ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Παιδιά, πρέπει να το δείτε αυτό!
Ακολουθήστε με!
Καλώς ορίσατε στο μυαλό μου.
Μήπως είμαι σούπερ φτιαγμένος;
Αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό.
Είναι τέλειο!
Ποιος είναι εκείνος;
Η χαρά μου.
Τα συναισθήματα γίνονται ζωντανά πράγματα εδώ.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Είναι το μυαλό μου. Το ξέρω.
Εντάξει...
Σκέτη ψυχεδέλεια.
Ορίστε.
Η Ζώνη του Ωρίωνα είναι έτοιμη.
Τι είναι αυτό;
Μια απ' τις αναμνήσεις μου.
Μπαμπά!
Δεν σ' ακούει.
Προσπάθησα ήδη.
Είσαι κουρασμένος για μια ιστορία;
Ποτέ.
Γιατί δεν κάνουμε διάλειμμα απ' τον Πίτερ Παν
και να σου πω μια αυθεντική ιστορία του Ρέντελ Λοκ;
Δεν ξέρω...
Ναι...
ίσως δεν είσαι έτοιμος για το τέρας της θάλασσας, είναι τρομαχτικό.
Το τέρας της θάλασσας;
Ναι, υπήρχε κάποτε ένας ψαράς
που ταξίδευε στον ωκεανό με τους έμπιστους συναδέλφους του...
Λοιπόν...
μια μέρα έπεσαν στο μέσον μιας τεράστιας καταιγίδας
και αποπροσανατολίστηκαν τόσο, που κατέληξαν σ' ένα απομονωμένο νησί
που δεν υπήρχε σε κανέναν χάρτη.
Καθώς εξερευνούσαν, ψάχνοντας για τροφή και στέγη,
βρήκαν ένα μπαούλο, θαμμένο στην άμμο.
Όταν άνοιξαν το μπαούλο, ανακάλυψαν
ότι ήταν γεμάτο χρυσάφι.
Νόμισα πως υπήρχε ένα θαλάσσιο τέρας.
Θα φθάσω κι εκεί.
Νομίζω το θυμάμαι αυτό.
Αποφάσισαν να το πάρουν μαζί τους,
μα καθώς το έσερναν πίσω στο πλοίο,
τους επιτέθηκε ξαφνικά
ένα μοχθηρό τέρας.
Το τέρας έφαγε όλο το πλοίο τους, για να μην μπορούν να διαφύγουν.
Δουλειά του ήταν να προστατέψει τον θησαυρό και να βεβαιωθεί...
Τι συνέβη;
Νομίζω ότι κοιμήθηκα πριν τελειώσει ο μπαμπάς.
Δεν άκουσα το τέλος.
Ίσως είναι καλύτερα. Η ιστορία έγινε σκοτεινή.
Τι λες; Η ιστορία είχε ευτυχισμένο τέλος.
Αν το λες εσύ.
Το θυμάμαι.
Πώς είναι εφικτά όλα αυτά;
Σας είπα, είναι τα κλειδιά.
Πώς τα βρίσκεις;
Μου ψιθυρίζουν.
Ψιθυρίζουν; Και τι λένε;
Όχι λέξεις.
Τουλάχιστον που να τις καταλαβαίνω.
Συγκεντρώνομαι έντονα και με οδηγούν σ' αυτά.
Ο μπαμπάς μάλλον γνώριζε για τα κλειδιά. Υπήρχε ένα στο βραχιόλι.
Άραγε υπάρχουν κι άλλα;
-Η σειρά του Τάιλερ. -Αποκλείεται.
-Κανείς δεν θα σκαλίσει το μυαλό μου. -Έλα.
-Κίνζι, έλα! -Μια απ' τα ίδια.
Σε παρακαλώ!
Ποιος ο λόγος να έχουμε μαγικά κλειδιά αν δεν τα χρησιμοποιούμε; Έι...
Μέχρι να μάθουμε πόση ζημιά προκαλούν, θα τα κρατήσω και τα δυο.
-Τι; -Γιατί και τα δυο;
Έχεις αυτό με τα πρόσωπα.
-Το Κλειδί του Καθρέπτη. -Προφανώς, είμαι ο μεγαλύτερος...
Και ο λιγότερο υπεύθυνος.
Χελόου! Εγώ τα βρίσκω όλα.
Ήδη έχασες ένα.
Δεν ήταν δικό μου λάθος.
Εντάξει, δεν σας το είπα πριν, αλλά υπάρχει η Κυρία του Πηγαδιού,
που προσπαθεί να πάρει τα κλειδιά.
Πρέπει να τα προστατεύσω.
Άρα πρέπει να τα δώσουμε σ' εσένα;
Ακριβώς!
Δεν νομίζω.
Κοιτάξτε τι θα κάνουμε:
Ο Τάιλερ θα πάρει το Κλειδί του Καθρέπτη κι εγώ αυτό για τον εγκέφαλο.
Το Κλειδί του Μυαλού.
Εντάξει, ας το πούμε έτσι.
Είναι πραγματική.
Αν επιστρέψει θα μας το πεις, καλά;
Κι αν είναι αργά;
Τι στο διάολο; Αυτό είναι το λάπτοπ μου.
Μάρκι Μαρκ.
Το ήξερες ότι θα ερχόμουν, έτσι;
Είναι τρελό. Κάποιος είναι μέσα.
Μάλλον κάποιος λυπημένος αλήτης.
Κυρία!
Από πού ήρθατε;
Πού βρήκες αυτό το κλειδί;
-Μη σ' απασχολεί. -Υπήρχαν κι άλλα;
Κάποιο σε σχήμα κεφαλιού;
Όχι. Γιατί;
Αν δω το δικό σου, θα σου δείξω το δικό μου.
Τι κάνει το δικό σου;
Είναι σαν αναπτήρας.
-Φίνο. -Είπες θα δείξεις το δικό σου.
Εντάξει.
Αν επιμένεις.
Τι στο καλό;
Θέλει κανείς άλλος να δει;
Πάμε!
Γεια, πώς πάει;
Η ομάδα σ' ευχαριστεί για τη σκληρή σου δουλειά εχθές.
Κι έτσι, voilà.
Θεέ μου, εισιτήρια για τους Band of Horses;
Ναι. Όχι, ακριβώς.
Είναι τοπική μπάντα που κάνει διασκευές της αυθεντικής.
Διασκευαστές Band of Horses.
Ναι, το Μάθεσον δεν το λες εστία πολιτισμού.
Έχουμε καλές μπάντες που παίζουν διασκευές.
Τους Novembress, τους Death Lift for Cutie, τους Nerdvana.
Ξέρεις είναι μια...
κοντινή προσέγγιση συναυλιακής εμπειρίας.
Σίγουρα η Ζέιντι και ο Νταγκ δεν τα πήραν που τα σκάτωσα με το αίμα;
Αυτή τεχνικά, δεν τη λες τυπική έξοδο των Σαβίνι.
-Δυο εισιτήρια. -Ναι, μόνο...
εσύ κι εγώ.
Είναι ραντεβού;
Ναι, εντάξει, Θεέ μου, όχι ραντεβού.
Όχι αυτή η λέξη... είναι τόσο αρχαία.
Κοινότυπη, ακόμη.
Δεν θα καταδεχόμουν να κάνω κάποιον να νιώσει υποχρέωση
στις κοινωνικές δομές που υπάρχουν, κάτω απ' την έννοια του ραντεβού.
Όχι, γιατί δεν το λέμε συναναστροφή;
-Συναναστροφή; -Συναναστροφή. Ναι.
Το Σάββατο;
Έχω μια εργασία να παραδώσω και την αίτηση για το Πάρσονς...
Εντάξει, καμία... πίεση. Θα εφορμήσω!
Θα τα κρατήσω και αν θες να έρθεις,
τέλεια, αν όχι, είμαι μεγάλο παιδί.
Θα το αντέξω.
Είναι ίσως.
Ίσως;
Το ίσως είναι καλό... Θα πάρω το ίσως.
Απλώς, πες μου.
Rocky Road.
Δεν χρειάζεται να καθίσεις μαζί μας. Κάθισε με τους φίλους σου.
Αυτό προϋποθέτει ότι έχω.
Τότε κάνε μερικούς.
Μπόντι
Νίνα! Γεια.
Χαίρομαι που σε βλέπω εδώ!
Ο γιος μου, ο Τάιλερ, μπήκε στην ομάδα.
Μπόντι, η Έλι, η μαμά του Ρούφους.
-Γεια σας. Χάρηκα. -Κι εγώ, Μπόντι.
Ο Ρούφους μου είπε για τον συνάδελφό του.
-Θα βρεις μερικές θέσεις; -Εντάξει.
-Αντίο, Έλι. -Γεια.
Πώς πάει η ανακαίνιση;
Διορθώνεις ένα πρόβλημα και ξεπετιούνται άλλα οκτώ.
Αν θελήσεις να βγεις απ' το σπίτι, άνοιξε ένα Ιταλικό που θέλω να πάω.
Έχουν παιδικό μενού;
Μάλλον όχι.
Ακούγεται τέλειο!
Τζάκι, σε γουστάρει ξεκάθαρα,
μήπως ήθελε να σε κάνει να ζηλέψεις;
Είναι περίεργη κατάσταση.
Να δούμε το παιχνίδι;
Ποια έρχεται σε τέτοια μέρη για να δει το παιχνίδι;
Δεν κατάλαβα ότι είχαμε κοινό.
Είσαι η Κίνζι, σωστά;
Έλα, κάθισε μαζί μας.
Δεν ξέρω καν γιατί έβαλα τα παγοπέδιλα.
Χαλάρωσε. Είσαι καλός, αλλά καινούργιος
και ο προπονητής είναι πιστός στους δικούς του. Θα έρθει η ώρα σου.
Σκληρός.
Είναι ο Τσαντ Γκάρλαντ.
Διάσημος μαλάκας.
Ναι.
Σχεδόν ισοπαλία.
Χάσαμε με έξι τέρματα.
Καλή η προσπάθεια.
Ποια; Η ενθάρρυνση απ' τον πάγκο;
Τάι, ήταν το πρώτο παιχνίδι. Θα παίξεις περισσότερο στα επόμενα.
Θα πάω... στου Χάβι.
Τα λέμε στο σπίτι.
-Ωραία, θα σας δω εκεί. -Τζάκι;
Θα πας στου Χάβι;
Ναι.
Θέλεις να σε πάω;
Αμέ.
-Να πάρει. -Τι;
Αυτός ο κόπανος ήθελε εγώ κι η Ίντεν να πάμε σ' ένα πάρτι.
Πραγματικά δεν έχω τίποτα γιατί μόλις μετακομίσαμε εδώ, έτσι...
Πρέπει να μ' αφήσεις να σε ξεναγήσω.
Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά. Ας φύγουμε από δω.
Ποιος είναι αυτός; Ο φίλος σου;
Ο αδερφός της.
Χαλάρωσε. Απλώς, μιλούσαμε.
Έτσι το πας; Μιλάς κι αυτή προσπαθεί να ξεφύγει;
Ίσως να παραμείνεις αμέτοχος.
Όπως έκανες και στο παιχνίδι.
Τάιλερ.
Τάιλερ!
Τάιλερ, σταμάτα! Άφησέ τον!
Αισθάνεσαι ωραία, έτσι;
-Σταματήστε! -Άφησέ τον, αρκετά!
Έλα. Φεύγεις.
Ο άλλος έριξε πρώτος.
Αλλά αναμφίβολα, ο Τάιλερ το παράκανε.
Θα μιλήσω στον προπονητή Ριγκς.
Μάλλον θ' αποβληθεί για μερικές εβδομάδες απ' την ομάδα.
Είναι περίεργος τελευταία.
Αρνητικός με τον εαυτό του, αμυντικός.
Είναι κατανοητό, μετά απ' όλα όσα πέρασε.
Εύχομαι να μπορούσα απλώς...
να πάω μπροστά ένα χρόνο, στο μέλλον. Ν' αποφύγουμε τα δύσκολα κομμάτια.
Θα χάνατε όμως και κάποια υπέροχα κομμάτια.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Περιμένεις τον μπαμπά σου;
Τι έκανες;
Γύρισα αργά απ' ένα πάρτι, χθες το βράδυ,
έσπασα το όριο, κατά 15 ολόκληρα λεπτά.
Απογοήτευση.
Ναι. Ο μπαμπάς θα μου κάνει διάλεξη γι' αυτό, κι έτσι...
Εσείς οι δυο μαλώνετε πολύ τελευταία.
Δεν μπορώ ποτέ να κάνω ένα λάθος.
Τα πάντα γίνονται ένα ηθικό μάθημα.
Η Κίνζι είναι τέλεια, αλλά εμένα δεν λέει να μου φέξει.
Σε νιώθω.
Δεν ξέρεις πόσες φορές ξυπνάω και λέω σήμερα θα σκοτώσω τον μπαμπά μου.
Λοιπόν...
αν ποτέ αποφασίσεις να το κάνεις,
κάνε μου μια χάρη: σκότωσε και τον δικό μου.
Γεια!
Και γαμώ το μπουνίδι, πυγμάχε μου!
Ο κόπανος τρόμαζε την αδερφή μου, κι έτσι μπορείς...
ν' αφήσεις το κήρυγμα.
Δεν έχει κήρυγμα.
Κοίτα... Δεν ξέρω πώς είναι να χάνεις κάποιον, όπως εσύ.
Αλλά ξέρω πολλά για τον θυμό. Έχω βρεθεί εκεί.
Θα σε καταστρέψει, αν τον αφήσεις.
Μην το κάνεις.
Τι παίζει με τα σορτς;
Λες να κρυώνω;
Έλα τώρα.
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠ' ΕΞΩ ΣΤΙΣ 8:00. ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΙΣΩΣ;
ΚΙΝΖΙ // 10:18 Π.Μ. ΕΝΤΑΞΕΙ...
Διασκεδάζεις με την τιμωρία σου;
Έτσι, μ' αρέσει να περνάω τα Σάββατα μου, πλέον.
Συγγνώμη για εχθές το βράδυ.
Δεν ήθελα να σε σπρώξω ή...
Δεν ήσουν καν εσύ.
Είδα το βλέμμα σου, Τάιλερ. Πήγες κάπου αλλού.
Ήταν τρομαχτικό.
Πώς το λες αυτό; Εγώ...
Δεν θέλω να το συζητήσω.
Άκου, το σκέφτηκα πολύ.
Και αποφάσισα ότι θέλω να μπω στο μυαλό μου.
-Είσαι σίγουρη; -Όχι.
Αλλά πρέπει να μάθω πώς είναι.
Με φρικάρει...
γι' αυτό ακριβώς πρέπει να το προσπαθήσω.
Μόνη σου;
Ναι.
Δεν νομίζω.
Θα έρθω μαζί σου.
Μην περιφέρεσαι, μην αγγίξεις τίποτα, μην πάρεις τίποτα.
-Είναι το μυαλό μου. Το 'πιασες; -Φυσικά.
Ναι.
Γαμώτο!
Ξεκινάει.
Ο Μπόντι πήρε ουφάδικο κι εγώ ένα περίεργο πολυκατάστημα;
Είναι σαν αποθήκες αναμνήσεων.
"Καλοκαιρινή κατασκήνωση, διανυκτέρευση στο σπίτι φίλου.
Καλύτερη χορευτική φιγούρα";
Πολύ οργάνωση.
Μυαλό εμμονικό με τον έλεγχο.
Εδώ.
Εδώ θέλω να πάω.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ
-ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΠΩΣ ΔΕΝ Μ' ΑΡΕΣΕΙ -ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟ ΣΙΑΤΛ
Τι είναι;
Η πρώτη φορά που με πήγε στο παρατηρητήριο του Σιάτλ.
-Θέλεις να δεις; -Όχι.
-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ -ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ
Και έτρεξαν στο πλοίο τους, πρώτος ο ψαράς με τον θησαυρό στο ρυμουλκό,
αλλά οι φίλοι του...
δεν πρόλαβαν.
Ένα θαλάσσιο τέρας επιτέθηκε στο πλοίο την ώρα που σάλπαρε.
Το τέρας κατάπιε τους φίλους του;
Ναι.
Και ο ψαράς ένιωθε τόσο ένοχος.
Κι έτσι, αντί να κρατήσει τον θησαυρό γι' αυτόν,
αποφάσισε να τον δώσει στις οικογένειές τους.
Αυτό ήταν καλό.
Μέχρι που μια μέρα,
όταν το τέρας επέστρεψε για τον θησαυρό...
-Όχι... -Ναι...
αλλά...
είδε τι είχε κάνει ο ψαράς,
πόσους είχε βοηθήσει,
και έβγαλε βήχοντας, τους φίλους του.
Παραδόξως, ήταν όλοι ζωντανοί.
Κι επανασυνδέθηκαν όλοι μαζί, εκεί στην ακτή.
Σούπερ σκοτεινό τέλος, έτσι;
Δεν το θυμάμαι έτσι εγώ.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
Καληνύχτα, μαμά.
Ο Μπόντι.
Θέλεις ακόμη μια ιστορία;
Εντάξει, κολοκυθάκι μου.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Έπρεπε να ζητήσω ακόμη μια.
-Κοιμήθηκες; -Όχι, ακόμη.
Ξέχασες τη Σάλι στο δωμάτιό μου.
Ξέρω πως σε βοηθά να κοιμάσαι.
Ευχαριστώ, Τάιλερ.
Τι συνέβη;
Δεν ξέρω...
σκέφτηκα εσένα και προσπεράσαμε αναμνήσεις.
Το ελέγχεις;
Εσύ μπορείς να ελέγξεις τι σκέφτεσαι;
Ας φύγουμε από δω.
Δεν τον χτύπησα τόσο δυνατά.
Στο μυαλό μου το έκανες.
Ποιος είναι αυτός;
Σαν να μοιάζει λίγο...
Σ' εμένα.
Πού πήγε;
Δεν ξέρω. Ας την κάνουμε.
Τώρα πού είμαστε;
Πίσω στο Σιάτλ.
Πώς το ξέρεις;
Κίνζι;
Κίνζι!
Γαμώτο.
Ήλπιζα ότι ο μπαμπάς σου θα απαντούσε,
αλλά δεν βοήθησε.
Θα με βοηθήσεις, Κίνζι;
Πρέπει να φοβήθηκες πολύ.
Είδα τη μασιά για το τζάκι.
Θα μπορούσα να την αρπάξω, όταν ο Σαμ είχε πλάτη.
Θα μπορούσα να τον χτυπήσω.
Κίνζι.
-Η μαμά τον σταμάτησε... -Αν δεν το είχε κάνει;
Κρύφτηκα σαν δειλή.
Παρέλυσα.
Όλοι μετανιώνουμε για εκείνη την ημέρα.
Τάιλερ!
Είσαι καλά;
Ναι.
Τι στα κομμάτια ήταν αυτό το πράγμα;
Ο φόβος μου.
Όπως το είπε ο Μπόντι, απλώς το ξέρω.
Θεέ μου.
-Είσαι χτυπημένος ακόμη κι εδώ. -Περίμενε.
Γιατί το έκανες να μου επιτεθεί;
-Δεν το έκανα! -Ήταν στο μυαλό σου, Κίνζι.
Συγγνώμη. Θα σου φέρω λίγο πάγο.
Καλά είμαι. Άσ' το.
ΗΑΛΗΘΙΝΗΤΖΑΚΙΒΕΝΤΑ
Το θαλάσσιο τέρας κατάπιε
όλους τους φίλους του ψαρά.
Αλλά όχι τον ίδιο.
Τον άφησε να ζήσει.
Για να περάσει την υπόλοιπη ζωή του στο νησί.
Μόνος.
Χωρίς να ξεχνά τι έγινε.
Τι είχε κάνει.
Τον πόνο που είχε προκαλέσει.
Το παρελθόν είναι πάντα μαζί μας, Τάιλερ.
Μπορείς να προσπαθήσεις να του ξεφύγεις...
αλλά είναι πάντα εκεί.
Θα πάρω ένα κόκκινο κρασί, Malbec.
Μήπως να πάρουμε ένα μπουκάλι;
Εντάξει είμαι με το νερό.
Θα έπρεπε...
Βασικά είμαι νηφάλια.
Κι εγώ σου πήρα τζιν για το καλωσόρισμα, σαν ηλίθια.
Καλό είναι να υπάρχει κάτι για τους καλεσμένους.
Θέλεις να πάμε για καφέ;
Όχι. Το μέρος είναι τέλειο.
Δεν μ' ενοχλεί. Οι άνθρωποι που πίνουν γύρω μου.
Πόσο καιρό έχει;
Έξι χρόνια τον Απρίλιο.
Συγχαρητήρια. Δεν είναι εύκολο.
Το χειρότερο είναι...
ο χρόνος που έχασα απ' τα παιδιά μου.
Τον οποίο αναπληρώνεις τώρα.
Πώς τα πάνε με την μετακόμιση;
Το αντιμετωπίζουν με τον δικό τους τρόπο.
Η Κίνζι είναι αγχωμένη.
Υπεραναλύει τα πάντα.
Ο Τάιλερ κρύβεται πίσω απ' τα ακουστικά του.
Ο Μπόντι είναι ένας σίφουνας ενέργειας,
όταν δεν παίζει
με τη φανταστική φίλη του στο πηγάδι της έπαυλης.
Στο πηγάδι;
Ναι, κληρονόμησε σίγουρα την οργιώδη φαντασία του πατέρα του.
-Στους νέους φίλους. -Στην υγειά μας.
Να 'μαστε.
Αιωρούμαι!
Τάιλερ.
Τάιλερ!
Τάιλερ, κοίτα με! Είμαι φάντασμα!
Με βλέπεις;
Φοβερή.
Έχουμε το δικό μας νεκροταφείο;
Γεια σου.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Είστε φάντασμα όπως εγώ;
Φάντασμα; Ναι. Αλλά, όχι όπως εσύ.
Εγώ πέθανα πριν πολλά χρόνια.
Το όνομα είναι Τσαμπερλέιν Λοκ.
Γεια, είμαι ο Μπόντι.
Κι εγώ Λοκ είμαι.
Μόλις μετακομίσαμε εδώ.
Τι υπέροχο. Το Key House έχει νέους κατοίκους.
Χάρηκα για τη γνωριμία, Μπόντι.
Μήπως είδατε τον μπαμπά μου, τον Ρέντελ;
Ίσως είναι κι αυτός φάντασμα.
Πέθανε πριν μήνες.
Έχω να δω τον Ρέντελ, εδώ και καιρό.
Μπορώ να ρωτήσω πού πέθανε ο πατέρας σου;
Στο Σιάτλ.
Μόνο όσοι πέθαναν σ' αυτό το σπίτι περιπλανιούνται εδώ.
Κάποιοι αποφάσισαν να περάσουν απέναντι, αλλά εγώ προτιμώ να μείνω εδώ.
Λυπάμαι για τον πατέρα σου, Μπόντι.
Ήταν ένας εξαιρετικός νεαρός άντρας.
Τον γνωρίζατε;
Ήταν δισέγγονός μου.
Αυτός και ο αδερφός του ο Ντάνκαν πετούσαν κι εξερευνούσαν την περιοχή.
Ο μπαμπάς μου χρησιμοποιούσε τα κλειδιά;
Ναι.
Αυτή είναι η μαμά μου που επιστρέφει στο σπίτι. Να φεύγω.
Χάρηκα προ-προπάππου.
Θα σ' επισκεφθώ ξανά.
Σ' ευχαριστώ, Μπόντι.
Θα μου άρεσε.
Τι κάνει η Έλι εδώ;
Λούκας.
Λού...
Λούκας.
Μπόντι, έφαγες το υπόλοιπο κινέζικο;
Μπόντι;
Κόψε τις φάρσες.
Μπόντι;
Μπόντι; Ξύπνα!
Σ' έπιασα!
Τι συνέβη;
Βρήκα το κλειδί που σε μετατρέπει σε πνεύμα.
Αιωρούμουν τριγύρω και τότε συνάντησα τον προ-προπάππου μας.
Εκείνον εκεί τον τύπο. Και τότε είπε...
Νόμισα ότι πέθανες!
Συγγνώμη.
Σου είπαμε να μην κάνεις χαζομάρες με τα κλειδιά.
-Το ξέρω. Συγγνώμη. -Γιατί το έκανες;
Εγώ απλώς...
νόμισα ότι θα βρω τον μπαμπά.
Φαίνεται ότι έχεις πολλές, υπέροχες επιλογές.
Πότε είναι η προθεσμία;
Την Τετάρτη.
Μπορώ να επιλέξω μόνο ένα, άρα πρέπει να είναι το σωστό.
Μ' αρέσει η σκίαση σ' αυτό.
Όχι, είναι πολύ εμφανές.
Δεν έχει άποψη, όραμα.
Όλα αυτά τα κατέβασε το μυαλό σου. Δικό σου είναι το όραμα.
Κανενός άλλου.
Γιατί δεν βγαίνεις απ' το σπίτι για λίγο;
Να καθαρίσει το μυαλό σου.
Τα παιδιά απ' το χόκεϊ τι κάνουν;
Οι φίλοι σου απ' την ταινία;
Ο Σκοτ με κάλεσε σε κάτι, αλλά...
Δεν θα πάω.
Γιατί;
Γιατί δεν θέλω να το χαλάσω.
Δεν θα έπρεπε να το προδικάζεις αυτό.
Απογοητεύω τους ανθρώπους.
Ή καταλήγουν να πληγώνονται.
Αμφιβάλλω ότι αυτό είναι αλήθεια.
Ποιος πληγώθηκε;
Αυτός ο Σκοτ;
Όχι ακόμη.
Αλλά πιθανότατα, στο τέλος.
Ή θα με πληγώσει αυτός.
Θ' αποφασίσει ότι δεν είμαι όσο κουλ νόμιζε.
Και γιατί αποφασίζει αυτός τι είναι κουλ;
Γράφει τ' όνομά του με ένα ταυ, άρα....
Κίνζι...
Πήγαινε. Θα περάσεις καλά...
Δεν θα μπορούσες ν' απογοητεύσεις ποτέ.
Λίγο αριστερά.
Εδώ;
Ωραία.
Θα δουλέψουμε τη Μεγάλη Άρκτο, αύριο το βράδυ.
Αν ο μπαμπάς χρησιμοποίησε τα κλειδιά,
γιατί δεν μας το είπε;
Μάλλον το ξέχασε.
Όπως ξεχνάει κι η μαμά.
Ίσως επειδή είναι μεγάλοι.
Ή δεν ήθελε να τα χρησιμοποιήσουμε εμείς.
Ο Τσαμπερλέιν Λοκ είπε πως διασκέδαζε μ' αυτά.
Τότε γιατί μισούσε τόσο αυτό το μέρος;
Ίσως...
φοβόταν την Κυρία του Πηγαδιού.
Ναι. Ίσως.
Εγώ και η Κίνζι...
είμαστε εδώ.
Εντάξει;
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ...
ΕΡΙΝ ΒΟΣ - ΡΕΝΤΕΛ ΛΟΚ - ΕΛΙ ΓΟΥΕΝΤΟΝ
ΤΖΕΦ ΕΛΙΣ - ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΑΒΑΤΖΙΟ - ΜΑΡΚ ΤΣΟ
Θα μου πεις ό,τι θέλω να μάθω για το Key House!
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Κουφάκη