To nasza walka.
Jesteśmy Locke'ami. To my musimy stawić czoła Dodge.
Uważajcie więc na siebie i ukryjcie się, póki tego nie załatwimy.
- Ale Kins… - Zbyt wiele osób ucierpiało.
Gdyby coś się stało wam, nigdy bym sobie nie wybaczyła.
Kinsey, jeśli zmienisz zdanie, daj znać, a przyjdziemy.
W mgnieniu oka.
To źle, że trochę mi ulżyło?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Witaj, Kinsey.
Wczoraj trochę nam przerwano.
Sytuacja między nami jest frustrująca.
Myślałem, że ci na mnie zależy.
O czym ty mówisz? Nie jesteś Gabe'em.
To nie do końca prawda.
Trudno to zrozumieć, ale nie wiesz, jakie to wspaniałe uczucie.
Chcę, żebyś była przy mnie.
Chcę to z tobą dzielić, Kinsey.
Mieliśmy coś wyjątkowego.
Nie.
To było kłamstwo.
Moje uczucia były prawdziwe.
Przestań.
Nie chciałem cię do tego zmuszać. Chciałem, żebyś to wybrała.
To dla mnie ważne.
Ale teraz…
wiesz, do czego jestem zdolny.
Zobacz, co się stało z Jackie.
Prawda jest taka, że masz tylko jeden wybór.
Nigdy nie zdecyduję się być z tobą.
I nie będę taka jak ty.
Dobra, więc zabiję twoją mamę.
Tak, Ninę.
I żeby było jasne, nie zmienię jej.
Po prostu zabiję.
Nadal jesteś taka pewna?
Pomyśl tylko, jak straszne to będzie dla biednego Bode'a.
Stracić oboje rodziców.
Gdy do mnie dołączysz, zostawię twoją rodzinę w spokoju.
Mam ci tak po prostu zaufać?
Masz moje słowo.
Chcę tylko ciebie.
To dużo, wiem. Przemyśl to.
Wrócę jutro i…
rozstrzygniemy to.
Na razie.
Przepraszam, że ostatnio byłem trochę rozkojarzony.
Ale poczyniłem postępy w badaniach historii Matheson.
Spoko.
W moich materiałach często pojawiają się Locke'owie.
- Naprawdę? - Tak.
Ich przodkowie byli tu od zawsze.
Już przed wojną secesyjną.
Byli kowalami i ślusarzami.
I robili niesamowite, ozdobne klucze.
Wiedziałaś o tym?
Domyślałam się.
Noszą nazwisko Locke. Mieszkają w domu zwanym Keyhouse.
Czy Bode wspominał coś o jakichś kluczach?
Czemu o to pytasz?
Próbuję znaleźć pewien klucz.
Pojawia się w moich materiałach. Nazywa się Klucz Omega.
Klucz Omega.
Symbol omega wygląda…
tak.
Możesz spytać Bode'a, czy widział coś takiego w domu.
Zrobisz to dla mnie?
Jasne, tato.
Pytał o klucze, zwłaszcza o Klucz Omega!
Co? Naprawdę?
Tak, tego właśnie szuka.
Skąd on wie o Kluczu Omega?
Nie wiem.
Wyraźnie powiedział „omega”?
Tak!
Myślisz, że tata może być demonem?
- Raczej nie. - Skąd wiesz?
Dodge manipuluje ludźmi, by kradli dla niej klucze.
Zrobiła to mnie i Samowi,
pewnie twojemu tacie też.
Demony nie mogą zabierać kluczy.
Nie ma pojęcia, jak bardzo jest zagrożony.
Dlatego musimy chronić naszych rodziców.
Nie rozumieją, więc nie mogą się chronić sami.
Niedługo u ciebie będę.
Na razie obserwuj go.
Kins, jesteś tam?
Tak, daj mi chwilę.
Dobra, ale Kins, ja…
Bode, proszę! Daj mi chwilę.
Hej, zaczekaj kochanie.
Jadę do Jamie. Wrócę na kolację.
Muszę cię o coś zapytać.
Gdy rozmawiałeś z Jamie, wspomniałeś o symbolu omega.
O czym rozmawialiście?
To taka nowa gra, w którą gramy z Jamie. Są tam starożytne symbole.
Byliście bardzo poważni. Jakbyście się martwili.
To bardzo stresująca gra.
Popatrz. Widzisz? Symbole omega.
Twój tata to narysował.
Skąd wiesz, że to on?
To jego księga pamiątkowa.
No i Sam Lesser.
Miał tatuaż z tym samym symbolem na nadgarstku.
Pamiętasz?
Możliwe.
Rozumiesz chyba, że trudno mi uwierzyć, że to zbieg okoliczności.
Jasne.
Sam nie wiem.
Powiedziałbyś mi, prawda?
Gdyby coś się działo. Gdybyś coś wiedział.
Gdybym mógł.
Przepraszam.
Kocham cię. Muszę iść.
Teraz wystarczy tylko wymieszać.
Skąd to wszystko wiesz?
Chamberlin nas nauczył. Potem chyba tego żałował.
Rendell mówił, że mam szczęście.
Że dostałem wielki dar.
Mam wątpliwości,
bo klucze, które stworzyłem, zadały wiele bólu.
Oby z tobą było inaczej.
Będzie.
Odzyskamy Jackie.
Jak wam idzie?
Musi się stopić. Wlejemy do formy i poczekamy aż zastygnie.
Ile to potrwa?
Każdy klucz jest inny. Kilka minut, może kilka godzin.
Ale do wieczora skończycie?
Co się dzieje?
Gabe pojawił się w Keyhouse.
I?
Zabije mamę, jeśli nie zgodzę się na przemianę.
Będzie dobrze. To nie zajdzie tak daleko.
Nie damy rady chronić jej na 100%.
- Nie pozwolę na to. - Nie dasz się zmienić.
Nie dam mu zabić mamy. Zaatakował Jackie przeze mnie.
Nie.
- To nie twoja wina. - Na pewno?
Jeśli mamy być szczerzy.
Nie myśl tak, Kinsey.
Dał mi czas do jutra.
Musi to z niego wyciągnąć.
Nie.
Nie, to…
nie w porządku. Okłamałabym córkę.
Od jak dawna szukasz tego portalu, Josh?
Jak długo już o nim marzysz?
Przykro mi, nie mogę tego zrobić.
A jeśli jest tam twoja żona?
Nie rób tego.
Nie używaj jej do manipulacji.
A jeśli ci je pokażę?
Te drzwi?
Wtedy zdecydujesz, co robić.
Jesteś tak blisko. Nie chcesz ich zobaczyć?
Ile mnie to będzie kosztowało?
Nic.
Obiecuję.
Dobra.
Mądra decyzja.
Musimy niedługo ruszać. Trwa odpływ.
Przydadzą ci się lepsze buty i kurtka.
Dobrze, idę do siebie. Spotkamy się na dziedzińcu.
Aha!
I weź dwie latarki.
Gabe. Eden i ten nauczyciel historii coś knują.
Co na przykład?
Nie wiem. Byli w świetlicy.
Chyba próbowała go do czegoś przekonać.
Zabij tę sukę.
Co?
Zabij ją. Pozbądź się jej.
Z kim rozmawiasz? Z moim kumplem, Gabe'em?
Przywitam się!
Javi mnie szpieguje?
Co ty kombinujesz, Eden?
Uważaj, żebyś tego nie żałowała.
Jestem bardzo zajęta, muszę lecieć.
Pa, pa.
Co tu robisz, Javi?
Trening hokejowy.
Lodowisko jest po drugiej stronie kampusu.
Zaopiekuję się tym!
Dokąd idziesz?
Mamy ładną pogodę, pójdę na krótki spacer.
Mogę iść z tobą?
Potrzebuję trochę czasu dla siebie.
No dobrze.
Ale niedługo wrócę.
A jakby co, Bernadette jest w recepcji.
Dobra.
- Na razie. - Pa.
Gotowy?
Krwawisz?
Tak.
Czasem mi się to zdarza.
Mamo?
W porządku?
Tak.
Masz czasem wrażenie, że wszyscy poza tobą są w coś wtajemniczeni?
Tak.
Duncan mówił mi,
że rozstałaś się z Gabe'em.
Chcesz o tym pogadać?
Nie był tym, za kogo go uważałam.
To miły dzieciak, ale sama nie wiem. Coś z nim jest nie tak.
Mogę już to powiedzieć?
Tak. Miałaś nosa.
Może później coś ugotujemy?
Obejrzymy film?
Będziesz mogła wybrać.
Może innym razem?
Muszę coś dziś zrobić i…
Może jutro?
Pewnie.
Jutro.
Daj znać, jeśli zmienisz zdanie.
Będę tu.
Dobrze.
Dzięki, skarbie.
Nie ma za co.
Co się stało?
Tata wziął sprzęt turystyczny i poszedł gdzieś z Eden.
Mówili, dokąd idą?
Nie, ale najpierw wszedł tutaj.
Grzebał w szufladach.
W porządku. Poszedł sobie.
Czemu twój tata to ma?
A co to jest?
To chyba otwór za czarnymi drzwiami.
On poszedł do jaskiń.
Eden prowadzi go do czarnych drzwi.
Musimy mu pomóc.
Niby jak?
Mamy przewagę.
Ten etap jest kluczowy.
Wymaga głębokiej koncentracji.
Klucz czerpie magię z intencji twórcy.
Zamknij oczy…
i skup się na tej intencji.
Co ma robić klucz?
Używamy materiału ze świata demonów. Ale jego moc da się zmienić.
Klucze mogą wywołać najgorsze zło
albo największe dobro. To twórca o tym decyduje.
No dobrze.
Co teraz?
Dodaj swoją krew.
Scot. Co ty tu robisz?
Wiem, co mówiłaś, ale…
Nie mogę ci nie pomagać, Kinsey.
I mam tu osiem argumentów.
Po pierwsze, jestem zwinny. Po drugie…
To samolubne,
ale cieszę się, że nie dostałeś się do Rochester.
Ale są głupi, że cię nie przyjęli.
Nie mogę ich za to winić.
Bo się dostałem.
Ale tak się na to cieszyłeś.
Boże, nie zmieniłeś chyba zdania przez to, co działo się tutaj?
Nie!
Stwierdziłem, że tak naprawdę nie mam do tego motywacji.
- Posłuchałem instynktu. - Instynkt czasem się myli.
Wszyscy mamy chwile zwątpienia, ale nie możesz tego przegapić.
Myślałem, że się cieszysz, że zostałem.
Nie kosztem twojego marzenia.
Musisz to zrobić. Zadzwoń i powiedz, że zmieniłeś zdanie.
Mogę spróbować.
- Widziałeś to, prawda? - Widziałem.
Lodowate.
Zamarzło.
- Myślisz, że ktoś używa klucza? - Nie ma takiego klucza.
Widzę to dziwne zamrażanie przez cały dzień.
Najpierw zamarzła mi herbata. Potem był szron na lusterku.
Zaczęłam myśleć, że zwariowałam.
Dobra, jeśli to nie klucz,
to może masz tu ducha.
- Ducha? - Tak.
Duchom często przypisuje się tworzenie stref zimna.
Tak mówią znawcy zjawisk paranormalnych.
Brzmi jak totalna bzdura.
I mówi to dziewczyna, która widziała się z duchami krewnych.
Tak, ale Chamberlin nigdy nie pojawiał się w domu.
Może chce ci coś powiedzieć.
Nawiedzają mnie demoniczny były chłopak i prapradziadek.
Ekstra.
Co to za wiadomość?
Co chcesz mi powiedzieć?
Kins, patrz.
Hej, Kins, nie robiłbym tego.
Kins?
Kins, lepiej nie.
Widziałaś ten słynny francuski niemy film z 1906 roku?
Kominiarza George'a Mélièsa?
Nie.
Ja też nie, ale nie skończył za dobrze.
Scot, możesz przestać gadać?
Jasne. Przepraszam.
Chamberlin chyba chciał, żebym to znalazła.
Co to jest?
Nie wiem. Ale spójrz.
Jestem wam wszystkim bardzo wdzięczny.
Nie sądziłem, że dotrę tak daleko.
Dziękuję.
Dziękuję, Gary.
Ktoś jeszcze chce się czymś podzielić?
Cześć, jestem Nina.
Jestem alkoholiczką.
Cześć, Nina.
Niektórzy z was pewnie już to wiedzą.
W zeszłym roku zmarł mój mąż.
I przyjechałam tu z dziećmi, by zamieszkać w jego rodzinnym domu.
Mieliśmy trudny okres przejściowy.
Przez chwilę myślałam, że wrócę z nimi do Seattle,
ale tak się nie stało, bo dzieci…
świetnie sobie radzą.
Rozkwitają tu.
I cieszę się.
Która matka by tego nie chciała?
Myślałam, że gdy znów będą szczęśliwi,
sama będę mogła pójść naprzód.
Sądziłam nawet, że będzie mi łatwiej, bo jestem dorosła.
Mam tę mądrość wieku.
Przywykłam do skrywania w sercu bólu i radości.
Starałam się, ale są takie rzeczy…
Nie mogę zapomnieć o sprawach, które nadal nie mają sensu.
Nie rozumiem, gdzie zniknęła Ellie Whedon.
I nie wierzę, że mój przyjaciel Joe popełnił samobójstwo.
A dzieciak, który zabił mego męża…
Jeśli to był przypadek, jak mi wmawiają,
to dlaczego przyjechał do Matheson, żeby nas wykończyć? Dlaczego?
I czemu tylko ja wciąż o to pytam?
Czemu moje dzieci tego nie robią? Nie rozumiem…
Chcę, by szły naprzód i były szczęśliwe.
Ale czuję, że jestem z tym zupełnie sama.
Wiem,
że alkoholizm może izolować.
Ale to, o czym mówię,
to coś więcej.
Dziękuję.
Dziękuję, Nino.
Dobrze, że o tym mówisz.
Musiałam wyrzucić to z siebie.
Nie uraziłam cię?
Wiem, że zrobiłeś, co mogłeś w sprawie Ellie i Joego.
Nie przejmuj się. Mnie też to frustrowało.
Przykro mi, że jest ci tak ciężko.
Masz ochotę pójść na kawę? Pogadać?
Oczywiście.
Daj.
Tędy.
Niesamowite, jak blisko Keyhouse jesteśmy.
To było na wyciągnięcie ręki.
Mój przodek nie chciał, by ktoś to znalazł.
W dzienniku nie ma mowy o jaskini morskiej.
Twój przodek jako pierwszy znalazł drzwi?
Nie mówił o drzwiach.
Znalazł portal, który się przed nim otworzył.
Rany.
To musiał być potężny koleś.
Chamberlin?
Znalazłam uprząż.
Dziękuję.
Jak ona działa?
Gdzie jest klucz do niej?
Chciałabym z tobą porozmawiać, ale nie mamy już Klucza Ducha.
Przyda mi się pomoc.
Dziękuję, Chamberlinie!
Dzięki! Gdziekolwiek jesteś!
Jak myślisz, co robi?
- Szkoda, że to mi przypisują zasługę. - Nieważne. Cieszę się, że się udało.
Tędy!
Chyba gotowe.
Udało się.
Jest tylko jeden sposób, by to sprawdzić.
Naprawdę istnieje.
Ta energia.
Chyba nie jest dobra.
Ale czujesz tę moc, prawda?
Nie doświadczysz jej, póki drzwi są zamknięte.
Chodźmy. Musisz zdobyć klucz.
Skąd o tym wiesz?
Nieważne.
No proszę.
Nowe sojusze.
Dobra, co tu się dzieje?
Powiesz, czy ja mam to zrobić?
Jest demonem.
I próbuje otworzyć te drzwi, żebyś ty też się zmienił.
Co?
Ale po co?
Żebyś miała własną armię demonów do walki ze mną?
Eden. To żałosne, nawet jak na ciebie.
Zabiłam twego najlepszego fagasa. I to nie koniec.
Pożałujesz, że mnie nie szanowałeś.
W sumie…
Chyba będzie odwrotnie.
Pa, Eden.
- Użyj na nich latarki! - Co?
Cholera!
Kurde!
Jaskinia się zawaliła.
Tato!
Słyszy mnie ktoś?
Tato!
Jamie?
Nic ci nie jest?
Nic.
Skarbie, możesz sprowadzić pomoc?
Damy radę.
Tato, wyciągniemy cię stamtąd.
Dobrze. Kto jest z tobą?
Chwileczkę.
Bode?
Zmieści się pan?
Hej.
W porządku?
Tak. Jak to zrobiłeś?
Nieważne.
Co się tam stało?
Cienie ożyły.
Próbowały zawalić całą jaskinię.
A potem wy przyszliście i…
Skąd wiedzieliście…
Gdzie…
Tato?
Tak, skarbie, co tam?
Coś nam mówiłeś.
Naprawdę?
Jak się tu dostaliśmy?
Zwiedzaliśmy.
A potem spadły kamienie i dostał pan w głowę.
To by wyjaśniało moją dezorientację.
Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko gra. Cieszę się, że nic nam nie jest.
Lepiej stąd chodźmy.
Chodźcie.
Tyler, spójrz.
Jakby co, będę tutaj.
Jasne.
Dzięki.
Jackie.
Co ty tu robisz, Tyler?
Stęskniłeś się?
Tak.
W pewnym sensie.
To głupie.
Jestem tu.
Wciąż jestem sobą.
Jak to?
Pamiętam wszystko, co robiliśmy.
Każdą chwilę.
Zwiedzanie mojej głowy, wypad do Bath.
Nie tego chciałeś?
Tego.
Wciąż możemy być razem.
Musisz mnie tylko wpuścić.
Co to dokładnie znaczy?
Rezygnację z uprzedzeń.
Akceptację popędów.
Odrzucenie tego twojego
„Muszę być Tylerem, którego inni oczekują”
i realizację własnych pragnień.
Możemy być razem szczęśliwi.
Nie chcesz tego?
Chcę. Naprawdę.
Jackie?
Co to jest?
Weź go.
Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Nie sądziłam, że ktoś zdoła mnie uratować, a tobie się udało.
Kocham cię, Jack.
Ja ciebie też.
Coś nie tak?
Nie wiem.
Wszystko gra?
Jackie!
Jack!
Jackie!
Jackie! Jack!
Jack…
Jackie.
Jack.
Jackie?
Jackie!
Nie.
OPARTY NA KOMIKSIE J. HILLA I G. RODRIGUEZA
Napisy: Paweł Awdejuk