ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έλα, σήκωσέ το, Έλι.
Είμαι η Έλι. Δεν μπορώ αυτήν τη στιγμή, αφήστε...
Συγγνώμη, αργούμε πολύ;
Άλλα πέντε λεπτάκια.
Έτσι είπατε πριν πέντε λεπτά.
Γεια σας.
Συγγνώμη για την αναμονή.
Το τμήμα μας συνήθως χειρίζεται
παράπονα για θόρυβο, απλές κλοπές ή...
Ντετέκτιβ Μουτούκου.
Νίνα Λοκ. Εγώ βρήκα τον Τζο.
-Το ξέρω. Εγώ... -Να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
Βεβαίως. Στο γραφείο μου.
Θέλετε έναν καφέ; Ένα γλυκό;
Όχι γλυκό.
Καθίστε.
Λυπάμαι για τον φίλο σας.
Εγώ δεν τον ήξερα καλά, αλλά ήταν αγαπητός στην πόλη.
Γι' αυτό ήθελα να σας μιλήσω στο σπίτι του.
Μα μου είπαν να περιμένω.
Σκόπευα να σας τηλεφωνήσω σήμερα.
Ερευνούμε ακόμα τον θάνατό του.
Δεν ήταν αυτοκτονία.
Δεν θα το έκανε.
Όπως είπα, ερευνούμε ακόμα τον...
Ο Τζο δολοφονήθηκε.
Γιατί το λέτε αυτό;
Όταν έφτασα, η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη. Ήταν ανοιχτή.
Έτσι κάνουν οι περισσότεροι εδώ.
Άκουσα κάποιον στο σπίτι.
Είδατε κανέναν;
Κάποιο στοιχείο ότι υπήρχε κάποιος;
Όχι, αλλά...
μου άφησε ηχητικό μήνυμα μία ώρα πριν τον βρω.
Γεια σου, Νίνα. Ο Τζο είμαι.
Άκου.
Είδα κάτι...
και δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Νομίζω πως πρέπει να το δεις. Θα είμαι σπίτι όλη νύχτα.
Τι θα σας έδειχνε;
Δεν έχω ιδέα.
Μα αυτό το μήνυμα δεν το αφήνει κάποιος πριν αυτοκτονήσει.
Δεν είχε κανέναν λόγο να αυτοκτονήσει. Τον είχα δει νωρίτερα.
Δεν ήταν ταραγμένος. Αντίθετα, εγώ ήμουν.
Γιατί;
Ίσως έχετε μάθει ότι...
έχασα πρόσφατα τον σύζυγό μου κι ο Τζο με βοηθούσε...
να το αποδεχθώ.
Ακούστε.
Δεν θέλω να σας απαξιώσω, αλλά θα στηριχθώ στα στοιχεία.
Και τα στοιχεία υπαγορεύουν αυτοκτονία.
Πέρα από αυτό,
θα λάβουμε υπόψη μας τα πάντα.
Κι η Έλι Γουίντον; Της μιλήσατε;
Λυπάμαι, δεν μπορώ να σας δώσω άλλες πληροφορίες.
Του Τζο είναι αυτά;
Ναι, τα βρήκαμε στο γραφείο, στο σπίτι του.
Ήθελε να μου δείξει κάτι. Ίσως κάτι από αυτά.
Δεν μπορώ να σας το επιτρέψω.
Αλλά θα σας ειδοποιήσω μόλις ξέρω περισσότερα.
ΡΕΝΤΕΛ ΛΟΚ ΚΑΤΟΧΟΣ ΡΕΚΟΡ 800μ. - 1995
Ρέντελ! Όχι!
Τελείως τρελό, έτσι; Μόλις τον είχαμε δει και τώρα πάει.
Δεν ξέρεις τι γίνεται στο μυαλό καθενός.
Ισχύει.
Θες ακόμα να περάσεις πιο μετά;
Ναι, βέβαια.
Εντάξει.
Λοιπόν, έχουμε πρόβλημα.
Η κλιμάκωση κι ο θάνατος της Νεφροπίδας.
Η πρώτη απόπειρα βγήκε χάλια.
Λες ότι δεν πουλήσαμε το νεφρό μας;
Καλό. Δεν έχω μόνο άσχημα νέα, ωστόσο.
-Βρήκα άλλη λύση. -Όταν λες "βρήκα"...
Βρήκαμε, συγγνώμη.
Τίποτα δεν θα είχε γίνει χωρίς την υπέροχη Κίνζι Λοκ.
Συγγνώμη, τι εννοείς;
Έγραψα μερικές σκηνές ακόμα, που πιστεύω ότι θα το απογειώσουν.
Με την Κίνζι γυρίσαμε τη μία.
Πώς; Τον εξοπλισμό τον έχω εγώ.
Βασικά, η Κίνζι βρήκε μια άκρη.
Σκατά.
Τι έγινε;
Πάει η προβλήτα.
Τι εννοείς; Βυθίστηκε;
Εννοώ ότι ο ιδιοκτήτης δεν δίνει άδεια για γύρισμα.
-Γιατί όχι; -Δεν θέλει να βρεθεί μπλεγμένος και λοιπά.
Κανείς δεν κάνει γυρίσματα στο Μάθεσον.
Η πόλη δεν είναι έτοιμη για επιτυχία.
Εντάξει, δεν πειράζει.
Θα βρούμε κάτι άλλο, εντάξει;
Πρέπει. Είναι καθοριστική σκηνή.
Είναι η επική στιγμή του ήρωά μας με τη Νεφροπίδα στο λημέρι του.
Ας το σκεφτούμε και τα ξαναλέμε αύριο.
Κινζ! Πού είναι ο Τάιλερ;
Είναι στην κοπέλα του απόψε.
Φεύγω για λίγο και χάνω όλα τα κουτσομπολιά.
Τι έχεις εκεί;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Σε πειράζει που δεν θυμάσαι καλά την παιδική σου ηλικία;
Δεν το πολυσκέφτομαι.
Το μυαλό σβήνει παλιές αναμνήσεις για να κάνει χώρο.
Τι θα μου δείξεις;
Τι είναι αυτά;
Αναμνήσεις.
Μάλλον είναι δικές σου.
Κάτσε, πώς έκαναν...
-Ποιος τα έκανε αυτά; -Δεν έχει λογική, μα...
κάποιος τις πήρε από το μυαλό σου.
Ήθελα να τις κοιτάξεις, να δεις αν θυμάσαι κάτι.
Ντάνκαν;
Τι είναι; Τι βλέπεις;
Μου φαίνεται οικείο, μα...
Δεν ξέρω τι βλέπω.
Ζαλίστηκα πολύ.
Συγγνώμη. Δεν ήταν καλή ιδέα.
Ποιο πράγμα;
Ντανκ; Θα με βοηθήσεις με το δείπνο;
Έρχομαι αμέσως.
Με συγχωρείς.
Να σου πω.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Κοιτάς τη φωτογραφία του κοιλάκανθου
εδώ και μία ώρα. Θα 'πρεπε να ζηλεύω;
Απλώς κάτι σκέφτομαι.
Τι σκέφτεσαι;
Τι θα προτιμούσα να κάνω, αντί να διαβάζω.
Δεν ήξερα ότι φορούσες μπιχλιμπίδια.
-Περίπου. -Μη νιώθεις άβολα.
Όχι, δεν είναι αυτό.
Απλώς...
Βασικά, πρέπει να φύγω.
Συγγνώμη, έκανα κάτι;
Όχι, κάθε άλλο. Απλώς ξεχάστηκα και πέρασε η ώρα.
-Είσαι σίγουρος; -Ναι, βέβαια.
Θα έρθεις την Κυριακή, έτσι;
Στήνουμε στις δύο.
Ναι, βέβαια.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Μπορεί να περιμένει;
Όχι, δεν μπορεί.
Πήγα να μιλήσω στον Ντάνκαν για τον μπαμπά.
Του έδειξα τις αναμνήσεις του, αλλά δεν έπιασε.
Οι ενήλικες ξεχνούν τη μαγεία, το ξέραμε.
Και μην κάνεις τέτοια χωρίς να το συζητήσουμε.
Δεν ήταν όπως έγινε με τη μαμά.
Όσο έβλεπε την ανάμνηση.
το μυαλό του δεν το επεξεργαζόταν.
Μετά βίας το επεξεργάζομαι εγώ.
Υπήρχε μια ανάμνηση στην οποία κόλλησε.
Τι βλέπω;
Ο μπαμπάς κι οι φίλοι του κατεβαίνουν στις σπηλιές.
Κοίτα τη συνέχεια.
Βλέπεις το μπλε φως;
Κάτι τους συνέβη στις σπηλιές.
Θέλω να πάω.
Μόνη σου. Για να κυνηγήσεις ένα μπλε φως.
Δεν θα πάω μόνη μου.
Θέλω να έρθεις μαζί.
Όχι.
Δεν ξέρουμε τι είδαμε, Τάιλερ.
-Δεν ξέρουμε τι έκανε ο μπαμπάς! -Μάλλον σκότωσε τον φίλο του.
Ήταν μια στιγμή. Δεν ξέρουμε τι έγινε πριν...
ή μετά!
Αν μπορέσουμε να πάμε εκεί, ίσως μάθουμε.
-Σταμάτα! -Ο μπαμπάς δεν είναι δολοφόνος!
Τέλος μ' αυτό.
-Τι θες να πεις; -Θέλω να πω τέλος.
Τέλος με τον μπαμπά και με τα κλειδιά!
Χάρισμά σου.
Γιατί με αποφεύγεις;
Νίνα, δεν είναι κατάλληλη στιγμή.
Να απαντούσες στα τηλέφωνά μου.
Κάτι κρύβεις.
Έξω. Τώρα.
Τι θες από μένα, Νίνα;
Εσύ κι ο Ρέντελ έχετε ένα ολόιδιο σημάδι.
Και δεν το έπαθες με το ποδήλατο.
-Γι' αυτό πρόκειται; -Πώς το έπαθες;
Το κάναμε μόνοι μας, εντάξει;
Εγώ, ο Ρέντελ, ο Μαρκ κι η Έριν...
μετά τον θάνατο των φίλων μας,
το κάναμε με μια καυτή τσιμπίδα.
Για να τους θυμόμαστε.
Γιατί δεν μου το είπες όταν σε ρώτησα;
Γιατί δεν σε αφορούσε, γι' αυτό!
Ήταν...
Ήταν κάτι απόρρητο και προσωπικό.
-Πρέπει να φύγω. -Πού ήσουν όταν πέθανε ο Τζο;
Σπίτι ήμουν.
Δεν ήσουν.
Πέρασα και μίλησα με τον Ρούφους.
Πριν πάω στον Τζο.
Έλειπες.
Για τι με κατηγορείς, Νίνα; Πες το.
Τον νοιαζόμουν τον Τζο.
Είκοσι πέντε χρόνια, Νίνα. Τόσα ήξερα τον Τζο.
Εσύ είσαι εδώ πόσο; Λίγους μήνες;
Μη μου λες ότι νοιαζόσουν τον Τζο.
Προσπάθησα να γίνω φίλη σου.
Πώς διάολο το έκανες;
Είναι...
εφέ παρέλευσης χρόνου.
Φοβερή δουλειά, παιδιά. Μαγικό είναι.
Δηλαδή, είναι τέλειο,
μα θα υπογραμμίσω το προφανές.
Πώς σε κυνηγάει η Νεφροπίδα στο δάσος; Είναι θαλάσσιο τέρας.
Τα έχουμε ξαναπεί, Ντάγκλας. Είναι αμφίβιο. Όχι;
Πρέπει να επικεντρωθούμε
στην εύρεση νέου χώρου γυρισμάτων, ναι;
-Όλες οι ιδέες, δεκτές. Ακούω. -Να χτίσουμε χώρο.
Με τι λεφτά;
Να κάνουμε μινιατούρες και να τις βάλουμε σε μπανιέρα.
Έκανα λάθος. Δεν είναι όλες οι ιδέες δεκτές.
-Ένιωθα ασφαλής εδώ. -Λυπάμαι, Ντάγκλας,
μα φτιάχνουμε ένα τερατούργημα.
Έχω μια ιδέα.
Τι λέτε για τις σπηλιές;
Δεν είναι καλή ιδέα.
Υπάρχει λόγος που λέγονται "Σπηλιές του Πνιγμού".
Δεν είναι επικίνδυνο, αρκεί να προσέξουμε.
Έχω ξαναπάει, είναι φανταστικά!
Θα είναι δύσκολο να πάμε όλον τον εξοπλισμό.
Λένε πως το χρησιμοποιούσε η κυβέρνηση.
Κι αν έχει ακτινοβολία;
Δεν θέλω να βγάλω τρίτο χέρι.
Μας τη σπάτε τώρα, ρε παιδιά. Ελάτε!
Μ' αρέσει πολύ η ιδέα.
Πού πήγε η περιπετειώδης φύση σας;
Εσύ το είπες.
Δεν θες να φαίνεται φτηνή, άσχετη, ερασιτεχνική ταινία.
Προφανώς.
Αν δεν έχετε καλύτερη ιδέα, ψηφίζω σπηλιές.
Ωραία. Σπηλιές. Ας το κάνουμε.
Εντάξει.
Ίσως είναι σαν τη Νάρνια.
Μοιάζει με τον κόσμο μας.
Καλημέρα, μικρέ.
Θες δημητριακά;
Βρήκες το κλειδί! Τέλεια.
Βρήκα το ντουλάπι στο υπόγειο πριν από λίγες εβδομάδες.
-Δεν έχει τίποτα μαγικό. -Όχι ακόμα.
Κάτσε να το σουλουπώσω.
Μαμά, έχουμε φακούς;
Ψάξε στην ντουλάπα κάτω. Τι τους θες;
Παρακαλώ;
Είμαι ο ντετέκτιβ Μουτούκου.
Μάλιστα, γεια σας.
Κανένα ίχνος παραβίασης.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ούτε κλοπή, ούτε αποτυπώματα στη σακούλα, εκτός από του Τζο και τα δικά σας.
Κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει φόνο.
Μιλήσαμε με κοντινούς του ανθρώπους
και όλοι τον περιέγραψαν ως μοναχικό.
Πλησίαζε το μνημόσυνο της γυναίκας του.
Καταλήξατε στην αυτοκτονία;
Ναι.
Εντάξει.
Αυτό ήταν όλο;
Δεν βρήκα τίποτα εδώ.
Μόνο κάτι φωτογραφίες από σχολικά λευκώματα.
Αφού δεν είναι πλέον στοιχεία...
ας τα πάρετε.
Ευχαριστώ.
Θείε Ντάνκαν, θες να πάμε έξω για εξερεύνηση;
Μακάρι να μπορούσα, αλλά όχι τώρα.
Συγγνώμη, έχω ακόμα ημικρανία.
Κοντεύει να περάσει, νομίζω.
Θα το κάνουμε άλλη στιγμή, ναι;
Ναι.
Θα είμαι έξω. Περαστικά σου.
Γεια σου, Μπόντι.
Τι θες;
Τελευταία ευκαιρία να μου δώσεις τα κλειδιά.
Με τίποτα.
Και δεν μπορείς να μας τα πάρεις.
Δεν έχεις ιδέα τι ακολουθεί.
Θα καταστραφεί η οικογένειά σου και θα φταις εσύ.
Εγώ σε προειδοποίησα.
-Τι έγινε; -Δεν ξέρω. Καίγεται η πτέρυγα.
ΜΕΡΑ ΜΠΙΡΑΣ ΕΛΑ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΖΟ!
ΘΑ ΕΡΘΩ
Φεύγω. Επιτέλους μαλάκωσε ο πονοκέφαλος, οπότε...
Τι είναι όλα αυτά;
Κάτι ψάχνω.
Να βοηθήσω;
Δεν ξέρω καν τι ψάχνω.
Αλλά...
δεν είμαι τρελή.
Ποιος είπε ότι είσαι;
Η Έλι. Τα έκανα σκατά μαζί της.
Την κατηγόρησα για κάτι και δεν ξέρω.
-Ίσως έλεγε την αλήθεια. -Για τι;
Ρώτησα για το σημάδι που έχει.
Είναι ίδιο με το σημάδι του Ρέντελ.
Το θυμάσαι;
Εδώ; Κάτω από την κλείδα;
Όχι ιδιαίτερα.
Ούτε αυτό θυμάσαι;
Δεν ξέρω, ίσως η απάντηση δεν είναι στο κουτί.
Απλώς ξέρω...
ότι κάτι δεν κολλάει.
Μάλλον σου χρειάζεται ύπνος.
Αλήθεια είναι αυτό.
Ας πάμε με τα παιδιά
στη Βοστόνη απόψε.
Εμείς θα βγούμε κι εσύ θα ξεκουραστείς.
Ευχαριστώ.
Αλλά είμαι καλά εδώ.
Εντάξει.
Τα λέμε το πρωί.
Βέβαια.
Με τίποτα.
Φίλε, όντως μοιάζει
να παραμονεύει εδώ κάποιο απόκοσμο πλάσμα.
Ακριβώς. Ελάτε!
Είναι τέλειο αυτό.
Λίγο τρομακτικό, αλλά τέλειο.
Απίθανο, έτσι;
-Ναι, εντυπωσιακό. -Ναι.
Η προβλήτα μοιάζει με ξενέρωτη ανάμνηση τώρα.
Τι λέτε να βάλουμε την κάμερα εδώ;
Θα έχουμε στο κάδρο και τη φοβερή είσοδο.
Τέλειο! Και θα έχουμε και τον ωραίο φωτισμό από πίσω.
-Να στήσουμε; -Ναι.
Κίνζι, έχεις το τρίποδο;
Κίνζι;
Καλύτερα να προχωρήσουμε.
-Τι; Όχι. Εδώ είναι τέλεια! -Όχι.
Έχει καλύτερα σημεία πιο μέσα.
Δεν είμαι σίγουρος. Η σήραγγα φαίνεται λίγο...
επικίνδυνη. Και υγρή.
Και θα κουβαλάμε τον εξοπλισμό.
Παιδιά, σοβαρά, δεν θέλω να πάθει κανείς κάτι.
Δεν ξέρω καν αν έχω σήμα εδώ.
Σας λέω, είναι ασφαλές.
Και αξίζει τον κόπο.
Πιστέψτε με.
Φαίνεται ότι ξέρει τι λέει, παιδιά.
Για τη Νεφροπίδα.
Κίνζι, περίμενε λίγο.
Μετά από σένα.
Μην αμφισβητήσεις ξανά την αφοσίωσή μου.
Το είπα επειδή επέμενες να κάνουμε γύρισμα από την πολυθρόνα του μπαμπά σου.
Είχε την καλύτερη γωνία.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Μπες μπροστά. -Παιδιά.
Παιδιά!
Εδώ.
Περιμένετε.
Τι λες τώρα!
Θεέ μου.
Ναι, εντάξει.
Είχες δίκιο, Κίνζι.
Ο Νταγκ συμφώνησε.
Αυτή είναι η σπηλιά των θαυμάτων.
Σας το είπα.
Βλέπω τη Νεφροπίδα να βγαίνει από εκεί.
Μ' αρέσει πολύ.
Τι λες, Σκοτ;
Σκοτ;
Συγγνώμη, ήμουν...
Σκεφτόμουν τον λόγο μου στα Όσκαρ.
Ωραία. Πάμε. Να στήσουμε.
Θα μου άρεσε να έχω λημέρι.
Τι στο...
Δεν καταλαβαίνω πώς...
Παιδιά;
Τι γίνεται εδώ;
-Σκατά. -Νομίζω ότι έρχεται η παλίρροια.
Μα σκαρφαλώσαμε ήδη. Πώς γίνεται;
Ωκεανός είναι, Νταγκ. Κινείται γρήγορα.
Μαζέψτε τα. Φεύγουμε!
Δεν είναι καλό αυτό.
Πού είναι η Κίνζι; Κίνζι!
-Πάω να τη βρω. -Πάω εγώ. Εσείς φύγετε.
-Θα περιμένουμε! -Κινδυνεύετε.
Φύγετε αμέσως! Θα σας προλάβω. Κίνζι!
-Καλά θα είναι. -Κίνζι!
Πρέπει να φύγουμε τώρα!
Κι ο εξοπλισμός;
Άσ' τον. Θα κολυμπήσουμε.
Έχει πλημμυρίσει κι η δίπλα σπηλιά. Πάμε!
Όχι. Δεν μπορώ, εντάξει;
-Αν σκαρφαλώσουμε... -Πού, Νταγκ;
Γεμίζει νερό, και μάλιστα γρήγορα.
Αν δεν φύγουμε τώρα, θα πνιγούμε σας λέω.
Θα σε βοηθήσουμε με τη Ζέιντι. Πάμε.
Άσε τα παπούτσια σου, Νταγκ! Πάμε!
Κίνζι! Πάμε να φύγουμε. Οι σπηλιές πλημμυρίζουν.
Κίνζι, πάμε. Τι κάνεις;
Άσε με!
-Εντάξει. -Αργά και σταθερά.
Θεέ μου, είναι κρύο!
Πολύ!
Θα κολυμπήσουμε στη δίπλα σπηλιά. Ανεβαίνει.
Εδώ είναι. Πάμε.
Εντάξει.
Με το τρία. Πάρε βαθειά ανάσα και κολύμπα.
Ένα, δύο, τρία.
Θεέ μου!
Εντάξει...
Πλημμυρίζουν όλα!
Αν δεν φύγουμε, πεθάναμε. Έλα. Σε παρακαλώ.
Κίνζι, πάμε.
Έλα.
Σκατά.
Σ' το είπα.
Μπορούμε.
Ο φακός είναι αδιάβροχος. Πάω πρώτη.
Θεέ μου, τα κατάφερα.
Δεν το πιστεύω.
Ο Γκέιμπ κι η Κίνζι;
-Είσαι καλά; -Ναι. Λίγο ακόμα.
-Δεν θα τα καταφέρουμε. -Θα τα καταφέρουμε.
Κίνζι!
Πλάκα είχε.
-Γιατί δεν μας το είπες αυτό; -Δεν το ήξερα!
Παρόλο που είσαι ειδική;
Θα πεθαίναμε όλοι!
Το ξέρω, συγγνώμη.
Συγγνώμη. Τουλάχιστον είμαστε όλοι καλά.
Πάει ο εξοπλισμός!
-Και λοιπόν; Θα πάρουμε άλλον! -Με τι λεφτά;
Ξέρεις πόσα παγωτά σέρβιρα για να τα αγοράσω αυτά;
Ήθελες ένα καλό μέρος και...
Μαλακίες! Μας παράτησες εκεί!
Σε νοιάζει καθόλου η ταινία;
Γιατί ήρθαμε εδώ;
Έχω κι άλλα στο κεφάλι μου, πέρα από την ηλίθια ταινία!
Κακώς σε εμπιστεύτηκα.
Πολύ κακώς.
Μου έσωσες τη ζωή.
Το ξέρεις, έτσι;
Θα πνιγόμουν.
Κι εσύ το ίδιο θα έκανες για μένα.
Εξάλλου, δεν σε κατηγορώ, η πόρτα ήταν...
Τι σκατά ήταν αυτό;
Δεν ξέρω.
Μάλλον έχει σχέση με τη μαγεία.
Και με τα κλειδιά.
-Μπορεί να έχεις κλειδί που την ανοίγει; -Όχι;
Δεν έχω τίποτα.
Ούτε τους Σαβίνι δεν έχω πια.
Δώσ' τους λίγο χρόνο, θα το ξεπεράσουν.
Βέβαια.
Δεν έπρεπε να σας πάω εκεί.
Δεν μας ανάγκασες.
Κι όμως. Είπα ψέματα ότι ήξερα το μέρος.
Εγώ χαίρομαι που πήγαμε.
Σοβαρά μιλάω. Τι καλύτερο θα έκανα σήμερα;
Βαρετό γύρισμα στο υπόγειο του Νταγκ; Διάβασμα;
Θέλω να πω, χαίρομαι που ζω!
Όχι μόνο επειδή παραλίγο να πνιγούμε, αλλά εσύ...
έχεις αυτήν την επίδραση.
Έχεις μια ενέργεια που μας κάνει να σε ακολουθούμε παντού.
Εμένα, δηλαδή.
Είσαι ζόρικη.
Δεν νιώθω ζόρικη.
Ωραία αυτή η Κίνζι.
ΤΖΑΚΙ - 2:28 μ.μ. ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
ΤΖΑΚΙ - 2:28 μ.μ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ;
Τι κάνεις εδώ, φίλε;
Τι εννοείς;
Έχει αρχίσει ο αγώνας.
Ούτε εσύ πήγες.
Η Τζάκι δεν περίμενε εμένα.
Εσένα περίμενε.
Θα τα έχει όλα υπό έλεγχο, σίγουρα.
Ως συνήθως.
Κάτσε, περίμενε. Νόμιζα πως τα πηγαίνατε καλά.
-Τι έγινε; -Πάω να πάρω ποτό.
ΤΖΑΚΙ - 2:28 μ.μ. ΝΑΙ;
Γεια σου, Λόκσταρ!
Μας έλειψες στην ομάδα.
Δεν νομίζω, αλλά κι εμένα μου λείψατε.
Ήδη μαλάκωσες, αδερφέ!
Με τον Χάβι τρώμε μόνο κρέας κάθε τρεις μέρες.
Βλέπω ήδη τη διαφορά.
Ποια είναι αυτή;
Λοιπόν;
Από πού μπορώ να πάρω ένα ποτό;
Πάρε το δικό μου.
Τι είναι αυτό; Βότκα με φρουτοχυμό;
Τι να πω; Φροντίζω το σώμα μου.
Ναι...
το βλέπω.
Ξέρεις... Μπορούμε να πάρουμε καλύτερο.
Έλα μαζί μου.
Ρε τον τυχερό.
Και λίγα λες.
Βιάστηκα να μιλήσω.
Μόλις ήρθε η Τζάκι Βέντα.
Ποια είναι αυτή;
-Είναι... -Σωστά.
Κατάλαβα.
Τα λέμε γενικά.
Λυπάμαι που δεν τα είπαμε περισσότερο.
-Δεν σε πιστεύω. -Τζάκι...
Ήταν σημαντικό για μένα.
Και για τον κο Ριτζγουέι.
Χάρη σού κάνω.
Είναι χάρη να με κρεμάς για κάτι σημαντικό;
Σου γλίτωσα χρόνο.
Άκου, ξέρω ότι περνάς πολλά τώρα...
μα ας μου το έλεγες.
Δεν θα καταλάβαινες. Δεν μπορείς.
Καλώς.
Τώρα σε καταλαβαίνω;
Τζάκι, τι κάνεις;
Ας πιούμε λίγο.
-Ή ας παλέψουμε! -Πήγαινε σπίτι.
Όχι, διασκεδάζω. Φύγε.
Αξίζεις κάτι καλύτερο.
Συμφωνούμε και σε κάτι.
Γεια σου.
Πώς πήγε με την πώς-τη-λένε;
Πολύ καλά.
Φαίνεται.
Θα με αφήσεις να το πιω μόνη μου;
Εδώ είσαι!
Ξεπακετάρω.
Είχα περισσότερες κούτες.
Είσαι καλά;
Είδες τίποτα περίεργο;
Έχεις όλα τα κλειδιά σου;
-Τι έπαθες; -Επέστρεψε η Κυρία του Πηγαδιού!
Αλήθεια; Πού;
Έξω!
Είπε πως κάτι κακό θα πάθει η οικογένειά μας
και θα φταίω εγώ.
-Τι κακό; -Δεν μου είπε!
Όλα καλά, μικρέ.
Σε τρομάζει για να πάρει τα κλειδιά.
Εγώ δεν τη φοβάμαι. Ούτε εσύ να τη φοβάσαι.
Δεν μπορεί να μας πάρει τα κλειδιά.
Εντάξει. Αλλά θα μείνω μαζί σου απόψε.
Οπότε, θα με βοηθήσεις να κουβαλήσω κούτες από κάτω;
Καλά.
Έλα.
Πού ταξιδεύεις;
Στο κέντρο του Μάθεσον.
Όχι.
Κάπου αλλού πήγες.
Συγγνώμη, αλλά είναι λίγο...
παράξενη βραδιά.
Σου αξίζει ένα ρεπό από το αυτομαστίγωμα...
δεν νομίζεις;
Από πού είσαι;
Αδιαφορώ.
Κι εσύ το ίδιο.
Βλέπεις;
Πόσο απελευθερωτικό είναι να φεύγει το μυαλό;
Θες να μπεις;
Μπορείς να οδηγήσεις;
Ποιος είπε ότι θα οδηγήσω;
Πρέπει να...
Πρέπει να γυρίσω.
Εντάξει.
Εσύ αποφασίζεις.
Δεν ξέρω ούτε το όνομά σου.
Με λένε Ντοτζ.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού