NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mama chce, żebyś odpoczął.
Weź następny.
- Nie jestem w tym dobry. - Nie jesteś cierpliwy.
Może nie odziedziczyłem twego talentu.
To prawda.
Wokół nas toczy się wojna,
a ja umiem tylko układać broń
wykonaną i używaną przez lepszych.
Jaki mam cel na tym świecie?
Znajdziesz swe powołanie.
Wracaj do pracy.
- Ojcze… - Wiem!
Biegnij do miasta. Poinformuj kapitana Craisa i…
- Jest ich zbyt wielu… - Rób, co mówię!
Peter! Co się dzieje?
Żołnierze królewscy. Ukryjcie się u Mirandy i nie wychodźcie.
Otwierać!
Czego pan chce?
Dobry wieczór.
Peter Locke, jak mniemam.
A pan to kto?
Kapitan Frederick Gideon z 23 Pułku Piechoty Koronnej.
Krążą plotki,
że produkujecie tu broń
i składujecie uzbrojenie terrorystów.
Postanowiliśmy się tu rozejrzeć.
Nieładnie plotkować, kapitanie.
Moja rodzina śpi.
Proszę stąd odejść.
Twoje maniery są godne pożałowania. Nie zaprosiłeś mnie nawet na herbatę!
Nie słyszałeś, że jestem oficerem twojego króla?
Przeszukać dom!
Słyszeliście.
Wy dwaj ze mną.
Przeszukać wszystko.
Szukamy broni!
Boże!
Zobacz, co znaleźliśmy. I osiem beczek prochu
wraz z kradzioną brytyjską bronią.
Możecie zaopiekować się ich dobytkiem.
- Nie! - Załadujemy to na wozy.
Nie!
Kradną cudzą własność, typowi oficerowie jego wysokości!
- Och, Peter! - Dbam o swoich ludzi.
Peter!
A moi ludzie dbają o mnie.
Pospaliście trochę?
Jasne.
Ja też nie.
Czemu Gabe nas nie atakuje?
Pewnie chce najpierw zbudować armię. Przemienić więcej osób.
Musimy ostrzec przyjaciół.
Savinich i tych, którzy wiedzą o kluczach.
Zanim ich też zmieni.
Może pomogą nam odebrać mu klucz.
Jeśli Gabe robi więcej demonów, nie możemy tam iść bez ochrony.
Założę pas Herkulesa.
Ja wezmę Klucz Zapałkę.
A co ze mną?
- Idziesz do szkoły. - Co?
Żartujesz? Nie ma mowy.
My będziemy uzbrojeni, a dla ciebie nie ma klucza.
- W szkole jest bezpiecznie. - A co z mamą?
Zadbam o nią.
- Nie mogę, ot tak, iść na lekcje! - Możesz.
- Czemu nie mogę iść z wami? - Bo nie.
- To nie fair! - Hej! Co się dzieje?
To tylko intensywna poranna dyskusja.
Spóźnimy się. Idziesz, Kins?
Tak, wezmę tylko rzeczy.
No dobrze.
O co chodziło?
Zwykłe problemy nastolatków. Nie martw się.
Nie spławiaj mnie, Duncan.
Kinsey ma problemy z Gabe'em. Bode jest zły, bo Gabe to jego kumpel.
A Tyler i ja staramy się załagodzić sprawę.
A ona się trzyma?
Chyba tak. Nie podała szczegółów.
Nastolatki nie lubią gadać o tym z dorosłymi.
Ale z tobą lubią o tym gadać.
Bo jestem fajnym wujkiem.
Wszystko gra, Nina.
Nie martw się.
Słuchaj, wciąż czekam na części do GTO.
Nie mam nic do roboty.
Może ci pomogę?
Przyda ci się stażysta?
Jasne. Jeśli naprawdę chcesz.
Zawsze chciałam mieć stażystę.
Super! Jaką kawę lubisz?
Jedzcie, nie krępujcie się.
Chyba przegapiłam zaproszenie na brunch.
Na szczęście twój nowy fagas jeździ wozem, który widać z kosmosu.
Co tu robisz, Eden?
Jestem skłonna wybaczyć i zapomnieć, że porzuciłeś mnie w Keyhouse.
W końcu jesteśmy partnerami.
- Nie jesteśmy niczym. - Poważnie?
Masz ten klucz, bo ci pomogłam.
Jest w połowie mój.
Nie zgadzam się.
Oni też nie.
To twoja armia?
Mogłeś już zmienić pół miasta.
Nie będę przemieniał byle kogo.
Widzisz te demony?
Są pomocne, posłuszne i uczynne.
A ty, Eden,
nie masz dla mnie znaczenia.
Dobra.
Ty rób swoje, a ja swoje.
Przekażę Kinsey pozdrowienia od ciebie,
gdy będę łamać jej kark.
Zastanów się, czy na pewno chcesz to robić.
Uciekaj.
Mam dużo pracy.
Myślisz, że damy radę?
Jeśli zmienił już dużo osób…
Nie mamy wyjścia.
Cholera. Nic nie zrobiłem.
Zatrzymaj się.
To Mutuku.
Witam, detektywie.
Tyler i Kinsey Locke. Dawno się nie widzieliśmy. Jak się macie?
Wszystko gra. Zrobiłem coś nie tak?
To zależy.
Sądzicie, że zdołacie go powstrzymać?
O mój Boże.
- Czeka na was. - Jedź!
Gdzie położyć broń, kapitanie?
Na wozie. Proch też.
Tak jest.
Ostrożnie z tym.
Nie!
Ostrożnie. To proch.
Kolejne karabiny.
Schowaj to.
To już wszystko.
Dobrze, jeszcze jedno.
Nie.
- Peter, co on robi? - Nie!
Nie masz litości?
Dobrze.
- Chyba zacznę od tej. - Nie!
- Nie!
Nie!
Kryć się!
Otoczyć ich!
Kryć się!
Strzelać!
Żołnierze, zejść z linii ognia!
Odwrót! Na koń! Już!
Szybciej! Odwrót! Jeden dostał!
Benjamin!
Brawo, synu.
Chodźmy!
Daj mi nóż.
Za belami!
Kapitanie, chodźmy!
Mocniej.
Dasz radę.
Uda ci się!
A może…
się nie uda.
A najgorsze jest to,
że twoja śmierć nic nie znaczy.
Kapitanie! Za dużo ich! Ruszajmy stąd!
- Uciekają! - Osłaniać kapitana.
Peter, nie!
- Uciekają! - Odwrót!
- Ojcze. - Wybaczcie.
Za nimi!
Załadowane!
Kierują się na główny szlak!
Stop.
Wejdziemy nad linię przypływu.
I poczekamy, aż przestaną szukać.
Musieli tędy jechać.
Rozdzielmy się.
Widzisz coś?
Świeże ślady.
Musieli pójść tam. Patrz.
Nie mogą być daleko.
Dokąd teraz?
- Co? - Co to jest?
Co to jest, na Boga?
Cóż to?
Kapitanie.
- Znaleźli nas. - Więc będziemy się tu bronić.
Cóż to takiego?
Tutaj są! Padnij!
Uwaga!
Howe! Na ziemię!
MASSACHUSETTS I REWOLUCJA
Idę do szkoły.
Boże. Nie wiedziałem, że już tak późno.
- Zrobić ci śniadanie? - Zjadłam płatki.
Co to?
Przeglądam dziennik z Keyhouse, który dała mi Nina.
Porównuję zapisy z mapą.
Sprawdzam, gdzie co było, co jeszcze zostało…
Rzeczy dla kujonów.
Dla strasznych kujonów.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Miłego dnia w szkole.
Pa!
Gabe to Dodge?
A Eden jest demonem? Nie dziwię się.
- Spróbuj mi go odebrać. - Demony nie mogą zabrać kluczy Locke'om.
Nie mogę!
Żarcik!
Poważnie?
Nie jestem demonem, ale i tak mi ulżyło.
Skoro już wiem, że wciąż jesteście sobą,
musimy znaleźć Gabe'a i zabrać mu Klucz Demona
zanim zmieni jeszcze kogoś.
Ma już Javiego.
A jeśli demon napadnie nas?
Musicie go zniszczyć.
Dosłownie „zniszczyć”?
Tak.
Ale…
A jeśli ich znamy?
Jeśli Gabe ich zmienił, już ich nie znacie.
A nie chcecie skończyć jak oni.
Złapcie coś i walcie z całej siły.
Robi się jak u Romero.
Czuję się, jakbym szykowała się na to całe życie.
Ale to prawdziwe życie. A nie film.
Bardzo prawdziwe. A demony są bardzo silne.
Ale śmiertelne.
Jeśli zabijemy Gabe'a, reszta też zginie?
To nie wampiry, Doug.
Ale może obowiązują te same zasady.
Trzeba zabijać jedno po drugim. A Gabe to echo.
Nie da się go zabić siłą.
Świetnie. To co z nim zrobimy?
Dajcie znać, jeśli go zobaczycie, ale nie zbliżajcie się.
Rozsądny plan.
Jeśli ktoś zobaczy Gabe'a, Eden, Javiego albo coś dziwnego,
natychmiast dzwońcie albo piszcie.
Dobra, do roboty.
Stary, naprawdę lubiłem Javiego.
Ja też. Póki nie próbował zabić mi rodziny.
Słuszna uwaga.
- Cześć. - Cześć.
Co tam masz?
Ja…
znalazłem w domu ten dziwny klucz. Chcesz zobaczyć?
Całkiem fajny.
Co otwiera?
Może kiedyś się dowiemy.
Idę po kawę, chcecie coś?
- Nie, dzięki. - Dobra.
Mógłbyś jej dziś popilnować?
Nic z tego nie rozumie.
Oczywiście.
Ej, Jackie! Czekaj!
Wszystko w porządku?
Na razie tak. Ani śladu Gabe'a,
ale dopadł Mutuku.
- Co? - Tak.
Mama wciąż uważa go za przyjaciela. Jeśli go zobaczysz, trzymaj ją z dala.
BODE JAK SYTUACJA?
Odkładamy komórki.
Hej.
Dzięki.
Co teraz?
Tyler i Kinsey pracują nad tym.
KINSEY SAVINI W PORZĄDKU
TYLER JACKIE I LOGAN OK
- Hej! - Oddam ci na przerwie.
Oddawaj!
Słucham? Chcesz porozmawiać z dyrektorem?
Nie. Nic więcej nie mów.
Przepraszam.
Dobrze. Wyciągamy ćwiczenia z matematyki.
WŁASNOŚĆ PETERA I BENJAMINA LOCKE'ÓW
„Kapitan Frederick Gideon
został pojmany przez kapitana Craisa
po potyczce w pobliskiej jaskini morskiej”.
Otworzyłem bramę między światami.
Wrota do zaświatów, których zwykli śmiertelnicy nie pojmą.
Choć mój los jest przypieczętowany,
błagam cię,
odnajdź to miejsce
i spraw, by potęga obcego królestwa
zalała ten plugawy świat.
Fredericku Gideonie,
za twe liczne zbrodnie
mieszkańcy kolonii w Massachusetts skazują cię na śmierć.
Byłeś potworem, nim wszedłeś do jaskini. Teraz brak mi słów na to, czym jesteś.
Jestem ledwie początkiem, chłopcze.
Przybędą inni z mego świata
i rozerwą wasz na strzępy!
Dość! Zaczynajcie.
Nie patrz.
„Kapitan Gideon,
winny między innymi napaści,
kradzieży, podpalenia
i zabójstwa Petera Locke’a”.
MORSKA JASKINIA BLISKO KEYHOUSE?
Gotowa na pierwszą warstwę, szefowo?
Prawie.
Wszystko w porządku?
Po prostu
jestem w dziwnym miejscu.
Z Joshem mi się popsuło,
a dzieci się ode mnie odsuwają.
Na pewno tego nie chcą.
Wiem, jak to działa.
Mam taki cykl.
Czuję się…
odizolowana i samotna.
I wtedy chcę się napić.
Jak mogę pomóc?
Dobrze jest skupić się na czymś innym.
Wracajmy więc do pracy.
Idę po wałki.
O Boże!
Hej.
Scot? Widziałyśmy Javiego.
Idzie przez podwórko do budynku Reynoldsa.
Widzę go. Powiem Kinsey.
Dobra.
Hej.
Idzie do budynku Reynoldsa.
Już idę.
Co się dzieje?
A jeśli stanie nam się coś złego?
Mama nie pamięta magii, więc będzie obwiniała siebie.
To niesprawiedliwe.
Pani Lafferty, mogę odzyskać komórkę?
Koniec z pisaniem na lekcji.
KINSEY JAVI KOŁO BUDYNKU REYNOLDSA
KINSEY IDĘ ZA NIM DO GABE'A
Kryj mnie, dobra?
Kryć cię? A co chcesz zrobić?
Javi jest na kampusie. Muszę iść.
Mogę jakoś pomóc?
Zostań z nią.
Jezu. Co mam robić?
No dobrze.
Dobra, dupku. Zaczynajmy.
Tak! Nie chcesz ze mną zadzierać, nie?
Warto było brać lekcje krav magi!
- Wszystko gra? - Teraz tak. Uwaga!
Nie!
- Puszczajcie! - Puśćcie ją!
Idziemy.
Nie!
- Hej, Kins. - Czego chcesz?
To chyba jasne?
Dołącz do mnie.
TROPICIEL PRZYJACIÓŁ
- No, zrób to wreszcie! - Nie, chcę żebyś tego chciała.
Skąd pomysł, że kiedykolwiek zechcę być jedną z was?
Lepiej by było, gdybyś tego chciała.
Nigdy.
Puść ją, Gabe!
Uwolnij ją!
Puść ją, a…
w zamian zmień mnie.
- Dobra, potem zmienimy ciebie. - Nie.
- Nie! - W porządku.
Nie!
To nie są negocjacje.
Zostaw go! Puść mnie!
Nie!
- Witamy po ciemnej stronie. - Nie!
Nie!
Fałszywy alarm!
- Chodu! - Uciekamy!
Bode! Co ty tu robisz?
Mieliście kłopoty, więc włączyłem alarm.
- To byłeś ty? - Tak.
Gdzie Javi?
Z Gabe'em i jego sługami. Są wszędzie.
Wynośmy się stąd.
Nie mogę zostawić tu Jackie. Pójdę po nią. Spotkamy się w domu.
Nie. Chodź. Spadamy stąd.
Dobra, chodź.
- Co tu się dzieje? - Nie wiem, od czego zacząć.
Tyler?
Raczej nie.
Sprawdźmy, co z dziećmi.
KINSEY ZABIERZ MAMĘ DO DOMU
Kinsey napisała mi, że to jakiś żart.
Aha, jasne.
To chyba dobry powód, by na dziś odpuścić.
- Może poszukamy dzieci? - Nie.
Napisała, że jadą już do domu.
No dobrze.
Jackie!
Logan!
Hej!
- Wszystko gra? - Tak.
Chyba czegoś nie wiem, bo ty i Logan jesteście dziwni.
Możemy stąd iść?
Jasne, tylko…
Zrób coś dla mnie.
Po prostu…
zabierz mi ten klucz.
- Pokazywałeś mi go już rano. - Tak, weź go i możemy iść.
Nie wiem, co się z tobą dzieje, ale trochę mnie przerażasz.
Jackie, weź klucz.
Wybacz, kochasiu.
Nie mogę.
Nie.
Tyler, to samo spotka ciebie.
Musisz to zaakceptować.
Zaufaj mi.
Będzie łatwiej, jeśli nie będziesz walczyć.
Pomyśl, jacy będziemy szczęśliwi.
Ty!
Nie słuchaj jej. Zmienił ją w demoniczną psycholaskę.
Wynośmy się stąd!
Czytałam o dziwnych zjawiskach,
ale nie o czymś takim.
Musimy to jakoś zamknąć.
Nie zdołamy zrobić tego normalnie.
Przeraża mnie.
Ale równocześnie pociąga.
Uwaga!
To trafiło Gideona i jednego z jego ludzi.
Słyszysz to?
Ten szept?
Nie.
Ten dziwny metal do mnie szepcze.
- Co mówi? - Nie mam pojęcia.
Ale mnie wzywa.
Nadgodziny?
Eden, co tu robisz? Późno już.
Wiesz, miałam przeczucie, że jesteś inny.
Podejrzanie się wkurzyłeś, gdy ktoś ukradł ci artefakt.
Dobra, wracam do domu. Ty też powinnaś.
Ale jesteś tak blisko odkrycia,
skąd wzięła się ta metalowa bryłka.
Tak blisko
tego.
Tego właśnie szukasz, prawda?
Tego portalu?
Co ty możesz o tym wiedzieć?
Na przykład wiem,
że portal jest w jaskini morskiej.
I wiem, która to jaskinia.
Dobra, gdzie ona jest?
Mogę cię tam zabrać.
Ale najpierw musisz coś zrobić dla mnie.
Coś, co przyniesie korzyści nam obojgu.
Co?
Twój portal jest za zamkniętymi drzwiami.
Przynieś mi klucz, który je otworzy.
Zostańcie tam. Dam wam znać.
Savini są u Douga. Są bezpieczni.
Hej, Tyler.
- Potrzebuję pomocy. - O co chodzi?
Zmienili Jackie.
Gabe ją dopadł.
Ty, tak mi przykro.
- Naprawimy to. Możemy ją uratować. - Jak?
Klucz Demona przyczepia demona do czyjejś duszy.
Ale to działa w obie strony.
Musimy stworzyć nowy klucz, który odczepi demona od duszy.
- Potrzebne ci szepczące żelazo. - Tata uwielbiał chować różne rzeczy.
Małe niespodzianki dla nas.
Jeśli miał skrytkę z napisem: „Zbić szybę w razie nagłego wypadku”,
nic o tym nie wiem.
Możesz powtórzyć?
Skrytkę z napisem: „Zbić szybę w razie nagłego wypadku”?
Rendell prawie jej nie zdejmował.
Kto…
Kto przyczepia błystkę do czapki z daszkiem?
- Mówił, że nosi ją… - …na wszelki wypadek.
Co ty robisz?
Na wszelki wypadek.
Co jest?
Nie słyszę szeptów.
Nie słyszysz?
Nie.
Wy też nie?
Tworzenie klucza to rozmowa
między szepczącym żelazem a twórcą.
Słyszałem szepty tworząc Klucz Pamięci. I ostatnio z Gabe'em, ale to…
do mnie nie mówi.
Mówi do ciebie.
Co nam dadzą drzwi?
Obrócą zło przeciw sobie,
gdy zrobię zamek i klucz z szepczącego żelaza.
Drzwi zadziałają.
Czuję to w sercu.
Nie udało się?
Czegoś mi brakuje. To…
W tekstach o rytuałach alchemicznych piszą o dwóch rzeczach.
Trzeba intencji i ofiary,
by związać czarownika, czyli ciebie,
ze źródłem magii, czyli szepczącym żelazem.
Jakiej ofiary?
Gdyby ojciec mógł to zobaczyć.
Co jeszcze można z tego zrobić?
Mamy tylko jedną szansę.
Wszystko ci wytłumaczę.
Zaczynajmy.
OPARTY NA KOMIKSIE J. HILLA I G. RODRIGUEZA
Napisy: Paweł Awdejuk