Sa aking paglaki, kami ang magkakampi laban sa mundo.
Iyang magandang mukha.
Lahat lagi siyang napapansin,
at ngingiti siya,
at alam kong akin lang siya,
parang may lihim kami.
Noong bata ako, mahika ang tingin ko sa kanya.
Nagbabadya dapat ang panganib.
Ano'ng binabasa mo?
Iyong medyo galit at emosyonal?
"Parable of the Sower"?
Di ko alam ang "parable" o "sower." Sakahan yata.
Magsasakang Ezekiel, parabula ang gamit para magpunla ng pananim.
-Octavia Butler. -Gusto ko siya sa pelikula niya sa math.
-Octavia Spencer. -Aminin mo.
Di mo rin alam ang ibig sabihin noon. Ano ang sower?
-Ano'ng halimbawa? -Ano ba ito?
-Anong mukha iyan? -Mukha ko.
"Mukha ko."
Pagbagsak ng Amerika dahil sa kapitalistang pasismo.
Ah, iyon ang sower.
-'Wag ka tumambay dito. -Nag-aalala ako sa'yo, Peach.
Iyan ang rason bakit kulubot ka?
'Wag mong saktan si Mamang nagpapakain sa'yo.
Kilabutan ka tawagin ang sariling "Mama."
Hoy!
Sige. Sige, bata ka.
-Bata kita. -Ano?
-Tigil. -Sundin ang parabula.
-Sundan ang tinig ng mga anghel. -Nagtuturo ang parabula ng moralidad.
-Pumunta ka sa ilaw. -Ma.
Ma, tigil. Di ako makahinga.
Ayos ka lang. Naririnig mo ako?
Maaayos din ang lahat.
Si Mama ang bahala.
-Ma! -Mahal kita, Peach. Ayos ka lang.
Maaayos din ang lahat.
Ginny?
Ayos ka, Gummy Bear?
Oo.
Sigurado ka?
Oo. Ayos lang ako.
Sige.
Maaayos din ang lahat.
GINNY & GEORGIA
Masayang pagbabalik, bitches!
Maxine, 'wag mong tawaging bitches sina Nanna at Pappy.
Hi, anak.
-Hi, mahal. -Hi.
Ang laki mo na.
-Kumusta? -Nangulila ako sa'yo.
Itanong mo kay Clint kung handa siyang matalo ang Pats ngayong araw.
Sa panaginip mo, tanda.
May "tanda" ba iyon?
Kalabasang pastel ba ito?
Oo.
Yay!
Ellen. Nasaan si Marcus?
Masama ang pakiramdam niya.
Malala ang sakit niyang tinatawag na "Gago ako."
Pababa na iyon.
Nandito sina Nanna't Pappy.
Magagalit si Ma kung sabog ka.
-Kayo lang sa Thanksgiving. -Sige.
Marcus, nandito ang lolo't lola mo.
May sakit ako.
Medyo pagod siya. Namumula ang mata.
Alam mo ano ang may sakit?
Iyong tinatanong ako ni Mama kung nasaan ka.
Di ako magpapasalamat.
Sige, kanselahin na lang natin ang kapistahan.
Kapistahan ito ng tagumpay natin sa genocide.
Puting kapistahan ito ng kolonisasyon. Napakasadista.
Pinapakete pa sa imahe ng masayang pabo.
Hayop na pinapatay sabay-sabay ang sagisag ng kapistahan.
-Ang dilim. -'Wag kang kumain ng pabo.
-Di pabo ang punto. -Di ba?
-Ayaw mo rin pumunta? -Hindi, gusto ko ng pastel.
Sampung minuto o akin na ang phone mo.
Mabuti. Sayang ang buhay kung tutok sa screen para sumaya.
Nakukuntento ba tayo doon? Hindi.
Gusto ko nga ipakabit ang phone ko sa kamay ko.
Oo. Maling anak.
Ipapaputi ko ang dingding at kukunin ang materyales mo sa sining.
Umunlad sa pasistang rehimen ang taga-sining. Prague Spring.
Di ako dalubhasa sa isip
pero halatang may maling klinikal sa kanya.
-Ipadala natin siya sa malayo. -Ayos iyon.
Sampung minuto!
Nakausap mo na siya?
Sino?
-Alam mo na. -Ang kabit mo? Hindi.
-Isang linggo na siyang wala. -Diyos ko, di yan dramatiko.
Ilang linggo ako noon di pumasok dahil sa mono. Dramatiko iyon.
Hinalikan din ni Mike Kates si Norah at Abby,
ako lang ang nagka-mono.
-Baka binigyan mo siya ng mono o HPV. -Wala siyang sakit.
Kinuha niya'ng bike ko.
-Ano? -Bike ko.
Wala na. Kinuha niya.
Parang grand theft auto. O grand theft bike.
-Makukulong siya. -Di ka ba nag-aalala?
Wala akong pakialam.
-Ayos ka lang? -Ano? Oo.
Kinuha ni Munting Klepto ang shirt ko.
Ah, shirt mo iyan?
Oo.
-Nangungulila ka sa kanila. -Hindi.
Mabuti wala sila.
Payapa, tahimik. Walang nagmamatyag sa akin.
Di ko alam. Masaya akong magmatyag sa'yo.
Halika.
Makinig ka, magpapakasal tayo.
-Nagdadalawang isip ako. -Walang aatras. Tuloy ito.
Sige na nga.
Bilang katipan mo, siguro naman kilala na kita.
Oo pero may ilang nakakalamang.
Miss mo sila.
Dalawang linggo mo na silang di nakakausap, at masakit sa'yo…
Sige.
Kinuha ko ang shirt ko.
Masama ang loob mo.
Ayos lang ako.
Kung gusto niyang magmaktol at lumayas, ayos lang.
Gusto nila ng space, ito na. Maraming space.
Ayos ka nga lang. Kalmado ka.
Aalis siya pagkatapos ng lahat ng kabutihan ko?
Di ko alam. Pero 'wag ang cast iron.
Galit na ito dahil nilagay natin sa dishwasher.
Gusto nang magpahinga ng cast iron. Okay.
Makinig ka, magpapakasal uli ang mama nila.
Mahirap tanggapin iyon.
At bata pa si Ginny.
Nagrerebelde siya. Iyon ang gawain nila, tama?
Di iyon ang ikinasasama ng loob ko. Ako…
Ayos ka lang. Tama?
Ninenerbyos lang ako makilala ang mga magulang mo.
Bakit? Mabait sila.
Medyo. Makinig ka, mamahalin ka nila.
Ang byudang may dalawang anak?
Mamahalin ka nila kasi mahal kita.
Binobola mo ako.
Ma, Thanksgiving.
Nagpapasalamat ako dahil sa'yo.
Saan ang susi ng kotse?
Ihahatid ka ni Zion kina lolo't lola,
at kita tayo bukas ha?
Ang ibang bata, kasama ang parehong magulang sa Thanksgiving.
Malaki ang bayad sa Thanksgiving,
makakabili tayo ng kasiyahan gaya ng pagkain at kuryente.
Di masaya ang Thanksgiving. Ang totoong kapistahan?
Ang Biyernes pagkatapos. Dahil?
Hati ang presyo ng pagkain.
-At piprituhin natin. -Lahat?
-Magbanggit ka. -Pumpkin pie.
Pumpkin pie. Mas mahirap pa.
Twinkie.
Espesyal ang prito niyan.
Di pwedeng iprito ang Twinkie.
Nararapat iprito ang Twinkie.
Dahil Fry-yay ito. Buong araw pwede magprito.
Yay!
-Yay! -Yay!
MAGANDANG BULAKLAK, ACONITUM NAPELLUS,
NAKAKAMATAY LUNUKIN
Wolfsbane ito.
Lubhang nakakalason at nagdudulot ng atake sa puso.
Bakit mayroon nito ang mama mo?
Bakit si Kenny Drexel, lalaking nasa mabuting kondisyon,
aatakehin sa puso?
Kung gawa ito ng mama mo…
kung may pinatay siya…
gawin mo ang tama, Ginny.
Ginny, ano'ng ginagawa mo?
Iniisip ano ang mararamdaman ng inaatake at di makahinga.
Siguro di maganda.
Pangit maranasan.
Uuwi pa ba tayo?
Gusto mo?
Bakit walang pakialam si Mama na umalis tayo?
Siguradong may pakialam naman siya.
Wala siyang tawag.
Di ba galit ka sa kanya dahil di niya binigay ang sulat mo kay Gil?
Paano ang Fry-yay?
Kung gusto mo, umuwi ka.
Maging masayang olandes na pamilya kayo nina Mama at Paul.
Ikaw ang pamilya ko.
Alam ko.
Patawad.
Hi! Marami pang gagawin,
at karaniwan, kalmado ako,
pero di pa nakakaapak si mama sa bahay ko
kasi basura ang mga tinirhan ko.
Darating sila sa loob ng 45 minuto, patulong naman.
Austin, magligpit ka ng laruan mo.
Salamat.
Ginny, makakatayo ka ba?
Ano'ng problema?
Wala. Ayos lang ako.
Galit kang magpapakasal ang mama mo.
Akala mo magiging pamilya tayo.
Kasi iyon ang sabi mo.
-Ginny, di ko kontrolado ang mama… -Pa, ayos lang ako.
Mag-ensayo ka bago dumating ang lolo't lola mo.
Para mas natural pakinggan iyan.
-Bababa na ako. -Sige.
Bilis o di ka makakatikim ng sweet potato pie.
-Sige. -Sige.
Ma, kailan ang hapunan?
Hi. Gusto mo ng muffin?
-Marami tayong muffin. -Walang pabo?
Inuukitan lagi ni papa iyon.
Sobrang daming tao.
Oo.
Mabuti sanang di maglaho ang mga empleyado ko.
'Wag mo ako tignan, kukuha lang ako.
Kukuha ako ng cranberry na palaman niyo.
Nasa kotse si Paul. Ipapakilala ako sa magulang niya.
Naku.
Ayos itong pumpkin pie?
Oo. Huli na iyan. Ibabalot ni Padma.
Joe, nagloloko na naman ang scanner…
Ano'ng plano mo sa Thanksgiving?
Ayos.
Sige, iyon lang?
Huminga ka, kapitan.
Hala. Di maganda ang itsura niya.
Magpakabait ka.
Paano kung mamamatayan ka ng asawa?
Ang ganda ko noon.
Hi. Alam kong huli na
pero pabili ng para sa Thanksgiving?
Di ko naisip tapos ito na, gusto ni Zach ng pabo…
Walang problema.
-Ayos, Padma? -Oo.
Dalawang pabo, palaman na cranberry,
iyong patatas na mayroon pa,
huling pumpkin pie.
Sige.
Nakuha mo'ng muffin basket namin ni Paul?
Ito na.
Sige lang. Libre ko na.
Di mo kailangan gawin.
Walang problema.
Salamat.
Oh, anak kong Virginia!
Diyos ko, sinasakal mo siya.
Tignan mo. Ang ganda niya.
-Hi. -Hi.
Alam mong may butas ang maong mo?
Corbin, tigil, disenyo iyan.
Hayaan mo. Wala siyang alam.
Di siya katulad ko, moderno.
Kilala ako ng mga bata sa Jack and Jill.
Di moderno ang Jack and Jill.
May kilala kang Black na Jack o Jill ang pangalan?
Ano ang Jack at Jill?
Puti nga ang mama mo.
Payakap si Tita Rayna.
Ito na siya. Kunin mo ang mga dala ng tita mo.
-Hi, anak. -Hi, Ma.
Hi.
-Hi, Lola. -Sino ang gwapong batang ito?
-Gaano katangkad ka? -Di ko alam.
-Hindi? -Di niya alam?
Payakap.
-Hi, anak. -Hi.
Ano ang itinuro ko sa'yo?
Tama. Magaling makipagkamay. Mabuti't matibay.
Bakit ganyan ang mukha mo?
Ayos lang ako.
Ma, iikot kita sa bahay.
Sige.
-Ang ganda, anak. Ang galing mo. -Ang ganda.
Mas mabuti pa sa magaling.
Nakikita ko ang bagong tagumpay mo. Sige, Zion.
Tignan niyo itong biga.
Magandang pundasyon. Magandang gusali, Zion.
Salamat. Ipaabot ko sa kasero.
Maayos ang paglaki ng munting Zion namin.
Alanganin noong una,
gustong maging artist kaysa mag-kolehiyo.
Artist na siya ngayon kaya…
Sige.
Ngiti o di ka tatantanan ni Lola.
Ingles, pakiusap.
-Koreano iyon, Lola. -Oo, bastos iyon.
-Darating ba si Georgia? -Hindi.
Di niya pinadala sa kulungan ang sulat ko kay Papa,
lumayas kami.
Sige, bata.
Ilang araw na silang nakatira rito.
Kasama ni Georgia ang bago niyang katipan, si Paul.
Ganoon.
Lynette, 'wag kang magkalat.
Wala akong sinabi. Mayroon ba?
Bahala kayo. Basta bawal siya rito.
Sandali, ganyan ka magsalita tungkol sa mama mo?
Hindi po.
Si Paul ang alkalde.
Talaga ba?
Gutom ako. Sino'ng gutom?
Iinom ako.
Tangina.
-Ano? -Sa Zillow ka lumaki.
Ayokong ninenerbyos ka. Nakakanerbyos.
Di ako ninenerbyos.
Sabi mo.
Nasasabik ako.
Kilalanin natin ang mayaman mong magulang.
Gagawin natin ito.
Siyempre.
Ito na…
ginagawa na.
Bibilhan kita ng ganitong bahay.
-Georgia. -Hi.
-Ikinagagalak… -Patingin.
Wow, Paul.
Pasok. Gusto mo ng inumin?
-Opo, ma'am. -Lahat mayroon kami.
Georgia, ang sarap nitong palaman na cranberry.
Salamat. Recipe ng pamilya namin.
Mabuti, nagluluto siya.
Oo nga. Nagluluto siya.
-Chris, ikaw? -Di ako mahilig sa palaman.
Ayaw ko iyong yari niya.
-Patawad, Georgia. Pandama ko lang. -Ayos lang.
Parang putik ang palaman.
Georgia, ano'ng kinain ng pabo sa Thanksgiving?
-Di ko alam. -Wala.
Puno na siya.
Hay naku.
Pang-alis ng tawa.
Kalaban ng tawa.
Whit, nakalaro mo raw ng golf si Arnold Palmer.
Oo, nakalaro ko.
Pero makinig ka,
pagkatapos ng course, tumingin siya at sinabi sa 'kin, eksakto…
Magandang laro, Whit.
…"Magandang laro, Whit."
Wow, ang galing.
'Wag mong purihin. Sino ang gusto ng isa pa?
Ma, dahan-dahan.
Ang pag-inom ang kabuluhan ng Thanksgiving.
Ngayon, Diyos ko, salamat
sa maraming biyaya at pagmamahal mo sa amin.
Salamat sa masarap na pagkaing kakainin namin,
at sa mga kasalo namin sa mesang ito.
At sa kakayahang magsama-sama sa iisang bubong.
Lahat ng mabuti ay mula sa'yo, Diyos ko,
at habambuhay kaming nagpapasalamat doon.
-Amen. -Amen.
Gusto mo ng mac and cheese?
Opo, pati patatas na salad. Walang sitaw.
-Masarap ang sitaw. -Lalo na kung iprito.
Gusto iyan ni Mama. Tama, Ginny?
Fry-yay, paborito ko.
Nasaan ang wine?
Parang kulang ang alak sa mesa.
Ito, Tita.
Ginny, may nobyo ka ba?
Ma, tantanan mo ang bata.
Oo nga, tumigil ka.
May nobyo ka?
Wala.
Dahil tumitingin-tingin ka o nag-aaral ka pa?
Nag-aaral.
Kita mo, matalino. Simula pa noong una.
Zion, buksan mo ang laro. Kumustahin ko ang Eagles.
Pa, di ko kailangan buksan ang laro para malaman.
Natatalo sila, Pa. Lagi silang natatalo.
Sige, bata. Itinatakwil na kita.
Sige.
Ayos ang sitaw.
Oo, ganyan sila dapat.
Hindi nasisira sa kaserola na may krema ng kabuteng sopas.
Sitaw na kaserola pa?
Ano'ng ginagawa mo? Ano…
Ang laro.
Natutulog na ang Pats.
Sabi mo kailangan ni Belichick si Brady?
Nanalo siya sa AFC East… Ilan ang panalo niya?
280.
Salamat sa istatistika, Chris. Magaling.
Ang ganda tignan ng pamilya niyo.
At bahay niyo.
Sabi ko kay Paul papunta rito,
ang saya siguro lumaki sa ganito kagandang bahay.
Sinubukan ng mga lalaking guluhin ito.
Talaga?
May dalawang anak ka raw.
Opo, ma'am. 16 at siyam. Nasa ama sila ngayon.
Aling ama?
Sa anak kong babae.
Georgia, isa pang biro.
Ano'ng sabi ng inang pabo sa mga anak niyang pasaway?
Di ko alam.
Kung makikita kayo ng papa mo ngayon,
sasabihin niyang di na niya kayo pabo--rito.
-Hay naku talaga. -Makukuha mo rin.
-Gusto ko iyon. -Oo nga, maganda iyon.
Georgia, magkatrabaho kayo ni Paul?
Ayos maging babae sa politika ngayon.
-Ano'ng ibig mong sabihin, Pa? -Ano?
Peminista ako.
Maglaro kayong golf ng kasama ko sa frat.
Arty Closs, kongresista. Matutulungan ka.
Di kailangan, Pa. Nahalal ulit ako.
Ahedres ang laro, hindi dama.
Di ka pwedeng habambuhay sa Wellsbury.
Mahal siya ng bayan, lalo na pamilyado na siya.
Georgia, paabot ng palaman? Ang sarap, gusto ko pa.
Dumating sila dito, hatinggabi, balisa.
Tinawagan ko si Georgia. Pinayagan sila manatili.
Ilang araw na ang nakaraan?
Mag-aasawa na siya?
Di pa isang taon nang mamatay ang asawa niya tapos papalitan na.
-Alam mo sino nagustuhan ko? -Ito na naman tayo, sakto.
Ma, hiwalay na kami ni Raquel.
Iyan ang klase ng babaeng nararapat sa'yo.
Galing siyang Spelman, edukada siya.
Mas marami kayong pagkakapareho.
-May nobya ka sa Boston? -Kararating ko lang.
Anak, kailangan mo nang sumubok ulit.
Humanap ka ng kaparehang kapantay mo.
-Ang makakatulong kay Ginny. -Ano'ng punto mo?
Ipakilala mo si Ginny sa komunidad niya.
-Oo. -Iyon ang saligan niya.
Pinalipat-lipat ang bata ni Georgia,
at ngayon mamamalagi sila sa bayang Wonder Bread.
Hindi nga ni Ginny alam ang Jack and Jill.
Tingin mo alam ni Georgia ang nararamdaman ni Ginny?
Hindi niya alam.
Kung may mata ka, makikita mong di siya okay.
Di siya nagsalita sa hapunan, anak.
-May problema. -Dumadaan siya sa pagbabago.
At si Georgia, laging iniisip ang sarili.
Wala siyang ideya sa kailangan ni Ginny.
Patawad, anak.
Paul…
Ayos ang araw. Pwedeng wala na ito?
May bagahe siyang kasama?
-Magkaiba ang pinanggalingan niyo. -Maayos ba siya?
Palipat-lipat siya, iba-iba ang ama…
Grabe kayo.
Ito ang babae para sa kasiyahan.
Hindi pinapakasalan.
Wala sa kanya ang bata sa Thanksgiving.
Parang may mali doon.
'Wag kang pumunta diyan.
Magiging anak mo ang anak niya. Naisip mo iyon?
Oo, Ma, naisip ko na. Lahat iyon.
Mahal ko siya't mga anak niya. Magpapakasal kami.
Kasal ito, malaking bagay,
at itatali mo ang sarili mo sa babaeng iyan.
Di ko siya hinuhusgahan bilang tao
pero di siya ang babae para sa'yo.
-Maganda siya, totoo iyan. -Tapos na ang usapan.
-Kung si Meredith? Gusto ko siya. -Ma…
-Hi. -Ikinagagalak kong makilala kayo.
Nasasabik akong sumali sa magandang pamilya niyo.
Tama.
-Maligayang Thanksgiving. -Opo.
-Paalam. -Kayo rin.
-Paalam. -Paalam.
Gusto ko siya.
Tingin ko mapanganib ang mama mo.
Di dapat manirahan ang mga bata kasama ang mamamatay-tao.
Kung gawa ito ng mama mo…
kung may pinatay siya…
gawin mo ang tama, Ginny.
Isa, dalawa, tatlo, apat…
Hay naku.
Parang nagmaneho ako ng kotseng mas malaki sa sanay ako,
parang di ako sanay sa sukat ngayon.
-Kukuha ako ng tubig. -Sige.
Hi, Peach. Ayos ang Thanksgiving mo?
Walang "Ayos ang Thanksgiving mo."
Ano?
Sino'ng ina ang di kasama ang anak sa Thanksgiving?
Georgia, ideya mo ito.
'Wag mo akong sisihin. Gawain mo talaga iyan.
Di kita sinisi. Ano… Ano'ng nangyayari?
Di ako masamang ina. Hindi.
-Mabuting ina ka. -Pinapagbigyan mo lang ako.
Sige. Masayang usapan ito?
Inaaway mo ako kasi nangungulila ka sa anak mo?
Kakausapin mo?
'Wag mong sabihing tumawag ako.
Kailangan may sumuko sa inyong dalawa.
Ano'ng nangyari kanina? Balisa ka.
Kilalang kilala mo ako, ganoon?
Hindi ngayon. Masasabing di na kita kilala.
Si Paul ba iyan?
Dapat magkasama ang pamilya sa Thanksgiving.
Tama?
Ayos lang noong kailangan ko magtrabaho pero…
Kumusta ang gabi mo?
Nangungumusta ang magulang ko.
Sige.
Balisa si Ginny.
Pareho kami.
Kakausapin mo?
Gusto niya akong kausapin?
Isip-bata.
Nabanggit ni Austin ang Fry-yay.
Hindi nga?
Talaga?
May Fry-yay na prinito natin ang serbesa, no?
Ang bobo natin.
Lasing tayo noon.
Gawin niyo ang Fry-yay. Mama ka nila. Mahal ka nila.
Pero lumayas sila,
gaya nang paglayas ko noon.
Di gaya ng paglayas mo.
Magkaibang magkaiba.
Kailangan mong magpakumbaba.
Nakakainis ka talaga.
Tuloy ang Fry-yay?
Tuloy tayo.
-Ihahatid ko sila bukas. -Pwede kang sumama.
Magprito tayo ng kahit ano.
'Wag na.
Oo. Sige.
Kita na lang tayo bukas.
Sandali.
Ano man ang ikinalugmok mo,
hayaan mo sila.
Salamat sa pagsagot.
Si Mama iyon?
Nangungulila siya sa'yo.
Bahala siya.
Ako rin. Walang pakialam.
Nangungulila siya sa kontrol, di sa amin.
Di iyan patas o totoo.
-Di mo siya kilala, Pa. -Kilalang kilala ko siya.
Sino'ng tinawagan mo?
Di ka nakakapagtago.
Alalahanin mo, kilala kita.
Talaga?
Si Zion iyon.
Si Ginoong Penguin. Paborito ko.
Pupunta ang mga bata bukas para sa Fry-yay.
Talaga?
Mabuti. Oras na.
Di na mabuti ang pagmamataas niyo.
Ano?
-Pa, hindi. -Ginny, oras na.
Hindi, wala kang ideya. Di mo maintindihan.
-Ano? -Aarte siyang walang nangyari.
Ngingiti siya at magpapanggap na hindi niya ginunaw ang mundo ko.
Kilala ko siya.
Magmamaldita, magmamaktol siya.
Manigas siya, di ako papatol.
Ngingiti lang ako.
Iyan ang pamilya sa okasyon. Kunwari gusto ang isa't isa.
Parang ayaw ko na pumunta sa araw ng pagprito.
Fry-yay.
Fry-yay. Pasensya.
Di siya sosyal gaya ng Randolph Thanksgiving.
Di naman tungkol doon.
Si Zion ba? Di siya mananatili. Maghahatid lang.
Hindi si Zion.
Kung tungkol sa atin ang isyu ng mga bata, baka makakabuti sa inyong
gawin ang tradisyon ng pamilyang wala muna ako.
Sabi ko nga di ito tungkol sa'yo.
Tungkol ito sa atin.
Ang bilis ng pangyayari. Naiintindihan ko.
Siguro…
nakakabigla, alam mo na?
Totoo iyan.
Nakakabigla ito.
Gummy Bear, mabilis ang kasalan.
Sa totoo lang, di rin madali sa akin
pero karapatan lumigaya ng mama mo,
masaya siya kay Paul.
Di ito tungkol kay Paul, Pa.
Laging may bago si Mama.
Uutot siya, walong lalaki na'ng nahulog.
Kung isyu sa akin tuwing may bago siya, baliw na ako.
Gusto ko ito, ang sarap pakinggan.
Gusto ko si Paul kaya mas mahirap ito.
Hindi si Paul, si Mama.
Di ko alam ang pinag-aawayan niyo
pero nangungulila ang mama mo. Nasasaktan siya.
Lalo na kung wala ka sa mahalagang tradisyon.
Kawawa ang Mahal Kong Ina.
Ginny.
Sabihin mo na lang may sakit ako, okay? Scarlet fever.
Di ka makakapunta
dahil sa sakit sa Little Women?
Oo.
Okay lang.
Hindi. Hindi okay.
Hindi ako okay. Hindi talaga.
Di mo ba makita iyon?
Okay lang. Huminga ka.
Okay lang. Nandito ako.
Okay? Nandito ako. Kumapit ka sa akin.
Kumapit ka sa akin ha? Nandito ako. Hinga.
Okay lang. Tignan mo ako.
Okay?
Okay, kamay sa dibdib.
Hinga.
Hinga. Nandito ako. Totoo ako.
Hindi ako aalis.
Ako ang bahala sa'yo.
Okay lang.
Magiging okay ka.
-Ano iyon? -Panic attack.
Nangyari na sa'yo?
Paano mo alam gawin iyon?
Sa mama mo nangyari.
Ginny, ano'ng nangyayari?
Okay lang.
Kakampi mo ako lagi. Magbahagi ka.
'Wag kang magalit.
Di ako magagalit.
Pangako?
Ginny, ano'ng nangyayari?
May ginagawa ako…
na pagsakit sa sarili ko.
Ano…
Ano'ng ibig mong sabihin? Paanong sinasaktan?
Pinapaso ko.
Patawad, Pa.
Patawad.
Okay lang.
Gusto ko maging okay.
Salamat sinabi mo sa akin ha?
Lumala na.
Patawad, anak. Wala akong ideya.
Gusto kong tumigil.
Kukuha tayo ng tulong, okay? Pangako.
Pwede akong tumira dito kasama ka?
Oo. Siyempre.
'Wag kang mag-alala. Aayusin natin, okay?
Kakausapin natin ang mama mo bukas.
Pa, hindi. Pakiusap, 'wag.
Anak, di natin itatago sa kanya.
Okay? Kukuha tayo ng tulong. Therapy.
Makakatulong kung di mo ako ibabalik kay Mama.
Pakiusap. Kailangan ko ito. Ayaw kong malaman niya.
Dapat niyang malamang sinasaktan mo ang sarili mo.
Kakampi kita tapos… Ngayon isusumbong mo ako kay Mama.
Sumusunod ka lang sa gusto niya, gaya pa rin ng dati.
Kilala ko na siya pero nagtiwala ako sa'yo.
Nagtiwala ako, at kailangan ko ng ama ngayon
pero di mo nga magawa.
-Ginagawa ko. -Hindi.
Diyos ko, Pa.
Kung nandito ka lagi dati,
nahulaan mo sana ito.
Nakita mo kung ano talaga siya. Kung ano ang kaya niya.
Pero wala ka.
Mali akong makakatulong ka.
Makakatulong ako. Tutulong ako.
Sana di ko na lang sinabi sa'yo.
Ginny.
Mahal ko ang Fry-yay.
Grabe ang hinanda mo.
40 oras na akong di natutulog.
Tumatakbo na lang ako sa kape at kremang Twinkie.
Nakakamangha kang ina. Alam mo iyon?
Di ka rin masama.
Hi.
Nagbalik ka.
Hiniram ko ang bike mo.
Napansin ko.
Kumusta ka?
Nagpadala ako ng mga text…
Pumunta ako kay Papa.
Okay.
Patawad, kinuha ko lang.
Patawad, di ko sinagot ang mga text mo.
Iyon lang?
Pinapatawad mo ako?
Okay na.
Marcus, hindi iyon tungkol sa'yo.
Di ko inisip iyan.
Ginny. Bakit ka nandito?
Binalik ko ang bike ni Marcus.
Nandito na ang motor mo dahil binalik ni Ginny.
Bagong impormasyon iyan.
Sasabihin mo ba sa akin iyon?
Okay. Dapat siguro mag-usap kami ng mama mo.
Okay? Tara.
Mamaya na kayo magtitigan.
Austin!
Okay. Ganito tayo? Galit?
-Oo. -Mas galit ako.
Galit na galit.
Sa sobrang galit ko, ang gagawin ko…
Ma, tigil!
Diyos ko, galit ako. Umalis ka't iwan ako.
-Kumakapit ka sa akin. -Sabi ko umalis ka!
Diyos ko, seryoso ako!
Diyos ko, tignan mo. Dalawang talampakan ang tinangkad mo.
-Ano'ng pinakain ni Zion? -Dalawang linggo iyon.
Salamat sa paghatid.
Mag-usap tayo.
-Sige. Parang seryoso. -Oo.
-Paul. -Kumusta, pare?
Mananatili si Zion.
Ayos.
Piprituhin ang Twinkies?
Iyon ang totoong kasiyahan ng buhay.
Iukit mo iyon, ilagay sa lapida ko.
Kababalik lang ng anak mo sa motor ng anak ko.
Hiniram niya raw.
Pero alam mo siguro't di lang sinabi sa akin.
Hindi ko alam.
Nagsuot kami ng helmet.
Ayos iyan. Unahin ang kaligtasan.
Sumasakay kami ni Papa.
Iba iyon. Nagmamaneho siya, sa likod ka.
Di ka sa likod. Hinahayaan ka niyang magmaneho.
Sa paradahan lang.
-Ano ito? -Fry-yay.
Sige, bahala kayo.
Iiwas mo si Ginny sa garahe ko.
Ellen, halatang di ko makontrol ang anak ko.
Gandang jacket.
Gusto ko ng pritong saging.
Di na ako magtatanong. Natuto na ako sa Oreo.
Sino may gusto?
-Austin? -Sige.
Ayos. Ginny?
Ginny, nagtanong si Paul.
Ano… kayo na ba o…
Hindi kami magnobyo.
Magpapatunaw na lang pala ako.
-Gusto mo maglaro ng bola? -Sige.
Sige. Tara.
Max, nandito si Abby para sa brunch.
Hi.
May pizza akong dala.
Ano'ng ginagawa mo?
Tradisyon natin ito pagkatapos ng Thanksgiving
mula pang ika-limang baitang.
Ang kapal mo.
Patawad, Max.
Nagsisisi ako.
Humihingi ka ng tawad?
-Nagsisisi ka? -Patawarin mo ako.
-Ako ang tignan mo, di siya. -Max…
Matalik kitang kaibigan.
Nagtago ka ng malaking sekreto tungkol sa kambal ko,
at dumiretso ka ritong may pizza,
parang "ayos lahat"?
-Norah? -Trinaydor mo ako.
-Nagtago ka ng sekreto. -Mga kaibigan.
Di ko alam. Baka peke ka lang.
Nakakadiri.
Di ko maintindihan. Baka ito ka talaga ngayon.
Di ko alam, wala akong pakialam. Manhid na ako.
Mahal kita, galit ako. Paalam.
Sige.
-Ang lupit mo naman. -Seryoso? Nararapat sa kanya.
Alam kong galit ka pero parang sumobra ka.
Sumobra nga ako, 'di ba?
Masama ka nga.
Nararamdaman ko ang kapangyarihan sa dugo ko.
Halimaw akong gustong maghiganti.
-Happy Thanksgiving. -Sana iniwan niya ang pizza.
Diyos ko, tumigil ka.
-Ano'ng problema ni Abby? -Maghhiwalay ang magulang niya.
May pinagdadaanan. Nasa therapy na.
Laking tulong niyan.
Sa tingin mo hindi?
Nangloloko lang ang therapy. Namemera lang.
Wala akong kilalang natulungan ng pagrereklamo.
Ano?
Ginny, tumulong ka sa kusina.
Masamang magulang ako para sa'yo, no? Di gaya ni Papa.
Nakikita ko ang tinginan niyo.
"Baliw si Mama. Masama siya," tama?
Kaya ka tumakbo kay Papa.
Hindi patas.
Ako ang nagsakripisyo ng lahat.
Husgahan mo man ako, ako ang nandoon.
Nasaan siya noong tayo lang at walang wala tayo?
Nasa magagandang lugar, nabubuhay nang masaya.
Pero di ako.
Di ang masama mong mama.
Nasaan ka?
Nasaan ka, Zion?
Ano iyon?
Okay, maling timing iyon.
-Ano ito? -Sabi mo gusto mo mag-usap.
Magsalita ka.
Ginny…
gusto niyang tumira sa akin.
Siyempre.
-Siyempre gusto niya. -Ayos sa akin.
-Talaga? -Sandali lang.
Para may espasyo muna kayo.
-Aalis ka? -Hanggang ayos na kayo ni Paul.
Kasi tungkol ito kay Paul, tama?
-Hindi. -Ano?
Sabi ko hindi.
Ako ang mama mo,
at inatasan ako ng matalinong Diyos para alagaan ka.
-May karapatan ako. Ayaw ko. -Georgia…
Si Austin?
Austin, gusto mo umuwi? Kakain tayong ice cream.
Opo!
Gusto ni Austin dito.
Pa, hindi.
-Hindi. -Mayroon pa.
Seryoso, tumigil ka.
-Si Ginny… -Tigil.
-Ginny, kailangan. -Hindi!
-Pa, 'wag. Tumigil ka. -Ginny…
Uuwi na ako!
Gusto kong umuwi.
Tumigil ka.
May desisyon na pala tayo.
Ginny, pasaway kang bata ka.
Wala ka sa pinakamagandang gabi ko.
Nanalo si Paul.
Hulaan mo ang unang ginang…
Lumilitaw na ang nawawalang piraso ng palaisipan.
At nakikita ko.
Nakikita ko siya.
Kung sino talaga siya.
ESTADO NG LOUISIANA KATIBAYAN NG KASAL
ALABAMA KAPANGANAKAN
PANGALAN MARY REILLY
Totoong pagkatao niya ito.
ANTHONY GREEN NEW ORLEANS
Kumain ako ng tirang tinapay, nabusog ako.
Patapos ka na?
Inaayos ko lang ang planong leksyon.
Anong leksyon? Elementarya lang sila.
Tugma ang aso sa baso't kaso?
Iyan ang ikatlong baitang mo?
At nakarating ka ng Ivy League?
-Ganoon… -Patapos na ako.
PERSON OF INTEREST WARREN, GEORGIA
Ganoon pa rin ang mukha niya dahil ganoon pa rin siya.
Ako ang nagbago.
Ang mukha ko ang di ko na makilala.
ITINAKDA KO ANG THERAPY MO SA LUNES
MAHAL KITA GUMMY BEAR
Bakit ka nandito?
-Gusto mong umalis ako? -Oo.
Hindi.
Hi.
Patawad.
-Di dapat ako… -Okay lang.
Ako rin.
Kinailangan ko umalis.
Di ko kayang makasama siya.
Mama mo?
Ano'ng nangyari?
Masama.
-Masamang masama. Di ko alam ang gagawin. -Okay lang.
Sira ang buong pamilya ko.
-Sira ako. -Ginny.
Sira rin ako.
Di mo naiintindihan.
Wala akong alam.
Wala akong alam pero…
ikaw, naiintindihan ko.
Di ko iyon pakakawalan.
Mananatili ka ngayong gabi?
Oo, siyempre.
Tara.
Georgia.
Buksan mo ang pinto.
Buksan mo ang pinto, Georgia!
Georgia!
Magagawa mo ito sa 'kin? Papatayin kita, Georgia Miller.
Papatayin kita!
Kung iniisip mo o ng kakilala mo ang pananakit sa sarili,
may impormasyon at tulong
sa www.wannatalkaboutit.com.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Marionne Dominique Mancol