PARAGWAJ 1976
ŁOWCY
Równe prawa to nie zbrodnia, a Hueya macie oddać.
UWOLNIĆ HUEYA
-Równe prawa to nie zbrodnia... -Otóż to.
...a Hueya macie oddać.
Równe prawa to nie zbrodnia, a Hueya macie oddać.
-Tato! -Hej, mała! Jak leci?
Fajny ten twój transparencik.
Zobaczysz, wypuszczą go zaraz.
Mój tatuś naprawia świat.
A księżniczka mu pomoże.
Wszystko gra?
Tak.
Bo coś marnie wyglądasz.
Dużo pracuję.
Zauważyłem.
Mam nadzieję, że wiesz, w co się pakujesz,
bo mamy na głowie Buchanana i Buckleya,
a ty powinnaś się bardziej skupić na własnej rodzinie.
Potrzebujemy tej kasy, Darnell.
Pracuję, żebyś ty mógł dalej organizować swoje demonstracje.
A wszystko to w imię najszczytniejszej sprawy na...
J-E-B-A-N-Y-M świecie.
-Słuchaj, nie chciałem... -Mamusia musi iść.
Kocham cię, kurczaczku.
A teraz tak cię wyściskam, że aż się sfajdasz.
Masz być grzeczna dla tatusia.
Siła w ręce ludu, mamusiu.
Co ty...
Chodź, mała.
Sam spryt czasami nie wystarcza i użycie siły staje się koniecznością.
Będziesz miał treningi z Joe.
Da ci ostry wycisk.
Wykorzystaj cały swój gniew.
Na wojnie, którą toczymy...
wytrzymałość to podstawa.
A wiem, co mówię.
Wilk testował moją wytrzymałość dzień w dzień.
To właśnie na mnie w obozie
uwziął się najbardziej.
Z powodu mojej safty?
Jezu Chryste.
Ilu ludzi zabiłeś?
Z czasem przybrało to już formę pospolitych napaści.
Pewnej nocy
zaciągnęli mnie na wpół przytomnego
do laboratorium doktora.
Tam niepodzielnym królem był Wilk.
Przywiązał mnie, żebym nie uciekł.
Krzyknąłem wtedy tylko raz.
Jeden jedyny.
Nigdy znów nie usłyszał, jak krzyczę.
Nie chciałem mu dawać satysfakcji.
Torturował mnie dziewięć godzin.
Wiem, bo odliczałem upływ czasu.
Minuta. Dwie minuty.
Godzina. Dwie godziny.
Pięć godzin.
Sześć.
Narzędziami, które służyły mu
wcześniej do operowania żołnierzy,
pastwił się teraz nade mną.
Trzymałem się jednak długo.
Zacząłem go nużyć.
Dostrzegłem nagle swoją życiową szansę.
Młotek.
Tuż obok, w zasięgu ręki.
Wystarczyło go podnieść
i zatłuc nim tę kanalię w parę sekund.
Ale ani drgnąłem.
Dlaczego?
Ze słabości?
Może zło w najczystszej postaci tak nas paraliżuje,
że stajemy się wobec niej bezradni?
A może jakieś światło we mnie
starało się
przekazać mi, że zabójstwo nawet kogoś takiego byłoby grzechem?
Tak czy inaczej
powstrzymało mnie przed dokonaniem zbrodni,
choć wydawała się już koniecznością.
I tak, przez własną bezczynność,
zamiast ukrócić swoje męki,
przyzwoliłem tylko na dotkliwsze.
Jezu Chryste, jak by cię poszarpał...
Wilk.
Ale czym innym
zasłużył sobie na miano Wilka.
Zawahałem się ten raz i był to największy błąd w moim życiu.
Przyrzeknij, że kiedy znajdziesz się
w skrajnej sytuacji,
to pomimo wszelkich oporów,
nie zawahasz się.
Przysięgnij.
Przysięgam.
Trzymam cię za słowo.
I kto się teraz się ociąga, łajzo?
Wstawaj.
Powaga, ilu ludzi zabiłeś?
To chyba jakiś problem...
Godzina.
Wiem.
Jezu.
Capisz jak ten śluz, co wypływa krowie, jak się ocieli.
-O Boże. -Dobra.
Czas upolować Ducha.
Właściciela skrzynki 630.
To znajdźmy tego skurwiela bez paluszka.
-Co? -A gdzie paluszek?
Zatonął w brzuchu romskiej dziewczyny.
Odgryzła go Duchowi podczas jednego z eksperymentów.
Ruth jakiś czas temu rozpoznała dwóch ludzi ze zdjęcia.
Pierwszego już znacie. To Wilk.
Nie znamy jego lokalizacji.
Pierwszy od prawej to Dieter Zweigelt,
prawa ręka Ducha.
Podobno zarządzał laboratorium Ducha w Auschwitz.
Hasa sobie teraz u nas.
Znalazłam go w podaniach o wizę z 1945.
Po wyzwoleniu Auschwitz Zweigelt przybrał nazwisko Victor Dillman.
Sprawdziłam to i namierzyłam go w Stanach.
Wiek pasuje, lekarz z Huntsville w Alabamie.
A zatem Joe,
Jonah i Harriet złożą wizytę doktorowi.
Poczekaj, Żydku, aż cię wsioki dopadną.
Po mnie aż tak nie widać.
Kpisz?
-Żyd. -My wpadliśmy na inny trop.
Osóbki, która dobrze znała Ducha.
Wręcz na wylot.
Chwila, już.
Tilda Sauer, propagandystka.
Ulubiona reżyserka Goebbelsa.
I kochanica Ducha.
Dzięki za ten szczegół.
NORYMBERGA 1935
Zaszczepiała w głowach kult opętanego zbrodniarza.
Jego zbrodnicze działania obrazowała jako akty heroizmu.
Ruth nie była tego pewna,
ale według niej Tilda mieszka teraz w USA
pod nazwiskiem Karen Ballinger. Dacie wiarę?
Jest konsultantką polityczną. Ma dom w hrabstwie Westchester.
Tę żmiję nawiedzą ze mną Roxy i Lonny.
Któreś z dwojga może nas naprowadzić na Ducha.
Jak wiecie, Meyer i ja
nie możemy dzisiaj dołączyć,
bo jutro świętujemy wesele naszej córki Amy.
Omal się nie chajtnąłem z tą małą.
-Wiesz coś o tym? -Pierwsze słyszę.
-Milcz. -Skandal.
-Wynocha. -Znów się wykręcił.
Słuchaj, mały.
Ty masz smykałkę do takich łamigłówek.
Nie, że sam nie mam, ale nie mam już pomysłu,
co mogli przemycać w pozostałych wiadomościach.
Rzuciłbyś okiem?
Jasne. Postaram się nie wydać cię przed resztą.
Dzięki, ale tym razem masz na to oficjalne przyzwolenie.
-Dobra. -Fajnie.
To już trzeci lunch w tym tygodniu.
Nie robię w gastronomii.
Daj mi coś pewnego na Offermana.
Mówiłem, że próbowałem go już parę razy sprawdzać.
Boże...
A gdy okazał się potrzebny, zapadł się nagle pod ziemię.
Zadowolona?
Słodziak. Oby dostał raka jąder.
Potrzebny do czego?
Przyszedł do mnie rok temu,
mówił, że rozpoznał ponoć zbrodniarza hitlerowskiego
w supermarkecie na Upper East.
Myślałem, że coś mu się przywidziało, ale sprawdziłem to.
Okazuje się, że miał rację.
Próbowałem napisać o tym tekst, zdemaskować tego potwora.
I nagle moje życie legło w gruzach.
Ten nazista z supermarketu nazywał się może Hans Fischer?
Skąd wiesz?
Meyer sugerował kiedykolwiek, że chce się na nim zemścić?
-Mówił, że go zabije? -Co? Nie.
Chciał, żebym upublicznił tożsamość tego nazisty,
a kiedy zacząłem szukać tego z supermarketu,
natknąłem się na coś jeszcze.
Gretel Fischer?
A ty skąd to wiesz?
To ty pytałeś o nią w NASA, zgadza się?
Meyer też się o niej dowiedział?
Myślisz, że to jakiś Żydlock Holmes?
Myślę, że to on zlecił te zabójstwa.
Chcesz w to wrobić starego Żyda?
-To twój najmniejszy problem. -Ilu?
Ilu nazistów namierzyłeś?
Tysiące.
Są tu ich tysiące.
Daj spokój, myślałam, że pracowałeś dla Timesa,
nie National Enquirera.
Mój kontakt może to potwierdzić.
Dałem tekst swojemu wydawcy.
Parę dni później w moim biurze wylądowała teczka z fotkami chłopców.
Pornografia dziecięca.
Narzeczona znalazła podobne zdjęcia u nas w domu.
Próbowałem wyjaśniać, ale nikt mi nie wierzył.
Poszedłem do Offermana, błagałem o pomoc, on...
Mógł coś wskórać.
Ale on po prostu...
udawał, że mnie nie zna.
Jakbyśmy nie zamienili dotąd słowa.
Gdybyś mógł to udowodnić...
jeśli masz...
wiarygodne źródło,
musisz mnie z nim umówić.
Pomogę wam ich zdemaskować.
Danny, dokończyłbyś swój temat.
Nie możesz przecież pozwolić, żeby tyle pracy poszło na marne.
Będziemy w tej zasranej Alabamie jeden dzień. Streszczać się!
Co tu robisz?
Daj mi to.
Kogo to?
Myślałem, że tylko chłopcy je noszą.
Należał do twojego dziadka.
Dostałam go od niego, a ty nie możesz się nim bawić.
Co jeszcze skubnąłeś?
Jakaś dziewczyna do ciebie.
Spław ją.
Chcesz, żeby skończyła jak twój kumpel?
-A więc... -Tak?
Powiesz w końcu, gdzieś się podziewał?
Byłem w domu.
No co? Mówię ci.
Bez kitu, Jonah.
Wiem, kiedy jesteś w domu.
Nie było cię na pogrzebie Zwieracza.
Co ty odpieprzasz?
Może jeden pogrzeb w lecie mi wystarczy.
Może mam dosyć własnych problemów.
Skłamałeś detektywowi, że nie widziałeś zabójcy Zwieracza.
Do tego szuka cię jakaś agentka FBI.
Możesz to, do cholery, wyjaśnić?
Martwię się o ciebie.
Niepotrzebnie. Serio.
Wszystko gra.
Bzdura.
Pomartw się może o OPEC. Pomyśl o głodujących.
Zainteresuj się jakimś nowym chłoptasiem.
Daj trochę pożyć.
-Masakra. -Dlaczego taki jesteś?
Odchodziłam tu od zmysłów.
Snułam już najczarniejsze scenariusze. Wyobrażałam sobie twój pogrzeb.
A ty właśnie teraz musisz mi przypominać Dennisa?
Kolesia, z którym chodziłam przez 10 sekund?
Opryszczka zostaje na zawsze.
Biedactwo.
Już ci ręką nie zrobi z kremem Nivea.
Nivea?
Nivea szczypie.
Związki to obciążenia, Jonah.
Samotny wilk jest groźny, bo nie ma własnej sfory.
Nikogo do ochrony. Nic do stracenia.
Wszyscy musieliśmy się na to zdecydować.
-Uwierz mi, to wiele... -Ułatwia?
Nie, utrudnia.
O całe nieba.
W drogę, słonko.
Mam robić za chłopaczka na posyłki?
Myślałem, że to już mam odhaczone.
Tak?
To nie myśl.
No a ten bank?
Ponoć ten Hauser się zastrzelił.
Tym się nie interesuj.
Skup się na wykonywaniu moich rozkazów
i dostarczeniu torby pod właściwy adres.
Tyle chyba potrafisz.
To bardzo odpowiedzialna fucha.
To ten?
Ciężko stwierdzić.
Chryste panie.
Ten chory pojeb urządzał eksperymenty z użyciem wody morskiej.
Skąd ten pomysł?
Piloci Luftwaffe ginęli nie dlatego, że ich zestrzelili, tylko od siedzenia
w morskiej wodzie po zestrzeleniu.
Naziści chcieli wydłużyć czas przetrwania pilotów w wodzie.
Za króliki doświadczalne posłużyli im Żydzi.
Wmuszał w nich hektolitry wody morskiej.
Wtłaczał im ją do gardeł, aż pęczniały im brzuchy,
a narządy przestawały pracować.
Topił ich w ich własnych ciałach.
Prowadził dalej badania, choć wiedział, że były bezcelowe.
No, Jonah, twoja kolej.
Uszanowanko.
Napijesz się czegoś,
przekąsisz coś?
Nie.
Jadłem przed wyjściem.
Cóż, to w końcu twój bal. Przejdźmy do tortu.
Dobrze.
Wydajesz się nie doceniać mojej roli w realizacji tej misji.
Beze mnie niczego nie wskóracie.
Nie byłabym taka pewna.
Masz odkręcić tę błazenadę z ustawą.
Te sankcje mają zaraz zniknąć.
Dostawa z Ameryki Południowej nie może już dłużej czekać.
Po pierwsze, gwarancja mojego bezpieczeństwa.
Po drugie,
mam dosyć tego pośrednictwa.
Chcę się widzieć z generałem.
Za wysokie progi.
Mam bezpośredni wpływ na gospodarza Białego Domu,
więc zrobisz, co ci mówię.
W tych stronach mówi się: „Idź na całość, olej małość”.
Rób swoje, Liebling,
a zobaczę, co da się zrobić.
Mam złe wieści, Lon. Nic z tego nie będzie.
Dreyfuss zaklepał sobie tę rolę.
Jebany Richard Dreyfuss?
Chryste!
Widziałeś tę jego minę w Szczękach, jak pokazuje Quintowi swoje rany?
Jakby miał zaraz piardnąć.
Jest teraz na fali.
Tak sobie też myślę,
że może powinieneś dać sobie na wstrzymanie przed kolejnym filmem.
Błagam, Dave. Poszedłem na odwyk.
Jestem czysty.
Nie piszą już nawet o mnie w Enquirerze.
Następnym razem się uda.
Jasne.
Na pewno.
GREEN ACRES GNOJÓWKA
Dreyfuss obraca bliźniaczki w Malibu, a ja się tu gównem zajmuję.
HURTOWNIA ROLNICZA
Dzień dobry? Słucham.
Tak?
Słucham.
Wesołego Święta Niepodległości.
Jestem z Klubu Młodzieży Republikańskiej.
Poświęcamy się ukochanej Ameryce przez 365 dni w roku.
Przychodzę z petycją, w której żądamy wywieszania flagi USA codziennie,
nie tylko w dni świąteczne.
Zechciałby pan się podpisać?
Możesz powtórzyć, co to za organizacja?
Klub Młodzieży Republikańskiej.
-Straszny dziś skwar. -Tato.
Cześć. Wesołego.
Tak. Wesołego.
Kupiłeś zimne ognie na dzisiejsze przyjęcie?
Nie widzę nigdzie.
Zapomniałem. A są aż tak konieczne?
Dobrze. Podjadę po nie.
Wchodź.
Mogę prosić o ten podpis?
Proszę.
Dziękuję.
Takie samo „E”.
-Takie samo „R”. -Zdejmij palec.
-Obie dłonie. -To on.
Pchasz, pociągasz. Tak.
Dobra.
W ten sposób.
Panowie, zweryfikowałam Dietera Zweigelta,
nazistowskiego naukowca vel Victora Dillmana.
Robił eksperymenty na więźniach Auschwitz,
to prawa ręka Ducha.
Tak.
Trafiony, zatopiony.
Po zmroku wrócimy po niego.
Wszystko gotowe na wielki dzień?
Tak. Kwiaty, tort, kapela.
Duża kapela.
Możesz nie wracać znowu do tej kapeli?
Na co nam ośmiu muzyków?
Coś ci się stanie, jak zabraknie fakakta oboju?
Porozmawiamy o tym później.
Jestem pewien, że będzie przepięknie.
-Dziękuję. -Tak.
Może już jednak czas, bym poruszył pewien niewygodny temat?
Mindy, jesteś prawdziwą perłą
-naszej szuli. -Dziękuję, rabi.
Ale Murray... W końcu jestem twoim gościem,
a Haszem pokarałby mnie, gdybym nie zadał tego pytania.
Czemu nie widuję cię w synagodze?
Byłoby miło, gdybyś nas odwiedził.
Proszę się nie obrazić, rabinie, ale to nie moja bajka.
Może napijemy się kawy i zjemy coś słodkiego w salonie?
-Wyśmienity pomysł. -Cudowny.
-Tak. -Cudowny.
Rabin tu spocznie.
-Murray. -Tak?
Masz za sobą niebywale dotkliwe
doświadczenia życiowe.
A Bóg nie zawsze daje nam
jednoznaczne odpowiedzi.
Jeśli pozwolisz,
opowiem tylko taką krótką historię.
-Śmiało. -Słuchamy.
Nie, dziękuję.
Otóż pewien żydowski rolnik
żył sobie w małym domku
z żoną i szóstką dzieci.
Przeżywał koszmar.
Któregoś dnia zwierza się rabiemu, jak go to wszystko męczy.
Sędziwy rabin pociesza go: „Wiem, jak ci pomóc.
„Wracaj na gospodarstwo, zbierz wszystkie zwierzęta
„i wprowadź je do domu.
Bóg ci za to wynagrodzi”.
Sceptyczny nieco gospodarz
wraca na gospodarkę, zbiera zwierzęta i sprowadza je do domu.
Nazajutrz rano wpada do synagogi. „Rabi, jest jeszcze gorzej!
„Ścisk nie do wytrzymania.
„Kury fajdają nam na dzieci.
„Kozy żrą, co tylko popadnie. Katastrofa”.
Rabin powiada więc: „Wróć teraz do domu
„i wyprowadź z niego zwierzęta”.
Gospodarz upewnia się: „Bóg mi wtedy wynagrodzi?”.
Rabin zapewnia: „Masz to jak w banku”.
No i? Co się wydarzyło potem?
Nazajutrz rolnik wraca, tym razem cały w skowronkach.
Rozpromieniony niczym menora w ósmy dzień Chanuki.
„Rabi, moje życie odzyskało barwy.
„Zrobiło się w końcu cicho i przestronnie.
„Tylko się cieszyć”.
Rozumiesz, Murray? Ja...
Rozumiesz morał płynący z tej opowieści?
Czasami przez nasze przykre doświadczenia
zapominamy, że jesteśmy przecież błogosławieni.
Przymykamy oczy na znaki od Boga.
Tu się rabiemu udało.
Muszę was przeprosić.
Zostawiam już pod rozwagę rabiego, czy to jakiś znak od Boga,
ale coś czuję, że pora mi osuszyć węża.
Trzymacie tu węże?
Jesteś pewny?
Ten stary Żyd?
Tak.
Ostatnie zlecenie Hausera.
Jak ten żydek uniknął komory...
Nieważne.
Niedługo go uciszymy.
Śledź go. Ten wóz to jego słaby punkt.
WESTCHESTER NOWY JORK
-Nie macie dzieci? -Musicie.
-Po to się przecież zbieramy. -Fakt.
Witam i dziękuję wszystkim za przybycie.
Jestem państwa gospodynią, Karen Ballinger.
Z częścią z was przyjaźnimy się od lat.
Wiecie, że pracowałam już z wieloma politykami,
ale z nikim tak długo, jak z Dougiem Buckmanem.
Wierzymy z Dougiem w konserwatywny dogmat
ciężkiej pracy.
Za naszych czasów matki nie utrzymywały się z zasiłków.
Racja.
Znajdujemy się jednak
w stanie wojny o ducha naszego kraju.
A ja i Doug zawsze na pierwszym miejscu
stawialiśmy Amerykę.
Przepraszam.
-Musimy być samowystarczalni. -Przepraszam!
-Tak? -Czy to kelnerka?
Mówi pani,
że ludzie mają sami wiązać koniec z końcem?
Nie wszystkich stać na sznurek.
No tak.
Ale państwo nie może płacić ludziom za zakupy.
Czy to fair, że musimy płacić za czyjeś skrzydełka kurczaka,
za to, że ogląda Jeffersonów zamiast zająć się pracą?
-Oczywiście, że nie. -Przepraszam.
To jest bezsens.
Współczucie mnoży tylko zapomogi.
A zdolni do pracy ludzie żerują na ciele narodu.
Komu to ma służyć?
Mówi pani, „żerują”, „kurczaki” i jebani Jeffersonowie,
chodzi oczywiście o czarnych.
Niech pani powie wprost, że państwo nie powinno pomagać czarnym.
I wyciągnie pani więcej od swoich szacownych białych gości.
Wyrzućcie ją!
Może sama spróbuj.
A wbiję ci tę laskę tak głęboko, że będziesz wyglądać jak smutny lizak...
Zabieraj te łapy!
Nie tykać!
Popieram ożywioną dyskusję.
Przepraszam, jeszcze z panią nie skończyłam.
Bez brody i w garniaku?
Nie chciałem być rozpoznany.
Poza tym moja eks lubiła mnie z brodą. Walić ją.
Proszę whiskey.
Ktoś mnie widział?
Dobrze się wmieszałeś, 007.
Dzięki.
I dzięki, że we mnie uwierzyłaś, bo jesteś właściwie jedyna.
Jasne. Dzięki za zaufanie.
I tu się mylisz. Nie ufam ci.
Zrobiłbyś to jeszcze raz?
Wiedząc to wszystko?
Nie.
No dobra, czas już.
-Zaczynamy? -Mogę pierwsza?
Bardzo proszę.
Wal śmiało.
Pobudka, stara zdziro!
Tilda Sauer?
Dzień dobry.
Faszystki są urocze, kiedy się przebudzają.
Co to ma znaczyć?
Patrzcie.
Coście za jedni? Kim jesteście?
To bardzo głębokie, egzystencjalne pytania,
jak na jebaną nazistkę.
Tildo Sauer,
czcicielko Josepha Goebbelsa,
rozsiewałaś jad swoją propagandą.
Szerzyłaś fałszywe informacje, podając je za fakty.
Oto i ty.
To pomyłka. Jestem Belgijką.
Belgijką?
Kłamiesz nam prosto w oczy.
Przez całe życie wciskałaś ludziom gówno prawdę.
-O czym ty mówisz? -A dzisiaj,
jeśli nie zaczniesz gadać,
pokarmimy cię gównem.
Trochę przegiąłeś.
-No. -Pora na film.
-Co to ma być? -Twoje dzieło.
Macie mnie za kogoś innego!
Nie mam z tym nic wspólnego!
To kłamstwo numer jeden.
Tak.
-Dobra, dawaj. -Nie.
O Boże!
Bez takich! To jedwab!
Ohyda.
Pozwolisz, że przetłumaczę.
„Wyplenimy na zawsze zarazę światowego żydostwa.
„Są jak szczury i karaluchy,
„które chciwie obłażą domostwa prawdziwych Niemców”.
Poetka z ciebie.
Moment!
Chcę wiedzieć jedno.
Gdzie znajdę Oskara Hauptmana.
Gdzie jest Duch?
Gdzie twój ukochany?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Dobrze wiesz. Doskonale wiesz, o czym mowa.
-Dajesz, Lonny. -Frunie samolocik.
Nadlatuje! Otwieramy.
Gotowe. Coś strasznego!
No mów, kochana, co chcemy usłyszeć!
Repeta.
Ma ochotę na więcej. Gotowa na rozmowę?
Kim jesteś?
Chcę wiedzieć, jak się nazywasz!
Karen Ballinger.
Wiem, jak się nazywam.
Właśnie, Tilda Sauer!
Tilda Sauer!
-Wiem, kim jestem. -Tildą Sauer!
-Kolejna łyżka. -Nie.
A potem kolejne,
aż poluzujemy jej śrubki w podniebieniu.
Błagam. Proszę.
I co się gapisz, jakbym była twoją bratnią duszą? Daruj sobie.
Masz już dosyć?
Bo mamy tego więcej.
Chyba dowiózł zimne ognie.
Czekajcie. Jeszcze nie...
Tu jest całe miasto.
I on. Potwierdzony. Startujemy.
Gotowi, chłopcy?
Tyś piękna jest
Rozmachem chmur
Łanami złocistego zboża
Purpurą dumnych szczytów gór
Sadami po same przestworza
Ameryko
Niech Bóg łaskami cię obdarza
Niech iskrzy się
Braterstwa duch
Na wszystkich
Naszych plażach
Na szóstej!
Joe, co ty wyrabiasz?
Ruszaj się, kurwa.
Rzuć ten jebany nóż. Teraz.
-Rzuć go. -Joe.
Idź przed siebie albo rozwalę ci łeb.
Dalej!
Pani sekretarz?
Wyglądasz kwitnąco.
Fajnie, że cię złapałem.
Kolacja świąteczna z wiceprezydentem.
Tylko te szpilki.
Na szczycie mojej listy korzyści z posiadania fiuta
jest brak konieczności wbijania się w szpilki.
Dziękuję za tamto wtedy,
przyznaję, trochę mnie poniosło.
To była niepotrzebna wizyta, Juanito.
Zniesienie sankcji...
to jednak słuszna decyzja.
Żartujesz sobie? Przecież...
Strasznie mi teraz głupio.
Trochę się zafiksowałem.
Lepiej będzie jednak
współpracować z tymi dyktatorami.
Inaczej komuchy zrobią to za nas.
A oddanie pola na własnym terenie komuchom
nie przysłużyłoby się specjalnie prezydentowi.
I teraz mam wracać do Cartera, żeby to odkręcać? Z jakiej racji?
Przyznaję, to był błąd z mojej strony.
Nie ulega kwestii.
Tylko tak obstawiam,
że jeśli sankcje nie znikną, a Rosjanie zdobędą tam pozycję,
całą winę zwali wtedy na ciebie.
Ty obmierzły łachmyto.
Ja tylko wracam w końcu do siebie
po żałobie.
To prawda,
Lottie ceniła cię bardzo.
Najbardziej jednak liczyły się
dla niej losy Ameryki.
Udanej kolacji, pani sekretarz.
Niczego nie będę zmieniać dla tego padalca.
Jak będzie już po wszystkim, wracaj od razu do mnie.
Potrzebuje mnie.
Wiecie, co robić.
Victor Dillman.
Czy może raczej Dieter Zweigelt?
Lekarz z Auschwitz, oprawca, morderca.
Dziś twoje grzechy w końcu cię dopadły.
Nie. To była wojna.
Jestem już innym człowiekiem.
Teraz wyrosły ci skrzydła?
Pomagasz staruszkom na pasach i robisz kupki w kształcie czekoladek.
Jak chcesz żyć, zacznij gadać.
Oskar Hauptman, Duch.
-Gdzie jest? -Hauptman? Nie mam pojęcia.
Nie. Proszę.
Mam rodzinę. Proszę.
Dobra.
Parę lat temu pojawił się u mnie, mówił, że osiadł w Ameryce.
Pracował jako dyrektor działu inżynierii medycznej
jakiegoś laboratorium w Edgewood w stanie Maryland.
To ta wojskowa jednostka badawcza?
Jaki miał do ciebie interes?
Był o krok od stworzenia broni, która swą mocą przyćmiłaby bombę atomową.
Szukał ludzi do zespołu.
Zależało mu na zaufanych ludziach.
Co to za broń? Nuklearna? Chemiczna?
Nie wiem. Od razu mu odmówiłem.
Prowadzę tu szczęśliwe życie.
Nie chcę go stracić.
Jak się przedostałeś do kraju?
Przedostałem?
Przecież...
dostałem zaproszenie!
CIA mnie ściągnęło do pracy naukowej.
-CIA? -Tak!
Sami ich tu ściągamy?
Po wojnie rozpętał się chaos.
Ale Amerykanie i Sowieci byli w przededniu własnej wojny.
Zdecydowali się przejąć najcenniejsze skarby Rzeszy.
Nasze umysły.
Rosjanie grozili,
że nas zabiją, jak do nich nie przejdziemy.
Amerykanie zaś...
oferowali nam życie.
Dostałem własne laboratorium.
Stworzyli nam nowe nazwiska i tożsamości.
Dali możliwość uczestnictwa programie kosmicznym NASA.
Zdążyliśmy zapuścić tu korzenie.
Staliśmy się obywatelami.
Takimi jak wy.
-Pieprzenie. -Brednie.
To prawda! A niby jak dotarliśmy na księżyc?
Dzięki naszym ekspertom od rakiet i biologom!
Pomagaliśmy wam.
NASA. Jak Gretel.
Czyli w NASA zalęgli się naziści.
Gdzie reszta twoich ludzi?
Są tu dzisiaj?
Mów nazwiska albo potnę ci twarz i nakarmię nią kaczki.
Niemieckie i aliasy. Już.
-Hans Schlieter. -Hans Schlieter.
Hank Darcy. To był Hank Darcy.
Hank Darcy, tak?
Klaus Fürst.
-Klaus Fürst. -William Rogers.
William Rogers, tak.
Moritz Ehrlich.
Obecnie Kenneth Swiggens.
A Wilhelm Zuchs?
Główny chirurg? Nie mam najmniejszego pojęcia.
Powiedziałeś Moritz Ehrlich?
Tak.
Mieszka tu.
Jak wszyscy.
My...
Przybyliśmy tu zacząć nowe życie.
Nie będzie nam już potrzebny.
-Mówiłaś, że jeśli podam... -Tak?
A co ty mówiłeś Żydom, których podtapiałeś, hitlerowska glisto?
Nie.
-Poradzicie sobie? -Nie ma ich na liście.
Są na mojej, Joseph.
-Poczekaj... -Z drogi, gówniarzu!
-Won! -Dobra.
Odwiedźcie nas w Huntsville
Poznajcie bajeczny klimat Alabamy.
Słodko życie płynie tu
Polecamy specjały naszej kuchni!
Przekonaj się sam
Zakosztuj życia bez poczucia winy.
Jeśli nazizm ci miły
Komm poznać nowe białe twarze.
Wpadnij do Huntsville w Alabamie,
siedziby Space and Rocket Center.
Pełnej hitlerowskich naukowców ściągniętych tu przez twój rząd.
Taka jest niestety prawda.
NIEZŁE MAMY TU SZAMBO!
Ale to my dolecieliśmy na księżyc.
Kenneth Swiggens.
Moritz Ehrlich.
Kenneth Swiggens?
Przepraszam, Kenneth Swiggens?
Nie, dziecko. Hank Darcy.
Skądś się znamy?
Kenneth Swiggens?
To ja.
Jest pan w niebezpieczeństwie.
Żydzi pana szukają.
Proszę za mną, wyprowadzę pana.
Skończysz jak własne ofiary.
Oko za oko.
Kogoś postrzelono! Policja!
Co ona odwaliła?
Farciarz.
Joe, musimy pryskać.
No już.
Spadamy.
Prosto do wozu, żadnego biegania.
Jasne?
Tak.
Tato?
Tatusiu!
Jeszcze kawałek.
Hej! Wy tam.
To tamten.
Co jest?
-Harriet! -Co jest, kurwa?
Co ona, kurwa, wyprawia?
Zostawiła nas na lodzie. Spierdalamy stąd.
Błagam.
Przestańcie.
Błagam was, przestańcie.
Błagam was.
Meyer,
może to faktycznie inna babka?
Nie, serwuj śmiało.
No już.
Będziemy czekać aż do skutku, choćby miała wsunąć całe boisko nawozu.
Zgadza się.
Nie znam żadnego Ducha.
Nie wiem nic o żadnym Duchu, przeklęte półgłówki.
Nie byłam na wojnie!
Tilda
Sauer.
Karen Ballinger.
Znam swoje nazwisko.
Wiem, kim jestem, i wiem, kim wy jesteście.
Ty niewydarzonym aktorzyną.
Niewydarzonym aktorzyną z nagrodą Tony na koncie.
Jesteś zerem.
Pustym worem z wyłażącymi kudłami.
Czy ty jeszcze kogoś obchodzisz?
Nie brzydzisz się sobą?
Jesteś jak echo w studni,
cień skąpany w mroku.
Niezauważalny.
A wiesz czemu?
Bo jesteś po prostu pusty.
Stul tę mordę, hitlerówo!
Czarnula przemówiła.
Myślisz, że ich obchodzisz?
Wykorzystują cię, bo jesteś czarna.
Po sprawie wrócisz grzecznie do swojego gettunia,
jak ktoś cię tam jeszcze będzie chciał.
Starczy.
No i ten.
Największy szarlatan.
Czyżby?
Blagier biegły, język wredny...
-Wystarczy. -Ona... Co jest?
Coś ty, kurwa, narobił?
Ona... My... Nie była nawet klepnięta!
I guzik nam powiedziała.
Mogła coś wiedzieć, Meyer. Mogła naprowadzić nas
-na trop Ducha. -Nie, nic nie wiedziała.
Wiedziała tylko to, jak sączyć jad w nasze uszy.
Uwierzcie.
Zróbcie tu porządek.
Sprawdzę sypialnie.
Co to, kurwa, było?
Bo to średnio w naszym stylu.
Tak, wydarzyło się.
Kurwa.
Chyba...
sprawdzę biuro.
Dobrze wiedzieli, jak mnie zdyskredytować.
Musieli mnie czymś uwalić.
-Kiepsko. -I dalej mnie obserwują.
Z tej samej białej furgonetki na mojej ulicy.
Tłumaczą, że niby serwis RTV.
Czy ten gość kiedyś przyjdzie?
Nie wiem. Może coś mu wyskoczyło.
-Myślisz, że cię wystawiam? -Może trochę.
-Proszę cię. -Może doskwiera ci samotność?
Może chciałeś sobie tak naprawdę pogaworzyć,
i zjeść coś za darmo, a nie u mamusi.
Może byłam zbyt naiwna.
Sama do mnie przyszłaś.
Nachodziłaś mnie.
Myślisz, że fajnie tak siedzieć na widelcu?
Nie wiem. Być może.
Może byś zapłaciła.
Skończ z tymi pytaniami, stara lesbo,
bo skończysz tak samo, jak twój świrnięty koleś.
Wszystko widzimy.
Wszystko.
Wesołego Święta Niepodległości.
Lonny, zrywamy się.
To było naprawdę chore.
Nie wiedziałeś, czy to ona.
To Tilda. Zapewniam.
Widzisz? Kamera i cała reszta.
Ale wtedy tego nie wiedziałeś.
Roxy.
Jezu. Kurwa.
Kurwa!
Chłopiec na posyłki, tak?
Tkać będę swój bajeczny sen
Trupem położę każdego wroga
Nie straszna mi ciernista droga
Roxy.
Za pięty chwycę choćby Boga
Lonny, znikamy stąd.
W tamtą stronę. Chodź, słońce.
By gwieździe swej oddać cześć
Co to, kurwa, za agregat?