ŁOWCY
Wstrząsające doniesienia z Huntsville.
Na przyjęciu przy Maple doszło do serii zabójstw.
Policja bada miejsce zdarzenia.
Jesteśmy bezpieczni?
Na razie tak.
Co to za jedni? Kto mnie ściga?
Grupa Żydów z Nowego Jorku.
Z pokaźnym budżetem.
Porządnie uzbrojona. Pod wodzą bogatego, zajadłego szczura.
Ale skąd wiedzieli, kim jestem?
Mam nowe dokumenty.
Jestem już obywatelem USA.
To bez znaczenia.
Żydzi mają już swoje sposoby, żeby nas namierzyć.
Musimy być silni.
I przetrwać za wszelką cenę.
Obiecuję,
będę posłuszna
i nie będę się naprzykrzać.
Pozwól mi zostać, tatusiu!
Córciu,
czeka cię wielka przygoda.
Musimy jechać.
Pora na was.
Musicie wsiadać.
Słuchajże, Izraelu.
Dom jest tam, gdzie i ty, Rebekah.
Wszystko będzie dobrze.
Pamiętaj, masz być dzielna.
Musisz przetrwać
za wszelką cenę.
Są tylko czipsy?
Dobrze, następnym razem, gdy auto naszego szefa wybuchnie,
a nasza siedziba zostanie nakryta,
będę czekała z pieczenią wołową dla wszystkich.
Nie spodziewałam się gości.
To przez Harriet.
Suka nas wystawiła.
Chwila. Odezwała się w ogóle?
A po co zdzira miałaby się odzywać?
Rozmawiałeś z Roxy?
Próbowałem od rana. Cisza.
Zanim się zerwała wczoraj, mówiła coś, że odpada.
I na to wychodzi.
-Odpada? -Znaleźli Meyera.
Kto wie, co jeszcze im wygadała Harriet?
-Musimy odłożyć to wesele. -Nie.
-Gdyby Amy coś się stało... -Niczego nie będziemy odkładać.
-Murray. -Nie pozwolę im na to znowu.
Nie dostaną już niczego ode mnie.
Meyer zapewnił mnie, że wszystko się wyprostuje.
Załatwił dodatkową ochronę. Będzie tam Koszer Nostra.
-Nie widzę przeszkód. -Cholerna żydowska mafia?
Gangsterzy? Pamiętasz, Bernie Flagelstein poprosił ich raz o pomoc.
Wiesz, co się z nim potem stało.
Tak, wrócił bez tentego.
Ale Meyer to nie jakiś Flagelstein.
Wyprawimy to wesele.
-Jezu! -Wytrzymasz.
Prawdziwa z ciebie Florence Nightingale.
A z ciebie fiut.
Naprawdę wierzysz, że Joe znajdzie tego Ducha w Maryland?
Liczmy na cuda,
ale nie bierzmy ich za pewnik.
Myślałem, że to kibelek.
Mój krecik chce na wolność.
Co tam trzymasz?
Lekturka do sali tronowej.
Znalazłem w rzeczach Tildy.
Podobną widziałem u Holsteddera.
Albo należą do tego samego klubu książkowego, albo to trop.
Sprawdź to.
Jasne. Jak tylko poślę parę pralinek na dno Morza Martwego.
A co do Tildy.
Postąpiłem pochopnie? Tak.
Ale czy pomyliłem się?
Nie.
Instynkt jest bardzo ważny, Lonny.
Instynkt to podstawa.
Instynkt, mówisz?
To dzięki niemu zabiłeś ją z zimną krwią?
Z zimną krwią?
Toczymy wojnę, Lonny.
Zabieram Jonah. Przyda mi się do łamigłówek.
Nie. Zostaje na wesele.
Będzie recytował Birkat Kohanim.
-Połamania nóg. -Co?
O czym ty mówisz?
Świat się wali, a ja mam klepać modły? Nie.
Widzisz, w Polowaniu nie chodzi tylko o śmierć.
Chodzi też o życie.
Nie pozwoliłbym sobie,
by nie radować się z tego, co mamy.
Naziści wysadzili ci auto.
Roxy prawie zginęła. Harriet nas zdradziła.
A ty sądzisz, że jakiś rytuał jest ważniejszy...
Nie sądzę, ja to wiem.
Jonah, całe stulecia
prześladowano nas za te rytuały.
To właśnie one nas określają.
Tworzą wspólnotę.
Rezygnacja z nich
to poddanie się.
Nie zamierzam kapitulować.
A ty?
Nie zdążyłam się wtedy pożegnać.
Psiakrew!
Co ci się stało?
Miałeś rację.
Dwóch facetów napadło mnie tam w toalecie.
Chryste.
Wpieniłem się na ciebie.
Myślałem, że się wycofasz, i jeszcze ten rachunek.
Trzydzieści jeden dolców.
Minęła z godzina, nim się pozbierałam.
Mówię ci, to FBI.
Nie mamy takiej pewności.
Musisz mnie skontaktować znowu z tym źródłem.
Jakim?
Wzięłaś mnie za świra, który szukał towarzystwa.
Przepraszam cię za tamto.
Mam całą twarz w sińcach i stłuczone żebro, które boli jak diabli
przy każdym wdechu, jeśli to cię pociesza.
Nie pociesza.
Jest taki magazyn przy Canal Street, nad wodą.
Daj mi parę godzin, sprawdzę, czy tam jest,
jeśli FBI go nie zdążyło spłoszyć.
Ale nie będę się w to mieszał.
Sama chyba rozumiesz.
PRALNIA CHEMICZNA JOHNSON'S
Zamknięte.
I wal się.
Też mi cię brakowało.
Co ty tu w ogóle robisz?
Odbieram garnitur.
I chciałem pogadać.
Niekoniecznie w tej kolejności.
Garniak trafił chyba na śmieci.
Za to, że olałeś pogrzeb najlepszego kumpla.
Dupek.
Przyniosłem coś na zgodę.
Coś mizerny.
Na tyle mnie było teraz stać.
To posłuchajmy, cóż cię to, kurwa, zatrzymało.
Łowcy nazistów? Chyba kitujesz.
Nie kituję.
Kurwa.
Czyli ten gość ze sklepu z komiksami szukał...
Mnie.
Szukał mnie.
Zwieracz zginął przeze mnie.
Jezu.
Cholerni naziści?
Jak było?
Na pogrzebie.
No nie było striptizerek pląsających do muzy Zeppelinów.
Raczej dołująca sprawa.
Wysłałem chociaż kwiaty.
Tak, pamiętam je.
Wydałeś na nie chyba całą kasę z dilerki?
Tylko tę, którą zostawiła mi safta.
Szlag.
Ładne były?
Tak, bardzo ładne.
Podejrzewaliśmy z Carol, że masz problem z FBI.
-Mogliśmy ci pomóc. -Stary...
nie mogę was narażać na niebezpieczeństwo.
Dlatego usunąłem się w cień.
O mnie się nie musisz martwić.
Znikam na integrację na uniwerek.
Zapowiada się sporo piwa i cycków.
-Cycoliny. -Na cycowerku.
Wpadnij tylko do mnie, zanim wybędę, dobra?
Jasne, stary.
Kocham cię, brachu.
Jeszcze niedawno bałeś się zagadać dziewczynę,
teraz uganiasz się za nazistami.
Nieźle.
Dasz sobie radę?
Pewnie.
Okaże się.
Na razie.
WASZYNGTON
Hola, Juanita.
Miałaś okazję porozmawiać z prezydentem
o zdjęciu tych sankcji w Ameryce Południowej?
-Nie, nie miałam. -A czemuż to?
Bo nie popieram tego stanowiska.
-Ale... ty... -Dzień dobry.
Dzień dobry, panie prezydencie.
Zanim zaczniemy,
powiem coś w imieniu chyba nas wszystkich.
Wspaniale, że jesteś znowu z nami, Biff.
Dziękuję, panie prezydencie.
Żadne słowa nie są w stanie opisać, ile to dla mnie znaczy,
ale postaram się.
Gdy człowieka spotyka taka tragedia,
jak w moim przypadku,
przewartościowuje się pewne kwestie.
Zastanawia się, kim się jesteś.
A kimże jesteśmy, panie prezydencie?
Otóż hodowcami orzeszków.
Czyli Amerykanami.
Z narażeniem życia pielęgnujemy hodowane przez nas wartości.
Dlatego propozycję pani sekretarz, by zawetować ustawę,
uznaję za pełną dobrych intencji, lecz naiwną.
Czy jej serce pompuje w ogóle krew w naszych barwach narodowych?
-Panie prezydencie, przecież... -Po tym, co przeżyłem,
słucham tylko jednej pompy.
I wie pan, co mi właśnie podpowiada?
Jeśli Ameryka Południowa nie będzie z nami handlować,
zacznie romansować z komuchami.
Czy tego chcemy we własnym ogródku?
Oczywiście, że nie. W naszych ogródkach chcemy widzieć
ślizgawki wodne, pieczone kiełbaski
i kobiety sukcesu
w skąpych żółciutkich kostiumach kąpielowych w grochy.
Dlatego proszę,
by podpisał pan ustawę, która zniesie embargo w Ameryce Południowej.
Ty kłamliwy skurwielu!
Mówiłem Juanicie, że to może być trudne. Ale nie chciałaś mnie słuchać.
Uznałem, że warto podzielić się wątpliwościami.
Gdy moja Lottie z dzieciakami harcują już hen, w niebiańskim lunaparku,
nie mogę przemilczać spraw, które leżą mi na sercu.
Życie jest za krótkie.
Za krótkie, na Boga.
Miałam znaleźć Kennetha Swiggensa i go bezpiecznie wyprowadzić.
Na czyj rozkaz?
Tego nie wolno mi ujawnić.
-Kto mógł wiedzieć, że... -Mogę zdradzić, że to część pewnego planu.
Tak?
Myślałam, że pan wie.
Obiło mi się coś o uszy.
Czyli nie słuchał pan nigdy transmisji?
Nie wiem, o czym mówisz.
Ale zapewniam, że nadal jestem całkowicie oddany naszej sprawie.
Mam nadzieję, Herr Swiggens.
Możesz używać mojego niemieckiego nazwiska.
Moritz.
A twoja godność?
WIELKA BRYTANIA 1939
Pobłogosław nam, Panie,
te oto dary, które przyjąć mamy
z Twej szczodrobliwości,
przez Chrystusa Pana naszego.
Amen.
Bardzo dobrze.
A teraz modlitwa przed kolacją.
Okaż nam, Panie, swą łaskawość.
Mary, siostro. Daj nam swoje zbawienie.
Patricia, siostro. Daj nam swoje zbawienie.
A ty, kochanie?
Rebekah.
Chcę usłyszeć imię nadane ci na chrzcie.
Nazywam się Rebekah Kreutzer.
Dzieci, wasze rodziny poświęciły wszystko,
by zapewnić wam bezpieczeństwo.
Dlatego musicie odtąd używać wyłącznie swoich chrzestnych imion
i zapomnieć o przeszłości.
To wasza ostatnia deska ratunku.
Nie będzie kolacji dla żadnej z was, która nie zna swojego imienia.
Eric, kolega do ciebie.
Cześć, Eric.
Joe. Mizushima.
Byliśmy razem na szkoleniu w West Hill.
Pamiętasz?
Piękna okolica.
Jest co uwiecznić na rysunkach.
Wydawało nam się, że miałeś farta,
bo trafiłeś do Edgewood, nie do Wietnamu jak reszta.
Widzę jednak, że też przeżyłeś piekło.
Słuchaj,
staram się dopaść skurwiela, który organizował te eksperymenty,
tego, który ci to zrobił.
Wszystko jest utajnione.
Zero teczek, zero świadków.
Wystarczy...
nazwisko dyrektora wydziału medycyny w Edgewood.
Był pewnie po sześćdziesiątce,
mówił z niemieckim akcentem.
Powiesz mi, jak się nazywał?
Nie szkodzi.
Miło cię było widzieć.
Pamiętam, że lubiłeś filmy kung-fu.
I westerny.
Wskakiwałeś czasem na stół w kantynie
i odgrywałeś swoje ulubione sceny.
Pamiętam, że miałeś żonę
i dziecko.
Że lubiłeś Dodgersów,
kawałki Isley Brothers i...
Takie batoniki. Devil Dogs.
Pamiętam, że byłeś dla mnie miły.
Jako jedyny.
Tylko przy tobie czułem się jak...
człowiek.
Dziękuję.
Tajemnicza śmierć w Westchester,
w wyniku eksplozji samochodu zginął niezidentyfikowany mężczyzna.
Policja jest w trakcie ustalania przyczyny wybuchu,
tożsamości ofiary oraz właściciela niezarejestrowanego auta.
Dalsze...
Ostre ząbki ma ten gryzoń.
Meyer Offerman.
Zorientował się, że Alexander i Lukas go szukają.
Cały ból, który cię teraz dręczy,
twoja złość i rozgoryczenie.
Tak.
Wszystko to przez cuchnącego żydka.
Zbierz w sobie ten gniew,
wlej go do serca
i wykuj z niego broń,
żeby nie spotkał cię marny los twoich żałosnych braci.
Dać się zabić staremu garbatemu Żydowi?
Czy może być większa zniewaga?
Travis, znajdź tego Offermana i wykończ go.
Jeśli trzeba, zwołaj kawalerię.
Bez obaw.
Wiem, jak dokończyć robotę.
Gdybyś dała mi wolną rękę,
byłoby dawno po sprawie.
LOWER EAST SIDE NOWY JORK
Bubbeleh, wyglądasz przecudnie.
O co chodzi? Stresujesz się?
Chcę, żeby wszystko wyszło idealnie.
No cóż.
Tylko nie wydaj mnie matce.
Nie trzymałbym przecież w piersiówce sikacza.
Gdy brałem ślub z twoją matką,
w sztetlu lało jak z cebra.
A mój świadek, Moishe, walczył wtedy z tyfusem.
Baliśmy się nawet, że obrzyga suknię ślubną, ale...
wszystko się udało. Wiesz dlaczego? Bo...
mieliśmy siebie nawzajem.
I uwierz mi,
to wszystko, czego potrzeba.
Dopóki mamy siebie,
wszystko będzie dobrze.
Co się dzieje, tato?
Spójrz na jego obraz.
Mamy tu małego Rembrandta.
Podoba ci się, tato?
Śliczny, Aaronie.
Któregoś dnia
odwiedzimy ten ogród.
Powąchamy wszystkie kwiaty.
Musimy już iść, synku.
Muszę jeszcze namalować ptaszka.
Dokończysz później.
Trzymam cię.
Wyłaź, Żydzie!
Wyłaź!
Pojedziemy na taką wycieczkę.
No już! Otwieraj!
Czegóż to znowu potrzeba waszej gromadce?
Możesz to rozszyfrować?
Na przykład ten dziwny okrągły symbol?
Tu ci nie pomogę.
Ale niektóre wyrażenia są w staro-wysoko-niemieckim.
Wygląda to na reedycję
XIX-wiecznego dzieła science fiction, znanego pod tytułem Vril.
Opowiada o rasie panów
zamieszkujących podziemia,
która planuje zbrojny przewrót,
rewolucję.
Miała pozwolić im przejąć władzę nad światem.
Vril był dla nazistów źródłem inspiracji,
jednak to wydanie zostało poszerzone.
Zaczynamy.
To już nie zaledwie źródło inspiracji, a podręcznik.
Stąd ten tytuł: Księga nadchodzącej rasy.
Nie. Poprawka.
Instrukcja dla nadchodzącej rasy.
Trzy, dwa, jeden.
Wybuch jest za mały.
Może na terenie otwartym.
W zamkniętym pomieszczeniu
te karaluchy się nie pozbierają.
Plany wojny, którą poprzysięgli sobie toczyć aż do śmierci.
To Ziegler, tak?
On kazał ci mnie znaleźć?
Mercedes by nam tego nie zrobił.
Co słychać u Zieglera?
Cóż...
Postarzał się, jak my wszyscy.
Co ty wyrabiasz, Moritz?
Pułkownik Ziegler?
Nie ma żadnego Zieglera, głupia cipo.
Dla kogo pracujesz?
Dla Wiesenthala?
Dla Mossadu?
Jesteś cholerną Żydówką?
Utrudniasz mi tylko życie, Moritz.
Co ci się stało?
Dostałam w końcu za węszenie przy tej sprawie.
I dalej w to brniesz.
O 19 mam powrotny do Waszyngtonu,
więc przejdźmy już może do sedna.
Danny twierdzi, że w Stanach mieszkają całe tysiące nazistów.
-Tak. -Jak do tego doszło?
Jak się tu dostali? Przeszmuglowano ich?
Nie. Nie było potrzeby. Sprowadzono ich tu.
Przylecieli pierwszą klasą.
Z kawiorem i szampanem na rachunek Wujka Sama.
Sugerujesz, że ściągnął ich tu rząd USA?
To się nie trzyma kupy.
Ci ludzie odpowiadają za śmierć milionów...
Żydów, homoseksualistów, inteligentów, komuchów, owszem.
Rząd wziął to w koszty.
Jechałaś może kiedyś fordem?
-Tak. -A leciałaś rejsem przez Atlantyk?
Oglądałaś Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków?
Zawdzięczasz to wszystko ludziom,
którzy popierają eksterminację Żydów i ich sojuszników.
Wolniej.
Po wojnie nasz rząd potajemnie zatrudnił wysoko postawionych nazistów,
by nie wpadli w ręce Sowietów.
By wykorzystać ich w roli szpiegów, naukowców czy inżynierów.
Nadali temu kryptonim Operacja Spinacz.
Spinacz?
Kiedy obciążające ich papiery usunięto z teczek...
jedynym śladem po ich mrocznej przeszłości
stawał się odcisk spinacza.
Sprowadzono w ten sposób tysiące ludzi,
także w ramach innych operacji.
Wysłali ich przez ocean,
oczyścili dokumenty,
dali gwarancję nowego życia w krainie spełnionych marzeń.
Możesz to udowodnić?
Tak.
WNIOSEK IMIGRACYJNY
Hans Fischer?
O Boże. Muszę mieć te akta.
Inaczej nikt mi w to nie uwierzy.
To już nie mój problem.
Nie możesz mnie zostawić z niczym.
A ja nie mogę się dać namierzyć.
Zadręczałbym się, gdybym tego nie powiedział,
ale to jeszcze nie znaczy, że życie mi zbrzydło.
To ludzie, którzy zabiją ciebie i każdego, kto jest ci bliski.
Mogą cię tak skatować, że takie sińce będziesz
wspominać jak otarcia.
Dowiedz się całej reszty i dorwij tych drani.
Mnie w to nie mieszaj.
Wybacz, mam zaraz pociąg.
SYNAGOGA IZRAEL
Wyłazić!
Mężczyźni na lewo!
Kobiety i dzieci na prawo!
Szybciej!
Mężczyźni na lewo!
Kobiety i dzieci na prawo!
Mężczyźni na lewo!
Kobiety i dzieci na prawo!
Dlaczego?
Żeby szybciej wyrobić papiery.
Potem wrócicie do siebie.
Coś tu nie gra. Nie rozdzielajmy się.
-Skarbie... -Trzymamy się razem.
Nie puszczaj mojej ręki. Będzie dobrze.
Tato?
Wszystko będzie dobrze, synku.
Nie zostawię cię.
Nie słyszałeś?
Mężczyźni na lewo!
Nie.
Minduś!
Kobiety i dzieci na prawo!
Mówiłem, dzieci na prawo!
Nie. Nie trzeba.
Zostanie ze mną, przy swoim ojcu.
-Na prawo! -Przecież i tak mamy wrócić do siebie.
Proszę pozwolić mu zostać ze mną.
Pójdzie ze mną.
Puść go!
Musimy zostać razem.
Do tyłu!
Nie zostawię własnego dziecka.
Nie ma mowy.
Co tu się dzieje?
Pan wybaczy to opóźnienie.
Proszę.
To moje dziecko.
Jest moje. Proszę.
Brać tego smarkacza. Koniec z tym skomleniem.
Nie zostawię cię.
Murray?
Możesz już mnie puścić, tato.
A teraz proszę rodziców panny młodej
o odczytanie piątego z Siedmiu Błogosławieństw.
Amen.
Nie zapominając o ciemności,
świętujemy światłość.
-Biff... -Z chęcią bym pogaworzył,
ale zaraz zaczyna się Statek miłości, a Dottie upiekła ciasto czekoladowe.
Ty podstępna gnido.
Rety, Juanie,
zwykle w takich sytuacjach przepraszam,
że mój kręgosłup moralny utrudnił komuś życie,
ale moja terapeutka, dr Susan,
dała mi radę: „Biff, po traumie, jaką przeżyłeś w związku z tragedią,
„wciąż obwiniasz się za to, że tylko ty przeżyłeś.
„Przestań się wreszcie obwiniać”.
Powtarzam jedynie słowa dr Susan.
Cała ona.
Chcesz się tylko wywindować moim kosztem.
Już ja się postaram, żeby wydało się,
jaka z ciebie podła, pozbawiona skrupułów kreatura.
Juanito Kreps.
Przypominasz meksykański naleśnik na francuskim cieście.
Zdecyduj się, po czyjej stoisz stronie.
A teraz słuchaj, ty lampucero trzepiąca marakasy bandzie zawszonych mariachich,
nie podskakuj mi tu, kurwa,
bo jedyny gabinecik, w jakim wylądujesz,
mieścić się będzie w obmierzłej piwnicy,
do której wepcham cię jak kawał tłustej chabaniny.
Miło się z tobą hablało.
Musimy to niebawem powtórzyć.
Johnnie Walker Red z lodem.
To co, gotowy?
Nawaliłem się bardziej niż konik morski na orgietce syrenek.
Tego nie znałem.
Dasz radę.
No dobrze, kochani, poproszę teraz o oklaski
dla Jonah Heidelbauma.
-Do dzieła. -Życz mi powodzenia.
Powodzenia.
Jonah!
To zaczynam.
Jak się dziś ma Brooklyn?
Jak samopoczucie?
W normie.
Przepraszam was.
Wybaczcie mi to kaleczenie...
Birkat Kohanim.
Niektórzy z was wiedzą, że zastępuję tylko awaryjnie
moją saftę,
Ruth.
Byłaby pewnie zawiedziona moim zastępstwem.
Na szczęście jest modlitwa,
którą znam całkiem nieźle...
bo moja safta odmawiała ją co wieczór.
Bez wyjątku. Dodawała jej ponoć otuchy
choćby w najgorszych chwilach.
Mówiła, że potędze tej modlitwy nie dorówna żadna broń ani pancerz.
Dzięki tej właśnie modlitwie, Birkat Hagomel,
zyskiwała supermoce i inne duperele.
Przepraszam.
Darujcie.
I inne takie.
Wymsknęło mi się.
Pomyślałem, że odmówię ją dzisiaj dla was,
Amy i Benie,
na szczęście.
Także
w jej imieniu.
Dobra robota.
Podsumujmy to.
Mamy zabawkarza. Mamy chemiczkę i jej brata.
Znikającego detektywa i jego ciężarną żonę na Florydzie.
Szajbniętego pismaka.
Dzieciaka ze sklepu z komiksami.
Do tego trupa staruszki i jej osieroconego wnusia,
który może być w zmowie z milionerem, Meyerem Offermanem.
Wiem, jak to brzmi...
A wszystko to łączy... jak ona się nazywa?
Operacja Spinacz.
A dlaczego dopiero mi to mówisz?
Uznałam, że nie będzie pan chciał tego słuchać.
Jak widzisz, słucham.
Na razie odpuść to sobie.
Wiedziałam, że szef nie uwierzy.
Nie odsuwam cię dlatego, że ci nie wierzę.
Robię to właśnie dlatego, że wierzę.
Spójrz na siebie, Morris.
Muszę to popchnąć wyżej, nim będziesz mogła cokolwiek ruszyć.
Nagle to za wysokie progi dla mnie?
Za wysokie dla mnie.
Jeśli to jest tak duża sprawa, jak sugeruje twój kontakt,
muszę ją sam obadać. Jasne?
To ta synagoga.
Staruch jest mój.
-Tam. -Kurwa. Koszer Nostra.
-Co robisz? -Ci wszyscy goście są pod bronią.
Mam nieco lepszy pomysł.
Ty tchórzu!
Świetnie się spisałeś.
Dziękuję.
...gdybyśmy się mieli nie zobaczyć, witajcie!
Kogóż tu mamy.
Gwiazda, że Art Garfunkel może się schować.
Garfunkel to jakiś kudłaty synalek bogatych Żydów...
-ale dzięki. -Mówisz?
Moim zdaniem Garfunkel ma świetny głos.
Piękny.
Dlaczego sam nie nosisz wisiorka z chai, jak wszyscy pozostali Żydzi?
Bo oddałem go swojej ukochanej kobiecie,
a od tamtej pory nie założyłem innego.
Daj mi to.
Należał do twojego dziadka.
Zaraz, ty...
Moment.
Wszystko gra?
Rozbolał cię brzuszek po tańcach?
Co jest?
Już kumam.
Co takiego?
Na czym zależało mojej safcie.
Bym poczuł wspólnotę.
Stał się częścią plemienia.
Chwila.
-Murray? -Tak?
Słyszałam twoje słowa.
Jakie? Nie wiem, o czym mówisz.
Po trzydziestu latach...
znów usłyszałam, jak mówisz „amen”.
No i?
Nie można już okazać wdzięczności?
-Co? -Mam nazwisko. Tim Randall.
To alias Ducha,
a to nam pozwoli go namierzyć.
Miło mi ujrzeć wszystkich tu zebranych Żydów i Żydóweczki.
Witam, witam.
Co słychać? Dobrze was widzieć.
Cóż mogę rzec? Ma się paru fanów.
Tak. Dowiedziałeś się czegoś z tej książki?
To taka odpowiedź na pytanie,
czy Bóg istnieje: „Tak, ma na imię Adolf”.
Coś jak podręcznik instruktażowy.
Oni szykują się na wojnę. I wygląda na to...
że chcą zbudować Czwartą Rzeszę.
Joe. Dokąd to?
Chwila.
Pieprzona żmija!
Nie tutaj, Joe!
Nie! Tam.
Czemu nas tam zostawiłaś?
Miałam do odebrania prezent ślubny, pacanie.
-Stul dziób. -Co? Nie!
Przestań!
-Jebana... -Stój.
Drugi raz dzisiaj szarpię się z jakąś łajzą.
-Zdradliwa suka! -Wyjdź na zewnątrz
i otwórz pieprzony bagażnik!
A to co za jeden?
To Wilk?
Nie mój.
Harriet, poczekaj z tym prezentem, aż wesele się skończy.
Joe?
Wpadłeś na trop, tak?
Ochłoń.
I zacznij szukać.
Ruszaj.
Chodź, jedziemy.
Muszę się o coś spytać...
-Jonah, nie teraz. -Ale...
Musisz iść.
Teraz. Pogadamy później.
Gdzie go znalazłaś?
W uroczym sklepiku z pamiątkami w Alabamie.
Do czegoś te wsioki się raz przydały.
To prawda, co mi mówią?
Że postanowiłaś nagle zabijać ludzi
bez ich weryfikacji?
Chyba mamy zasady.
Zasady?
A może to tylko usprawiedliwienie,
żebyśmy nie wyszli na potwory, których szukamy?
Może i jesteśmy potworami,
ale różnimy się od nich.
Mamy wymówkę.
To wojna nas ukształtowała.
Dzień dobry, siostro.
Dzień dobry, dziecko.
Moje imię to...
Harriet.
Daj nam swoje zbawienie.
To ludzie, którzy zabiją ciebie i każdego, kto jest ci bliski.
Gdzieś ty się, do cholery...
Co ci się stało?
Nic.
Jak to, kurwa, nic? Kto ci to zrobił?
Potłukłam się, ścigając sprawcę.
Tyle. Drobiazg.
-Chodzi o tę sprawę, tak? -Nic mi nie jest. Mówiłam już. Przestań!
Posłuchaj,
tak sobie myślałam.
To mój pierwszy tak poważny związek,
a ja...
Kiedy się poznałyśmy,
nie spieszyłam się z niczym,
bo nie wiedziałam, czy jestem na to gotowa,
to tobie bardziej zależało.
-Po prostu nie... -Nie rób mi tego.
Co ty pieprzysz?
Chcę trochę luzu.
-To zaszło za daleko. -Kłamczucha. Trochę luzu?
Tylko na tyle cię stać?
Nie wierzę.
Może każda z nas chce czegoś innego.
Dlaczego to robisz?
No po co, kurwa?
Mówię, jak jest.
Bzdura.
Co? Przestraszyłaś się?
Wcale tego nie chcesz.
Chcę. I właśnie to robię.
Pierdol się, Millie Morris!
Ty...
Kochasz mnie i dobrze o tym wiesz.
Wiem, że wciskasz mi kit!
Kurwa!
Idę spać. Nawet o tym nie myśl.
-Dla mnie było super. -Chcę się położyć obok ciebie.
-I nie myśleć o niczym. -Ale chcę...
Chcę...
Bez paniki.
Nie wiesz, że nie straszy się starszych ludzi?
Właśnie.
Wasz prezent ślubny czeka w piwnicy.
Tak?
-Dla Amy? -Nie.
Nie.
Ten jest dla was.
Tylnym wejściem?
Czy bocznym?
Dachem.
To archiwum.
O nas.
Jak on to wszystko uzbierał?
Czekamy, aż wejdzie na górę
i strzelamy.
Nadal ma obstawę żydków z kałachami. Odpada.
Znikamy stąd.
-Jest inny sposób. -Pieprzę inny sposób.
Mogliśmy go dopaść w synagodze.
Zabił moich braci.
Choćby chroniła go cała Jerozolima, urwę mu ten parchaty łeb.
Kretynie,
czas na nas.
Od kiedy to ty wydajesz mi rozkazy?
Dziękuję.
Skąd to?
Idźcie tam.
Tam.
Czekaj.
Leć po gaśnicę.
Ratujcie, co się da!
Dobra.
Ratujcie, co się da.