Jodelers, kom jodelen Kinderen, kom zingen
Hoog in deze bergen Hoor je alles
Ik hoor koeien loeien
Ik hoor bijen zoemen
Ik hoor paarden galopperen En duiven fluiten
- Ik hoor melkmeisjes melken - En boogschutters schieten
Ik hoor vossenjagers dansen
En de Von Klaussen-kinderen zingen
Jodelers, kom jodelen Kinderen, kom zingen
Hoog in deze bergen Hoor je alles
Jodelers, kom jodelen Kinderen, kom zingen
Hoog in deze bergen Hoor je alles
OOSTENRIJK
Het einde.
Er zijn nog zeven pagina's, mama.
Gerhilde, wat heb ik gezegd over dat je me zo noemt?
Oké... Gouvernante.
Papa leest nooit voor als hij thuis is.
Je vader heeft het erg druk.
Hij reist overal heen.
Daarom ben ik ingehuurd.
Mevrouw Himmelman zegt dat je bent ingehuurd omdat hij
'meer van tieten dan van kont houdt.'
Gerhilde, ga verdomme slapen.
Ik hou van je, gouvernante.
En ik van jou, kind.
Welterusten, mama.
Meneer?
Omdat mijn verhalen niet meer goed aflopen.
Daarom leest papa ze niet meer voor.
Het is een eer u te ontmoeten.
Zes maanden is lang. Ik ben blij thuis te zijn.
Het overlijden van hun moeder was zwaar.
Maar mij is verteld dat deze maanden de beste van hun leven zijn.
Und van mij.
Sinds ik hier kwam, heb ik hiervan gedroomd.
Mag ik iets bekennen? Ik kwam hier niet voor de kinderen.
Ik kwam hier om op een dag dichtbij genoeg te komen
om het hart van de dappere Rolf Van Klaussen te stelen.
En ik bedoel echt het hart stelen, nazi.
Zeg me waar hij is. Ik weet dat hij in Zuid-Amerika is.
- Hoe vind ik hem? - Geen idee.
Je overziet de export van wapens door São Paulo.
Je stuurt ze naar hem. Vertel me waar hij is.
Fräulein...
Papa.
Het spijt me.
Mama?
JAGERS
Heb je gebeld?
Je ziet er slecht uit.
- Gelukkig heb ik een cadeau mee. - Het komt niet uit.
Ik heb Biff Simpson eergisteren vermoord in een bordeel in Parijs.
Een oud SS-trefpunt. Ik schoot hem door het gezicht.
Als je hier bent voor een bekentenis, ben je aan het verkeerde adres.
Die zijn voor zondaars.
Hij probeerde te onderhandelen. Als ik hem liet leven,
zou hij me een grotere prijs brengen.
Wat?
Hitler.
Je gelooft niet...
Hitler zou via rattenlijnen naar Zuid-Amerika zijn gevlucht.
- Welk bewijs had hij? - Dat hebben we ontmoet. De kolonel.
Onzin.
Welke vrouw kan zo hoog klimmen?
Eva Braun pleegde zelfmoord in 1945, net als Hitler.
- Hoe weet je dat? - Hitler is dood.
Wie zegt dat? De Russen?
Hebben ze zijn lichaam verbrand? Geloof je dat?
Ze dachten ook dat Eichmann dood was, tot de Mossad hem vond.
Eichmann, Mengele, Stangl, Wilhelm Zuchs.
Nazi's verdwijnen niet zomaar. Ze plegen niet zomaar zelfmoord.
Voor hij stierf, zei Biff Simpson: 'Alle wegen leiden door Genua.'
- Waarom Genua? - Ik vond het niet logisch.
Toen besefte ik dat Eichmann Europa ontvluchtte in Genua.
Josef Mengele ook. In juli 1949.
Mijn contact had verslagen
waaruit blijkt dat schepen uit Genua naar Buenos Aires gecharterd werden
door een Duitse staalconglomeraat genaamd Essen Industries.
Op 29 april 1945 charterde Essen Industries een schip
van Genua naar Buenos Aires.
Hitler en Eva pleegden zelfmoord op de 30e. Waren ze op dit schip?
Onder de namen waren twee leden die nergens staan vermeld.
Erik Tolmann en Frida Tolmann.
De oprichter van Essen Industries heet Klaus Rhinehart.
De nazi-financier.
En nu is hij een vrij man die natuurlijk woont in...
- In Buenos Aires. - Hij runt de Argentijnse staalindustrie.
Ik kan ons er onopgemerkt heen laten vliegen.
Als we Klaus vinden, vinden we Hitler.
Vertel het de FBI.
Kom op. Wat heeft de FBI je ooit opgeleverd?
Een bevel te zwijgen over Biff Simpson?
Een niet schuldig-vonnis voor Prentz?
Waarom ben je hier? Waarom ik?
Omdat ik dit niet alleen kan.
En jij bent de enige die me misschien gelooft.
- Dit is te veel. - Waarom heb je gebeld?
Waarom belde je me toen je de Prentz-zaak verloor? Zeg op.
Omdat je beseft dat gerechtigheid een privilege is,
weggelegd voor enkelen, en je een ander pad zocht.
Als we Hitler vinden,
is alles wat we hebben gedaan, alles wat we zijn geworden,
het waard geweest.
Het kan voorbij zijn.
Ik dacht dat je het zou begrijpen.
Ik doe mee.
We kunnen het niet alleen. Waar zijn je vrienden?
We spreken elkaar niet meer.
Dan spreek ik wel.
Tatiana Suarez Pico hier voor een nieuwe aflevering
van Tatiana in de bioscoop.
Ik ben hier met filmster Lonny Flash, om het te hebben over zijn nieuwe film:
Acht soorten sjabbat.
- Hola, Lonny. - Bonjour, Tatiana.
In Acht soorten sjabbat speel je een Joodse huurmoordenaar
die een geloofscrisis doormaakt terwijl hij acht moorden wil plegen.
Twee jaar later hebben mensen het over een Oscar. Dat is vast geweldig.
Onderscheidingen en awards zijn leuk, maar ik maak films
voor de naaister in Nepal, het kind van de zalmboer in Jemen,
de zoon van de episcopaalse predikant in Omaha,
die zegt: 'Als ik groot ben kan ik misschien
'ook een Joodse filmster zijn.
Mijn fans inspireren me.
Sorry.
Acht soorten sjabbat draait vrijdag de 21e in de bioscoop.
BARCELONA, SPANJE
- Heb je een tissue nodig? - Nee.
- De tranen zijn van Sandy Meisner. - Nee, niet de tranen.
Je neus bloedt.
Het is oké. Bedankt. Ik zie je de volgende keer. Bedankt.
Dag, Lonny. Bedankt.
Het is goed...
- Wat doe je? - Jij klootzak.
Hé. Hou op.
- Wat is er mis met je? - Wat doe je hier?
MARSEILLE, FRANKRIJK
Prachtig, mademoiselle.
Lijkt net van Gogh.
Alleen beter.
Het mag niet beter lijken, Armand.
Vervalsingen moeten er echt uitzien.
Esme regelt een bad voor je.
En Jacques haalt Miss Malika op van school.
Je verwent me, Armand.
Mademoiselle...
Ik probeerde ze te stoppen, maar ze drongen aan.
Echt niet.
Raak die ganzenpoep niet aan.
Murray, het is altijd...
WENEN, OOSTENRIJK
Bid voor me, zuster...
Rot op.
Ik moest het woord doen.
Wat willen jullie? Verstikking, wurging, schedel in je reet?
Het is leuk als je flirt.
We geloven dat Hitler nog leeft.
HALLO WILHELM
Dag.
H-E-I-M.
Frondheim. Ja.
Sorry. Er zijn geen vermeldingen in Connecticut onder die naam.
- De ontwerpers zijn klaar. - Oké, Annette. Ik kom er zo aan.
We hebben het ontwerp teruggebracht, zoals u vroeg. De draden laten nu
meer data-entry toe in het paneel.
Wat nou, Mizushima?
- Hé, wat doe je verdomme? - Het was een ongeluk.
- Dat kost ons drie uur. - Het was een ongeluk.
- Hé. - Weet je? Ik ben weg.
Sla hem.
Wil je dit uitvechten?
Laat 'm met rust.
Welkom bij Secret Sprinkles.
U kunt alle 50 groovy smaken proeven.
- Is dat zo? Alle 50? - Als u wilt.
Mag ik de chocolade proeven?
En de cheesecake?
En de butterscotch?
Wie zouden ze zoeken?
- En de karamel? - Jezus Christus. Kies gewoon.
Ik kan alle 50 groovy smaken proeven.
Toch, Priya?
Schiet op, man.
Ik schreeuw.
Jij schreeuwt.
We schreeuwen allemaal
om ijs.
Psycho.
En de kauwgom?
PEOPLE OSCARS FAVORIET
Oscars favoriet.
Je bent geen steek veranderd.
Jawel. Ik ben nog fantastischer.
Kunnen we ons focussen op waarom we hier zijn?
Denk je dat je nog bevelen geeft?
Als je een privéjet chartert met Meyers bloedgeld
mag je de dienst uitmaken.
Kunnen we ophouden met deze onzin?
Genoeg.
Ik laat jullie disfunctionele familieonzin dit niet verpesten. Begrepen?
Dit is Klaus Rhinehart, Duitse industrieel en voormalig nazi-financier,
hij woont nu in Argentinië als hoofd van de staalindustrie,
waar hij rijk door is.
Hij reist met beveiliging, maar op vrijdagavond
is hij aanwezig op de grote heropening van Buenos Aires' oudste operahuis,
waar hij de restauratie van financierde.
Daar nemen we hem mee. Levend.
Klaus hielp Hitler uit Duitsland ontsnappen.
Klaus weet waar we hem kunnen vinden.
Nog een missie,
en we hoeven elkaar nooit meer te zien.
Dus niemand heeft Joe gevonden?
Ik ben al jaren op zoek naar Joe.
Hij wil niet gevonden worden.
WERKGEVERSVERKLARING
OORLOGSHERLOCATIE AUTORITEIT
DIENDE DRIE TOURS IN VIETNAM
ALS SCHUTTER IN DE 35E DIVISIE INFANTERIE
Oké.
Je kunt gaan zitten.
Ik had naar de politie kunnen gaan, Mr Mizushima,
na wat er gisteren is gebeurd.
Ik gedoog geen geweld.
Dit is een paleis van uitvinding, niet van vernietiging.
- En ik huur geen wilden in. - Ik kan niet nog een baan verliezen.
Daarom ontsloeg ik de drie wilden die je aanvielen.
- Meneer? - Het spijt me wat ze je aandeden.
Hoe oud was je toen ze je voor het eerst opsloten? Ik heb je dossier gelezen.
- Vijf. - Vijf?
Ik zat op de kleuterschool.
Ik heb in 't kamp leren lezen.
Interneringskampen, heetten ze.
Ja. Twee landen, twee kampen.
In veel opzichten anders, maar in de basis identiek.
Om ons uit te roeien. Om onze vlam te doven.
Ik zie je, Joe.
Ik zie je.
Een jongeman die opgeroepen werd om te vechten
voor een land dat alles van hem afnam.
Natuurlijk trilt je hand.
- Ik werd niet opgeroepen. Ik nam dienst. - Waarom?
Mijn vader deed het.
Terwijl we gevangenzaten in de kampen,
diende hij nog steeds en werd hij gedood.
Ik heb je hier uitgenodigd
voor meer dan alleen een verontschuldiging.
Ik heb je hier uitgenodigd om je hulp te vragen.
Hulp?
Ik heb onlangs vernomen dat een man uit m'n verleden nog in deze wereld leeft.
Nazi-bewaker. Sadistisch.
Wreed. En ik heb je hulp nodig om hem te vinden.
Waarom ik?
Omdat ik een andere eeuwige soldaat altijd herken.
Je vader vocht ook tegen deze monsters.
Hij vocht tegen ze. Hij vocht tegen ze in Frankrijk.
Hij vocht tegen ze in Duitsland. Hij keek in hun ogen. Zwart en koud.
Nazi-klootzakken.
Je vader stierf terwijl hij de wereld van deze plaag bevrijdde.
Maar het kwaad is er nog. Je kunt meedoen aan deze strijd.
Onze weerstand tegen dit kwaad. Je kunt helpen.
Hoe?
Meld je aan.
ARGENTINIË 1979
We zijn er, amigo.
Ga uitpakken. Om 20.00 uur in de lobby.
Hallo. Welkom in Hotel Palladio.
Dit doet me denken aan die plek in Rome.
Waar we verdwaalden.
- We waren niet verdwaald... - Je wilde me het echte Rome laten zien.
In de hoofdstraten zouden we zijn aangevallen door Flash-fanaten.
In de steegjes waren we alleen.
Kom op. Je had lol. Ontken het niet.
De pizza was lekker.
Ik zie je vanavond.
Ja.
Wees knap vanavond.
Je moet eerst kloppen.
Denk je zelfs nooit aan Spanje?
Wat je hebt gedaan?
Ik denk elke dag aan die jongen. Ik zie hem elke dag.
Ik zie je om 20.00 uur.
Hallo, dit is Sams voicemail.
Bonjour, Jacques. Met je liefde. Mijn stomme verloofde is weg.
Waarom kom je me niet geven wat hij niet kan?
Hopelijk is Israël geweldig, Sam.
Ik zit hier mijn ballen eraf te zweten,
het gesprek voor te bereiden.
Ik mis je trouwens totaal niet.
Bel me. Ik hou van je.
1430 Harper Avenue, Los Angeles.
- Meyerleh. - Kijk jou eens.
Sjalom, Simon. Het is moeilijk te geloven, nietwaar?
Zeker sjalom. Hoe is er zoveel tijd verstreken?
Ik zag je voor het laatst op Ethel Steinbergs bruiloft.
- En morgen begint haar sjivve. - Nee.
Zolang zijn we al uit elkaars leven.
- Maar je bent een druk man. - Nee.
Friedrich Peter en zijn Vrijheidspartij verslaan, was geen geringe prestatie.
Een man die verantwoordelijk is
voor de uitroeiing van 13.000 Joden in Oekraïne
mag Oostenrijk niet een nieuw tijdperk inleiden.
- Bravo, vriend. - Nee, alsjeblieft. Ik doe Gods werk.
- Profeet staat voor... - Geen profeet. Een zondebok.
- Kom, vriend. Ga zitten. - Natuurlijk.
Scott zei dat je me onmiddellijk moest spreken.
Ik zag hem op 79th Street
in een auto stappen.
- Wie? - Viktor Frondheim.
- Viktor Frondheim? - Ja.
- Klinkt bekend. - Ik ken hem uit de kampen.
Hij was een SS-bewaker in blok 11.
Als er Joden wisten te ontsnappen,
stuurden ze hem en hij kwam altijd terug met hen in zijn kaken.
Dood. Alsof hij een bloedhond was.
Zeg op. Heb je enig idee waar hij heen gaat?
Connecticut.
Denk ik. Want de auto had een kenteken uit Connecticut.
Misschien heb je ergens informatie erover. Misschien kan ik het zien.
Misschien iets waar ik mee kan helpen.
Nee.
Ik waardeer het aanbod, maar nee. Ik zou je dat nooit aandoen.
Een prins moet geen boerenwerk doen.
- Alsjeblieft. - Ik neem het over.
Bedankt voor de tip, vriend.
Ik regel het. Hoe klinkt dat?
- Zou je dat voor me doen? - Zeker.
- Je bent een zegen van Hasjem. - Meyer, voor jou doe ik alles.
Alsjeblieft.
En als je Viktor Frondheim weer ziet, laat het me dan weten.
Natuurlijk. De Profeet.
- Hou je taai, vriend. - Mazzeltof.
Scott, kijk of we iets hebben over een Viktor Frondheim.
Hou de lift hier.
Zoals je al zei. Het andere dossier is er ook.
Goed gedaan. Hier.
Voor de moeite.
Ik ben niet opgeroepen. Ik nam dienst.
Ik moet het weten. Wat hebben ze je aangedaan?
Want je hebt een echte transformatie ondergaan.
Mijn ouders wilden me ook rehabiliteren. Maatschappelijk werkers, groepstherapie.
Ik had berouw, huilde.
...hard werk en genoeg liefde, een man kan veranderen.
Maar het had geen effect.
Dus tussen vrienden...
Ik vraag het alleen maar. Doe je alsof?
Je kan het me vertellen. Ik vertel niks door.
Ze is daar.
Ik stelde je teleur in New York.
Waarom ben ik hier?
Doe je laarzen uit. Ze zijn smerig.
Toen ik Adolf voor het eerst zag, was ik een kind, en hij was een god.
Een adelaar.
Die op gouden vleugels boven de aarde vloog.
Je broek is modderig.
Trek hem uit.
Hij ronselde me als kind. Zeventien. Ik was turnster.
Talentvol. Dat vond hij leuk.
Je hemd.
Ik herinner me onze eerste nacht in zijn appartement nog.
Ik kroop bij hem in bed, de adelaar.
En hij was geen god.
Hij was klein en bleek
en kaal en zweterig en triest,
maar de rest van hen ziet de adelaar. Ze zien mij niet.
Je bent hier omdat je me ziet. Altijd zo geweest.
En ik verdien dat.
Hij weet de weg vooruit niet meer. Ik wel.
Ik weet hoe we de macht heroveren.
Was jezelf.
Nu kunnen we eindelijk beginnen. Mijn manier.
Het is showtime.
Als we Klaus Rhinehart vinden, vinden we Hitler.
Klaus zijn bewakers letten op hem.
Wij doden hen en Millie doet Klaus.
De baas zegt dat je pauze mag nemen.
Kijk eens, meneer.
Nummer 88.
Hallo?
Kom op, je moet op.
Raak me niet aan. Wat doe je? Hé. Wat... Nee.
Hé. Kom op.
Verdorie.
Zet neer.
Ren.
We hebben je gezocht, Klaus.
Gute Nacht, klootzak.
Nazilul.
- Wat zit erin? Voor wie? - Geen idee.
- Waar breng je het heen? - Rot op.
Zeg op of je sterft. Voor wie is het?
Idioot.
- Laat je pistool vallen. - Wat doe je verdomme, Harriet?
- Ik zei, laat je pistool vallen. - Wat doe je?
Ondertiteld door: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Bianca van der Meulen