‎ไงคินซีย์
‎เก้บ
‎มาทำไมเหรอ
‎ฉันลืมจักรยานไว้ที่นี่น่ะ ‎ก็เลยถือโอกาสมาถามเรื่องสถานการณ์
‎ดันแคนเป็นไงบ้าง จำได้หรือยัง
‎ยังเลย
‎ลองใช้กุญแจดูแล้ว แต่ไม่ได้ผล
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เขาโอเคไหม
‎ไม่โอเคสักนิด เขากำลังนอนพัก
‎เสียใจด้วยนะ
‎เธอคงผิดหวังมากแน่ๆ
‎ให้ฉันทำอะไรไหม ฉันอยู่ด้วยสักพักก็ได้
‎นี่เพื่อน ตอนนี้ไม่เหมาะน่ะ
‎ฉันรู้ แค่จะบอกว่าเสียใจด้วยเรื่องดันแคน
‎แต่ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยได้…
‎เออ ขอบใจ แต่ไม่ต้องหรอก ‎นี่เป็นเรื่องในครอบครัวน่ะ
‎คินซีย์
‎อืม เธอไปเถอะ
‎ขอบใจที่แวะมาหานะ
‎ได้ ไม่มีปัญหา
‎พรุ่งนี้เจอกันที่งานเทศกาลฤดูหิมะนะ
‎แน่นอน
‎อยากได้อะไรก็ส่งข้อความบอก
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เขาเข้ามาในบ้านเราบ่อยมาก
‎เขาอยู่กับเธอตามลำพังมากี่ชั่วโมงแล้วก็ไม่รู้
‎เขาพยายามจะทำอะไรกันแน่
‎พอได้ไหม ตอนนี้ประสาทจะกินอยู่แล้ว
‎พี่ๆ ผมมีข่าวใหญ่มาบอก!
‎คืนที่เงาโจมตีบ้าน มีดอดจ์สองคน
‎- ว่าไงนะ ‎- นายไปไหนมา
‎เนบราสกาครับ ‎รูฟัสใช้เวลารื้อฟื้นความทรงจำอยู่พักนึง
‎แต่เขาสาบานได้ว่าเห็นดอดจ์สองคนอยู่ที่บ้าน
‎ก่อนเขาจะสลบไป
‎ดอดจ์มีกุญแจตัวตน
‎- อีกคนที่อยู่ที่นั่นด้วยก็คือ… ‎- เอลลี่
‎ใช่แล้ว
‎ถ้าดอดจ์หลอกเราล่ะ
‎ถ้าคนที่พี่ผลักเข้าไปในประตูสีดำไม่ใช่ดอดจ์ล่ะ
‎พระเจ้าช่วย
‎เราฆ่าเอลลี่
‎ตอนนั้นพวกเธอไม่มีทางรู้ได้
‎- แต่เราเป็นคนทำอยู่ดี ‎- ไม่ใช่
‎ดอดจ์เป็นคนทำ
‎มันโกหก มันชักใย
‎ตอนนี้ไม่อยากรับรู้แล้ว
‎รู้สึกแย่จนอยากจะอ้วก
‎เหมือนกัน
‎นี่
‎ขอยืนด้วยได้ไหม
‎เอรินพูดถูก
‎นี่เป็นความผิดของดอดจ์ เธอจะโทษตัวเองไม่ได้
‎หนูว่าหนูโทษตัวเองได้ที่…
‎มีสิ่งที่คิดว่าเป็นความสัมพันธ์ ‎กับเขาอยู่ตั้งหลายเดือน
‎ทำไมถึงโง่ขนาดนี้
‎ดอดจ์หลอกพวกเราทุกคน
‎เชื่อพี่เถอะ
‎แต่เพื่ออะไร มีเป้าหมายอะไร
‎เขาเคยถามเรื่องกุญแจหรือเปล่า
‎ก็เคย แต่…
‎ใครๆ ก็ถามกัน
‎แต่ทุกอย่างที่เขาถามมันก็เป็นแค่…
‎เดี๋ยว
‎ครั้งนึงเขาเคยถาม
‎วิธีการทำกุญแจ
‎เขาอยากรู้ว่าพ่อเคยสอนเราทำกุญแจหรือเปล่า
‎งั้นเขาอาจพยายามทำกุญแจอยู่
‎กุญแจที่ใช้ทำอะไรล่ะ
‎เวรแล้วไง
‎เขารู้ว่าอาเคยทำกุญแจ
‎ถึงแคร์เรื่องการแก้ความทรงจำอาขนาดนั้น
‎แล้วทำไมเขาถึงไม่มาเอาตัวอาไปล่ะ
‎เพราะหนูโกหกเขา
‎เขาไม่รู้ว่าอาได้ความทรงจำคืนมาแล้ว
‎ต้องให้เขาเชื่อแบบนั้นต่อไป
‎จนกว่าเราจะคิดแผนการออก
‎นั่นสิ
‎แผนการ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎ดูสดชื่นเกินไปแล้วสำหรับคนที่กลับบ้านดึก
‎เอาเป็นว่าฉันไม่ได้มีค่ำคืน ‎ที่ตื่นเต้นขนาดนี้มานานมากแล้ว
‎- เจ๋ง ‎- ใช่ มันก็เจ๋งพอสมควร
‎ตาย รู้สึกเหมือนเด็กวัยรุ่นเลย
‎อรุณสวัสดิ์ครับแม่
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะลูกรัก
‎ฟังนะ แม่ต้องไปทำอะไรสองสามอย่าง ‎ที่โรงละครก่อนงานเทศกาลฤดูหิมะ
‎เพราะงั้นลูกติดรถไปงานกับพี่ๆ แทนได้ไหมจ๊ะ
‎ได้สิครับ
‎โอเค
‎วันนี้สนุกแน่
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- บายครับ
‎เมื่อคืนนอนหลับไหม
‎เหมือนกัน
‎อาเสียใจไหมครับที่ได้ความทรงจำคืนมา
‎เพราะทุกอย่างมันพิลึกไปหมดเลย
‎ถ้าดอดจ์อยากได้ตัวอา
‎รู้ไว้ดีกว่าไม่รู้
‎ก็จริงครับ
‎อีกอย่าง ในที่สุดอาก็รู้สึกว่าเข้าใจที่นี่ซะที
‎เสียงอะ…
‎ได้ยินเหรอครับ
‎เสียงกระซิบเหรอ
‎ใช่เลย
‎ผมก็ได้ยิน ไปกันครับ
‎ผมว่าเสียงมาจากข้างล่าง จากห้องใต้ดิน
‎ลงไปกันครับ
‎ให้ตาย คิดถึงท่อนนี้จัง
‎ไม่เคยมีใครอธิบายเรื่องตุ๊กตาพวกนี้ให้อาฟังเลย
‎คืออะไรเหรอครับ
‎ถามจริง
‎นี่คือวิธีที่มนุษย์ถ้ำอย่างอากับพ่อเธอใช้ฟังเพลง
‎อ๋อ
‎มันคือ… เรียกว่าอะไรนะ
‎ไอพอดใช่ไหมครับ
‎ก็ได้ มันก็ประมาณนั้นแหละ
‎นี่คือสมบัติที่พ่อเธอหวงแหนที่สุด
‎ไม่ยอมให้อาเข้าใกล้เลย ซึ่งไม่ว่ากัน
‎รสนิยมเราต่างกันลิบลับ
‎อาชอบวงฮอลแอนด์โอตส์มากกว่า เข้าใจนะ
‎ผมว่าอันนี้แหละครับ
‎ดูเหมือนโซ่เลย
‎วงอลิซล่ามโซ่ เข้าใจมุก
‎แต่มันใช้ทำอะไรล่ะ
‎ไม่รู้เหมือนกัน อาไม่เคยเห็นดอกนี้มาก่อน
‎เมาค้างสุดๆ
‎กุญแจความทรงจำมันควรจะใช้ได้ผลสิ
‎ใครบางคนคงไม่อยากรักษาหุ่นหน้าร้อนแล้วสินะ
‎เห็นได้ชัด
‎มันอาจต้องใช้เวลากว่าทุกอย่างกลับเข้าที่มั้ง
‎ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเราไม่ลักพาตัวแฟนนาย
‎แล้วบังคับให้ทำกุญแจให้ล่ะ
‎นั่นแผนเดิมของนายนี่ ใช่มะ
‎พวกล็อคไม่ได้ทำกุญแจได้ทุกคน
‎อ๋อ
‎ดีนะที่นายเสียเวลาทั้งหน้าร้อน ‎ไปกับการพยายามใกล้ชิดมัน
‎อย่ากัดคำใหญ่นักสิอีเด็น
‎คำเล็กๆ พอ
‎เคี้ยวอาหารดีๆ ฉันจะไม่ยอมเสีย ‎เหล็กพรายกระซิบชิ้นสุดท้ายไปเปล่าๆ
‎ทั้งที่รู้ว่าดันแคนทำกุญแจได้
‎เขาทำได้ชัวร์
‎นี่ทุกคน
‎มีคนหยิบเอาวัตถุโบราณ ‎ชิ้นเล็กๆ ไปจากอะพาร์ตเมนต์ครู
‎- ครูไว้ในลิ้นชักโต๊ะ ‎- ลูกตะกั่วปืนนั่นเหรอครับ
‎คืนนั้นพวกเธอสามคนอยู่ด้วย เห็นใครหยิบไปไหม
‎เห็นใครเข้าไปค้นห้องทำงานครูไหม
‎- ไม่เห็นนะ ‎- ไม่เห็น ขอโทษครับครู
‎ถามทุกคนให้ที
‎ครูจะเปิดโอกาสให้ใครก็ตาม ‎ที่เล่นตลกกันแบบนี้เอาของมาคืนซะ
‎แล้วครูจะไม่ถามต่อ
‎ของชิ้นนั้นมีความหมายมากสำหรับครู ‎และครูอยากได้คืนทันที
‎(ของหาย ‎วัตถุโบราณมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์)
‎- เขารู้ไหมว่าเป็นเหล็กพรายกระซิบ ‎- ไม่มีทางหรอก
‎- แล้วมาทำเป็นเรื่องใหญ่ทำไม ‎- อีเด็น!
‎บ้าเอ๊ย
‎- เธอรู้จัก… นั่นใคร ‎- แม่
‎ยังไม่ยอมพบกันครึ่งทางสักเรื่อง ‎เหมือนเดิมเลยนะลูก
‎แม่มาที่นี่ มาทำไมคะ
‎สุดสัปดาห์นี้แม่จะไปแนนทักเกต
‎ก็เลยอยากแวะมาเที่ยวเทศกาลฤดูหิมะ
‎สวัสดี ฉันแครอล
‎สวัสดีครับ ผมเก้บ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎พ่ออยู่ไหน
‎พ่อมาไม่ได้
‎ไปแข่งทัวร์นาเมนต์ตีกอล์ฟที่ฟลอริดา
‎แม่ตื่นเต้นอยากเดินเล่นรอบๆ โรงเรียนเก่า
‎แต่ก่อนอื่นเราต้องพาลูกไปแต่งตัวก่อน
‎น่าจะหาแปรงหวีผมสักด้าม
‎ที่จริงหนูกับเก้บมี…
‎ไม่เป็นไร ไปสนุกกับแม่เถอะ
‎ไป
‎แน่ใจนะว่าเธอไหว
‎ไม่ไหวก็ต้องไหว
‎ถ้าเราไม่ไปที่งานเก้บต้องสงสัยแน่ๆ
‎เราต้องพยายามทำเหมือนทุกอย่างเหมือนเดิม
‎ผมบอกเจมี่ได้ใช่ไหมครับ
‎เรื่องเก้บกับอีเด็น แล้วก็…
‎แบบนั้นไม่ดีหรอก
‎แต่เธอเป็นเพื่อนผม ผมไว้ใจเธอ
‎ถ้าเราบอกเพื่อนๆ ทุกคน
‎เก้บก็จะยิ่งมีโอกาส ‎รู้ความจริงว่าเรารู้ทันเขาแล้ว
‎คนยิ่งรู้น้อย พวกเราก็ยิ่งปลอดภัย
‎พกมือถือไว้กับตัวนะ เราจะได้สื่อสารกันสะดวก
‎จำแอปติดตามที่ผมติดตั้งในมือถือเราได้ไหมครับ
‎ถ้าหาใครไม่เจอ ให้เปิดแอปดู
‎เข้าใจแล้ว
‎โอเค ลุยกันเลย
‎ผมจะไปอยู่ใกล้แม่
‎โชคดีนะ
‎พี่ก็ด้วย
‎- ไง ‎- ไง
‎ฉันไม่นึกว่าเธอจะมางาน
‎ตอนนี้เราต้องทำเหมือนปกติไปก่อน
‎- ได้ ‎- ฉันแค่ไม่รู้ว่าทำได้ไหม
‎ไม่เหมือนตอนกรี๊ดสุดเสียง ‎ในหนังสยองขวัญเนอะ
‎ถ้ากรี๊ดได้ก็ดีสิ
‎ฟังนะ เมื่อคืนฉันไม่มีโอกาสพูดแบบนี้
‎แต่ฉันแค่อยากบอกว่าขอบใจ
‎เป็นเธอก็จะปีนลงไปช่วยฉัน ‎ในกระเป๋าเครื่องสำอางยักษ์เหมือนกัน
‎ฉันมั่นใจ
‎- ฉันน่าจะไปที่บูธได้แล้ว ‎- อืม
‎ฉันอยู่นี่นะ
‎ถ้าต้องการให้ช่วย
‎ในปี 1775 ทหารอังกฤษได้รับคำสั่งลับ
‎ให้ค้นหาและยึดเสบียงของกบฏอาณานิคม
‎ซึ่งถูกเก็บไว้ทั่วรัฐแมสซาชูเซตส์
‎แต่คำสั่งพวกนี้
‎ถูกปิดเป็นความลับไว้ได้ไม่นานเลย
‎ฉันว่าตอนซ้อมพ่อพูดลื่นไหลกว่านี้ ‎สุดสัปดาห์ของนายเป็นไงบ้าง
‎อ๋อ ก็ดี
‎- น่าเบื่อนิดๆ ของเธอล่ะ ‎- สนุกมาก
‎คุณย่ามีโคนไอศกรีม ‎กับช็อกโกแลตเคลือบติดบ้านเสมอ
‎เจ๋งจัง
‎มีอะไรหรือเปล่า
‎อ๋อ ไม่มีอะไร
‎(เพนต์หน้า)
‎ดูสิป๊อปปี้ สวยจังเลย
‎ต้องพูดว่าไงจ๊ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไม่เป็นไรจ้ะ ขอบคุณ
‎- โทษที ไม่ตั้งใจจะทำให้ตกใจ ‎- ไม่เป็นไร ฉันเก็บเอง
‎- แน่นะ ‎- อืม
‎ฉันคงยังขวัญเสียนิดๆ น่ะ
‎แล้วดันแคนดีขึ้นบ้างไหม ‎เธอไม่ได้ส่งข้อความมาบอกเลย
‎ก็ไม่มีอะไรจะรายงานนี่
‎เมื่อเช้าฉันเจอเขาแป๊บเดียวก่อนออกมา ‎สภาพดูไม่ค่อยดีนักเลย
‎อาจแค่ต้องใช้เวลาก็ได้
‎วันนี้เธอทำอะไรเหรอ ‎ได้อาสาทำงานบูธไหนไหม
‎ไม่ ฉันแค่อยากมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ
‎อาจให้เพนต์หน้าสักหน่อย ถ้าไม่จำกัดอายุนะ
‎รูปผีเสื้อคงไม่เวิร์กหรอกมั้ง
‎ฉันอยากได้รูปที่จะทำให้ดูเถื่อน
‎อย่างรอยสักที่คอหรือแนวนั้น
‎ฉันน่าจะจัดให้ได้
‎เอารูปก้ามกุ้งล็อบสเตอร์ ‎เพื่อให้เกียรติเนฟรอปิด้าดีไหม
‎เจ็บแค่นิดเดียวนะ
‎อยู่นี่เอง
‎กินน้ำแข็งไสกันไหม
‎ที่จริงแล้วเราไปคุยกันแป๊บนึงได้ไหม
‎ได้สิ
‎ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎เรนเดลล์ก็อาจไม่รู้เรื่องกุญแจนี้เหมือนกัน
‎มันซ่อนอยู่ในเทปของเขา อลิซล่ามโซ่
‎มุกนี้สไตล์เรนเดลล์มาก
‎แต่ถ้าเขาเคยใช้มันแล้ว
‎คงไม่เคยบอกใคร
‎ขอโทษด้วย ฉันช่วยนายไม่ได้
‎แปลกดี ฉันคิดมาตลอดว่า ‎กุญแจจะกระซิบเรียกเมื่อมีเหตุ
‎แบบว่า "นี่ นายอาจต้องใช้ฉัน"
‎แต่ไม่แน่มันอาจเรียกมั่วๆ
‎จะไปข้างนอกเหรอ
‎ใช่ ธนาคารโทรมาเมื่อวาน
‎เงินกองทุนทรัสต์เข้าบัญชีแล้ว
‎จะไปไหนล่ะ
‎ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าจะไปหาที่อยู่แถบเทือกเขาน่ะ
‎สมัยเด็กๆ ชอบไปเที่ยวภูเขามาก
‎แต่หลังเกิดเรื่องเมื่อคืน ฉันไปไม่ได้
‎เธอติดอยู่ในหัวของตัวเองมาตั้ง 20 ปี เอริน
‎ตอนนี้จะมาติดอยู่ในแมธเทอสันไม่ได้
‎ใช่ แต่ดอดจ์ยังลอยนวลอยู่ ดันแคน ‎และมันหมายหัวนายไว้
‎ฉันไม่เป็นอะไรหรอก
‎ได้ความทรงจำทั้งหมดคืนมาเพราะเธอแท้ๆ
‎ตอนนี้เธอสมควรได้มีความสุข
‎ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
‎นี่ไม่ใช่ศึกของเธอ เอริน
‎ไปอยู่ที่ที่วิวสวยเถอะ
‎และฉันจะไปเยี่ยมเมื่อเรื่องพวกนี้จบแล้ว
‎โอเค ไปสิ
‎ดูเป็นไงบ้าง
‎- ผลงานชิ้นโบว์แดงฉันเลย ‎- เหรอ
‎ฉันอยากรู้อะไรอย่าง
‎เธอว่ามีโอกาสไหมที่พวกเธอใช้มันผิดวิธี
‎อะไร
‎กุญแจความทรงจำ
‎มันก็แค่แปลกดีที่ใช้ได้ผลสำหรับพ่อเธอ
‎เอริน แล้วก็เอลลี่
‎แต่ใช้กับดันแคนไม่ได้เนี่ยนะ
‎เป็นไปได้มั้ง
‎เราก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องกุญแจนี่
‎ถ้าเขาไม่ดีขึ้น เธอจะทำยังไงเหรอ ‎มีวิธีอื่นให้ลองอีกหรือเปล่า
‎ฉันไม่รู้ เราคุยเรื่องอื่นได้ไหม
‎คินซีย์ ฉันรู้ว่าเธอลำบากใจ
‎ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องในครอบครัว
‎แต่ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ
‎หวังว่าเธอจะรู้
‎ขอบใจ
‎ดูสิทุกคน มีเพนต์หน้าด้วย
‎- เย่! ‎- ต้องกลับไปทำงานแล้ว
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- ฉันอยู่ช่วยงานเธอตรงนี้ดีกว่า
‎จำวันที่เราไปบาธได้ไหม
‎จำได้
‎จำได้เป็นบางท่อน
‎ถ้าฉันบอกว่าเธอสามารถทวง ‎ความทรงจำวันนั้นกลับมาทั้งหมดล่ะ
‎โอเค ก็ได้
‎ถ้าได้คงดี
‎มันทำแบบนั้นได้ยังไง
‎อีกไม่กี่วินาที เธอจะลืมภาพนี้ไปทั้งหมด
‎ทำไมต้องลืมด้วยล่ะ
‎เพราะมันคือเวทมนตร์
‎เพราะเธออายุมากเกินไป ‎ที่จะจำมันได้แล้ว แต่ฉันมีวิธีแก้ไข
‎กุญแจดอกนี้…
‎กุญแจดอกนี้จะทำให้เธอไม่มีวันลืม
‎ว่าไงนะ
‎เราจะได้สัมผัสมันด้วยกัน
‎เธอแค่ต้องอนุญาตให้ฉันใช้มัน
‎เวทมนตร์งดงามขนาดนี้หมดเลยไหม
‎ก็อาจงดงามได้
‎เธอควรรู้ไว้ว่ามัน…
‎ถูกใช้ทำเรื่องชั่วร้ายได้ด้วย
‎งั้นถ้าฉันเลือกทำแบบนี้
‎ฉันก็ไม่มีวันลบภาพนั้นได้ใช่ไหม
‎ทั้งที่งดงามและที่ชั่วร้าย
‎งั้นฉันไม่อยากทำ
‎แจ๊คกี้…
‎มีหลายอย่างที่เราควบคุมไม่ได้
‎มีหลายอย่างที่กำลังเปลี่ยนแปลง ‎แต่กุญแจนี้จะทำให้เราคงเดิม
‎คนเราควรเปลี่ยนแปลง ไทเลอร์
‎และมันรู้สึกไม่ถูกต้อง มัน…
‎- ขอร้อง ไว้ใจฉันสิ ‎- ไม่
‎ไฟ…
‎พวกนั้นมันคืออะไร
‎ทางเทศกาลเขาจัดด้วยเหรอ
‎ใช่
‎พวกเขาคงจัดไว้
‎นี่เป็นเทศกาลสุดท้ายของเรา ‎ดังนั้นเราควรจะสนุกให้เต็มที่
‎เอ้า เร่เข้ามา
‎แม่ฉันชอบบอกว่า ‎ซุ้มเกมในงานเทศกาลมันล็อกไม่ให้ชนะ
‎ดังนั้นก็แปลว่าฝีมือของฉัน ‎ต้องน่าประทับใจเป็นพิเศษแน่ๆ
‎เธอทำได้ดีมาก
‎อยากเล่นเขาวงกตหิมะไหม
‎อ๋อ เธอเอาเลยสิ ฉันจะรอข้างนอก
‎โอเค บอกมาว่ามีเรื่องอะไร
‎อะไร
‎นายทำตัวแปลกๆ มาทั้งวันแล้ว มีอะไร
‎บอกมาสิโบดี้ นายรู้ว่าไว้ใจฉันได้
‎ฉันรู้
‎ฉันแค่รู้สึกอึดอัดเวลาเข้าไปในเขาวงกต
‎แค่นั้นแหละ
‎เฮ้ย
‎ถ้าไม่บอกว่ามีเรื่องอะไร ‎ก็ต้องมาเล่นเขาวงกตด้วยกัน
‎- เลือกอันไหน ‎- คืนมานะเจมี่ มือถือฉันอยู่ในนั้น
‎เฮ้ย!
‎เฮ้ย เจมี่!
‎เดี๋ยวก่อน ตั๋วสี่ใบ
‎อะไรเนี่ย โธ่เว้ย
‎โอเค ผมมีตั๋วแค่สองใบ
‎โทษทีนะล็อคตัวน้อย แต่ฉันมีแค่หน้าที่เดียว
‎นั่นคือคอยกันไม่ให้ ‎พวกชอบของฟรีอย่างนายแอบเข้าไปข้างใน
‎ทีนี้ไปซะ
‎แม่ครับ!
‎เร็วเข้า ผมขอตั๋วสองใบ ‎เล่นเขาวงกตได้ไหมครับ
‎ได้สิจ๊ะ ใจเย็นๆ
‎แม่มั่นใจว่ามีสักสองสามใบ
‎ขอบคุณครับ
‎เรื่องเล่นสนุกนี่เรื่องใหญ่เลยนะคะ
‎ครับ
‎ผมเดาว่าใส่ชุดนี้แล้วไม่ทำให้เปลี่ยนใจสินะ
‎ไม่งั้นป่านนี้คุณคงพูดอะไรแล้วใช่ไหม
‎แปลกไหมที่ฉันชอบนิดๆ
‎ไม่เลย
‎ไม่แปลกสักนิด มัน…
‎ดี
‎(ผมรู้ว่าใครขโมยของครูไป)
‎มีอะไรไหมคะ
‎ไม่ครับ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ฉันมั่นใจว่าลูกๆ ของฉัน ‎เฝ้าโบดี้กับเจมี่ให้เราได้
‎ถ้าคุณอยากไปหาอะไรกินด้วยกัน
‎ก็อยากไปนะครับ แต่คืนนี้ผมรับหน้าที่เฝ้าหอ
‎- เพราะงั้น… ‎- อ้าว ฉันซื้อไปให้ก็ได้นะคะ
‎อีกทั้งยังมีกองข้อสอบสูงถึงเพดาน
‎ที่ต้องตรวจให้คะแนนด้วย แต่เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎ได้สิ
‎งั้น… เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎ถึงดันแคน ฉันขอโทษที่โกหก ‎เรื่องกุญแจโซ่ แต่ฉันต้องใช้มัน
‎ฉันเป็นผู้พิทักษ์กุญแจคนสุดท้ายที่ยังอยู่
‎เราเป็นคนเริ่มเรื่องทั้งหมด ‎ดังนั้นฉันต้องเป็นคนจัดการมันให้จบ
‎ฉันจะกำจัดดอดจ์ให้สิ้นซาก
‎อีเด็น
‎แม่ตามหาอยู่พอดี
‎หาที่บูธเหล้าเนี่ยนะ
‎แหม ถ้าลูกอายุถึงก็คงเข้าบูธนี้เหมือนกัน
‎ก็คงจริง
‎อีเด็น
‎ต้องให้แม่ไปเจอครูคนไหน ‎หรือคุยกับใครให้หรือเปล่า
‎หนูโอเค
‎ที่จริงแล้วหนูมีธุระ มีนัดกับเพื่อนน่ะ งั้นไปนะ
‎ลูกไม่อยากเจอหน้าแม่แล้ว แม่เข้าใจ
‎แต่ก่อนแม่จะไป แม่…
‎แม่อยากคุยกับลูกเรื่องนึง
‎พ่อไม่ได้ไปแข่งทัวร์นาเมนต์ตีกอล์ฟ
‎ความจริงคือ…
‎พ่อมีชู้
‎แม่ไปรู้ความจริงเมื่อไม่กี่เดือนก่อน แม่แค่…
‎ไม่กล้าบอกลูก
‎แม่ควรฆ่าพ่อซะ
‎- อีเด็น ‎- พูดจริงนะ
‎แม่ฝึกตีลูกโฟร์แฮนด์มาตั้งหลายสิบปี
‎เอาไปใช้ประโยชน์ซะบ้าง ‎ชวนพ่อไปกินกาแฟที่บ้าน
‎แล้วใช้ไม้แร็กเกตทุบให้หนำใจ
‎จนพ่อกลายเป็นกองเนื้อโชกเลือด
‎มันจะรู้สึกดีมากๆ
‎หนูสัญญา
‎ขอบใจนะอีเด็น
‎ที่ปลอบใจแม่
‎นี่ พอจบเทศกาลแล้วไปหาอะไรทำกันไหม
‎ฉันขอแวะไปที่บ้านก่อน
‎วาดรูปนี้แต่ไล่สองสีได้ไหมคะ
‎(อีเด็น: แฟนนายโกหก ‎ดันแคนหายแล้ว และเขาอยู่นี่)
‎ได้สิ จัดให้
‎จะผสมสีน้ำเงินสักสองสามเฉดนะ
‎เธอเงียบจังเลย
‎เป็นไรไหม
‎ไม่ ฉันสบายดี
‎นี่ ขอคุยด้วยได้ไหม
‎ได้
‎เก้บไปแล้ว
‎ฉันหันหลังให้แป๊บเดียว ‎พอหันกลับไปมองก็หายไปแล้ว
‎คงแค่ไปเดินเล่นมั้ง
‎เขาอยู่ข้างฉันไม่ไปไหนทั้งวัน ‎จู่ๆ ก็ไปไม่บอกกล่าวเนี่ยนะ
‎ฉันอาจพูดอะไรที่ไม่น่าจะพูดออกไป
‎แต่คิดไม่ออกเลยว่าอะไร
‎ไงครับ นี่โบดี้ ฝากข้อความเลย
‎โบดี้ไม่รับสาย
‎ฉันไม่เห็นน้องเลย
‎ในนี้บอกว่าน้องอยู่ทางใต้ของโรงเรียน ‎ใกล้สนามเบสบอล
‎เขาวงกตอยู่ตรงนั้นนี่
‎แจ๊ค เราจะไปหาโบดี้ในเขาวงกต
‎ได้ ไปสิ
‎โบดี้!
‎แจ๊คกี้ เห็นเอรินบ้างไหม
‎ไม่เห็นค่ะ
‎ฉันคงมาถึงที่นี่ก่อนมั้ง ‎แล้วเด็กๆ ล่ะ พวกเขาอยู่แถวนี้ไหม
‎ไทเลอร์กับคินซีย์เข้าไปหาโบดี้ในเขาวงกต
‎เขาวงกต โอเค
‎ขอซุปข้นถ้วยนึงค่ะ
‎ขอถ้วยใหญ่ค่ะ ซุปข้นถ้วยนึง…
‎บอกแล้ว
‎- ได้เลยครับ ‎- เยี่ยม
‎ใช่แล้ว มันเขียนว่าสี่ เขียนไว้ตรงนั้นเลย
‎- เป็นบ้าอะไรเนี่ย ‎- เฮ้ยเพื่อน
‎ดั๊ก
‎ก็ได้ แต่นายคนเดียวนะ
‎ขอโทษด้วย ตั๋วสี่ใบ
‎- พูดจริงเหรอ ‎- จริงจังมาก
‎พระเจ้าช่วย
‎ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‎(ทางออกเขาวงกต)
‎ดันแคนคงยังไปได้ไม่ไกลหรอก
‎เราควรแยกกันหา จะได้เจอเร็วขึ้น
‎ได้
‎โบดี้!
‎โบดี้ นายอยู่ไหน!
‎เจมี่!
‎โบดี้ นายอยู่ไหน!
‎- โบดี้! ‎- โบดี้!
‎เจมี่!
‎บอกแล้วไงว่า ‎เราไม่ควรเข้ามาในนี้ หลงทางเลย
‎เพราะเธอคนเดียวเลยเจมี่
‎นายโดนประหารแน่
‎โทรหาตั้งหลายรอบ ทำไมไม่รับสาย
‎ผมขอโทษ ก็ไม่ได้ยินนี่นา
‎มีอะไรเหรอครับ
‎- เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้ ‎- ไป
‎เก้บ
‎อ้าว หวัดดีครับเอริน
‎คินซีย์ไม่ได้บอกว่าคุณจะมาเที่ยวงานด้วย
‎ทุกคนอาจหลงกลแก
‎แต่ฉันรู้เหลี่ยมแก
‎ถึงเวลาที่แกต้องไปแล้ว
‎กลับไปที่หอบ่อน้ำ!
‎ที่ที่แกหนีออกมา!
‎ไม่ต้องขอบคุณ
‎- ตกใจหมด ขอบคุณพระเจ้า เป็นไรไหม ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎ที่นี่ไม่ปลอดภัย เก้บอาจมาเห็นอา
‎เอรินแอบออกมา
‎เขาจะไปจัดการดอดจ์คนเดียว ‎เราต้องตามหาเขาเดี๋ยวนี้
‎ทางนี้ ตามมา
‎โถ วอสซี่
‎ลูคัส ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น
‎ฉันชอบตอนที่แกพูดไม่ได้มากกว่า
‎ฉันรู้ว่านายได้ยินเสียงฉัน
‎และรู้ว่านายจำได้ว่าเคยเป็นใคร
‎ลูคัส
‎เอริน!
‎ลาก่อนเอริน
‎ไปกันเถอะ
‎เอรินรอคอยอิสรภาพมานานมาก
‎ฉันบอกไปแล้วว่านี่ไม่ใช่ศึกเขา
‎แล้วเอรินสู้ทำไม
‎เขาเป็นผู้พิทักษ์คนเดียวที่ยังอยู่
‎ขึ้นอยู่กับเราแล้ว
‎เรื่องนี้ต้องจบ
‎มองไม่ออกเหรอ
‎ถ้าเอรินรู้ งั้นพวกนั้นก็รู้เหมือนกัน
‎เธอคิดว่าถ้าคินซีย์รู้ ‎จะนั่งวาดรูปผีเสื้อข้างฉันได้ทั้งวันเหรอ
‎งั้นอธิบายเรื่องดันแคนมาสิ
‎ฉันเห็นดันแคนใช้กุญแจไปไหนก็ได้
‎เขาจำเวทมนตร์ได้
‎ยอมรับเถอะ นายโดนต้ม
‎อยากพูดอีกทีไหม
‎ไม่อยาก
‎แค่คิดว่านายควรเลิกหลอกตัวเองซะที
‎คินซีย์ไม่โกหกฉันหรอก
‎(คินซีย์ ‎สายเข้า…)
‎ฮัลโหล คินซีย์ มีอะไร
‎นี่ โทษทีนะที่เราพลัดกันที่เทศกาลฤดูหนาว
‎ใช่ เหมือนกัน
‎ฉันต้องกลับบ้านเพราะว่า…
‎เก้บ ฉันมีข่าวดีสุดๆ จะบอก
‎อะไรเหรอ
‎เราไม่รู้ว่าเป็นไปได้ยังไง ‎แต่ในที่สุดกุญแจความทรงจำก็ออกฤทธิ์
‎อาดันแคนหายแล้ว
‎ว้าว งั้นจู่ๆ ทุกอย่างก็ลงล็อกเองเหรอ
‎เขาค่อยๆ จำได้ทีละนิดน่ะ
‎แต่ใช่ ตอนนี้เขาจำทุกอย่างได้แล้ว
‎สุดยอดไปเลยคินซีย์
‎อยากไปเห็นกับตาจังเลย
‎พรุ่งนี้แวะมาหาสิ
‎(สร้างจากนิยายภาพขายดี ‎ของโจ ฮิลล์และแกเบรียล โรดริเกซ)
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล