Yodelers, tara yodel tayo Mga bata umawit tayo
Sa tuktok ng bundok maririnig n'yo lahat
Naririnig ko ang mga baka
Naririnig ko ang mga bubuyog
Naririnig ko ang mga kabayo At mga huni ng ibon
- Naririnig ko ang mga milkmaid - At mga namamana
Naririnig kong nagsasayaw Ang mga nangangaso
At ang umaawit na Von Klaussen brood
Yodelers, tara yodel tayo Mga bata umawit tayo
Sa tuktok ng bundok maririnig n'yo lahat
Yodelers, tara yodel tayo Mga bata umawit tayo
Sa tuktok ng bundok maririnig n'yo lahat
Ang wakas.
May pito pang pahina, mama.
Gerhilde, ano'ng napag-usapan natin tungkol sa pagtawag sa'kin n'yan?
Sige na nga... Yaya.
'Di kami binabasahan ng kuwento ni Papa 'pag nasa bahay siya.
Napakaabalang tao ng papa mo.
Kung saan-saan siya pumupunta.
Kaya niya ako kinuha.
Narinig ko, sabi ni Lady Himmelman, kinuha ka raw niya kasi...
..."mas mahilig siya sa suso kaysa sa puwit."
Gerhilde, matulog ka na nga.
Mahal kita, Yaya.
At mahal kita, anak.
Magandang gabi, mama.
Sir?
Kasi 'di na masaya ang wakas ng mga kuwento ko.
Kaya 'di na sila kinukuwentuhan ng papa nila.
Karangalan kong makilala ka.
Mahabang panahon ang anim na buwan. Masaya akong makauwi.
Ang hirap mula no'ng namatay ang ina nila.
Balita ko, ang mga nakaraang buwan ang pinakamasaya sa buhay nila.
Sa'kin din.
Pinangarap ko ang araw na 'to mula pagdating ko.
Pero may aaminin sana ako? 'Di ang mga bata ang ipinunta ko rito.
Pumunta ako, para balang araw, mapalapit sana ako
para mabihag ang puso ng magiting na si Rolf Van Klaussen.
At bibihagin ko nga ang puso mo, Nazi.
Sabihin mo sa'kin kung nasa'n siya. Alam kong nasa South America siya.
- Sabihin mo kung paano ko siya makikita. - Ewan ko.
Pinapangasiwaan mo ang pagluluwas ng mga armas sa São Paulo.
Ipinapadala mo 'yon sa kanya. Sabihin mo na kung nasa'n siya.
Fräulein...
Papa!
Patawad.
Mama?
MANUNUGIS
Tumawag ka?
Ang sama ng hitsura mo.
- Buti dinalhan kita ng regalo. -'Di ayos ngayon.
Pinatay ko si Biff Simpson no'ng makalawa sa isang bahay-aliwan sa Paris.
Dati pang hinahanap ng SS. Binaril ko sa mukha.
Kung nandito ka para mangumpisal, nasa maling lugar ka.
Para sa nagkasala ang kumpisal.
Nakikipagkasundo siya sa buhay niya, kung hahayaan ko raw siyang mabuhay,
puwede niya akong dalhan ng mas malaking premyo.
Ano?
Si Hitler.
'Di ka naniniwala...
Pagdaan daw ni Hitler sa ratline mula Europe, sa South America siya nakatira.
- At ano'ng pruweba niya? - Nakilala natin ang pruweba. Ang Koronel.
Kalokohan.
Tumataas pala ang ranggo ng mga babae sa kanila?
Nagpakamatay si Eva Braun noong 1945, pati si Adolf Hitler.
- Paano mo alam? - Patay na si Hitler, Jonah.
Sino'ng nagsabi? Mga Russian?
Naniniwala kang nakita at sinunog nila ang katawan niya?
Naniwala silang patay na rin si Eichmann hanggang sa nakita siya ni Mossad.
Sina Eichmann, Mengele, Stangl, Wilhelm Zuchs.
'Di lang basta nawawala ang mga Nazi. 'Di lang sila basta nagpapakamatay.
Bago siya namatay, sabi ni Biff Simpson, "Papunta sa Genoa ang lahat ng kalsada."
- Bakit sa Genoa? -'Di ko maintindihan.
Tapos, naisip ko na sa Genoa tumakas si Eichmann galing Europe.
Si Josef Mengele rin. Noong Hulyo '49.
Sa mga rekord ng kontak ko
na nagpapakita na ang mga barkong mula Genoa at Buenos Aires ay kinuha
ng isang German steel conglomerate na tinatawag na Essen Industries.
'Yon pala, no'ng Abril 29, 1945, kumuha rin ang Essen Industries ng barko
mula Genoa papuntang Buenos Aires.
Nagpakamatay sina Hitler at Eva noong ika-30. Sakay sila ng barkong 'to?
Kasama sa mga pangalan ang dalawang tauhan na wala sa anumang listahan.
Sina Erik Rhinebeck at Frida Rhinebeck.
Ang nagtatag ng Essen Industries, Klaus Rhinehart ang pangalan.
Ang tagatustos ng mga Nazi.
At ngayon, malaya siya at nakatira, sa lahat naman ng lugar...
- sa Buenos Aires. - Pinuno ng steel industry sa Argentina.
Kukuha ako ng eroplano para makalipad tayo nang walang may alam.
Hahanapin natin si Klaus Rhinehart, si Hitler.
Kailangang sabihin sa FBI.
Ano ba? Ano'ng napala mo sa paglapit sa FBI?
Gag order para manahimik tungkol kay Biff Simpson?
Hatol na hindi guilty para kay Bishop Prentz?
Ba't ka nandito, Jonah? Bakit ako?
Kasi 'di ko 'to kayang gawin nang mag-isa.
At alam kong ikaw lang ang posibleng maniniwala sa'kin.
- Napasubo ka. - Ba't mo 'ko tinawagan?
Ba't mo 'ko tinawagan no'ng natalo ka sa kaso ni Prentz? Sige nga. Bakit?
Baka dahil naisip mo na ang hustisya ay pribilehiyong
para lang sa iilan at baka naghahanap ka ng ibang paraan.
Hanapin natin si Hitler,
at lahat ng nagawa natin, lahat ng nangyari sa'tin,
magiging sulit.
Puwede na itong matapos.
Naisip kong maiintindihan mo.
Payag ako.
Pero 'di puwedeng tayo lang. Nasa'n ang mga kaibigan mo?
'Di kami nag-uusap.
Ako ang magsasalita.
Ako si Tatiana Suarez Pico para sa isa na namang yugto
ng Tatiana at the Movies.
Kasama ko ang artistang si Lonny Flash na magkukuwento ng bago niyang pelikula,
ang Eight Ways to Shabbat.
- Hola, Lonny. - Bonjour, Tatiana.
Sa Eight Ways to Shabbat, isa kang mamamatay na Jewish
na may krisis sa pananampalataya habang pumapatay siya bago magtakipsilim.
Dalawang taon kang nawala, at ngayon, usap-usapan ka sa Oscar. Ang sarap siguro.
Nakakatuwa ang mga parangal at gantimpala, pero gumagawa ako ng pelikula
para sa anak ng mananahi sa Nepal, para sa anak ng mangingisda sa Yemen,
para sa anak ng Episcopalian pastor sa Omaha, Nebraska,
na nagsasabing, "Baka paglaki ko,
"pwede rin akong maging Jewish na aktor."
"Nai-inspire ako sa mga tagahanga ko."
Pasensya na.
Palabas na sa sinehan ang Eight Ways to Shabbat sa ika-21, Biyernes.
- Kailangan mo ba ng tissue? - Hindi, hindi.
- Dahil kay Sandy Meisner ang luha. - Hindi, hindi luha.
Dumudugo ang ilong mo.
Ayos lang. Salamat. Oo. Magkita tayo sa susunod, ha? Salamat.
Paalam, Lonny. Salamat.
Masayang makita ka...
- Ano'ng ginagawa mo? - Tarantado ka!
Hoy! Tigil!
- Ano'ng problema mo? - Ano'ng ginagawa mo rito?
Ang ganda, mademoiselle.
Mukhang Van Gogh.
Pero mas maganda.
'Di puwedeng mas maganda, Armand.
Kailangang kamukha ng totoo ang huwad.
Ipinaghahanda ka ng paligo ni Esme.
At susundin ni Jacques si Miss Malika sa paaralan ngayon.
Pinamimihasa mo 'ko, Armand.
Mademoiselle...
Sinubukan ko silang pigilan, pero nagpumilit sila.
Naku naman.
Jacob, 'wag mong hawakan ang dumi.
Murray, laging...
Ipagdasal mo 'ko. Sister...
