Witajcie.
Mam na imię Chawa.
To George.
Rebekę już znacie.
Rebekah!
Przepraszam za to, jak was tu sprowadziłam.
Nie mogliśmy dać wam tego spierdolić.
Chyba chcą coś powiedzieć. Możesz ich odkneblować?
- Spierdolić? - Jak mogłaś?
Czego chcecie?
George, podasz danie główne?
Z przyjemnością.
Byliście przynętą,
byśmy mogli odwrócić uwagę jego ludzi i zdobyć go żywego,
zanim któreś z was by go zabiło.
To już się wam zdarzało.
Że co, kurwa?
Cześć, ptaszyno.
Klaus.
Gdzie jest Adolf Hitler?
Pierdol się.
Rebekah.
Nie wiem. Przysięgam.
Nikt nie ma wstępu do sanktuarium Hitlera.
Zaczekaj. Poza jedną osobą.
Krukiem.
- Kim jest Kruk? - To główny zabójca Rzeszy.
Wysłał kuriera po tę teczkę.
- Gdzie miał ją dostarczyć? - Nie wiem. Przysięgam.
Miał klucz.
Kurier miał w kieszeni klucz.
Czy ktoś może mnie uwolnić?
Klucz hotelowy. George, sprawdź, co to za hotel.
Zostawimy go na później.
Nie! Zaczekajcie!
Zaczekajcie!
Ona ma rację.
Co masz na myśli?
Zjebaliśmy w Hiszpanii.
Sam zjebałeś!
Ma Klausa. Jest o krok bliżej Hitlera.
Potrzebujemy pomocy. Nowej ekipy.
Właśnie ją znaleźliśmy.
Uwolnij ich.
Zasrana zdrajczyni!
Nie rozwiążemy zespołu.
Nie będziemy razem polować na nazistów.
Z nikim nie współpracujemy.
Co ci zrobił ten okropny człowiek?
Meyer.
Spójrz na siebie.
Wiem, że ona w tobie żyje.
Kto?
Ruth.
Ty...
Nie znałaś mojej safty.
Ruth była moją siostrą.
Siostra Ruth zginęła w obozie.
W takim razie jestem duchem.
A to... bajka o duchach.
ŁOWCY
Viktorze.
To nie sen.
Proszę, bierz, co chcesz.
Nie poznajesz mnie, Viktorze?
Minęło tyle lat.
Pozwól, że ci pomogę.
Włóż okulary.
- Ty. - Ja.
Fritz mówił, że cię tu znajdę.
Znasz go.
Łatwo z nim poszło.
Ale ty? Nie wiem.
Co z tobą zrobimy?
Jak przeżyłaś obóz?
To oszustka. Nie współpracujemy z nią.
- Popełniacie błąd. - Ani słowa, zdrajczyni.
- Na jakiej ulicy mieszkałaś? - Szczebrzeska.
- Jak miał na imię twój ojciec? - Abraham.
Matka Fruma.
- A wasza... - Porja?
Porja była naszą kotką.
Ten sierściuch zrobił na ręce Ruth długą bliznę.
Uwielbiała burze z piorunami.
- I zapach... - Lawendy.
Była zabawna i błyskotliwa.
I wkurzająca.
Chroniła mnie.
Kochałam moją starszą siostrę.
Nie zareagowałeś na to, że była wkurzająca.
Myślałaś, że nam się nie uda, skąd ta propozycja?
Bo kiedyś było nas 20, a teraz tylko trójka.
Nieliczni, którym zależy, są starzy i umierający.
Nie mamy wyboru.
Przynajmniej jesteś z rodziny.
Jeśli chcemy dorwać Adolfa, zanim zrobi to natura,
musimy współpracować.
Klaus mówił, że Kruk jest jedynym łącznikiem Hitlera ze światem.
- Ten łysy... - Miał dostarczyć teczkę
do jakiegoś hotelu.
To nie byle hotel.
To słynna La Abadia.
Dawny klasztor.
Nawet mnisi sprzedają się deweloperom.
Pojedziemy tam zamiast niego, podłożymy teczkę,
wywabimy Kruka, zamkniemy go w klatce
i zmusimy, by doprowadził nas do Hitlera.
Ten hotel jest pełen międzynarodowych przestępców i złodziei.
Naziści już z niego korzystali, wszędzie mają oczy.
Musimy być niewidzialni.
Tylko dziś mamy szansę złapać Kruka i zmusić go do gadania,
inaczej koniec.
Mindy, weźmiesz klucz i pójdziesz do pokoju kuriera.
Odszyfrujesz miejsce spotkania z Krukiem.
Recepcja.
Halo. Światełko mrugało.
Ma pani rezerwację dla dwojga na 19.
Kiedy to zrobi,
Jonah i ja będziemy na niego czekać.
Lonny i George będą pilnować teczki.
A wy, drogie panie,
- wy będziecie naszym wsparciem. - Najpierw parter,
potem w górę. Kruk ma oczy wszędzie.
Nie podróżuje bez obstawy. Musimy ich wyeliminować.
Kuchnia czysta.
- Tu Clara. - I Sam.
Zostaw wiadomość!
Przepraszam, że nie dzwoniłem. Byłem do późna w archiwum.
Zadzwonię rano.
Kocham cię.
Chcę już wrócić.
Gęś.
Przepiórka. Kaczka.
Ale kruka nie ma.
Myślisz, że Kruk zdradzi się, gdy zobaczy teczkę?
Nie on po nią przyjdzie.
Wyśle jednego ze swoich zbirów.
Ale on tu jest. Uważaj.
To może być każdy.
Mają jagnięcinę. Lubisz?
Mam gdzieś jagnięcinę.
- Nie myślę teraz o jedzeniu. - To nasza przykrywka.
Jesteśmy na kolacji, masz jeść.
Nie rozkazuj mi, ciociu.
Jesteśmy tu tylko dlatego, że znalazłem Klausa.
Racja. Teraz ty dowodzisz.
Zabiłeś Meyera, by zostać małym królem.
Zabiłem Wilka
- i powstrzymałem Czwartą Rzeszę. - A co się stało w Hiszpanii?
Co z Hiszpanią? Dlaczego twoja mała armia cię opuściła?
Chcesz dowodzić, chłopcze?
Może się założymy?
Jedną z tych osób jest nasz Kruk.
Kto go znajdzie, dostanie koronę.
Przegrany płaci za kolację.
Świetnie. Zamówię Dom Pérignon, skoro ty płacisz.
Cudownie. Uwielbiam zakłady.
- Zemsta na przystawkę? - Nie.
Łącznik z Toledo?
- Nie. - Obcy w tarapatach?
Australijska misja?
Zadyma w Yonkers?
Historia YMCA? Nie?
Randka w Poughkeepsie? Bauer kontra Vern?
- 33 wróble? - Nie oglądałem twoich filmów.
Ona uwielbia 33 wróble.
To jej ulubione dzieło Flasha.
Śmiała się cały czas.
To był dramat o gruźlicy.
O kim mówisz?
O Roxy.
Ty i Roxy?
Kręciłeś z nią?
Kręciłem, kręcę. A co?
Kręciłem.
Oj, kręciłem.
Lonny, może tyle nie pij.
W porządku. Jezu!
Jakie masz hobby?
Poza niepiciem w barze.
Czym się zajmujesz?
Jak w twoim filmie.
Wróbel.
Moim hobby są sztuczki.
To będzie cholernie długi wieczór.
Kryj mnie, Pierre. Idę do el baño.
Ponoć jedna z twoich prac wisi w Palais Bourbon.
Van Gogh.
Interes się kręci.
A Malika?
Czy kiedykolwiek popsułaś misję, ukradłaś wskazówkę
lub naraziłaś nas dla Chawy?
Nigdy. To nie tak.
Zaufałam ci wbrew rozsądkowi.
Powiedziałam ci wszystko o Lonnym, o mojej siostrze, o sobie.
Czytałaś Malice książki, zabierałaś do zoo. Kochała cię.
- Rox... - To wszystko...
Mogłabym to przemilczeć,
ale jednego nie rozumiem. Mogłaś powiedzieć Ruth,
że jej siostra żyje, ale tego nie zrobiłaś, nie rozumiem, czemu.
Ta prawda nie należała do mnie.
Prawda nie ma właściciela.
Wszystko gra?
Tak.
Następne piętro.
Ma zegarek Bulovy zaprojektowany w Queens.
Nazista nie ufa amerykańskim zegarkom.
Facet po twojej prawej.
Wypił sześć kieliszków wina. Zabójca byłby trzeźwy.
Mówiłaś, że Kruk był strzelcem wyborowym.
Snajperzy muszą kontrolować oddech.
Facet za mną ma inhalator na astmę.
Kobieta z guzkiem na ramieniu?
Szczepionka przeciwko ospie.
Naziści nie ufają szczepionkom, bo pracowali nad nimi żydowscy naukowcy.
Tamta kobieta, miłośniczka Agathy Christie,
zabójczyni czytająca o pannie Marple to już przesada.
Zbyt oczywiste.
Skoro ja gram w twoją grę, ty zagraj w moją.
Safta powiedziała, że nie żyjesz.
Jakim cudem siedzisz tu ze mną?
Byłam więźniarką.
Jednemu z Żydów kazali mnie zabić.
Ale on poderżnął sobie gardło. Zbuntował się.
To była ta iskra.
Więźniowie rzucili się na strażników.
Uciekłam.
Biegłam.
Biegłam siedem nocy,
aż dobiegłam do domu.
Wprowadził się tam nazistowski oficer z żoną.
Coś we mnie...
Moje pierwsze ofiary.
Miałam tylko 16 lat.
Zostawiłam bałagan.
Dzięki Bogu mnie nie złapali.
Ale wkrótce nauczyłam się,
że muszę być czysta, ostrożna,
jak każdy dobry zabójca,
w przeciwieństwie do pana po twojej prawej.
Plamy sosu na koszuli.
A ci trzej za mną?
Ketchup, wino, oliwa.
Dlaczego nie...
Dlaczego nie skontaktowałaś się z moją saftą?
Myślałam, że nie żyje.
- Próbowałaś jej szukać? - Oczywiście.
- I? - To nie takie proste.
- Dla mnie to proste. - Co ty możesz wiedzieć?
Pokój 317, na końcu korytarza.
- Jesteś pewna? - Tak. Idziemy.
- Nie, zostań przy windzie. - Gdybyśmy go nie spotkały.
Ona już się do tego nie nadaje.
To on.
Harriet!
Millie!
Millie.
Musimy biec!
Kto jeszcze wie?
Ty przyszedłeś do mnie.
Pamiętasz?
Jak mógłbym zapomnieć?
Błagałeś na kolanach.
- Jak pies. Dzięki mnie uciekłeś. - Kto jeszcze o mnie wie?
Nikt.
Przysięgam, Wilhelmie.
Wilhelmie?
Myślisz, że rozmawiasz z Wilhelmem?
Nie.
Jestem trupio bladym koniem Śmierci.
A za mną kroczy Apokalipsa.
Jestem Samaelem, wyrywam dusze z ludzkich ciał.
Przemawia przeze mnie surowość Boga.
Przyszedłem po moje akta.
Ilu?
Ilu pomogłeś uciec?
Tysiącom.
Aż do ostatniego.
Pamiętasz, kim byłeś?
Nigdy nie widziałem tego człowieka.
Może zniszczymy Wilhelma?
Spalimy teczkę,
jakby nigdy nie istniał.
Zniknie na zawsze.
Tak.
Kiedy wysłałeś po mnie Fritza,
już było po wszystkim.
Dam ci, co tylko zechcesz.
Nie.
- Niczego nie chcę. - Błagam.
Błagam cię.
Jak pies.
Tak.
Wydając cię, wydałbym sam siebie.
To prawda.
Ale chcę, żebyś zniknął z mego życia.
Zrobisz to?
Tak.
To dobrze.
Dobrze.
Ona ma dziecko. Nie udaję, że to bez znaczenia.
To bardzo ważny mały człowiek.
Ale posłuchaj.
Jestem Lonny Flash. Dzieciaki mnie kochają.
Cuksy, ciastka, Lonny Flash.
- Jesteś naćpany? - A ty?
- Lonny. Weź się w garść. - Mam siebie w garści.
Od głowy po stopy, Houdini.
Magia.
Jak zacząłeś się tym interesować?
To dla frajerów.
Fajne dzieciaki lubią futbol, auta, aktorstwo.
Mój ojciec był iluzjonistą słynnym na całą Francję.
Dzięki swoim spektaklom uratował setki Żydów.
Sprawiedliwy goj.
Zapraszał Żydów na scenę, a potem puf!
Znikali.
Ukrywał ich w magazynie z rekwizytami,
wywoził z Francji swoją ciężarówką.
Moja matka była temu przeciwna,
bała się, że go schwytają.
Ale mówił, że to jego obowiązek.
Że tylko magia naprawi ten świat.
Niesamowity gość.
Oczywiście naziści go powiesili.
Zastrzelili moją matkę.
Zakładamy, że wszyscy robią swoje, podobnie jak my.
Sprawdźmy, co się dzieje.
Lonny, zakładamy, że wszyscy robią swoje, podobnie jak my.
- Mamy pilnować teczki. - Warto improwizować.
Raz miałem grać hodowcę pasternaku u Peckinpaha.
Ale na koniec zagrałem hodowcę rzepy. Dużo większa rola.
- Co, kurwa? - Idziemy.
Niech chłopcy go śledzą.
Kruk będzie czekał. My też.
A jak znajdziemy Kruka, znajdziemy Hitlera.
Dokąd on poszedł?
Wszystko gra?
- Tak. - Chodź.
Co ty wyprawiasz?
Wtapiam się w otoczenie.
Nie wtopisz się.
No już.
Ostatnio zatrzymuję wodę w organizmie.
Mam to gdzieś.
Puść go.
Lonny!
Lonny, pomóż!
Lonny!
Przepraszam.
Nie.
Cholera.
Musimy iść, Lonny.
- Zaraz będzie policja. - Dobra.
Jezu. Przepraszam.
Wybiła pełna godzina.
Pora na prognozę pogody.
Przez Nową Anglię przetoczy się zimny front.
Czeka nas sporo śniegu, ale...
Co, kurwa?
Poproszę prawo jazdy.
Oczywiście.
Chyba nie jechałem za szybko?
- Jechał pan. - Tak?
I jechał pan zygzakiem.
Zygzakiem?
Długo to potrwa?
A co, spieszy się pan?
Tak.
Mogę być szczery?
Pędziłem, bo się boję.
Czego pan się boi?
Mojej żony.
Żartowniś.
To nie jest zabawne.
Mam na południu dziewczynę.
A moja żona wróciła do miasta.
Jeśli nie wrócę, zanim się obudzi, przyjedzie pan na miejsce zbrodni.
Poci się pan.
Pocę się?
Cóż...
To dużo pracy,
dwie kobiety, to wymaga energii.
Naprawdę.
Dobrze, playboyu.
Proszę zapłacić w ciągu 30 dni albo pana zamkniemy.
Powodzenia z żoną.
Przyda mi się. Dziękuję.
Dzień dobry, Annette.
Dzień dobry, panie Offerman.
Simon na pana czeka.
Dzień dobry.
Przyniesiesz nam kawę i ciastka?
Oczywiście.
Simon!
- Meyer. - Szalom.
Nie wstawaj.
Co cię tu sprowadza?
Zastanawiałem się...
Kilka dni temu byłeś u mnie.
- Pytałeś o Viktora Frondheima. - Tak.
Dziwnym zbiegiem okoliczności, teczkę, którą na niego miałem,
skradziono mi tego samego dnia.
Wczoraj usłyszeliśmy o niejakim Jeromie Windholmie.
Znaleziono go w jego domu w Connecticut, zamordowanego.
Jerome Windholm.
To fałszywe nazwisko, którego od 30 lat używał Frondheim,
pomyślałem, że widziałeś je... w jego aktach.
Frondheim nie żyje?
- Przyszedłeś świętować? - Cóż...
Pomyślałem, że możesz coś o tym wiedzieć.
Pisali o tym w gazetach?
Nie.
Simonie.
Co sugerujesz?
Że mam z tym coś wspólnego?
Że pojechałem do Connecticut i go zabiłem?
- Jak? Z moim artretyzmem? - Meyer.
Stać cię, by wynająć całą armię,
- która by go wyeliminowała. - Nie.
- Jeśli nie ty, to kto? - Nie. Proszę.
Jeśli nie ty, to kto?
Uganiasz się za duchami.
Haszem działa w tajemniczy sposób.
Cieszę się, że Viktor nie żyje.
- Ty nie? - Nie w ten sposób.
Powinien mieć publiczny proces.
By świat wiedział, że żaden złoczyńca nie umknie sprawiedliwości.
Żaden. Nigdy więcej.
Meyer...
Muszę cię wziąć pod lupę.
Mnie?
Z jakiego powodu?
Z powodu zbiegu okoliczności?
Mówiłem ci, że go widziałem.
Jeśli Frondheim jest na tyle odważny, by wychodzić w dzień na ulicę,
to może zobaczył go inny ocalały.
Może nie miał tyle cierpliwości, co ty.
Wiary w powolny proces,
w tryby sprawiedliwości.
A jeśli ten ocalały to ty?
To co?
Nawet jeśli? To nie ja, ale jeśli tak?
Myślisz, że masz licencję na sprawiedliwość?
- Patent na zemstę? - Nie mów mi o sprawiedliwości.
- Sprawiedliwość nie ma ojca. - Polowałem na nich w dżungli.
Więziłem ich w tunelach.
Myślisz, że możesz bezkarnie
zrzucać bomby ze swojej wieży?
Kiedy ludzie są traktowani jak szczury i karaluchy,
my Żydzi nie mamy luksusu, by siedzieć w kanałach.
Meyer...
Meyer. Jesteś księciem.
Zostałeś wybrany, by być księciem.
Ale nasi ludzie muszą zobaczyć byłego więźnia,
który pokonał ciemność i został królem.
O jakich ludziach mówisz?
O sobie. Muszę to zobaczyć.
Muszę w to uwierzyć, w ciebie.
Obyś to nie był ty, bracie.
Przetrwałem to, tak jak ty.
Nie jesteś prorokiem.
Rozmawiał też ze mną.
Podobnie jak z tobą.
Kim ty, kurwa, jesteś, Meyer?
Jestem ocalałym.
Nikim więcej.
Jeśli cokolwiek wskaże na ciebie, nie będę miał wyboru.
To tylko kwestia czasu, przyjacielu.
Szybko.
Mamy, kurwa, ze dwie minuty.
Wszystko gra?
Tak.
Chodźcie.
Dziękuję, Ricardo.
Ej, dupki! Spałyśmy.
Co to za hotel?
Stać!
Szukam spa.
Od waszej przyjaciółki.
To znak od Harriet.
Poradziły sobie ze zbirami.
Kruk został sam.
Spójrz na mnie.
To jest najważniejsze.
Nie możemy dać po sobie poznać, że wiemy.
Jedz.
Ruth i ja kłóciłyśmy się o rugelachy twojej prababci.
Były przepyszne.
Jak mogłaś jej nie powiedzieć?
Moja safta opuściła Europę z córką, zamieszkała na Brooklynie sama.
Była samotną matką, miała...
- Jonah. - Nie.
Ciężko pracowała, szorowała podłogi w Howard Johnson's.
Robiła, co mogła, byśmy mieli za co żyć,
żebym był bezpieczny, zadbany, kochany.
Kochała mnie tak mocno jak siostrę.
Nigdy nie przestała cię kochać.
Potrzebowała cię.
Jak mogłaś uznać,
że najlepszym wyjściem jest, by myślała, że nie żyjesz?
Może i mnie opłakiwała,
może za mną tęskniła,
ale nie potrzebowała mnie.
Ponieważ miała ciebie.
Byłeś dla niej darem.
Teraz to widzę.
Muszę iść do łazienki.
To damska toaleta...
Gdzie on jest?
Wiesz, że ci nie powiem.
Już to zrobiłaś.
Nie żyje?
Tak.
Przez całą kolację ściskała torebkę.
Bilety na pociąg jutro rano do Caieiras.
Założę się, że tam jest Hitler.
Brawo.
Dziękuję za kolację.
Przestań zabijać nazistów beze mnie.
Skoro wiedziałaś, że to ona, czemu nie powiedziałaś, że się mylę?
Wiedziałeś, że to ona. Dlaczego ją wykluczyłeś?
Być może mnie sprawdzałeś.
Tak jak ja ciebie.
Nie...
Chodź, Millie.
Zgubiłam...
Późno już, co?
Jak się miewa mój zakłamany narzeczony?
Co jest?
Kruk został zabity.
Wczoraj.
W Bariloche.
To muszą być oni.
Jesteś gotowy, Joe?
Właśnie na to się szykowaliśmy.
Znajdź ich.
Znajdź.
I przynieś mi ich skalpy.
Łowców.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Opieka kreatywna