Patrz.
Ktoś wygiął kraty.
Echo nie mogłoby tego zrobić.
Właśnie.
Do tego trzeba siły demona.
To sprawka Eden?
Czy tych szalonych sióstr?
Ale po co? Czego by tu szukały?
Nie wiem, ale kto by to nie był,
jeśli szuka kluczy, to ich nie znajdzie.
Bo znalazłem
klucz do Skrzyni Arlekina.
Do niej nikt się nie włamie.
Super.
Powiedzmy mamie.
Jest na śniadaniu z Joshem.
No co? Josh jest fajny.
Nie przeszkadza ci to?
Że ma prawo być szczęśliwa?
Zapomni o tacie.
Bode, nie ma takiej opcji. Nikt nie zapomniał o tacie.
Bode.
Znaleźliście tam coś dziwnego? Relatywnie?
Ją zapytaj.
Za dużo tam pająków. Nie znosi ich.
Pamiętam.
Naprawdę?
Tak. Pamiętasz tego w pudełku na lunch? Wyrzucił je przez okno auta.
Tak. Ostre to było.
Co powiedziała policja?
Niewiele. Nie mają żadnych tropów.
Pomyślałam, że jeszcze raz się rozejrzę.
Gdzie idziesz?
Mam się spotkać z Loganem.
Dam znać, jeśli coś znajdę. Baw się dobrze.
Spoko. Do zobaczenia.
SERIAL NETFLIX
Kto chce hot doga?
Muszę do toalety.
- Mam iść… - Poradzę sobie.
Wyglądają apetycznie.
Weź to.
Co to jest?
Wyglądają jak złe, małe ząbki.
Niegrzecznie jest się gapić.
Mamusiu! Tatusiu!
Długo mnie popamięta.
Ostrożnie.
Jaki jest nasz cel, kapitanie?
Wtopić się w tłum.
Słuchać.
Uczyć się.
Odbierzemy, co nasze.
Ty jej…
nie zabiłaś, co?
Raczej bym o tym wspomniała, Doug.
Biedna Eden.
Myślisz, że to Gabe?
Nie wiem. Trudno powiedzieć, ile tam leży.
Wzywamy gliny?
Keyhouse jako miejsce zbrodni?
Nikt tego nie chce, Doug.
- Co zrobimy z ciałem? - Nie możemy jej zostawić.
Nie? To taki zielony pogrzeb. Ludzie za to płacą.
Za leżenie na dnie studni?
Z drugiej strony studnia to solidny zbiornik.
Wlanie tam kwasu załatwi sprawę.
To straszne.
Ale praktyczne.
Wiem, co zrobimy.
Co ty robisz?
Bode, czemu grzebałeś w moich rzeczach?
Potrzebuję Klucza Czasu.
- Jakiego klucza? - Duncan ci go dał.
Przed ślubem.
Gdzie go schowałaś?
Hej.
Porozmawiajmy.
Chcę zobaczyć się z tatą.
Bode.
Ja też za nim tęsknię.
Nieprawda.
Pewnie, że tęsknię.
Wszyscy po prostu żyją sobie dalej. Ja tak nie umiem.
Chcę raz jeszcze zobaczyć tatę.
Mam lepszy pomysł.
Chodź ze mną.
W ten sposób możesz wybrać czas i miejsce spotkania z tatą.
Chodź. Pokażę ci.
Mamy s’mores.
O, to było fajne.
Nie jest tak źle, prawda?
Może być.
Myślisz, że coś przegapiłeś, co?
Zdradzę ci sekret.
Kolonie
są przereklamowane.
Tyler i Kinsey będą błagać o powrót do domu.
Chłopcy szybko zaczynają śmierdzieć.
W jeziorze jest pełno pijawek.
I od stuleci łażą tam okropne robale.
Fajnie.
No tak, dla ciebie to fajne. Mój błąd.
Ale mamy s’mores.
Słynne s’mores Rendella Locke’a?
Ale mamy szczęście.
Musi cię bardzo kochać.
Proszę.
Pańska broń. No dobra.
Znajdź dobre miejsce. Na przykład tam.
I patrz uważnie.
Pokażę ci, jak go upiec na złoto.
Musimy iść.
Co? Dlaczego?
Już, Bode. Idziemy.
Czemu?
O to chodzi.
Dobrze.
Czemu musieliśmy już iść?
Bo tak.
Może ty nie chcesz go widzieć, ale ja tak.
To nie tak.
Po prostu chcesz wrócić do Josha.
Bode, to niesprawiedliwe i nieprawdziwe.
Miałem na dziś inne plany.
Boże, jest taka zimna.
Zamrożenie zatrzymuje proces rozkładu.
Eden byłaby dumna, że tak dobrze się zachowała.
Zamarzła tam na śmierć?
Raczej zabił ją upadek.
Mamy tu CSI: Matheson.
Koleś.
Eden nie była niezdarna.
Nie wpadła tam tak po prostu.
Ktoś ją musiał popchnąć.
I co teraz?
Powinniśmy coś powiedzieć.
Była twarda.
Miała bardzo szykowną fryzurę.
Naprawdę miała.
Mogła zwrócić się przeciw nam, gdy zaatakował ją mój strach.
Nie zrobiła tego.
Pomogła nam.
I zapłaciła za to.
Lubiła dramaty.
W pewnym sensie to dla niej dobry koniec.
Co pomyślałabyś o mnie teraz?
Tak szczęśliwa, silna i dumna
Nigdy za to nie podziękowałam
Teraz już nie będę miała szansy
Niech anioły cię prowadzą
Słuchajcie mnie, przyjaciele
Bezsennymi drogami
Bezsenni kroczą
Niech anioły cię prowadzą
Cieszymy się, że rozważasz powrót do pracy.
Tęskniłam za dzieciakami.
I wzajemnie.
Dyrektor ma zebranie. Dam znać, gdy skończy.
- Świetnie. - Na razie.
Dziwne, że pozwalają jej wrócić do pracy.
Czemu?
Podobno miała załamanie nerwowe.
Zostawiła Rufusa. Wyjechała.
Znaleźli ją na parkingu w Ohio.
Okaż trochę współczucia.
Dobrze, ale dziwnie jest udawać, że nic się nie stało.
Miejmy nadzieję, że już ma się dobrze.
Muszę lecieć. Na razie.
Ellie. Cześć.
Cześć, Cindy.
- Dobrze cię widzieć. - Nie miałam załamania.
Przepraszam. To tylko głupia plotka.
To przestań ją powtarzać.
I zapamiętaj.
Nigdy nie zostawiłabym syna.
Ellie.
Bez urazy.
Miło cię widzieć, ale już po ślubie Duncana.
Co tu dalej robisz?
Po włamaniu postanowiłem pomóc rodzinie.
Złapali już tych gości?
Nie, jeszcze nie.
CARLY NAPISZ „1”, JEŚLI PORWALI CIĘ KOSMICI.
NAPISZ „2”, JEŚLI WSTĄPIŁEŚ DO CYRKU. TAK CZY INACZEJ — NAPISZ.
Wszystko gra?
Tak, to tylko Carly z pracy.
Carly z pracy.
To tylko kumpela.
Nie wiem.
Może coś iskrzy, ale nie jestem gotowy.
Wpadłeś w okres pomiędzy.
- Co? - Pomiędzy tylko kolegami i…
czymś więcej. Między Montaną a Matheson.
Nie musisz nic mówić. Wiem, że mam rację.
O proszę, twój ulubiony były nauczyciel historii.
Który chodzi z moją mamą.
No i zrobiło się dziwnie. Witam, panie Bennett.
Cześć. Miło znów widzieć was razem.
Macie ochotę na wycieczkę po zabytkowym domu zgromadzeń w Matheson?
Muszę odrobić pracę domową.
Miło było pana zobaczyć. Poza szkołą.
Wcale nie było krępująco.
Zadzwoń przed wyjazdem. Na razie.
- Ja chętnie. - Spodoba ci się.
Ale mamy szczęście.
Musi cię bardzo kochać.
Co dodamy do s’mores?
Piankę.
Piankę? Dobry początek.
Ale trzeba ją upiec, prawda?
Włożysz ją do ognia? Dobrze. Co jeszcze dodamy?
Czekoladę.
Gdy złożymy to w kanapkę, powstanie s’more.
Mam wrażenie,
że wiatr chce nas połaskotać.
O tak!
Gili, gili!
Spokojnie.
Tu jesteście.
Chyba nie tylko ja zaspałam.
Chyba rano bardzo się spieszyliście.
Musieliśmy wcześnie być w szkole.
Dlaczego?
Ubranie dzieciaków w kostiumy trochę trwa.
Kins była naprawdę dobra.
Najlepsza.
Hej, Kinsey.
Wybacz, że przegapiłam występ.
- Czemu mnie nie obudziłeś? - Próbowaliśmy.
Nagrałem.
Na wszelki wypadek.
Tutaj lokalny powstaniec, kapitan Richard Crais,
pierwszy raz walczył z Brytyjczykami.
Pokonał 25 Pułk Armii Królewskiej,
by zapewnić bezpieczny transport zapasów.
Zgadza się. Skąd to wiesz?
Nie wiem.
Czasem wpadają mi do głowy różne fakty na temat Matheson.
To dziwne.
Na niektórych historia wywiera duży wpływ.
Te mundury są wypożyczone.
Dobra, są moje.
Pamiętam ten z zimowego festynu.
Ale była chyba jeszcze peleryna.
Właściwie płaszcz.
Trzymam go w domu. Czasem go zakładam.
Czuję się jak twardziel.
Ja…
Mam wrażenie, że gdzieś to już widziałem. Co to oznacza?
Srebrne i złote blachy nosili kapitanowie. Mieli na nich misterne zdobienia.
Niewiele takich zostało.
Ten koleś.
Jeden z włamywaczy miał taką samą.
Ktoś się do was włamał?
W noc ślubu Duncana. Kiedy wszyscy byli na zewnątrz.
Współczuję. Mama nic nie mówiła.
Nic nie zabrali. Ale czemu on miał taką klamrę?
Nie mam pojęcia.
Hej. Tyler już wrócił?
Nie wiem.
Nie zauważyłam, że go nie ma.
Co u ciebie?
Byłam z Savinimi. Właśnie wyszli.
Coś filmowego?
Akurat nie.
Musieliśmy coś załatwić.
Może wyda ci się to dziwne.
I w sumie takie było.
Ale było też piękne.
Może opowiesz mi o tym później?
Mam trochę pracy na górze.
Pewnie.
Wszystko gra?
Tak.
W porządku.
Niesamowite, prawda?
To drewniana płyta.
Tak. Zgadza się.
Chodziło mi o to, jak dobrze zachowała się przez ponad 200 lat.
Mogę w czymś pomóc?
Albo powiedzieć coś, by przestał pan to robić?
Kiedyś była tu skrytka.
To prawda, była.
Usunięto ją podczas przebudowy domu
w XIX wieku.
Co się stało z rzeczami ze skrytki?
Faktycznie coś tam było.
Głównie broń palna.
Udało się ją odzyskać. Jest wystawiana w bibliotece.
Co za szczęście.
Był pan tu już kiedyś?
Dawno temu.
Mamo? Jesteś tu?
Tak.
Hej.
Byłaś trochę rozkojarzona.
Nie, po prostu pracuję.
Wkręciłam się.
- Może pomogę? - Potrzebuję być sama.
Pogadamy później.
Tu trzymają naszą broń?
Nikogo nie oszczędzamy.
Rozgryzłeś te złe ząbki?
Chodźmy.
BIBLIOTEKA PUBLICZNA
Dzień dobry panom.
Dzień dobry.
- Idę na przerwę. - Kupisz mi krakersy ostrygowe?
Jasne.
Dzień dobry.
Poczciwi, prawda?
Wciąż tu są.
Tęskniłem, Bess.
Będzie mi się tu podobało.
To tak zwany nóż strzelca.
Piękny egzemplarz.
Klonowa rękojeść.
Używali ich bohaterscy cywile, którzy dołączyli do rewolucji.
Bohaterscy, co?
Tak nie wolno. Proszę to odłożyć.
Zabawne.
Gdy konfiskowaliśmy je rebeliantom,
nazywaliśmy je nożami do skalpowania.
Zgadniesz dlaczego?
Może po prostu ci pokażę.
KU PAMIĘCI
Dobry człowiek.
Tak. Przyjaźnił się z moją mamą.
Mogę w czymś pomóc?
Tak, moja siostra niedawno zgłosiła przestępstwo.
Wujek brał ślub w naszym domu
i w trakcie wesela ktoś się włamał.
Przegoniliśmy ich.
Ostatnio było kilka włamań.
Dobrze, że ich odstraszyliście. Nazwisko?
Tyler Locke.
Przypomniałem sobie coś, co może być pomocne.
Przykro mi. Brak zgłoszeń w ostatnim półroczu.
Na pewno?
L-O-C-K-E.
Może jeszcze nie dotarła?
Może. Sprawdzę. Dziękuję.
Hej.
- Co ty tu robisz? - A co ty tam robiłaś?
Nie mam na to czasu.
Mama nie wydaje ci się dziwna?
Coś się dzisiaj stało?
Co?
Powiedz.
Weszliśmy do głowy mamy, by zobaczyć wspomnienie taty.
I?
Kazała mi wyjść, zanim się skończyło.
I nie powiedziała dlaczego.
Może zapytaj Josha, co się stało?
Nie bądź dupkiem.
Ej.
Chodź.
Wiem, że coś kombinujesz.
Nie rób nic głupiego ani niebezpiecznego.
Poważnie?
Gdzie go schowałaś?
Wygląda na to, że wyciąga miętówki.
Panie i panowie, teraz sięga po płatki migdałów.
Dowiemy się, czy ma alergię na orzechy!
Nie mam alergii!
Dzięki Bogu. Czyli martwimy się tylko o cudze dzieci.
Zajrzyjmy do naszej najmłodszej uczestniczki.
Młodszej tylko o rok.
Zbliżamy się do finału.
Za pięć, cztery, trzy, dwie…
- Ręce do góry! - Tak!
Proszę się odsunąć.
- Tato, czemu się nade mną znęcasz? - Cisza, czekamy na wyniki.
Oto wspaniała sędzina.
Ta galaretka chyba odpadła.
Mamo, co ty zrobiłaś?
Naprawię to.
Nie, przestań!
Przepraszam, Kinsey.
Mamusiu, nie!
Przepraszam.
Hej.
Nie.
Nie lubiłam tej sukienki.
Kinsey.
Czemu przeżywasz to jeszcze raz?
Mamo, próbuję zrozumieć.
Nie musisz tego rozumieć.
- To naruszenie prywatności. - Mogłaś powiedzieć, co się dzieje.
To nie twoja sprawa.
Moja.
Jesteś moją sprawą.
Co ty tu robisz?
To, jak pamiętam te chwile…
W rzeczywistości było zupełnie inaczej.
Jak wtedy, gdy przegapiłam twój występ.
Miałaś tylko pięć lat.
Pamiętam ten dzień.
Boże.
Dlaczego? Co się stało?
Nie przyszłam…
bo miałam kaca
i przespałam to.
Mamy tyle dobrych wspomnień.
Po co odwiedzać te?
Przepraszam, że tyle ominęłam.
Mamo, przestań.
Potem było lepiej. Byłaś z nami.
- Nie wiem. - Byłaś.
Nie rób sobie tego.
Nie pijesz, ale znalazłaś sposób na powrót do nałogu.
Proszę, idź już.
Proszę. Muszę to przepracować.
Hej. Co u Logana?
Czemu kłamałaś o policji?
Co?
Nie dzwoniłaś do nich. Nie było zgłoszenia.
Dlaczego rozmawiałeś z policją?
Przypomniał mi się jeden z włamywaczy.
Miał taką klamrę z okresu wojny o niepodległość.
Dziwne. Czemu ją nosił…
Bardziej ciekawi mnie, czemu kłamałaś. Czemu nie poszłaś na policję?
Bo nam nie pomogą.
Czemu nam nie pomogą?
Chciałbym ci to wyjaśnić, ale nie mogę.
Co się dzieje? Odkąd wróciłem, zachowujesz się zupełnie inaczej.
Mam wyjechać?
- Absolutnie nie. - To bądź ze mną szczera.
Nie mogę, Tyler.
Przykro mi.
Po prostu nie mogę.
WSPOMNIENIA O RENDELLU
Hej.
Jak poszło?
Chyba dobrze.
Rozumieją, że chcę wyzdrowieć.
Że wyzdrowieję.
Złożyłaś im obietnicę. To poważna sprawa.
Lepiej jej dotrzymaj.
Zdecydowanie.
Krok dziewiąty zaliczony.
Musisz sobie wybaczyć.
To nie takie proste.
Nie ma innego sposobu.
Spróbuję.
Wyjdziesz z tego.
Kins?
Mogę wejść?
Co?
Hej, przepraszam.
To nie twoja wina.
Tyler jest na mnie zły.
I ma do tego pełne prawo.
Okłamuję go.
Tyler podjął decyzję.
Musimy to uszanować.
Nawet, jeśli to boli.
Zawsze cię chronił.
W pewnym sensie teraz ty chronisz jego.
Proszę.
Dodajmy go do pozostałych.
Już go nie potrzebuję.
Pięć minut powinno wystarczyć.
Duncan?
Tato?
Jesteście tu?
Ciebie czeka to samo.
Słuchajcie!
Cześć, wujaszku.
- Wujku Dunc! - Mówiłam, że nas przejrzeli.
Puść mnie!
Kinsey! Tyler!
Przegrasz, Dodge.
- Co do… - Bode?
Ale ty… Jakim cudem…
Boże. Teraz jest ich dwóch.
Cholera. Znalazłeś Klucz Czasu?
- Co? - Co?
Co tu się dzieje?
Bez obaw.
Myśli, że wygrywa, ale powstrzymamy go.
Nie. To kiepski pomysł.
Bode, uciekaj. Już.
Nie bądź niegrzeczny.
Mały ma chyba coś do powiedzenia. Chcę to usłyszeć.
Nie rozumiesz. Jestem z przyszłości.
Wiem, jak to się skończy.
Jak ty skończysz.
Ale czy to, że tu jesteś, nie zmienia wszystkiego?
Nie. Ten klucz tak nie działa.
Nie boję się ciebie.
Zawsze lubiłeś gadać.
Ten głos, ten ton
są nieznośne.
Od razu lepiej.
Tęsknię za ciszą.
Ale tak nie powinno być.
Powinnaś iść ze mną z przeszłości i wujkiem do kuźni.
Chyba trochę tu jeszcze zostanę.
Popisujesz się,
ale twój nowy klucz wydaje się fajny.
Wezmę go.
Dzięki.
Bode, uciekaj!
Dzięki za podwózkę.
Bode?
Bode.
Gdzie jesteś?
Chętnie pogram w berka z duchem.
Bu.
Nie!
OPARTY NA KOMIKSIE J. HILLA I G. RODRIGUEZA
Napisy: Paweł Awdejuk