Tigilan mo 'ko.
Naisip niya, ako dapat ang magsalita.
Ano kaya? Sasakalin, ibibigti, o isasaksak sa puwit ang bungo?
Gusto ko 'pag nakikipaglandian ka.
May dahilan kami para maniwala na buhay pa si Hitler.
KUMUSTA, WILHELM
Paalam.
H-E-I-M.
Tama. Oo.
Pasensya na, sir. Walang listing sa Connecticut na nasa pangalang 'yan.
- Handa na ang mga designer, sir. - Sige, Annette. Papunta na 'ko.
Binawasan namin ang disenyo, gaya ng hiling mo. Nagpapadala ng data ang wires
na kokolektahin sa instrument panel.
Uy, ano ba 'yan, Mizushima?
- Hoy. Ano'ng ginagawa mo? - Aksidente 'yon.
- Mahuhuli tayo nang tatlong oras. - Aksidente 'yon.
- Hoy. - Alam n'yo? Aalis na 'ko.
Suntukin mo.
Gusto mong ayusin 'to?
Tantanan n'yo siya.
Welcome sa Secret Sprinkles.
Puwede mong tikman lahat ng flavor kung gusto mo.
- Talaga? Lahat? - Kung gusto mo.
Puwedeng patikim ng chocolate chunk?
Pwedeng patikim ng cheesecake?
Titikman ko ang butterscotch?
Sino kaya ang hinahanap nila?
- Puwedeng patikim caramel? - Diyos ko. Puwede bang pumili ka na?
Pwede kong tikman lahat ng flavor kung gusto ko.
'Di ba, Priya?
Bilis, pare!
Hihiyaw ako.
Hihiyaw ka.
Hihiyaw tayong lahat
para sa ice cream.
Baliw.
Patikim ng bubblegum?
Oscar's golden boy.
'Di ka talaga nagbago kahit kaunti.
Hindi, nagbago ako. Mas kahanga-hanga pa ako ngayon.
Pwede bang mag-concentrate na lang tayo kung ba't tayo nandito?
Sa tingin mo, ikaw pa rin ang nag-uutos, 'no?
'Di mo nabalitaan? 'Pag kumuha ka ng private jet gamit ang pera kay Meyer,
ikaw ang magmamando.
Puwede bang itigil na natin 'tong kalokohan?
Tama na.
'Di ko hahayaang makagulo rito ang problema mo sa pamilya. Kuha mo?
Si Klaus Rhinehard, German industrialist at dating tagatustos ng mga Nazi,
na nakatira na sa Argentina bilang pinuno ng steel industry ng bansa,
na malaki ang kinikita niya.
May security siya kung bumiyahe, pero suwerte, sa Biyernes,
pupunta siya sa grand reopening ng pinakalumang opera house ng Buenos Aires
kung saan tumulong siyang pondohan ang restorasyon.
Doon, kukunin natin siya. Nang buhay.
Pinatakas ni Klaus si Hitler sa Germany.
Alam ni Klaus kung nasaan si Hitler.
Isa pang subok, isa pang subok,
at 'di na natin kailangang makita ang pagmumukha ng bawat isa.
Walang nakakita kay Joe?
Ilang taon ko nang hinahanap si Joe.
Sa tingin ko, ayaw niyang magpahanap.
AWTORIDAD SA RELOKASYON SA DIGMAAN
SUMAMA SA TATLONG TOUR NG PAGLILINGKOD SA VIETNAM
BILANG RIFLEMAN SA 35TH DIVISION INFANTRY
Okey.
Puwede kang umupo.
Lumapit sana ako sa mga pulis, Mr. Mizushima,
pagkatapos ng nangyari kahapon.
'Di ako panig sa karahasan.
Lugar ito ng imbensyon, hindi ng pagkasira.
- At 'di ako magpapatrabaho ng sanggano. -'Di ako puwedeng mawalan ulit ng trabaho.
Kaya sinisante ko ang tatlong barbarong umatake sa'yo.
- Sir? - Pasensya na talaga sa ginawa nila sa'yo.
Ilang taon ka no'ng una ka nilang ikinulong? Binasa ko ang file mo.
- Limang taon. - Limang taon?
Nasa kindergarten ako sa San Francisco.
Natuto akong magbasa sa mga kampo.
Internment camp ang tawag nila.
Oo. Dalawang bansa, dalawang kampo.
Magkaiba sa maraming paraan, pero sa mga prinsipyo, pareho.
Para puksain tayo. Para pahinain ang loob natin.
Nakikita kita, Joe.
Isang binatang napili para makipaglaban sa Vietnam
ng isang bansang kinuha ang lahat sa kanya.
Kaya nanginginig ang kamay mo.
-'Di ako pinili. Nagpalista ako. - Bakit?
Ang tatay ko rin kasi.
Habang nakakulong kami sa mga kampo,
naglingkod pa rin siya at napatay siya.
Alam mo, inimibitahan kita rito
'di lang para humingi ng pasensya sa'yo.
Inimbitahan kita rito para magpatulong sa'yo.
Magpatulong?
Nalaman ko kamakailan na may tao sa nakaraan ko na nasa mundo pang ito.
Guwardyang Nazi. Sadista.
Masama. At kailangan ko ang tulong mo na mahanap siya.
Bakit ako?
Kasi alam kong katulad kong habambuhay na sundalo 'pag nakita ko, Joe.
Ang tatay mo, lumaban din sa mga halimaw na 'to.
Nilabanan niya sila. Nilabanan niya sila sa France.
Nilabanan niya sila sa Germany. Tiningnan niya sila sa mata. Madilim at malamig.
Mga gagong Nazi.
Namatay ang tatay mo sa pag-aalis nitong salot sa mundo, Joe.
Pero nandito pa rin ang kasamaan. Puwede kang sumali sa labang 'to.
Ang pagpalag natin sa kasamaang ito. Makakatulong ka.
Paano?
Magpalista ka.
Nandito na tayo, amigo!
Mag-ayos na kayo ng gamit. Kita tayo sa lobby ng 8:00 p.m.
Kumusta. Maligayang pagdating sa Hotel Palladio.
Naaalala ko rito 'yong lugar na napuntahan natin sa Rome.
Kung sa'n mo tayo iniligaw.
-'Di tayo naligaw... - Gusto mo lang ipakita ang totoong Rome.
Sa mga kalye, dinumog sana tayo ng mga tagahanga ni Flash.
Sa mga eskinita, tayo lang.
Ano ba? Nag-enjoy ka. 'Wag mong itanggi.
Masarap 'yong pizza.
Magkita tayo mamaya.
Sige.
Pumorma ka ngayon, bata.
Kumatok ka muna.
'Di mo ba iniisip ang Spain?
Ang ginawa mo?
Iniisip ko ang batang 'yon araw-araw. Nakikita ko siya araw-araw.
Magkita tayo nang 8:00.
Hi, ito ang message service ni Sam.
Bonjour, Jacques. Ito ang mahal mo. Tumakas 'yong tarantado kong fiancé.
Kaya ba't 'di ka pumunta para ibigay sa'kin ang 'di niya kaya?
Sana maganda sa Israel, Sam.
Nakaupo lang ako rito, nagpapakahirap,
naghahanda para sa interview ko sa propesor ko.
Siya nga pala, 'di talaga kita nami-miss.
Tawagan mo 'ko. Mahal kita.
1430 Harper Avenue, Los Angeles.
- Meyerleh. - Tingnan mo nga naman.
Shalom, Simon. Ang hirap paniwalaan, 'no?
Shalom nga. Paanong ang tagal na ng lumipas?
Huli kitang nakita sa kasal ni Ethel Steinberg.
- At bukas, magsisimula ang shiva niya. - Hindi.
Gano'n na tayo katagal wala sa buhay ng isa't isa.
- Pero abala ka, Simon. - Hindi.
'Di madaling patumbahin si Friedrich Peter at ang Freedom Party niya.
'Di ako naniniwala na ang taong responsable
sa pagpatay sa 13,000 Jew sa Ukraine
ay karapat-dapat mamuno sa Austria sa bagong panahon.
- Bravo, kaibigan ko. - Ginagawa ko lang ang utos ng Diyos.
- May propeta sa harap... - Hindi propeta. Utu-uto.
- Halika, kaibigan ko. Maupo ka. - Oo, siyempre.
Sabi ni Scott, kailangan mo raw makipagkita sa'kin agad.
Nakita ko siya sa 79th Street
na pasakay ng kotse.
- Sino? - Si Victor Frondheim.
- Victor Frondheim? - Oo.
- Parang pamilyar. - Natatandaan ko siya sa mga kampo.
Guwardya siya ng SS sa block 11.
Kung may nakatakas na mga Jew,
siya ang pinapahabol at lagi siyang bumabalik nang kagat-kagat sila.
Patay na. Para siyang bloodhound.
Sabihin mo nga... May ideya ka ba kung saan kaya siya papunta?
Connecticut.
Sa tingin ko. Kasi sa Connecticut ang plaka ng sasakyan.
Baka may impormasyon ka ro'n kung saan. Baka puwede kong makita.
Baka puwede akong makatulong.
Hindi, hindi.
Salamat sa alok, pero hindi. 'Di kita ilalagay sa gano'ng posisyon.
'Di puwedeng sa prinsipe ang gawain ng utusan.
- Ikaw naman. - Ako na ang bahala rito.
Kaya, salamat sa tip, kaibigan ko.
Aasikasuhin ko 'to. Ayos ba 'yon?
- Gagawin mo 'yon para sa'kin? - Siyempre.
- Biyaya ka ng Hashem. - Meyer, para sa'yo, kahit ano.
Pakiusap.
At kung makikita mo ulit 'yang Victor Frondheim, sabihin mo sa'kin.
Siyempre. Ang Propeta.
- Mag-ingat ka, kaibigan ko. - Mazel tov.
Scott, tingnan mo kung may file tayo ni Victor Frondheim.
Papigil sa elevator.
Gaya ng sinabi mo. At nand'yan din ang isa pang file.
Magaling. Heto.
Para sa abala.
'Di ako pinili para dito. Nagpalista ako.
Gustung-gusto kong malaman. Ano'ng ginawa nila sa'yo?
Kasi ang laki talaga ng ipinagbago mo, tsong.
Pina-rehab din ako ng mga magulang ko. Sa mga social worker, group therapy.
Nagsisi ako, umiyak ako.
...sa pagsisikap at pagmamahal na sapat, kayang magbago ng tao.
Pero 'di talaga umubra.
Kaya sa'ting magkaibigan lang...
Tinatanong ko lang. Nagkukunwari ka ba?
Puwede mong sabihin sa'kin. Marunong akong magsikreto.
Nando'n siya.
Binigo kita sa New York.
Ba't mo 'ko dinala rito?
Hubarin mo 'yang bota mo. Ang dumi.
No'ng una kong nakita so Adolf, bata pa lang ako, at diyos siya.
Isang agila.
Na namayagpag sa mundo nang may gintong pakpak.
Ang putik ng pantalon mo.
Hubarin mo.
Tinuruan niya 'ko no'ng bata pa 'ko. 17. Gymnast ako.
Magaling. Nagustuhan niya 'yon.
Ang pang-itaas mo.
Naaalala ko ang unang gabi namin sa apartment niya sa Munich.
Tumabi ako sa kanya sa kama, ang agila.
At hindi siya diyos.
Maliit siya, maputla,
napapanot, nagpapawis, at kaawa-awa,
pero lahat sila, ang agila pa rin ang nakikita. 'Di nila ako nakikita.
Pinatawag kita kasi nakikita mo ako. Noon pa man.
At karapat-dapat akong makita.
'Di na niya kayang isipin ang gagawin. Kaya ko.
Mababawi natin ang kapangyarihan.
Maglinis ka.
Ngayon, makakapagsimula na tayo. Ayon sa diskarte ko.
Umpisa na.
Nahanap namin si Klaus Rhinehart, nahanap namin si Hitler.
Babanatayan si Klaus ng mga bantay niya.
Kukunin natin sila, at kukunin ni Millie si Klaus.
Sabi ni boss, puwede ka munang mag-break.
Heto, sir.
Number 88.
Tao po?
Halika, ikaw na.
'Wag mo 'kong hawakan. Ano'ng ginagawa mo? Uy. Ano'ng... Uy. 'Wag, 'wag.
Uy. Sandali.
Lintik.
Ibaba mo 'yan.
Takbo na.
Hinahanap ka namin, Klause.
Gute nacht, tarantado.
Nazi lintik!
- Ano'ng laman at para kanino 'yan? - Ewan ko.
- Sa'n mo dadalhin? - Bitawan mo'ko!
Sabihini mo o patay ka. Kanino mo dadalhin?
Mga hunghang.
- Ibaba mo ang baril, Jonah. - Ano'ng ginagawa mo, Harriet?
- Sabi ko, ibaba mo ang baril. - Ano'ng ginagawa mo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alyssa Lesaca
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce