'Di maganda pakiramdam ko sa kanya.
Pinaglalaruan niya tayo. 'Di ko siya mapagkakatiwalaan.
Tingin mo, sinadya niyang magpahuli?
Binaril niya sa mukha si Travis.
Siya lang ang daan natin tungo kay Hitler.
Dalawang araw ang nakararaan, gusto mong mawala.
Ngayon, gusto mong manatili.
Sabi mo, 'pag nahanap natin si Hitler, maaayos ang lahat.
Lahat ng pagkabigo at kasalanan natin.
Dadalhin ko kayo sa kanya.
Pangako.
Mapagkakatiwalaan ka ba namin, Joe?
Pagtiwalaan mo ako.
Iniwan nila ako!
Ni hindi nila ako hinanap.
At iniisip n'yo kung mapagkakatiwalaan n'yo ako?
Clara! Teka, makinig ka.
Sasabihin ko lahat ng gusto mong malaman.
Ano'ng sasabihin mo?
Alam kong natatakot ka.
Ang mga taong 'yon, mga halimaw sila.
Tingin mo, sa kanila ako natatakot?
Sa 'yo.
Nakita kita. Nakita ko ang kaya mong gawin.
Ano'ng sinasabi mo? Mga Nazi ang mga taong iyon.
- Clara, totoong Nazi. - Alam ko.
At dapat tumawag ng pulis.
O korte, o midya, o mga sundalo...
Alam nila! Alam nilang lahat. At wala silang ginawa.
Wala! Naiintindihan mo ba?
Iyon mismo... Iyon mismo ang punto.
Kaya...
- Kaya nga kailangan kong... - Pumatay. Gamit ang mga kamay mo?
Mga Nazi! Hinahanap ko sila at pinapatay ko sila.
Kasi kung hindi ako, sino?
Itinago ko sa 'yo.
Itinago ko sa 'yo. Mali iyon, okey?
Pero dahil lang iyon sa
malapit nang matapos ito.
- Matapos? - Oo, iyon na.
- Isa na lang at tapos na. - Isang papatayin?
Isa na lang. Pangako.
Tingin mo, gusto ko 'to?
Sa nakita ko ngayon,
mukhang oo.
Ang nakita mo ngayon
ay ang paggawa ko ng kinakailangang gawin
- para mailigtas ka. - Iniligtas ko ang sarili ko!
Sa pag-apila sa pagiging tao ng iba.
Hindi sa pagtanggal no'n sa kanila nang basta-basta.
- Karahasan ang pinili mo. - Hustisya iyon,
habang umiiwas ng tingin ang mundo. Kami, di puwede.
'Di kami umiiwas ng tingin.
Wala kaming pagpipilian,
hindi namin kayang tumingin sa iba gaya mo.
Pumatay ka ba talaga
ng bata sa Espanya?
Aksidente iyon.
- Diyos ko. - Ginamit ng Nazi ang apo niya...
Ang mabuti mong kaluluwa...
- Narito pa. - Hindi, wala na.
Wala na.
At sa lahat ng nakita kong kahila-hilakbot ngayon,
iyon ang pinakamasahol.
Iyon ang pinakamalala.
Clara, huwag, pakiusap.
- Isa na lang... - Hindi. Kasinungalingan iyan!
Hindi ako nagsisinungaling.
Alam ko.
Pero nagsisinungaling ka sa sarili mo.
'Di ko kayang maikasal sa mamamatay-tao.
'Di ko kayang magmahal ng halimaw.
Clara, pakiusap. Clara!
Clara!
Isang SS officer,
si Mathias Kern. Hindi naitala.
Nakita ko si Mathias Kern sa INS files.
Oo, doon.
Ayos ka lang, Ruthy?
Ayos lang. Salamat.
Mukhang may impormasyon tayo.
Nakausap ko ang dating kasamahan ko sa MI6.
Nahanap na raw ng ahensya si Hauptsturmführer Pietr Hartmann.
- Hartman? - At Linus Rounds.
Elgar Wittbeck. Gunther Domshron.
Jackpot.
Natagpuan sila sa morgue sa Buenos Aires.
Ano?
Pitong misteryosong kamatayan ng matatandang German nationals
sa loob ng apat na buwan sa Buenos Aires.
Tahimik lang ang awtoridad sa Argentina.
Tingin n'yo, may grupong gaya ng atin?
Nagha-hunt ng mga Nazi?
Naniniwala ang kontak kong isang tao lang iyon,
isang nag-iisang wolf,
na umuubos sa mga Nazi nang wala man lang ni isang bakas.
Baka marami siyang impormasyong makatutulong sa ating malaman ang lahat.
Bibiyahe tayo pa-Timog Amerika.
At hahanapin natin ang lone wolf na ito.
Sabi sa 'yo, magiging problema siya.
Takot lang siya.
Ikaw?
'Di ka ba natakot noong gabing pinatay ang lola mo?
Tumakbo ka ba?
Sa pagkakaunawa ko, 'yong lungkot mo, naging pagkilos.
Hindi pananampalataya ang naghiwalay sa inyo ni Clara.
Karakter.
Mga halimaw ba tayo?
Tulungan mo'kong ihiga siya.
Roxy.
- Roxy! Roxy, ayos ka lang? - Oo.
- Naku. - Natanggal na ang bala.
May kailangan ka ba? Okey ka lang?
Oo, okey lang ako.
Naku!
- Lonny! - Tigil!
Ano'ng ginagawa niya?
- Lonny, tigil! - Ibaba mo iyan!
Lonny, ibaba mo ang baril, okey? Ibaba mo, magpapaliwanag kami.
Pinatay niya si Georges. Muntikan na rin si Roxy.
Pero sa kung anong rason, humihinga pa siya.
Siya lang ang daan natin papunta kay Hitler. Kuha mo ba?
Sige. Babarilin ko na si Joe.
- Pakiusap! - Tama na.
Tingnan mo ang ginawa mo sa 'kin.
Alam mo kung gaano kita katagal hinanap?
Ilang buwan akong naghanap sa siyudad? Ilang VA hospitals ang binisita ko?
Alam kong 'di ka basta-basta aalis.
- Roxy. - Hindi!
- Huwag! - Sinubukan ka niyang patayin.
Hindi siya iyon.
Patawad...
Bilisan natin.
'Pag 'di bumalik si Joe, malalaman ni Hitler na nabigo siya ng mga tao niya.
Hukbo ang sasalubong sa atin.
Ito na ang tanging pagkakataon natin para mahanap si Hitler.
Ang tanging tsansa para matupad ang pangakong ginawa natin
sa ngalan ng anim na milyong tao.
Hindi na muli.
Sige, tara.
Okey.
Ayos ka lang?
Oo.
Basta...
Lonny, gusto ko siyang makita ng dalawang mata ko,
para masasabi ko kay Malika na pinuksa ng nanay niya ang kasamaan.
Hindi ka basta-basta lang.
Hindi gaya ko.
Dapat nandito ka para sa kanya.
Iniisip ko...
Bakit?
Bakit ka nanira ng magandang araw?
Sa pag-iisip mo.
'Wag mo kong simulan.
Iyan ang ginagawa mo. Nag-iisip ka
at nagpaplano ka.
Bawat planong naisip ko,
para sa kapakanan mo, Adolf.
Bawat?
Oo.
At simpleng "salamat"
at pagkilala lang, mahirap ba iyon?
Magugustuhan mo iyon.
'Pag may pumatay sa akin.
Mahalaga ang mga pagbabago sa rehimen para sa tagumpay ng Fourth Reich.
Bumabata ang base natin. Mas ignorante.
Ang specialty ko.
Noon! Hanggang pumalpak ka.
Talunan ka, Adolf.
Natalo ka. 'Di ka makakabalik doon.
Pero may halaga pa ang pangalan mo.
At kung may anak ka,
dadalhin nila ang pangalan mo, ang apelyido mo.
Masuwerte ka,
may asawa ka.
Mrs. Hitler.
Gumagawa tayo ng kilusan.
Inaabot natin sila gamit ang armas na mas malakas kaysa nuclear bomb.
At ako ang bago nilang pinuno.
Ang babae ng kinabukasan.
Ang ina ng bawat batang nawawala sa mundo.
Sa buong mundo, ang mga kilalang historyador...
ay isinusulat ang lahat ng ginawa ko.
Gamit ang mga kamay ko, ang puso ko, ang utak ko,
bumuo ako ng bagong mundo.
At sa mga librong ito, nakalathala ang pangalan mo kasunod ng akin.
Kasunod ng akin!
Pinakamalaki mong tagumpay ang pagiging kasal sa akin.
At kumbinsido ka pang higit pa roon ang dapat sa 'yo.
Ikaw ay
isa lang na nakatabi ko sa kama.
Bakit 'di ka makinig
sa laging
nagliligtas sa 'yo?
Ang boses ko! Ang boses ko!
Bakit tayo papuntang silangan?
Hindi ba't dapat pa-kanluran tayo?
Hindi. Umikot ka.
Sabi mo, kanluran.
Mali ang dinig mo.
Alam ko kung nasaan siya.
Kapag kakaiba ang kurap ni Joe, patayin natin siya.
Pamilyar, tama?
Gaya ng unang beses natin.
Ito na ang lahat?
Oo.
Ang tanong, paano nagawa ng mamamatay-taong 'tong
mawala nang ganoon kabilis sa crime scene?
Paano niya ginagawa iyon?
- Mukhang sasabihin mo sa akin. - Syempre.
Pinapatay niya ang mga target niya sa iba-ibang lugar.
Iba-ibang MO, pero may isang pagkakapareho.
Bawat pinangyarihan, malapit sa kakahuyan.
Makapal na kagubatang binubuo ng mga trail
ang matatagpuan sa gitna nito.
May ipinapakita ang mga litrato rito. Isang tahanan.
Naniniwala akong dito natin mahahanap ang Nazi hunter natin.
'Ayun na.
Meyer!
Sino ka at ano'ng gusto mo?
Huwag. Pakibaba ng patalim. Pakibaba ng patalim.
Pwede kong ibaba sa aorta niya 'pag 'di ko nagustuhan ang sagot mo.
- Meyer. - Sabihin mo kung ba't ka narito
at ano'ng gusto mo, o gigilitan ko siya.
Pinuntahan ka namin.
Para sa tulong mo.
May grupo kami ng mga indibidwal na gaya mo.
Hinuhuli namin at pinaparusahan ang mga takas na Nazi.
Tingnan mo 'to. Kita mo?
Ako si Meyer Offerman.
Imposible. Kilala ko si Meyer Offerman.
Paano?
Minahal ni Meyer Offerman ang kapatid ko.
Chava.
Kailangan ko no'n.
Salamat.
Alam mo, matagal niyang inisip na...
Lahat kami...
Inisip na patay ka na.
Paano kung namatay na tayo, Meyer?
Paano kung ito ang langit natin?
Ang pagpatay sa kanila.
Paano kung ito ang gantimpala natin?
Masyado pa ring maraming hinanakit.
Sumama ka sa amin.
Ginagawa namin ang gawain mo.
Dadalhin ka namin sa Amerika
- para makita si Ruth. - Di puwede.
Hindi, kaya kong bayaran.
-'Di ko kailangan. - May access kami sa mga dokumento.
Sinabi nang hindi.
Gaano katagal mo nang alam na buhay si Ruth?
Dalawampung taon.
Alam ko ang hitsura ng bahay niya sa Brooklyn.
Medyo kahawig ng amin.
Alam ko ang nangyari sa anak niya.
Sa anak mo.
Alam kong may apo siya.
Si Jonah, ang mundo niya.
Alam kong nami-miss ko siya.
Kung gayon, bakit? Bakit hindi mo sinabi sa kanya?
'Pag nalaman niya ang kinahinatnan ko,
pipigilan niya akong gawin ito.
Gusto niya akong protektahan lagi. Iyon ang trabaho niya.
Pero ito ang akin.
Gusto ko kung sino ako ngayon. Gusto ko ang kinahinatnan ko.
Si Chava?
Namatay na siya ilang taon na ang nakalipas.
Ang trabaho ko... Iyon na lang ang meron ako ngayon.
'Wag mong sabihin sa kanyang nakita mo ako.
'Di ikaw ang dapat magsabi, Meyer.
Nauunawaan ko.
Pangako, hindi ko sasabihin.
Pangako.
Pero tingin mo, 'di ba dapat malaman niya ang totoo?
Dapat malaman ni Ruth ang mga ganito.
Pero si Chava rin.
Alam mo, nararapat ikuwento ng isang tao ang sarili niyang kuwento.
Totoo man o hindi.
Pero ipanalangin natin si Chava.
Bakit?
Hindi malinaw ang paningin niya.
Iyon ang sumpa ng Santo.
Ang nakikita lang ng liwanag ay kadiliman.
Kaya ganoon ang iniisip niya.
Habang ang nakikita natin sa kanya ay liwanag.
Kapag ilang beses ka nang nawasak,
kapag malayo na ang narating mo
para gumaling, mabuhay,
walang nakakaalam saan nagtutungo ang isip.
Magpahinga muna tayo.
Mag-ipon ng lakas.
Noong...
Noong una akong tumakas sa camps...
may narinig akong kuwento,
isang alamat,
isang fairy tale
tungkol sa lalaking nasa kakahuyan,
na tinatawag ng mga Nazi na "Ang Salot."
Isa siyang Hudyong superhero.
Inubos ang mga Nazi sa mundo.
At paglipas ng mga taon,
nakatagpo ko Ang Salot.
At nahulog ang loob ko sa kanya.
Dalawang dekada ang ginugol namin
sa pagpuksa ng mga Nazi sa mundo.
Hanggang isang araw,
hinubad niya ang maskara at ang kapa,
at ako, hindi ko magawa.
Magugustuhan niya sana 'to.
Sabi niya, kapag nahanap ko si Hitler,
muli niyang isusuot ang maskara at kapa
at pupuksain siya.
Di ba't sinabi ni Zev iyan?
Buweno...
Isang araw,
sa campfire, o sa pagtulog, o sa kadiliman ng kakahuyan,
ang mga hirap na mga mamamayan ng mundo, magkukuwento tungkol sa inyo.
Isang grupo ng mga superhero.
At kayo rin ay magiging alamat.
Fairy tale.
Isang gawa-gawang katha.
Kung magtatagumpay tayo.
- Tingin ko, ito na iyon. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Ito ay ano?
Tulungan siya.
Tulungan natin siya.
Ano?
Ano 'yan?
Ang lagusan sa pagtakas. Sakaling tatakas ulit siya.
Pwede tayong madala sa compound niya.
- May sistema ng lagusan. - Saan ang labas nito?
Hindi ko alam.
Kung gayon, maaari tayong mapahamak nito.
- Bantay-sarado ba ang mga lagusan? - Ewan.
Bakit 'di mo alam ang mga 'to?
Ano ang Espanyol sa "buwisit"?
Gaano kalayo ang front entrance?
Makikita nila tayo mula sa malayo.
Ito ang daan.
Naka-lock iyon sa loob. Paano tayo makakapasok?
Ako na ang bahala.
Kaunting C4 lang ang katapat niyan.
Okey. Magtago kayo!
Takpan ang mga tainga n'yo!
Mas maigi nang ligtas!
Tara na?
Babalik na rin sina Travis at Joe.
Dapat may bitbit silang ulo ng Hudyo.
Nababagot ako.
Gusto kong maglaro.
Ano?
May iba kang plano?
Papanalunin kita.
Hindi mo ako papanalunin. Mananalo ako.
"Mananalo ka."
Tanda mo kung sinong nagsabi sa 'yo?
- Sa bunker? - Hindi.
Mananalo ka.
Ikaw
ay
mananalo.
Kambing, baril,
lobo, bata, itim na araw, at kuneho.
Sino'ng nagsabi niyan sa'yo, Adolf?
Sa bunker. Sino iyon, mahal?
Tingnan mo.
Gusto mo ng cyanide pill noon.
Nagmakaawa ka para doon.
Lumuhod ka pa. At ano'ng sinabi ko?
Hindi sa ganito mamamatay si Adolf Hitler.
Hindi sa ganito magtatapos ang digmaan.
Sabi ko, "Huwag mong gawin.
"Tatakas tayo. Hahayaan natin silang isiping patay na tayo.
"Tatakas tayo at muling magbubuo, at isang araw, mahal ko,
"maipapanalo mo ang digmaan.
"Mananalo ka."
Iyon ang sinabi ko!
Tingnan mo na.
Kambing ang sabi mo?
Baril?
Lobo.
Bata.
Itim na araw.
At kuneho.
Mali lahat, Adolf.
Tatlumpu't limang taon ko nang nilalaro ang laro mo.
Gusto mo nang manalo?
Oras na para laruin mo ang akin.
Alam ko kung paano mananalo si Adolf Hitler.
Ipapatong niya sa akin ang korona.
At kakausapin ko ang kabataan, ang mga ignorante, ang mga tao.
Ang mga tao!
At nasa TV ka nila sa buong mundo.
Heil Hitler.
Heil Hitler!
Heil Hitler forever!
Heil Hitler forever.
Ipagpapatuloy ko ang laban mo.
Makinig ka sa akin ngayon, gaya noon.
Iniligtas ka ng boses ko.
Inililigtas ng boses ko ang dakilang puting lahi.
Uy! Dahan-dahan!
Uy!
Parang nandito na tayo.
- Nasaan tayo? - Mukhang may espasyo
sa labas ng compound center.
Mukha? Diyos ko po.
Ako na muna.
Sumunod ka. Makikita ka ng mga guwardiya.
Kapag meron, dadalhin nila siya sa bunker sa ilalim ng malaking bahay.
Magkakaroon kayo ng tsansang makalapit para patayin siya.
Pero kapag nauna siya sa bunker bago tayo,
walang C4 ang makabubutas sa pader na iyon.
Kailangan nating kumilos agad.
Pumunta ka mag-isa, kunin mo ang pansin nila.
Bibigyan niya tayo ng oras.
Itutuloy namin ito at uunahan siya sa bunker.
Hahayaan mo siyang mag-isa?
Nakarating na tayo rito. 'Di tayo aalis nang wala si Hitler.
Nang hindi nasasaksak ang bigote ng halimaw na iyon.
Sige na.
Sana tama ka sa kanya.
Magandang umaga, Claudia!
Maligayang pagbabalik.
May pasalubong ka sa amin?
Hans,
sa loob ng ilang segundo, darating ang mga armadong kalaban
dito mismo.
Nakasunod lang sila sa akin.
Habol nila ang Führer.
Bilisan n'yo! Patunugin ang alarma!
Pagbilang ko...
Isa...
Dalawa...
Tatlo!
Mindy, baba.
Tara sa mansyon. Nandoon siya.
Mga kalaban!
Parating na! Ngayon na!
Ano'ng nangyayari?
Mga kalaban!
Parating na sila!
Pasensya na po, Mein Führer, kailangan n'yo nang pumunta sa bunkroom.
Sige, sige!
Marami pa ang parating!
Hindi ko sila kayang lahat! Nasaan?
Sa kanan, tanga!
Naku!
Harriet, tara!
Lahat kayo, balik sa compound!
'Di natin alam kung nakuha na nila siya.
Joe!
Hindi ko maasinta.
Atras!
Okey.
Dalhin siya sa bunker!
Pumasok ka roon at pagbayarin siya sa mga utang niya, kuha mo?
'Wag kang lilingon. Akong bahala sa 'yo.
Magkasama nating patutumbahin.
Tama ka, Jonah.
Mahalaga ang pamilya.
'Di kita pabababayaan.
Hindi ko kaya, Chava.
Makinig ka sa akin.
Ilang linggo na lang, naroon tayo sa kasal mo.
- Lasing na lasing. - Hindi, huwag.
Ayos lang.
Adolf!
Kilos na, gunggong.
Takbo!
Hindi!
Wala kang karapatang pumili kung paano 'to magtatapos.
Kailangan mong pagbayaran
ang mga krimeng ginawa mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Creative Supervisor: Maribeth Pierce