Ciągle to robisz, Dorothy.
To bezcelowe.
Jak możesz tak mówić, Ada?
Nie czujesz go?
Jest blisko.
Robisz w kółko to samo i nic to nie daje.
Może gdyby ktoś mi w tym pomógł.
Trzy, dwa, jeden.
Mówiłam, że się uda.
SERIAL NETFLIX
OPARTY NA KOMIKSIE J. HILLA I G. RODRIGUEZA
Kinsey! Bode!
Obiad!
- Znów wygrałam. - Ta gra jest ustawiona!
Nie planowałem być wróblem.
Choć ma to pewne zalety.
Namówię ptasich kumpli, by narobili ci na auto.
Nie masz ptasich kumpli.
Na razie.
Przygotowania do ślubu są już na ukończeniu i…
Chciałam wam coś pokazać. Wcześniej jej nie widziałam.
Spadła z półki w gabinecie zimowym.
Fajna, prawda?
Myślę, że jest w niej coś… magicznego.
- To samo mówiłaś o gramofonie. - I tej dziwnej figurce wiewiórki.
Fakt, ale spójrzcie.
To Keyhouse.
Po co ktoś robiłby śnieżną kulę z własnym domem?
Ale nie ma dziurki od klucza.
To tylko sugestia,
ale może to po prostu zabytkowa kula śnieżna?
Tyler się odzywał?
Wczoraj polubił moją wiadomość, więc możemy założyć, że wciąż żyje.
Dobrze.
To jest dobre?
Poprzeczka jest niżej, niż myślałam.
Chciał pobyć sam.
Musimy to uszanować.
Kiedy będzie gotowy, na pewno zacznie się odzywać.
A na razie musimy żyć dalej.
Od jego wyjazdu minęły dwa miesiące.
Myślałem, że do tego czasu wróci.
Ale sami też dobrze się bawimy, prawda?
W sumie tak.
Świetnie sobie radzimy.
Nie ma Dodge.
Nic nie słychać o Eden.
W końcu wszystko jest normalne.
No, poza tobą.
Sama jesteś dziwna.
Gdzie to jest?
Duncan powiedział, że matka Briana
ma siedzieć minimum 15 metrów od babci Sharon.
Nie wyjaśnił.
Dobra, zamienię ją z kolegą Duncana z Fisher College.
Świetnie.
Wydaje mi się, że jest dobrze. Widzisz jeszcze jakieś punkty zapalne?
Ślub jest w sobotę.
Chyba można oddać miejsce komuś innemu.
Może kuzyn Frank z Phoenix?
Chyba nie zniosę tylu sucharów w jeden wieczór.
- To rodzinna tradycja. - Ze strony twojego taty.
Może ty kogoś zaprosisz?
Ja? Nie.
Masz prawo do osoby towarzyszącej. Może zaproś Josha?
Chyba nie jestem gotowa.
Jamie i tak wpada do Bode’a.
Byłoby miło, gdybyś go zaprosiła.
Zastanowię się.
PUK, PUK
ODEZWIJ SIĘ, BO POSADZĘ CIĘ KOŁO KUZYNA FRANKA Z PHOENIX
Cieszysz się, że wróciłeś?
Nebraska jest fajna, ale cóż mogę powiedzieć?
Jestem człowiekiem morza.
Ellie!
Pewnie zastanawiasz się, gdzie byłam.
Nic nie musisz wyjaśniać.
Czujesz jakąś różnicę?
Niewiedza o magii
separowała mnie od dzieci.
To było trudne.
Teraz możemy się zbliżyć.
Wiem, przez co przeszli.
I przez co przeszliście ty, Rendell i wasi przyjaciele.
Czyli wiesz, jaką rolę odegrałam.
Wszystko zaczęło się od przywołania Lucasa.
Nie wiedziałaś, co się stanie.
Poza tym uważam, że klucze wpływają na podświadomość.
Chcą być używane.
W dobrym celu czy złym? Jest im to obojętne.
Przykro mi z powodu tego, co cię spotkało.
Dzieci czują się z tym okropnie.
To nie ich sprawka.
To była Dodge. To nie ich wina.
Lucas się odzywał?
Nie liczę na to.
Musiał się stąd wyrwać.
Zacząć od nowa gdzie indziej.
Rozumiem go.
Też chciałam zacząć gdzieś indziej.
Ale Rufus koniecznie chciał wrócić, więc…
Wynajmujemy lokal niedaleko jeziora.
Nie umiałam wrócić do starego domu.
Jasne. Rozumiem.
Spodziewam się wielu znaczących spojrzeń i pytań.
Wszyscy myślą, że błąkałam się pod Pittsburghiem.
Że nie pamiętałam, jak się nazywam.
Lepsze to niż prawda.
Ellie.
Jak tam było?
W tamtym miejscu.
Było tak,
jakby czas i przestrzeń nie istniały.
A ja po prostu…
dryfowałam.
To jak próbować przypomnieć sobie zły sen,
po którym pozostało tylko ulotne uczucie.
To uczucie…
którego nigdy już nie chcę doświadczyć.
WITAMY W MATHESON W MASSACHUSETTS
Właśnie na taki film liczyłem.
Właśnie tego trzeba Matheson,
by rozruszać turystykę po niedawnych tragediach.
Mam nadzieję, panie Shaw.
Cieszymy się, że nas pan do tego wynajął.
Słyszę już ten głos narratora.
Matheson w Massachusetts. Rewolucyjne dzieje, zachwycające klify,
chowder z Nowej Anglii…
I okazjonalne masowe zgony.
Doug.
Nie.
Poważnie. Możemy to wykorzystać.
Przyciągnijmy filmem fanów mrocznej turystyki.
Może tak.
Matheson w Massachusetts. Zagłębie niewyjaśnionych masakr.
- Zobaczcie, ile osób odwiedza Czarnobyl. - On żartuje.
Czarnobyl, jasne.
- Zabawne. - Zabawne.
Muszę lecieć.
Oby tak dalej.
Jasna sprawa. Dziękujemy.
Próbujesz torpedować nasze jedyne źródło finansowania?
Staram się tylko pomóc.
Akcja!
I Abby.
Świetnie.
Tak trzymaj.
Idealnie.
Teraz go wyczuwasz.
Obrót!
Cięcie!
To było piękne.
Zrobiliśmy materiał do filmu turystycznego i dokrętkę. W ciągu jednego dnia.
- Bum. - Bum.
Bode znalazł nowy klucz. Zmienia w zwierzę.
- Używaliście go z przyjaciółmi? - Parę razy.
I jakim zwierzęciem byłaś?
Chyba sową.
Ale ekstra. Latałaś wokół Keyhouse i…
Wybacz, Ruf.
Wolałabym o tym nie mówić.
W porządku.
Może podzielimy się klopsem?
Co podać?
O mój Boże.
- Ellie Whedon? - Cześć, Margie.
Tak się cieszę, że wróciłaś!
Ulżyło nam, gdy usłyszeliśmy, że cię znaleziono.
To bardzo miłe. Dziękuję.
Zaczniemy od dwóch koktajli waniliowych.
Już się robi.
Wiem, że to dla ciebie trudne, mamo.
Ale dobrze, że wróciliśmy.
- Chcę, żebyś był szczęśliwy. - Też możesz być tu szczęśliwa.
Chyba. Jeśli spróbujesz.
Spróbujesz?
Tak.
Dobrze.
Muszę jutro zadzwonić do dostawców cateringu
i zaktualizować liczbę dań wegetariańskich.
Czego szukasz?
Żadnych przekąsek. Zaraz będzie kolacja. Muszę tylko…
Nasłuchuję.
Czekaj. Czy ty…
Słyszysz szept?
Chyba jest tutaj.
Może pilnujmy jednak porządku podczas…
Chyba kryje się gdzieś tutaj.
Płatek śniegu.
Gdzie jeszcze jest płatek śniegu?
Chyba wiem, do czego pasuje. Chodź ze mną.
Mówiłam, że jest magiczna.
Spróbujemy?
Może poczekajmy na Kinsey.
Dobra.
Masz rację. Ale mówiła, że może wrócić późno.
Dobrze, spróbujmy. Ale tylko na chwilę.
Rany! Mamo, patrz!
Mogę w czymś pomóc?
Hej, co wy robicie?
Zabierajcie łapy. Nie możecie…
- Gdzie ona jest? - Widziałyśmy, że ją masz.
- O czym wy… - Śnieżna kula.
Mamo?
Myślałaś, że my też znikniemy?
Oddawaj klucz.
Nie próbuj go odebrać. On cię…
poparzy?
Wiedziałam.
Czułam, że nie jest z krwi Locke’ów.
Pewnie się wżeniła.
Czujesz go teraz?
Tak.
Będzie na nas czekał.
Bode.
Bode!
Halo?
Bode!
Gdzie jesteś?
Mamo! Tu jestem! Mamo!
Mamo!
Bode!
Bode?
Teraz przyjrzymy się akwarium,
które będzie też nowym leżem Homarowatego.
- Cześć, mamo. - Kins, natychmiast wracaj do domu.
Jak mogłam to zrobić? To moja wina.
Nie obwiniaj się.
To mój synek. Może tam zamarznąć na śmierć.
Znajdziemy je i odzyskamy klucz.
Myślisz, że to demony?
Mówiły, że poparzą się, jeśli odbiorą komuś z Locke’ów klucz.
Były niesamowicie silne.
Musimy się uzbroić. Chodź.
A jeśli ich nie znajdziemy?
Znajdziemy.
Jesteśmy, panie.
Jakie imiona tu nosicie? W tych…
szatach z ciała.
Ona zwie się Dorothy, a ja Ada.
Dorothy i Ada Wheeler.
Dorothy i Ada.
Jesteście mi bardzo potrzebne.
Kinsey, patrz.
Wpuśćcie mnie!
Wpuśćcie! Zamarzam!
Wy możecie tu wejść. Ja nie.
To, czego pragnę, jest na dnie.
Co tam widzicie?
Martwą dziewczynę!
Sprawdźcie kieszenie.
- Jest ich więcej? - Więcej kluczy?
- O tak. - Dużo.
Jeden może zmienić w ducha,
inny daje władzę nad każdą rośliną,
a jeszcze inny potrafi ożywiać rysunki.
Zdobądźcie je.
Wszystkie.
W związku z naszą naturą
nie możemy ich odebrać Locke’om.
Nie obchodzi mnie, jak to zrobicie.
Przynieście mi te klucze.
Idź do domu i odpocznij. Ja będę szukać dalej.
Mamo.
- Nie poddam się. - Nie o to chodzi.
Wejdźmy do środka i opracujmy plan.
Może Chamberlin widział te siostry. Możemy go zapytać.
Dobry wieczór.
Kto to? Córka?
Tak, to krew Locke’ów.
Widać to w jej twarzy.
Oddajcie nam klucz.
Dostaniesz Klucz Śnieżnej Kuli i uratujesz syna,
ale musicie oddać nam pozostałe klucze.
Niezły pomysł, kochanie,
ale żeby jej użyć,
musisz znać nasze imiona, prawda?
Nie oddamy wam kluczy.
Chciałyśmy być cywilizowane,
ale nie dajecie nam wyboru.
Zatrzymam je. Uciekaj!
Drugi raz się na to nie nabiorę.
Co to u diabła ma być?
Wypuść mnie, ty chudy rudzielcu!
Mamo! Idzie do ciebie!
Co zrobiłaś mojej siostrze?
- Odzyskasz ją, jeśli dasz nam klucz. - Zatrzymaj ją sobie.
Dawaj ją.
Ada? Też tu jesteś?
Dorothy! Gdzie jesteś? Nie widzę cię.
- Bezużyteczna kretynka. - Nie waż się winić…
Bode.
Chodź.
Chyba już nigdy nie będę chciał bawić się w śniegu.
To minie z czasem.
Dziękuję, że mi pomogłaś.
Mamo. Byłaś kozacka.
W sumie byłam.
Włosy są nadal mokre.
- Znalazłyście namiot w lesie? - Tak.
Ktoś tam chyba obozował od dłuższego czasu.
Myślisz, że to ma coś wspólnego z demonicznymi siostrami?
Nie wiem.
Może to był namiot Eden.
Raczej nie sypia pod namiotem. I nie widzieliśmy jej od miesięcy.
Jej rodzice podobno myślą, że uciekła. Wiele osób jej szuka.
A ty co myślisz?
Że gdyby wciąż była w Matheson, wiedzielibyśmy o tym.
Myślałem, że wszystko wraca do normy.
Wiem.
Musimy się wzajemnie wspierać.
Chciałbym móc pogadać o tym z Tylerem.
Ja też, ale to nie miałoby sensu.
Nie zrozumiałby.
Wiem, ale i tak chcę z nim porozmawiać.
Ciekawe, gdzie jest.
Zbliżamy się do końca audycji w Cascade County,
najlepszej rozgłośni w Montanie.
Oto kolejny złoty przebój.
- Jesteś w tym coraz lepszy. - Uczę się od mistrzyni.
Myślałam, że moją supermocą będzie latanie albo niewidzialność.
Okazuje się, że to wbijanie gwoździ.
A przez ciebie straciłam pół minuty pracy.
No to wiszę ci… dziesięć centów?
A może piwo?
- Chyba matma cię zawodzi. - Lubię tanie piwo.
Idziemy z chłopakami do knajpy. Idziesz z nami?
U Lutza.
Dość łagodnie podchodzą do wieku.
Chciałem tylko dokończyć…
Daj spokój!
Czas do domu.
Dobra.
Wpadnę.
BAR U LUTZA
Gdzie chłopaki?
Dziewczynie Jeremy’ego odbiło,
a Terrence zapomniał, że ma dziś pokera.
Zostaliśmy sami.
Dzięki. Wypiję tylko jedno. Prowadzę.
BODE ŚLUB W SOBOTĘ. MAM NADZIEJĘ, ŻE BĘDZIESZ?
Co tam? Coś poważnego?
Nie, to tylko ślub mojego wujka.
- Pojedziesz? - Nie sądzę.
Za wcześnie. Za daleko. Czuję się, jakbym dopiero wyjechał.
Spoko. Na pewno poradzą sobie bez ciebie.
Właśnie.
Chyba że masz tam zaśpiewać „Ave Maria”.
Nie mam głosu.
Hej, bez spiny.
Słuchaj instynktu. Instynkty są bardzo mądre.
Mój doradził mi, żebym w wieku 17 lat odeszła z domu.
I żebym przestała jeść pikantne skrzydełka.
Nie żałuję żadnej z tych decyzji.
Skoro wyjechałeś z domu, musiałeś mieć powód.
- Cześć. - Cześć.
- Jak leci? - Dobrze.
Naprawdę dobrze. A u ciebie?
Też dobrze.
Mamy tu okres rozwoju osobistego.
Jamie zrozumiała, że nuggetsy smakują tak samo,
nawet gdy nie mają kształtu dinozaurów. Olbrzymi postęp.
Dzwonię, bo…
Jak wiesz,
zbliża się ślub mojego szwagra i…
zastanawiałam się, czy chciałbyś mi towarzyszyć.
Towarzyszyć?
Jest w sobotę.
Dzwonię w ostatniej chwili, więc jeśli…
Z przyjemnością. Bardzo chętnie.
Naprawdę?
Jeśli obok ciebie jest wolne miejsce,
wchodzę w to.
Co ty na to?
Dopełnia ten pokój.
Musimy umieścić ją w bezpiecznym miejscu.
Chwileczkę.
Co?
Fajnie było.
To prawda. Dzięki za zaproszenie.
Może pogadamy jeszcze?
Możemy pójść do mnie, obejrzeć jakiś głupi film.
Mieszkam tam.
Chyba powinienem…
iść do domu i się przespać.
Spoko.
Ale będę ponawiać zaproszenie.
Do zobaczenia rano!
Dobranoc.
KINSEY – WCIĄŻ ZNAJDUJEMY NOWE SKARBY. TĘSKNIMY ZA TOBĄ.
KLUCZ ŚNIEŻNEJ KULI
Napisy: Paweł Awdejuk