W poprzednim odcinku Strefy wojny...
Hitler nie żyje, Niemcy kapitulują...
STREFA WOJNY
...tysiące nazistowskich naukowców drży o swój los.
I niby co mamy z nimi począć?
Nie możemy ich tu tak po prostu zostawić.
Nie mówimy tu o paru kandydatach na członków Mensy.
Chodzi o zwerbowanie ponad 1000
najwybitniejszych umysłów świata nauki.
A jednocześnie największych zbrodniarzy wojennych w historii ludzkości.
Jak mamy to wytłumaczyć to Amerykanom?
Zacząłbym od uświadomienia im, że lepiej będzie, by te łajzy
nie zasiliły znowu armii wroga.
I dodałbym zaraz, co grozi USA, jeśli położą na nich łapy Sowieci.
Nie mamy złych intencji, tylko bronimy Ameryki.
I właśnie na takie argumenty liczą ci amoralni oportuniści.
Nie można pomijać ich pogardy wobec ludzkich istnień.
Żydowskich istnień, to oksymoron.
Gazowali kobiety i dzieci,
zszywali bliźnięta, by sprawdzić, czy się zrosną.
Albo jeszcze lepiej,
głodzili więźniów i wtłaczali im do gardeł wodę morską.
I po tym wszystkim mamy teraz tak po prostu
ukryć ich w Ameryce?
Właśnie tak.
Załóżmy, że jesteś żołnierzem,
a twój pluton znajduje przy trupie nazisty naładowany pistolet.
Zasypujesz go w piasku z nienawiści do byłego właściciela?
Czy też podnosisz i wykorzystujesz w walce z wrogiem?
Powiedzmy sobie jasno, umysły tych ludzi są jak broń.
Czy możemy sobie pozwolić, by zasypać ją piaskiem,
aby wrogowie mogli ją łatwo wygrzebać i użyć przeciwko nam?
POWAGA, TAK WŁAŚNIE BYŁO!
ŁOWCY
Śpi jak zabity.
Nie dziwne. Po tym, co odstawił z von Braunem?
Jakby coś w niego wstąpiło.
Ruth rzadko się myliła, ale...
co do niego na pewno.
Ten chłopak to urodzony Łowca.
A któregoś dnia,
poprowadzi nas wszystkich.
Niby dokąd? Wybierasz się gdzieś?
Tam, gdzie trafi w końcu każdy z nas.
Gdy go poznałem, wydawał mi się lustrzanym odbiciem Ruth.
-Bardzo ją przypominał. -Tak.
Zachowaniem, temperamentem,
nastawieniem.
A teraz?
W ogóle jej nie przypomina.
Teraz wyłącznie ciebie.
Ten świr od rakiet, von Braun,
mówił, że naziści planują użyć tej substancji
w zamienniku cukru, jakimś syropie kukurydzianym.
Mówisz?
Widziałam jego reklamę z 50 razy w tym tygodniu.
„Schidler Corp. Oczyszczamy świat”.
Jedno przyznam tym sukinsynom.
Pomysł jest genialny.
Dlaczego?
Ten syrop będą dodawać do wszystkiego.
Żywność, napoje, leki.
Taki syrop z trucizną
w produktach na każdej półce sklepowej...
Von Braun mówił, że chcą uderzyć w ubogie dzielnice.
Mogą wybić połowę populacji.
Jak to, kurwa, zniszczyć?
Syrop kukurydziany powstaje przez podgrzanie roztworu glukozy i kwasu,
to jednak zabiłoby wirus,
więc muszą go dodawać na końcu.
-Co sugerujesz? -Podnieść temperaturę.
Do 260 stopni Celsjusza.
Muszę wracać do reszty.
Pan Rakieta mówił, że lada chwila ruszają z dostawami.
Uważaj, Rebekah.
Jeśli masz na myśli coś innego niż pozbycie się tego wirusa...
Nie chcę powtórki z Wiednia.
Pamiętam, jak z powodu tej małej
naraziłaś pozostałych.
Masz do nich słabość.
I jeśli ja to widzę, ona też to w końcu zauważy.
Zawsze skrzętnie ukrywałaś swoją wrażliwą stronę.
Zachowaj sobie te ckliwe przemyślenia dla swojej terapeutki.
Załatwiłam dwójkę cholernych nazistów bez żadnej weryfikacji,
narażając Meyera i całą resztę, więc nie próbuj nawet takich podchodów.
I nie jestem żadna, kurwa, Rebekah.
Tak.
Gadałem z Millie.
Znalazła starą fabrykę w New Jersey,
podejrzewa, że Schidler Corp. rozlewa tam patogen,
w końcu to blisko Nowego Jorku.
Mamy ją sprawdzić.
Tak się też składa, że Elizabeth w New Jersey
to moje gniazdo rodzinne.
Autostradą powinniśmy tam...
Super. Autostrada.
Większy smród ciągnął się
chyba tylko za tobą na początku lat 70.
Ktoś tu dziś nie w humorze.
Wszystko gra?
Wyglądasz, jakby ci ktoś w kieszeń nasrał. Co jest?
Chwila.
Czy ja dostrzegam przebłysk emocji?
Sam będziesz miał nasrane, jak nie stulisz ryja.
Miło się gadało.
W tę noc, w tę noc
Miłości naszej moc
Ot tak, wstrzyma ruch każdej z gwiazd
W tę noc zastygnie raptem czas
Zegary pójdą lulu
Wszak zmrok tak bliski już
I księżyc tuż
Spowije niech nas więc nocy bluszcz
Umieram z głodu.
Porada od serca.
Spraw sobie starą jak moja.
Robiła najlepszą lazanię na Wschodnim Wybrzeżu.
Mówisz o swojej żonie?
A gdzie tam. Połowica umiała tylko zamawiać stolik.
Mówię o teściowej nieboszczce, Dottie.
Biedaczka też się nie nażyła.
Pomyśleć, że jeszcze wczoraj wieczór
pichciła mi ten swój magiczny sosik z ricottą.
Gliny twierdzą, że ją też zabiłeś.
A nie słyszałeś, co mówią czarni o glinach?
„Nigdy nie wierz policji”.
Nie zabiłem Dottie.
Dlatego tu jestem. Ktoś chce mnie chyba kropnąć.
Ma to jakiś związek z nazistami planującymi zamach w naszym kraju?
Ktoś ci naopowiadał jakichś bajeczek.
Ktokolwiek mnie szuka,
nie ma nic wspólnego z moimi ziomkami.
Tak?
Nie bardzo wiem, jak ci pomóc.
Nie pracuję już w BSS.
Może zgłoś się na policję,
jeśli ktoś na ciebie dybie.
Odpada.
Ciuchy w paski jakoś mi nie leżą.
Może pójdę z tym do prasy.
Mógłbym im powiedzieć,
jak pomogłeś mi zniknąć 30 lat temu,
a potem wymienię swoje liczne zbrodnie wojenne i morderstwa.
Opowiem, jak wyczyściłeś mi akta, żebym mógł się tu zadomowić.
Mógłbym cię obciążyć swoimi zeznaniami.
A to by raczej pogorszyło nasze relacje.
Ty skurwielu.
Raz już mi pomogłeś zniknąć.
Pomożesz i teraz.
Wiem, co mówił von Braun, ale nie mogę namierzyć tej pułkownik.
Na pewno nie było nic o niej w Arce.
Chyba że jej teczka spłonęła.
Co wiemy o Helen Hirsch,
tej więźniarce z obozu zabitej u Simpsona?
W jej nekrologu napisano, że była w obozie w Arlav.
Znalazłem czterech nazistów stamtąd,
ale żaden nie pasuje do Biffa Simpsona.
Moja safta dotarła jednak do papierów imigracyjnych,
wszystkie z nich podpisał niejaki Carmel Offie.
Offie?
Kojarzę to nazwisko.
Skontaktuję się z moim biurem, może coś znajdą.
Gdzieś ty się podziewała?
Rozmawiałam z kontaktami w Waszyngtonie w sprawie Simpsona.
I zajęło ci to całą noc?
-Rox, wrzuć na luz. -Co?
To nadal federalna, może nas ostro wkopać.
Co mam sobie myśleć,
jak znika stąd nagle na pół nocy?
Moja matka umiera w szpitalu na drugim końcu miasta,
a ja siedzę tu z wami, choć nie powinnam.
Myśl sobie, co chcesz.
Chodź, Rox.
Spacer dobrze ci zrobi.
Nie powinno nas tu być.
A masz lepszy pomysł, pani detektyw?
To ty uparłaś się, by go znaleźć.
-Rusz się. -Dobra.
Szukaj wszelkich nietypowych rzeczy.
Jakby dopiero co wyszedł.
UNIWERSYTET HARVARDA
Że co?
Nie mówił, że się gdzieś dostał.
To z Harvardu,
MIT, Stanfordu.
Czemu to przede mną ukrywał?
Nie tylko przed tobą.
Nie chciał, żeby babcia się martwiła, że nie stać ich na jego czesne.
Mógł mi powiedzieć.
Jasne, że mógł.
Nie tylko o tym.
Powtórz, co ci wtedy mówił.
Ze szczegółami.
Powiedział, gdzie mieszka?
Myśl, Buźka.
Myślę.
Stresujesz mnie.
Kurna.
Wspominał coś...
o jakimś Meyerze,
ale nie pamiętam nazwiska gościa...
Meyer?
„Meyer Offerman”?
Mogę cię o coś spytać?
Co się stało u von Brauna w Kalifornii?
Wyciągnęliśmy z niego, co się dało, i zostawiliśmy.
Żywego?
Jonah, na pewno?
A czy nie tego oczekiwałaś, agentko Morris?
Po prostu zadzwonię...
Cześć, Ron, tu Millie.
Mówi ci coś nazwisko Carmel Offie?
Nie.
A co?
-Powinno? -Skądś je kojarzę.
Mógłbyś się rozejrzeć po biurze Grimsby'ego?
Mil, Grimsby zgłosił cię Jenkinsowi.
Powiedział, że dałaś zbiec podejrzanemu bez zezwolenia,
i załatwiłaś nakaz pod fałszywym pretekstem.
Kazał cię zawiesić.
Ten kłamliwy skurwiel sam mówił,
że to jedyny sposób, bym dostała nakaz.
Mnie nie musisz przekonywać,
ale myślisz, że Jenkins ci uwierzy?
Dobra.
Gdzie jest teraz Grimsby?
Nie pojawił się w biurze od dwóch dni.
Sekretarka mówi, że poszedł na chorobowe.
Odkąd go znam, nie brał żadnych zwolnień.
Kurwa.
Już wiem, kim jest Offie.
Jak tylko Harriet namierzy Schidler Corp., mamy być gotowi.
Kiedy zaczynałam się w to bawić,
czułam się odlotowo.
Myślałam, że nikt mi już nie podskoczy.
Prosta piłka.
Do czasu.
Gdy załatwiłam tę nazistkę u Holsteddera,
nie czułam się już tak super.
Chwilę wcześniej jeszcze żyła, zaraz potem była martwa.
Sama nie wiem.
To było...
dziwne.
Też tak czasem masz?
Myślisz,
że liczy się bardziej „przed” czy „po”?
Pytasz, czy ważne, kim byliśmy wcześniej?
Nie ma żadnego „przed”,
jest tylko „po”.
To trasa w jedną stronę.
Mindy.
Mindy, skarbie.
Kochanie.
Pozwól.
O tak.
Mindy.
Posłuchaj, jesteś nam potrzebna.
I to...
bardzo.
Mieliśmy zrobić to razem.
Co takiego?
Zabić go.
Wszystko robiliśmy razem.
Mindy,
najdroższa.
Mindy się już szykuje.
Jeden strzał.
Trzydzieści cztery lata czekania, żeby zakończyć sprawę jednym strzałem.
Cóż, może Mindy
chciała być litościwa.
My nie będziemy.
Jeden strzał to za mało dla Wilhelma Zuchsa.
Znajdziemy go, Meyer.
Na bank. A jak będzie już nasz,
nie zakończy się to jednym strzałem.
Doceniam chęci, ale...
-poradzę sobie sam. -Nie.
-To moja sprawa. -Nie oferuję jałmużny.
Chcę wyrównać dług.
Wróciłeś.
Ale Tobias nie.
Widzę.
Zabiłeś go.
Jak jego braci.
Tak.
Dlaczego?
Bo mogłem.
Bo byli słabi.
Zastanawiałam się, kiedy Tobias zorientuje się,
że to ty zabiłeś Alexandra i Lukasa.
Szczerze mówiąc,
myślałam,
że to on będzie tu stał, a ty będziesz martwy.
Praktycznie wychowałam tych chłopców.
Wyszkoliłam ich,
wpoiłam im wszystko, co ważne.
Pewnych rzeczy nie da się wpoić.
To prawda.
Darwin byłby z ciebie dumny.
Przeżył najbardziej przystosowany.
I czeka go wkrótce nagroda.
Jersey. Stare śmieci.
Parę kilosów stąd zjarałem swojego pierwszego skręta.
I parę innych.
Za knajpą przy tamtej ulicy strzeliłem palcóweczkę Sarze Waterson.
Naprawdę doceniam twoje wzruszające wspomnienia,
ale proponuję posiedzieć chwilunię w ciszy. Zgoda?
Za późno.
Najlepszy kąsek przed tobą.
Park Kellogg, zaraz za tą górką.
Boże.
To tam ojciec stwierdził,
że nadaję się najwyżej do roli zera.
Powtórzył to po hebrajsku.
Zapewne po to, żeby komunikat nabrał dodatkowej mocy.
Kochany tatuś.
Uwierzyłeś mu?
Słowa innych bywają tym dotkliwsze, im bardziej w nie wierzymy.
Albo im większym fiutem jest ojciec.
Można o tobie powiedzieć różne rzeczy,
ale z pewnością nie jesteś zerem.
Koniec terapii. Mamy robotę.
Stróżówki.
Uzbrojone patrole na terenie i w okolicy.
Wjazd i wyjazd tą samą drogą.
Tu mogą produkować ten szajs.
Nawet na pewno.
To ten aryjski fajfus mnie wtedy dziabnął.
Musimy przedostać się do budynku.
Co proponujesz?
Nie co.
Kogo.
Co to ma, kurwa, znaczyć? Coście za jedni?
Jason Schmidt, tak?
Amerykanin na usługach nazistów.
Niezła kicha, stary.
Naziści? O czym ty gadasz?
No dobra.
Nakreślę ci sytuację, Judaszu.
Ja jestem dobrym gliną.
Żarliwa Siostra to ta zła.
Będziesz grzeczny, gadasz ze mną.
Nie będziesz, siostra zrobi z ciebie choinkę w opałach. Comprendo?
Co robisz w Schidler Corp.?
Jestem kierownikiem fabryki.
Cudnie. Mów wszystko, co wiesz o magazynie,
patogenie, rozkładzie pomieszczeń, sieci dystrybucji.
I radzę nie zasłaniać się niewiedzą, bo rozpalę ci wyobraźnię, synu.
Jeb się.
Mógłby mi nieco zawadzać twój gorejący ptak, słonko.
Przestań!
Dobra, będę mówić!
Boli od patrzenia.
Na twoim miejscu zacząłbym gadać.
Nigdy nie lekceważcie siły perswazji palnika, kochani.
Nasz nazistowski Ken wyśpiewał, że niemiaszki
startują z dostawą swoich toksycznych smakołyków
gdzieś koło ósmej wieczór. Na cały kraj.
-Dzisiaj? -Tak.
Ciężarówki trafią najpierw do sklepów na Wschodnim Wybrzeżu.
Jeśli ich nie powstrzymamy, miliony klientów z mniejszości
spotka los podobny do Ducha.
Święty róg dał sygnał do boju.
Nawet anioły zdejmuje trwoga, gdy obwieszczają
dzień sądu ostatecznego.
Wyciągnęliśmy od blondaska rozkład pomieszczeń
i rozmieszczenie kadzi z patogenem w całej fabryce.
-Kiedy wejdziemy do magazynu... -„Wejdziemy”?
A nie lepiej zrzucić bombę i mieć wszystko z głowy?
Nie mamy takich zasobów, Joe.
I nie mielibyśmy pewności, że zbiorniki z patogenem
i dziesiątki tysięcy zatrutych produktów spożywczych
zostałyby całkowicie zniszczone.
Tu trzeba kogoś z ikrą, kto wejdzie tam i puści wszystko z dymem,
żeby ci faszyści nie pozbierali się już do kupy.
Dobra.
Co? Nie.
Dzieciak rzucałby się za bardzo w oczy.
Mają ochronę, strzeżone bramki...
Potrzeba nam kogoś, kto podszyje się pod naszego blondaska,
nie wzbudzając podejrzeń.
Kogoś, kto będzie się podobnie zachowywać
i wczuje się w jego rolę.
A zatem mistrz przebiórek.
Zawodowiec.
Najlepiej...
aktor.
Kurwa.
Daj spokój, Grims.
Czasy się zmieniają, Simpson.
Nie tak łatwo teraz kogoś ukryć.
Ręce do góry, kurwa!
Co? Nie... Mówił, że będę tu bezpieczny.
Milcz, nie rozmawiam z tobą.
Mówię do ciebie, Harry.
Łapy w górę. Już.
Mogę to wyjaśnić.
Jasne.
Pracowałeś dla Carmela Offie.
BIURO SŁUŻB STRATEGICZNYCH HARRY GRIMSBY
Wiedziałam, że skądś znam to nazwisko,
aż przypomniało mi się zdjęcie z twojego biura.
Pamiątka po pracy w BSS.
Z jego podpisem: „Powodzenia, Carmel”.
Byłeś częścią Operacji Spinacz
od samego początku.
-A wciskałeś mi... -Zabronili nam o tym mówić.
Mówili, że chronimy Amerykę przed Sowietami.
Czasami trzeba przymknąć oko dla dobra sprawy.
Utrudnianie mi śledztwa to ta dobra sprawa?
Narażanie mnie na śmiertelne pobicie też?
Próbowałem cię chronić!
Przez ciebie nie ujawniono planu stworzenia Czwartej Rzeszy
-w USA. -Nie ma czegoś takiego.
To jakaś bujda, którą rozdmuchał Meyer Offerman!
Kto ci to wcisnął? Twój faszystowski kumpel?
Słuchaj, gnoju, zbliż się o krok,
a wyjdziesz stąd o kuli.
-Millie... -A teraz
powiesz mi wszystko, co wiesz o Czwartej Rzeszy,
głośno i wyraźnie.
Ale to prawda, co on mówił.
Nie mam pojęcia o żadnym...
Wiem o Schidler Corp. i o New Jersey.
I jestem pewna, że doskonale wiesz,
kiedy i dokąd ma trafić ten cholerny patogen,
więc zacznij gadać.
Ale o czym?
Ja nic nie wiem.
Boże!
Chcesz dokładkę?
Proszę, nie strzelaj.
Powiem wszystko. Wszystko!
Ale i tak już za późno.
To się okaże. Idziesz ze mną.
Łap.
Przykuj się do tej poręczy. Już.
Idziemy.
Millie, nie zostawiaj mnie tu samego.
Jemu nie można ufać!
Nie bez powodu nazywali go Rzeźnikiem z Arlavu!
Tobie nie ufam jeszcze bardziej.
721.
Ja cię kręcę.
-Niezła okolica. -Rany.
To chyba tutaj.
Kurczę.
Słyszałeś to?
Kurwa.
Jonah!
O co chodzi?
Jonah!
Kurwa!
I co teraz?
-Musimy iść na policję. -Co?
Nie widziałeś?
On się w coś wpakował.
A jak mu się coś stanie?
Myślisz, że jakieś białe gliny nam pomogą?
-„Dzień dobry”. -Przestań.
„Bez urazy dla rasistów,
„ale pomogą panowie parce Murzynków powstrzymać paru hitlerowców?”.
Przymknęliby nas w wariatkowie. Znasz ich.
Zaraz po zabójstwie Zwieracza jeden gliniarz nam pomógł.
Czarny. Martwił się o Jonah.
Nie wiem, Carol.
To chyba kiepski pomysł.
Nie będę siedzieć bezczynnie.
I jeśli nie zjawi się tu Batman z odsieczą,
to nasza jedyna szansa na znalezienie Jonah.
Weź się w garść, do cholery. Chodź.
To tylko tycia dziurka!
Nie zachowuj się jak małe dziecko.
To, kurwa, boli!
Serio? Zaraz się rozpłaczę!
Prawdziwy Niemiec. Skończyło się udawanie?
Masz.
Nie chcę wymieniać tapicerki.
Czuję, że czeka cię niezła przeprawa po tym wszystkim.
Tysiące ofiar podczas wojny,
wyrżnięcie rodziny w biały dzień,
zrzucanie winy na czarnego.
Nie musiałem się nawet starać.
Wy, Amerykanie, i to wasze rozkochanie w imigrantach,
prawach człowieka i Statui Wolności.
Ględzenie o umęczonej biedocie, której marzy się wolność.
A ta pochodnia?
Wsadźcie ją lepiej w zadek tej waszej statuy.
Bo prawda jest taka,
że Amerykanie to tacy sami rasiści jak cała reszta.
No, ty może nie.
Myślisz, że dlaczego zaszedłem tak daleko w Waszyngtonie?
Pierwszej wody nazista w amerykańskim rządzie.
To co się stało?
Nie wytrzymałeś presji? Dlatego wymordowałeś rodzinę?
Bo Żydówka z obozu schrzaniła ci przykrywkę?
Ale skoro pofatygowałeś się do Grimsby'ego,
chyba komuś podpadłeś.
Naziści nie zaprzątają sobie głów błahostkami natury moralnej,
więc jeśli wkurzyłeś ich aż tak, musiałeś sobie naprawdę nieźle nagrabić.
I dlatego dostajecie po tyłku.
Przestrzegacie regułek.
My nie.
Czyli nie ma szans, żebyś zdradził mi
tożsamość tej pułkownik?
Dałbyś jej nauczkę.
Spryciula.
Podobasz mi się.
-Millie, tak? -Siedź prosto.
Masz jaja, Millie.
Wziąłbym cię nawet pod skrzydła, gdybyś nie była taka czarniutka.
No masz, a liczyłam skrycie, że jakoś się nadam.
Tak sobie myślę, że chyba ciężko z tym żyć.
Co rano budzić się w tej skórze.
Pozwalać sobą ciągle pomiatać.
Dostawać marne ochłapy za tę samą pracę, którą wykonuje biały.
Przechlapane.
Żebyś wiedział.
Ale wolę już takie życie niż znaleźć się w twoim położeniu.
-Serio? -Tak.
Bo jak mówiłeś, was reguły specjalnie nie obchodzą,
więc pewnie nieźle trzęsiesz portkami,
wiedząc, że twój faszystowski tyłek jest właśnie na celowniku.
Krew i ziemia.
Podczas gdy reszta świata pogrąża się
w skotłowanej masie pospolitych mieszańców,
my dochowujemy czystości krwi.
Tylko my pozostajemy wierni
wizji przyszłości zrodzonej w umyśle Führera.
Pomimo wszelkich starań
wróg wygnał nas z ojczystych stron,
dlatego musimy wygnać teraz wroga z jego stron.
Albowiem...
nie jesteśmy jak Żydzi,
ci mizerni żebracy,
którzy przez dziesiątki lat
błąkali się jak kozy po pustyni.
Nasz exodus dobiega końca.
Oczyścimy ten kraj z panoszącego się plugastwa
i ustanowimy nową władzę,
Czwartą Rzeszę.
Twój czas nadszedł, Travis.
Stań się jednym z nas.
Każdemu jego własny.
Harriet, słuchawka.
Dobra, zaczynamy.
No to hop.
-W porządku. Miłego dnia. -Nawzajem.
Jesteście tam?
Słychać mnie?
Tak, słychać.
Bosko.
Dobra, pierwszy punkt zaliczony,
już tylko z miliard innych.
Zaczęli załadunek.
Musimy się sprężać. Ile mamy czasu?
Kiedy Lonny znajdzie się już w sterowni, mamy jakieś
cztery minuty na podgrzanie substancji do 260 stopni Celsjusza.
Joe i Jonah, startujecie.
Za wami jest dwóch strażników,
powracają co jakieś 15 sekund.
Ci przed wami co 45.
Jasne.
Jazda.
Nie zmieszczę się z plecakiem. Może pchać go przed sobą?
Zdejmij pasek i przywiąż plecak do kostki.
Przymocuj bomby i zmywaj się.
Musimy zniszczyć wszystkie zbiorniki.
Jonah na miejscu.
Roxy, otwieram zaraz bramkę.
Obiecaj, że dorwiesz tę cholerną pułkownik.
Śmierć czeka nas wszystkich.
Ją spotka po prostu nieco wcześniej.
Co?
Dobrze, że wróciłam.
Gdybyś wtedy nie przyszedł do mnie,
nie wiem, jak by to się mogło skończyć.
Miło mi.
Ale nie czarujmy się.
Miałaś też inne powody.
Roxy w drodze.
Jestem w środku.
Dobra. Skręć w prawo.
Dziesięć metrów przed tobą są metalowe drzwi. Widzisz je?
Tak. Idę.
Świetnie.
Kurwa.
Nie dam rady. Muszę się stąd wydostać.
Lonny... cholera.
Lonny, uspokój się. Oddychaj głęboko.
Stoję w hali pełnej nazistów gotowych mnie zatłuc.
Wątpię, że oddychanie coś tu zmieni.
Może mój ojciec miał rację.
A miał rację, kiedy 22-letni Leonard Flazenstein postanowił
wyrwać się z dziury w New Jersey, by zostać broadwayowską gwiazdą?
Miał rację, gdy zaraz potem wygrałeś nagrodę Tony?
Tak. Stałem się nikim.
Dałem się wygryźć Hoffmanowi i Dreyfussowi.
Nawet Ed Wood mnie olewa.
Miał rację.
Lonny Flash to zero.
Żałosny pętak.
Lonny'ego Flasha tam nie ma, jest tylko Leonard Flazenstein.
Odważny chłopak, który nie dał się zgnoić ojcu.
Zapomnij o nim, tak jak to zrobiłeś 20 lat temu.
Wyparcie go ze świadomości może wymagać paru sesji z dr Rosenstein.
Lonny, błagam.
Nie poznałam twojego zasranego ojca, ale wiem jedno,
być może zawiodłeś go swoją ostatnią rolą,
ale na pewno będzie dumny z tej.
Więc rusz dupsko i pokaż, jak to się robi.
Kurwa.
Dobra, widzisz zbiorniki?
Sterownia jest zaraz za nimi, na górze.
Znalazłem substancję.
Pospiesz się, zaraz kończą załadunek.
Musisz wracać.
UWAGA WYSOKIE NAPIĘCIE
-Witam. -Słucham?
Przyszedłem naprawić elektrykę.
Na trzecim nie ma prądu.
Oby szybko. Musimy pilnować kontrolek.
Lepiej, żebyście wyszli.
Ostatnio wybiło bezpiecznik, poszła kupa iskier,
sami rozumiecie.
Szaleństwo.
-Jak chcecie. -Tylko migiem.
Dobra, Mindy, co my tu mamy?
Po prawej powinna być regulacja temperatury w kadziach.
Szukaj pokręteł ze wskaźnikami temperatury.
Dobra, widzę.
Sześćdziesiąt stopni.
Powoli kręć gałką w prawo,
aż dojdziesz do 260 stopni.
To wywoła blokadę i wzrost ciśnienia
w zaworze membranowym,
co przyspieszy proces podgrzewania.
-Zrozumiałeś? -Dobra.
Ustawiam je, ale mów po ludzku.
Nie jak ten belfer z Fistaszków.
Wyobraź sobie czajnik z wrzątkiem.
Kiedy woda się gotuje, z gwizdka leci para.
My nie chcemy, żeby wylatywała.
-Rozumiesz? -Ni w ząb.
To może jaśniej.
Spróbuję jeszcze raz.
Musisz tylko przekręcić... zawór...
Mindy?
Jesteś?
Co jest, do ciężkiej cholery? Co się dzieje?
Ciekawe.
Pewnie jakieś zakłócenia.
Mindy?
Kaczy, kurwa, kuper!
Dobra, Lonny. Skup się.
Jak to ona mówiła?
Mam nauczkę, żeby słuchać się starszych.
Kurwa!
Mówiła coś o czajniku.
Para z gwizdka, bomba wyszła.
Nie, zaraz.
Para w gwizdek.
Ale jak mam go przytkać?
A chrzanię.
Git.
Przepraszam.
Stać!
Ty.
Podejdź tu.
No podejdź.
Nie salutujesz pani pułkownik?
Chyba cię nie kojarzę.
Jason.
Jason Schmidt.
Mamy znów łączność.
Słyszycie mnie?
Ja tak, ale... Lonny?
Lonny?
To nie nasz.
To Żyd!
Jeden z ludzi Offermana.
Mamy problem.
Joe, leć tam i ratuj ich.
Zrozumiałem.
Joe, nie możesz.
Ten syrop zaraz ich wszystkich ugotuje.
A kto im pomoże?
Robię ostatni tir i znikam.
Nie, Roxy, zapomnij o tirach. Ja się nimi zajmę.
Pryskaj, i to już.
To bomba.
Wszyscy do tyłu, bo wysadzę tę budę.
Trzymaj się z dala z tą swoją podróbą Chanel
bo wylecimy w powietrze.
Coś się stało.
Wyprowadzić ciężarówki.
No już!
Uciekać!
Szybko!
Tam!
Do bunkra! Tam jest bezpiecznie.
Szybciej!
Dalej!
Joe.
To ja.
Dawaj. Zwijamy się.
Co?
Jak żeś to zrobił?
Powiedziałem, że to bomba.
To tylko część ustrojstwa od Mindy.
Dreyfuss może mnie cmoknąć w pompę.
Zamknijmy ich i spieprzajmy stąd.
Dobra.
Teraz.
Chyba już wszyscy.
Wskakuj do wozu i leć.
Widzimy się w bazie.
Śmieć.
Dokąd idziesz?
Odrąbać łeb żmii.
Kurwa.
Otwórzcie drzwi.
Odsunąć się!
Kurczę pieczone!
Nie możesz mnie zostawić!
-Jonah! -Rozkuj mnie.
Oni mnie zabiją!
Dawaj mi to...
Śmiało.
Strzelaj!
Wiem, że tego chcesz.
Trzeba nie lada siły, żeby wyplenić całe zło tego świata.
Masz ją w sobie, Żydzie?
Twój kumpel miał.
Zanim zgarnął moje dwie kulki.
Jonah, nie rób tego.
-Nie możesz. -To, kurwa, patrz.
-Albo mnie zastrzel. -Nie.
Nie wyjdzie stąd żywy. Zasłużył na śmierć.
Nie, zasłużył na karę,
a doświadczy jej dopiero, gdy trafi za kraty,
już ja o to zadbam,
-tylko odłóż broń. -Nie.
Inaczej nawieje. Znowu.
Ja na to nie pozwolę.
Wiem, dlaczego chcesz się zniżać do ich poziomu,
ale to nie jest sprawiedliwość.
Dla mnie jest.
-Jonah... -Tu nie chodzi o sprawiedliwość.
To kwestia przetrwania.
Czysty darwinizm.
Kto ma większy potencjał, by pozbyć się rywala?
Hitler uważał, że rasę panów osłabiły krzyżówki
z takimi karaluchami jak ty.
-Stul dziób. -Nie słuchaj go.
Mylił się?
Odpowiedź zależy od ciebie.
Myślę, że miał rację.
Jeśli strzelisz, upodobnisz się do nich.
Słyszysz?
Staniesz po stronie zła, z którym walczysz.
A nie jesteś zły.
Ruth nie życzyłaby sobie tego.
Twoja babcia wciąż tu jest, masz ją w sercu.
Strzeże cię.
Jeśli chcesz, by tak pozostało,
postępuj, jak by sobie tego życzyła, nie rób błędu.
Jeśli go popełnisz,
stracisz ją.
Kurwa.
Co to ma znaczyć?
Dobry wieczór, pani pułkownik.
Pomyślałem, że podwiozę panią.
Meyer Offerman.
To pani.
O Boże.
Dokąd mnie wieziesz?
Obawiam się, że na żaden bankiet.
Szkoda.
Mam stosowny strój.
To jak się czuje królowa zmieciona w pył?
Nie sądziłeś chyba, że to mój jedyny plan.
Skądże.
Nie jestem naiwny.