ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Noon pa, gustong gusto ko'ng Pasko.
MALIGAYANG PASKO
Pakete ng tsokolateng mainit sa medyas,
marathon ng Pamaskong pelikula, mga kandila…
Kahit gaano kami kahirap, pinaganda lagi ng mama ko ang Pasko.
Mahikang kumikinang ang tawag dito.
Lagyan mo ng kinang ang kahit ano, walang makakakita ng pangit sa ilalim.
Magagamit namin ang mahikang iyon.
Maligayang Pasko.
Iiwan ko ito sa police station.
Kung itatala, di pa rin ako masaya tungkol sa baril.
Tinawag niya akong halimaw.
Tinedyer siya,
at marami siyang tensyon at nararamdaman
na ibinahagi niya pero…
mahal ka niya.
Tinawag niya akong halimaw.
Alam ko.
-Ganoon ba ako kasama? -Hindi ka masama.
Gusto nga kita.
Minsan.
Ngayon, may nakatago ka pa bang ganito?
Nakatali sa hita mo? Sa ilalim ng kama?
Sino ako sa tingin mo, si Whitey Bulger?
-Narinig kita. Walang baril. -Sige.
Okay.
Bangon na.
Austin, gusto mo bang lumahok
sa tradisyong kasing tanda ko?
Isang daang taon?
Oo, nakakatawa, pagtawanan si Paul. Subukin ang bago.
Ano'ng tradisyon?
Taunan kami ng papa't kapatid ko nagpuputol ng Christmas tree.
-Gamit ang armas? -Gamit ang palakol, oo.
-Makakagamit ako ng laser? -Palakol.
Pero ano, sasali ka ba?
Tama. At makikilala mo ang bago mong lolo at tito bago ang Noche Buena.
-Ano? -Mayaman sila? Sabi ni Ginny iyon.
Sabi ko baka pormal sila, iyong gumagamit ng butter knives.
Ang hapag. Walang butter knives.
Ma, biro lang iyon.
Kung kailangan, bumili tayo.
Matitiyak ko sa Millers, walang pakialam doon ang pamilya ko.
Gusto kong magara ang hapag-kainan,
gaya ng "unang Pasko ni Martha Stewart pagkalaya" magara.
Gusto kong mapahanga sila,
para di nila isiping halimaw ang papakasalan ng anak nila.
Ibig niyang sabihin
ay gusto niyang ibahagi ang espiritu ng Kapaskuhan sa pamilya.
Ma, mamili tayo sa Boston para sa Pasko?
-Bumili tayo ng butter knives doon. -Ayos. Pumunta kayo.
Sige.
Magsimula tayo ng tradisyon natin, di tayo imbitado
sa "bigote, barako, hee-haw, Paul Bunyan" paninira ng puno.
Oo. Maliligo lang ako.
Sinira ko si Mama.
Hindi. Kailangan lang niya ng panahon,
iyon lang.
-Di ko siya nakitang ganito katamlay. -Maaayos siya, malaki na siya.
-Ayaw kong ikasira ito ng Pasko. -Ganoon?
Tunog Hallmark holiday movie ka.
-Gusto ko ang mga iyan. -Okay, Tiny Tim.
Cute at maliit na Tiny Tim ka.
"Ayaw kong ikasira ito ng Pasko."
Kinausap mo na ba siya?
Oo, sinubukan ko na.
Sabi niya, "ayos lang,"
sa paraang halatang di ayos lang,
di naging maayos, at di na maaayos kailanman.
Susubukan ko pa.
-Dapat. Para sa Pasko. -Ano'ng ayaw mo sa Pasko?
Ang nagbubunyi ng konsumerismo
at pasaning pinansyal sa lower at middle class?
Wala. Gusto ko nga.
-Pahiram. -Kailangan.
Hello. Hi. Okay.
May no return policy dito, kaya…
Pumayag ka, kung anuman ang sabihin ni Ginny, gagawin mo. Siya'ng tagapasya.
Oo dahil alam kong di sadista si Ginny
at di niya gustong masunog ako sa kahihiyan.
Tulungan mo ako ha? May oportunidad ang kumare natin.
Nakuha niya si Bryon bilang Monito.
Ang regalo, pwedeng date,
kasama siya, kung saan magkakasama sila.
Mga tiket sa Escape Room mula sa mga nakaraang taon.
Iyon o sombrerong Patriots.
Mas matino.
Mas di desperado.
Magsalita ka. Nakakataranta. Tiket o sombrero?
Mga tiket, mga tiket.
Kung normal ito, sa karanasan ko, sombrero ang pipiliin ko.
Ibaon ang damdamin hanggang kaya,
magbabad sa sariling lason, at yumao sa sirang bituka.
Alam kong iyon ang sagot mo. Salamat.
Ang di mo alam, malambot ako sa Pasko.
Paborito ko'ng The Muppet Christmas Carol at peppermint hot chocolate,
kaya mga tiket ang boto ko.
-Oo! -Binigo mo talaga ako.
Pasko ito! Tumaya ka. 'Wag sombrero ang ibigay mo kay Bryon.
Nakakatakot ang Paskong Ginny.
-Sige, kita tayo mamaya. -Okay, paalam.
Nick, pakiayos ang puwesto ng hot chocolate?
Itago ang plug ng mitsero.
Kung ganito sa North Pole, sana may unyon ang mga duwende.
-Ilan ang tiket? -Marami.
Madadagdagan kasi magbebenta sa pintuan.
Ayos, ngayon tumutugma na ako, perpekto.
-At inimbita ko ang mga babae't mga bata. -Mula sa Titanic?
Mula sa Boston Shelter.
-Para sa kanila ang pera, imbitado sila. -Bakit di ko naisip iyon?
Walang nag-iisip sa mga babae't mga bata. Kailanman.
-Maliban sa Titanic. -Okay.
Ilagay natin doon ang gawaan ng palamuti,
doon ang higanteng gingerbread house,
sa entablado ang trono ni Santa…
Sandali, trono ni Santa? Ulit.
May regalo ako sa'yo.
Kakandong ang mga tao sa'yo, ibabahagi ang gusto nilang baguhin.
-Paano naiiba sa karaniwang araw? -Nakakandong sila.
-Ayos ito, gusto ko ito. -Mabuti dahil para sa'yo mayroon…
-Ano iyang masakit sa matang piyeltro? -Matulunging duwende.
Buti may student loans ako sa edukasyong Ivy League.
Diyos ko, nakita ko ba'ng mga sapatos?
Walang kalansing.
Okay.
At higit sa 1,000 likes na ang litrato.
Anong litrato?
KUMANDONG SA ALKALDE
-Ano iyan? Galing sa kwarto natin? -Pang-akit.
Bawal ang pang-akit sa komunikasyon ng alkalde.
Di na dapat ito kailangang iklaro.
-Aalisin ko. -Parang pagkakamali naman.
Bago ka magalit, 10,000 na ang followers mo.
Gumagana ito.
-Pero di na mauulit. -Oo, sana magawa kong maniwala diyan.
Maghubad kayo at makipagbuno.
Kung anuman ito, iwan niyo sa bahay.
May iba akong di nilagay.
May "permiso" mistletoe kissing booth sa taglamig na karnabal.
Naku, gustong gusto maging woke ng Wellsbury.
-Sana may mahahalikan ako. -Talaga? Ho, ho, ho.
Masama. Nag-text ako kay Sophie.
Ano?
Hindi, patingin ako.
Di naman malala.
"Maligayang Kapistahan," alam mo na?
"Hi, Sophie, ayaw kong ipadala ito sa'yo sa Pasko,
baka masira'ng holiday mo dahil masamang exes tayo
pero ginusto ko lang magparamdam at ipaalam sa'yong iniisip kita,
at sana pagpalain ka."
"Lagi akong napapangiti sa mga alaala natin,
at sana mabuti ang lahat."
"Di mo kailangan sumagot kung iba'ng nararamdaman mo."
"Kakatwa ang buhay. Maligayang Pasko." Max.
-Oo. Ni-like ko'ng litrato nila ni Josh. -Hindi.
Oo, gusto kong malaman niyang ayos ako sa kanya at sa bago niyang relasyon.
Jesus.
Okay, ano'ng nararamdaman mo?
Ano? Parang patay na ako.
Yumao ako sa loob, naaagnas ang dibdib ko, at wala nang saya.
Gusto mo ng donut?
Gustong gusto ko. Tinatanong pa iyan?
Sabi "rustiko."
Hi. Hello. Kumusta?
-Hi. -Hi.
Bakit ka sobrang… "Hello!"?
-Pasko ngayon. Gusto ko'ng Pasko. -Gagawin mo ba'ng karnabal?
Lahat tayo. Sabi ko kay Mama tayo sa face painting.
Naku naman. Di ba pwedeng sulitin na lang ang pahinga natin?
Dalawang oras lang iyon. At para sa mga bata sa shelter.
Di pwedeng magbigay na lang ng pera?
Hindi, medyo mapagmataas iyan.
Eat the rich.
May summer house ka, mayaman ka.
Pasko ngayon.
Di pa ako nakapahinga. May ensayo pa ako sa Wellington.
At ayaw ko sa Pasko't pag-ibig, at tae ang lahat.
Hunter, naaalala mo noong nanood tayo ng The Grinch at umiyak ka?
Lumaki'ng puso niya.
Umiiyak ang mga lalaki, Samantha. Tumanda ka.
Alam ko. Gusto kong pinapaiyak ang mga lalaki.
Iyong kapangyarihan.
Tapos na'ng pahinga. Mahal kita, totoo.
Ayoko sa'yo, biro.
Paalam.
Banyo. Ayoko sa'yo, anuman.
Gusto mo?
-Normal na dolyar lang, tama? -Oo.
-Itutupi natin ngayon. -Okay.
-Oo. -Pangalawang tupi.
-Oo. -Pangatlong tupi para kumpleto?
Pero may pang-apat pang tupi.
-Okay. -Ilagay sa loob.
At…
Hala!
Austin… May nakikita kayo sa likod ng tenga niya?
Ano iyan? Sandali…
Ito pala!
Magligpit na. Ano'ng sasabihin sa papa ni Austin?
Salamat!
-Paalam, mga bata, enjoy. -Paalam!
Salamat.
At para sa'yo.
Bakit di mo ipinasabi kay Mamang nandito ka?
Dahil ano'ng unang tuntunin ng salamangkero?
'Wag magbunyag ng sekreto.
Oo. Tinitignan ko pa'ng mga bagay.
At gusto kong malaki't masayang Pamaskong sorpresa ito, no?
Kita tayo, anak.
Nandiyan ka.
Oras na ng Christmas tree. Handa ka?
Tara!
Paalam.
Ang astig nito.
Naisip kong Pats fan ka kasi naglalaro ka ng football.
-Ikaw ang Monita ko? -Oo.
Ayos ito. Salamat.
Tagahanga ka ng Pats?
Manood tayo ng laro.
Oo. Oo, masaya siguro iyon.
Ayos.
-Gustong gusto ko ito. -'Wag mo akong tignan.
Di ko alam kanino kang Monita.
Para magawa mo iyong haka-hakang mundo mo.
Salamat.
Hi.
-Wine? -Hindi, salamat.
Kukunin ko lang si Ginny.
Mamimili kami.
Ang saya, di ba?
Bata lang siya. Okay? Walang ibig sabihin iyon.
-Ma, handa na akong umalis. -Tara.
Nagsaliksik ako ng mga lugar.
Newbury Street, kung credit card ni Paul.
Ma, pasensya na sa tula.
'Wag dito, Virginia.
-Di ko sinadyang ipahiya ka. -Ayos nga lang ako.
Di mo nga ako matignan.
-Ma. -Pakiramdam kong peke ako 99% ng oras.
Di ko kailangan ang tulong mo, tinitiyak ko.
-Ma… -Alam ko.
Mahirap ang buhay, masama ako, nagsisisi ka, ayos lang.
Mamili na sa Boston.
Ho, ho, ho. Maligayang Pasko.
-Gil. -Sorpresa.
Ano'ng ginawa mo?
Ipinadala ni Santa sa akin.
Wow. Ano ito…
Maligayang Pasko, G.
Alam kong magugustuhan mo. Tatlong kaha'ng binili ko sa South Africa.
Gusto ko diyan. Nakadalawang punta ako.
Okay, makamundo, tsek.
May biyahe ka na uli?
Sinusubukan kong "manatili sa isang lugar."
So ikaw ang tipong di napipirmi?
Makapigil-hininga niyang tanong sa bago niyang kinikitang lalaki
at medyo nagugustuhan.
Bata ako nang isinilang si Ginny.
Marami akong napalagpas na araw at masakit iyon.
Tinedyer na siya, at gusto kong nandito ako.
Kaya ito ako.
Mabuti iyan.
Nandito rin ako.
Medyo gusto mo ba ako?
-Patingin ng bahay ng binata! -Pasensya, Pa, malapit lang kami.
Simone, anak ko, si Ginny, at mama niya, si Georgia.
"Wala" Simone.
Iyan ba'ng palayaw ko o…
Hindi. Hindi, pasensya. Hi.
Hi. Ikinagagalak ko. Ganda mo.
Ang apartment, Zi, maganda. Maayos.
Di pambahay ng binata.
Di ko sinasabing asal-binata ka o ano kasi di ka ganoon.
Hindi, binata ka naman. Hindi tayo magnobyo.
Ikakasal na ako.
Di bahay ng binatang dinadalhan ng mga babae o ano kasi…
Di ko sinasabi iyan.
Wala akong ideya kung ilan ang babaeng dinadala mo rito,
paano ko malalaman? Pero…
Ano… Baka ikaw lang.
-Okay… -Umalis na tayo.
-Pasensya. -Oo, bumati lang kami.
Aalis na kami. Tumutugma iyon.
Tumutugma ako.
-Ginny, minumulto ako ng tula mo. -Tula?
Hindi, 'wag natin gawin iyan. Marami pa akong gagawin.
Magdadaos ako ng Noche Buena para sa mga magiging biyenan…
Pumunta ka, Zion.
O kayong dalawa.
Salamat pero pamilya ang kasama ko.
Mga magulang ko't si Tita Rayna.
-Dalhin mo sila. Dalhim mo sa amin. -Ano'ng ginagawa mo?
-Di ko alam. -Okay.
Tiyak ka? Sana kasama ko si Ginny sa Noche Buena.
Tiyak ako? Tinanong ko nang malakas, kaya sigurado.
Aalis… Aalis na kami, kaya…
Ginny… Ikinagagalak ko.
At Georgia, salamat sa…
Sa pagsabing maganda ako.
-Ayos. Nasabi ko iyan nang malakas? -Oo.
Di mo sana ganito nakilala si Ginny.
Hindi? Talaga? Maayos naman ang kinalabasan.
So… iyon ang ex ha?
Oo.
Interesante.
Ano'ng nahanap mo?
Abogada siya.
Marami siyang selfies para sa taong nasa 30s.
Lumaki siya sa Boston, nag-aral sa Howard at Harvard Law.
May cavapoo siyang nagngangalang Jacks.
Ma, ibaba mo ang phone.
Alam mo ang kay Simone, no?
Kung may bagong nobya si Papa, sabihin mo kay Mama.
O sinusubukan mong ipahiya ako lagi?
Hindi iyan patas.
May nagpabili ba ng puno?
Wow, totoong puno iyan.
Mas okay sa mga pekeng ninakaw ni Mama sa mall.
Kumusta'ng pamimili sa Pasko?
Namili kayo ng regalo?
Sobrang komportable'ng batang iyan sa palakol.
Uy, naimbitahan ko ang mga magulang ni Zion sa Noche Buena.
Pasensya, ano?
Mga regalo, regalo, regalo.
Austin!
Papalamutian ang puno.
Blood Eyes biker gang.
Money laundering, pangingikil,
pagnanakaw ng kotse.
Parehong abogado.
Nasisiyahan ba ang lahat?
Sa Wellsbury ako nakakilala ng pinakamapagbigay na mga tao.
-At kitang kita iyan ngayon. -Oo.
Bilang pasasalamat sa kabutihang-loob ninyo,
may sorpresang panauhin tayo galing sa North Pole.
Si Santa Claus!
Ho, Ho, Ho!
Diyos ko! Mahal ko si Santa!
Ho, ho!
Nagpahinga ako sa paggawa ng laruan para tulungan ang alkalde niyo.
Gusto niyo'ng taong iyon?
Ho, ho, ho, mabuti!
Kung may kahilingan kayo para sa Wellsbury, bumati kayo sa akin,
at gagawin ko'ng aking makakaya para ipaabot ito kay Alkalde Rudolph…
Alkalde Randolph.
Maligayang Kapistahan!
-Gusto mo'ng gingerbread house? -Oo, malupit.
Parang niyebe ang icing.
-Ano ito? -Zombie na ginawa ni Marcus.
Nasa post-apocalyptic na mundo raw ang gingerbread house namin.
Ganoon.
-Dagdagan ko ng snowman? -Oo, sa tabi ng zombie.
-Sige, aalis na ako. -Ano? Bakit?
Bibisitahin kita bago ang Vermont.
Paalam, Austin.
Diyos ko.
Hi.
Mahal ka talaga niya.
-Di siya mahilig sa ganito. -Pasko?
Mga tao.
Nakikita mo'ng gingerbread house ko?
Parang parola sa dilim, kaibigan ko.
Sabihin mo'ng mga hiling mo para sa Wellsbury.
-Ho, ho, ho. -Hello, Santa.
Welcome.
Lagi kang sumusulpot na parang cold sore.
-Georgia. -Ano'ng ginagawa mo rito?
-Para kay Nick. -Kalokohan.
Kaibigan ko si Nick, at nahuhulog na talaga siya sa'yo,
di niya alam, di ka si Jesse, guro sa ikatlong grado,
at mumurahing Keith Mars kang nandito para sirain ako.
Iyong abogado mo, si Martin Guillory,
siya'ng pinaayos mo ng ari-arian ni Kenny?
Abogado mo sa New Orleans sa pagkawala ng una mong asawa,
at may mga interesanteng koneksyon siya sa biker gang
na may nakaraang kriminal na aktibidad.
Ang Blood Eyes.
Gusto ko itong damit, oo.
Gusto ko rin ang tatu mo.
Marami pa sa nakaraan mo, Georgia Miller.
Hahanapin ko iyon.
Walang hahanapin.
-Salamat. -Ingat.
-Hi. -Hi.
Joe, iyong isang gabi,
pagkakamali iyon.
-Oo, okay. -Ano lang…
Di ko kailangan dagdagan ang mga kumplikasyon sa buhay ko.
Oo, naiintindihan ko iyan.
Mabuti.
Maligayang Pasko.
Ano… Oo. Sandali lang. Babalik ako.
Pahingi ng pabor.
Tignan mo'ng linya.
Sikat ka sa mga mama, Santa.
Pwedeng mag-usap sina Mr. Claus at Mrs. Claus
sa loob ng gingerbread house?
Ano'ng nangyayari?
Ano'ng nangyayari? Ipinoste mo ito…
Itong seksing litrato kong walang permiso, at nang-imbita kang kumandong sa akin.
Ginagawa mo akong biro.
Paul, pagkakita ng mga babaeng ito sa susunod na balota,
walang ideya sa ginagawa ng konsehal,
pangako, makikita nila ang pangalang Paul Randolph at iboboto.
'Wag. 'Wag kang umastang tila di ko alam ang ginagawa ko.
Alkalde ako bago ka dumating.
Nagtatrabaho ka para sa akin, sa opis, at amo mo ako.
Okay, Ginoong Alkalde.
Seryoso ako.
-Talaga? -Seryoso ako.
Pero mahirap magseryoso 'pag dinidisiplina ni Santa sa gingerbread house.
Okay?
-Tungkol ba ito sa baril? -Tungkol ito sa lahat. Georgia.
Ang baril, ang litrato, ito, ang mga bata.
Alam kong nahihirapan ka kay Ginny ngayon,
karapatan mong masaktan pero di ko hahayaang
bastusin mo ako, hindi sa trabaho o sa bahay.
Doon na ako nakatira, bahay ko rin iyon, at di ako magpapabastos sa bahay ko.
Diyos ko, Georgia, ako…
Nandoon ako,
naghihintay lang na papasukin mo.
Ikakasal na tayo.
Kailan iyon mangyayari?
Patawad.
GUSTO MO NG HALIK? KUMUHA NG PERMISO CARD
Hi, kumusta?
-Seksi ang permiso. -Sobra.
Tagahanga ako.
Hi, Ginny. Max. Bracia.
-Ang sombrero? -Ano?
Duwag.
Diyos ko.
Babalik ako. Silver.
-Hi. -Max, hi.
Pwedeng palit tayo? Kasi sunod sa linya si Sophie.
Oo, sige.
Maraming salamat. Mabuti ka.
-Max… -Kukunin ko ito. Pasensya.
Max?
Gusto mo ng halik?
Hindi.
Sophie.
-Bakit mo ito ginagawa? -Tsokolate lang ito.
Tapos na tayo, Max. Sana tanggapin mo iyon.
Pakiusap, 'wag ka nang magpadala ng text o like sa Instagram.
Pakiusap.
Tumigil ka na.
-Ayaw kong di tayo magkasama sa Pasko. -Oo.
Uy.
Ito.
Kuwaderno ko sa therapy.
-Di ko alam na nawawala ito. -Para karapat-dapat ang labas sa loob.
Di ko binuksan.
Pangit ang mundo pero ikaw ang paborito kong tao.
Lahat ng ikaw.
Mahal kita, Virginia Miller.
Ngayon, bukas, kailanman.
Mahal din kita.
Sobra.
Sige, aalis na ako.
Okay. Maligayang Pasko.
Merry consumerism.
Hi. Ano'ng nginingiti mo diyan?
Wala.
Ako…
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi. Hindi, kaya ko na ito.
Siyempre oo! Unang bisita ito ng mga magulang ni Paul,
titiyakin nating malasa lahat para kay Lynette.
Hindi!
Walang buto.
Okay. Ma, bangon.
Parating na sila.
Galit sa akin ang mga magulang nina Paul at Zion,
galit ka sa akin.
Di ako galit sa'yo.
Nahihirapan ako.
Gusto kong unawain mo. Di mo ba nakikita?
Di mo ba narinig ang tula?
Narinig ko ang tula.
Sa tingin ko hindi.
Lynette, salamat sa biglaang pagbisita.
Walang huling imbitasyon para makita ang apo ko.
Maraming kapistahang di ko siya kapiling.
Ah, okay.
Iyan ang pinili.
Nakita niyo'ng butter knives?
Paul, ano? Kailan ka aalis sa Pleasantville, mag-gobernador?
Sa tamang panahon, Pa.
Nagdaos si Paul ng malaking taglamig na karnabal para sa Boston shelter.
-Nakalikom ng 50,000. -Nakita ko'ng larawan.
Limampung libo?
Mahirap ako. Nasa taas ang pera?
At Georgia, kumusta ka sa kapistahan?
Ito'ng unang Pasko mula nang mamatay ang asawa mo, no?
Oo.
Pasensya, di ko naisip.
Iyon ang papa ni Austin?
Hindi. Ang papa ni Austin…
Nakakulong siya.
Oo. Salamat, Lynette.
Grabe naman. Para saan?
Panloloko, pagdespalko…
Patatas?
Zion, ano'ng ginagawa ni Simone para sa kapistahan?
Simone? Anak, sino si Simone?
Kaibigan ko.
Bagong kaibigan ni Zion. Pag-usapan natin.
Iyong ikinuwento mo sa Blue Farm?
Kumusta pala iyan…
-Sino'ng gustong makarinig ng biro? -Ako.
Ayos. Ano'ng tawag sa batang di naniniwala kay Santa?
A rebel without a Claus.
Maganda iyan.
Zion…
ano'ng trabaho niya?
-Criminal defense lawyer. -At itinatago mo siya?
-Di ko siya itinatago. -AKA ba siya?
Hindi siya Divine Nine, Ma.
Saan siya nag-aral?
Howard at Harvard.
Walang mas mahalaga para sa babae kaysa sa magandang edukasyon.
Ginny, malapit ka nang mag-kolehiyo.
-Anong baitang ka na? -Pangalawang taon pa lang.
Ikaw, Austin?
Saan mo plano mag-kolehiyo?
Biro rin ba iyan?
Di ako nagbibiro.
Alam mo, Ginny, sa Brown kami nag-aral ni Paul,
kaya, sa usapang teknikal, legasiya ka roon.
Papasa rin siya sa American. Malapit sa amin.
American. Magandang paaralan.
Makakapasok din siya sa Howard at Spelman.
Georgia, ikaw? Saan ka nag-aral?
Di nag-kolehiyo si Georgia.
Lynette, parang sinusulat mo ang talambuhay ko.
Tingin sa paligid.
Mahirap man pero nadala ko sila rito.
Nagawa ko.
Hindi kailangan ganoon kahirap.
Lahat inalok namin sa'yo.
Ginusto naming suportahan ka. Ayos sana'ng naging buhay mo.
Ayos sana'ng naging buhay ni Ginny
pero sa halip na magpatulong ka,
kinuha mo'ng apo ko't ipinadaan sa Diyos ang may alam ano.
Kukuha pa ako ng wine.
O diploma ko. Babalik ako.
Ma.
Hindi ikaw, hindi ngayon.
Ma.
'Wag mo ako kausapin,
baka maiyak ako sa harap ng mga taong iyon ha?
Hi, Peach.
Tama siya, at iyon ang dumudurog sa akin.
Hindi dapat ako lumayas. Hindi sana naging ganoon kalala.
-Matagal na iyon. -At ngayon nasira ko si Ginny.
-Georgia, hindi. -Napakatalino niya, Zion.
May talento siya. Maganda'ng mga salita niya.
Masakit
pero maganda.
Di dapat ganito ang kinahinatnan.
Ako na rito.
Ayaw kong bumalik doon, at di mo ako mapipilit,
kahit galit ka sa akin.
-Georgia… -Magpapahangin ako.
O bituin ng hiwaga
Bituin ng gabi
Bituin na may maharlikang ganda
Maliwanag
Mag-isa ka kasi galit ka kay Lola?
Di ako galit sa'yo, Lola.
Sana lang di mo ayaw si Mama.
Di sa ganoon.
Medyo ganoon.
Medyo galit ako sa kanya.
Lagi kitang iniisip,
kumusta ang buhay mo,
at sana alam mong may pamilya kang makakausap
tungkol sa mga di mauunawaan ng ina mo.
Okay?
Okay.
Kung may kailangan ka, tawagan mo lang kami.
Mayroon akong bagong magarang iPhone.
Okay? Alam ko paano mag-text.
Alam ko paano ang JIF o GIF.
-O kung… Ano… -Hindi tiyak.
Halika rito.
-Mahal na mahal kita. -Mahal din kita.
-Hi, kaibigan. -An… Ano?
Bakit ka… Sabi ni Ginny may malaking Noche Buena ka.
Ayos na ayos nga ang resulta.
Okay.
-Oo. -Okay.
Dumaan ako, nakita kita sa bintana.
Bakit mag-isa at malungkot ka sa Noche Buena?
-Di ako malungkot. -Iyon ang itsura mo.
Ano, ayaw mo sa mga magulang mo? Lahat ba ng mga bata ganoon?
-Mahal ko ang akin. -Siyempre.
Noong bata si Ginny,
mapapaiisip ako sa Christmas movies namin,
"Isang araw, ganyan ang magiging Pasko ko."
"Perpektong hain ng mesa, walang isyu sa pera."
Gumagana lagi'ng diskarteng iyan,
gayahin ang ligaya sa million-dollar-budget movies.
Alam mo, akala ko magagawa ko.
Tumira rito, magkaroon ng perpektong kasal at buhay, sumaya.
Alam mo, ang kalaban ng ligaya ay paghahangad ng mga bagay.
Bakit wala ka sa pamilya mo?
Nasa California'ng mga magulang ko
at doon ako sa Bagong Taon kasama sila't kapatid ko.
May kapatid ka pala.
Wala akong masyadong alam sa'yo.
Wala nga.
May ate ako, si Sasha.
Naaalala ko siya sa'yo.
Maganda at may talento.
Palautos siya.
Alam mo'ng gusto ko sa'yo?
Ano iyon?
Di ko maramdamang hinuhusgahan mo ako.
Di mo napapansin, kasi hinuhusgahan kita lagi.
Salamat. Kinailangan ko ito, Joe.
Maligayang Pasko.
Matagal ko nang panaginip na tatakas ako sa mga problema ko
sa magandang puting kabayo.
Gusto ko'ng kabayo,
kahit noong bata ako.
Oo, naaalala ko.
Sarado kami.
Hi.
Hala, isang Battleship! Ayos maging mayaman. Salamat, Paul.
Austin, ipininta mo ito?
Lahat ng regalo ipininta namin ni Marcus.
Salamat.
At ito…
para sa'yo.
The Mount?
Pero paano? Ilang buwan na silang puno.
Dalawang taon pa'ng sunod na libre.
Ako'ng alkalde.
-Maligayang Pasko. -Salamat.
Panoorin niyo ito.
Ano?
-Ano? Saan… -Wow.
Bravo.
Magaling, Austin.
Ah, at Battleship…
-Ano iyan? -Battleship…
Gil.
Maligayang Pasko, G.
Tangina.
Maraming salamat. Masaya akong makita ka ulit, Gil.
Alam mo, inaamin kong di ko alam ano'ng ibibigay sa dalaga.
Huling kita natin, gusto mo lang manood ng Teen Titans.
Wow, Pa, gustong gusto ko ito!
Mabuti naman, bata.
Kailan ka lumabas?
G, sige na…
Ma, sorpresa iyon.
Kung dumating ang Papa sa bayan, sabihin kay Mama.
Okay?
'Wag kang ganyan.
Hi.
Ayaw ko.
Salamat.
Gusto mo ba siyang umalis?
Sandali… Pasensya… Di ako pumunta para sirain ang kapistahan niyo.
Ako… Ginusto ko lang batiin ang anak ko sa Pasko.
Mas okay humingi ng tawad pagkatapos kaysa humingi ng permiso bago.
Di ko alam. Sa tingin ko mahalaga ang permiso.
Oo.
Pa, sigurado kang ayaw mong magparagos?
Hindi, bata, ikaw na lang. Magpapaalam ako sa mama mo.
Payakap si Papa.
Enjoy.
-Georgia, nagbago na ako. -Ayos.
Kinailangan mo.
Sige na.
Georgia?
Sinusunog ni Ginny ang sarili.
Ang anak natin, kumukuha ng panindi at nagsusunog.
Nakita ko ang kuwaderno niya. Nandoon lahat.
Kailangan may gawin tayo!
Dapat natin siyang tulungan.
Alam ko.
-Alam ko. -Alam mo?
Anong alam mo?
Nasa… Nasa therapy siya. Gusto niyang gumaling.
Alam mo na?
Alam mo'ng tungkol dito?
Georg…
Ipakita mo.
Ano?
Ipakita mo sa akin.
-Ma? -Sinusunog mo'ng sarili mo?
-Ma. Ano'ng ginagawa mo? -Ipakita mo!
-Saan? -Tigil!
-Saan mo ginagawa? -Baba!
-Patingin. -Tigil!
-Saan? -Ma, 'wag mo akong daganan!
Sige! Gusto mo makita?
Gaano katagal mo nang ginagawa iyan?
-Ma, ayaw kong umiyak ka. -Di ko maunawaan.
Bakit? Bakit mo iyan gagawin sa sarili mo?
-Ako ba? Dahil sa akin? -Hindi, di ganoon kasimple.
Si Kenny ba?
Mabigat, alam ko.
Sinubukan kong itago sa'yo. Sinubukan kong protektahan ka.
Ginusto ko lang protektahan ka.
Hindi, nagsimula ito bago iyan.
Maganda kong anak.
Espesyal at milagrosang anak ko. Bakit?
Bakit mo gagawin iyan?
Kinamumuhian ko ito.
Gusto kong tumigil.
Halika rito.
Patawad na di ko ito nabantayan.
Patawarin mo ako, Peach.
Sa lahat.
Ibigay mo sa akin, okay?
Ibigay mo'ng lahat ng sakit sa akin.
Kaya ko iyan.
Halika rito.
Nandito ako, okay?
Nandito ako.
Halika rito.
Pasensya… nasira ko ang Pasko.
Nasira na ang Pasko bago pa ito.
Tayo ito.
Maligayang Pamaskong espesyal kasama sina Ginny at Georgia.
Tama?
KUNG INIISIP MO O NG KAKILALA MO ANG PANANAKIT SA SARILI,
MAY IMPORMASYON AT TULONG SA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Marionne Dominique Mancol