‎บางความรู้สึกก็เหมือนเพื่อนเก่าที่คุ้นเคย
‎โรคซึมเศร้าเป็นแบบนั้นสำหรับฉัน
‎เวลาไม่ซึมเศร้าก็จำไม่ได้ว่าเป็นยังไง
‎จำได้แค่ว่ามันแย่
‎จำได้ว่ามันมืด ‎แต่ต่างจากตอนได้กลับไปสัมผัสมันอีก
‎การจำได้ว่าห้องนึงมีหน้าตายังไง
‎กับการเดินเข้าห้องมันต่างกัน
‎ได้กลับมาอยู่ข้างในอีกครั้ง
‎สัมผัสมันอีกครั้ง
‎พออาการกำเริบ มันอาจค่อยๆ เริ่มช้าๆ
‎มีความคิดแทรกเข้ามา
‎"ฉันไม่อยากอยู่นี่" มาแล้วก็ไป
‎ปัดมันทิ้งไปเหมือนแมลงวันหรือกลิ่นเหม็น
‎แต่พออาการมาเต็มๆ แล้ว ‎มันจะกลืนกินเรา มันคือทุกสิ่ง
‎มันคือตัวตนของเรา ไม่เหลือที่ให้อะไรอีก
‎ภายนอกเราดูเหมือนเดิม ‎การยิ้มเสแสร้งมันเหนื่อยเหลือเกิน
‎แต่ภายในนี่คนละเรื่องกันเลย
‎เราเริ่มจะเกลียดตัวเอง
‎ช่างโดดเดี่ยวเดียวดาย เหงาเหลือเกิน
‎ต่อให้อยู่กับคนรักก็เหมือนอยู่ที่อื่น
‎เราคิดว่าเราดูออกว่า ‎คนอื่นเจออะไรอยู่ แต่ไม่เลย
‎เราไม่มีทางรู้ได้ว่าในหัวคนอื่นเขาคิดอะไร
‎ทุกคนกำลังต่อสู้ศึกที่เรามองไม่เห็น
‎ทุกคนมีจุดบอด
‎เวร นี่กี่โมงแล้ว ฉันเผลอหลับไป
‎ฉิบหายแล้ว ไปทำงานสาย
‎โจจะทำหน้าเข้มงวดแบบผิดหวังๆ ใส่
‎คืนนี้เจอกันไหม
‎ไม่ว่าง ต้องเขียนเรียงความวิชาภาษาอังกฤษ
‎ก็ได้
‎- รักนะ ‎- รักนะ
‎และเรารู้ว่าผิดที่เรา
‎เรามีอะไรผิดปกติ แล้วมันก็ดูดพลัง
‎ทั้งห่วยทั้งเหนื่อย ไร้อำนาจ
‎คือความว่างเปล่า
‎แค่มีชีวิตอยู่ก็เหนื่อย ‎จนอยากจมลงไปในหลุมที่ว่างเปล่า
‎ไม่ต้องมีใครมาคุยด้วย ‎ไม่ต้องฝืนยิ้ม ฝืนคุย หรือฝืนอยู่
‎ยังไงก็เถอะ มันคุ้นเคย
‎เคยเข้ามาในนี้แล้ว เคยออกไปได้ด้วย
‎แต่การออกไปได้เนี่ย
‎มันกลายเป็นห้องที่เราแค่จำได้แต่ไม่ได้อยู่ข้างใน
‎และนั่นละที่น่ากลัว
‎(จินนี่กับจอร์เจีย)
‎เกลียดมื้อสายว่ะ
‎ช่วยรับออร์เดอร์โต๊ะสามที ‎หนูมีออร์เดอร์ค้าง ลูกค้ารอนานแล้ว
‎จินนี่อยู่ไหน
‎ฉันจ้างพวกเธอทำไมถ้าต้องมารับออร์เดอร์เอง
‎โอเค
‎- ฉันรับโต๊ะสิบเอง ‎- แล้วบอกไม่อยากรับออร์เดอร์
‎- สั่งเครื่องดื่มก่อนเลยไหมครับ ‎- ขอบคุณค่ะโจ
‎ขอมิโมซ่าขวดนึง ต้องการอย่างแรง
‎วันนี้มีเมนูพิเศษไหมโจ
‎มีสิ ผมทำให้ได้ทุกอย่าง
‎ซินเธีย เลือกได้ยัง
‎ที่จริงฉันไม่ค่อยจะหิว
‎- เอาแพนเค้กพีชดีกว่า ‎- น่าอร่อยนะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎อ้าว มาด้วยเหรอ
‎ไงพอล ดีใจที่ได้เจอกัน
‎- ทุกอย่างโอเคไหม ‎- ค่ะ ชีวิตดี๊ดี
‎ฉันจะออกไปซื้อของงานแต่ง
‎- ให้ผมไปด้วยไหม ‎- ไม่เป็นไร
‎แต่อย่าลืมนะว่าต้องพาออสตินไปบ้านแซค
‎- ครับ ‎- แม่จะไปรับก่อนมื้อเย็นนะ
‎ต้นไม้ครอบครัวเหรอ
‎- มีกิ่งให้ฉันหรือเปล่า ‎- เราไม่ได้เป็นญาติกัน
‎นี่ออสติน พอลอาจไม่ใช่พ่อ ‎แต่ยังไงเขาก็จะแต่งกับแม่นะ
‎- ถือเป็นคนในครอบครัวนี่เนอะ ‎- ก็คงเป็นครอบครัวจริงๆ ครับ
‎ดี งั้นให้เขาสักกิ่งสิ
‎อันข้างล่างก็ได้
‎- จินนี่อยู่ไหน ‎- ทำงาน
‎ที่ร้านกาแฟของจริงเหรอ
‎- ขอลาเต้นมถั่วเหลืองพร่องมันเนย ‎- นี่ไม่ได้สั่งนะ
‎หวัดดี ร้านกาแฟยินดีต้อนรับค่ะ
‎ออร์เดอร์พร้อม
‎ดีใจจังเลยที่ไม่ต้องทำงาน
‎เหมือนกัน นี่ถึงตั้งใจไว้ว่าจะหาผัวรวยไง
‎ไม่ก็ถ่ายรูปเท้าขายออนไลน์ล้านเหรียญ
‎จะเอาเท้าจิ๋วหลิวนี่ไปขายเป็นล้านเลยเหรอ
‎ไม่!
‎ดูสิ ดูนี่สิ
‎ดูนางแป๊บนึง
‎ใส่ชุดอะไร
‎ทำไม ชอบเหรอ
‎ซื้อจากร้านมือสอง น่ารักแบบอุบาทว์ๆ ดี
‎- อุบาทว์น่ะใช่เลย ‎- แรงอ่ะ
‎พูดถึงอุบาทว์ โซฟีซื้อตั๋วไปดูเวลลิงตัน
‎เพราะงั้นจะได้มาเห็นฉันเป็น ‎แม่มดร้ายหน้าเหียกที่ไม่มีใครอยากมาขอ
‎เย่
‎ใครแชทหาเหรอ
‎อ๋อ เพรสส์มันคงแค่ส่งมากวน
‎- เขาพูดว่าไง ‎- ไม่รู้ ไม่มีอะไรหรอก
‎เขาอยากซั่มเธอเหรอ
‎ไม่มีทาง
‎ต้องเกลียดตัวเองจริงจังถึงจะไปเอากับเพรสส์
‎ใช่เลย
‎พรุ่งนี้ฉันกับจอร์แดนจะฉลองครบรอบสามปีด้วยกัน
‎- เจ้าโง่จอร์แดน ‎- เนอะ
‎เขาจะพาเธอไปไหนล่ะ
‎ก็นี่จอร์แดน เพราะงั้นบลูฟาร์ม ไม่ก็ท็อปส์คลับ
‎ใครๆ ก็ชอบท็อปส์คลับ
‎พอฉันตาย เอากระดูกฉันไปโปรยในนั้นที
‎- จัดให้ ‎- ขอบใจ
‎โอเค แต่เขาต้องหัดหาของขวัญให้ดีกว่านี้
‎- แต่ละอย่างห่วยมากอ่ะ ‎- วิทยุนาฬิกาปลุก
‎ตายแล้ว รู้ไหมฉันชอบอันไหน
‎ตุ๊กตากระรอกเซรามิกจัดสวน ‎ที่เขาซื้อให้เธอวันวาเลนไทน์
‎- จำได้มะ ‎- หมายถึงนัตตี้
‎ใช่แล้ว นัตตี้
‎ไม่รู้สิ นี่รู้สึกเหมือนเขาเห็นฉันเป็นของตาย
‎วันเกิดฉันเขาเขียน ‎"สุขสันต์วันเกิด" บนกระดาษการ์ด
‎แล้วติดรูปตัวเองวัยทารกข้างหลัง
‎ไงมาร์คัส
‎ไงซิลเวอร์
‎ไง
‎- เสื้อรัดทรงเจ๋งดีนะ ‎- ขอบใจ
‎ซิลเวอร์เป็นคนออกแบบคอสตูมเวลลิงตัน
‎แล้วนางโคตรอัจฉริยะไม่ไหว
‎ขอบใจมากนะ
‎ทำอะไรกันเหรอ
‎- ทำไม ‎- แค่ถามเฉยๆ
‎- อย่าใจร้ายกันสิ ‎- ก็มันสนุกดี
‎เราแค่มานั่งชิล
‎- เฮ้ย ชาโช่ ‎- พ่อรู้แน่ถ้าของหาย
‎มาร์คัส
‎ดื่ม
‎แม็กซ์ ฉันชอบชุดเธอนะ
‎สาบานเลยว่ามันเป็นอะไรไม่รู้
‎อะไร
‎เปล่า ไม่มีอะไร
‎- แม็กซ์ ชอบชุดเธอจังเลย ‎- นางหน้าแดงแล้ว
‎- แวมไพร์สาวใส่เสื้อรัดทรง ‎- เงียบปาก
‎- นางชอบ ‎- เขินเลย
‎ที่จริงนี่เป็นห่วงมาร์คัสมากนะ
‎- วันก่อนฉันเข้าห้องเขา… ‎- ไปทำอะไร
‎- สอดแนม ‎- เข้าใจ
‎แล้วไปเจอสมุดศิลปะ เนื้อหาอย่างดาร์ก
‎แล้วได้คุยกับเขาไหม
‎คุยสิ ฉันพูดว่า
‎"นี่นาย ฉันเห็นสมุดศิลปะนาย ‎ข้างในดาร์กมาก เป็นห่วงนะ"
‎แล้วเขาตอบว่า "เคารพพื้นที่ส่วนตัวกันหน่อย ‎ความไว้ใจสำคัญนะ"
‎เรื่องน่าเบื่อแนวนั้น
‎น่าจะไปบอกจินนี่นะ ถ้ามีอะไรนางน่าจะรู้
‎แซค! ออสติน!
‎แม่ออสตินมาแล้ว
‎ไงแซค
‎- ไงครับพ่อ ‎- ไงเพื่อนยาก
‎ไปหยิบของมาเร็ว
‎ผมบอกจอร์เจียว่าจะมารับเอง
‎ได้รับข้อความเสียงฉัน ‎เรื่องห้องที่ถนนแอ็บบอตต์หรือยัง
‎ครับ เหมาะมาก
‎- ขอบคุณมากครับซินเธีย ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎ดีแล้วที่ออสตินมีพ่ออยู่ใกล้ๆ
‎เจ้าบ้านเป็นเพื่อนฉันเอง ‎ถ้าฉันรับรองให้ก็น่าจะเช่าได้เลย
‎แล้วเจอกัน
‎- บาย ‎- บาย แล้วเจอกันใหม่
‎นี่ เล่นกับออสตินสนุกไหม
‎เราเล่นซ่อนหากันข้างนอก
‎ในเดือนมกราคมที่นิวอิงแลนด์เนี่ยนะ
‎ขึ้นไปเก็บของเล่นไป เดี๋ยวแม่ตามไป
‎สวัสดีค่ะที่รัก ฉันเอง
‎แซคมีเพื่อนใหม่ด้วย แกดูมีความสุขมาก
‎พวกเขาชอบออกไปเล่นในอากาศหนาว
‎ทำให้นึกได้ว่าต้องซื้อหมวกใบใหม่ให้ลูก
‎แกทำหมวกลายเสือภูเขาหายที่โรงเรียน
‎ฉันแอบหวังอยู่ตลอดว่าจู่ๆ คุณก็จะฟื้นขึ้นมา
‎พูดว่า "ไงจ๊ะคนสวย ทำไรกินเหรอ"
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ฉันอยากแก่ไปกับคุณ
‎เพราะฉันว่าพอคุณผมขาวจะดูน่ารักมากเลย
‎แล้วก็มีรอยย่น
‎อยากเห็นภาพนั้น
‎อยากเห็นคุณมีรอยย่นเพราะจิตใจดี
‎ทอมสุดที่รักผู้มีจิตใจดีงามของฉัน
‎ฉันเคยคบผู้ชายที่ไม่ค่อยดีมาแล้ว คุณก็รู้
‎สมัยเรียนมหาลัย
‎แถมพ่อฉันก็โคตรเลว
‎แต่คุณไม่
‎ทอมของฉันดี
‎ฉันขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะทอม
‎- ปิดร้านเสร็จแล้วค่ะโจ ‎- ดี
‎- งั้นฉันจะเดินไปส่งที่รถ ‎- ค่ะ
‎นี่เวลส์เบอรีนะ
‎โหดสุดก็แค่คนเดินไม่ตรงทางม้าลาย
‎หนูไปเองได้
‎ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‎โอเค ปัทมา ฉันไม่เป็นอะไรน่า
‎- ไม่ต้องมาโม้ ‎- โอเคจริงๆ
‎เขาอยู่ข้างนอก
‎- สเก็ตล้ม ‎- จินนี่อยู่ไหม
‎ไม่ กลับบ้านไปนานแล้ว
‎- เมาหรือเปล่าเนี่ย ‎- เปล่า
‎- มาร์… ‎- ดูนะ
‎มาร์คัส
‎โอเค
‎ชงกาแฟให้ที มานั่งนี่มา
‎ข้างหลังนี่
‎- ดื่ม ‎- ไม่หิวน้ำ
‎หรือจะให้โทรฟ้องแม่
‎อีกแก้ว
‎- มาร์คัส ทำไมถึงเมาวันอาทิตย์ ‎- เพราะวันอาทิตย์หดหู่
‎เป็นโรคกลัววันอาทิตย์สินะ
‎ขนาดยังไม่เจอโลกความจริงเลย
‎รู้สึกเหมือนของจริงนะ
‎ฟังนะ บางครั้งม.ปลายมันก็โหด
‎แต่เดี๋ยววันนึงก็ผ่านไป
‎เห็นภาพเลยว่าสมัยม.ปลายคุณโดนเล่นงานหนัก
‎ไงนะ
‎เปล่า ก็แค่ดูออกว่าคุณน่าจะ ‎ค้นพบตัวเองตอนอายุมากกว่านั้น
‎เปล่านะ สมัยม.ปลายฉันเก๋านะ
‎เทียบเท่าเฟรชพรินซ์เลย
‎ใครนะ
‎รู้เลยว่าไม่ได้โตมากับช่องนิคแอนด์ไนท์
‎เราจะพานายกลับบ้านยังไงดี
‎หนูขับรถไปส่งเอง
‎มาร์คัส ถามได้ไหมว่ากินเหล้าทำไม
‎น้ำเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด
‎โอเค พาไปส่งบ้านซะ
‎ว่าไง ก็ได้
‎โอเค
‎ไม่คิดถึงม.ปลายซักกะนิด
‎ทริปฤดูร้อนไปจอร์เจียเป็นไงบ้าง
‎ไม่รู้สิ ร้อนมั้ง
‎แล้วนี่นายอยากได้คำตอบข้อสอบประวัติศาสตร์
‎หรือข้อสอบเคมี
‎ไปได้มายังไง
‎ถามได้ ใครๆ ก็ไว้ใจเด็กเฝ้าทางเดินเงียบๆ
‎ที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ช่วงคาบว่างอยู่ในห้องธุรการ
‎แล้วบางครั้งครูก็จะขอ ‎ให้ช่วยตรวจทานงานถ่ายเอกสาร
‎"ให้ผมช่วยไหมครับ"
‎"ผมมาช่วยงานคาบอ่านหนังสือ ‎เพราะผมไม่ค่อยจะมีเพื่อน"
‎นายนี่มันโคตรร้ายเงียบเลย
‎แว่นเรย์แบนไปไหนแล้วล่ะ
‎ทำหาย
‎หลบเว้ย ไอ้เพี้ยน
‎ว่าไงเพื่อน
‎ปีนี้ยังไงก็คงเหมือนปีที่แล้ว
‎ใช่เลย
‎โจ อย่านะเว้ย มันอัดนายเละแน่
‎ช่างมันเถอะ
‎ฉันปล่อยวางไม่ค่อยจะเป็นว่ะ
‎โจ
‎ไง
‎แกจะเสียใจที่ทำแบบนั้น
‎อือ ข้อนั้นเราเห็นตรงกัน
‎ฉิบหาย
‎ไฟในครัวเปิดอยู่ พ่อแม่ยังไม่นอน
‎ฉันเมาชัดเจนแค่ไหน
‎- มาก ‎- ไอ้ฉิบหาย
‎โอเค
‎แม็กซ์ ช่วยด้วย
‎จอดอยู่หน้าบ้าน
‎นี่ปัทมา ฉันขอโทษนะ
‎ไม่เป็นไร บ้านเราไม่ได้ไกลกัน
‎ไม่ใช่ หมายถึง…
‎ขอโทษ…
‎สำหรับทุกอย่าง
‎ระหว่างเรา
‎ไม่เป็นไร
‎เป็นสิ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำเธอเจ็บ
‎ทำไมถึงบอกฉันว่าไม่อยากคบใครจริงจังล่ะ
‎ฉันไม่ดีเหรอ
‎เรากิ๊กกันมานานมาก
‎ฉันแค่รู้สึกโง่
‎เหมือนนายหลอกใช้ฉันเพื่อเซ็กซ์หรืออะไร
‎เราไม่เคยมีอะไรกันซะหน่อย
‎เอาจริงเหรอ
‎- เรามีอะไรกันด้วยวิธีอื่น ‎- รู้
‎ฉันไม่ได้…
‎หลอกใช้เธอ
‎ฉันชอบเธอมากนะ
‎แต่ฉันไม่มีคำตอบที่เธอต้องการหรอก โทษนะ
‎อือ
‎นายทำฉันเจ็บมาก
‎ฉันทำทุกคนเจ็บหมดแหละ
‎หมายความว่ายังไง
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันมันโคตรห่วยแตกเรื่องนี้
‎ฉันมันโคตรพัง
‎ไม่ควรจะคบใคร
‎พูดเรื่องอะไรของนาย
‎จินนี่เหรอ
‎ไงแม็กซ์ ฉันเมา
‎อือ พอจะดูออก
‎"แม็กซ์ ช่วยด้วย ฉอดอยู่ร้าบาน"
‎- ไป ‎- เออ
‎จ้ะ ลงมาซะ ไม่เป็นไร
‎ขอบใจนะปัทมา
‎- ฉันโอเค ‎- โอเคนะ
‎- เราจะเงียบกริบ ‎- เงียบเหรอ
‎- พอเข้าไปแล้ว ‎- พ่อแม่อยู่บ้าน
‎- ใช่แล้ว ‎- อือ
‎แม่กลับบ้านกี่ทุ่ม
‎ดึก
‎ห้องเธอเล็กเนอะ
‎ไม่ ไม่เล็ก
‎แต่หาเรื่องด้อยค่าได้แปลกดี
‎นายถอดเสื้อ
‎เปล่าซะหน่อย
‎นี่ไม่คิดจูบหรือเล้าโลมก่อนเหรอ จู่ๆ ก็จะ…
‎ฉันเกลียดนายเข้าไส้ ลึกลงไปถึงขั้ว
‎ฉันว่าจะไปเลเซอร์ขนจั๊กกะแร้
‎ใช่ มันแพง แต่ฉันว่าคุ้มนะ
‎จะได้ไม่ต้องโกนอีก นี่เธอ…
‎นี่เธอแอบจ้องซิลเวอร์มาตลอดเลยเหรอ
‎เปล่า
‎ไม่ใช่ มันน่ารำคาญ ‎ที่จินนี่ชอบไปนั่งกับมาร์คัสที่มุมสีแดง
‎ทั้งที่ควรมานั่งกับก๊วนเราที่เหนือชั้นกว่าเห็นๆ
‎ไม่ใช่มั้ง ฉันว่าเธอแอบจ้องซิลเวอร์มากกว่า
‎- ใช่ ‎- หุบปาก
‎ดูมีความสุขกันนะ จินนี่กับมาร์คัส
‎เจ็บจี๊ดถึงหัวใจเลยเนอะ
‎ฉันไม่ได้เลวนะ อยากให้จินนี่มีความสุข
‎อือ ฮันเทอร์ นายต้องไปออกเดตกับใครบ้างนะ
‎ตอนนี้ฉันไม่ได้ชอบใครอยู่
‎แล้วปัทมาล่ะ
‎เห็นภาพเลย และชอบมาก
‎โอเค อย่ามายุ่งกับเรื่องความรักฉันดีกว่า
‎โอเค เราไปรับจินนี่จินจิน
‎ไปเรียนวิชาภาษาอังกฤษหลักสูตรเด็กกัน
‎หลักสูตรเด็กเหรอ
‎อือ มั่นใจว่าอังกฤษเด็กโง่
‎เป็นคาบเดียวที่เข้ากับตารางเรียนนางได้น่ะ
‎โอเค ต้องไปเรียนเคมีละ
‎ไปพังข้าวของกันมะ
‎อยากเสมอ
‎ครับพ่อ
‎ครับ เธอตกลงเซ็นสัญญาก่อนสมรสแล้ว ‎แต่เธอไม่ได้จะแต่งเพื่อเงิน
‎ผมไม่อยากฟัง
‎นี่พ่อ ขอร้องอย่ามาออกความเห็น ‎เรื่องจอร์เจียได้ไหม
‎ผมจะแต่งกับเธอ ‎อยากให้พ่อจริงจังกับการตัดสินใจผมหน่อย
‎ครับ ไม่ต้อง อย่าเรียกแม่มาคุย
‎ไม่ อย่าเรียกแม่…
‎ไงครับแม่ ครับ สวัสดี
‎คือผม… ผมกำลังบอกพ่อว่าผมจะ…
‎ผมจะดีใจมาก ‎ถ้าแม่ติดต่อหาจอร์เจียเรื่องงานแต่ง
‎ไม่รู้สิ พาไปเลือกซื้อเค้กงานแต่งก็ได้
‎อ้อรู้แล้ว คุยกับเธอเรื่องเดอะเมาท์
‎เธอตื่นเต้นเรื่องเดอะเมาท์มาก
‎แม่ ผมเป็นลูกชายคนโต
‎และตั้งใจจะแต่งงานแค่ครั้งเดียว ‎เพราะงั้นทำใจซะ
‎เออ เข้ามา
‎ฟังนะครับ ต้องวางสายแล้ว ‎รักนะ แค่นี่
‎คืนนี้มีประชุมบอร์ดโรงเรียน ‎เพื่อเสนองบใหม่ของคุณ
‎และขอบอกเอาไว้เลยว่าพวกเขาไม่พอใจแน่
‎เราจะตัดงบเพื่อเอาไปทำโครงการริเริ่มอื่น
‎แล้วพ่อแม่ชาวเวลส์เบอรีถล่มคุณแน่
‎เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้
‎ไง มาทันวันพิพากษาพอดีเลย
‎อ้าว ฟังดูไม่น่าอภิรมย์เลย
‎ใช่
‎แต่งบนี้ดีที่สุดสำหรับเวลส์เบอรี ‎เราเอาใจทุกคนไม่ได้หรอก
‎ดังนั้นถ้าไม่มีรายได้ทางอื่นแล้ว
‎โรงเรียนจะไม่ได้เงินเพิ่มหากไม่ตัดงบจากที่อื่น
‎ทุกคนโดนตัดงบหมด
‎เศรษฐกิจห่วยบรม แล้วทั้งโลกกำลังพังพินาศ
‎ธุรกิจรายย่อยพากันลำบาก ‎เงินมันไม่พอให้ทุกคนจริงๆ
‎ฟังแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลยนิค ขอบคุณ
‎นี่มันดีมากเลย
‎ผมดีใจที่ได้มาเจอคุณ
‎นานเลยนะกว่าจะมาเจอ
‎คงต้องไปผ่านเรื่องหฤหรรษ์มาก่อนสินะ
‎ถามอะไรได้ไหมคะ
‎ได้สิครับ
‎เมื่อไรเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณกับจอร์เจีย…
‎มีสัมพันธ์กัน
‎เพิ่งไม่นานมานี้เอง
‎อืม
‎อืม ตรงกับที่คิดไว้เลย
‎อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปได้ ‎ในเวลาไม่นาน หลายอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
‎ถามหน่อย นี่ฉันควรเตรียมตัวแพ้หรือเปล่า
‎ไม่
‎เราอาจมีความหลังด้วยกันมามาก
‎แต่จอร์เจียเป็นแม่ของจินนี่ ‎จะเป็นส่วนนึงในชีวิตผมเสมอ
‎แล้วเธอเปิดช่องให้คนอื่นหรือเปล่า
‎ตลกดีที่คุณพูดแบบนั้น ที่จริงผมเจอคนพิเศษแล้วนะ
‎อ๋อเหรอ โอเค
‎- ใช่ ‎- งั้นเธอดีเลิศเลยใช่ไหม
‎ที่สุด
‎คุณคงไม่อยากทำมันพังใช่ไหม
‎ฟังนะซิโมน
‎ความสัมพันธ์เราดีแล้วนะครับ
‎ผมชอบคุณ
‎ชอบมากๆ
‎คุณไม่ได้กำลังจะแพ้เลย
‎ก็ได้
‎ฉันเคยเห็นนรกมาแล้ว
‎และนรกคือการต้องอยู่ในห้องนี้กับแก
‎โอเค
‎มันเป็นบทของฉันจากละคร ‎ซึ่งไม่อยากเล่นเลยจริงๆ
‎เพราะทุกคนจะได้เห็นฉันแต่งชุด ‎เป็นแม่มดตัวจริงเสียงจริง
‎นั่นจุดประสงค์การแสดงไม่ใช่เหรอ
‎แม่บอกว่าอีกชั่วโมงจะกินมื้อค่ำ
‎นายต้องลงไปกินที่โต๊ะ แม่ทำมีตบอล
‎โอเค
‎เข้าใจแล้ว มีตบอล
‎ซิลเวอร์เพื่อนนาย…
‎โสดมะ
‎- ชอบเหรอ ‎- หุบปาก
‎เปล่าชอบซิลเวอร์นะ
‎คิดว่านางมีเสน่ห์ไหม คิด ‎นางเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มาก
‎ฉันชอบอยู่ใกล้นาง สนใจ
‎เธอชอบเขา
‎จะบ้าตาย งั้นช่างมัน
‎นี่
‎เป็นอะไร
‎ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้วจริงๆ
‎ไม่ เธอไม่ใช่คนแบบนั้น
‎หมายความว่าไง
‎เธอไม่กลัวอะไร
‎และเธอจริงใจ
‎ถ้าเธอโกรธ เราจะรู้ ‎ถ้าเธอชอบใคร เขาจะรู้
‎เธอเป็นคนแบบนั้น
‎นั่นเป็นทั้งคุณสมบัติที่ดีที่สุด ‎และแย่ที่สุดของเธอ อย่าให้โซฟีมาเปลี่ยนได้
‎ก็นี่รู้สึกเหมือน…
‎ฉันเสียมนตร์เสน่ห์ไปแล้ว หายไปเลย
‎มนตร์เสน่ห์มันหายไม่ได้ มันมีแต่เกิด
‎นี่ยังไง พอคบกับจินนี่ ‎ก็เชี่ยวชาญเรื่องหัวใจเลยเหรอ
‎ไม่หรอก
‎หมายความว่าไง
‎ฉัน…
‎ฉันว่าความรักมันไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป
‎ชิบเป๋ง
‎ฉันไม่รู้ว่าอยากคบใครหรือเปล่า
‎บางครั้งมัน…
‎รู้สึกเหมือนไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
‎ชิบเป๋ง
‎จินนี่ไม่ผิด
‎ฉันรักจินนี่
‎จินนี่คือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันสุข
‎นั่นแหละปัญหา
‎ไม่ควรมีใครต้องมารับผิดชอบความสุขของเรา
‎มันไม่แฟร์
‎แม็กซีน มาช่วยจัดโต๊ะกินมีตบอลหน่อยจ้ะ
‎เขาโสดนะ
‎ซิลเวอร์น่ะ
‎- ไงจินนี่ ‎- ไง
‎พวกเธอน่ารักมาก
‎ขอบใจ
‎ฉันเพิ่งเลิกกะ แต่สุขสันต์วันครบรอบนะ
‎นางเป็นอะไร
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎สั่งมิลค์เชคไว้ให้
‎ยกซดเลย
‎เจ้าสมองนิ่ม
‎กะล่อนนักนะ
‎แน่จริงด่าฉันว่าอีแก่หนังหน้าเหี่ยวกันต่อหน้าสิ
‎(ฮันเทอร์ เฉิน)
‎(ทุกคนเอาด้วย)
‎เจ้าสมองนิ่ม
‎กะล่อนนักนะ
‎แน่จริงด่าฉันว่าอีแก่หนังหน้าเหี่ยว…
‎เป็นอะไรไป
‎หนูเกลียดบทนางร้าย
‎แต่ลูกเก่งจะตายไป
‎ตลกละ
‎ทุกคนจะพากันหัวเราะเยาะหนู
‎หนูไม่อยากรู้สึกเหมือน ‎ทุกคนคิดว่าหนูร้ายเกินงาม
‎จำตัวละครโปรดของลูก ‎จากเรื่อง "โฟรเซ่น" ได้ไหม
‎โอลาฟ
‎แล้วเรื่อง "อะลาดิน" ล่ะ
‎ยักษ์จีนี่
‎แล้วเรื่อง "โมอาน่า" ลูกชอบเมาอิ
‎เรื่อง "เดอะไลอ้อนคิง" ชอบทิโมน
‎ทำไมล่ะ
‎ก็พวกนั้นตลกดี
‎ลำไยมากที่มีแต่บทผู้ชาย
‎เพิ่งมาคิดได้ตอนนี้ที่พ่อลิสต์ให้
‎ลูกตลก ลูกเป็นตัวนางหลัก
‎แต่ที่สำคัญกว่านั้น ลูกทำให้ทุกคนหัวเราะ ‎ทั้งในชีวิตจริงและบนเวที
‎ถือเป็นทักษะที่พิเศษมากเลยนะ ‎ใช่ว่าใครจะทำได้
‎สาวสวยหน้าไหนก็เล่นเป็นสโนว์ไวท์ได้
‎แต่จะมีสักกี่คนที่เป็นโดปี้ได้
‎หนูชอบโดปี้มาก
‎ลูกมีพรสวรรค์
‎ทำให้คนรอบข้างกล้าทำตัวไร้สาระ
‎หายากนะ พรจากสวรรค์ของจริง ‎ไม่ได้เกินงามเลย
‎พ่อ หนูเป็นห่วงมาร์คัส
‎โรงเรียนต้องมาก่อนสิ
‎เราต้องเพิ่มค่าจ้างสโมสรกีฬาและชมรมพิเศษ
‎รถรับส่งรักษ์โลก ไอแพดใหม่…
‎ไอแพดเหรอ
‎โปรดทราบไว้นะครับทุกท่าน ‎ว่าเวลส์เบอรีเชิดหน้าชูตาได้อยู่แล้ว
‎เพราะมีงบประมาณการศึกษา ‎ที่สูงเป็นอันดับต้นๆ ของรัฐนี้
‎นี่อนาคตลูกหลานเรานะคะ
‎นักเรียนที่นิวตันมีโอกาสสอบเข้า ‎โรงเรียนชั้นนำได้มากกว่าเราอีก
‎อ้าว ไม่ชวนซิโมนมาด้วยเหรอ
‎หึงไปไหม
‎เงินนี้จะ…
‎- คนนั้นครูภาษาอังกฤษจินนี่ ‎- งั้นเราถามพวกเขากัน
‎กรุณายืนขึ้นถ้าคิดว่าควรมีการ ‎เพิ่มงบประมาณให้กับโรงเรียนในเวลส์เบอรี
‎เยี่ยมเลยครับ
‎และผมอยากรับฟังความเห็น ‎ของทุกท่านที่นี่ ผมจึงได้…
‎ฉันอยากให้คุณให้ความสนใจ ‎การติวสอบเอสเอทีกับวิชาขั้นสูงมากกว่านี้
‎เราควรใส่ใจวิชาสายศิลปะ ‎และเด็กมีความต้องการพิเศษ
‎ถ้าเรามุ่งเน้นไปที่การ ‎เพิ่มความหลากหลายให้กับหลักสูตรล่ะ
‎พูดถูก
‎ก็พูดถูกกันทุกคน
‎โรงเรียนต้องได้เงินเพิ่มขึ้น ‎มากกว่าที่งบประมาณนี้กำหนด
‎ลูกฉันคนนึงเรียนประถมที่แบงเคลอร์ ‎อีกคนเรียนม.ปลายเวลส์เบอรี
‎ฉันใส่ใจเรื่องการศึกษามากๆ
‎แต่ฉันก็ทำงานที่สำนักงานนายกฯ เช่นกัน
‎และได้เห็นชัดเจนว่านายกฯ แรนดอล์ฟ
‎ตั้งใจทำงานหนัก ‎เพื่อผลักดันสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเมืองของเรา
‎การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญ ‎แต่ส่วนอื่นของเมืองก็สำคัญ
‎และฉันรักเมืองนี้ จริงๆ
‎มันต้องมีทางออกสิคะ
‎ใช่ และขอบคุณครับจอร์เจีย
‎ยินดีค่ะ
‎มีอะไรอีกไหม
‎แค่เศรษฐกิจห่วยบรม แล้วทั้งโลกกำลังพังพินาศ
‎พูดจุดประกายใจมาก นั่งลงดีกว่าไหม
‎ดังนั้นทางสำนักงานนายกเทศมนตรี ‎ก็เลยจะเปิดตัววันเสาร์เพื่อธุรกิจขนาดย่อม
‎เวลส์เบอรีมีแต่กิจการท้องถิ่น
‎เราไม่มีแมคโดนัลด์ หรือวอลมาร์ต
‎แต่มีออดรีย์บูทีค บลูฟาร์มคาเฟ่
‎เพราะฉะนั้นทุกๆ สัปดาห์ ‎จะมีการไฮไลต์ธุรกิจรายย่อยหนึ่งแห่ง
‎ทางบัญชีอินสตาแกรมของนายกเทศมนตรี
‎บริหารโดยนายหญิงเทศมนตรี ‎มียอดฟอลโลว์เกิน 50,000 แล้ว
‎และเปอร์เซ็นต์กำไรในแต่ละสัปดาห์
‎จะเข้าโรงเรียนโดยตรง
‎แบบนี้ทางโรงเรียนจะทำเงินให้เมือง ‎และเมืองก็จะทำเงินให้โรงเรียน
‎ทุกฝ่ายในเวลส์เบอรีชนะ
‎ขอบคุณค่ะพอลที่ออกไอเดียแจ่ม
‎นายกฯ พูดจริงทำจริง โอเค
‎และขอขอบคุณทุกท่านที่มาในคืนนี้
‎เลิกการประชุมครับ ไว้เจอกันคราวหน้า
‎ความคิดดีมาก พอล
‎แกอาจจะต้องไปหาจิตแพทย์อีก
‎เราน่าจะถามนะว่าควรเปลี่ยนยาที่กินหรือเปล่า
‎ไป
‎ฉันไปแนะนำตัวดีกว่า
‎ดีเลย เขาจะได้หนาวสันหลัง
‎- คุณกิทเท่น ‎- ครับ
‎ผมเป็นพ่อของจินนี่ มิลเลอร์
‎ฟังนะครับ ผมเสียใจ ‎ที่จินนี่ดรอปวิชาภาษาอังกฤษขั้นสูง
‎เธอฉลาดปราดเปรื่อง ‎เขียนเรียงความอย่างรอบคอบเสมอ
‎แต่ผมช่วยอะไรไม่ได้
‎จินนี่ดรอปวิชาคุณเหรอ
‎น่าเสียดายครับ
‎แต่เธอตัดสินใจเอง
‎ฉันไม่รู้เลย เธอรู้หรือเปล่า
‎ไม่รู้ แต่ดรอปซะได้ก็ดี
‎- นี่ มีอะไรหรือเปล่า ‎- อะไร
‎หวานใจ
‎รู้ใช่ไหมว่าคุยกับฉันได้ทุกเรื่อง
‎เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎นายก็รู้ว่าฉันดูแลตัวเองได้ ไซอ้อน
‎อือ ฉันรู้
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎- แมรี่ ‎- กล้าดีนักนะที่กลับมาที่นี่
‎นี่ ออกไปจากบ้านฉัน!
‎ใจเย็นๆ สิ เฮ้ย
‎ถือปืนระวังหน่อย ‎เฮ้ย เดี๋ยวๆ อย่า!
‎อย่า!
‎อย่านะ
‎ขอร้อง!
‎ตาต่อตา
‎จอร์เจีย พอแล้ว
‎คุณไม่ตอบข้อความผมเลย เราโอเคกันไหม
‎เราควรคุยกัน
‎ไงครับโจ
‎ซินเธีย ผมยื่นใบขอเช่า ‎อะพาร์ตเมนต์ที่คุณหามาให้แล้ว
‎ขอบคุณจริงๆ ครับที่ช่วยให้ผมได้อยู่ใกล้ลูกมากขึ้น
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎- ว่าไงจี ‎- ประชุมบอร์ดโรงเรียนเป็นไงบ้าง
‎ฉันไปไม่ได้เพราะนี่ไม่อยากจะไป
‎คุยกันเลยไหม
‎ผมเลี้ยงเอง ดื่มให้อร่อย
‎- อะไร ‎- ผมไม่ชอบหมอนั่นเลย
‎ตายแล้ว
‎จอร์เจียสินะ คนที่เห็นคุณเป็นแค่เพื่อน
‎คุณมีใจให้เธอ
‎เปล่านะ เปล่า มัน…
‎ผมว่าเธอต้องให้ช่วย
‎เพราะงี้เหรอถึงไม่ตอบข้อความ
‎ไม่เป็นไรหรอกโจ
‎คุณไม่ควรคบฉัน แต่ก็ไม่ควรคบเธอเหมือนกัน
‎หมายความว่ายังไง
‎ฉันจะกลับบ้าน
‎ซินเธีย…
‎ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์เถอะที่เธอจะไปแต่งกับคนอื่น
‎คุณไม่เหมือนเธอสักนิดเลยโจ คุณเป็นคนน่ารัก
‎ไม่มีพิษภัยแม้แต่น้อย
‎ให้ตาย เธอกินคุณทั้งเป็นแน่
‎แล้วเจอกันนะโจ
‎แค่ค้นตามกฎโรงเรียน
‎ไม่เอาน่า
‎ถ้าไม่ได้ทำผิด ก็ไม่เห็นต้องกลัวอะไร
‎โคตรไร้สาระ
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎มันโดนค้นล็อกเกอร์
‎ครูก็รู้ว่าผมไม่มีอะไร มาค้นทำไม
‎แปลกดี
‎หรือว่าครูห้องธุรการได้รับเบาะแส ‎ว่ามันแอบขโมยเฉลยข้อสอบนะ
‎- นี่อะไร ‎- อันนั้น…
‎อะไร ไม่ใช่ของผมนะครู
‎รู้ไหมในห้องธุรการมีอะไรอีก
‎รายการรหัสล็อกเกอร์ทั้งหมด
‎เอาละ ถึงแม้จะมีเรื่องรบกวนเมื่อไม่นานมานี้
‎แต่เราจะกลับไปเรียนตามหลักสูตรปกติของเรา
‎"วัยเยาว์อันสูญสิ้น" นิยายคลาสสิก
‎แทรกซึมอยู่ในทุกแง่มุมของสังคม
‎ใครอยากเริ่มก่อน เชิญ
‎สิ่งที่โดนใจผมมากใน "ซิสเตอร์เอาท์ไซเดอร์"
‎คือตอนที่ลอร์ดพูดถึง ‎ความจำเป็นของสตรีนิยมผิวดำ
‎และหากผู้หญิงทุกคน ‎ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งหมด
‎นั่นก็ยังถือเป็นผลพวงจากระบอบปิตาธิปไตย
‎เธอจะทำอะไรครูไม่รู้นะ
‎หนูว่ามันทรงพลังมาก
‎ที่มันเน้นย้ำว่าภาพจำเกี่ยวกับผู้หญิงผิวดำ
‎ควรเลิกเอามาใช้ซ้ำเติมแผล
‎นี่มันอะไร
‎หนูว่ามันน่าชื่นใจมากๆ ที่ได้เห็นมุมมองใหม่ซะที
‎จอร์เจีย
‎ไง ซินเธีย
‎อยากรู้ว่าออสตินอยากมาเล่นกันอีกไหม
‎เมื่อวันก่อนแซคสนุกมากเลย
‎แม่เธอโอเคไหม
‎เมื่อคืนเห็นเขาเข้ามา ดูท่าทางแปลกๆ
‎เชื่อเถอะ แม่ทำตัวปกติเมื่อไรค่อยกังวล
‎นี่โจ คืนนี้ขอเลิกงานเร็วหน่อยได้ไหมคะ
‎เวลลิงตัน
‎- ฉันไม่แคร์ ‎- โจ…
‎- จินนี่… ‎- คุณนั่นแหละที่แปลกๆ
‎จินนี่ มีเวลาแป๊บนึงไหม เรื่องสำคัญ
‎หนูทำงานอยู่
‎เรื่องสามีที่เสียไปของแม่เธอ
‎ไม่เอาเรื่องเคนนี่อีกแล้วนะ
‎ไม่ใช่เคนนี่
‎สามีอีกคน ผู้ชายชื่อว่าแอนโทนี่ กรีน
‎(เวลลิงตัน)
‎เราจะไปนั่งแถวหน้า
‎ผมจะนั่งกับจินนี่
‎- มีอะไร ‎- เปล่า
‎- ไปงานเต้นรำ ‎- สงบเสงี่ยม ระเบียบงาม
‎มีระดับ
‎อยากเลือกหาหนุ่มมาควงเป็นคู่ครอง
‎ไปงานเต้นรำ
‎- ไปงานเต้นรำ ‎- ต้องสมบูรณ์แบบ
‎ต้องไม่พัง
‎ต้องเลือกหาหนุ่มมาควงเป็นคู่ครอง
‎ไปงานเต้นรำ
‎ไม่ยุติธรรมเลยหนา
‎ไม่อยากจะเป็นเจ้าสาว
‎ทั้งชีวีมิอาจรับรู้
‎บรรดาเรื่องราวมหัศจรรย์ในโลกหล้า
‎ไปงานเต้นรำ
‎ยัยเด็กสมองตัน
‎ขออะไรระวังปาก
‎แค่บังเอิญดันเกิดมาสวย
‎บุญแค่ไหนถ้ามีใครชายตา…
‎อย่างเช่นดยุครูปงาม มีเสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย
‎หญิงสาวอาจพากันหลง ‎แต่กระผมไม่ปลงใจง่ายๆ ให้กับคน…
‎สงบเสงี่ยม ระเบียบงาม ต้องสมบูรณ์แบบ
‎อยากเลือกหาหนุ่มมาควง…
‎ต้องเลือกหาหนุ่มมาควง…
‎เราต้องหาหนุ่มมาเป็นคู่ครอง
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม
‎ตอนนี้ไม่เหมาะ แซคมีนัดเล่นกับเพื่อน
‎ก็ได้ เข้ามาสิ
‎คุณพูดถูก จอร์เจียนั่นแหละ
‎ผมแอบชอบเธอ ‎ไม่รู้ทำไม ผมขอโทษ
‎และผมรู้ว่าคุณมีปัญหาหลายอย่าง
‎สามีฉันเป็นผู้ป่วยใกล้ตายนอนอยู่ห้องข้างๆ
‎ใช่ แนวนั้นแหละ
‎เพราะงั้นผมขอโทษ ‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำคุณเจ็บนะ
‎หรือทำร้าย หลอกใช้ หรืออะไรก็ช่าง
‎หรือฉวยโอกาสจากคุณ ‎ในช่วงที่กำลังใจบาง หรืออะไร
‎คือผม… นี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะให้อภัยตัวเองยังไงที่…
‎ที่พูดมันตลกเหรอ
‎ไม่เป็นไร
‎เรื่องทั้งหมดนี่มันไร้สาระที่สุด
‎ผมแค่อยากมาขอโทษ
‎โจ ฉันต้องการมันเอง
‎ฉันเละเทะ เละตุ้มเป๊ะ
‎คุณไม่ได้ทำฉันเจ็บเลย
‎เราทั้งคู่ได้สิ่งที่ต้องการ ‎แล้วเราต่างก็ต้องการมันกับคนอื่น
‎ซึ่งไม่เป็นไร
‎คุณไม่ควรเป็นฝ่ายมาปลอบโยนผม
‎ผมสิที่มาขอโทษและปลอบโยนคุณ
‎และผมขอโทษจริงๆ
‎ผมคิดว่าคุณวิเศษมาก
‎เป็นผู้หญิงที่แกร่งมากคนนึงที่รู้จัก
‎คุณจะผ่านพ้นมันไปได้
‎ไม่เป็นไร คำพูดสวยนะ
‎มันดีมากจริงๆ ที่มีคุณเป็นเพื่อน
‎ฉันไม่อยากเสียมิตรภาพนั้นไป
‎ไม่มีทาง ผมอยู่ข้างคุณแล้ว
‎เฟรนช์ฟรายส์มันเทศฟรีตลอดชีพ
‎คุณต้องไปได้แล้ว ‎เพราะจอร์เจียกำลังจะมารับออสติน
‎ครับ
‎ปังมากแม่!
‎- เราปังปุริเย่จ้า! ‎- รู้ตัว
‎- เบรเชีย เธอเล่นดีมากเลย ‎- ขอบใจนะ
‎โอเค นี่แหละ เพลงคู่สำคัญ
‎- เพลงโปรดฉันเลย ‎- จริงนะ
‎จริงสิ เธอเป็นตัวละครโปรด
‎ไล่ไปซะ
‎โอเค
‎เอาให้ตะลึง
‎เด็กน้อยน่ารักเอ๋ย
‎ฉันจะบอกให้ว่าชีวิตคู่มันเป็นยังไง
‎เธอคิดว่ารู้แต่เธอไม่รู้
‎เธอไม่มีวันเข้าใจ
‎ว่าโลกนี้เป็นไง
‎มีแต่เสียน้ำตา
‎ฉันขอบอกไว้เลยตอนนี้
‎ชีวิตคู่ก็เหมือนคุก เป็นเหมือนกรงขัง
‎รักมันก็เหมือนอาวุธ พร้อมแทงข้างหลัง
‎ความงามคือภาพลวงตา เป็นภาพมายา
‎สักวันเธอจะเป็นเหมือนฉัน
‎เธอคิดว่ารู้แต่เธอไม่รู้
‎วันนี้อาจงามพิไล
‎แต่เวลาผ่านไปไว
‎ความสวยจะจางหาย ฉันขอบอกไว้…
‎นั่นอะไร
‎- รู้สึกเหมือนแปะเทปเลย ‎- หุบปาก
‎เธอเอาเทปแปะขาตัวเองเหรอ
‎พร้อมแทงข้างหลัง
‎ความงามคือภาพลวงตา เป็นภาพมายา
‎สักวันเธอจะเป็นเหมือนฉัน
‎ฉันมีความรักที่มั่นคงไม่สั่นไหว
‎ฉันมีหัวใจที่ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว
‎และฉันจะแน่วแน่
‎ถึงแม้คุณจะคัดค้าน
‎อย่าคิดต้านทานหัวใจ
‎ชีวิตคู่ก็เหมือนคุก เป็นเหมือนกรงขัง
‎รักมันก็เหมือนอาวุธ พร้อมแทงข้างหลัง
‎ความงามคือภาพลวงตา เป็นภาพมายา
‎สักวันเธอจะเป็นเหมือนฉัน
‎เป็นเหมือนฉัน
‎เธอคิดว่ารู้แต่เธอไม่รู้
‎เธอไม่มีวันเข้าใจ
‎ว่าโลกนี้เป็นไง
‎มีแต่เสียน้ำตา
‎ฟังฉันตั้งแต่วันนี้
‎ชีวิตคู่ก็เหมือนคุก เป็นเหมือนกรงขัง
‎รักมันก็เหมือนอาวุธ พร้อมแทงข้างหลัง
‎ความงามคือภาพลวงตา เป็นภาพมายา
‎สักวันเธอจะเป็นเหมือนฉัน
‎ขอบคุณค่ะ
‎เก่งมาก
‎เงี่ยหูฟังซิ ความมืดคืบคลาน
‎พร้อมหรือเปล่า จะหาแล้วนะ
‎แซค
‎ออสติน
‎เล่นอะไรกันเอ่ย
‎ซินเธีย!
‎ซินเธีย เขากำลังจะไปแล้ว!
‎หนีงานเลี้ยงมาเหรอ
‎แค่ดิฉันใส่กระโปรงซับในสามชั้น ‎กางเกงระบาย กับเสื้อรัดทรง…
‎พวกนายเป็นอะไรกันวะ
‎หรือแค่กลัวว่าแสงแดด ‎จะเผาผิวละเอียดอ่อนของดิฉันเป็นตำหนิ
‎เธอสำลัก ฉันเลยต้องดันกะบังลมให้
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎โจเซฟีนที่รัก ผมทำคุณไม่พอใจ ‎แต่ขอสาบานด้วยเกียรติว่านั่นไม่ใช่เจตนา
‎เห็นได้ชัดว่าเกียรติของคุณไม่น่าไว้ใจแต่อย่างใด
‎ดิฉันได้ยินคนเขาเล่ากัน
‎งั้นหรือ
‎แล้วชอบหรือเปล่าล่ะ
‎ว่าอย่างไรนะคะท่านดยุค
‎อย่าลามปาม
‎ดิฉันคือโจเซฟีน มาร์โก เวลลิงตัน
‎คุณยกเอากางเกงระบายมาพูดเองนะ
‎และคุณ โจเซฟีน มาร์โก เวลลิงตัน ‎กำลังหน้าแดง
‎จะไม่มีวันรักใคร
‎ที่มองผ่านไปไม่เห็นกัน
‎ยั่วใจให้สับสนไหวหวั่น
‎เพราะฉันไม่ชอบที่ท่านทำ
‎จะไม่มีวันรักกัน
‎ด้วยท่านเหยียบย่ำสังคมงาม
‎ไม่รู้ตั้งใจดีหรือทราม
‎ทาบทามมีความเป็นเจ้าของ
‎แต่ฉันเป็นไท
‎ไยจึงมาเกี้ยวพานสะท้านหัวใจ
‎ไยท่านจึงไม่รักตอบเล่า ทำไม…
‎จะไปห้องน้ำ
‎ยอมทิ้งที่มีหมดไป
‎ปล่อยใจตามตัณหากาม
‎พลิกกระดาน ไม่เป็นคนงาม
‎ทิ้งทำลายชื่อเสียงเรียงนาม…
‎แม็กซ์กริ้วแน่ถ้าเธอพลาดตอนจบ
‎นายก็พลาดอยู่เนี่ย
‎แม็กซ์คาดหวังกับฉันน้อยกว่า
‎อะไรก็ช่าง
‎ฉันไม่เข้าใจ เธออารมณ์เสียอะไร
‎คิดงั้นเหรอ คิดว่าฉันอารมณ์เสียเหรอ
‎นี่ไม่ใช่อารมณ์เสีย ฉันกลัว
‎- จินนี่… ‎- บอกมาตรงๆ
‎บอกอะไร
‎บอกมาสิว่าไม่อยากคบกัน
‎อะไรนะ
‎เพราะงี้ใช่ไหม
‎นายไม่อยากเป็นแฟนฉัน
‎ไยท่านจึงไม่รักตอบ
‎เหมือนที่รักท่าน
‎ไยท่านจึงไม่รักตอบ
‎เหมือนที่รักท่าน
‎มันไม่ใช่…
‎เอางี้ ไม่ต้องเปลืองน้ำลาย ‎รู้อยู่แล้วว่าจะพูดไง
‎นายอยากไป
‎ฉันไม่อยากไป
‎ฉันแค่… ฉันไม่…
‎อยากรั้งเธอไว้
‎อย่ามาทำงั้น
‎ไม่ต้อง อย่ามาพูดเหมือนทำเพื่อฉัน
‎เพราะฉันไม่อยากเลิก
‎ฉันไม่อยากเลิก ฉันอยากคบนาย
‎เธอพูดถูก
‎เธอไม่ผิด ฉันไม่ดีเอง ขอโทษนะ
‎ฉันรักเธอจริงๆ นะ
‎ฉันไม่เชื่อคำนั้นแล้ว
‎เพราะนายพูดมาตลอด ‎นายบอกแบบนั้น แต่นี่จะทิ้งไปงั้นเหรอ
‎ไม่ ฉันยังอยู่
‎- ฉันจะอยู่ข้างเธอเสมอ… ‎- ไม่!
‎ไม่ นายจะทิ้งฉันไปเนี่ย
‎มาร์คัส
‎มาร์คัส ฉันเล่าทุกอย่างให้นายฟัง ‎นายรู้จักฉัน…
‎รู้
‎งั้น…
‎โอเค นี่ไม่ใช่นาย
‎นี่ไม่ใช่นาย นายไม่มีทางทำแบบนี้กับฉัน
‎ใช่ไหม เพราะฉันเป็นจินนี่ของนายแล้ว…
‎ฉันเป็นจินนี่ของนาย
‎ใช่ไหม แล้วนายเป็นมาร์คัสของฉัน
‎คงไม่ทำร้ายกันแบบนี้หรอกใช่ไหม
‎ฉันไม่อยากทำร้ายเธอต่อไป
‎อะไร
‎อะไร ไอ้โถงทางเดินนี่มันพาซวยหรือไง ฉัน…
‎นายบอกว่า…
‎นายบอกว่าจะรักฉันเสมอ
‎ใช่ไหม นายบอกว่าจะรักฉัน ‎วันนี้ พรุ่งนี้ ตลอดไป
‎ไหนบอกว่าฉันชัดเจนสำหรับนาย
‎ใช่
‎นายพูดนี่ พูดเองกับปาก
‎พูดจากใจจริง
‎แล้วอะไรเปลี่ยน
‎อะไรเปลี่ยนไป บอกมาสิว่าฉันผิดตรงไหน…
‎- บอกกันหน่อยสิ ‎- ให้ตายเถอะ ไม่มี
‎เธอไม่ได้ทำผิด มัน…
‎ผิดที่ฉันเอง สัญญา
‎สัญญาเหรอ
‎นี่จะมาสัญญาฉันเหรอมาร์คัส
‎บอกไว้นะ ฉันเกลียดคำสัญญา
‎เพราะทุกคนที่เคยให้คำสัญญากับฉัน
‎ผิดคำพูดกันหมด เพราะทุกคนโกหก
‎นายต้องเป็นคนที่ไม่โกหกฉันสิ
‎แคร์บ้างไหมที่ทำฉันเจ็บ
‎- ก็ต้องแคร์สิ แค่… ‎- อะไร
‎ตอนนี้ฉันไม่มีที่ว่าง…
‎จะรับความเจ็บปวดของคนอื่น
‎เข้าใจไหมว่านายกำลังทำอะไร
‎นายจะบอกว่า…
‎นายจะบอกว่ารับได้ที่จะไม่มีวันได้โอบกอด
‎หรือจูบฉันอีก
‎จบแค่นั้นเลยเหรอ
‎ใช่
‎แล้วจะเสียใจ
‎แล้วจะคิดได้ว่าไม่น่าทำแบบนี้
‎และมันจะสายเกินไป เพราะนายทำลายเรา
‎แล้วถ้าเราแตกกัน มันก็จบ แล้ว…
‎อย่าทำแบบนี้เลยนะมาร์คัส ขอล่ะ
‎อย่าทำแบบนี้เลย
‎รักนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ตายแล้ว จึ้งมากแม่!
‎เบรเชีย พระเจ้าช่วย!
‎ว้ายตาย ไบรอ้อนมองเธอตาไม่กะพริบเลย
‎- เหรอ ‎- สาบาน
‎เบรเชีย เหลือเชื่อไปเลย
‎- เธอสวยมากเนอะ ‎- โอเคแม็กซ์ ไปซะ
‎- โอเค ‎- สวยมากจริงๆ
‎เก่งมาก
‎อยากไปกินกาแฟด้วยกันหรืออะไรไหม
‎เอาสิ อยากไป
‎คือว่า ฉันมาเล่นละครเพื่อเธอ
‎ไงนะ
‎อือ เพื่อนร่วมทีมโกรธมาก ‎ที่มาเล่นละครแทนอเมริกันฟุตบอล
‎เรื่องนี้งี่เง่า แล้วเธอคงจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎แต่เราเคยไปเล่นห้องหลบหนีด้วยกัน
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎เธอสุดยอดมากแม็กซ์
‎ช่วยถอดชุดให้เอาไหม
‎ขอจูบได้ไหม
‎ได้อยู่แล้ว
‎โอเค
‎ขอบใจมากเธอ เธอเล่นดีมากเลย
‎ขอบใจ
‎พ่อ
‎- แม็กซ์ ‎- เธอปังมาก
‎เธอก็ด้วย
‎ไงคะ
‎ลูกเริ่ดไปเลย
‎แม่มองลูกคนเดียว
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไป กลับบ้านกัน
‎แล้วนายล่ะ ดูสนุกมะ
‎แม็กซ์
‎- โซฟี หวัดดี ‎- ไง
‎มาดูด้วย
‎เพราะเธอรู้จักนักแสดงคนอื่น ไม่ใช่ฉัน
‎เพราะเธอรู้จักผู้คนในวงการละคร
‎- มีเพื่อนเล่นละครเยอะ แล้ว… ‎- เธอเล่นเก่งมาก
‎ขอบใจนะ
‎ว่างๆ ไปกินกาแฟกันไหม
‎ฉันรู้สึกว่าเรามีเรื่องค้างคาใจที่ต้องคุยกัน
‎การกลับมาอยู่ในห้องของโรคซึมเศร้า
‎มันทั้งเจ็บจี๊ดแต่ก็รู้สึกด้านชาเกินทน
‎ฉันรักเธอ
‎ต่อให้อยู่ในห้องนี้ก็ยังรัก
‎แต่การรับรักมันก็ต้องออกแรง
‎ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะรับรักใครแล้ว
‎เมื่อกี้เสียงปืนเหรอ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล