ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Bakit hindi nahuhuli ang gagamba sa sarili nilang sapot?
Ginny, isang laro ang buhay.
'Pag hindi ka naglalaro, baka ikaw ang pinaglalaruan.
Kung laro ang buhay, patakaran ni Georgia ang nasusunod.
Hi, bata.
Magsisipilyo ako.
-Paamoy. -Hindi, alis.
-Hindi. Sige na. Paamoy. -Kadiri.
-Ano'ng problema mo? -Wala.
Baka magising si Mama.
Sabi ko sa'yo.
Di masama. Halika.
Okay magising sa tabi mo.
-Kasi baliw ka sa akin? -Oo, baliw ako sa'yo.
'Wag mo akong paalisin.
Sige, 'wag kang umalis.
Kailangan.
Unang araw ng pagbalik ko simula ng lahat. Simula ng lahat nagalit sa akin.
Di ako galit sa'yo.
-Sige. -Diyos ko.
-Manatili ka.
Kailangan.
Diyos ko.
Seryoso, 6:00. Lagot ako sa mama mo.
Oo.
Ganoon?
Ano?
Paaralan.
Makita ulit lahat.
Iyan lang ang bumabagabag sa'yo?
Oo.
Sige, liit. Oras na para umalis. Oo.
Ngayon ang una kong araw sa therapy.
Mabuti. Ayusin mo ang ulong iyan.
Ginny, gising ka? Paaralan.
Laruan ang mga tao para kay Georgia
at pinapakilos niya kami.
Babangon ka?
Magkakampi raw kami laban sa mundo
pero di iyon totoo, no?
Kawal niya lang din pala ako.
Mukha kang frat boy na tinatago ang ginawa kagabi.
Oo, kilala mo ako. PIKA, mahal.
Kailangan kong bumalik sa bahay para mag-ayos bago pumasok…
Kung…
dito ka na lang mag-ayos?
Naglaan ka ng espasyo para sa akin sa aparador mo?
Oo, Ginoong Alkalde.
Tawagin mo ako ulit niyan.
Mahal na mahal ko ang aparador ko.
Oras na para tumira ka rito. Ilipat mo na ang gamit mo, Alkalde.
Ano?
Magandang ideya ito para kay Ginny at Austin ngayon?
Ang mapapangasawa kong positibong ama-amahan,
mabuting lumipat sa bahay? Siyempre naman.
Sinasabi ko lang, may tirahan pa ako.
-Di natin sila kailangan madaliin. -Paul, magpapakasal tayo.
Di ka titira sa iba. Ayos lang sila.
At di ito malaking paglipat.
Maliit na paglipat lang.
Maliit?
Dito ka na lagi natutulog. Praktikal ito.
Praktikal na konting paglipat lang ito?
Eksakto.
Magdala ka ng ilang gamit, magsabit.
'Wag iyang cargo pants. Susunugin ko iyan.
Dito lang sila.
Sa susunod, ibabalita natin sa kanila ang totoong paglipat.
Maghanda ka sa paglayas, pagsunog,
pagnakaw ng motor.
-Gagawin natin itong magkasama? -Magkakampi.
Punan mo ang aparador bago pa magbago ang isip ko.
Binili ko ang uling na toothpaste mo.
Di ko alam sino ang maglalagay ng uling sa ngipin nila
pero siguro nga dapat
sinusunod anuman ang sabi sa TikTok.
Magarang shea butter din.
40 dolyar ang binayad ko, kalokohan.
Di mo na ako kakausapin o…
Lilipat na si Paul.
Binabati kita.
Salamat…
Nalilito lang ako.
Iyon ang di ibabalitang praktikal na konting paglipat?
O ang malaking paglipat na uupuan natin sa kanila
para ipahayag nang magkasama't magkakampi?
Sige.
Ito… Mabuti ito, alam mo?
Karaniwan sa daan na ako nag-aalmusal pero nakaupo tayo…
Akin, laging itlog at kape…
-Pero ito… -Waffle lang ito.
Oo pero masarap.
Oo, masarap ang waffles.
Ma, kailangan ko ng sulat sa paaralan.
Ano'ng sasabihin?
-Nakagat ng buwaya? -Ma.
Konsultasyon sa pulis?
Ma!
May trangkaso ka.
Mabuti kang magulang.
Accio blueberry.
-Ginny, gusto mo? -Hindi.
-Accio arnibal. -Sulat?
'Wag na.
Misteryosong papasok ka matapos ang isang linggo
at walang pahayag?
Gaya ni Cher?
-Susulatan kita. -Ayos na ako.
Paalam, Austin. Paalam, Paul.
Paalam, anak! Sana maganda rin ang araw mo!
Ma, sayang ang waffles.
'Wag na lang tayo sumali.
Austin, pwedeng mag-usap muna tayo?
May trangkaso ako noong isang linggo.
Hindi. Pero oo, ganyan nga.
Tungkol ito kay Paul.
Ano ang tingin mo sa kanya? Gusto natin siya, tama?
-Gusto ko siyang kalaro sa soccer. -Ako rin.
Ma, hindi ako tanga.
Alam ko ang susunod. Titira na si Paul sa atin.
Ah… oo.
-Gaya ng pagtira natin kina Kenny. -Hindi. Hindi gaya kay Kenny.
Di naglaro ng soccer si Kenny.
-Gusto ko rito. -Gusto ko rin dito.
Paghiwalay niyo, lilipat uli tayo.
Di iyon mangyayari.
Pinapasaya ako ni Paul.
At pinapasaya ka rin niya, no?
Sige, Ma, makakalipat si Paul.
Salamat.
Ma?
Bakit di mo pinadala ang mga sulat ko kay Ama?
Pasensya na.
Mapapatawad mo ba ako?
Pero galit si Ginny.
Oo pero di dahil doon.
Humingi ka lang ng patawad.
-Gumamit ka ng salita. -Sige, tama na.
Pasok.
Umubo ka, iyong kapani-paniwala.
Sige, mga bata. Sana masaya ang araw niyo. Paalam.
Hi, kumusta… Kumusta si Cynthia?
Lugmok si Cynthia.
Nandoon na ang hospice nurse, di na magtatagal.
Hala, ang bata pa ni Tom.
Oo nga. Kawawa si Zach.
Kailangan mong lapis?
Masusuka, sasabog, at papanaw ako,
babangon bilang zombie at papanaw uli.
Awdisyon sa winter musical ngayon.
Di ako nagtanong.
Oras ng pagpanaw, 8:15.
Kopya ng Chicago ang Sing Sing! sabi ng Tribune.
Hindi, pasensya, sinabi nila
na inasahan nila iyon noong nanuod sila.
Di siya gaya ng Chicago,
kaya sabi nila, "Di ito Chicago!"
"Nagustuhan ko kung di ko inasahan ang Chicago."
Sila ang nagsabing magiging Chicago.
Ayos lang iyan. Magaling ka doon.
Talaga?
Oo, sinabi ko na.
Oo pero di nakakatulong ang "magaling." Karaniwan iyon.
-Saan ako magaling? -Numingning ka, nakasilaw.
-Ang ganda ng pwet mo. -Oo nga.
Ano'ng winter musical?
Maganda. Walang mag-aakusang kopya kami.
Tatakbo sa nakaraan, Regency England.
Mga maharlikang pamilya na pinagpapakasal ang mga anak.
-Wellington ito. -Wellington?
-Bakang Wellington? -Hindi.
Hi, may buhok ng kakahiwalay.
Oo na. Ano'ng pinag-uusapan?
Bobo lang ang mag-iisip na kopya ng Chicago ang Sing Sing!.
Oo. Pero ang ganda ng pwet mo doon.
-Sabi ko nga. -'Wag mo siyang gawing karne.
Gawin mo akong karne. Pampalubag-loob.
Sige, ako rin.
Hindi ikaw.
Kadiri.
Walang magsasalita.
Hi, Ginny. Masaya akong makita ka.
Tahimik, Press.
Hunter, tignan mo ako. Tumawa ka.
Diyos ko, ang sasama niyo.
-Hi, Ginny. Saan ka galing? -Nanatili ako kina Papa sa Boston.
Mabuti. Mag-usap tayo mamaya.
-Kita tayo, Ginny. -Oo.
-Gusto mong pag-usapan? -Hindi.
Dumating na!
-Ang galing, no? -Parang ganoon.
-Saan ito galing? -Sa Internet.
Halatang galing doon.
Ginagawa nilang pintura ang litrato.
-Isang malaking pintura. -Bakit papaliitin?
Unang galaw ko ito bilang mayora.
Mayora?
Seryoso ka.
Alam mong di totoo ang mayora? Inimbento mo?
Sinaliksik ko ang "asawa ng mayor." Mayora raw.
Kailan pa? Noong unang panahon?
Gusto ko siya.
Malapit na sa opisina ni Paul ang mesa mo.
Bagay lang.
Walang bagay dito.
Nick, may problema ka ba?
Alam mo kung ano.
Nilagay mo kami sa panganib. Di ka dapat dito.
Nick, 'wag.
Handa ka na sa miting?
Susunod na ako.
Makikita ng Wellsbury na matutuloy ang planong ikinapanalo ko
pero di natin magagawa nang sabay kaya pipili tayo.
Mahalaga sa lahat ang pagpapanatili sa kasaysayan.
Oo, sumasang-ayon ako.
Ngayong nabanggit mo, ano'ng nangyari sa pintura ng Town Hall
na gawa noong 1890, nakasabit sa opisina
bago mapalitan ng litrato ng pamilyang galing sa Internet?
-Lagyan ng flora ang bike path. -Diskarteng politikal?
-Flora sa bike path? -Oo.
Okay. Ano'ng nangyayari rito?
Di ko alam. Tanungin mo ang mayora.
Ang mayor… Mayora?
-Totoo ba iyon? -Ang saya.
Masaya nga.
-Masayang masaya kami. -Totoo iyan.
Mas masayang nagtapos ako ng agham pampulitika sa Cornell,
at mas alam ko anong layunin ang dapat unahin.
Okay, Cornell. Sige.
Kayo na ang mag-usap,
papasukin ko ang Neighborhood Club.
Neighborhood Club?
Bakit ka sasali diyan? Walang silbi iyan.
-Tennis at pagdiriwang. -Sa miyembro ng lugar.
Ipinagmamalaki kong taga-rito ako, samakatuwid, dapat kasali ako.
Samakatuwid.
Mabuti kung magagamit ang espasyo para sa bayan
nang di nakikiusap kay Cynthia.
Ang tagal ng pila, tatlo hanggang apat na taon.
Uusad lang kung may lumipat o pumanaw.
Nakapila na ako nang, ano na ba, tatlong taon.
Oo pero ako ang mayora.
Sige.
May sasabihin ka?
Wala.
Binibining Miller?
-Kumusta ang iyong Thanksgiving? -Mabuti.
-Matagal kang nawala. -Nagkasakit ako.
May sulat ang magulang mo?
Basta, kailangan mong bumawi.
Hunter, mabuting estudyante ka at laging pumapasok.
Siguradong detalyado ang naitala mo.
-Hindi. Magulo ang nasulat ko. -Duda ako.
Mapapahiram mo si Ginny ng naitala mo noong nakaraan?
Di na kailangan.
Ayos lang.
Hunter, naalala mo iyong magandang modelo
na kinausap ka sa Instagram?
Ang galing noon, no?
ANG NEIGHBORHOOD CLUB
Ang ganda nito.
Di ba?
Biannual na kainan ng libro't tinapay.
Masaya ito.
Kahit sinong miyembro, marereserba ang espasyo.
Naglalaro ka ng tennis?
Oo, mahilig ako sa tennis.
May tatlong clay court kami,
at sinusubukan naming makahingi ng permit para sa pickleball court pero…
Titignan ko.
Candlepin bowling alley din, dalawang daanan.
-Gusto ng mga anak mo ang bowling? -Sobra.
Bagay kayo ni Paul. Kailan ang kasal?
-Malapit na. Pebrero. -Tatlong buwan na lang.
-'Pag mabuti, ayaw kong naghihintay. -Kasal sa tag-lamig? Maganda.
Sa Mount ang kasal sa tag-lamig ng Brocks?
-Oo. -Di ba sa Edith Wharton Society?
Oo. At may magandang yelong lilok.
-Oo. -Maganda.
Pero si Jerry, tama?
-Diyos ko, si Jerry. -Nalasing.
Nakakahiya siya.
-Oo, iyong anak niyang lalaki… -Pasensya.
-Oo. -Ayos lang.
-Gusto mong umikot? -Oo.
Dito, gusto namin ang mga bagay na Wellsbury.
Pinahiram ng Wellsbury Historical Society,
at pinapaikot lang namin kada katapusan ng buwan.
Ito ang pinakabagong dumating.
-Wow. -Alam ko.
Pangalawang serye ng Poems ni Emily Dickinson.
Pinahiram ng estado ng Dickinson buong Nobyembre.
Nakakasabik.
-Sino ang kukunin mong ninang? -Ninang?
Kailangan kang tulungan ng kasalukuyang miyembro makapasok.
May kilala ka bang kasalukuyang miyembro?
-Georgia? -Cynthia.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Di tayo nagkasundo pero nang mamatay ang asawa kong si Kenny…
Di patay si Tom.
…naramdaman kong mag-isa ako.
Di ko maisip ang pinagdadaanan mo.
Nakita ko hinatid ni Bev si Zach.
May mga pagkakaiba tayo pero…
gusto kitang kumustahin at dalhan ng pagkain.
Nagdala ako ng brownies at…
Sige.
Aalis na ako. Huli na ako.
Di ko alam bakit di mo mabasa ang linya.
"Mahal kong Josephine…"
Salamat sa Diyos. Ikaw na rito. Huli na ako sa sayaw.
Ang galing. Nakakamangha, patay sila sa'yo. Kaya mo ito.
Paalam.
Ayos lang ba?
Nagkakabisa ako, awdisyon na mamaya.
Sige.
Dahil kamison, bloomers, at korset ang suot ko,
di kita matatakbuhan, mahal na duke?
Baka natatakot ka lang masira ng araw ang porselanang balat ko?
Mas mabilis ako dati sa mga kuya ko kaya matatakbuhan din kita.
"Mahal kong Josephine, nainsulto kita. Pangako, hindi ko sinasadya."
Batid kong di maaasahan ang iyong mga pangako.
Ayon sa mga kwento.
"Narinig mo? Nagustuhan mo ba?"
Nakakagulat ang sinabi mo.
Umayos ka.
Ako si Josephine Margot Wellington.
"Binanggit mo ang bloomers."
"At namumula ka, Josephine Margot Wellington."
Tapos kakanta ako.
Paano ko mamahalin ang tao
Na inaakit tapos kinalilimutan ako?
Na ang kaluluwa'y binibihag ako?
Kinakalaban ako ng aking utak
Isa akong hangal
Seryoso ka?
Ang galing mo.
Salamat.
Pero di ako makukuhang Josephine.
Ano? Bakit?
"Porselanang balat?"
Di maganda. Pwedeng ibahin?
May isa pang karakter. Para sa komedya siya.
Binibining Blair.
Pangit, masama, at matandang bruhang kapitbahay.
'Pag ako ang ginawang Binibining Blair, pinapangako ko…
Sino ang kausap mo?
Marcus.
Marcus Baker?
Diyos ko, kayo na ba?
Nag-uusap lang.
Pero tatlong gabi na siyang natutulog sa bahay.
Okay.
Di ganoon, natutulog lang kami.
Namumula ka ngayon.
Kanya ang porselanang balat ko.
Kaibigan, paalam.
Hi, Bracia. Ginny.
Hi.
Ano'ng atin?
Tinutulungan ko si Bracia para sa awdisyon.
Ayos.
Mabuti. Kita tayo mamaya.
-Tangina, ano iyon? -Diyos ko, si Bryon iyon.
Sino si Bryon?
'Wag mong tawaging Bryon, baka marinig ka.
Kailangan natin ng alyas. Tawagin nating ERB.
-ERB? -Para sa "Escape Room Bryon."
Pumunta kaming escape room noong ikawalong baitang.
Paano nalaman ni ERB ang pangalan ko?
Kilala niya lahat
dahil siya ang pinakamabait na lalaki, at sikat na sikat siya,
at binangit mo sa kanya ang awdisyon ko.
-Ano? Sasali ka naman sa palabas. -Nakakahiya.
Papa?
Papa? Okay.
-'Wag ganyan. -Ano?
'Wag mong tignan si Papa gaya ni ERB.
-Hi. -Hi.
Ito si Bracia.
Ikinagagalak ko.
Hi, Ginoong Miller.
Handa ka na?
Kaya kong pumunta mag-isa.
Pagbigyan mo na ako, Gummy Bear.
Sa susunod, sana pangit ang magulang ko.
Sabi ng mama ko, ang di magagamot ng whiskey,
di na talaga magagamot.
Paano ang Valium?
Nasubukan niya lahat.
Kumusta ka?
Naaalala ko ang sakit nang malaman ko.
Naramdaman kong mag-isa ako, nakakalula.
At maranasan kasama ang mga bata.
Kailangan mo silang alagaan kahit di mo maalagaan ang sarili mo.
Walang ibang nakakaintindi noon.
Ilang araw na akong di naliligo.
Di ko na mabilang.
-Di ko sana babanggitin pero… -Tumigil ka.
Iyong… maliliit na bagay, parang ang laki, alam mo?
Gaya ng mga papeles.
Maraming papeles, iyong pera,
at sobrang nag-aalala ako para kay Zach.
Alam mo? Mabubuhay siyang walang papa.
Alam ko.
At sobrang lungkot niya.
Mahal niya ang papa niya, di ko alam paano makakatulong.
Sana pwedeng akuin ang sakit ng anak natin.
Baka di lang sila magpasalamat.
At solong magulang na ako ngayon.
Di ko maisip iyan.
Kasal kami ni Tom mula noong 28 kami.
Ako…
Ayaw kong hindi maging asawa ni Tom.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ipasok mo ako sa Neighborhood Club.
Grabe. Bruha ka.
Pagkawala ni Kenny, lahat hinarap ko.
Kinontra ng ex-wife ang mana, kabibili lang ng bahay, wala kaming pera.
Natakot ako. Nanginginig.
Di ko gagawin ang ginawa mo. Nagnakaw ka.
Sesante ka dapat.
Nakulong ang papa ni Austin, naisip ko, paano si Austin lalaki nang walang ama?
Napakalungkot noon.
At paglipat dito, pagiging parte ng isang bagay…
Wala akong estabilidad noon,
at gusto ko talaga iyon noon.
Cynthia, di ako bobo. Di tayo magkaibigan
pero di rin sana kaaway.
Tutulungan kita. Naiintindihan kita.
Isang utang na pabor ito ng asawa ng mayor,
o ilang utang na pabor.
Mabuti akong kakampi.
Di mo kailangan maging mag-isa.
Alak pa.
Magsasalita ako?
Oo, magsasalita ka lang.
Saan ako magsisimula?
Saan mo gusto.
Ligtas na espasyo ito para sa'yo.
Magsimula ka kaya sa iyong kabataan?
Lumaki akong solo ang ina.
Mahirap talaga kami.
Natulog nga kami sa kotse minsan.
Mahirap ba iyon?
Ang mama ko, siya…
Magaling siya, ano, magtago ng mga bagay,
kaya parang di ganoon kasama.
Kamping lang daw iyon sa kotse,
at kumain kami ng marshmallow sa pakete mismo.
At parang naging normal na lang ito
kasi lagi kaming lumilipat.
-Marami kaming nilipatan. -Ano'ng pakiramdam?
Di ko alam, basura.
-Pwede ko bang sabihin iyon? -Pwede naman.
Oo, basura iyon.
Naaalala ko noong 11 o 12 ako,
may nakilala ako, si Mackenzie,
inimbitahan niya ako sa kaarawan niya sa bahay nila.
Di pa ako nakapunta sa party noon,
wala akong natirhang matagal para makipagkaibigan.
Kaya ninerbyos talaga ako.
Apat na beses akong nagpalit ng damit.
Ano'ng nangyari?
Di ako pumunta.
Lumipat kami nang gabing iyon.
Ano'ng naramdaman mo?
Masama.
Basura.
Basura talaga.
Mag-uusap tayo lagi tungkol sa iniisip at nararamdaman mo
dahil impluwensya iyon sa ginagawa mo.
Sabi ng papa mong sinasaktan mo ang sarili mo.
Di mo pa iyon nabanggit.
Pag-usapan natin.
Tangina.
Oo, okay. Oo, ito na, siguro.
-Pwedeng hindi. -Hindi.
Kuha ko. Nandito ako dahil doon.
Kakaiba lang na nasa kwarto ako, nakaupo sa sopa,
kinakausap ka tungkol dito.
Kailan mo unang sinaktan ang sarili mo?
Una kong ginawa noong 12 ako.
Ano'ng naramdaman mo sa sandaling iyon?
Naaalala ko iyong
nakakabaliw at naipong enerhiya
at kagustuhang masaktan.
Nagkaroon ako ng kagustuhang iyon dati pero wala akong ginawa.
Alam ko saan nilagay ni Mama ang lighter
at kinuha ko ito.
At alam kong hindi dapat. Alam kong masama iyon.
At di ko ginustong magpakamatay.
Hindi ganoon. Ano lang…
Ano lang…
Ginusto ko lang gawin at…
At ginawa ko.
At sa sandaling ginawa ko,
alam ko nang gagawin ko ulit.
Ikinahihiya ko iyon.
Ikinahihiya ko pa rin iyon, oo.
Minsan kapag tensyonado tayo,
gumagawa tayo ng nakakasakit para makaya
kaysa gumawa ng nakakabuti.
Iyon ang pagtutulungan natin.
Naaalala mo ano'ng nangyayari sa buhay mo sa panahong iyon?
Siguro iyon ang paglipat namin
noong party ni Mackenzie.
Ano'ng naramdaman mo?
Parang wala akong kontrol.
-Hi. -Hi.
-Nakuha mo ang email ko? -Oo.
Ano ba iyon?
Ibig sabihin, bago si Kenny, ikinasal siya sa isang Anthony Green
pero nawala iyong lalaki.
Jesus, ang babaeng ito.
Tawagan mo ang pulis.
Pinatay niya si Kenny. Baka pinatay niya rin itong Anthony.
Dapat ikulong siya.
Di sa salang pagpatay sa dati mong asawa.
Okay? Wala tayong ebidensya.
Di rin siya pwedeng ikulong dahil kay Anthony Green. Walang bangkay.
Buhay pa kaya siya?
Hindi. Sa tingin ko, hindi.
Sina Kenny at Anthony,
sobrang malas lang na napakasalan si Georgia Miller.
Putangina.
Alam kong masama siya.
Alam ko na dati pa.
Binalaan ko si Kenny.
Diyos ko.
Amber Lynn, sabihin mo kung ipagpapatuloy ko ito.
Di natin siya makukuha kay Kenny pero kay Anthony Green,
baka nararapat siyang tignan.
Gusto kong hanapin mo lahat.
Sige.
May gusto ka bang ibunyag, ibahagi o sabihin sa akin?
Di mo malalaman ang nangyayari sa therapy, babayaran mo lang.
Di ko tinatanong ano'ng pinag-usapan
pero nagustuhan mo ba ang therapist? Mabait?
Oo, mabait siya.
Mabuti naman.
Hi, hello, hi.
Saan kayo galing?
Kalma.
Sana sinasali ako.
Ano ang mga iyan?
-Antigong upuang Fenway ni Paul. -Bakit nandito?
Ayaw kong pag-usapan.
Ano'ng ginawa niyo ni Papa maghapon?
Ayaw kong pag-usapan.
-Ayos. Kain na tayo. -Di ako gutom.
-Nagluto ako. Salmon. -Ayaw ko.
-Kung ayaw mo, ako ang kakain. -Sige.
Kumusta ang araw mo? Magkwento ka ng masaya.
Dumugo ang ilong ni Tiffany Griffin sa klase
kaya di natapos ang math.
May problema ka pa rin kay Zach?
Wala. Parang malungkot siya ngayong araw.
Malubha ang sakit ng papa niya.
Mamamatay ba siya?
Oo.
Galit pa rin si Ginny.
Oo.
PUPUNTA KA RITO?
Kailanman di ko mamahalin ang tao
Na inaakit tapos kinalilimutan ako
Na ang kaluluwa'y binibihag ako
Kinakalaban ako ng aking utak
Isa akong hangal
Kung ayaw mo, 'wag kang kumain.
Itinapon ko na.
-Lahat? -Gusto mo ng pagkain? Magtrabaho ka.
-Kumakain ako dahil sa trabaho. -May trabaho ako.
Sigurado ka?
Dalawang linggo mong iniwan,
di mo na iyan mababalikan.
Alam mo iyon kung may pinaghirapan ka sa buhay.
Sana nagtabi ka para kay Austin.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Iniwan siya ni Kenny, pinakasalan at pinamanahan ako.
Tuloy ang buhay, Amber Lynn.
Ginagawa mo ang trabaho mo pero iyon ay guluhin ako.
Magsusumbong ako sa pulis.
Magsumbong ka sa pulis.
May nakakabahalang nabanggit si Nick, nawawalang pera?
'Wag mong idamay si Nick. Seryoso.
Sundan mo na ako nang may dalang lente at tinitigasan
pero labas si Nick dito.
O sasabihin ko kung sino ka.
Alam natin parehong di mo gagawin iyon.
Ang huling gusto mo, masira itong perpektong imahe
na binuo mo para sa sarili mo.
Para makita ng lahat na pangit na kriminal ka talaga.
At 'wag kang mag-alala.
Aalis ako.
Ilang araw ako sa New Orleans.
Doon ka dati nakatira?
Kasama ang una mong asawa, si Anthony Green?
Hi, munting babae.
Hi, matabang lalaki.
Hi, bata.
Di ko sinasadya. Di ko talaga sinasadya.
Bubuyog ba iyong lalaki?
Hindi ko…
-Hindi. -Makinig ka, bata.
Para sa katinuan mo, bubuyog na lang siya, okay?
Sabay nating sabihin.
Bubuyog siya.
-Bubuyog siya. -Ano'ng ginagawa sa bubuyog?
Sandali?
Nick, may sasabihin ka ba? Kasi lalaban ako ngayon.
Alam ko ang ginawa mo.
Di kulang ang pera…
'Wag mo akong paglaruan.
Maraming cheke ang wala,
may nangyaring deposito nang umaga.
Paano si Paul
kung malaman niyang nagnakaw ang katipan niya?
Masisira siya paglabas nito, trabaho kong protektahan siya.
Nakakasira ka na.
Hindi ka dapat dito.
Gusto kong mawala ka.
Bakit ka ngumiti?
Sabihin mo kay Paul.
-Ano'ng pumipigil sa'yo? -Ano?
Wala ka pang sinabi kay Paul. Bakit?
Kasi alam mong 'pag bumagsak ako, lahat tayo kasama.
-Banta ba iyan? -Katotohanan.
'Pag alam ni Paul, wala siyang plausible deniability.
Ang tanging legal recourse niya.
Legal recourse? Sino'ng nagturo ng mga salitang ito sa'yo?
Pero higit pa doon.
Tama ka, trabaho mong protektahan si Paul,
pero di mo nagawa.
Tauhan mo ako, Nick.
Kung nakapagnakaw ako nang hindi mo alam,
ano ka bilang propesyunal?
Pasensya, nahuli ako. Tumagal iyong tanghaliang miting.
Bakit nandito iyan sa opisina ko?
Mas bagay sila rito.
Sige.
Alam ko. Narinig ko.
Iyang dalawa ang paborito kong kulay.
Ano?
Sophie.
-Hi. -Hi, Max.
Kumusta ka?
Ayos naman ako. Ayos na ayos.
Okay, mabuti.
Ang ganda mo, walang pinagbago.
Di ba pwedeng magkaroon ka ng tigyawat,
pampalubag-loob sa ex mo?
Paalam, Max.
Paalam, Sophie.
Bakit ako ganito?
Sandali.
GAGANAP SA WELLINGTON
BINIBINING BLAIR
Masamang bruha. Perpekto.
-Ginny! Diyos ko! -Ano?
Diyos ko!
-Diyos ko! -Ano?
-Ako si Josephine. -Diyos ko, Bracia, magaling.
-Di ako makapaniwala! -Seryoso ka?
Tignan mo ang sarili mo, Josephine ko.
-Salamat. -Ako ang duke.
Ano?
Paano?
Nag-awdisyon ako kahapon.
Hi, Ginny.
Kita tayo sa ensayo, binibini.
-Si ERB ang duke. -Tangina.
Hindi, hindi, hindi.
Di na mauulit, Joe. Pangako.
-Ayos na, ayos na. -Talaga?
Hindi.
Iniwan mo ako sa pinakabising Thanksgiving.
-Di ka tumawag o nag-abiso. -Alam ko, inabuso kita.
Tangina, tama ka.
May pinagdaanan ako.
-Lahat tayo. -Ayaw kong masesante.
Ang trabahong ito lang ang akin sa buhay ko.
Ito lang talaga.
Ginny, buhay ko ito.
Mahalaga ito lahat sa akin.
Okay? Di ka biglaang magpapakita…
-Nasira ko ang kapehan. -Makina ng espresso.
Pakibawas sa sweldo ko?
-$4,000 iyan. -Pakiusap, 'wag mong ibawas.
-Kunin ang order sa ikasiyam na mesa. -Oo.
-Hi. -Hi.
Ah, oo.
'Wag mo akong ngusuan. 'Wag.
Umarte kang nirerespeto ako.
Alam mo? Nagnenegosyo ako rito.
-Opo. Nirerespeto ko talaga kayo. -Sabi mo.
Salamat sa pagpunta.
Inisip ka namin lahat.
Salamat, Dena.
Gusto kong magsalita tungkol kay Georgia Miller
bilang ninang niya.
Lumaki ako sa lugar na ito.
Sa lugar na ito, maraming naganap na kaarawan ng pamilya ko,
pagdiriwang ng kapistahan, laro ng tennis,
gabi ng bowling…
Maraming kaganapan sa buhay sa mga pader na ito,
kasama si Tom.
Espesyal ang lugar na ito
para sa pamilya ko at alaala namin.
Kaya di ko masusuportahan ang pagiging miyembro ni Georgia Miller.
Bago lang siya rito, baka maging karapat-dapat isang araw,
pero di pareho ang pinahahalagahan natin kay Georgia Miller.
May mga baril siya sa bahay.
Di siya nagtapos ng high school.
Tinusok ng anak niya si Zach gamit ang lapis.
Kilala niyo ako, alam niyong di ako mapanghusga,
pero mangmang si Georgia Miller
at di ako sang-ayon sa kanyang pagsali.
May desisyon na tayo.
Di natin iimbitahan si Georgia Miller ngayon.
Mainam na desisyon.
-Pwede ba? -Oo, sige.
Magsasarado kayo ngayong gabi.
-Bakit? -Anong bakit?
Diyos ko. May date ka ba?
-Wala ka na doon. -Mayroon nga.
-May date ka. -Ano? Ginagawa ko talaga iyon.
Okay? May buhay ako.
Makisig ba si Joe?
Parang lampahing kuya nga.
Oo, lampahing kuya talaga.
Joe, ang gwapo mo ngayon.
Salamat.
-Hi. -Hi.
Hi.
Padma. Dito ka pala nagtatrabaho.
Ginny, hi.
Okay, di ko alam paano,
pero tiyak, kasalanan mo ang nangyayari.
Ma…
Mga babae, dapat pahirapin niyo siya ha?
-Pagkaisahan niyo siya. -Okay, sa kotse lang ako.
Gusto ko ng espresso.
Sira ang makina.
Tignan mo sino ang umuwi.
Ano?
Saan ka galing?
O di ko na ba pwedeng malaman ang ganyan?
Nasa trabaho ako.
Di ako nakapasok sa Neighborhood Club.
Masaya ka ba?
Masaya ba ako?
Hindi, Ma, di ako masaya.
Namatay ako sa gutom, umalis ka.
Di ako si Mama. Si… Si Paul ito.
Usap tayo?
-Sige. -Ano lang… Ako…
Ano, pwedeng umupo?
Parang bahay mo ito.
Alam mo, tumira ka na rito.
Nakakatawa. Tungkol doon.
Sisimulan ko sa paghingi ng tawad
sa kung paano mo nalamang titira na ako rito.
Di ganoon ang plano namin.
Oo. Ginawa ni Mama ang gusto niya.
Bumabati ang pamilya.
Alam kong may pinagdadaanan kayo ng mama mo,
at gusto kong malaman mong di ako makikisawsaw doon.
Binalaan ako ni Austin, at makikinig ako sa kanya.
Pero pagdating sa ating dalawa,
gusto kong malaman mong nirerespeto ko na may ama kang nababalingan,
at di ako interesadong apakan iyon
sa kahit anong paraan.
Pero kay Austin,
alam mo, ang ama niya…
Kumukuha ng credit card sa pangalan niya, ako lang…
Anong credit card?
Ibinahagi sa akin ng mama mo iyon,
at patawad dahil pinagdaanan mo iyon.
Pero si Austin, kailangan niya kami, at ako lang…
Gusto kong nandiyan ako para sa kanya sa ganoong paraan.
At gusto kong nandito ako para sa'yo pero alam kong dalaga ka,
kaya nasa sa'yo
kung anuman ang gusto o kailangan mo, o kung anuman ang ayaw mo.
Ginny?
Oo. Salamat, Paul.
May takdang aralin pa ako.
Sige. Salamat sa pakikipag-usap.
Ilagay ko… Ito na.
Sarado… Sige.
PAGSURI NG CREDIT SCORE
NAKAKAALAM NG CREDIT
MAHIRAP - 315
Hi.
Bakit di ka pumunta kagabi?
Nakatulog ako.
Iyon lang?
Oo.
Bakit di mo ako dinala sa Red?
-Kailan? -Kahapon.
O ngayong araw. Kahit kailan.
Pumunta ka na lang.
Di pwede.
Bakit hindi?
Di ko alam. Walang kwenta ito.
-Ano'ng nangyayari sa'yo? -Wala, ayos ako.
-'Wag kang tumingin nang ganyan. -Ano?
Nag-aakusa, di naniniwalang ayos ako.
Di nga ako naniniwala.
Di kita pipilitin kung ayaw mo.
Pumunta ako rito para di ko saktan ang sarili ko.
Okay, masaya akong pumunta ka.
Tensyonado ako,
at dapat kong kilalanin kung tensyonado ako…
Magbiro ka. Ayaw kong mag-isip ng seryoso.
Alam mo bang 'pag maglinis ka ng vacuum cleaner,
magiging vacuum cleaner ka?
-Ako… Ako ba iyan? -Hindi.
Sandali, kailan mo ito ginawa?
-Noong tumira ka sa papa mo. -Bakit?
Nangulila ako sa'yo.
Baliw ka sa akin.
Oo. Baliw na baliw ako sa'yo.
Di ko maintindihan.
Bakit kailangan terible ang lahat lagi, magpakailanman?
Teorya ng malayang pagpapasya sa teolohiko.
At ayos sa Budismo, naghihirap tayo para sumaya.
At gago ang mga tao.
Dito.
-Diyan. -Diyan?
Oo.
Ganito?
Taas pa.
Oo.
Bilis.
Naisip ko mas bagay dito.
Matalino.
Dadating sa puntong pagod ka nang paglaruan.
Bakit ka nakangiti?
Ginawan ako ni Ginny ng almusal.
Talaga?
Sawa na akong mawalan ng kontrol sa buhay,
pinagkakaitan ng katotohanan, pinaglalaruan.
Checkmate, Ma.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Marionne Dominique Mancol