- Kruk miał tylko to. - Zabójcy podróżują bez bagażu.
Bilet w jedną stronę do Caieiras. To tam jest Hitler?
Klaus twierdzi, że tylko Kruk go widuje.
- Więc jedziemy tam? - Zrób zwiad.
Weź fałszerkę i aktora.
- Aktor będzie przeszkadzał. - Nadaje się.
A jeśli nie wróci, cóż. Taka cena.
- Taka cena? - Ty zostaniesz ze mną.
- Ima... - Zostaniesz tu.
Bądźcie dyskretni. Mamy Hitlera na jebanym widelcu.
Bądź ostrożny.
Zrobię z nich miazgę.
Nie mówię o Żydach.
Mówię o Joem.
Nie wiesz, jak na nich zareaguje.
Lojalność trudno wykorzenić.
Podobnie miłość.
ŁOWCY
Chciałbym podziękować człowiekowi, którego hojność
umożliwiła stworzenie tego miejsca. Meyer Offerman.
Meyer, proszę, chodź.
- Proszę. - Dziękuję bardzo.
Zawsze wiedziałem, że skończę na scenie. Dziękuję.
Cieszę się, że możemy być tu razem.
Aczkolwiek boję się,
że możemy stracić wielu żydowskich uczonych
na rzecz teatru.
Trochę się martwię. Powinienem się martwić?
W podziękowaniu za twoją hojność
nazwiemy teatr imieniem Meyera Offermana.
Bardzo dziękuję.
Chcą 30 milionów?
Powiedz im, że chętnie zwiększymy produkcję.
Co jest? Oddzwonię.
Co... Edward.
Kurwa, gdzie on jest?
- To... - Ty?
Pozwól mi wyjaśnić.
Kilka dni temu zobaczyłam w notesie imię kobiety
i adres w Los Angeles.
Coś mnie tknęło. Zadzwoniłam do profesora Morela.
Nie było żadnej wyprawy do Izraela.
Zadzwoniłam do American Express. I proszę bardzo.
Dwa tygodnie w Hotelu Palladio w Buenos Aires.
Wypiłam kilka drinków,
a po chwili już byłam w samolocie.
To brzmi jak fabuła kiepskiego filmu.
Jak oceniasz room service?
- Clara... - Kim jest Millie?
Kochasz ją?
- To agentka FBI. - Agentka FBI?
Badała morderstwo mojej babci.
Poleciałem do niej, bo dowiedziałem się czegoś.
O kimś, kogo od dawna szukałem,
a ta osoba jest tu, w Argentynie.
Kto?
Siostra mojej babci, Chawa.
Moja safta myślała, że tylko ona przeżyła wojnę.
W trakcie badań do mojej pracy
natknąłem się na nazwisko ocalałej.
Chawa Apfelbaum.
Zacząłem kopać i dowiedziałem się, że uciekła z obozu.
Poleciałem prosić Millie o pomoc.
Odkryła, że żyje i mieszka tu, więc do niej przyleciałem.
- Czemu mi nie powiedziałeś? - Byłem głupi. Zjebałem.
Przepraszam. Chciałem się upewnić, że to prawda.
Przepraszam. Dałem ciała.
Wiem, że nigdy nie wypełnię pustki, którą zostawiła twoja babcia.
Ale jeśli pozwolisz mi w niej zamieszkać, nie będzie już taka duża.
Kocham cię.
Przepraszam.
Naprawdę.
Chcę ją poznać.
- Poznać? Nie. - Co?
To nie... Ona jest...
- Jaka? - Dziwna.
Ciotki tak już mają.
Lunch, dzisiaj.
- Dziś? To niemożliwe. - Nie pytałam.
Brzmi świetnie.
Myślisz, że nie wiem, jak trudno okłamywać bliskich przez lata?
To ja okłamywałam Ruth.
Wiedziałam, a mimo to kłamałam.
Nie dramatyzuj mi tu, kiedy to ja nosiłam dla ciebie ten ciężar,
Ima.
Wszyscy mamy prawo do własnej przeszłości.
Ja do swojej, ty do swojej.
Znalazłam go. To on.
- Nie. - Tak.
Co ci powiedziałam, kiedy się poznałyśmy?
Obiecałam ci, że go znajdę. Trochę mi to zajęło.
Ale zawsze dotrzymuję obietnic.
Dziękuję, Ima. Dziękuję.
Idź już.
Georgesa i reszty nie będzie przez większość dnia.
To może być twoja jedyna szansa.
Dziękuję.
To nie ja. Nie jesteś chrześcijanką.
Jesteś.
- Nie mogę. - Zrobisz to.
Nie jesteś Bożą kobietą.
Nie jestem tą osobą.
FBI POSZUKUJE ZABÓJCY BISKUPA
Halo?
Danny...
Millie? Gdzieś ty była?
Musiałam wyjechać z LA na parę dni.
Posłuchaj.
Ty posłuchaj.
Napisałeś w swojej książce, że agentka Melanie...
Cokolwiek...
Że nie potrafi czynić zła, a nawet jeśli, to chce dobrze.
Wierzysz w to?
Dzwonili do mnie federalni.
Szukają cię.
Millie, co zrobiłaś?
- Wszystko gra? - Tak.
Dokąd jedziesz?
Po dokumenty inwestycyjne Rhineharta.
- Nic ciekawego. - Jadę z tobą.
Nie mogę tu siedzieć cały dzień. Oszaleję.
No to chodź.
W tym mieście jest dwoje sympatyków nazizmu.
Jeśli Kruk miał spotkać się z Hitlerem, oni muszą być strażnikami.
Mają antykwariat. Będziecie udawać nowożeńców.
- Ja będę waszym dekoratorem wnętrz. - Czemu nie mężem?
Nie uwierzą, że taka piękna kobieta
może być żoną tego cudownego mężczyzny.
Uwielbiam antyki.
Byłaś kiedyś w Berkshires? W Lenox jest taki mały sklepik.
- Mój Boże. Najpiękniejsze lampy. - Wszystko gra?
Jest super. Jestem super. Niczym teflon. Tef-Lonny Flash.
Skarbie, co ty?
Jesteś naćpany.
- To tak na jetlag. - Znowu?
- Wal się. - Znowu?
Mogłeś nas narazić.
Kiedy w ogóle zacząłeś?
Zdajesz sobie sprawę, czym ryzykuję?
Po cholerę przyleciałeś do Argentyny?
Dla ciebie. Bo wiedziałem, że ty lecisz.
Zacząłem ćpać, kiedy odeszłaś.
Lonny.
PROKURATOR GENERALNY
Skąd pani wie, że to on?
-Że to... - Von Staub.
Ponieważ, panie prokuratorze,
moje oczy nigdy nie zapomną twarzy mordercy dzieci.
- Pani Apfelbaum... -„Pani Apfelbaum”, tak.
Bywaliśmy już u tego typu ludzi.
Sami ważni urzędnicy. A wszyscy mówią to samo.
Spławi nas kolejny, patrzący na nas z góry,
człowiek tak zajęty,
że nie ma czasu badać zbrodni przeciwko Żydom.
- Narwana babka. - Zawsze taka była.
Louis, przepraszam. Ale dziękuję za twój czas.
- Przyjrzę się temu. - Co?
- Zbadam tę sprawę. - Nie trzeba.
- Dam to mojej ekipie. - Nie.
To starsza kobieta. Wiele przeszła, miesza jej się.
Raczej nie ma w tym wiele prawdy.
Nie chcę marnować twojego czasu, ale to przyjaciółka, więc...
- Chciałem, by ktoś ją wysłuchał. - Rozumiem.
Dziękuję, Louis.
Byłam pewna, że twoi przyjaciele, znajomi,
senatorowie, kongresmeni, prokurator generalny...
Nie mamy nic. Nikt nam nie wierzy.
Powiedzieliśmy sobie, że już nigdy więcej.
Nie przestanę.
Nie odpuścisz, co?
Nie mogę. A ty?
A jeśli zajmiemy się tym sami?
Zbierzemy ekipę i zajmiemy się tym sami.
Chcesz się z nią pobrać?
Z dziewczyną, która przeleciała pół świata,
bo przeczytała w notesie czyjeś imię.
Jest niezrównoważona.
- Co? - Jest niezwykle mądra.
A jeśli zmienię plany, nabierze podejrzeń.
Dowie się, co planujemy. Lunch, nasza trójka.
Co? Myślisz, że się z tego cieszę?
Poprosiłem Mindy, żeby cię udawała,
ale woli oglądać telenowele.
Lubisz ją?
- Kocham. Będzie moją żoną. - Więc nie połamię się z nią chlebem.
Jeśli ją kochasz, powiesz jej, że ją okłamałeś,
że tak naprawdę romansujesz z inną dziewczyną
i odwołujesz ślub.
Koniec.
Będzie należała do mojej rodziny. Do twojej rodziny.
Przyjdzie na lunch.
I wróci do domu, niczego nie podejrzewając.
A my znajdziemy Hitlera, zabijemy go i koniec z tym.
Wrócę do Paryża, ożenię się z Clarą,
będziemy się razem nudzić i starzeć.
- Takie mam plany. - Nie. To plany Sama.
- Ciebie czeka co innego. - Wiedziałaś o mnie.
Nawet po jej śmierci. Mimo to się nie odezwałaś.
Możesz zrobić choć tyle.
- Zrobię kurczaka. - Zarezerwuję stolik.
Nie tak pozna twoją rodzinę. Zrobię kurczaka.
Zatem kurczak.
- Co teraz, Biz? - Już ci mówię.
Nafaszerujemy ich ołowiem na Marsie.
Cięcie.
Bardzo dobrze. Idziemy dalej.
Świetne ujęcie. Mamy to.
Idę do przyczepy.
Chyba to mamy. Super ujęcie.
Ołów na Marsie.
Spierdalaj.
Nie.
- Co jest, kurwa? - Wynocha.
Precz.
Co, kurwa? Coś ty za jeden?
A ty? Jesteś do niczego.
Jeszcze tu tylko nasrać, łosiu.
- Dzwonię po ochronę. - Zamknij się.
- Co ty odpierdalasz? - Ja jestem ochroną.
W dupie mam, po kogo zadzwonisz.
Chlejesz, by zapomnieć,
a twoje historyjki cofają nas o 100 lat.
Spójrz tylko. Obrażasz nas.
Wiesz, co piszą? „Znowu ten Żyd”.
Dbasz tylko o siebie.
Coś ty za jeden? I skąd się tu wziąłeś?
Twój dziadek był taki jak ty.
- Mój dziadek? - Zasrana diwa.
Chevy Chase żydowskiego teatru.
Mimo to był świetnym aktorem.
Chwila. Znałeś mojego dziadka?
Nie osobiście. Co o nim wiesz?
Ojciec rzadko o nim mówił.
Ale twój dziadek był więziony w obozach.
Co szabas, późno w nocy, dawał występy.
Sami najwięksi. Szolem Alejchem, Brecht, Szekspir.
„Czy Żyd nie ma oczu?
„Czy Żyd nie ma rąk, narządów, ciała, zmysłów?
„Czy ukłuci nie krwawimy?”
Strażnicy się dowiedzieli. Postrzelili go dwukrotnie. Trup.
Ale co szabas
wypuszczał więźniów
i przenosił do odległych światów.
Ołów na Marsie 2.
Co to za gówno?
Kiedyś grałeś w Hamlecie.
Grałeś w Otellu. „Najlepszy aktor młodego pokolenia”.
Co się stało?
Nie wiem.
Nie wiem. Stało się i już.
Jesteś wnukiem Fyvela Flazsensteina.
Jesteś ulepiony z tej samej gliny.
Widzę go w tobie. I widzę ciebie, Leonardzie.
Tak. Widzę cię.
Mam dla ciebie coś lepszego
niż jakakolwiek rola.
Mogę się dosiąść?
Zrobisz ze swoim życiem, co chcesz.
Ale jeśli chcesz to zrobić, musisz być czysty. Chodzi o nasze życie.
I jej.
Przeszedłem piekło.
Nie wierzymy w piekło, i to jest super.
Ale zaliczyłem coś w tym stylu.
Kiedy ćpałem ostatnio, robiłem to cały czas, na pełnej.
Wciągałem, lizałem, posuwałem
i ssałem wszystko i wszystkich, żeby tylko nie widzieć siebie.
Żeby nie pamiętać, jak się nazywam. Nie pamiętać, że jestem sam.
Pewnego dnia przyszedł do mnie starszy facet,
zaczął opowiadać mi o moim dziadku,
jakim to nie był bohaterem, że jestem taki jak on.
Że mogę być taki sam.
Wziąłem sztylet i dołączyłem do rodziny.
Naprawdę czułem, że jestem kimś.
Że istnieję.
Najśmieszniejsze,
że to było kłamstwo.
Nie znał mojego dziadka.
A teraz wiem, że nie znał też mnie.
Obejrzałem wszystkie
twoje filmy.
Jesteś kiepskim aktorem. Nie w tych filmach.
Chodzi o rolę Lonny'ego Flasha,
bo twoja najlepsza rola to ta, do której się urodziłeś.
Leonarda Flazsensteina.
To ty.
Zgodziłaby się ze mną. Pokochałaby tę rolę.
Roxy pokochałaby ciebie w tej roli.
Prawdziwego ciebie.
Boże, jakiś ty przystojny.
Wkurza mnie to.
- Poszukajmy reszty. - Lonny.
Chawa wybrała naszą trójkę. Potrzebujesz mnie.
Na miejscu poczekasz w samochodzie.
Dokąd jedziemy?
Wiem, że nie chodzi tylko o dokumenty.
Szukam pewnej osoby
już od dłuższego czasu.
ANGLIA
Przybądźcie dziś wierni Radośnie triumfując
Przybądźcie do Betlejem
Zobaczcie go
Króla aniołów
Znają może coś Kool the Gang?
Meyer Offerman.
Matka przełożona wskazała mi panią.
Powiedziała, że sierociniec potrzebuje nowego dachu,
nowego kotła i 20 łóżek.
Tak się złożyło, że chciałbym przekazać darowiznę.
To bardzo hojnie z pana strony, panie Offerman.
Offerman. Dziękuję.
Ale jeśli mogę spytać,
dlaczego facet taki jak pan miałby wspomagać kościół?
Facet taki jak ja?
Co? W sensie Żyd?
A dlaczego kobieta taka jak ty pomaga kościołowi?
- Słucham? - Twój ojciec był Żydem.
Jezus był Żydem.
Nie Jezus.
Twój ojciec.
Hiram Kreutzer.
Wciąż to słyszysz, prawda?
Dźwięk lokomotywy, kiedy ojciec oddał cię tej kobiecie
przez okno pociągu.
Może powiedział ci, że jedziecie na wakacje.
Kiedy zrozumiałaś, dlaczego to zrobił?
Posłuchaj uważnie, staruchu.
Jeśli myślisz, że nie odetnę ci łba
w obecności tych kochanych aniołeczków,
to srogo się mylisz.
Dziękuję. Właśnie po to przyszedłem.
Czytałem twoje akta. Oxford. MI6.
Moi znajomi i ja montujemy zespół
w celu pozbycia się nazistowskiej hołoty raz na zawsze.
- Nigdy. - Słucham?
Pytał pan, kiedy dowiedziałam się, co ojciec dla mnie zrobił.
Nigdy, bo powinnam była umrzeć wraz z nim.
Wolałabym umrzeć, gdyby dało mi to kolejny dzień w jego ramionach.
Dziękuję, panie Offerman. Przykro mi, że zmarnował pan czas.
Jeśli chcesz pomścić śmierć ojca,
szopki i miłosierdzie ci tego nie załatwią.
Musisz dołączyć. Nie ma innej drogi.
Twój ojciec umieścił cię w tym pociągu,
byś kiedyś z niego wysiadła.
Nie denerwuj się.
Nie denerwuję się. Jestem Żydem. To u nas normalne.
Czołem.
- Halo? - Szalom.
Szalom, kochany siostrzeńcze.
Mój Boże. Ty to...
Clara. Miło poznać.
No proszę.
Ledwo widzę twoją shyna punim za tymi kwiatami.
Jak miło!
Zapraszam.
To ich hotel.
Pyszne. Dziękuję.
To stary przepis.
Na pewno nigdy tego nie jadłaś. Żydowskie danie.
Przepis prababci Sama. Trzeba znać własną historię.
Dlaczego Ameryka Południowa?
Przez jakiś czas mieszkałam w Londynie,
a dziesięć lat temu zaczęłam tu pracę.
Lata temu szukałam tu pewnego klienta.
Wspaniale. Złowiłaś go?
Jeszcze nie. Ale polowanie trwa.
Clara studiuje neuropsychiatrię na Sorbonie.
Czeka ją ważna posada w jednej z najlepszych klinik.
Neuropsychiatria.
Czym zajmują się twoi rodzice?
Są kolekcjonerami sztuki w Londynie. Mają galerię przy Savile Row.
Kolekcjonerzy sztuki.
Miła rozrywka dla bogatych ludzi.
Zabieranie czegoś, co nie należy do ciebie,
i przedstawianie tego jako własne.
Kiedy wasz wielki dzień?
10 października w Paryżu.
Październik? Stracę cię tak niedługo, Sam.
Ale zyskasz mnie.
Czy to będzie żydowski ślub?
Wciąż mam talit twojego pradziadka.
- Nie włożę talitu. - Dlaczego?
Żenisz się z sziksą, więc chcesz wymazać to, kim jesteś?
To, za co walczyli i ginęli twoi przodkowie?
Twoja safta przewraca się w grobie.
Jeśli Sam zechce ślubu żydowskiego, chętnie to uszanuję.
Przez ostatnie półtora roku nauczyłam się piec chałkę.
Śpiewałam Dayenu. Mam za sobą dwa sedery. Kręciłam drejdlami.
Słuchałam szofarów i minjanów.
I Lenny'ego Bruce'a.
Nie chcę, by Sam wymazywał to, kim jest.
Zakochałam się w tym, kim jest, a w tym jest też jego dziedzictwo.
Nie wiem, czego się spodziewałaś, ale kocham go
całym sercem.
A on kocha mnie całym swoim.
Jest najmilszym, najdelikatniejszym
i najbardziej lojalnym mężczyzną.
Byłam kiedyś zakochana.
W kimś, dla kogo też wygłosiłabym taką przemowę.
Miał na imię Zev. Poznaliśmy się po wojnie.
Pracowaliśmy w tym samym zawodzie.
Zakochaliśmy się.
Byliśmy razem przez 20 lat.
A potem jedno z nas poświęciło pracę dla związku,
a drugie wierzyło,
że praca jest najważniejsza.
Zev musiał być szczęściarzem,
mogąc kochać cię przez tyle lat.
Może napijemy się więcej wina.
- Wypiliśmy wystarczająco. - Nie. Napijmy się.
Ale czy sziksa może pójść do łazienki?
Oczywiście, skarbie. Na końcu korytarza.
Jest dla ciebie za dobra.
Dzień dobry. Przyszłam zobaczyć ojca.
Minęło dużo czasu.
Przyszła mnie siostra wyspowiadać?
Nie.
To ja się wyspowiadam. Mogę?
Kiedy byłam mała,
mój ojciec
umieścił mnie w pociągu.
W pociągu, który miał zabrać mnie w bezpieczne miejsce,
ojciec obiecał mi,
że pewnego dnia wróci po mnie i znów będę w jego ramionach.
A jestem tutaj.
Cała ta droga z powodu tego,
że mój ojciec mnie okłamał.
Obiecał mi, że znowu się zobaczymy,
a ja chcę spytać dlaczego.
Tylko ty wiesz, dlaczego mnie okłamał.
Tylko ty wiesz.
Tylko ty wiesz, bo jesteś odpowiedzią.
To ty zmieniłeś tę obietnicę w kłamstwo,
strzelając do mojego ojca w Bergen-Belsen drugiego lutego 1943 roku.
Zgadza się, herr Muntz?
Przepraszam.
Witam.
W czym mogę pomóc?
Nazywam się Antonio Costa.
To moi klienci, Kate i Hamish Hughes.
Kupili dom letniskowy w pobliżu,
chcą go umeblować.
Obawiam się, że dziś zamykamy wcześniej.
Rozejrzymy się raz dwa.
Mogę skorzystać z toalety? To była długa podróż.
Jest na zapleczu.
- Ostrożnie! - Spokojnie.
Nie!
Co to jest?
Nie wiemy.
To nie Hitlera ukrywają. To pieprzony Josef Mengele.
Anioł Śmierci, gdzie on jest?
Gdzie jest Mengele?
- Nie ma go tu. - Gitta.
Mówcie. Gdzie teraz jest?
- Nie żyje. - Nie kłam.
Trzy miesiące temu pojechał na wakacje,
miał udar podczas pływania i utonął.
Przez długi czas nie wiedzieliśmy, kim on jest.
Dopiero kilka lat temu dowiedzieliśmy się, kto to.
Kiedy umarł, poszliśmy do prasy. Chcieliśmy im to sprzedać.
Ale zadzwoniła do nas pewna starsza kobieta.
Obiecała dać nam dwa miliony dolarów za milczenie.
Kruk.
A mając tyle pieniędzy,
nie musielibyśmy już pracować.
Chrzan jest tu najważniejszy.
Jeśli ktoś powie ci, że nie lubi chrzanu,
uciekaj jak najdalej.
Po co są te klatki?
Jestem iluzjonistką. Sam ci nie mówił?
Ciocia Chawa jest artystką.
Zdjęcia z obserwacji,
mapy, nazwiska oficerów SS, noże i pistolety.
Tak.
Polujemy na nazistów.
Ona tylko żartuje.
Nie żartuję. Dokładnie tym się zajmujemy.
Polujemy na nazistów, by w końcu się ich pozbyć.
Jeśli Clara ma być częścią rodziny,
ma prawo wiedzieć, czym się zajmujemy, Jonah.
Ma na imię Jonah, jak ten od wieloryba. Jonah Heidelbaum.
Nie wiem, skąd wziął Sama Rabinowa, ale brzmi ładnie.
Clara.
Nie...
- Clara. - Tak będzie lepiej.
Mam coś.
Sam szajs.
Ja nigdy...
Myślą, że się nie nadaję, że jestem stara.
Wiecie, skąd wiem, że to bzdura?
Bo miałam zestarzeć się z tobą.
Halo?
Gracias. Wejdź.
Jasna cholera.
Spierdalaj.
- Chryste. - Daj mi chwilę.
- Wszystko ci wyjaśnię. - Nie. Dlaczego?
Czemu mam cię słuchać, Jonah? Wszystko było kłamstwem.
- Chcesz znać prawdę? - Tak.
Trzy lata temu obudziłem się w środku nocy
i zobaczyłem, jak ginie moja babcia.
Dowiedziałem się, że zginęła, bo przez ostatni rok polowała na nazistów.
Ta drobna babunia została zamordowana przez tych, na których polowała,
a ja zająłem jej miejsce.
Znalazłem jej zabójcę. A potem wielu innych.
Praca do późna?
Krzyki przez sen? Zmiana nazwiska? To właśnie dlatego.
To walka bez końca.
Jestem tu, by wreszcie położyć jej kres
i żyć z tobą, z kobietą, którą kocham.
Nie.
- Padnij. Rób, co mówię. - Jonah?
Idź do łazienki. Schowaj się i nie wychodź.
Jonah.
Otwórz, Jonah.
Jonah.
Hej, Jonah.
Jonah.
Spróbuj mnie złapać!
Z drogi!
Przepraszam za tamto.
Problem w tym, że...
Że wciąż cię kocham.
Poczekaj, aż będziesz czysty.
Mogę być czysty.
- Ogarnę się. - Nie pasujemy do siebie.
- Jak możesz? - Nie będę się tobą opiekować.
To praca na pełen etat, a ja mam dziecko.
Nie mogę dać z siebie więcej.
Joe.
Nie! Puść!
Clara!
Nie!
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska