NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Halo.
Rendell Locke nie żyje.
Co?
Co się stało?
Wiesz, co się stało.
Wiem, co muszę zrobić.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
STAN MASSACHUSETTS
PA PA, SEATTLE OHYDNY GRILLOWANY SER
DROGA BEZ KOŃCA NUDNE KORKI
MAMA BEZ KAWY TYLER W MILWAUKEE
KINSEY NIE CHCE ZDJĘĆ
Pogramy w coś?
- Nie, Bode. - Może w „Widziałem potwora”,
„Walnij Bode’a” albo „Poważne pytanie”?
- Żadnego „Walnij Bode’a” w aucie. - To pytanie.
Poważne pytanie: gdybyście mieli stracić zmysł, to który?
Teraz najchętniej słuch.
To poważne pytanie, Kinsey.
- Odpadam. - Nuda.
Tyler? Tyler?
Jeszcze raz i G.I. Joe straci nogę.
Odzywasz się pierwszy raz od Ohio.
Mówiłem coś w Ohio?
- Tak. Mówiłeś: „Patrzcie, Ohio”. - Miałem rację.
Ja też mam poważne pytanie.
Co byście robili, jeśli wciąż bylibyśmy w Seattle?
Ja grałbym w Fortnite ze Stuartem i Wyattem.
Albo w Fortnite ze Stuartem i Chasem.
A ty co byś robił?
Jeździł na nartach z Sarah Johnson z francuskiego.
Chodzisz na hiszpański.
- Czemu nikt nie gra serio? - Na pewno nie chciałabym tracić węchu.
Wiąże się z pamięcią.
Gdy sprzedawaliśmy z tatą dom,
wrzucaliśmy cytrynę do młynka do odpadków.
Maskowała zapach farby.
Nikt nie lubi zapachu farby.
Ale wszyscy...
lubią cytrynę.
Patrzcie. Dojechaliśmy.
Zatrzymamy się, co? Obejrzymy miasteczko.
Dobra.
Kto chce lody?
Ja!
Chyba żartujesz.
Chodź, Rufus!
Ominęliśmy godziny szczytu.
Tylko ciężarne i masochiści jedzą lody w tę pogodę.
Jedno do nas pasuje.
Ładna bransoletka.
Dzięki.
Gratis, pani Locke.
Rabat powitalny.
To bardzo miłe.
Nie chcemy jałmużny.
To gościnność. Witajcie w Matheson.
Skąd wie, kim jesteśmy?
Super!
Jesteśmy bogaci?
Bogaci może nie,
ale mamy szczęście.
Jestem taka szczęśliwa.
Jest większy, niż na zdjęciach. Jak u Normana Batesa.
Czemu tata nas tu nie zabierał?
Powiedziałby, że to dołująca dziura nie pasująca do wyrzutków.
- Coś w tym stylu. - Hej!
- Witajcie w Key House! - Wujek Duncan!
Nasz dom ma imię!
Gry słowne to rodzinna tradycja.
Jak było w Bostonie?
Dobrze. Mam coś dla was,
z okazji pierwszej wizyty w waszym rodzinnym gnieździe.
Planowałem kupić kwiat,
ale nie chciałem minąć się z firmą przeprowadzkową.
To dla ciebie.
Dla ciebie.
Kto chce pozwiedzać?
- Ja! - No to idziemy!
Hurra!
- O chol... - Jezu.
Widzieliście, że drugie auto dotarło.
Firma wyładowała resztę kartonów.
Musicie je tylko rozpakować.
Boże, te podłogi są oryginalne.
Wszystko tu jest oryginalne.
Szybka wycieczka. Oto bawialnia.
Bawialnia.
Coś dla ciebie, Kinsey.
Lubi bawić się w rysowanie, jak ty, wujku.
W bawialni piło się
i paliło cygara, smarku.
To czemu ją tak nazwali?
A to...
gabinet zimowy.
Zgromadzili tu sporą bibliotekę.
Podręczniki historyczne.
Wojna secesyjna.
Książki o Matheson.
Broń.
Nie mogę się doczekać.
Dobra...
Pralka, suszarka...
Do piwnicy idzie się schodami w dół. Po lewej.
Chłodno tu. Wymieniano kiedyś izolację?
„Wymieniano” sugeruje, że kiedyś tu była.
Ależ wielki ten dom! Jakby nie miał końca!
A tu mamy salon główny. Jest wielofunkcyjny.
To salon i upiorna galeria portretów.
- Kim oni są? - To... jest Devon Locke.
Ma najwyższą punktację w automacie w pizzerii.
A to są Snooki, Lemonjello, Buzz Astral, Snooki Numer Dwa,
Phoebe, Chandler i Monica, ale...
najsłynniejszym krewnym, którego nikt nie widział,
jest Potwór z Locke Ness.
To się inaczej pisze.
Wycieczkę kończymy w kuchni.
Znakomicie.
No dobra. Rozpakujcie się. Pozwiedzajcie.
Do roboty.
Tyler. Wybieramy pokoje?
Ty mi wybierz.
Widzę wspólny temat.
Złożyłam papiery do Parsona, na letnie warsztaty.
Muszę przygotować szkic roweru.
Który trudno narysować.
Właśnie.
- Wszystkie są zdeformowane. - Deformacja to nic złego.
Zapytaj Picassa.
Nie paliłbyś, gdyby tata żył.
Gdyby był z nami tata, bylibyśmy w Seattle.
Poważne pytanie, Tyler.
Wszystko gra?
Wiem, że ogólnie nie gra, ale...
wydajesz się nieobecny.
Wiem, że tuż przed tym kłóciliście się z tatą.
A u ciebie gra?
Tak, w porządku.
Kłamczucha.
- Że też gość od razu nas rozpoznał. - Przyzwyczajaj się.
W szkole będzie gorzej.
Wiesz, co jest głupie?
Gdy zobaczyłam to miejsce, od razu chciałam wysłać tacie zdjęcie.
Podobałoby mu się.
Wiesz co?
Chyba to zrobię.
No chodź.
WYSYŁAMY WIRTUALNE PRZYTULASY Z ODDALI KOCHAMY CIĘ, TATO
Sprawdzisz, szefowo?
Wyśmienita robota.
Myślę, że możesz iść na górę.
To zaproszenie?
Do malowania.
- Naprawdę muszę? - Tak.
To źle, że chcę spędzić
popołudnie pracując w jednym pokoju z żoną?
- Warstwa w sypialni, dwie w łazience. - Tak jest, szefowo.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Widzieliście tego pacana? Gramy w „Walnij Bode’a”.
Nie wiem, gdzie jest Bode.
Sprawdź piwnicę.
Tyler zapomniał klucza. Znowu.
Nie dokuczaj mu.
Cześć. Jesteś...
Sam. Sam Lesser.
- Kolega Tylera. - Jest na treningu.
Ja do pana Locke’a.
- Sam. - Wejdź.
- Wszystko gra? - Pewnie zmarzłeś.
Chcę tylko pogadać.
Przyjdź do mnie w szkole w poniedziałek.
To nie może czekać.
Pogadamy w poniedziałek.
Nie.
Powie mi pan wszystko.
Sam. Odłóż to.
- Nie. - Nie będziemy rozmawiać,
- gdy do mnie celujesz. - Może pan to przemyśli?
Powie pan wszystko o Key House!
Cokolwiek myślisz o tym miejscu,
nie rozumiesz.
Tato! Nie!
Tato!
Zamknięte!
Nie, nie, nie!
Otwórzcie drzwi! Mamo!
Nie!
Halo?
Halo!
Jesteś moim echem?
Tak.
Jestem, Bode.
Dunc, czy to nie ty byłeś odpowiedzialny za ten dom?
Byłem bardzo zajęty.
- Uczeniem alkoholiczek malowania? - To czasochłonne.
I wyczerpujące.
Czy ktoś zajmował się rurami?
Elektryką? Ogrzewaniem?
- Dachem? - Zaniedbywałem kompleksowo.
Czyli obaj z Rendellem unikaliście tego miejsca jak zarazy.
Nie było tu wesoło.
Czemu go nie sprzedaliście?
Rendell mi nie pozwolił.
Po remoncie sprzedamy go za bazyliony i przeniesiecie się gdzie indziej.
Nie. Muszę się czymś zająć.
- A dzieci potrzebują domu. - Musisz zajmować się tym?
Tym domem?
Bode świruje. Mówi, że w studni jest jakaś dziewczyna.
Hej, kochanie. Sprawdźmy to.
Drzwi są zamknięte. Masz klucz?
Nie widziałem go od lat. Studnia jest skażona wodą morską.
Nikogo tam nie ma.
Słyszałem głos, przysięgam!
- Może to było echo? - Tak powiedziała!
Mówiła, że jest moim echem!
Posłuchaj, skarbie.
To nie jest miejsce do zabawy.
Dach może runąć w każdej chwili.
Pełno tu nietoperzy i tężca. Następnym razem oberwiesz.
Wiem, co słyszałem.
Nie kłamię!
- Tam jest dziewczyna! - Za nami długi dzień.
Wystarczy na dziś.
No chodź.
Nie słuchaj przy jedzeniu.
To skorupka czy paznokieć?
Przepraszam.
Skorupka.
Chcesz mrożonego gofra?
Mam kartę na stołówkę.
Dobrze.
Fajna kreacja.
Bardzo cnotliwa.
- Zostawiłeś w Seattle krople? - Nie kłóćcie się. Zjesz omlet?
Bez skorupek.
Nie jestem głodna.
Boże.
Ohyda.
- Został ci tydzień laby, farciarzu. - Ktoś musi zrobić mapę domu.
- Czemu idziemy do szkoły z internatem? - Mają też uczniów z zewnątrz.
Słuchajcie.
Wiem, że nowa szkoła, w połowie semestru,
może być do kitu. Ale może nie być.
- Ale nas zmotywowałaś, mamo. - Aż to sobie zapiszę.
Nie zapomniałam niczego?
Ty, masz ten hokejowy papier.
- Zgoda lekarza. - Złożone.
Podrobiłam twój podpis.
I wysłałam maila z twojego konta w sprawie zaległości do nadrobienia.
Dobrze, super.
Następnym razem
- dajcie mi znać, dobra? - Dzień dobry!
Jadę popracować do Bostonu.
Ale bez obaw, wujek Dunc powróci jutro.
- Na razie. - Pa, wujku Duncanie!
Ja to potrafię opróżnić salę.
To należy już do ciebie.
- Klucze do „królestwa”. - Dzięki.
Umówmy się kiedyś na obiad w mieście.
Ty, ja, Bryan.
Czyli już planujesz ucieczkę. Powodzenia.
Sayonara, Key House.
Pokazałeś domowi środkowy palec?
Nie, żegnałem się z nim.
Środkowy palec ma wiele znaczeń.
- Jak aloha? - Tak.
- Jak aloha. - Aloha!
Trzymaj się!
Zaczynamy.
- Widzimy się na lunchu? - Mam nabór do drużyny hokejowej.
Na imprezie u Javiego będzie Angelica,
Emma, druga Emma, Logan,
- Peter. - Zaproś tę Lockównę.
Powinnam, ale pewnie będzie zamulać.
Trudno jej się dziwić.
To nie jest aż taki dramat.
Rok temu zmarła mi ciotka i nikt się nie przejął.
Twoja ciotka nie zginęła w taki sposób.
I co z tego?
TWÓJ LIST Z HOGWARTU NIE PRZYJDZIE
Tak! Hej, jak leci?
Mogę się dosiąść, Kruszonko?
- Słucham? - Kruszonka! To pseudonim.
Zamówiłaś lody z kruszonką i pojęłaś, że życie jest...
kruche?
Kruszonka.
Zamawiałam miętowe.
Ale mogłaś zamówić inne.
- Jeśli zajęłam ci miejsce, pójdę. - Nie, nie.
Szukałem cię wszędzie.
Źle to zabrzmiało. Chciałem powiedzieć,
że widząc cię wczoraj pomyślałem: „Ale dziwna laska”.
Nie, pomyślałem:
„Ta dziewczyna nie chce pokazać, jaka jest fajna.
- Siedzi pod schodami i je mortadellę". - Po pierwsze, mówi się mortadela.
Po drugie, jest bezmięsna. Jestem wege.
A po trzecie, bardzo ją lubię.
Ona sama się nie lubi.
To nie lubiący siebie substytut nie lubiącego siebie mięsa.
Smakuje nudą.
A ty, Kinsey Locke, nie jesteś nudna.
Scot Cavendish.
Ja i moi druhowie spotykamy się dziś po szkole.
Może wpadniesz?
- Masz przyjaciół? - I to całą grupę.
Nazywamy się Ekipą Saviniego.
- Ale ty jesteś Cavendish. - Tak.
Ale nazywanie ekipy po samym sobie jest trochę słabe.
Savini. Tom Savini.
Ojciec chrzestny gore?
To on położył fundamenty pod efekty specjalne i makijaż filmowy.
Świt żywych trupów? Creepshow? Piątek, trzynastego?
To są filmy?
Nabijasz się ze mnie?
Pobaw się z nami.
- Nie, dzięki. - Będziesz siedzieć pod schodami cały rok?
Do końca roku zostało mi 118 kanapek z mortadelą.
Codziennie będę tu odliczać.
Brzmi okropnie.
Wyślę ci więc adres.
Jeśli najdzie cię ochota na odrobinę srirachy, tam nas znajdziesz.
Tato! Nie! Tato!
- Dobry jesteś, koleś. - Serio.
Jestem Javi. A to Brinker.
- Tyler Locke. - Przydałbyś się nam.
Na jakiej grasz pozycji?
W Seattle byłem środkowym.
Tu zaliczysz nie tylko jako środkowy. Laski uwielbiają traumy.
Co?
Przeszedłeś coś poważnego.
Wiesz, jakie to zajebiste dla kogoś, kto nic nie przeżył?
Uwierz mi. To nic fajnego.
Robimy dziś imprezę. Wpadaj.
Bode! Hej, Bode!
Jedziesz ze mną do sklepu z narzędziami?
Nie, dzięki.
Jeśli coś chcesz, wyślij mi przez iPada.
Dobrze.
Aloha.
O tak.
Słyszał to pan?
Spocznij, to pewnie nic takiego.
Halo!
Jest tam kto?
Wiem, że ktoś tam jest!
Echo?
Jestem tu, Bode.
Kim jesteś?
Jestem echem.
Twoim echem.
Obudziłeś mnie.
Czemu tam jesteś?
W tym miejscu echa ożywają.
Niemożliwe.
Znalazłeś już jakieś klucze?
Jakie klucze?
Twój dom jest pełen niezwykłych kluczy.
Jeden z nich pozwala opuścić ciało i stać się duchem.
Inny zmieni twój wygląd.
A najlepszy pozwala dotrzeć, gdzie tylko zechcesz,
jeśli wiesz, jak go użyć.
Jest cały ze złota i ma sześć połączonych okręgów.
Gdzie go znajdę?
Musisz nasłuchiwać.
One szepczą, Bode.
Słyszałeś szepty w Key House?
Tak.
Odzywają się tylko do wyjątkowych osób.
Takich jak ty, Bode.
Bode!
Muszę iść.
Lepiej nie mów nikomu, że odwiedzasz echo w studni.
Będą się martwić.
Dobrze.
O rany, Kins, ale miałem przygodę.
Potem mi powiesz. Czuję się jak w lodówce.
Chcę stać pod prysznicem aż mi skóra odpadnie.
Chcę lody.
Sklep...
z...
lodami.
Niemożliwe.
Brat Kinsey, nie?
- Ona też tu jest? - A ja jestem?
To podchwytliwe pytanie?
Poproszę gałkę waniliowych w słodkim rożku.
Już się robi.
- Waniliowe w słodkim rożku. - Dzięki.
Serio tu jestem.
To będą trzy dolary.
Chwileczkę.
- Co ty tu jeszcze robisz? - Zanim się wkurzysz, posłuchaj.
- Zepsułeś bransoletkę. - Nie, w środku znalazłem to.
Dostałam ją od taty.
Obiecałam, że się nią zaopiekuję.
To magiczny klucz, który zabierze cię wszędzie!
- Dość tych głupich gier, Bode! - Jeśli kłamię, to skąd mam to?
- Z lodówki. - Nie udaję.
Naprawdę!
Weź mnie na wieżę Eiffla.
Wieża Eiffla.
Co?
Czemu nie działa?
Bo masz urojenia.
Hej!
Wynocha z mojego pokoju!
Mamo, Bode zepsuł mi bransoletkę!
- Ma do mnie nie włazić! - Jasne.
Przykro mi.
Co to?
Znalazłam na strychu pudełko z rzeczami taty.
Popatrz.
To chyba zdjęcie jego przyjaciół z ogólniaka.
Rany. Spójrz na tatę.
UROCZYSTOŚCI SIĘ ROZPOCZĘŁY!
Gdzie Tyler?
Z ziomkami z hokeja.
Dobrze, że znalazł kolegów.
Ty chyba też.
Co my tu robimy?
Z dala od wszystkiego, co znamy? Tata nie chciał tu przyjeżdżać.
Potrzebny nam był nowy początek. Tam byśmy go nie mieli.
Ale tu też go nie mamy.
Tu też się na nas gapią.
Będzie lepiej, obiecuję.
Jasne.
Co?
Tata nie bawił się w puste frazesy.
To znowu ja!
Znalazłeś jakieś klucze?
Znalazłem ten Klucz Dokądkolwiek.
Ale działał tylko u mnie. Kinsey nie dostała się na wieżę Eiffla.
Widziałeś kiedyś drzwi na wieżę Eiffla?
Nie.
Możesz użyć tylko drzwi, które kiedyś widziałeś.
To ma sens.
Dużo o mnie wiesz, a ja o tobie prawie nic.
Jesteśmy przyjaciółmi, Bode.
Powiem ci, co zechcesz.
Jakim cudem tam żyjesz?
Już mówiłam.
To magia.
Nie jesteś głodna?
Tak, bywam głodna.
Czasem bardzo głodna.
Mogę ci przynieść Doritos.
Są ważne w moim świecie.
Byłabym wdzięczna.
Znalazłem też drugi klucz.
Są na nim dwie twarze i lustro.
Do czego służy?
Gdyby mogło się spełnić jedno twoje życzenie,
czego byś chciał?
Chciałbym pomówić z tatą.
On umarł.
Bardzo mi przykro.
Ale masz szczęście.
Klucz, który znalazłeś.
Ten z lustrem.
Pozwala widzieć zmarłych.
Niemożliwe.
Śmierć nie jest tak do końca ostateczna.
Cała twoja rodzina może znów zobaczyć tatę.
Pokaż klucz mamie.
Dzięki, Echo.
- Telefon ci szwankuje? - Apka z magiczną kulą.
O co ją pytałaś?
Czy wydarzy się tu coś ciekawego.
I?
Wątpliwe.
Czyli mogę sobie odpuścić.
Po prostu nie licz na wiele.
Javi ma tanią wódkę i Cheez Whiz, na nic już nie liczę.
Szoty?
Ja odpuszczam.
W tygodniu padam o 23.00.
Jak chcesz. Więcej dla nas.
Tyler.
Chcę tylko powiedzieć,
że po tym, co przeszła twoja rodzina,
wszyscy,
cała szkoła, jesteśmy z tobą.
Ja też.
Pamiętaj, to twoja wina...
że on nie żyje.
Nie! Nie, nie, nie.
Myślałam, że chcesz.
Chcę.
Ale to nie jest dobry moment.
Przepraszam.
Muszę iść.
Witamy, witamy.
No to...
Kinsey Locke, poznaj Zadie Wells i Douga Brazzara.
- To jest cała ekipa. - Tak.
Blisko Pary Saviniego.
Diada Saviniego dobrze brzmi.
Ale z tobą
jest nas czworo, w sam raz do grupowego cosplayu.
- Wcześniej też było dobrze. - Ale w czwórkę jest lepiej.
- Czarnoksiężnik z Oz, Żółwie ninja. - Złotka.
Jesteś w samą porę.
Dzień żywych trupów ma najlepsze dekapitacje Saviniego.
Bezdyskusyjnie. Głowa, która wciąż krzyczy podczas odrywania?
Coś pięknego.
Tak, ale muszę przyznać,
że niezbyt imponuje mi Nancy.
Jako ostatniej dziewczynie, w skali od zera do Jamie Lee,
dałbym jej sześć, ledwo.
Daj spokój, odstrzeliła gościowi łeb.
Ale najpierw chowała się za drzewem, gdy mordował jej kumpli.
Ostatnie dziewczyny się nie chowają.
Kinsey.
Chcę tylko pogadać.
Kinsey.
No chodź.
Ostatnia szansa.
Cholera.
- Kruszonko! Kinsey, wszystko gra? - Zostaw mnie!
Co się dzieje?
Nie wszystkie ostatnie dziewczyny walczą na końcu z potworem.
Niektóre się chowają.
Siedzą cicho, gdy rodzina ich potrzebuje.
Nie czekają na właściwy moment.
Nawet nie wiedzą, czy będzie jakiś moment.
Zamykają po prostu oczy i czekają na koniec.
Niektóre...
ostatnie dziewczyny to tchórze.
To była fatalna pomyłka z mojej strony, szczyt głupoty.
Wróćmy. Obejrzymy coś innego.
Cokolwiek zechcesz! Kinsey!
Odczep się, Scot!
Wsiadaj, zanim trzeba będzie ucinać ci odmrożone paluchy.
Chcę zobaczyć tatę.
Proszę.
Bode!
Mamo!
- Chodź tu! - Co się stało?
Popatrz.
Dziwne.
Co to? Jakieś złudzenie optyczne?
Mamo, to kiepski pomysł.
Mamo.
Mamo!
Bode?
- Bode? Bode! - Mamo?
Bode, pomóż mi!
- Pomóż mi! - Idę po pomoc!
Echo?
Echo, potrzebujemy pomocy.
Jestem, Bode.
Mama ma kłopoty.
Użyłem klucza, przeszła przez lustro
i nie może się wydostać!
Możesz mi pomóc? Echo!
Pomogę ci, Bode.
Ale jeśli mamy pomóc mamie, oddaj mi Klucz Dokądkolwiek.
Co się z nią stało?
Ten klucz otwiera drzwi do więzienia jaźni.
To dobra pułapka na wrogów.
Mówiłaś, że ten klucz pozwala zobaczyć zmarłych.
To prawda.
Wielu tam zmarło, bo trudno się stamtąd wydostać.
Na razie, młody.
- Pomóżcie mamie! - Co się stało?
Przeszła przez lustro!
- Co? - Pokażę wam! Chodźcie!
Co do diabła?
To niemożliwe.
- Mamo? - Tyler?
- Muszę wejść. - Nie!
Masz.
Dzięki temu wrócisz, gdy ją znajdziesz.
Dobra.
Ostrożnie.
Mamo.
- Tyler! - Mamo!
Tyler!
- Mamo! - Tyler!
Mamo!
Tyler!
- Mamo! - Tyler!
Tyler!
- Tyler! - Mamo, zamknij oczy.
Idź za moim głosem!
- Słyszysz mnie? - Słyszę.
Mamo!
Tutaj! Zamknij oczy!
- Jesteś bliżej! Słyszę cię! - Idź dalej!
Wyciągnijcie nas!
Nic wam nie jest?
- Co tu się dzieje? - Mówiłem,
te klucze naprawdę działają.
To... co to jest?
Dom jest pełen magicznych kluczy.
Mamo?
Wszystko gra?
Tak. Jasne.
Dobrze się bawiłeś na imprezie?
A lustro?
Ładne, prawda?
Przydałoby się je wypolerować.
Mamo! Przeszłaś przez nie!
I zgubiłaś się w środku!
Mówi prawdę.
- Przed chwilą wyszłaś. - O czym wy mówicie?
- Lustro. - A, no tak.
U was też takie wstawimy.
Dopiszę to do listy.
Co to za miejsce?
Lesser?
Masz gościa.
Cześć, Sam.
Mówiłam, że cię odwiedzę.
Napisy: Paweł Awdejuk