ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ο Πολ Ράντολφ θέλει να πιστέψετε ότι είναι έντιμος πολίτης του Γουέλσμπερι,
ενώ έχει ερωτικές συνευρέσεις με μια γυναίκα στο γραφείο του.
Η Σίνθια Φούλερ είναι στυλοβάτης της κοινότητας.
Ξέρει τι χρειάζεται η πόλη.
Η ψήφος για τη Σίνθια είναι ψήφος για μια δήμαρχο που νοιάζεται.
Είμαι η Σίνθια Φούλερ και εγκρίνω αυτό το μήνυμα.
Το είδαμε κι αυτό.
Έβαλαν χάλια φωτογραφία μου!
Έχουμε το δείπνο χρηματοδότησης, οπότε ας επικεντρωθούμε σ' αυτό.
Θα την αφήσουμε ατιμώρητη; Ήταν προσωπική επίθεση.
Έτσι είναι η πολιτική. Οι εκλογές είναι σε δύο εβδομάδες.
Πρέπει να επικεντρωθούμε στο μήνυμα.
-Ρίχνουν το επίπεδο, εμείς το κρατάμε. -Το ρίχνουμε κι άλλο!
Σκάβουμε λάκκο και βάζουμε φωτιά!
Όχι. Κρατάμε το κεφάλι ψηλά, κοιτάμε μπροστά
και σκεφτόμαστε πώς θα το αντιστρέψουμε.
Ελήφθη.
Η Σίνθια είναι απίστευτη.
Η μαμά μου ξεπατώνεται.
Δεν την έχω ξαναδεί να νοιάζεται τόσο πολύ.
Είμαι περήφανη για εκείνη, κι αυτή η Σ κάνει τέτοιες Μ;
Σκύλα, μαλακίες, συμφωνώ.
Περίμενε. Δράμα!
Δεν ξέρω τι να σκεφτώ, Μάρκους.
Νιώθω ότι δεν μετράω για σένα.
Σου αρέσω καθόλου;
Αφού το ξέρεις.
Όχι.
Σου το είπα. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Τι; Αυτή τη συζήτηση;
Ή να φασώνεσαι χωρίς καμία δέσμευση;
-Ποιο δεν μπορείς; -Όλα!
Λυπάμαι.
Σκατά.
Είναι επικίνδυνο να εφησυχάζεις.
Βλέπω τη μαμά και τον μπαμπά μου όταν τα ξαναβρίσκουν.
Ποτέ δεν είναι καλό.
Πάντα τελειώνει επώδυνα.
Φίλε, είμαι πολύ αγχωμένη.
Έβγαλα καντήλες σε ενοχλητικά μέρη. Δεν έχει πλάκα.
Όσο σκέφτομαι ότι έχω τη συντακτική ομάδα, διάβασμα, σχολείο και πρόβες,
μου 'ρχεται να πολτοποιηθώ σε μπιφτέκι.
Σε νιώθω.
Μεταξύ ποδοσφαίρου, 3SB και διδασκαλίας, έχω εξαντληθεί.
Είστε τόσο οργανωμένοι.
Φυσιολογικοί είμαστε.
Είναι για το κολέγιο.
Που είναι ανούσιο,
αφού το πτυχίο θα 'ναι άχρηστο όταν διαλυθεί ο πλανήτης.
Για το κολέγιο;
Εθελοντισμός στο Περού και διαγωνισμοί επιχειρηματικών προτάσεων…
Για μένα λέει. Εγώ τα έκανα αυτά.
Εσύ τι εξωσχολικά έκανες;
Χριστέ μου.
Φλάουτο, Γαλλικά, πιάνο, χόκεϊ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, κλακέτες,
μπαλέτο, χιπ χοπ, τζαζ, κεραμική,
καράτε και θέατρο.
Ησυχία! Καθίστε, παρακαλώ.
Έχω μια ανακοίνωση.
Θα λάβουμε μέρος
στον Εθνικό Νεανικό Διαγωνισμό Πούλιτζερ Έκθεσης.
Το θέμα είναι "Πού νιώθεις ότι ανήκεις περισσότερο;"
Θα διαλέξω έναν από εσάς για τους περιφερειακούς.
Είναι τέλειο για τις αιτήσεις κολεγίων.
Ναι, Μαξίν;
Κι αν ανήκεις σε ένα σκοτεινό δωμάτιο βλέποντας το The Office;
-Πρέπει να γράψεις την έκθεση; -Ναι.
Θεέ μου. Ήρθε.
Πανικοβάλλεσαι.
Βαθιές ανάσες.
Δεν έχω κάνει καράτε.
Δεν πειράζει.
Εντάξει.
Μιλάς καλά Κορεάτικα και παίζεις πιάνο.
Είσαι εντάξει.
Εντάξει. Πρέπει να κερδίσω τον διαγωνισμό.
ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΓΓΛΙΑ;
-Τι θέλει ο μπαμπάς σου; -Δεν ξέρω. Να δει το φύλλωμα.
Να αδράξει τη μέρα. Δεν το καταλαβαίνει. Ούτε η μαμά μου.
Δεν σπούδασαν, ούτε με έγραψαν για καράτε.
Θεέ μου, ξέχνα το καράτε.
-Όχι. -Μήπως είδατε τη Νόρα;
Αγνοείται τελευταία.
Όχι όσο η Μαξ, που εξαφανίστηκε τελείως.
Η Μαξ είναι φορτωμένη και έχει νευρικό κλονισμό.
Ορίστε. Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν ζευγαρώνεις.
Εξαφανίζεσαι από τους φίλους σου.
Αν νιώθεις μοναξιά, θα βγω μαζί σου.
-Μπορείς να μου πάρεις πίπα. -Άντε γαμήσου.
Αμπς, είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Είμαι εντάξει. Ωραία.
Απλώς…
Δεν είναι καλή μέρα.
Κάποιες μέρες είναι διαμάντια, άλλες είναι πέτρες.
-Ευχαριστώ, Κομφούκιε. -Σας μισώ όλους.
Μόνο η Τζίνι είναι φίλη μου.
Εντάξει. Θες να το συζητήσουμε;
ΚΑΝΕΙ ΨΥΧΡΑ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΗΡΑ ΜΠΟΥΦΑΝ
Θεέ μου. Ήρθε.
Εντάξει. Δεν ανησύχησε και πολύ για μένα.
Μπαμπά!
Γεια!
Δεν το πιστεύω ότι είσαι εδώ!
Κοίτα πώς μεγάλωσες!
Ποιος είναι ο φίλος σου;
Ο Χάντερ, το αγόρι μου.
Αγόρι;
Γεια σας, κύριε Μίλερ.
Λέγε με Ζάιον. Χαίρω πολύ.
Zάιον, ναι.
Θες να σε πάω σπίτι; Έφερα τη μηχανή.
Μου έλειψε η μηχανή.
Ναι, ας το κάνουμε. Ευχαριστώ.
Τα λέμε αύριο.
-Φυσικά. -Τέλεια.
Λοιπόν, το αγόρι σου;
Δεν είσαι παιδί πια, έτσι;
Ωραία δουλεύει το μοτέρ!
Μάρκους, ο μπαμπάς μου.
Χαίρω πολύ.
Είμαι ο Ζάιον.
Να πώς έμαθες να οδηγείς.
Εντάξει.
-Ζάιον! -Γεια σου, μικρέ!
Γεια.
Έλα εδώ.
Γεια.
Ευχαριστώ για τον φράχτη.
Γεια σου, γλύκα.
Ωραίο φόρεμα.
Πολύ απλό. Ό,τι πρέπει για τον καιρό.
Αυτά είναι νεπαλέζικα ζάρια από οστά.
Τέλεια!
Η αυτοβιογραφία του Σέρπα Ανγκ Θάρκεϊ.
Ένας από τους πιο διάσημους οδηγούς του Έβερεστ.
Καθηλωτικό.
Έχει υπογραμμισμένες λέξεις.
Είναι κώδικας;
Όχι.
Είμαι στο προχωρημένο τμήμα των Αγγλικών και κάνουμε διαγωνισμό έκθεσης
για το πού νιώθουμε ότι ανήκουμε και θα γράψω για το Γουέλσμπερι.
Σ' αρέσει εδώ;
Εγώ μαχαίρωσα κάποιον στο χέρι!
Εντάξει…
Να κάνουμε οχυρό με κουβέρτες;
Η μαμά έχει σχέση.
Αλήθεια;
Είναι καλό παιδί;
Ναι.
Είναι.
Ναι, φίλε. Θα φτιάξουμε οχυρό. Φέρε τις κουβέρτες σου.
Θα σε βοηθήσω!
Τι τρέχει με την Τζίνι και το αγόρι απέναντι;
Τον Μάρκους;
Κάτι ένιωσα. Νομίζω ότι κάτι συμβαίνει.
-Τι; -Δεν ξέρεις τι λες.
Έχει αγόρι. Είναι αξιολάτρευτοι.
Ναι, τον Χάντερ. Κι αυτόν τον γνώρισα.
Αν είχαν κάτι η Τζίνι κι ο Μάρκους, θα το ήξερα.
Ξέρω όλα όσα συμβαίνουν στο σπίτι.
Είμαι το Μάτι του Σάουρον. Τα βλέπω όλα.
Τι κάνει η Ρακέλ;
Χωρίσαμε.
-Κρίμα. -Ναι.
Τι να κάνεις;
Οχυρό!
Εντάξει, ας το κάνουμε.
Δεν έχεις ύπνο;
Ο μπαμπάς γύρισε.
Ώστε έτσι;
Δεν το είχα προσέξει.
Μην κάνεις καμιά βλακεία, μαμά.
Τι εννοείς;
Πήγαινε στο φως.
Σου αρέσει.
-Θέλω να προσέχεις. -Πάντα προσέχω.
Με την εκστρατεία, όλη η πόλη σε παρακολουθεί.
Είδες το διαφημιστικό.
Είναι κι ο Πολ.
Μας αρέσει ο Πολ.
Όντως μας αρέσει ο Πολ.
Μας αρέσει πολύ ο Πολ.
Δεν σε έχω ξαναδεί τόσο χαρούμενη.
Αυτή η δουλειά, αυτή η πόλη…
Είναι ό,τι πιο κανονικό έχεις ζήσει.
Να το κρατήσουμε έτσι;
Τι σημαίνει αυτό;
Ξέρουμε κι οι δυο ότι είσαι εδώ για να μην πας στον μπαμπά.
Δεν το ξέρουμε αυτό.
Μπορεί να είναι ο μπαμπάς μου, αντί για τον πρώην σου;
Μην ανησυχείς για τον μπαμπά σου κι εμένα.
Το υπόσχομαι, εντάξει;
Τι χαρούμενοι νεόνυμφοι που είστε.
Χωρίς αυτόν, δεν θα είχαμε σταθερό σπίτι.
Μας έσωσε.
Είναι όλα εντάξει.
Ας πηγαίνω.
Μισό λεπτό, αυτό ήταν; Τελειώσαμε;
Μετά τη σύλληψή σου, βελτίωσες τη ζωή σου και της κόρης σου.
Θα το τονίσω στην τελική αναφορά.
Ευχαριστώ! Τι ανακούφιση!
Σου είπα ότι θα σε φροντίσω, κυρία Άντονι Γκριν.
-Πού πας; -Έξω.
Προτιμώ να μείνεις εδώ μαζί μου.
Άντονι, έχω τρεις μέρες να βγω απ' το ξενοδοχείο.
Τρελαίνομαι.
Μπορώ να ξαναφωνάξω την κοινωνική λειτουργό.
Ωραία.
Είχαμε μείνει στον τελευταίο Άρχοντα των Δαχτυλιδιών
και συμβαίνουν πολλά, πρέπει να το δούμε δύο φορές.
Εντάξει, θα το γυρίσω πίσω…
"Η ζωή μου άλλαξε σ' αυτήν την προοδευτική ουτοπία,
όπου η δημιουργικότητα και η συμπόνια ευημερούν.
Το Γουέλσμπερι είναι το μέρος όπου ανήκω".
Λοιπόν, είναι…
σίγουρα καλογραμμένο.
Τι; Τι έχει;
Είναι αλήθεια;
Νιώθεις ότι ανήκεις στο Γουέλσμπερι;
Είναι έκθεση και αν νικήσω θα με βοηθήσει να μπω στο σωστό κολέγιο.
Υπάρχει σωστό κολέγιο!
Ναι!
Χωρίς παρεξήγηση. Ξέρω ότι έκανες διάφορα μαθήματα
σε διαφορετικά μέρη, αλλά εδώ δεν γίνεται έτσι.
Δεν παρεξηγούμαι.
Πώς θα τη βελτίωνες;
Άσε με να το σκεφτώ.
Ο Πολ Ράντολφ δεν έχει παιδιά,
οπότε πώς να εμπιστευτούμε τις αποφάσεις του για την οικογένεια;
Επειδή βγαίνει με μια γυναίκα με δύο παιδιά από διαφορετικούς πατεράδες;
-Σ' έπιασε. -Είμαι η Σίνθια Φούλερ και…
Εντάξει. Αυτό ήταν πολύ απρεπές.
Πώς μας επηρεάζει αυτό;
Από τότε που ξεκίνησε η εκστρατεία λάσπης,
η Ιστορική Κοινότητα και η Ουνιταριανή Εκκλησία
ακύρωσαν το δείπνο χρηματοδότησης.
Δεν μιλάς σοβαρά.
Όχι, αστειεύομαι.
Εντάξει.
Είσαι καλά;
Ήρθε ο Ζάιον, ο μπαμπάς της Τζίνι.
Ο Ζάιον.
Ο κος Πιγκουίνος.
Μένει στο σπίτι.
Στον καναπέ.
Εντάξει. Πρέπει να ανησυχώ για κάτι;
Όχι.
Σε εμπιστεύομαι.
Εντάξει.
Ανυπομονώ να τον γνωρίσω.
Ορίστε;
Είναι ο μπαμπάς της Τζίνι. Είναι στη ζωή σου.
Το σοβαρεύουμε. Πρέπει να τον γνωρίσω. Υπάρχει πρόβλημα;
Όχι.
Κανένα πρόβλημα.
Ωραίο ακούγεται.
Θα το κανονίσουμε.
Ωραία.
Μπορώ απόψε για δείπνο.
Δείπνο; Απόψε;
Ναι. Γιατί όχι;
Γιατί όχι; Εντάξει.
Τζόρτζια,
κλείνεις την πόρτα φεύγοντας;
-Ναι. -Τέλεια.
Η αγάπη σου ζεσταίνει το κρύο κελί.
"Μόνο αυτά τα κάγκελα μας χωρίζουν".
Κι όταν βγω από δω;
Θα…
"Θα καταλάβει ο έξω κόσμος…"
"Θα καταλάβει ο έξω κόσμος!"
-Σωστά. Γαμώτο. -Ναι.
Αυτό το σκεπτικό δείχνει…
Πολύ μαγκωμένη.
Πρέπει να πάω στο μάθημα.
Το 'χεις.
Γεια χαρά, ξένες.
Ισχύει το ΜΑΝΤΖεμα στην Μπλε Φάρμα αργότερα;
Δεν μπορώ, λυπάμαι.
Δεν έχω μάθει τις ατάκες κι είμαι πίσω σε κάθε μάθημα.
Εντάξει. Τι λες εσύ, Νόρα;
Ναι, σωστά. Η Νόρα δεν είναι εδώ.
Πώς καταντήσαμε έτσι, ΜΑΝΤΖ;
Χριστέ μου, πάρε με. Δεν αντέχω. Σε παρακαλώ.
-Σας αγαπώ, το εννοώ. -Σε μισώ, πλάκα κάνω.
Φαίνονται όλα τέλεια.
Όντως. Ο Ζάιον μαγειρεύει τέλεια.
Το ίδιο κι ο Πολ!
Ο Πολ έφτιαξε πρωινό.
Ήταν πολύ ωραίο.
Ζάιον, είσαι φωτογράφος;
Μεταξύ άλλων. Δεν θέλω να προσδιορίζομαι απ' αυτό που τυχαίνει να κάνω.
Μερικές φορές, ένα καρπούζι φτάνει.
Κάποιοι το προτιμούν, αν κάνεις σημαντική δουλειά.
Λοιπόν, Πολ, πώς είναι να είσαι δήμαρχος αυτής της προοδευτικής ουτοπίας;
Το λατρεύω. Ελπίζω να συνεχίσω μετά τις εκλογές.
-Τι φωτογραφίζεις τώρα; -Δουλεύω το βιβλίο μου.
-Το βιβλίο σου; -Υπέγραψα συμβόλαιο.
Ζάιον, αυτό είναι θαυμάσιο!
Έχει καιρό που έγινε. Δεν σ' το είπε η Τζίνι;
Τι; Δεν ρωτάς για τον μπαμπά.
Είναι απίστευτο. Συγχαρητήρια.
Τι θέμα έχει;
Τη φυλή Ράουτε στο Νεπάλ.
Οι τελευταίοι νομάδες, δεν μένουν πουθενά πάνω από μήνα.
Συναρπαστική κουλτούρα. Έζησα πέντε μήνες μαζί τους.
Ξέρω την περιοχή. Δυτικό Νεπάλ, έτσι;
Έχεις πάει;
Έκανα πεζοπορία στα Ιμαλάια.
-Τι λες! Ποιο μονοπάτι; -Αναπούρνα.
Χιονάνθρωπος.
Έκανες τον Χιονάνθρωπο; Είναι ζόρικο!
Είναι 25 μέρες στη ραχοκοκαλιά των Ιμαλαΐων.
-Τέλειο! -Ναι!
-Θες να δεις το οχυρό του Ζάιον; -Τι συμβαίνει;
Οπωσδήποτε θέλω να το δω!
Πάμε. Έλα!
Είναι το καλύτερό μας.
Είναι τέλειο.
Πάνε στο οχυρό.
Εντάξει.
Σίγουρα δεν θες να μείνεις;
Όχι, έχεις πολύ κόσμο.
Εντάξει όλα; Δεν άλλαξε τίποτα;
Ναι.
Φυσικά.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Μ' αρέσει.
Πού πάτε;
Να βρούμε πού ανήκει.
Αινιγματικό και ενοχλητικό.
Γεια σου, μικρή.
Πώς τα πας;
Έφυγε;
Σε αγαπάμε και οι δύο πολύ.
Ωραία. Καλή ψυχοθεραπεία.
Τα πράγματα δεν θα αλλάξουν πολύ.
Αυτά είναι μαλακίες.
Άμπιγκεϊλ.
ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟΨΕ;
Είναι ό,τι πιο δύσκολο έκανε ποτέ κανείς.
Τουλάχιστον δεν το δραματοποιείς.
Κράτα με!
Δεν την μπορώ τώρα.
Θεέ μου. Έχει γίνει ένα τρομερό λάθος!
Δεν σε θέλουμε εδώ.
-Γεια, Σόφι. -Γεια σου, Μάρκους.
-Έχουμε το σαλόνι. -Είναι κοινός χώρος.
Μάρκους, φύγε!
Δεν φεύγει.
Όλα καλά, Μάρκους;
Είναι μια κοπέλα.
Τη σκέφτομαι συνέχεια.
Πλάκα μου κάνεις;
Δεν θέλει καμία σχέση μαζί μου.
Πες στην Πάντμα ότι τα σκάτωσες, είσαι βλάκας και λυπάσαι.
Να είσαι ειλικρινής.
Ναι, στην Πάντμα.
Ήμουν χαζή με τη Σόφι και η Τζίνι είπε να είμαι ειλικρινής
και τώρα είμαστε καλά.
Η Τζίνι σού το είπε;
Μωρό μου.
Λοιπόν, τι λες;
Δεν ξέρω.
Δεν με νοιάζει.
Κατάλαβα. Είσαι κουλ τώρα.
Όχι, δεν είμαι. Οι κουλ δεν λένε ότι είναι κουλ.
Το σημειώνω.
Πρέπει να είσαι κουλ.
Λοιπόν, τι άλλα νέα;
Η μαμά είναι ψυχοπαθής.
Ήξερες ότι έχει αδερφή;
Γνώρισες τη Μάντι;
Ήξερες ότι οι γονείς της ζουν;
Έχω παππούδες που δεν ήξερα.
Δεν είναι δίκαιο να μην τους γνωρίζω.
Κοίτα, σε καταλαβαίνω. Το ξέρω.
Αλλά γνώρισα τους παππούδες σου
κι έχουν πεθάνει για την Τζόρτζια.
Έκανε ό,τι έκανε για να γίνει η καλύτερη μαμά.
Σ' αγαπάει πάνω απ' όλα.
Κι εγώ το ίδιο.
-Εντάξει, αλλά είναι τρελή. -Έλα τώρα.
Αλήθεια τώρα, λες ότι δεν είναι τρελή;
Δεν λέω αυτό.
Ναι, είναι τελείως τρελή,
αλλά είναι η τρελή που θέλεις στο πλευρό σου.
Αν το σπίτι είναι η καρδιά,
ως ταξιδιώτης, το σπίτι μου είναι νομαδικό.
Ρεύμα της διασποράς, ηλέκτρισέ με μ' αυτές τις αναμνήσεις.
Τα νιώθω όλα.
Το μισώ όταν έχει δίκιο.
Παίρνω το σπίτι μαζί μου, ποτέ δεν θα 'μαι μόνος.
Ως μετανάστης, είμαι πάντα σπίτι.
Ελπίζω ο κόσμος να νιώσει αυτό που νιώθω.
Η αγάπη τους είναι μία στο εκατομμύριο.
Η καρδιά μου δεν με στεγάζει, μα είναι σπίτι.
Είναι το σπίτι μου.
Είσαι το σπίτι μου.
Σου άρεσε;
Γιατί ήταν πετυχημένο;
Γιατί έχει ωραία ζωή;
Επειδή μίλησε από καρδιάς.
Αν κάποιος άλλος μπορεί να πει την αλήθεια σου, δεν είναι δική σου.
Η έκθεση.
Χαίρομαι που σ' αρέσει το Γουέλσμπερι κι έχεις φίλους,
μα μεγαλώνεις και πρέπει να πεις τη δική σου ιστορία.
Τι τρέχει, κοριτσάκι;
Πόσο καιρό θα μείνεις;
Έχω ημερομηνία λήξης στην πλάτη μου ή…
Μπαμπά…
Σε χρειάζομαι.
Εξισορροπείς τη μαμά.
Σε θέλω εδώ.
Δεν θέλω να ξανακάνετε τα ίδια με τη μαμά.
Τι εννοείς;
Δεν μπορείτε να αντισταθείτε και μετά κάτι συμβαίνει και φεύγεις.
Θέλω να μείνεις περισσότερο.
Τι λέει;
Είμαι ο Ζάιον,
ο μπαμπάς της.
Το κοριτσάκι μου κι εγώ
πάμε κατασκήνωση και ψήνουμε μάρσμελοου.
Κολλάνε τα χέρια της.
"Μπαμπά, θέλω να τα καθαρίσεις".
Και το κάνω.
Το κοριτσάκι μου κι εγώ κάνουμε πεζοπορία στο Γκραντ Κάνιον.
Κουράζεται.
"Μπαμπά, θέλω να με κουβαλήσεις".
Και το κάνω.
Το κοριτσάκι μου κι εγώ παίζουμε το Μαγικό Χαλί.
Την πιάνω και την κάνω σβούρες στον αέρα.
"Μπαμπά, κάνε πάλι το Μαγικό Χαλί!"
Και το κάνω. "Μπαμπά, κάνε πάλι το Μαγικό Χαλί!"
Και το κάνω. "Μπαμπά, κάνε πάλι το Μαγικό Χαλί!
Και το κάνω.
Το κοριτσάκι μου δεν είναι πια τόσο μικρό.
Θέλει να το κάνει μόνη της.
"Μπαμπά, δεν ξέρεις τι λες".
"Μπαμπά, δεν καταλαβαίνεις". "Μπαμπά, να είσαι κουλ".
Το κοριτσάκι μου μεγαλώνει.
Γιατί θέλει τον μπαμπά της;
"Μπαμπά, θέλω να μείνεις εδώ".
Και το κάνω.
Ο τύπος που είπε όλο το κομμάτι σε ιαμβικό πεντάμετρο;
Φοβερό!
Περάσατε καλά;
Ο μπαμπάς με πήγε σ' ένα σλαμ ποίησης στη Βοστόνη.
Ήταν όλοι απίστευτοι!
Ο μπαμπάς ανέβηκε στη σκηνή και νόμιζα ότι θα εκραγώ,
αλλά έπρεπε να τον άκουγες.
Είπε ένα ποίημα για την πατρότητα.
Ο Λάνγκστον Χιουζ με δερμάτινο. Ήταν συναρπαστικό.
Έτσι ακούγεται.
Κι εγώ είχα μια συναρπαστική βραδιά.
Ίσως πω κι εγώ ένα ποίημα γι' αυτό.
Για να δούμε.
Μητρότητα.
Κάνεις μπουγάδα.
Άοσμο Tide για ευαίσθητο δέρμα.
Ξαφνικά, ένα πρόσωπο στο παράθυρο!
Προδοσία.
Απογοήτευση. Ανησυχία. Θυμός.
Άγριος θυμός. Οργή.
Ερωτήσεις.
Τόσες ερωτήσεις.
Γιατί ένας περίεργος επισκέπτης μπαίνει απ' το παράθυρο
της 16χρονης κόρης μου τη νύχτα;
Πόσον καιρό συμβαίνει;
Κάνουν σεξ;
Παίρνουν προφυλάξεις;
Δεν έχει αγόρι; Τι στον διάολο συμβαίνει;
Θυμός!
Οργή!
Μητρότητα.
Όχι κι άσχημο.
Τι, και το τονίζω, στον διάολο κάνει ο Μάρκους Μπέικερ στο παράθυρό σου;
Φίλοι είμαστε! Σιγά το πράγμα.
-Δεν καταλαβαίνεις. -Καταλαβαίνεις.
Δεν τρέχει τίποτα. Γιατί το μεγαλοποιείς;
Η Μαξίν το ξέρει;
Ξέρει ο Χάντερ ότι ο Μάρκους το παίζει Σπάιντερμαν;
Γάιδαρε, από δω ο πετεινός. Σίγουρα θα ταιριάξετε.
Τι σημαίνει αυτό;
Κάτι τρέχει με τον μπαμπά.
Το είδα. Κι ο Όστιν. Σίγουρα κι ο Πολ.
Ο Μάρκους είναι φίλος μου.
Καταλαβαινόμαστε. Αυτό είναι. Από δω κι εμπρός, θα κάνω εγώ μπουγάδα.
Απειλή είναι αυτό;
Ελεύθερα!
-Κάνε μπουγάδα. Όσο θες! -Είσαι η χειρότερη μαμά.
Μη μιλάς έτσι στη μητέρα σου.
Πρέπει να τη σέβεσαι.
Ναι. Σεβάσου με, σκατόπαιδο.
Σε μισώ!
Εγώ πιο πολύ!
Μην κάνεις παιδιά. Δεν το συνιστώ.
Νομίζω ότι το χειρίστηκες καλά.
Εντάξει, δεν το χειρίστηκες χάλια.
Λοιπόν…
Τι;
Όχι! Τώρα; Σοβαρά;
Που είμαι το κουφάρι του παλιού ζωντανού εαυτού μου;
Είχα δίκιο.
Σε μισώ περισσότερο από αυτήν.
"Ξέρω όλα όσα συμβαίνουν στο σπίτι!"
"Τα βλέπω όλα, τα ξέρω όλα.
Είμαι το μάτι του Σάουρον. Είμαι ο Θεός!"
Ελπίζω να μην κάνουν σεξ.
Γίνεται γυναίκα. Δεν μπορούμε να την εμποδίσουμε.
Θα κάνει σεξ και λάθη. Πρέπει να την ενθαρρύνουμε.
Όχι να την ντροπιάσουμε.
Συγγνώμη, πες μου γιατί η κόρη που κάναμε ως έφηβοι
πρέπει να ενθαρρυνθεί να κάνει λάθη.
-Καλά που παίρνει αντισυλληπτικά. -Πάντα αυτό κάνεις.
Θες να τους ελέγχεις όλους.
Όχι όλους.
Δεν με νοιάζει τι κάνει ο Ράιαν Ρέινολντς.
Μου λείπει αυτό.
Πάω για ύπνο.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Γεια σου, μαμά. -Καλά να περάσεις!
Αυτό είναι το μέρος που με καθορίζει,
το σπίτι μου, με τους δικούς μου και την κιθάρα μου.
Επόμενη, η Τζίνι Μίλερ.
Μεγαλώνοντας, νόμιζα ότι…
Μεγαλώνοντας, νόμιζα ότι γεννιόμαστε με γερμένο κεφάλι,
γιατί πάντα έτσι με κοιτούσαν.
Κουτιά,
επίλεξε το ένα, επίλεξε "άλλο".
Ο κόσμος δεν ξέρει. Δεν γλιστρά ανάμεσα στις πτυχές όπως εγώ.
Δεν μεταβάλλονται και πανικοβάλλονται και αποφασίζουν…
ποιο κομμάτι μου ανήκει σήμερα;
Ποιο κομμάτι μου προσβάλλει λιγότερο και ταιριάζει περισσότερο,
ποιον διακόπτη να γυρίσω για να βρω τι θα πιάσει και τι να κρύψω
που θα αποφασίσει την τύχη μου. Και το προσωπείο μου δεν πέφτει.
Πάντα χαμένη, πάντα ζητάω οδηγίες,
κι ο κόσμος με δείχνει σαν να 'μαι σκιάχτρο.
Σαν τον ανεμοστρόβιλο που με πάει όπου φυσά ο άνεμος.
Η Ντόροθι δεν θέλει να παίξει σήμερα.
Διαβάζει για τις εξετάσεις.
Είναι πολλαπλής επιλογής.
Το κουτί είναι άδειο και με προκαλεί να διαλέξω κάτι.
Είμαι ειδική στα κουτιά.
Όλη μου η ζωή χωράει μέσα τους, το έχω αναγάγει σε επιστήμη.
Πακετάρω όλη μου την ταυτότητα σε μία ώρα,
γιατί στις ρίζες είναι η δύναμη, μα εγώ ζω υπεργείως.
Το αίμα μου τρέχει σαν νερό και λάδι, αρνείται να κολλήσει.
Του μπαμπά μου τα παλιά βιβλία, διαβασμένα σε κρυφά σημεία.
Η φωτογραφική που τις αναμνήσεις μου κλειδώνει,
όταν η μνήμη μου τελειώνει.
Ο αναπτήρας που άναψε τη φωτιά.
Όλα χωράνε σε ένα κουτί έτοιμο για μεταφορά από πόρτα σε πόρτα.
Αλλά αυτό το κουτί δεν το ζητά ποτέ κανείς.
Τόσες γραμμές στην άμμο, τόσα μπορώ και μη.
Βλέπω και τους δυο κόσμους καθαρά
και πηδώ και χορεύω και πέφτω ανάμεσά τους, αθέατη.
Ανήκω κάπου μεταξύ.
Επίλεξε όσα ισχύουν.
Θεέ μου!
Άντε!
Και ο νικητής είναι…
ο Χάντερ Τσεν.
Αδικήθηκες.
-Γεια. -Γεια.
-Δεν μου κρατάς κακία, έτσι; -Όλα καλά.
Ωραία.
Θα έρθεις;
Πήγαινε εσύ.
Πριν πεις οτιδήποτε…
έκθεση του Χάντερ είχε ρυθμό.
Είχε αρχή μέση και τέλος
και ακολούθησε το πλαίσιο που κερδίζει στους περιφερειακούς.
Κι εγώ είχα αρχή, μέση και τέλος.
Τζίνι, η δική σου ήταν πολύ καλή.
Απλώς, ήταν πολύ αντισυμβατική.
Δεν μπορώ να το καταλάβω.
Για να δω.
Είναι…
Ναι.
Τι;
Κι αν παγώσω στη σκηνή και γίνω ρεζίλι;
Νιώθω ότι με έπιασε κρίση άγχους.
Όχι.
Θα είσαι εκπληκτική.
Σίγουρα μπορούμε να είμαστε εδώ;
Απλώς αγχώθηκα.
Η μαμά σου με τρομάζει.
Νομίζει ότι τα ξέρει όλα, αλλά δεν έχει ιδέα.
Δεν ξέρει για μένα, για τη ζωή μου.
Εντάξει.
Δεν είναι κι ο μπαμπάς σου εδώ;
Ίσως πρέπει να πάμε κάτω.
Τι σημαίνει "πολύ αντισυμβατική";
Έπρεπε να κερδίσω. Ο Γκίτεν είναι ρατσιστής.
Δεν πιστεύεις ότι το άξιζα;
Ήταν πολύ δυνατό.
Το λάτρεψα.
Πίστεψέ με, καταλαβαίνω, αλλά έπρεπε να γράψουμε έκθεση,
κι εσύ δεν έγραψες.
Ήταν αντισυμβατικό.
Παίρνεις το μέρος του Γκίτεν; Σοβαρά;
Απλώς λέω ότι αν σε ενδιαφέρει τόσο
τι γνώμη έχει για σένα,
γιατί κάνεις σκηνές στην τάξη;
Πρέπει να μιλήσω, γιατί είμαι άνθρωπος. Έχω μια φωνή.
Εντάξει.
Είσαι καλλιτέχνης. Έπρεπε να το καταλάβεις.
Ναι, ακριβώς.
Δεν είπα τραγούδι.
Είναι θέμα επιβίωσης.
Κοιτάζω να μην μπλέκω. Κάνω ό,τι μου ζητάνε.
Και είσαι περήφανος;
Γιατί να μην είμαι αυτός που είμαι;
-Επειδή είσαι μισός Ταϊβανέζος. -Ακριβώς.
Δεν είμαι λευκός, οπότε ο Γκίτεν δεν είναι ρατσιστής.
Όχι όπως δεν είμαι εγώ λευκή.
Τα στερεότυπα για τους Ασιάτες είναι ότι είναι ιδιοφυΐες και παιδιά θαύματα.
Οι μαύρες γυναίκες είναι χαζές, τεμπέλες, θυμωμένες.
Ο Μπρόντι δεν χτυπάει τη γροθιά σου.
Ξέρεις τι θα πει να είσαι Ταϊβανέζος;
Πρέπει να υπηρετήσω στον στρατό όταν γίνω 19, ως άντρας.
Αλλιώς θα αποποιηθώ την υπηκοότητά μου. Ευτυχώς έχω και αμερικανική.
Μετά, όμως, θα είμαι λιποτάκτης και δειλός Αμερικανός.
Όταν πήγα στην Ταϊβάν, σκέφτηκα…
"Επιτέλους, οι δικοί μου".
Αλλά πήρα μια γερή δόση πραγματικότητας. "Όχι, ούτε εδώ ανήκεις".
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι για μένα.
Δεν ταιριάζει αυτό στον κουλ κιθαρίστα;
Δούλεψα πολύ για την έκθεση κι ακολούθησα τους κανόνες.
Πιστεύεις ότι αν ακολουθούσα τους κανόνες, θα κέρδιζα;
Δεν καταλαβαίνεις! Είσαι πιο λευκός από μένα.
Μαζί, κάνουμε ολόκληρο λευκό!
Λατρεύεις τα τσίζμπεργκερ και δεν ξέρεις Μανδαρινικά.
Είσαι ελάχιστα Ασιάτης!
Συγγνώμη που δεν είμαι αρκετά Κινέζος,
αλλά δεν σ' έχω δει να τρως τζαμαϊκανό κοτόπουλο.
Κι ο Μπρόντι χορεύει καλύτερα τουέρκ από σένα.
Μου άρεσε το ποίημά σου, αλλά τα μέτρα σου θέλουν λίγη δουλειά.
Πόσο μαύρη είσαι στ' αλήθεια;
Ορίστε;
Τι;
Κυριολεκτικά, τι;
Ας το παίξουμε το παιχνίδι.
Ολυμπιακοί Αγώνες Καταπίεσης. Πάμε.
Γνώρισες τους δικούς μου.
Φεύγω.
Βλέπω το πρόσωπό μου στην αντανάκλασή σου
Είναι μεταφορά Για περισσότερα από όσα μπορώ να υπονοήσω
Μωρό μου, γιατρεύει την ψυχή μου
Να νιώθω αυτήν τη σύνδεση Με ζεσταίνεις…
Μπαμπά, σταμάτα.
Τι τρέχει, αρκουδάκι;
Τίποτα.
Ο Χάντερ κέρδισε τον διαγωνισμό κι έχω μείνει πίσω σε όλα
και δεν μπορώ να τα αναπληρώσω
και η μαμά δεν με έγραψε σε δραστηριότητες.
-Η μητέρα σου φταίει; -Ναι.
Τι συμβαίνει;
Είσαι μαύρος.
-Είμαι μαύρος; -Η μαμά είναι λευκή κι εγώ…
Η Βιρτζίνια Μίλερ.
Τέλεια.
Δεν θα μάθω ποτέ πώς είναι να ζεις στον κόσμο σου,
το ίδιο και η μαμά σου,
μα δεν θα 'σαι ποτέ ευτυχισμένη ώσπου να αποδεχτείς τον εαυτό σου.
Γι' αυτό το ποίημά σου ήταν τέχνη.
Ήταν;
Βλέπω πολλές δουλειές μου εδώ.
Εκτός από αυτήν.
Είναι γαμάτο!
Ποιος το έκανε;
ΑΜΠΙ ΜΠΛΕ ΦΑΡΜΑ. ΤΩΡΑ. SOS.
Γεια σου, ξένη. Πού ήσουν;
Ξέρετε γιατί ήρθαμε;
Μάλλον ξέρω.
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
Οι γονείς μου χωρίζουν.
-Τι; -Θεέ μου.
-Όχι. -Λυπάμαι πολύ.
Ναι. Ο μπαμπάς μου έφυγε χθες.
Σκατά.
Λυπάμαι, Άμπι.
Ξέρω από πρώτο χέρι πόσο χάλια είναι.
Είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι καλά.
Με εγκαταλείψατε τελείως.
Ήταν η χειρότερη εβδομάδα της ζωής μου
και σας χρειαζόμουν.
Σας χρειαζόμουν
και είχατε δουλειές.
Είστε κακές φίλες.
Κι αυτό, οι ΜΑΝΤΖ;
Οι ΜΑΝΤΖ πέθαναν.
Λυπάμαι,
αλλά τελευταία έχω κι εγώ πολλά οικογενειακά θέματα.
Δεν είσαι πάντα το επίκεντρο.
Ναι, κι εγώ έκανα σεξ.
Άντε γαμήσου, Τζίνι.
Γίνεσαι σκύλα, Άμπι.
Δεν το κάνω αυτό.
Λυπάμαι πολύ.
Νόρα, η μαμά σου δεν είναι αυτή;
Μπεβ, πες μας τι είπε η κόρη σου.
Η βοηθός του δημάρχου, ή η κοπέλα του,
έχω χάσει τον λογαριασμό,
έχει όπλα στο σπίτι της.
Η Νόρα τρομοκρατήθηκε.
Είπε η Τζόρτζια σε μένα, τη μητέρα της, ότι υπήρχαν όπλα στο σπίτι της; Όχι.
Δεν είναι ασφαλές!
Την ικέτεψα να μην το κάνει.
Δεν έπρεπε να της πω για τα όπλα.
Έπρεπε να ξέρω ότι θα φρικάρει.
Γι' αυτό σας αποφεύγω.
Δεν σε κατηγορώ που θύμωσες.
Λυπάμαι πολύ.
Θα χαστουκιστώ, αν θες.
Συγγνώμη, περίμενε.
Έκανες σεξ;
Τι;
Ναι!
Τι έχεις για μένα;
ΛΥΚΟΚΤΟΝΟ (ΑΚΟΝΙΤΟ)
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ ΦΥΤΟ
ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝEΠΑΡΚΕΙΑ
Άμπερ Λιν.
Ναι.
Βρήκα κάτι.
Δεν θα το πιστέψεις.
Θέλεις πάγο;
Πάγο; Ναι, παρακαλώ.
Παίζει το Στα Ίχνη του Χαμένου Θησαυρού!
Διακήρυξη!
Μόλις τελείωσα τα θέματα συζήτησης.
Ναι.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Εντάξει.
-Δεν πρέπει να έρθεις απόψε. -Γιατί;
Όπλο, Τζόρτζια, σε ένα σπίτι με παιδιά.
Τι σκεφτόσουν;
-Ξέρεις ότι είμαι υπέρ του ελέγχου. -Μένω μόνη μου.
Ναι, αλλά αφορά κι εμένα τώρα.
Δουλεύεις στο γραφείο μου. Συμμετέχεις στην εκστρατεία.
-Αυτό είμαι μόνο; -Όχι.
Είσαι κάτι παραπάνω. Είναι χειρότερο.
Δεν είναι προσωπικό και λυπάμαι, αλλά αν εμφανιστείς στον έρανο,
δεν θα γίνουν χορηγίες και τις χρειάζομαι.
Ως αφεντικό σου, σου λέω να μείνεις σπίτι.
Κι ως σύντροφός μου;
Ως σύντροφός σου, σου ζητώ να μην κρατάς άλλα μυστικά.
Δεν είμαστε πια στον Νότο.
Δεν είναι αστείο.
Συγγνώμη. Έχεις δίκιο.
Δεν ανήκω εδώ. Ποιον κοροϊδεύω; Δεν είμαι μαμά του Γουέλσμπερι.
Μην τους το επιτρέπεις αυτό.
Σε έχω δει να πηδάς πάνω από αλιγάτορα. Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Η Άμπι με χαστούκισε απόψε.
Συνέβη στ' αλήθεια…
Τζίνι;
Να μπω;
Κοιμάμαι.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Έλα. Μίλα μου.
Έλα τώρα.
Συνέχισε να πηδάς τη μαμά. Θα περιμένω.
-Τζίνι; -Χριστέ μου!
Πόση ώρα είσαι εδώ;
Τι κάνεις;
Τι θες εδώ, Μάρκους;
-Εγώ… -Η μαμά μου είχε δίκιο.
Αυτό
δεν είναι αληθινό.
Δεν είναι υγιές.
Αυτή η χαζή φιλία με τη σεξουαλική φόρτιση και τα μυστικά…
-Είναι μαλακία. -Τζίνι…
Όχι. Σοβαρολογώ.
Διάψευσέ με. Τι θέλεις να πεις;
Νομίζω ότι σ' αγαπώ.
Όχι.
Τι έκανες μόλις τώρα;
Δεν το πιστεύω πόσο σε ήθελα.
Παραμονεύεις έξω από το παράθυρό σαν χαμένος.
Δεν θα με διαλύσεις όπως την Πάντμα, εντάξει;
Ξέρεις τι πρόβλημα έχεις, Μάρκους;
Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις οτιδήποτε αληθινό.
Είσαι γελοίος!
Φύγε τώρα.
Χαζός είσαι;
Είπα, φύγε.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Μην ξανάρθεις!
Ο πόνος
μπορεί να σε διαλύσει.
Μεγαλώνοντας, ένιωθα άκυρη, χωρίς φωνή, χαμένη.
Δεν έχω σημασία.
Ποτέ δεν είχα.
Φυσικά και αυτοτραυματίζομαι.
Όταν δεν έχεις φωνή, κάπως πρέπει να ουρλιάξεις.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου