Merhaba?
Duyuyor musun?
Piyanodan geliyor.
Tamam.
Dur.
-Bunu düşünmemiz gerek. -Fısıltı işte, Bode'nin dediği gibi.
Siz de mi duyabiliyorsunuz?
Ne buldunuz?
Annem hâlâ uyuyor.
Bir bakayım.
Sanırım bunu daha önce bir yerlerde gördüm.
Neyi gördün?
Anahtar deliğini. Gelin.
Bir dur.
Şu sarmal desenli kahverengi kutuyu almamız gerek.
Eşyalarımızı yerleştirirken gördüm.
Abrakadabra?
-Galiba bozuk. -Demek fısıltıları hepimiz duyabiliyoruz.
Bunun anlamı ne?
Yani artık hepimiz anahtarları koruyabiliriz.
Kuyudaki Kadın bizden alamaz.
Artık yalnız değilim.
-Hiç yalnız olmadın ufaklık. -Onu görmeyeli iki haftadan çok oldu.
Yani? Belki onun dünyasında bu beş dakikadır.
On bin yaşında olabilir.
Evet, peki Bode.
-Hâlâ serbest! -Biliyorum.
Tamam, güvende olması için anahtarları paylaşmalıyız.
Diğerleri nerede?
Burada.
Kafa Anahtarı, Ayna Anahtarı ve Hayalet Anahtarı.
Kinsey, bu müzik kutuluyu sen al.
Bode, Hayalet Anahtarı ve Ayna Anahtarı sende kalsın.
-Kafa Anahtarı da bende kalsın. -Evet.
Güzel. Yanınızdan ayırmayın.
Bu arada, anahtarları kullanmadan önce önce hep birlikte konuşacağız.
Emir vermeyi kes. Başımızın çaresine bakabiliriz.
Evet, çok iyi bir hâldesin.
Korkum yok diye mantıksız olacak değilim. Çeneni kapa Tyler.
Ayrıca sen sanki anahtarları kullanmıyorsun.
Jackie'yi Kafa Anahtarı'yla tavlamadın mı?
Yanılıyor muyum?
Tamam, çok komik.
Tyler...
...kendine tokat at.
-Ha siktir! -Bunu nasıl yaptın?
Müzik kutusu yaptı sanırım. Tyler, ağzını aç.
Dur, ben deneyeyim.
Kinsey, ters takla at.
Anahtarı deliğe sokan benim,
yani sadece beni dinliyor.
Bode, burnunu karıştır.
Aman Tanrım, hayır.
Bu şeyler
oyuncak değil. Bunlar silah.
Bu yüzden ihtiyacımız olmadıkça anahtarları kullanmayacağız.
İkisi de olsalar?
Hadi ama.
Yalnız değilim.
Artık üç kişi olduk.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Günaydın anne.
Anne?
Günaydın.
İyi misin?
Evet, sadece pek uyuyamıyorum.
Ocağı dört farklı kişiye gösterdim
ve kimse sorunu çözemedi.
Bir türlü anlamıyorum.
Şans işte.
Bugün buz hokeyi takımına dönmüyor musun?
Aslında dönmüyorum.
-Niye dönmüyorsun? -Dördüncü gruptaydım. Beni özlemezler.
-Ama hokeye bayılırsın. -Ekmeğini alsam? Sağ ol, hoşça kal.
-Koç'la konuştum bile. Sorun yok. -Selam anne, hoşça kal anne.
Unutmayın, bu akşam Duncan geliyor, hafta sonu kalacak.
Bode, otobüsünü kaçıracaksın.
Kulübede ne yapıyordun?
Hiç.
-Yiyecek aldın mı? -Seni seviyorum.
Ben de seni.
Nathaniel!
Filme bensiz başladığına inanamıyorum.
Umarım mısıra fazla tereyağı koymamışımdır.
Yağın fazlası olmaz.
Tanrım...
-Mahvetmişim. -Ne? Hayır, hiç de bile.
Üzerine çığlık ekleyince senin performansın aslında inanılmaz.
Âdeta kanım dondu.
Sorun lanet filmin kalanında.
Umduğunu bulamadın mı?
Şöyle söyleyeyim,
ikinci el araba reklamı umsaydım bile
bunu görünce çok utanırdım.
-Bu daha taslak çekim. -Taslak mı? Bomboş kâğıt bu.
Son dakika değişikliğinden pişman mısın Denyo Kavanaugh?
Aslında hayır, Kinsey'nin yeteneğini hayranlıkla izliyordum.
Yönetmenin yattığı özenti, yönetmeni kör etmiş. Ne kadar klasik.
Eden, defol git.
İsteğin yetenekten bağımsız olması çok kötü bir şey.
Bunu ben söylemek istemezdim
ama sırf istiyorsun diye yönetmen olamazsın.
Sen yalnızca gösterişçi, bayağı, küçük bir film hayranısın
ve bundan ileri gidemeyeceksin.
Buradaki anahtar kelime, bayağı.
Boş ver. Değmez.
Koşu antrenmanına gideceğim ama okul çıkışı bana gelin.
-Tişörtleri ayırırız. -Olur.
Logan, bugün bir bahane bulup
Jackie'ye gelmesen olur mu?
Vay be, ben gelmezsem L bedenle XL bedenin karışmamasını kim sağlayacak?
Jackie'yle yalnız mı kalmak istiyorsun? Olur.
-Onun da bunu isteyeceğini hissediyorum. -Bir şey mi dedi?
Yok, uzun süredir arkadaşız sadece.
Anlayabiliyorum.
Bunu sık sık yaşamaz.
Nasıl yani?
Eden ya da benim gibi değil işte.
Seçicidir ve sanırım seni seçti.
İçine etme.
Etmem.
Çıkışta eve kendin gitmen gerek, ben Jackie'ye gidiyorum.
Ne?
Güvende tutuyorum.
-"Yanınızdan ayırmayın." demedin mi? -Anahtarları kastettim.
Kusura bakma. Bir dahaki sefere kural tablosu çıkarsana.
Beni öyle biri olmaya zorlama.
Orası kolay. Öyle biri olma.
Agresiftin.
İyi misin?
Zorbalardan bıktım usandım.
Evet, ben de...
Lise besin zincirinin kaçınılmaz bir parçası
olduklarını kabullendim.
Eden'ın sana tavrını kabullendin mi?
Bunu hava kirliliğine benzetiyorum.
Bu konuda pek seçme şansın olmuyor.
Biz de güçsüz değiliz, biliyorsun.
Kullanabileceğimiz belli araçlar var.
Çeşit çeşit imkâna kapı açan araçlar.
Peki aklında tam olarak ne var?
Bu yeni mi?
Evet, dün gece bulduk.
Peki...
...istediğin şarkıyı düşmanının zihnine sokabiliyor mu?
Tuhaf biçimde çok spesifik bir tahmin.
Haklıyım, değil mi? Hangi şarkıyı seçsek?
Şu ünlü Chumbawamba şarkısı olabilir.
Bu daha güzel, seyret.
Eden Hawkins.
Yüzüstü düş.
Fiziksel komedi kolay değildir millet.
-Ama bence ben çok iyiydim. -Evet, aynen.
İnanılmazdı.
Ama sinirlenmedi bile.
Yok artık.
Dur, ne... Nasıl... Sen...
-Zavallının devreleri yandı. -Dinle Gabe, düşündüğün şeyi görmedin.
Ne gördüğünü düşünüyorsun?
Bilmiyorum. Sanırım Eden Hawkins'i
kukla gibi oynattığınızı gördüm.
Gayet haklısın, evet.
Bu bir tür şaka, değil mi? Evet.
-Eden'ı nasıl kattınız? -Yok. Bunu başarması mümkün değil.
-O kadar iyi bir oyuncu değil. -Bu gerçek ama kimseye anlatamazsın.
Yani o şeye bir şeyler diyorsun, Eden da dediklerini...
Harfiyen yapıyor.
Anahtarı sokup çevirmen yeter.
Tamam, deneyeyim.
Eden Hawkins, ayağa kalk.
Masaya çık.
Ne oluyor be?
Kar meleği yap.
Dik otur.
Arkanı dön.
Kurbağalama yüz.
Hayır.
Bana neler oluyor?
Ha siktir, cidden gerçekmiş.
-Tanrım. -Çok komik.
-Dur, başka bir şey yaptıralım. -Ver.
Bence artık yeter, haksız mıyım?
-Ne? -Ne?
Hayır, bu müthiş bir şey. Eden görülmüş en kötü kişi, yani...
Evet, katılıyorum. Öyle ama bence kızı zehirlemeyi bırakmalıyız.
Tamam mı? Tadında bırakıp sınıfa gidelim.
Hayaller gerçek olurken...
-Evet, olabilir ama bir sınırı var. -Dokunma.
Olay bana söyledikleri için onu cezalandırmak sanıyordum.
Öyleydi. Hâlâ öyle.
Tamam, sana şunu söylüyorum Kinsey, ben iyiyim.
Kızı rahat bırak.
-Kinsey, lütfen. -Kalkıp üstünü temizliyor.
Ya şimdi ya hiç.
Rezillik bu. Siz kafayı yemişsiniz.
Buluştuğun için teşekkürler. Tyler'ın durumunu kontrol etmek istedim.
Bu sabah buz hokeyi takımını bıraktığını söyledi.
Yedi yaşından beri kayar.
Evet, bağış toplamayla meşgul olduğundan olabilir.
Bağış toplama mı?
Evet, koşu için. Kanser araştırması adına.
Bana ondan hiç bahsetmedi.
Evet.
Bunu yıllardır organize ediyorum.
Tyler da bana yardım ediyor.
Sınıftan birkaç arkadaşıyla.
Her gün çalışıyorlar, bağış toplayıp sponsor ayarlıyorlar.
Duyduğuma sevindim.
Benden o kadar uzaklaşmış ki.
Evet, gençlerin bu kadar zeki olabileceğini görmek heyecan veriyor.
Tek bir fikre takılmıyorlar, başka ilgi alanları buluyorlar.
Ama emin ol Nina, Tyler çok iyi durumda.
Daha güzel yerlere geldiğini hissediyorum.
Kusura bakmayın.
Alo?
Evet, ben Nina Locke.
Anlamadım, ne yaptı?
Başın dertte değil, bundan emin ol.
Ama okula çekiç götürmenin sebebini öğrenmem lazım.
Korunma için.
Korunma mı? Kimden? Sana kimin zarar vereceğini düşünüyorsun?
Anlayamazsın.
Keşke anlayabilseydin ama anlayamazsın işte.
Seni ben korurum bir tanem.
Sana hiçbir şey zarar veremez, emin ol.
Hadi ama.
Fal uygulaması mı o?
Olabilir.
Ne sordun?
Söylemem.
Hadi ama. George Eliott'ı erkek sandığını kimseye söylemedim.
Cidden söylemeyeceğim.
Yaygın bir yanlış anlaşılmayı şantaj malzemesi yapan birine
asla söylemem.
Öyle olsun.
Bence kimse falcılara inanmamalı zaten.
Gerçekten mi?
Evet.
Bence falcılar kişiliğini dünyanın şekillendirmesine
izin veren tembeller içindir.
Bir şeyin gerçekleşmesini istiyorsan, gerçekleştir.
Aman Tanrım.
Ne oldu?
YEMEKHANE KUCAK DANSI!
Ne yapıyor bu kız?
Bu video 3.000'den fazla izlenmiş bile.
Eden seyirciye bayılır ama niye böyle bir şey yapsın ki?
Bir terslik var. Onu kontrol etmeliyim.
-Evet, tabii. -Sana sonra mesaj atarım.
Hey, ayakkabıların... Islanmış, çıkar.
Merhaba? Benim, Ellie!
Tanrım, Ellie.
Benim.
Özür dilerim. Çok özür dilerim.
Rufus bir askerini unutmuş ve sinir krizi geçiriyordu.
Kapıyı çaldım ama kimse yoktu, Rufus'un anahtarıyla girdim.
Ellie, evime öylece giremezsin.
Önce beni aramalıydın.
Haklısın.
Haklısın. Çok özür dilerim.
Ben sadece...
Söz konusu Rufus olunca sanırım bazen doğru düşünemiyorum.
Önemli değil.
Ne oldu?
Yara izin.
Dik dik baktım, pardon.
Nasıl oldu?
Çocukken oldu.
Bisikletten düştüm.
Yan tekerlekleri ilk kez çıkarmıştım ve sivri dallı bir çalılığa girdim.
Çok acımış olmalı.
Evet, hem de nasıl.
Ben kaçayım, tekrar çok özür dilerim.
Bir dahaki sefere haber veririm, söz.
Hoşça kal.
Sihirli anahtarımız var lan!
Sessiz ol. Bunu bilmemen gerekiyordu.
Evet, özür dilerim ama öğrendim ve daha da merak ediyorum.
Ailemde buna ciddi soru oyunu deriz.
Sor bakalım.
Tamam, ciddi soru:
Bunu nasıl buldun?
Sanırım beni çağırdı, denilebilir.
Peki. Tamam.
Nasıl ortaya çıktı?
Sence nasıl yapıldı?
Soyumun çok değişik bir mizah anlayışı varmış, desem?
Ya da şunu dinle,
cadı ve büyücülerin soyundan geliyorsun.
-O daha iyiymiş. -Evet, bunu sevdim.
Son baktığımda Eden'ın videosu 7.000 kez izlenmişti.
Bunu hak ediyor.
Bence bileğinin hakkıyla kazandı.
Peki, evet, sevdim.
Emek verdi ve bu da yaşam boyu başarı ödülüydü.
Neden Matheson Lisesi'ne geçiş yaptın?
Ben geçmedim. Anne babam beni Philadelphia'daki okuldan aldı.
-Benimkiler boşanıyor da. -Üzüldüm.
Elden bir şey gelmez.
Evet, babam sürekli seyahat ediyor
ve annem de yatılı okula gitmemin benim için iyi olduğunu düşünüyor.
Asıl amaç tekrar 25 yaşında gibi davranabilmesi.
Neyse.
Şunu söylemeliyim, burada olduğun için mutluyum.
Bunu duymak çok güzel.
Sağ ol Kinsey.
N'aber dostum?
Konuşmamız gerek.
Tamam, peki.
Tamam, yarın görüşürüz o zaman. Hoşça kal.
Görüşürüz.
Sinirini yüzde 90 azaltabilir misin?
Anahtarı ver.
Aman Tanrım.
Ciddiyim. Bode'de kalacak
çünkü senden çok daha olgun olduğu belli.
Kullanmamanı özellikle tembihlememe rağmen anahtarı bugün okulda kullandın.
Evet, tembihledin.
Yine de kullandım. Ve biliyor musun?
Muhteşemdi. Verdiğim en iyi kararlardan biriydi.
-Hiç akıl kârı değil. -Sen ne annemsin ne de babam.
Bu anahtarları isteyen manyak, kötü kalpli bir şey var.
Evet, ama bizden zorla alamıyor.
-Ama bizi az daha diri diri yakıyordu. -Ama yakmadı!
Bağlantıyı kur artık!
Anahtarları rızamızla vermemiz lazımsa bize zarar veremez.
Hayır, bunu bilemezsin. Aslında hiçbir şey bilmiyoruz.
Korkunun kölesi olman üzücü ama bu benim sorunum değil.
Evet, benim sorunum çünkü senin yüzünden ölmeyelim diye
sana her saniye göz kulak olmak zorundayım!
Hayır, aslında değilsin.
O yükü omuzlarından alıyorum.
Git.
Hayatını yaşa. Beni bir daha sakın düşünme!
Yüce Tanrım.
Ne oluyor?
Dönmek hep çok güzel.
Selam evlat.
Çizim mi yapıyorsun?
Evin haritasını çıkarıyorum.
Renkler güzelmiş.
Ölçek de güzel.
Matematik dersinde bununla mı uğraşıyordun?
Sanırım annem benimle konuşmanı söyledi.
Çabuk kavradın.
Bana neler olduğunu anlatsana.
Bazı şeyler matematik problemleri çözmekten daha önemlidir.
Haklısın. Neyin daha önemli olduğunu söyler misin?
Annem,
Tyler, Kinsey ve sen.
Hepimizin korunması gerek.
Buna sonuna kadar katılıyorum. Ben de güvende olmamızı istiyorum.
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Anlayamazsın.
Bir dene.
Çocukluğunu hatırlıyor musun?
Elbette. Biraz, evet.
Chamberlain'ı tanıyor muydun?
Chamberlain mı?
Locke mı?
Tablodaki ihtiyarı mı?
Hayır, muhtemelen yüz yıl önce ölmüştür.
Onunla konuştum,
babamla eskiden
sihirli anahtarlarla oynadığınızı,
hayalet olup onu ziyaret ettiğinizi söyledi.
Bunu hatırlıyor musun?
Vay canına.
Sihirli anahtarlar. Gerçekten müthiş duruyor.
Bak evlat, nasıl yardım edebileceğimi söyle, olur mu?
Hatırlamaman sorun değil.
Senin suçun değil.
Nina?
Konuşabilir miyiz?
Al bakalım.
-Teşekkürler. -Ne demek? Evet...
Hayırdır?
Tamam, deli olmadığıma yemin ederim, beni bir dinle.
Rendell'ın köprücük kemiğinin altında
bir yara izi vardı.
Pek görülmemiş bir izdi.
Ters göz damlası şeklindeydi.
Kampta yaktığı için olduğunu söylemişti.
Peki.
Ve bugün Ellie'yi görünce
tam aynı yerde aynı yaranın olduğunu gördüm
ama çocukken bisiklet kazasında olduğunu söyledi.
Anlıyorum.
Sadece ne sorduğunu anlamıyorum.
İkisini de gençken tanıyordunuz.
İki kişinin iki farklı olay sonucu
tıpatıp aynı yara izini almalarının nasıl mümkün olabileceğini
anlamaya çalışıyorum.
Peki mümkün değilse?
Bunun anlamı ne?
Ya Ellie yalan söyledi
ya da Rendell.
Ya da ikisi de.
Ne olduysa Nina, geçmişte kalmış.
O zaman niye yalan attı?
Rendell'a buradaki hayatını bir türlü anlattıramadım.
Burada yaşanan bir şey yüzünden olduğuna eminim.
Ne olduğunu bilmiyorum
ama Sam Lesser evimize geldiğinde
Rendell'ı vurmadan hemen önce ona Key Evi hakkında bir şey söyledi.
Açıkçası buraya gelmemin bir sebebi de bu.
Biliyor musun,
Callie vefat ettikten hemen sonra
bir süre zorluk çektim.
Suçlayacak bir şey,
bir insan arayıp durdum.
Hatta en düşük anımda karıma yardım etmeye çalışan doktora dava açtım.
Ve bir noktada o mücadelenin beni
öldüreceğini anladım.
Ve Callie bunu istemezdi.
Sağ ol ama Rendell kanserden ölmedi Joe.
Rendell'ı o çocuk acımasızca öldürdü.
Ve o yara izleri...
Nina, kendini tekrar bulabildiğin sürece
bu işte kendini kaybetmende bir sorun yok.
Ve ben hep yanındayım.
Sana elimden geldiğince yardım edeceğim.
Teşekkürler Joe.
Sağ ol.
BENEDICT'LE ANLAŞARAK AYRILMAYA KARAR VERDİK
Yani, hepsi sadece performans sanatı mıymış?
Sanırım. Hâlâ anlatmıyor.
Umarım iyidir.
Onun için endişeleniyorum.
Sen iyi bir dostsun. Keşke seni Seattle'da tanısaydım.
-Birçok arkadaşın vardır herhâlde. -Öyle sanırdım,
sonra her şey sarpa sardı ve herkes benimle bir nevi
iletişimi kesti.
Çok kötü olmuş.
En azından ailen yanında.
Ne var?
Hepiniz çok yakın görünüyorsunuz.
Şey...
Babaları gibi davranmak zorunda hissediyorum sanki
ve bu konuda çok kötüyüm.
Gayet anlaşılır bir durum.
Yani, onların babası değilsin
ama abisisin.
Ve iyi bir abisin.
Pek emin değilim.
Yapma.
Güçlüsün.
İyi kalplisin.
Ve kim olduğunu iyi biliyorsun.
Orasını bilemezsin.
Biliyorum.
KINSEY: SELAM
ALOOOOOO???
GABE: SİHİR
Ön kapımız var, biliyorsun.
Doğru, evet, şey.
Hep cama taş atmak istemişimdir.
Romantik. Etkilenmelisin. Çok uzaktan vurdum.
Etkilendim.
Ama mesajlarıma cevap versen daha iyi olmaz mıydı?
Yok, telefonumun şarjı biteli saatler oldu.
Ön kapınızı kullanırsam şarj aletini de kullanabilir miyim?
Düşündüm de,
öğle arası yaptıklarına göz yumamasam da...
-Buraya nutuk çekmeye geldiysen... -Dur bakalım.
Benim için yaptığını biliyorum
ve öğle arası yaptıklarına göz yumamasam da
sihir dünyasına hayatta sansür getirmem. Yani bir teklifim var.
Güçlerini iyilik için kullanmaya ne dersin?
Mesela, boktan bir filmi çok boktan olmaktan kurtarsak?
Tüm ekibe söylemiyoruz, değil mi?
Gabe'den mi bahsediyorsun?
O sadece bir anahtarı biliyor. Öyle kalsın.
Anlaşıldı.
Vay canına. Bu senin kabilen mi?
Yok, rastgele bebek fotoğrafı toplarız.
Çok komik.
Peki bu çok uzun bebekler kim?
Babam ve arkadaşları.
Evet, tabii. Mağarada boğulan çocuklar bunlar.
Fotoğraflarını eski bir haberde gördüm. O, o ve o vardı.
Nasıl hatırlıyorsun?
Buna çok benzeyen bir fotoğraftı.
Haberde ne yazıyordu?
Genel şeyler. Müthiş çocuklar, gelecekleri parlaktı falan.
Evet, yeni mezun olmuşlar ve partidelermiş ve...
Bunun aklıma yeni gelmesine inanamıyorum
ama onları belki de Nephropidae mideye indirmiştir.
Şaka yapıyorum.
Nephropidae'nın zevk için öldürdüğünü herkes bilir.
Geç olmadan dönsen iyi olur.
-Görüşür müyüz? -Evet.
-Merhaba Bayan Locke. -Merhaba Rufus.
Annen evde mi?
Yalnız olduğumu yabancılara söylemem yasak
ama sen arkadaşımızsın, yani...
Annem evde değil.
Lütfen en kısa sürede beni arasın.
Söylerim. Dertli göründüğünü de söyleyeyim mi?
Hayır, ona gerek yok.
Baksana...
Evimde bıraktığın oyuncağını aldın mı?
Hayır hanımefendi.
Tüm askerlerim burada ve göreve hazır.
Tamamdır.
Teşekkürler Rufus.
Nina, selam. Ben Joe.
Bir şey gördüm. Açıklayamıyorum.
Dinle, sanırım bunu sana göstermem lazım, tamam mı?
Gece boyu evde olacağım.
Hadi ama.
Tyler.
Seni bekliyordum. Tyler!
Tanrı aşkına Kinsey. Bu gecelik uğraşma.
Tyler, şu an aramız kötü, biliyorum ama cidden...
Seninle uğraşmamamı söyledin, ben de uğraşmıyorum.
Bir kez olsun iyi hissediyorum,
yani bana bulaşma lütfen.
Mağarada boğulanlar babamın arkadaşlarıymış.
En yakın arkadaşları.
Lucas, Jeff ve Kim.
Hepsi yeni mezunmuş.
Babam bize hiç anlatmadı.
Belki bu yüzden buraya dönmek istememiştir.
Bu anahtarları bırakmak anlamına gelse bile.
Bunu duyuyor musun?
Cidden mi? Şu an bunu mu yapacaksın?
Dışarıdan geliyor.
Siktir.
Burada.
Harika.
Eğlenceli bir anahtar olacak.
Ne diyeceğim, görmezden gelebiliriz.
Bulmamız için bize seslenen sihri görmezden mi gelelim?
Deniz kızının şarkısını duydun mu?
Bunun içinde.
Dur, cidden bunu...
İnanılır gibi değil.
Denizyıldızına benziyor.
Bu basbayağı çiçek.
Anahtar deliği nerede?
Bilmem, belki de parıldayan ağaçtadır.
-Ne işe yaradığını görmemiz lazım. -Aslında değil.
Yanımda olmanı istiyorum.
Bu anahtarlar bizim mirasımız.
Ve bizi babamıza bağlıyor.
Bence sırf bu yüzden riske değerler.
Dediğin gibi, anahtarlar aynı zamanda silah.
Kuyudaki Kadın'la bir şekilde savaşmamız gerekecekse
hepsinin nasıl çalıştığını öğrenmek akıllıca olmaz mı?
Kinsey? Bak.
Babam uçuyor.
Bunlar anılar.
Kafamdaki şeker kutuları gibi ama boya kavanozunda.
Kimin anıları boya kavanozunda olur ki?
Babam ve arkadaşı Lucas.
Duncan, sana burnunu sokma, demedim mi? Hemen çık.
Bunlar Duncan'ın anıları.
Tamam, nasıl çalıştıklarını göster.
Tek yapman gereken nasıl görünmek istediğini düşünmek.
Bunu mu seçtin?
Aman Tanrım, Tyler.
Bunu görmelisin. Görünümünü değiştiren bir anahtar var.
O ne?
Hayır! Rendell! Hayır!
O fotoğraftaki çocuklar...
Boğulanlar.
Hayır! Ne yaptın sen?
Ama boğulmadıkları ortada.
Rendell?
Anılar kusursuz değildir.
Çok özneldirler. Genelde gerçeklikten saparlar.
Gerçeklikten sapmış gibi görünüyor mu?
Buna inanamıyorum.
Bu babam değil. Evde bir örümceği bile öldürmezdi!
Asla böyle bir şey yapmaz!
Bu yüzden...
Bu yüzden buraya dönmek istemedi.
Joe?
Joe, benim, Nina.
Mesajını aldım.
Joe?
Joe!
911, acil durum nedir?
Arkadaşım ölmüş. Nefes almıyor.
Başına poşet geçirilmiş.
Şu an neredesiniz?
Evindeyim, Lowell Sokağı, 4020 numara.
Yakında polis memurlarımız var.
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer