi zwrócisz.
Widzisz? Wiedziałam, że będzie dobry.
Chyba zawsze masz rację.
Tak. I odbija mi się to czkawką.
Pa, Tyler.
Pa.
Możemy pogadać?
Jasne.
Przemyślałem to i…
Wiem, co powiesz. Tak chyba będzie najlepiej.
Carly jest super, masz nowe życie w Montanie…
Nie wyjeżdżam.
Nie?
Chcę wam pomóc.
Cokolwiek się dzieje…
Po prostu powiedz mi wszystko.
Wpuść mnie z powrotem.
To nie takie proste.
Cóż,
musisz spróbować.
Bo nie znoszę tego, jak jest teraz między nami.
Gdy wyjeżdżałeś, postanowiłeś zapomnieć o pewnych rzeczach.
To znaczy?
Zablokować pewne wspomnienia?
W pewnym sensie.
To dla mnie trudne.
Dokonałeś wyboru, a ja staram się go uszanować.
Nie pamiętam tego,
ale jeśli tak się stało, co by to nie było…
Nie jestem szczęśliwy.
Rozumiesz?
Zmieniam zdanie.
Po prostu mi powiedz.
O czym zapomniałem?
To nie jest coś, co mogę ci powiedzieć.
Muszę ci pokazać.
To pokaż.
Poczekaj tu.
Co to jest?
Da ci wszystkie odpowiedzi.
Odzyskasz wspomnienia.
Ostrzegam. Nie wszystkie są szczęśliwe.
Chcę to zrozumieć.
Odsuń koszulę.
O tak.
Po co?
Nie umiem tego wyjaśnić.
Jeśli chcesz zrozumieć, musisz mi zaufać.
Ufasz mi?
Oczywiście, że tak.
Mamo?
Co robisz w moim pokoju?
OPARTY NA KOMIKSIE J. HILLA I G. RODRIGUEZA
Napisy: Paweł Awdejuk