ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Mahuhuli ako. May miting sa eskwela ni Austin.
Sige, kita tayo mamaya.
Anong pakana ito, bata?
-Ano? -'Wag mong gawin iyan.
-'Wag gawin ang alin? -Virginia, laro ba ito sa'yo?
Laro ba ito, Ma? Hindi, hindi ito laro.
Ikaw lang ang naglalaro rito.
Ano ba ang gusto mo mula sa akin?
'Wag kang umasta na parang bata ha? Magtanda ka na.
Naku, galit na galit ako, pwede…
mo akong patayin?
Austin, tara na!
Nakakatawang mapagtantong kasinungalingan ang buong buhay mo.
Ang mapagkakatiwalaan lang sa mundo ay walang mapagkakatiwalaan.
Kundi ako. Nandito ako lagi para sa'yo.
Kunin mo ang jacket mo.
Nakakatawa ang pagtitiwala.
Madaling maabuso.
At may metalikong lasang naiiwan ang pagtatraydor.
Nasisiyahan ako kay Austin sa klase
pero huli siya sa ibang asignatura.
Baka parte nito ang paglipat-lipat niya.
Matalino siya.
Makukuha niya agad ang di niya alam.
Hindi lang iyon.
Nagpakita na ba siya ng panimdim?
Ng panimdim?
Siyam lang siya.
Gusto kong ipakausap siya sa tagapayo ng gabay,
baka patignan siya para sa posibleng 504 Plan.
Hindi kailangan ni Austin kung anuman iyan.
Okay siya. Kung nahuhuli siya, mag-aaral pa kami sa bahay.
-Sisiguraduhin ko. -Ginang Miller…
Pasensya sa istorbo.
Ibalik mo na. Ngayon din.
Sabi niya kinuha niya sa sulok ng pagmumuni-muni.
Nakita ko sa napsak niya.
Matagal niya ako pinaupo roon.
Zach, 15 minuto iyon,
para pagnilayan ang pagbabansag ng "kulangot."
Madugong kulangot si Tiffany Griffin.
Patawad.
Nahihirapan talaga siya sa lahat.
-Naiintindihan ko. -Hindi kaya.
'Wag mong isisi kay Papa.
Zach, di dapat kinukuha ang di sa atin.
-Bisi ka, aalis na lang… -Hindi. Ano, sandali…
Salamat. Salamat dito.
Ano ang 504 Plan?
Lumusot ka? Anak nga kita.
WELLSBURY HIGH SCHOOL KUTA NG WELLSBURY TIGERS
Hunter.
Hi.
Salamat.
Oo… Walang problema.
Mortal kong kaaway?
Oo, wala iyon.
Ayos ka lang?
-Tungkol saan iyon? -Wala.
Ano?
-Magkakasama tayo mamaya? -May therapy ako.
Aalis na ako. Kita tayo.
Mga kaibigan, ang saya tignan ni Sophie.
Nakakainis.
"Magpakabait ka, libre lang iyon."
Oo, mabait ka, Sophie, noong dinurog mo ang puso ko.
Nandito pa ang litrato namin. Bakit kaya?
Mahal at miss ka niya, kayo na lang daw uli.
Talaga?
Hindi.
Perpekto.
Ako ang bruhang walang umiibig sa musikal.
Walang pinagkaiba sa totoong buhay ko.
Bakit mo sinusuot ito?
Wala namang salamin.
Kakatwa ka talaga.
Ano? Zach, kaibigan mo na siya?
Tahimik.
Zach?
GENEVIEVE BLANCO PANGKASAL
Parang di trabaho iyan.
-Hi. -Hi.
Okay ka lang?
Oo. Tumitingin lang sa mga damit.
Mga damit na malayo sa pambili natin.
Pag-usapan natin ang pambili.
-Ano tungkol doon? -Ayaw ko.
Naku, binibini, hamak na empleyado ng gobyerno lang ako,
kaya… kailangan mong mag-isip ng maliit.
Isipin mo, tayo-tayo lang.
Ang magulang mo?
Ano'ng regalo nila sa kasal?
Di iyong kasal, kung iyon ang pupuntahan mo.
Di ba napag-usapan natin ito? Di ako humihingi sa magulang ko.
Di ko ginawa, di ko sisimulan ngayon.
Sino'ng nagbayad ng kolehiyo mo?
Netflix nila ang ginagamit natin.
Georgia.
Sinasabi ko lang, kung may taong may pera
at gustong ibigay sa'yo, labas ka roon.
Oo. Minsan ka lang ikasal.
Kundi ka malanding nakadalawa bago mag-30.
Ito'ng pangmatagalang planong pinansyal na hiningi ko?
Ang buod, napakamahal ng Wellsbury.
Alam natin.
Di nagkamali si Cynthia.
Para sa eskwela ang karamihan sa pera.
Magkano'ng nakalaan?
$89,000,000.
Jesus.
-Ano sa tingin mo? -Diyos ko, Jess, gusto ko iyan.
Alam na ba natin sino ang nasa limo?
Hummer ang kay Derek.
-Grabe. -Diyos ko.
-Grabe. -Nasasabik na ako!
Maganda iyan.
Gusto ko iyang kulay.
-Salamat. -Bisi ka rin sa prom?
Ma.
Pakiusap, pwede mo ba ako bilhan ng pitakang ito?
Ma?
Noong nakaraan, narinig ko ang kabataan mo't nagdala sa'yo rito.
Simula pa lang iyon ng isyu sa kabataan ko.
Sabi mo lumaki ka sa hirap.
Naramdaman mo bang hindi ka inalagaan?
Hindi. Hindi ganoon.
Inalagaan kami ni Georgia.
Iyong paraan ang kaduda-duda.
Patawad, saan dito ang pananakit sa sarili ko?
Tinutukoy natin ang mga trigger mo.
Pumunta tayo sa huling pananakit mo sa sarili.
Thanksgiving.
Okay. Ano'ng nangyari noon?
Naaalala mo ang naramdaman mo noon?
Hindi.
Nadarama kong galit ka.
Talaga? Gumagana pala ang pagiging doktor mo.
Patawad.
Magtulungan tayo para matulungan kitang matulungan ang sarili mo.
Dapat magtiwala ako sa'yo.
Problema ba sa'yo iyon? Parang ganoon ang dating.
Di ba ganoon? Kaya nga pumupunta sa therapy.
Bakit ka pumunta sa therapy?
Para gumaling.
At di saktan ang sarili.
Salamat.
Mga gamit na gusto kong subukan mo.
Pambaling ng atensyon ang goma.
Kung gusto mong saktan ang sarili mo,
ipitik mo ang goma para mabaling ang atensyon mo.
At 'pag wala ka na sa panganib, isulat mo ang naramdaman mo.
Kung sasaktan mo talaga ang sarili mo,
tawagan mo na lang ako.
Magagawa mo ba iyon?
Sana mangako kang susubukan mo.
Walang epekto ito kung di mo gagamitin.
Susubukan ko ang gamit.
At Ginny, mabuting galit ka.
Pinaparamdam mo'ng sarili mo.
Bantayan mo ang mga trigger mo.
Wala akong makita.
Wala kang makita? Nakakaloka.
Okay.
Nagtitiwala ka sa akin? Okay.
Pasensya na, kinuha siguro ng anak ko.
Di ko napansin.
Walang problema.
Alam mo, pwede magpakasal sa bahay ni Edith Wharton?
Ang Mount.
Di ba ang romantiko?
Di… Di ko akalaing gusto mo si Edith Wharton.
Dumadalo ng kasal ang Neighborhood Club doon.
-Pinag-usapan nila. -Ganoon.
Pasensya, di ka nakapasok sa Neighborhood Club.
-Alam kong gusto mo talaga. -Di pa tapos ang lahat.
Ayaw ko nang magtanong.
Sandali, kung kamalig kaya?
-Kamalig? -Oo, iyong magandang rustikong kamalig.
-Parang kamalig na may baboy? -Hindi baboy.
Ang kaibigan ko't misis niya, nakahanap ng kamalig sa Maine,
at doon sila nagpakasal, napakaganda.
-Ayos ang baboy. -Magtakdang aralin ka.
Ayaw kong mapatawag ulit para "mag-usap."
-Ano ito? -Para kay Austin.
Hala, ang ganda!
Paul, sinusuhulan mo'ng bata?
Ano? Hindi ko binili iyan.
Gusto ko ang larong ito.
Hi, Ma. Pasok.
Ginalaw mo ang pitaka ko?
Pangalan ni Austin iyon.
Dapat lang may makuha siya.
Ginawa ko lang ang kailangan.
Gusto mo rito? Itong bahay?
Muntik na mawala lahat.
Bakit nasa iyo pa?
Ang credit score ko ay 315. Bakit kaya?
Akala mo matalino ka pero mapanganib ang laro mo.
Di ako takot sa'yo.
Takot sa akin?
Ako ang takot sa'yo.
Di ka mapagkakatiwalaan.
-Tungkol saan iyon? -Ano'ng narinig mo?
Wala. Narinig ko ang pinto. Nag-aaway kayo?
Hindi, wala iyon.
Okay.
-Puro wala lang lagi. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Ano…
Mahirap magpanggap na walang nangyayari sa'yo.
Mahirap para sa'yo?
Kung mahirap ako, bakit di ka na lang umalis?
-Ano'ng ginagawa mo? -Wala.
Lagi kang nandito, nakikialam,
kaya nakakairita.
Di ko ito gagawin.
Lisensya ng pickleball court. Hinahatid ko.
Nakakasabik.
Mabuti ito.
-Salamat. -Siyempre.
Pumayag si Paul sa Mount?
Makinig ka, alam kong malabo pagkatapos ng kay Cynthia pero naisip ko…
Hindi iyon personal, Georgia. Ganoon talaga ang proseso.
May pila.
May krisis din akong hinaharap.
Nawawala ang libro ni Emily Dickinson.
Ano?
Basta lang nawala. Gitna ng gabi, nabuksan ang kandado.
Grabe naman. Sino ang gagawa ng ganyan?
Umaasa akong di isa sa miyembro pero…
Baka kapilyuhan lang.
Babawiin lahat ng hiram sa Historical Society.
Nakakakilabot.
Nakasalalay ang reputasyon ng kapisanan.
Siguradong lilitaw iyon.
Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
Palit tayo?
-Hi. -Hi, Padma.
Pwedeng pabili ng salted caramel latte?
-Bracia… -Hi sa inyo.
-Hi. -Hi, Ginny.
Hi.
-Ano'ng problema? -Lahat.
Nakuha namin ang litrato ng tauhan.
Mukha akong Milk Dud.
Di naman masama.
Hindi. Ano'ng sabi ni Beyonce?
-'Wag maglagay ng asul na ilaw sa Black. -Tama.
Di na nahiya.
Tignan mo ang ginawa nila kay Bryon.
Gwapo pa rin.
Bagay naman kayo.
Ano'ng plano mo mamaya?
Mabagal na pagpanaw.
May ideya ako.
Masarap ang pagkain dito.
Maganda rito. Di ito Sarabeth's.
-Ito. -Hi.
Hi, Ginny.
Ano'ng gusto niyo?
Iyong kamote fries?
-Sige, balikan ko kayo. -Okay.
Bakit malungkot kayo?
-Wala. -Wala.
Dalawang masungit.
Oo.
Kumusta ang ensayo?
Masamang pangit na bruha ang karakter ko.
Literal, isa sa mga linya ko, "Nanginginig ang mga panga ko sa galit."
Ang saya naman.
Ma, trahedya ito.
Walang maliit na karakter, maliit na aktor lang.
Pa, kadiri.
Ginusto kong maging bida, maganda, iyong babalikan ni Sophie.
Kalimutan mo na si Sophie.
Ma, wala ka namang awa sa akin.
Minahal ko siya at di ko siya malilimutan basta-basta.
Parang sinabi ko sa'yo, kalimutan si Papa.
Di naman eksaktong ganoon. Sana.
Ang sama niyo talaga.
Sawi ako at umiiyak gabi-gabi.
Di kita narinig.
Kasi masyado kang bisi magjakol!
Ano'ng problema mo?
Pag-init ng mundo.
-Hello. -Periwinkel, lavender, o tistle?
Parang erotiko ang huli pero gusto ko naman.
Pakiulit?
Pumipili ng kulay sa kasal.
Gusto ko lang malaman kung pupunta ka.
Ah, Peach…
Hindi, alam ko.
Alam ko.
Di ko yata kaya.
Naiintindihan ko. Ano…
Kakatwa ba na parang ikaw lang ang kaibigan ko?
Hindi. Hindi kakatwa.
Alam mong mahalaga ka sa akin.
Mahal kita.
Lagi kitang mamahalin.
Oo. Ako rin.
Ang saya para sa atin.
Kaya hindi ako pwedeng pumunta.
Oo, ano lang…
Wala akong pamilya, alam mo, at ikaw iyon.
Tistle.
-Oo, sa tingin mo? -Sigurado.
Magtiwala sa litratista.
Pumili rin tayo ng ayos ng mesa.
Okay, sinusubukan kong umintindi dito.
Sige na nga.
Walang usapang kasal. Co-parenting na.
Hi, demonyo ang anak mo.
Kararating lang ni Satanas at Bracia, ibababa ko na.
Nandiyan si Ginny?
Sandali… Sino si Bracia?
Hello?
Maraming salamat, Ginoong Miller. Kamangha-mangha ito.
Walang problema.
-Ayos ito. Magaling si Papa. -Halata.
Saan kinuha itong litrato?
Para sa National Geographic, huli kong punta sa India.
Ah, kaswal.
-Saan ka pa nakapunta? -Kung saan-saan.
Oo. Sa mga pinakadelikadong lugar.
Bundok ng Himalayas, biker bars ng Georgia.
Okay, Pa, para sa libro na iyan.
Okay, tara.
Sige.
Bracia, maging natural ka lang.
Iangat mo ang balikat,
ngayon ibaba mo.
Hinga.
Kalimutan mo ang saya.
Ngayon, irapan mo ako.
Galit ka sa akin. Okay.
Ngayon, nabali ang binti mo, masakit,
pero iyong cute na sakit, parang ngumungusong sakit.
Oo.
Ginny, ikaw din.
-Ano? -Ginny, halika dito, sige na.
Okay.
Okay. Oo.
Ginny, sige na.
Diyos ko.
Nakikita ko siya kahit saan, minumulto ako.
Grabe… Napakaganda niya.
Pareho sila.
Di ko kaya makita siya, ganyan kaganda.
Di ko kailangan iyan.
-Ano? -Regla.
Puti ang suot mo?
Alam ko, okay? 'Wag mong ipaalala.
-Kailangan mo ng Advil o ano? -Hindi.
O busal.
Babe, di ko maabot.
Press, di mo makakaya ang regla.
Handa ka na?
-Sa tingin ko. -Oo, ito na.
Naaalala mo ang paghihirap natin noon
Pagbalik-tanaw, parang di pala masama
Pero kahit ganoon
Sana malaman mo
Wala akong pinagsisisihan sa ginawa natin
Dahil bata lang tayo Simula nang magkakilala tayo
At kung may pagkakataon akong magsalita
Sasabihin ko sa'yo
Na hindi ka mabuti para sa akin
At ang pag-ibig ay lason Na walang gamot
Kaya aalis ako Dahil di ko na kaya
Tatakbo ako papunta sa bukas na lambak
Dahil wala akong rason Para manatili
Ang manatili dito ngayon Ay parang larong pambata
Hunter, pare, ayos ka lang?
Ano?
Di ito para kahit kanino.
Hindi. Sige na, purihin natin ang banda.
Magaling! Oo!
-Maganda ang kanta! -Babe, maganda.
-Malungkot pero ayos. -Yay.
Jordan, pare, nagkalat ka sa koro.
Pare, sabog na sabog ako ngayon.
Ako…
Babe, gusto mo ba ng weed? Baka makabuti sa regla.
Gaano kasabog dapat ako para di na ako mag-isip magpakailanman?
Natatangi talaga iyon. Salamat.
Walang problema.
Masaya akong dumadami ang kaibigan mo.
Sinasabi mo, "sa wakas, may Black ka nang kaibigan"?
Kumusta kayo ni Dr. Lily?
Pinapasulat niya ang nararamdaman ko.
Ano'ng sasabihin ko?
"Nandiyan ka ba, God? Si Ginny ito."
"Dear Diary, gusto kong masunog."
Kung tula? Nasiyahan ka gumawa ng tula para sa patimpalak.
Oo, di ako nanalo.
Oo, tungkol sa pagwawagi ang therapy.
Maganda ang tulang isinulat mo at galing iyon sa puso.
Subukan mo kaya?
Dear Diary, gusto kong masunog ngayon
Kailan ako makakaahon?
Diyos ko, magaling na siya. Isang himala.
Salamat, God. Salamat, Freud. Salamat, Amanda Gorman.
Iyan ang ngiti.
Masarap makita iyan.
Salamat sa di pagsabi kay Mama.
Basta ligtas at malakas ka.
-NAIINIS NA AKO SA ARAW NGAYON -MAGANDANG ARAW DIN
SANA PWEDE KONG SABIHIN SA'YO
Ginny, hinaan mo ang musika!
Ayaw mo akong pumasok diyan.
Ang lungkot.
-May tanghalian ka ngayon? -Nasa chem ako.
-Ayaw kong makipag-usap. -Okay.
Patawad.
-Ano? -Patawad.
-Ano? -Okay, oo.
-Ano'ng sinusulat mo? -Tula.
-Nakakainis marinig sa sarili ko. -Bakit? Ayos ang tula.
Parinig?
Isang tula?
Oo.
Okay.
Pahingi ng anumang salita.
Pasko.
-Pasko? -Oo.
Walang katugma iyon.
-Di kailangan tugma. -Alam ko.
Pasko.
Ang Pasko ay parang Halloween
Minumulto ako
-Ang ganda. -Tahimik, tumutula ako.
Ang Pasko ay parang Halloween
Minumulto ako
Maalikabok ang hangin, ang kwarto aamagin
May buhangin
Tumutugma, di ba?
Dahil wala ka sa piling ko, tensyonado ako
Walang saysay ang Pasko
Babalik ka ba?
Kinakaila ko ba o mapurol lang ang ulo ko?
May panginginig, alikabok sa hangin
Bobo ba ako? Oo
Maaayos ba Ang nasira sa atin?
Tangina.
Matigas ang ulo ko, dito lang ako, Di nagtatangkang lumaya
Ayaw umalis sa lugar Kung saan tayo sumaya
Para makabalik ka sa akin At maayos ang lahat ng iyon
Alam kong di ka babalik
Dahil sa gabing iyon
Dahil sa away na iyon
Babalik ako. Nakabalik na ako.
Hindi ito tungkol sa'yo. Tula lang ito.
-Okay. -Ano…
Ang Pasko ay parang Halloween
Minumulto ako
Nakakadiri ito.
Parang bibigyan mo siya ng blow job?
Umalis ka nga.
Bahala ka diyan.
Pwede mag-usap tayo?
-Hindi, salamat. -Alam ko.
Gusto ko lang sabihin sa'yo
na nakita ko si Sophie sa Blue Farm.
Ano?
May kasama siyang lalaki.
-Gusto kong sa akin mo unang marinig… -Gago ka, Abby.
-Malala na ito, kahit para sa'yo. -Hindi, Max…
Tantanan mo ako.
Gusto mong tumakas at humithit?
Oo.
Ang ganda nito.
Ano, kwarto ko?
Okay.
Oo.
Kung may magiging kamukha ka, sino'ng gusto mo?
Di ko alam. Willow Smith.
-Ikaw? -Hailey Bieber, malamang.
Reyna siya.
Isang pribilehiyo ang mabuhay kasabay niya.
Tama.
-Salamat. -Oo.
Bigyan ng blow job, pakasalan, patayin.
Jordan, Press, Brodie.
Gawin mo.
-Gawin mo. -Kadiri.
Okay.
-Bibigyan ko ng blow job si Brodie. -Oo nga.
-Papatayin ko si Press. -Oo nga.
Aasawahin ko si Jordan.
Ano? Jordan. Papakasalan ko si Jordan.
Parang 7-Eleven na iyan.
Ayaw kong umaalis ng kwarto, kaibigan.
Kakaiba ang mama ko nitong mga nakaraang araw.
Kakaiba kasi ang tahimik.
Patawad.
Kasalanan ng umalis kong ama, di sa'yo.
Oo pero mahirap iyon at naiintindihan ko.
Oo.
Baka magbigay na lang ako ng blow job sa maraming lalaki.
Basta galing sa ama ko ang isyu ko.
Siya nga pala…
kayo na ng lalaking Baker ngayon, no?
-Tama? -Oo, sa tingin ko.
Sigurado.
Nag-uusap kami at natutulog siya sa bahay lagi.
-Eskandaloso! -Hindi.
-Hindi ganoon. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi, ayos naman. Ano siya…
Ano siya…
Gusto mo siya, no?
Oo.
Magsimula tayo ng babaeng banda at tawaging Daddy Issues.
Tapos batang buntis tayo.
Kung batang buntis ako, ipapalaglag ako ni Mama.
Bubuhayin niya ang bata.
Ano'ng itsura natin 'pag buntis?
Maalindog.
Maganda ka talaga, alam mo iyon?
Nakakaloka isiping buntis ang mama mo ngayon.
Sa edad natin. Pwedeng tayo iyon,
kaso di ako sumisiping dahil terible ang lahat.
-Di naman sa namimintas ako… -Mamintas ka, Abby. Gusto kong marinig.
Si Maxine ay…
-Sabihin mo. -isang malalang bruha.
-Salamat. Alam ko. Sang-ayon ako. -Ang taas ng tingin niya sa sarili.
Di ba? Magpakumbaba ka naman.
Nakakagalit si Norah, sunud-sunuran kay Max.
Alam ko. Masakit.
Nakakagalit si Hunter, sinisisi ako sa lahat.
Nakakagalit si Press, manlolokong baliw siya.
-Nakakatakot siya. -Ano…?
Nakakatakot ka rin…
Ako?
Oo, nakakatakot ka talaga.
Okay, ano'ng…
Natatakot ka, Miller?
Gumaan ang loob mo?
Ano sa tingin mo?
Gumawa tayo ng kabaliwan?
Sige. Siguro. Bakit, ano'ng naisip mo?
Halimbawa ito ng pagtakot mo sa akin.
Josh Spear. Iyan ang kasama ni Sophie sa date.
Nakita ko'ng bayad online.
-Pasensya, kaibigan. -Di ko maintindihan?
Paano niya ako napalitan agad nito?
Kakahiwalay lang namin. Ang bobo ko.
Malilimutan mo rin siya, mas mabilis sa inaakala mo.
Di mo naman ako sinusuportahan.
Bakit hindi?
Ginny Miller. Abby Littman.
Di kayo pumasok sa klase?
Sumunod kayo.
Hello.
Ito nga siya.
Okay.
Sabi ni Ginny nasa dentista siya,
bakit kayo tumawag?
Nagsisinungaling ang anak ko, ganoon?
Hindi, okay lang.
Naiintindihan ko. Sinisigurado niyo lang.
Sige.
Maraming salamat. Paalam.
-Hi. -Hi.
Ito na.
Sige, tara na.
Hi.
Hi, Ma.
Halatang nahihirapan ka nitong nakaraan
kaya binilhan kita ng regalo.
At may kasamang magandang babae ang balot.
Ma, napakaganda nito.
Salamat, Ma.
Mahal kita.
Mahal din kita, anak.
Pasensya na sa biglaang bisita.
Ginamit ni Zach ang bagong laro ni Austin,
di na mahanap ni Austin.
Diyos ko. Pasensya sa kalat. Di pa ako naglinis
at gumuguho ang isip ko.
Hahanapin ko ang napsak niya.
Oo.
Ang hirap niyan. Kung ako iyan, gugustuhin ko na lang mamatay.
Parang awa na rin iyon pero di tayo Diyos para magpasya.
-Pasensya ka na rito. -Ayos lang.
Ano iyan?
Tae.
Tae, tae!
Nag-email sila tungkol dito. Kinuha niya siguro.
Nasisiyahan ka rito.
Sa totoo lang, hindi.
Alam kong mahirap sa bata mawalan ng ama.
Isang buwang tahimik si Austin nang maaresto ang ama niya.
Ipapakausap ko sana siya sa ama niya pero…
di ko pala masasabi iyon.
Magkaisa dapat tayong mga ina, okay?
Oo, tama.
Di ako halimaw, Cynthia.
Okay, di ko papansinin iyon.
Kung ganito na lang?
Isasauli ko ang libro sa club.
May nagbigay sa opisina ng mayor.
-Di babanggitin si Zach. -Gagawin mo iyan?
Siyempre.
Tapos baka pwede gumawa ka ng maliit na bagay para sa akin.
Bawal kumain kundi pahinga.
Sabog ka ba?
-Hindi. -Sabog na sabog ka ngayon.
Ano'ng nangyayari sa'yo?
Ayos lang ako.
May date ka ba ulit?
Hala. Striktong Joe.
Sabog ako. Oo.
Nagiging kagaya ka ni Marcus.
Si Marcus ang nagiging kagaya ko.
Pwedeng magtanong?
Ano'ng nangyari sa inyo ni Hunter?
Napakalungkot niya kasi nang nag-ensayo.
Bakit? Ano'ng sabi niya?
Nagsulat siya ng kanta.
May kanta na naman.
Masakit ang relasyon
na hindi pantay ang nararamdaman.
Gusto ko si Hunter noon.
Mas gusto ko lang si Marcus.
Patawad.
Kuha ko kung bakit masakit kay Hunter.
Ako ang kontrabidang nagtaksil sa perpektong si Hunter, tama?
Ako ang masamang kontrabida. Masayang magalit kay Ginny.
Hindi lang ako, alam mo? Hindi siya inosente.
Pasensya kung sumobra ako. Ano…
Marami lang akong pinagdadaanan.
Wala akong makausap sa totoong nangyayari,
kahit ang therapist ko.
Nasa therapy na ako ngayon.
Di ko alam bakit sinasabi ko sa'yo. Sabog lang ako.
Hindi ka masama.
Salamat.
Pasok na tayo sa Neighborhood Club.
Talaga?
Kahit na binatikos ka ni Cynthia?
Nagbago ang isip niya. May pinagdadaanan siya.
At pwede kong tanungin paano?
'Wag na lang.
Nakuha mo na naman ang gusto mo.
-Masaya ka roon, tama? -Masayang masaya.
Perpekto ang lahat.
Ang buhok mo.
Gusto mo?
Ayaw ko.
Sandali, dalaga, huminto ka.
Pinagtakpan kita kanina, walang anuman.
Saan ka nagpunta? Wala ka sa dentista.
Humithit ako at tumakas sa klase. Gusto mong marinig ito?
Oo, pangarap ko iyan.
Ayos lang na nandito si Paul?
Tapos na. Pwede akong umalis.
Papakasalan ako ni Paul. Nandito siya sa lahat.
Sigurado ka? Lahat?
Kwarto ka na.
-Ngayon din. -Bakit?
Masayang pamilya tayo. Ikaw, ako, Paul, Austin, Mary.
Sino si Mary?
Uy…
Ano ang ikinasasama ng tao?
Masamang tao?
Oo.
Siguro kagustuhang gumawa ng masama.
Paano kung ginawa nila dahil tingin nila kailangan?
Sa tingin ko madalang nagiging simple ang kabutihan at kasamaan.
Karaniwan nasa gitna.
Kung di maikakailang masama?
Matutubos pa ba sila?
Kailangan ko ng detalye.
Ang mama ko.
May ginawa siyang napakasama…
Di ko nga masabi.
Isipin mo, pinakamasamang magagawa.
Ano, may pinatay ba siya?
Okay.
Tangina.
May nagbago.
Alam kong masama at madilim ito,
at ngayon nandito na sa kwarto kasama natin.
Hindi. Sige lang.
Mama ko ito.
Ito ang babaeng nagluwal sa akin, at ginawa niya ito…
itong masamang bagay, at…
-Sino pa ang nakakaalam? -Di ko alam.
Iyong pribadong imbestigador.
Sino'ng pinatay?
-Jesus. -Ano?
Sino'ng pinatay? Parang normal na tanong lang?
Hindi, hindi normal ito.
Di ko gustong ganito ka kakalmado. Nakakatakot.
Paanong kalmado ka pagkatapos ng sinabi ko sa'yo?
Di na ako nagulat sa mama mo.
-Ano siya… -Baliw.
Matindi.
Anumang humarang sa kanya, natutumba.
Naiintindihan ko ito.
Walang maiintindihan dito. Seryoso ka?
-Wala akong naiintindihan. -Ginny, huminga ka.
Ganoon ba ako?
Matindi ba ako?
Matindi ka ba?
Di ko alam.
Sino'ng pinatay?
Stepdad ko.
Mabuting tao ba siya?
Hindi.
Okay na.
Ano?
Okay na?
Okay na lang? Di siya mabuting tao kaya ayos lang mamatay?
Parang gusto mo akong magalit sa'yo o ano.
Di ikaw ang pumatay.
Hindi pero alam ko, at pakiramdam ko ako ang gumawa.
Paano niya ginawa?
Lason.
-Lupit. -Marcus.
Tangina. Di ako…
makapaniwalang pumatay ang mama mo.
Oo.
Ginny.
-Ano… Ano'ng ginagawa mo? -Ayaw… Ayaw kong mag-isip.
Ginny, hindi. Hindi.
Ginny.
-'Wag na lang. Aalis na ako. -Hindi. Ginny.
-Ginny, tigil. -Hayaan mo…
-Marcus… -Tigil.
Ano kaya ang pakiramdam…
mawala ang ere sa baga mo nang ganoon.
Ang malamang huling hininga mo na iyon.
Sige.
Halika.
Marcus, 'wag mong sabihin kahit kanino ha? Seryoso.
Hindi.
Halika.
Okay lang.
Ayaw kong magaya sa kanya.
Ayaw kong maging matindi.
Bakit mo ginawa, Ma?
'Wag kang magtanong, di mo nanaisin ang sagot.
Dapat kong malaman.
Para sa'yo.
Para sa akin.
Para sa pamilya ko.
Di ko iyon ginawa basta-basta.
Ipinagmamalaki kong nadala ko kayo rito pero di kung paano.
Di ko sinabing mabuting tao ako.
Ina kita.
Kailangan kong maniwalang mabuti ka.
Ayos sana, no?
Kung ganoon lang kasimple.
Alam mo bakit ko ginawa?
Di ko naramdamang may iba akong magagawa.
Pwedeng hindi ka pumatay.
Pwedeng piliing di pumatay.
Nakakaramdam ka ng pagsisisi?
Walang nagprotekta sa akin, Ginny.
Wala.
Maswerte kang nandito ako. Papatay ako para sa'yo.
Papatay talaga ako para sa'yo.
Pagnilayan mo iyan.
Di iyan basta-basta.
Siguro mali ako at siguro masama ako,
siguro pangit ako't walang saysay.
Sige, wala akong saysay.
Pero ikaw mayroon.
At ako'ng bahala paano mo makukuha.
At ginawa ko iyon. Sa ayaw mo o gusto, ginawa ko.
Kinuha ko lahat ng kadiliman at kinain ko.
Naging kadiliman ako, parang si Bane.
Okay?
Para magkaroon ka ng magandang buhay.
Iningatan kita. Hindi tumitigil ang kamay sa hita,
sana itinigil ng ina ko ang kamay noong bata ako.
Marami akong demonyo, bangungot sa nakaraan ko.
Kinailangan kong pumili.
Pwede akong magpakalunod sa nakaraan,
ramdamin ito ulit araw-araw.
Pero kailangan mabuhay sa hinaharap dahil kakainin ka ng nakaraan.
May buhay higit sa impiyerno.
Kayo ni Austin, kayo ang hinaharap ko.
Kayo ang rason bakit ako nabubuhay.
Nalaman ko sa test na buntis ako…
Ano lang ako, 15 ako noon. Mas bata pa sa'yo ngayon.
Naging kulay rosas ang guhit sa pahingahang banyo sa Georgia,
at nagbago ang lahat.
Paglabas ko, nakakita ako ng grupo ng mga batang masaya.
Walang pakialam sa mundo.
Maganda ang suot at nakangiti,
at laki sa aruga.
Halatang may nagmamahal at nag-aalaga sa mga bata.
Ka-edad ko sila pero minamahal sila at ako hindi.
Nagdesisyon ako roong di ka gagaya sa akin,
gagaya ka sa kanila.
At alam kong gagawin ko kahit ano para mangyari iyon.
Nagtagal, di naging madali, pero nagawa ko.
Napasakay kita sa bus kasama ang mga bata.
Kamuhian mo ako na parang ako ang pinakamasamang ina sa mundo, baka nga,
pero naisakay kita sa bus.
Kailangan, ginawa ko't uulitin ko.
Wala akong awa.
Lahat ng ginagawa ko para sa inyo ng kapatid mo.
Pagkatiwalaan mo ito, kahit di ako.
At gusto ko ang buhok mo.
Salamat, Ma.
Halika.
Di mo pwedeng ipagsabi.
Alam mo iyon? Ipangako mo.
Pangako.
Kakampi tayo laban sa mundo, no?
Ma, kung tapos ka na sa laro ko, pakibalik na po?
Mahirap ang pagtitiwala…
dahil dapat pareho kayong magtiwala.
Magkasama na kami rito ngayon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Marionne Dominique Mancol