- Ito lang ang dala ng Crow. - Magaan lang ang dala ng mga asasin.
Isang biyahe patungong Caieiras. Tingin mo ba, nandoon si Hitler?
Sabi ni Klaus, ang Crow lang ang nakakakita sa kanya.
- Aalis na tayo? - Magmanman ka, tingnan mo ang mahahanap.
Dalhin mo ang tagapeke at ang artista.
- Ima, pabigat lang ang artista. - Sakto siya para rito.
Kung hindi siya bumalik, iyon ang kapalit ng ginagawa natin.
- Kapalit ng ginagawa natin? - Mananatili ka rito kasama ko.
- Ima... - Mananatili ka rito.
Mag-ingat ka. Malapit lang sa atin si Hitler.
Mag-ingat ka roon.
Lagot sila sa akin.
Pero huwag ang mga Hudyo.
Ni Joe.
Kapag nakita niya sila, hindi ka sigurado kung paano siya tutugon.
Puwedeng nakatago ang katapatan.
Ganoon din ang pagmamahal.
MANUNUGIS
Nais kong pasalamatan ang isang taong kung wala ang kabutihan
niya ay hindi ito magiging posible. Si Meyer Offerman.
Meyer, umakyat ka rito, pakiusap.
- Sige na. - Salamat. Maraming salamat.
Alam kong makatutungtong ako sa entablado. Maraming salamat.
Ikinatutuwa kong narito tayong lahat.
Bagaman ako'y takot
na baka makuha sa atin itong mga magagaling na Hudyong iskolar
sa Great White Way ngayon, ewan ko lang.
Medyo nababahala ako. Kailangan ba akong mabahala?
Para sa iyong kabutihan, naisip naming saktong ialay sa'yo ito
bilang Meyer Offerman Theater ng Temple Israel.
Maraming salamat.
Gusto nila ng 30 milyon?
Sabihin mo sa kanila, padadamihin natin ang produksiyon...
Ano iyon? Tatawagan ulit kita.
Ano'ng... Edward.
Ano'ng... Sino ba siya?
- Ito'y... - Ikaw?
Pakiusap, magpapaliwanag ako.
Ilang araw ang nakaraan, nakita ko ang pangalan ng babae sa papel
at address sa LA.
Kaya, siyempre, kinutuban ako't tinawagan ko ang opisina ni Professional Morel.
Sabi niya, walang papunta sa Israel.
Tapos, tinawagan ko ang American Express. At iyon nga.
Mananatili ng dalawang linggo sa Palladio Hotel sa Buenos Aires.
Kaya uminom ako ng kaunti,
at ang kasunod, nasa eroplano na ako, rito.
Tunay na parang nasa pangit na pelikula.
Bale, kumusta ang room service?
- Clara... - Sino si Millie, Sam?
Mahal mo ba siya?
- Isa siyang ahente ng FBI. - Ahente ng FBI?
Inimbestigahan niya ang pagpatay sa lola ko.
Pumunta ako sa Los Angeles para makita siya dahil may nalaman ako.
Tungkol sa isang taong matagal ko nang hinahanap,
at ang taong iyon ay nandito sa Argentina.
Sino?
Ang kapatid ng lola ko, si Chava.
Akala ng safta ko ay siya lang ang nakaligtas sa giyera.
Iyon pala, nananaliksik ako para sa thesis ko
at nakita ko ang pangalan ng nakaligtas.
Chava Apfelbaum.
Naghanap pa ako lalo at nalaman kong nakatakas siya sa mga kampo.
Pumunta ako ng Los Angeles para magpatulong kay Millie.
Nadiskubre niyang buhay pa siya, nakatira rito, kaya nandito ako para hanapin siya.
- Bakit hindi mo sinabi sa 'kin? - Kalokohan ito. Nagkamali ako.
Patawad. Gusto kong makasiguradong tunay ito.
Patawad. Nagkamali ako.
Alam kong hindi ko mapupunan ang pagkawala ng lola mo.
Ngunit kung hahayaan mo akong maging parte ng buhay mo, hindi ka mahihirapan.
Mahal kita.
Patawad.
Patawad talaga, ha?
Gusto ko siyang makita.
- Gusto mo siyang makita? Hindi. - Ha?
Hindi, tingin ko, hindi... Siya...
- Ano? - Kakaiba.
Ang pagiging kakaiba ay kabilang sa pagiging tita-sa-tuhod.
Tanghalian, ngayon.
- Ngayon? Tingin ko, hindi posible... - Posible iyan.
Ngayong tanghalian.
Tingin mo, hindi ko alam ang kapalit ng pagsisinungaling sa mga mahal mo?
Ako ang nagsinungaling kay Ruth.
Ang mga alam ko, sinikreto ko sa kanya.
Kaya wag kang maging matulain dahil ako ang nagdala sa problema mo,
Ima.
May karapatan tayong lahat sa mga nakaraan natin, Rebecca.
Ganoon sa akin, katulad din sa 'yo.
Nahanap ko na siya. Siya iyon.
- Hindi. - Oo.
Ano'ng sinabi ko noong nagkakilala tayo?
Pinangako kong mahahanap ko siya. Matagal lang.
Pero lagi kong tinutupad ang pangako ko.
Salamat, Ima. Salamat. Salamat.
Salamat. Salamat. Salamat.
Umalis ka na.
Si Georges at ang iba ay wala buong araw.
Baka ito lang ang tsansa mo.
Salamat.
Hindi ako ang taong iyon. Hindi ka Kristiyano.
Ikaw.
- Hindi puwede. - Puwede.
Hindi ka isang babae ng Diyos.
Hindi ako ang taong iyon.
PINAIGTING PA NG FBI ANG PAGHAHANAP SA PUMATAY SA KATOLIKONG OBISPO
Hello?
Danny...
Millie? Millie, nasaan ka ba?
Kinailangan kong umalis ng LA saglit.
Millie, makinig ka.
Makinig ka.
Isulat mo sa libro mo na si Agent Melanie...
Kung anuman...
Wala siyang gagawing mali at kung gawin man niya, hindi ito mali.
Naniniwala ka ba roon?
Tinawagan ako ng Feds, Millie.
Hinahanap ka nila.
Ano'ng ginawa mo?
- Ayos ka lang? - Oo.
Saan ka pupunta?
Aalis ako sa siyudad saglit para kunin ang mga papeles ni Rhinehart.
- Hindi nakasasabik. - Sasamahan kita.
Di puwedeng nandito lang ako. Mababaliw ako.
Sige na.
May dalawang maka-Nazi na nakatira rito.
Kung pupuntahan ng Crow si Hitler, siguradong sila ang nagbabantay sa pinto.
May tindahan ng antigo sila. Kayong dalawa ay kunwaring bagong kasal.
- Ako ang interior designer niyo. - Bakit hindi ikaw ang asawa ko?
Walang maniniwala na ang magandang babae
ay nagpakasal dito sa napakaguwapong lalaki.
Mahilig ako sa mga antigo.
Pumunta ka na ba sa Berkshires? May maliit na lugar sa Lenox.
- Diyos ko. May mga cute na lampara. - Ayos ka lang ba?
Oo. Ayos lang ako. Sobra. Teflon, Teflon, Tef-Lonny Flash.
Baby, tara na.
Lutang ka.
- Pampasaya lang. - Ano ulit, Lonny?
- Sige. Lintik. - Ano ulit?
Puwede kang magkamali rito, mapapahamak tayong lahat.
Kailan mo ba ito sinimulan?
Alam mo ba kung ano ang itinataya ko rito,
ano ang ilalagay ko sa panganib? Bakit ka pumunta sa Argentina?
Dahil sa 'yo. Dahil pupunta ka.
Sinimulan ko ito noong nawala ka. Okey?
Okey?
Lonny.
Paano ka nakasiguradong siya iyon?
- Na siya itong si Ginoong... - Von Staub.
Dahil, Ginoong Attorney General,
hindi ko malilimutan ang mukha ng taong pumatay ng mga bata.
- Si B. Apfelbaum... -"Bb. Apfelbaum," alam ko.
Pumunta na kami sa ibang mga opisina tulad nito.
Lahat ng matataas na opisyales. At pareho lang ang sinabi nilang lahat.
HIndi ko kailangang pakinggan ang isa pang pagtanggi
mula sa taong abala masyado
at walang oras para mag-imbestiga ng krimen laban sa mga Hudyo.
- Matapang siya. - Oo, ganoon talaga siya.
Louis, patawad tungkol doon. Pero salamat sa oras mo.
- Titingnan ko ito. - Ha?
- Iimbestigahan ko ito. - Hindi, ayos lang, talaga.
- Ibibigay ko ito sa grupo ko. - Huwag na.
Matandang babae na siya. Marami nang masakit sa kanya at nalilito na. At...
Hindi ako naniniwalang may katotohanan sa sinasabi niya.
Ayaw kong sayangin ang oras mo, pero kaibigan siya, kaya...
- Gusto ko lang na mabigyan siya ng halaga. - Naiintindihan ko.
Salamat, Louis.
Sigurado talaga akong mga kaibigan mo, na mga koneksiyon mo,
mga senador, mga kongresista, mga attorney general...
Wala. Wala tayo. Walang naniniwala sa atin.
Hindi na mauulit, sabi natin. Hindi na mauulit.
Hindi ako titigil.
Hindi mo ito kalilimutan, ano?
Hindi ko kaya. Ikaw ba?
Paano kung tayo mismo ang gumawa?
Kumuha tayo ng grupo at gawin natin mismo.
Siya ang babaeng pakakasalan mo?
Iyong naglakbay sa kalahati ng mundo
dahil nabasa niya ang pangalan sa papel.
Malinaw na baliw siya.
- Ano? - Sa totoo, napakatalino niya.
At kung hindi ko itutuloy ang plano natin, maghihinala siya.
Malalaman niya ang pinaplano natin. Kaya tanghalian, tayong tatlo.
Ano? Tingin mo, gusto ko ito?
Tinanong ko si Mindy kung puwedeng magpanggap na ikaw,
pero nanonood siya ng soap opera.
Gusto mo siya?
- Mahal ko siya. Mapapangasawa ko siya. - Hindi ako kakain kasama siya.
Kung mahal mo siya, sasabihin mo sa kanyang nagsinungaling ka ukol sa tita mo
at nandito ka talaga kasama ang ibang babae
at kakanselahin mo na ang kasal.
Boom, tapos na.
Magiging pamilya ko na siya, Chava. Magiging pamilya mo na siya.
Pupunta siya ng tanghali.
Tapos, uuwi siya at di siya maghihinala.
Tapos, mahahanap natin si Hitler, papatayin natin siya, at bibitayin.
Uuwi ako ng Paris, pakakasalan si Clara, tatanda,
maiinip at masayang magkakasama, at iyon ang mangyayari.
- Iyon ang mangyayari sa akin. - Hindi. Iyon ang mangyayari kay Sam.
- Hindi iyon ang mangyayari sa 'yo. - Kilala mo ako.
Kahit pa noong namatay siya. At hindi ka man lang nagpakita.
Ito man lang ang magagawa mo.
- Magluluto ako ng manok. - Magpapareserba ako.
Hindi niya ganoon makikilala ang pamilya. Magluluto ako ng manok.
Manok na lang.
- Ano'ng gagawin natin, Biz? - Sasabihin ko sa 'yo ang gagawin natin.
Pagbabarilin natin sila sa Mars.
At cut.
Magaling. Sige, susunod na.
Magaling na take. Sige, tingin ko, nakuha na natin.
Sa trailer ko muna ako.
Tingin ko, nakuha na natin. Magaling na take iyon.
Pagbabarilin sa Mars.
Umalis ka.
Hindi. Hindi.
- Ano iyon? - Lumabas ka. Sige na.
Labas.
Ano iyon? Sino ka?
Sino ka? Ang dumi mo.
Nabibilang ka sa labas ng bahay.
- Magpapatawag ako ng seguridad. - Lumabas ka.
- Ano ba? - Seguridad ako.
Wala akong pakialam sa tatawagin mo.
Nagpapakalasing ka sa kawalan,
nahuhuli kami ng 100 na taon dahil sa mga istorya mo.
Tingnan mo. Pangit sa amin ito.
Alam mo'ng sabi nila? Sabi nila, "Ayan na naman ang Hudyo."
Wala kang pakialam sa lahat bukod sa sarili mo.
Sino ka ba? At paano ka nakapasok dito?
Katulad mo ang lolo mo.
- Ang lolo ko. - Sobrang pa-diva.
Chevy Chase ng Yiddish na teatro.
Pero sa lahat ng kalokohan niya, magaling siyang artista.
Teka. Teka. Kilala mo ang lolo ko?
Hindi sa personal. Ano ang alam mo sa kanya?
Minsan lang siya makausap ng tatay ko.
Pero ang lolo mo ay nakulong sa mga kampo.
At sa bawat Shabbos, gabing-gabi, magtatanghal ang lolo mo.
Lahat ng mga sikat. Sholem Aleichem, Brecht, Shakespeare.
"Wala bang mata ang Hudyo?
"Wala bang kamay, laman-loob, laki, pandama ang Hudyo?
"Kung saktan mo kami, hindi ba kami magdurugo?"
Nakita siya ng mga bantay, siyempre. Dalawang beses siyang binaril. Patay.
Pero sa bawat Shabbos,
pinapakawalan niya ang mga tao sa kulungan,
dinadala sa napakalayo.
Bullets on Mars 2.
Ano'ng... Ano ito?
Ginawa mo minsan ang Hamlet.
Gumanap ka sa Othello. "Pinakamahusay na batang artista ngayon."
Ano'ng nangyari?
Hindi ko alam.
Hindi ko alam. Nangyari na lang.
Ikaw ang apo ni Fyvel Flazsenstein.
Galing ka sa kanya.
Maniwala ka, nakikita ko siya sa 'yo. At nakikita kita, Leonard.
Oo. Nakikita kita.
Nandito ako para sa isang oportunidad para sa 'yo,
higit pa sa kahit anong papel na gagampanan mo.
Puwede akong umupo?
Gawin mo ang gusto mo sa buhay mo, Lonny.
Pero kung gusto mo itong gawin, kailangan mong magtino. Para sa buhay natin.
At para sa kanya.
Nasa impiyerno ako.
Hindi kami naniniwala sa impiyerno, ayos nga.
Nasa bersiyon ako ng impiyerno namin.
Huling gamit ko, bawat minuto ng bawat araw, lutang ako.
Sumisinghal, sumisinghot, nilalasahan, kinakain
at sinisipsip ang kahit ano at kahit sino para hindi ko makita ang mukha ko.
Para hindi ko maalala ang pangalan ko. Para hindi ko maalalang mag-isa ako.
Kaya isang araw, dumating itong matanda sa trailer ko
at kinuwento niya sa akin ang tungkol sa lolo ko,
tungkol sa pagiging bayani niya at kung paano ako galing sa kanya.
At kung paano ako magiging tulad niya.
Kaya nangahas ako at sumali sa pamilya...
At naramdaman ko talagang iba ako.
Alam mo iyon? Na nabubuhay ako.
At ang nakakatawa,
lahat ay kasinungalingan.
Hindi niya kilala ang lolo ko.
At napagtanto ko ngayon, hindi niya ako kilala.
Pinanood ko silang lahat,
lahat ng pelikula mo.
At hindi ka magaling na artista. Hindi ang mga papel mo sa pelikula mo.
Pero itong papel mo, na Lonny Flash,
dahil ang pinakamahalagang papel mo ay iyong dahilan kaya ipinanganak ka.
Leonard Flazsenstein.
Ikaw.
At tingin ko, sasang-ayon siya. Ito ang pagganap na magugustuhan niya.
Itong pagganap na magugustuhan ni Roxy tulad mo.
Ang tunay na ikaw.
Diyos ko, ang guwapo mo talaga.
Nakakainis.
- Hanapin natin ang mga Nauutal. - Lonny.
Pinadala kaming tatlo ni Chava para sa isang rason. Kailangan mo ako.
Pagdating natin doon, manatili ka sa sasakyan.
Saan tayo pupunta?
Alam kong hindi lang simpleng kukuha ng mga file.
Hahanapin ko ang tao,
ang taong matagal ko nang hinahanap.
INGLATERA 1976
Halina mga sumasamba Magsaya at magdiwang
Halina Halina sa Bethlehem
Halina at pagmasdan siya
Pinanganak na hari ng mga anghel
May alam ba silang Kool the Gang?
Meyer Offerman.
Pinapunta ako rito ni Mother Superior.
Sabi niya, kailangan daw ng bagong matutuluyan ng bahay-ampunan,
bagong pakuluan, 20 na bagong mga kama.
At nagkataong handa akong magbigay ng malaking donasyon.
Magandang kawanggawa iyan, Ginoong Offerman.
Offerman. Salamat.
Kung maitatanong ko lang,
ano ang interes ng lalaking katulad mo sa pagbibigay ng donasyon sa simbahan?
Ang lalaking katulad ko?
Ano? Ang ibig mo ba'y Hudyo?
Ano'ng pakialam ng babaeng tulad mo para magbigay ng donasyon sa simbahan?
- Paumanhin? - Tatay mo ay Hudyo.
Hudyo si Hesus, tama?
Hindi si Hesus.
Ang tatay mo, Rebecca. Ang tatay mo.
Si Hiram Kreutzer.
Naririnig mo pa rin iyon, tama?
Ang tunog ng makina habang pinapasa ka ng tatay mo sa isang babae
sa bintana.
Baka sinabi niya sa 'yong magbabakasyon ka.
Gaano katagal bago mo maintindihan kung bakit ito ginawa ng tatay mo?
Ngayon, makinig ka, matandang kulubot.
Kung tingin mo, mag-aalinlangan akong pugutan ka
sa harapan ng mabubuting mga anghel,
nagkakamali ka.
Salamat. Iyan talaga ang ipinunta ko rito.
Nabasa ko ang file mo. Oxford. MI6.
Kami ng mga kasama ko ay gumagawa ng isang grupo
para huliin sa wakas ang mga Nazi.
- Hindi kailanman. - Ano iyon?
Tinanong mo ako kung kailan ko nalaman ang ginawa ng tatay ko sa akin.
Ang sagot ay hindi pa dahil dapat namatay ako kasama niya.
Mas maaga siguro ako namatay kasama niya kung ibig sabihin ay mayayakap ko pa siya.
Kaya, salamat, Ginoong Offerman. Patawad, pumunta ka pa rito.
Kung nais mong maghiganti sa pagkamatay ng tatay mo,
hindi mo iyon mahahanap sa mga palabas at kawanggawa.
Dapat kang sumali sa layuning ito. Ito lang ang paraan.
Nilagay ka lang ng tatay mo sa treng iyon para balang-araw,
makabababa ka.
Huwag kang kabahan.
Hindi ako kinakabahan. Hudyo ako. Ganito talaga kami palagi.
Hello.
- Hello? - Shalom.
Shalom, pamangkin ko.
Diyos ko. Ikaw siguro si...
Clara. Ikinagagalak kong makilala ka.
Tingnan mo ikaw.
Hindi ko na makita ang iyong magandang mukha dahil sa mga bulaklak.
Ang bait mo!
Pasok, pasok.
Iyan ang hotel nila.
Ang sarap nito. Salamat.
Lumang recipe na ito.
Siguradong hindi mo pa ito natitikman. Sikat sa Hudyo ito.
Recipe ng lola-sa-tuhod ni Sam. Maganda ang kasaysayan.
Bale, Chava, bakit South America?
Tumira ako sa London dati,
at lumipat ako rito 10 taon na ang nakalipas para sa trabaho.
May partikular na account akong pinagsisikapan, maraming taon na.
Ang galing. Nakuha mo ba ang account?
Hindi pa. Pero gusto ko ang pagsisikap.
Nag-aaral si Clara ng neuropsychiatry sa Sorbonne.
Bibigyan ng mataas na posisyon sa kilalang research clinic.
Neuropsychiatry.
Ano'ng trabaho ng magulang mo?
Nangongolekta sila ng obra sa London. May gallery sila sa Svite Row.
Nangongolekta ng obra.
Magandang libangan iyan para sa mga mayayaman, ano?
Nangongolekta, pagkuha ng bagay na hindi sa 'yo
pero aangkining sa 'yo.
Kailan ang kasalan?
Ika-10 Oktubre sa Paris.
Oktubre? Malapit ka nang mawala sa akin, Sam.
Pero magiging kasama niyo na ako.
Kasalan na pang-Hudyo ito?
Nasa akin pa ang tallit ng lolo-sa-tuhod mo.
- Hindi ako magsusuot ng tallit. - Bakit hindi?
Dahil mag-aasawa ka ng shiksa, kalilimutan mo na kung sino ka?
Kung ano ang pinaglaban ng mga ninuno mo, namatay para rito.
Siguro, gumugulong na sa libingan niya ang safta mo.
Kung gusto ni Sam ng Hudyong kasalan, igagalang ko iyon.
Sa nakaraang taon at kalahati, natuto akong mag-bake ng challah.
Kinanta ko ang Dayenu. Nagkaroon ako ng dalawang seder. Nagpaikot ako ng dreidel.
Nakinig ako ng pag-ihip ng shofar at mga awit ng minyan.
I'm Not a Nut, Elect Me, Lenny Bruce.
Ayaw kong kalimutan ni Sam kung sino siya.
Minahal ko kung sino siya, at kasama ang pagiging Hudyo niya.
Hindi ko alam kung ano ang tingin mo sa akin, pero mahal ko siya, Chava,
nang buong puso ko.
At ganoon din siya.
Siya ang pinakamabuti, pinakamalambing,
pinakatapat na taong kilala ko.
May minahal ako dati.
Iyong sasabihan ko rin ng ganyang talumpati.
Ang pangalan niya ay Zev. Nagkakilala kami pagkatapos ng giyera.
Pareho ang trabaho namin.
Nagmahalan kami.
Magkasama kami ng 20 na taon.
Tapos, ang isa sa 'min ay mas pinahalagahan ang pag-ibig kaysa trabaho,
at naniniwala siya
na ang trabaho ang pinakamahalagang bagay sa lahat.
Masuwerte si Zev,
para mahalin ka nang ganoon katagal.
Puwedeng kumuha pa tayo ng wine.
- Tingin ko, nakarami na tayo ng wine. - Hindi. Sasaluhan kita.
Pero puwede bang magbanyo muna ang shiksa na ito?
Oo naman, dear. Nandiyan lang sa may pasilyo.
Hindi kayo bagay.
Magandang umaga. Nandito ako para bisitahin ang tatay ko.
Ang tagal na.
Nandito ka ba para sa kumpisal ko?
Hindi.
Hindi, nandito ako para sa 'kin. Ayos lang ba iyon?
Noong maliit pa ako,
ang tatay ko,
nilagay niya ako sa isang tren.
Isang treng dapat magdadala sa akin sa kaligtasan,
at pinangako niya sa akin, ng tatay ko,
na balang-araw, babalikan niya ako at mayayakap ko muli siya.
At nandito ako ngayon.
Naglakbay ako papunta rito, matagal naglakbay,
dahil nagsinungaling ang tatay ko.
Pinangako niyang makikita niya muli ako balang-araw
at nandito ako para tanungin kung bakit.
Nandito ako para tanungin kung bakit siya nagsinungaling, dahil ikaw ang may alam.
Ikaw lang ang puwedeng makaalam.
Ikaw lang ang makasasagot dahil ikaw ang sagot.
Dahil ginawa mong kasinungalingan ang pangakong iyon
noong binaril mo at pinatay ang tatay ko sa Bergen-Belsen, ika-2 ng Hulyo, 1943.
Tama ba iyon, Herr Muntz?
Patawad.
Hi.
May maitutulong ako?
Ako si Antonio Costa.
Ito ang mga kliyente ko, sina Kate at Hamish Hughes.
Kabibili lang nila ng bahay bakasyunan malapit dito
at nais nilang lagyan ng muwebles.
Paumanhin, magsasara kami nang maaga ngayon.
Mabilis lang kami mamimili.
Maaari akong makibanyo sa inyo? Matagal ang biyahe namin.
Nasa likod.
- Ingat ka riyan. - Huminahon.
Huwag!
Ano ito?
Di namin alam.
Hindi si Hitler ang tinatago nila. Si Josef Mengele.
Ang Anghel ng Kamatayan, nasaan siya?
Nasaan si Mengele?
- Wala siya rito. - Gitta.
Magsalita ka. Nasaan na siya ngayon?
- Patay na. - Kalokohan.
Tatlong buwan na ang nakalipas, nagbakasyon siya
at na-stroke siya habang lumalangoy at nalunod siya.
Hindi pa namin siya kilala noon, sa totoo lang.
Nito lang namin nadiskubre ang kanyang pagkatao.
Noong namatay siya, pumunta kami sa publikasyon. Ibebenta namin ang istorya.
Oo. Tapos, may tumawag sa aming matandang babae.
Pinangako niyang pupunta siya at bibigyan kami ng $2 milyon para tumahimik kami.
Ang Crow.
At sa perang iyon,
di na namin kailangang magtrabaho.
Iyong malunggay talaga iyon.
Kung may magsabing di siya mahilig sa malunggay,
tumakbo ka pakabila.
Para saan ang mga kulungan?
Ilusyonista rin ako, dear. Hindi ba sinabi sa 'yo ni Sam?
Artista si Tita Chava, gumaganap na artista.
May litrato ng pagmamatyag,
mga mapa at pangalan ng mga opisyal sa SS at mga patalim at baril.
Oo.
Nanghuhuli ng Nazi.
Nagbibiro siya. Nagbibiro siya.
Hindi ako nagbibiro. Ito mismo ang ginagawa namin.
Hinuhuli namin ang mga Nazi at inaalis sila sa mundo.
Kung magiging pamilya si Clara,
may karapatan siyang malaman ang ginagawa ng pamilya, Jonah.
Ang pangalan niya ay Jonah, tulad sa "at ang balyena." Jonah Heidelbaum.
Hindi ko alam kung saan galing ang Sam Rabinow, pero bagay naman.
Clara. Clara.
Huwag...
- Clara. - Mas mabuti nang ganito.
Uy, may nalaman ako.
Puro basura lang.
Hindi ko...
Tingin nila, wala akong silbi, matanda.
Alam mo kung paano ko nalamang hindi ako matanda?
Dahil dapat tatanda ako kasama mo.
Hello?
Gracias. Pasok, pasok.
Diyos ko.
Umalis ka na.
- Diyos ko. - Magpapaliwanag ako. Saglit lang.
- Ipaliliwanag ko ang lahat. - Huwag. Bakit?
Bakit kita pakikinggan, Jonah? Puro kasinungalingan ang sinabi mo.
- Gusto mong malaman ang totoo? - Oo.
Tatlong taon na iyon, nagising ako nang madaling-araw
at nakita kong pinatay ng isang tao ang lola niya.
Nalaman kong namatay siya dahil nanghuhuli siya ng mga kriminal na Nazi.
Itong limang talampakang matandang babae ay pinatay ng mga Nazi na hinuhuli niya,
kaya ako ang pumalit sa kanya pagkamatay niya.
Nahanap ko ang taong pumatay sa kanya. At marami pang iba.
Bakit gabing-gabi?
Bakit sumisigaw sa pagtulog ko? Pagpalit ng pangalan? Dahil dito.
Dahil hindi ito matatapos.
Nandito ako para tapusin na ito,
para mabuhay kasama ka, ang babaeng mahal ko.
Hindi.
- Baba. Makinig ka pag sinabi kong... - Jonah?
pumunta sa banyo. Sige na. Magtago ka at huwag lumabas.
Jonah.
Buksan mo ito, Jonah.
Jonah.
Uy, Jonah.
Jonah.
Hulihin mo ako!
Tabi. Tabi. Umalis kayo sa daan.
Tabi.
Patawad sa nangyari.
Tingin ko, ang problema ko yata'y ako'y...
Alam mo, mahal pa rin kita.
Hintayin mo pag matino na ako.
Kaya kong magbago.
- Alam mong kaya ko iyon. - Hindi lang tayo bagay.
- Paano mo nasabi iyan? - Hindi kita kayang alagaan.
Trabaho ito, at may anak na ako, Lonny.
At wala na akong maibibigay.
Joe.
Joe. Joe.
Huwag! Huwag! Bitawan mo ako! Bitawan mo ako!
Clara!
Huwag!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Karen Sy
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce