‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ดันแคน อีกสิบนาทีจะไปโรงเรียนแล้วนะ
‎อย่าให้พี่ต้องไปสายอีกล่ะ
‎ไม่สายแน่
‎ดันแคน
‎อาดันแคน
‎อาดันแคน เป็นไรไหมครับ
‎มองอะไรเหรอ
‎อาว่าอาเคยตายตรงนี้
‎อารู้ว่ามันฟังดูบ้า
‎แต่มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
‎อาจำเหตุการณ์อะไรที่นี่ได้คะ
‎อาเป็นเด็ก
‎และอาเปิดประตูบานนั้นแล้วก็…
‎อาจำกุญแจผีได้เหรอ
‎กุญแจที่มีหัวกะโหลก
‎กะโหลกเหรอ
‎อาจำได้บ้างไหมว่าเคยใช้กุญแจพิเศษ
‎อาจใช้กับพ่อหรือเพื่อนพ่อ
‎เดี๋ยวนะ
‎- พูดถึงอันนี้ใช่ไหม ‎- ไปเอามาจากไหน
‎อาไปเจอข้างบน
‎- ข้างบนเหรอ ที่ไหน ‎- อาไม่รู้ จำไม่ได้
‎- นานแค่ไหนแล้ว เมื่อไร ‎- เมื่อไร
‎อาไม่แน่ใจ
‎รู้ไหม…
‎อาคงยังงัวเงียอยู่ ขอโทษทีนะ
‎ไว้อาดื่มกาแฟก่อนแล้วค่อยถามนะ
‎ค่ะ
‎พูดตรงๆ เลยนะ พี่ชักจะกังวลแล้ว
‎เหลือเชื่อเลยว่าพี่ๆ ทำอาดันแคนพัง
‎เราไม่ได้ทำอาพัง โบดี้
‎ก็มันฟังดูเหมือนพี่เอาความทรงจำ ‎เกี่ยวกับเวทมนตร์กลับไปใส่ในหัว
‎แล้วในเมื่ออาเป็นผู้ใหญ่ อาเลยพัง
‎อาดูสับสนมาก
‎หวังว่าสักพักก็จะหายเอง
‎แล้วเพราะอะไรไม่รู้ อา…
‎เจอสิ่งนี้
‎อาเจอกุญแจไปไหนก็ได้เหรอ
‎ที่ไหน ได้ไง
‎พี่ว่าดอดจ์ทำหล่นตอนโจมตีเรา ‎ด้วยมงกุฎแห่งเงาหรือเปล่า
‎ไม่สิ
‎เธอคงไม่ซุ่มซ่ามแบบนั้นหรอก
‎ใช่ไหม
‎ใครจะไปรู้
‎มันเสียบประตูอะไรอยู่
‎หรือว่าไม่ได้เสียบประตู
‎อาบอกว่ามันอยู่ข้างบน
‎แล้วเจอเมื่อไร
‎- อาจำไม่ได้ ‎- นี่เรื่องใหญ่นะ เราต้องรู้ให้ได้
‎พี่เห็นด้วย และเราจะสืบเรื่องนั้น ‎หลังจัดการเรื่องอาดันแคนก่อน
‎เอริน นี่เป็นความคิดคุณ
‎ฉันรู้ ฉันนึกว่ามันจะทำให้เขาดีขึ้น
‎แต่บางทีมันอาจเป็นทางออกแค่ครึ่งเดียว
‎กุญแจที่อาดันแคนทำ
‎ดอกที่คุณใช้ทำให้พ่อและเพื่อนๆ ‎จำเวทมนตร์ได้เมื่อโตขึ้น
‎ใช่ เราตั้งชื่อมันว่ากุญแจความทรงจำ
‎เราอาจใช้มันช่วยให้สมองเขา ‎ประมวลผลความทรงจำ
‎รู้ไหมว่ามันอยู่ไหน
‎ฉันลองหาดูได้
‎เรนเดลล์เอาไปซ่อนที่ไหนสักแห่ง
‎เราต้องซ่อมอาดันค์
‎แต่เราก็ต้องรู้ให้ได้ด้วยว่า
‎ทำไมจู่ๆ กุญแจไปไหนก็ได้ถึงโผล่มา
‎ผมจะไปถามอา
‎- อย่า ‎- เดี๋ยว
‎ฟังนะ นายอยู่บ้านดูแลอาดันแคนนะ ‎แต่อย่าไปเซ้าซี้เรื่องกุญแจ
‎แค่นี้อาก็สับสนมากแล้ว
‎มันเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
‎ให้เวลาอาพักฟื้นอีกสักพักดีกว่า
‎ต่อให้นายได้กุญแจผีมา ‎ไปหาเชมเบอร์ลินแล้วจะได้อะไรขึ้นมา
‎นายฆ่ามันไม่ได้ ‎มันตายไปแล้ว มันเป็นผี
‎เชมเบอร์ลินหลอกฉัน
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม
‎มันคงบอกผิดมั้ง มันก็แก่แล้วนี่
‎ใช่ แต่ตาแก่นั่นมันรู้ดีว่าทำอะไรอยู่
‎ทำไมเราถึงไม่บุกเข้าไปในคีย์เฮาส์
‎แล้วขโมยกุญแจผีมาจากลิ้นชักของโบดี้ ‎หรือที่ไหนก็ตามที่ใช้เก็บกุญแจ
‎เพราะไม่ได้ไง
‎คิดว่าฉันไม่ได้ลองดูตั้งแต่แรกเหรอ
‎กุญแจยังเป็นของเขาอยู่ ต่อให้ไม่ได้พกไว้ก็ตาม
‎สก็อต ครูดีใจที่บังเอิญมาเจอเธอ
‎คือว่า
‎คืนนี้ครูจะจัดงานสังสรรค์ที่หอ…
‎ครับ
‎ครูแค่อยากมาถามว่า ‎เธอกับเก้บปรับความเข้าใจกันหรือยัง
‎ผมสัญญาว่าไม่ต้องห่วงครับ ‎จะไม่เกิดเหตุการณ์เดิมซ้ำสองแน่นอน
‎โอเค ดีมาก ขอบใจ
‎(สุขสันต์วันเกิดนะแจ๊คกี้)
‎ตายแล้ว นี่วันเกิดเธอเหรอ
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทำแบบนี้
‎- มีคนปลื้มเธอจริงจังนะเนี่ย ‎- เธอน่ารักมาก
‎ฉันสัญญาไว้ว่าของขวัญต้องโดน ‎และตอนนี้มีให้แล้ว
‎(เซนซิบลีเจน)
‎โดน
‎ขอบใจ
‎สารภาพก่อนเลย ฉันว่าฉันมีเล่มนี้แล้ว
‎- นี่ไม่ใช่ของขวัญ ‎- ไม่ใช่นะ ฉันถูกใจ…
‎จำได้ไหมว่าอันนี้ใช้ทำอะไร
‎จำได้
‎วงกลมคล้องกันหกวง ‎นายบอกว่ามันพาไปไหนก็ได้ใช่ไหม
‎จะไปตอนนี้เลยเหรอ
‎โอเค ดูรูปประตูนี้ที่ปกหลังให้ดีนะ
‎โอเค
‎ทีนี้หลับตา
‎แล้วนึกภาพประตูนั้นในใจ
‎เดินระวังด้วย
‎ลืมตาได้แล้ว
‎นั่นมัน…
‎สวัสดีครับคุณผู้หญิง
‎ไทเลอร์
‎ทางด้านหน้า
‎เราจะแวะดูบ้านที่เจน ออสตินเคยอาศัย
‎เดี๋ยว เขาพูดว่าเจน ออสตินเหรอ
‎ดูคุ้นๆ ไหมล่ะ
‎- เรา… ‎- อยู่เมืองบาธ
‎สุขสันต์วันเกิดแจ๊คกี้
‎พระเจ้าช่วย
‎คืนนี้มีงานสังสรรค์หอนักเรียนใช่ไหม ‎เตรียมการอะไรไว้บ้างล่ะ
‎- หมายถึงเกมเหรอ ผมไม่เล่นเกม ‎- ค่ะ
‎อ๋อ ศักดิ์ศรียังช้ำจากตอนที่เล่นโบว์ลิงแพ้ฉันเหรอ
‎ไม่ใช่เลย
‎ผมว่ามันทำให้ผมเข้มแข็งและปรับตัวเก่งขึ้นเยอะ
‎แต่จะมีของกินให้เด็กๆ ใช่ไหม
‎ครับ น่าจะมีนะ
‎ผมน่าจะซื้อซุปหอยข้นที่คนเมืองนี้ชอบกินกันนักหนา
‎ไม่ได้ ซุปหอยข้นมันไม่เหมาะกับปาร์ตี้หอนักเรียน
‎เว้นแต่ว่าอยากให้หอ ‎เหม็นกลิ่นอาหารทะเลทั้งอาทิตย์
‎ใช่ เห็นไหม เพราะงี้ไงเมียผม ‎ถึงบริหารเรื่องงานสังสรรค์ให้
‎พิซซ่า เชื่อฉันเถอะ พิซซ่าคือเพื่อนคุณ
‎โอเค
‎ขอบคุณ
‎บาย
‎คินส์
‎ขอคุยด้วยสิ
‎โอเค ฟังนะ
‎เธอรู้ใช่ไหมว่า ‎เหตุการณ์เมื่อวานไม่ใช่ความผิดฉัน
‎คำอธิบายเดียวที่มีเหตุผลคือเวทมนตร์
‎เห็นชัดว่าฉันคุมตัวเองไม่ได้
‎สก็อต ฉันถามอาดันแคนแล้ว
‎- แล้วไง ‎- กล่องดนตรีอยู่ที่คีย์เฮาส์
‎ไม่มีใครใช้มัน
‎อาจเป็นกุญแจอีกดอกก็ได้ ‎เราจะรู้ได้ไงว่ามีทั้งหมดกี่ดอก
‎พักนี้นายเครียดมาก
‎ไม่ใช่ ไม่ หมายถึงก็ใช่
‎ใช่ ฉันเครียดหนักมาก ‎แต่เมื่อวานมันไม่ใช่อย่างนั้น
‎ฉันว่าเก้บเป็นคนทำ
‎ว่าไงนะ
‎คิดดูสิ
‎เขาจงใจพูดหาเรื่อง
‎เหมือนกับอยากจะให้ฉันทำร้ายเลย
‎เขาเป็นคนเดียวที่มีส่วนได้จากการทำแบบนั้น
‎- คิดว่าเขาหึงนายเหรอ ‎- ก็ไม่แน่
‎เขาอาจไม่ชอบ
‎ที่เธอกับฉันเป็นเพื่อนกันได้หลังเรื่องที่ผ่านมา
‎- เก้บปกป้องนาย ‎- ใช่สิ
‎ขนาดโดนนายผลักล้ม ‎เขาก็ยังบอกให้เรายกโทษให้นาย
‎พ่อพระซะไม่มี
‎- นายมีปัญหาอะไรกับเขา ‎- คินซีย์ เธอก็รู้นิสัยฉัน
‎คินซีย์
‎เธอรู้จักฉัน
‎เธอกล้าพูดได้เต็มปากไหมล่ะว่ารู้จักเก้บจริงๆ
‎ฉันรู้จักเขานานเท่านาย
‎แล้วรู้ไหมล่ะว่าช่วงนี้เขาชอบอยู่กับอีเด็น
‎ฉันเห็นพวกเขาในหอเมื่อเช้า
‎ไม่ใช่แค่อยู่ด้วยกันธรรมดานะ ‎แต่ทะเลาะกันเรื่องส่วนตัวด้วย
‎และจากจุดที่ฉันยืนมอง มันดูดุเดือดมาก
‎ไม่ว่านายจะเห็นอะไร นายเข้าใจผิดชัวร์
‎ไม่เชื่อฉันงั้นเหรอ
‎เธอไม่เชื่อ… จะบอกให้
‎ตั้งแต่ไปยุ่งกับหัวตัวเอง เธอก็มองโลกไม่ชัด
‎ขอโทษแต่มันจริง
‎ทุกคนคงจะสบายใจกว่า ‎ถ้านายเข้าโรงเรียนนั้นได้
‎อาดันค์
‎อาพักผ่อนอยู่
‎อาจะพักผ่อนนานแค่ไหนล่ะ
‎แค่อีกสักพักนึงนะ
‎(อัลบั้ม)
‎(ดันแคนกับเรนเดลล์)
‎เรนเดลล์ ผมกลัว
‎ไม่เป็นไร
‎พี่อยู่นี่
‎ไง
‎ไง นายอยู่บ้านนี่
‎ครับ วันนี้ผมไม่ไปโรงเรียน
‎ดีเลย เพราะฉันอยากให้ช่วยอะไรหน่อย
‎ก๊วนซาวินี่อยากหาทำเลน่าสยองในป่า
‎เพื่อถ่ายทำฉากนึงในภาคต่อ
‎ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะหาทำเลได้เร็วขึ้นถ้าฉันเป็นผี
‎แต่จะบินได้แค่บริเวณที่ดินของคีย์เฮาส์นะ
‎แค่นั้นก็ได้แล้ว
‎ก็ได้ เข้ามาสิ
‎ต้องรีบหน่อยนะ อาดันแคนอยู่ข้างบน
‎ผมไม่อยากให้อามาเห็นศพพี่แล้วสติแตก
‎เข้าใจแล้ว
‎กลับมาเร็วจังนะ
‎แกโกหกฉัน
‎ฉันทำตามแก
‎ตอนนี้พวกเขาอาจหลงกลแก
‎แต่เมื่ออยู่ภพภูมินี้ แกปิดบังตัวตนที่แท้จริงไม่ได้
‎แกไม่ใช่มิตรของครอบครัวล็อค
‎ฉันเห็นปรสิตที่เกาะกระดูกสันหลังแก
‎โดนจับได้ซะนี่
‎แกทำให้ฉันเสียเหล็กพรายกระซิบชิ้นสุดท้ายไป
‎รู้ไหมว่าฉันต้องทำอะไรบ้างเพื่อเปิดประตูบานนั้น
‎รู้
‎ฉันแอบหวังว่า ‎ลูกๆ ของเรนเดลล์จะไม่ต้องพบเจอ
‎กับสิ่งชั่วร้ายหลังประตูบานนั้น
‎ว่าฉันสามารถปกป้องพวกเขาได้
‎แต่น่าเศร้า
‎แค่ปิดบังความจริงจากพวกเขามันยังไม่พอ
‎บอกสิ่งที่ฉันอยากรู้มาเดี๋ยวนี้
‎แกไม่มีโอกาสจะทำกุญแจได้หรอก
‎ไม่เคยมีเลย
‎แกไม่ใช่พวกเดียวกับเรา
‎ดันแคน!
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎นายจะจำเรื่องที่สำคัญได้ พี่สัญญา
‎ไม่ ไม่จริง
‎มั่นใจแล้วเหรอ
‎พวกเธอทำอะไร
‎อาดันค์
‎เข้ามาทำอะไรในนี้เหรอ
‎- เป็นไรไหมครับ ‎- ไม่ อาสบายดี
‎อาแค่…
‎มาจัดการอะไรน่ะ
‎กลับเข้าบ้านดีกว่านะ
‎ไป
‎แกรอดตัวมานาน แต่อีกไม่นานมันจะจบแล้ว
‎มองอะไร
‎ตอนนี้เลยแซม!
‎ไปเลย!
‎ฝันไปเถอะ แกฆ่าฉันไม่ได้ แซม
‎ฉันจะไม่ปล่อยให้แกทำร้ายใครอีก
‎พยายามได้ดี ไอ้เวร
‎ไม่!
‎ขอบใจอีกครั้ง แล้วเจอกันครับดันแคน
‎แล้วอาไปทำอะไรในเพิงเก็บของเหรอ
‎อามีความทรงจำ ‎ตอนอยู่กับพ่อเธอกับเพื่อนๆ เขา
‎อาเสียใจ เสียใจมากๆ จำเหตุผลไม่ได้
‎อาต้องไปนอนก่อนนะ ปวดหัวมากเลย
‎ครับ
‎ให้ช่วยหาอะไรไหมคะ
‎ช่วยได้ก็ดีสิ ฉันแค่มาหาหนังสืออ่านเล่นน่ะ
‎ยังแปลกอยู่เลยที่เห็นเขาเป็นแบบนี้
‎แก่ขึ้นน่ะเหรอ
‎ไม่ใช่
‎คือก็ใช่
‎แต่เขาไว้หนวดเคราด้วย
‎กว่าจะต้องโกนหนวดครั้งแรก ‎เขาก็เรียนม.หกแล้ว
‎แต่ดูดีนะคะ
‎ใช่ ดูดีมาก
‎ขอโทษค่ะ
‎ถ้าไม่อยากพูดถึงเขา ไม่ต้องก็ได้
‎ไม่ใช่
‎ฉันอยากพูดถึงเขาได้โดยที่น้ำตาไม่ไหล
‎เขาเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟัง
‎ฉันว่านั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเขา
‎เขากลับมาเยี่ยมช่วงวันแรงงาน
‎ฤดูร้อนหลังเรียนมหาวิทยาลัยปีแรก
‎เรนเดลล์กลับมาที่นี่เหรอ
‎ฉันไม่เห็นรู้
‎ฉันโล่งใจที่ได้เห็นเขามีความสุขมาก
‎เขาเห็นอนาคตของเขากับคุณ
‎ขอตัวนะ
‎นี่ อาดันแคนเป็นไงบ้าง
‎มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับอาชัวร์
‎อาจำได้ว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นในเพิงเก็บของ
‎แล้วมันทำให้อาปวดหัว ตอนนี้ขึ้นไปนอนแล้ว
‎เราไม่น่าทำแบบนี้เลย
‎เราปล่อยให้อาอยู่แบบนี้ ‎ต่อไปไม่ได้ อาการอาแย่ลง
‎ไทเลอร์กลับมาเมื่อไร ‎เราจะเอาความทรงจำออกมา
‎พี่น่าจะรู้ดีกว่านี้
‎นับไม่ไหวแล้วว่าพี่พลาดกี่ครั้ง ‎ตั้งแต่เอาความกลัวออกมา
‎ถ้าพี่รู้สึกแบบนั้น
‎ทำไมไม่ใส่มันกลับเข้าไปล่ะ
‎เพราะพี่ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน
‎พี่ควบคุมของที่อยู่ในหัวตัวเองได้ใช่ไหม
‎ก็ได้บ้าง
‎งั้นพี่ก็อาจควบคุมของที่เคยอยู่ในนั้นได้
‎พยายามดูสิครับ
‎ชอบไหม
‎ฉันว่าต้องซื้อสีละตัว
‎ฉันอยากซื้อให้เธอ
‎ไม่เป็นไร ขอบใจ
‎แต่ห้ามเธอออกจากบาธถ้าไม่ซื้อ ขอโทษด้วย
‎โอเค แต่ฉันจะต้องหาของที่ระลึก ‎ที่เพอร์เฟกต์ให้เธอให้ได้
‎สามชิ้นในราคาหนึ่งชิ้นค่ะ ‎สามชิ้นในราคาหนึ่งชิ้น
‎(อังกฤษ)
‎ให้ช่วยอะไรไหมคะ
‎ไม่ค่ะ
‎- อะไรนะ ‎- ให้ช่วยอะไรไหม
‎ฉันไม่รู้จริงๆ
‎ขอโทษค่ะ
‎มองอะไรอยู่ ถ้าทำแบบนั้นอีก…
‎อย่าเข้ามานะ ไปไกลๆ!
‎แจ๊คกี้
‎แจ๊คกี้!
‎ไทเลอร์
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เราอยู่ที่ไหน
‎เธอสบายดี เราอยู่ที่อังกฤษ โอเคนะ
‎ฉันไม่เข้าใจ เรามาที่นี่ได้ไง
‎ไม่ต้องห่วง
‎- เราอัดคลิปอธิบายไว้แล้ว ‎- ไทเลอร์ ฉันอยากกลับบ้าน
‎ได้
‎ส่งมา ฉันรู้ว่ามันอยู่กับนาย
‎สวัสดี
‎โบดี้ เธอเหรอ
‎ไม่นะ นายทำอะไรลงไป!
‎ดันแคน
‎เป็นไรไหม
‎พี่ชายผมฆ่าลูคัสตรงนั้น
‎พี่ทำแบบนั้นทำไม
‎พี่ฆ่าเขาได้ยังไง
‎ดันแคน ฉันว่านายไม่เข้าใจ
‎คุณก็อยู่ในเหตุการณ์
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎เขาจำคืนนั้นได้แล้ว
‎เรนเดลล์แค่อยากปกป้องเรา
‎ฉันรู้ว่ามันน่าสับสนแต่เรนเดลล์แค่อยากปกป้อง…
‎อย่าแตะตัวผม! ขอร้อง
‎ดันแคน
‎อาดันแคน หนูขอโทษจริงค่ะ ‎เราจะแก้ไขเรื่องนี้
‎ขอร้อง อาขอไปนอนพัก
‎หนูรอไทเลอร์ไม่ได้
‎- เราต้องเอาความทรงจำออกมาเดี๋ยวนี้ ‎- ถ้าเราหากุญแจความทรงจำได้…
‎เสียงอะไร
‎นี่อาจไม่ใช่ไอเดียที่ดีนัก
‎รู้สึกต่างจากเดิมไหม
‎หนูลืมไปแล้ว
‎หนูกลัวหลายอย่าง
‎แล้วมันดีเหรอ
‎หนูควรรู้ว่ากำลังสู้กับอะไร
‎ขอยืมหน่อยได้ไหม
‎ให้โอกาสฉันอีกครั้ง ‎ก่อนที่เราจะลบความทรงจำเขาอีก
‎อ้าว โทษที
‎ไม่เป็นไร ฉันกำลังจะไปพอดี
‎มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎เธอแค่มายืมของน่ะค่ะ หนูไปสายแล้ว
‎แม่อยากจะคุยกับลูกหน่อย
‎หนูต้องเตรียมตัวไปงานปาร์ตี้ของครูเบนเนตต์
‎นึกว่าจัดให้เด็กหอซะอีก
‎ส่วนใหญ่ก็ใช่ แต่เก้บอยากให้หนูไปด้วย
‎ที่จริงแม่อยากจะคุย กับลูกเรื่องเขาพอดี
‎เก้บเหรอ
‎ไม่ใช่
‎จอช
‎ไว้ค่อยกลับมาคุยได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ปาร์ตี้ให้สนุกนะ
‎งั้นมันเคยเกิดขึ้นมาก่อน
‎ยิ่งเข้าใกล้วันเกิดของเธอก็บ่อยขึ้นเรื่อยๆ
‎ฉันรู้ว่ามันคงน่าสับสนมาก ฉัน…
‎แต่นายไม่รู้
‎จะรู้ได้ไง
‎จริงด้วย ฉันไม่รู้
‎ตอนนี้ยัง
‎ฉันไม่อยากทำแบบนี้แล้ว
‎- ทำอะไร ‎- นี่ไง
‎เวทมนตร์ พยายามยื้อมันเอาไว้
‎บางทีเราน่าจะเลิกขัดขืนสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
‎มันเลี่ยงได้
‎พ่อฉันกับเพื่อนๆ หาทางได้แล้ว
‎พวกเขาเจอวิธี เราก็ทำได้
‎เธอไม่รับฟังฉันเลยไทเลอร์
‎ฉันไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีก
‎มันทำใจยากเกินไป
‎แจ๊คกี้ ขอร้องล่ะ
‎ฉันแค่ขอเวลาอีกหน่อย
‎แค่…
‎ให้เวลาฉันคิดหาทางอีกหน่อยนะ
‎ไงคินส์
‎ไง
‎เธอไม่ได้อยู่หอด้วยซ้ำ ‎มากินอาหารฟรีเหมือนฉันเหรอ
‎เปล่า เธอมากับเก้บ
‎เข้าใจแล้ว
‎เห็นพายผักบ้างไหม
‎บนโต๊ะตรงนั้น
‎- ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า ‎- เปล่า ฉันจะไปหยิบน้ำ
‎ต้องมีเรื่องอะไรชัวร์
‎ไหนว่าเป็นพวกเกลียดแป้งไม่กินกลูเตน
‎บางครั้งเราก็ต้องใช้ชีวิตแบบช่างแม่งบ้าง รู้มะ
‎อย่ามาทำให้ฉันชอบเธอ อีเด็น ‎เดี๋ยวโลกฉันกลับตาลปัตร
‎วันนี้ไม่เห็นเธอเข้าเรียน
‎เมื่อเช้าไปไหนเหรอ
‎ฉันไม่ได้อ่านหนังสือน่ะ ก็เลยอยู่ในห้องสักพัก
‎เป็นไรไหม
‎ไม่ สบายดี
‎และปืนคาบศิลาสปริงฟีลด์ ‎กระบอกนี้เก่าแก่มาก ตั้งแต่ปี 1855
‎มันเป็นอาวุธกองทัพสหรัฐฯรุ่นแรก
‎ที่ใช้กระสุน 58 มม. แบบมินีเอ ‎ก้นกระสุนกลวงลึก
‎"มินิ"
‎เหมาะกับนายสุดๆ เพราะนายไซซ์จิ๋ว
‎นี่ ให้เกียรติหน่อยสิ
‎ผมจริงจังกับประวัติศาสตร์มากน่ะครับ
‎อันนี้เป็นลูกตะกั่วปืนเก่าเหรอครับ
‎ผมไปเจอมันในเอกสารเก่า…
‎กรุณาอย่าจับอันนี้
‎โทษที
‎มันไม่ควรจะถูกนำออกมาวาง
‎นี่เป็นบันทึกของบรรพบุรุษครูคนนึง
‎ร้อยเอกเฟรเดอริค กิเดี้ยน
‎เขาเป็นทหารอังกฤษช่วงสงครามปฏิวัติ
‎- พวกนั้นเป็นฝ่ายผู้ร้ายไม่ใช่เหรอ ‎- ถามจริงเหรอ
‎- หุบปาก ‎- ฉันจะไปรู้ได้ไง
‎ครูพยายามหาข้อมูลเขามากขึ้น
‎รวมถึงหาเหตุผลว่าทำไมถึงมีกระสุนลูกนี้
‎อยู่กับบันทึกของเขา
‎ฉันว่าเขายังหลับอยู่
‎เขาเป็นไงบ้างครับ
‎วันนี้เขาเจอมาหนักมาก
‎เธอก็คงเหมือนกันสินะ
‎ฉันอาจรู้วิธีหาคำตอบว่า ‎เรนเดลล์ซ่อนกุญแจความทรงจำไว้ที่ไหน
‎ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นกุญแจ ‎มันเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเขา
‎แต่ฉันฝังความทรงจำนั้นไว้
‎แต่ถ้าหามันเจอ…
‎ฉันอาจช่วยดันแคนได้
‎ผมจะไม่ปล่อยให้คุณถูกขังในนั้นอีก
‎ผมสัญญา
‎นี่ เห็นเก้บหรือเปล่า
‎ไม่เห็นมาพักนึงแล้ว
‎ฉันว่าฉันไปก่อนดีกว่า
‎โอเค ฉันจะตามไป
‎นึกว่าคนอังกฤษไม่ชอบเปิดเผยความรู้สึกซะอีก
‎อืม เขาทำใจกับเรื่องนี้ไม่ค่อยจะได้น่ะ
‎ฉันไม่รู้ทำไมเขาถึงพาลใส่เธอ
‎ฉันปกป้องเก้บ
‎ใช่
‎ข้อดีคืออย่างน้อยตอนนี้ ‎พวกนั้นจะมีเวลาปรับความเข้าใจกัน
‎ข้อดีของอะไร
‎สก็อตจะอยู่ต่อ เขาไม่ได้เข้าโรเชสเตอร์
‎เขาไม่ได้บอกเธอเหรอ
‎งั้นตอนนี้เธอกับเขาก็คง ‎มีเวลาปรับความเข้าใจกันด้วย
‎ฉันจะไปหาเก้บ
‎ใครบางคนต้องหางานอดิเรกใหม่แล้ว
‎ดูคุ้นๆ ไหม
‎ทำไมเขาถึงมีเหล็กพรายกระซิบ
‎ไม่แน่ใจเหมือนกัน ‎แต่อย่างน้อยตอนนี้เธอรอดแล้ว
‎ว่าไงนะ
‎ฉันอาจแอบคิดไว้ว่า
‎จะเอาเหล็กพรายกระซิบ ‎ในตัวเธอไปใช้ทำอย่างอื่น
‎แต่ตอนนี้คงไม่ต้องทำแบบนั้นแล้ว
‎ล้อเล่นน่า
‎ไง
‎ทำอะไรอยู่เหรอ
‎เก้บเป็นสุภาพบุรุษมาก
‎เขาจะพาฉันไปเข้าห้องน้ำน่ะ
‎แต่เราดันหลงทางซะนี่ ‎งั้นฉันไปหาห้องน้ำก่อนนะ
‎อืม
‎อยากไปหรือยังล่ะ
‎ไป
‎สะดุ้งนิดนึงน่ะ
‎(คำอำลาของเรนเดลล์)
‎ขอเปิดนะ
‎เราใช้กุญแจความทรงจำไม่ให้ลืม
‎เราจะได้ต้องแบกตราบาปนี้ไปตลอดชีวิต
‎แต่ผู้ใหญ่ไม่ควรจะจำเวทมนตร์ได้
‎เรนเดลล์จึงตัดสินใจซ่อนกุญแจนั้น
‎นั่นไง เขาไปที่นั่น
‎โรงเรียนแมธเทอสัน
‎กุญแจต้องซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งที่นั่น
‎เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
‎ทำไมเงียบจังล่ะ ไม่คิดถึงฉันเลยเหรอ
‎เก้บ มีปัญหาแล้ว
‎ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าจะแน่ขนาดนี้
‎คินซีย์ทำตัวแปลกๆ ที่งานปาร์ตี้
‎เดาว่าเจ้าปีศาจตัวน้อยคงหนีกลับบ้านไปแล้ว
‎แล้วทีนี้เราจะทำยังไง
‎นายบอกว่าต้องใช้พวกล็อค ‎ถึงจะทำกุญแจได้ใช่ไหม
‎มัวรออะไรอยู่อีกล่ะ
‎ไปตามแฟนมาสิ
‎ไง
‎ปาร์ตี้เป็นไงบ้าง
‎ก็ดี
‎คินซีย์
‎มานั่งกับแม่สิ
‎แม่รู้ว่า…
‎การได้เห็นแม่กับจอชที่โรงเรียนแบบนั้น
‎มันคงดูแปลกตา
‎เราเพิ่งจะคบกัน
‎- แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองพร้อม… ‎- แม่กับเขาดูสมกันดีออก
‎ถ้าแม่มีความสุข หนูก็ดีใจด้วย
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎แม่แค่นึกว่า
‎นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ลูกทำตัวแปลกๆ
‎มีเรื่องอะไรกับเก้บหรือเปล่า
‎เราจะรู้ได้ไงว่าอะไรดูพิรุธจริงๆ
‎หรือว่าเราแค่ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปเอง
‎โดยเฉพาะถ้าเราข้องใจ ‎ทุกการตัดสินใจของตัวเอง
‎หรือไม่ก็ใกล้เคียง
‎ไม่มีคำตอบง่ายๆ หรอก
‎แม่ว่าลูกก็แค่ต้องเชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง
‎ลูกชอบคิดมาก
‎พ่อก็เป็นเหมือนกันเลย
‎งั้นความผิดพ่อสินะ
‎ผิดคนเดียวเลย
‎เข้ามาทำอะไรในนี้เหรอครับ
‎วาดรูปเหรอครับ
‎ขอดูได้ไหมครับ
‎ขอร้อง
‎หยุด
‎มีอะไร
‎ออกไป
‎ไม่
‎แกไม่มีจริง
‎ออกไป!
‎(สร้างจากนิยายภาพขายดี ‎ของโจ ฮิลล์และแกเบรียล โรดริเกซ)
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล