‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎พอล แรนดอล์ฟอยากให้คุณเชื่อว่า
‎เขาเป็นสมาชิกที่ซื่อสัตย์ของเมืองเวลส์เบอรี
‎แต่พอล แรนดอล์ฟมีความสัมพันธ์ ‎กับผู้หญิงในสำนักงานของเขา
‎ซินเธีย ฟูลเลอร์เป็นเสาหลักของชุมชน
‎เธอรู้ว่าเมืองนี้ต้องการอะไร
‎หากคุณเลือกซินเธีย ‎ก็แปลว่าคุณเลือกนายกเทศมนตรีที่ใส่ใจ
‎ฉันชื่อซินเธีย ฟูลเลอร์ ‎และฉันเห็นชอบกับข้อความนี้
‎โจมตีจนได้
‎ภาพฉันหน้าอุบาทว์มาก
‎ใกล้จะถึงมื้อค่ำระดมทุนแล้ว ‎ดังนั้นตอนนี้มีสมาธิกับงานนั้นพอนะ
‎จะปล่อยให้เธอรอดตัวไปงั้นเหรอ ‎โจมตีกันเห็นๆ เลย
‎มันเป็นเรื่องการเมือง ‎อีกสองสัปดาห์จะมีการเลือกตั้งแล้ว
‎เราต้องไม่ไขว้เขวจากนโยบายนะ
‎- เขาถ่อยมา เรายิ้มใส่ ‎- เขาถ่อยมา เราต้องถ่อยกว่า
‎ขุดหลุมฝังมัน เผามัน รมควันมัน
‎ไม่ได้ เราจะเชิดคาง มองเส้นทางเบื้องหน้า
‎แล้วคิดหาทางพลิกสถานการณ์
‎รับทราบครับ
‎ซินเธียนี่เหลือเชื่อเลย
‎แม่ฉันทุ่มเทสุดๆ
‎ฉันไม่เคยเห็นแม่แคร์อะไรเท่างานนี้มาก่อนเลย
‎ฉันภูมิใจแม่มาก แต่แล้วยัยนั่นกลับมาทำแบบนั้น
‎ยัยเลวตัวดี ฉันเห็นด้วย
‎เดี๋ยวก่อน ดราม่า
‎ฉันไม่รู้จะคิดยังไงแล้วมาร์คัส
‎มันเหมือนฉันไม่มีความหมายกับนาย
‎ชอบฉันหรือเปล่า
‎เธอก็รู้ว่าชอบ
‎ไม่ ฉันไม่รู้
‎ฉันบอกไปแล้วว่าทำแบบนี้ไม่ได้
‎อะไร บทสนทนานี้เหรอ
‎หรือเรื่องมีอะไรกับฉันแบบไม่ผูกมัด
‎- ทำแบบไหนไม่ได้ ‎- ทั้งหมดเลย
‎ฉันขอโทษ
‎แรง
‎การ์ดตกเมื่อไร อันตรายเมื่อนั้น
‎ฉันเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อแม่กับพ่อมาคบกัน
‎ไม่เคยออกมาดีเลย
‎จบอย่างเจ็บปวดทุกครั้ง
‎เพื่อน ฉันเครียดโคตรๆ
‎ฉันเป็นผื่นในจุดที่น่ารำคาญมาก ไม่สนุกเลย
‎แล้วแค่คิดว่าต้องไปอาสากับเอ็ดโค
‎บวกกับการบ้าน โรงเรียน แล้วก็ซ้อมละคร
‎คิดแล้วอยากสับตัวเองไปชั่งกิโลฯ ขาย
‎เข้าใจเลย
‎ทั้งเล่นฟุตบอล วง 3 นซ ‎แล้วก็ติวอีก จะไม่ไหวอยู่แล้ว
‎โห ตารางแน่นกันจังเลย
‎ไม่นะ ก็ปกตินี่
‎ก็แค่กิจกรรมที่ต้องทำเพื่อสมัครเรียน ‎ซึ่งยังไงก็เปล่าประโยชน์
‎เพราะปริญญาจิตวิทยาจะไร้ค่า ‎เมื่อโลกแตกใน 30 ปี
‎เพื่อสมัครเรียนเหรอ
‎ต้องไปทำงานอาสาที่เปรู ‎แล้วก็ชนะการแข่งขันเสนอไอเดียธุรกิจปลอม
‎นางพูดถึงฉัน ฉันเป็นคนทำ
‎แล้วเธอทำกิจกรรมอะไรบ้าง
‎คิดหนัก
‎ขลุ่ย ภาษาฝรั่งเศส เปียโน
‎ฮอกกี้สนาม บาสฯ ฟุตบอล แท็ป
‎บัลเลต์ ฮิปฮอป แจ๊ส งานปั้น…
‎คาราเต้ แล้วก็ละครเวที
‎เลิกคุยกันทุกคน ไปนั่ง
‎ครูมีเรื่องจะประกาศ
‎เราจะส่งผลงานประกวด
‎การแข่งขันรายงานพูลิตเซอร์ ‎ระดับชาติสำหรับเยาวชน
‎หัวข้อคือ "เธอรู้สึกว่า ‎ตัวเองเหมาะกับที่ไหนมากที่สุด"
‎ครูจะเลือกนักเรียนหนึ่งคน ‎ให้ไปแข่งระดับภูมิภาค
‎เหมาะไปใส่ในใบสมัครมหาวิทยาลัย ‎มีอะไรแม็กซีน
‎ถ้าที่เดียวที่เราคิดว่าเหมาะอยู่
‎คือนั่งดูออฟฟิศชวนป่วนหัวในห้องมืดล่ะ
‎- ยังต้องเขียนรายงานอยู่ไหม ‎- ต้อง
‎คุณพระช่วย เขาอยู่ที่นี่
‎เธอกำลังตื่นตระหนก
‎หายใจลึกๆ
‎ฉันไม่เคยเรียนคาราเต้
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎โอเค
‎เธอคล่องภาษาเกาหลี แถมเล่นเปียโน
‎ได้แล้ว
‎โอเค ฉันต้องชนะการแข่งขันรายงานนี้ให้ได้
‎(พ่อ: ชอบฤดูใบไม้ร่วงแรกที่นิวอิงแลนด์ไหม)
‎พ่อต้องการอะไร
‎ไม่รู้สิ อยากดูใบไม้มั้ง
‎ใช้ชีวิตให้คุ้มและชื่นชมธรรมชาติ ‎พ่อไม่เข้าใจเลย แม่ก็ด้วย
‎พ่อแม่ไม่ได้เรียนต่อหรือส่งฉันเรียนคาราเต้
‎ให้ตาย เลิกพูดเรื่องคาราเต้ซะที
‎- ไม่ ‎- เห็นนอร่าห์กันหรือเปล่า
‎รู้สึกว่านางขาดการติดต่อแล้ว
‎แต่ไม่หนักเท่าแม็กซ์ นางคนนั้นหายตัวไปเลย
‎แม็กซ์ตารางแน่นเกิน เลยกำลังสติหลุด
‎โอเค ใช่เลย
‎พอมีแฟนแล้วก็เป็นแบบนั้น
‎หายหน้าหายตาไป ไม่มาเจอเพื่อนเลย
‎ถ้าเหงานักก็คบฉันได้นะ แอ็บส์
‎มาบ๊วบให้ฉันได้นะ
‎ไปตายซะเพรสส์
‎แอ็บส์ เป็นไรไหม
‎ไม่ สบายดี
‎ฉันโอเค เฮฮา ก็แค่…
‎วันนี้ก็แค่อารมณ์บูด
‎บางวันก็เปรียบเหมือนเพชร ‎แต่บางวันเป็นเพียงก้อนหิน
‎- ขอบใจที่สอน พ่อขงจื๊อ ‎- ฉันเกลียดพวกนาย
‎จินนี่เป็นเพื่อนคนเดียวยามฉันตกต่ำ
‎โอเค แล้วอยากระบายไหม
‎(พ่อ: แต่มันหนาว ดีนะที่พ่อเอาเสื้อคลุมมา)
‎ตายแล้ว พ่อมาที่นี่
‎โอเค หมดความใส่ใจกันแบบสายฟ้าแลบ
‎พ่อ!
‎ว่าไง!
‎เหลือเชื่อว่าพ่อมา
‎โตเป็นสาวแล้วนะลูก
‎เพื่อนคนนี้ใคร
‎คนนี้ฮันเทอร์ค่ะ แฟนหนู
‎แฟนเหรอ
‎สวัสดีครับคุณมิลเลอร์
‎เรียกไซอ้อนเถอะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ไซอ้อน ได้ครับ
‎ไปส่งที่บ้านเอาไหม พ่อเอามอเตอร์ไซค์มาด้วย
‎คิดถึงมอเตอร์ไซค์จังเลย
‎ค่ะ ได้เลย ขอบคุณ
‎เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎- ได้เลย ‎- โอเค ดี
‎มีแฟนแล้วเหรอ
‎ไม่ใช่เด็กน้อยแล้วสินะ เด็กน้อย
‎เครื่องยนต์เสียงดีมาก
‎มาร์คัส คนนี้พ่อฉันเอง
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎ฉันชื่อไซอ้อน
‎เพราะงี้นี่เองถึงขี่รถเป็น
‎โอเค
‎- ไซอ้อน! ‎- ไงหนุ่มน้อย!
‎ไง
‎มานี่เลย
‎นี่
‎ขอบคุณที่ล้อมรั้วให้
‎ไงจ๊ะหวานใจ
‎ชุดสวยจังนะ
‎ชิลมาก เหมาะกับสภาพอากาศสุดๆ
‎นี่เป็นเต๋ากระดูกจากเนปาล
‎เจ๋ง!
‎บันทึกของเศรปาอัง ฐาเก
‎เป็นไกด์นำปีนเขาเอเวอเรสต์ที่โด่งดังอันดับต้นๆ
‎เล่มนี้จับใจมาก
‎บางคำขีดเส้นใต้ไว้แล้ว
‎เป็นรหัสหรือเปล่า
‎เปล่า
‎พ่อคะ หนูเรียนภาษาอังกฤษขั้นสูง ‎แล้วเราจะแข่งเขียนรายงาน
‎เกี่ยวกับที่ที่เหมาะกับเรา ‎และหนูจะเขียนเรื่องเวลส์เบอรีค่ะ
‎งั้นก็ชอบที่นี่สินะ
‎ผมแทงมือเพื่อนด้วย
‎โอเค…
‎คืนนี้ทำป้อมผ้าห่มได้ไหมครับ
‎แม่มีแฟนแล้วนะคะ
‎เหรอ
‎คนดีไหม
‎อืม
‎เป็นคนดี
‎ได้สิเพื่อน ทำป้อมผ้าห่มก็ได้ ไปหยิบผ้าห่มมา
‎พี่จะช่วย
‎แล้วจินนี่กับเด็กหนุ่มที่อยู่บ้านตรงข้ามนี่ยังไงกัน
‎มาร์คัสน่ะเหรอ
‎ฉันรู้สึกได้ สองคนนั้นน่าจะมีอะไรกันแน่ๆ
‎- อะไร ‎- นายไม่รู้เลยสักนิด
‎ลูกมีแฟนคนแรกแล้ว คู่นั้นน่ารักมาก
‎ใช่ ฮันเทอร์
‎เจอแล้วเหมือนกัน
‎ถ้าจินนี่กับมาร์คัสมีอะไรกัน ฉันรู้แน่นอน
‎ฉันรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้
‎เหมือนดวงตาแห่งเซารอน เห็นทะลุทะลวง
‎ราเคลสบายดีไหม
‎ที่จริงเราเลิกกันแล้ว
‎- แย่จัง ‎- ใช่
‎แต่ทำไงได้ล่ะ
‎ป้อมผ้าห่ม
‎เธอ… โอเค ลุยกันเลย
‎นอนไม่หลับเหรอ
‎พ่อกลับมาแล้ว
‎งั้นเหรอ
‎แม่ไม่ทันสังเกตเลย
‎อย่าทำเรื่องโง่ๆ ก็พอนะแม่
‎- พูดถึงอะไร ‎- "พูดถึงอะไร"
‎เดินไปหาแสงสว่างนะ
‎ลูกชอบมัน
‎- หนูแค่อยากให้แม่ระวัง ‎- แม่ระวังตัวเสมอ
‎อีกอย่าง ทั้งเมืองกำลังจับตาดูแม่ ‎เพราะมีแคมเปญเลือกตั้ง
‎เห็นโฆษณาแล้วสินะ
‎แถมยังมีพอลอีก
‎เราชอบพอล
‎เราชอบพอลจริงแหละ
‎เราชอบพอลมากๆ
‎หนูไม่เคยเห็นแม่มีความสุขแบบนี้เลย
‎งานนี้ เมืองนี้…
‎ชีวิตแม่ไม่เคยใกล้เคียงชีวิตปกติเท่านี้มาก่อน
‎เรามารักษามันเอาไว้จะดีกว่าไหม
‎ตั้งใจจะสื่ออะไร
‎เราทั้งคู่รู้ดีว่าแม่มานอนกับหนู ‎เพื่อห้ามตัวเองไม่ให้ขึ้นเตียงพ่อ
‎ไม่รู้จริงซะหน่อย
‎รอบนี้ให้พ่อเป็นพ่อของหนู ‎แล้วไม่เป็นแฟนเก่าแม่ได้ไหม
‎ลูกไม่จำเป็นต้องกังวล ‎เรื่องพ่อกับแม่เลยนะจ๊ะหวานใจ
‎แม่สัญญานะ
‎ต้องขอพูดเลยนะว่าพวกคุณข้าวใหม่ปลามันกันมาก
‎ถ้าขาดเขาไป ฉันกับจินนี่คงไม่มีบ้านที่มั่นคงค่ะ
‎เขาช่วยเราไว้
‎ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
‎ฉันไปก่อนนะ
‎แค่นี้เหรอ จบแล้วเหรอ
‎ตั้งแต่เธอถูกจับ ‎เธอได้พลิกชีวิตใหม่หมดเพื่อลูกสาว
‎ฉันจะเอาไปใส่ ‎ในรายงานความคืบหน้าฉบับสุดท้ายของเธอ
‎ขอบคุณค่ะ ฟังแล้วโล่งอก
‎บอกแล้วว่าฉันจะดูแลเธอ คุณนายแอนโทนี่ กรีน
‎- จะไปไหนเหรอ ‎- ไปข้างนอก
‎ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่กับฉันมากกว่า
‎แอนโทนี่ ฉันไม่ได้ออกจากโรงแรมนี้ตั้งสามวัน
‎จะสติแตกอยู่แล้ว
‎ฉันไปตามเจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์กลับมาได้นะ
‎โอเค ดี
‎เราดูเรื่องอภินิหารแหวนครองพิภพภาคสุดท้ายอยู่
‎แล้วภาคนี้มีเหตุการณ์เยอะมาก ‎ดังนั้นต้องดูสองรอบ
‎โอเค จะเล่นต่อแล้วนะ
‎"ชีวิตฉันเปลี่ยนตอนย้ายมาอยู่ ‎แดนในฝันที่ก้าวหน้าแห่งนี้
‎ที่ซึ่งความคิดสร้างสรรค์ ‎และความเมตตากรุณารุ่งเรือง…
‎เวลส์เบอรีคือที่ที่เหมาะกับฉันที่สุด"
‎มันก็…
‎เขียนได้ดีมาก
‎อะไร มันไม่ดีตรงไหน
‎มันจริงเหรอ
‎ลูกรู้สึกว่าเวลส์เบอรีเหมาะกับลูกที่สุดแล้วเหรอ
‎พ่อ นี่มันเป็นรายงาน ‎และถ้าชนะ หนูจะได้เรียนต่อสถาบันดีๆ
‎อ๋อ มีสถาบันดีๆ เหรอ
‎ก็มีสิคะ
‎อย่าถือสานะ หนูรู้ว่าพ่อเรียนหลายวิชา
‎ที่หลายๆ สถาบัน แต่ที่นี่เขาไม่ทำแบบนั้นกัน
‎ไม่ถือสาเลย
‎แล้วพ่อจะปรับปรุงตรงไหน
‎ขอคิดดูก่อน
‎พอล แรนดอล์ฟไม่มีลูก
‎ดังนั้นเราจะเชื่อการตัดสินใจของเขา ‎เรื่องครอบครัวและการศึกษาได้ยังไง
‎แค่เพราะเขาคบกับผู้หญิงที่มีลูกสองคน
‎กับผู้ชายคนละคนกันน่ะเหรอ
‎- กัดแรง! ‎- ฉันชื่อซินเธีย ฟูลเลอร์ และฉัน…
‎โอเค เป็นการโจมตีที่พาลมาก
‎แล้วมันกระทบเรายังไง
‎ก็ตั้งแต่ซินเธียทำแคมเปญป้ายสี
‎ทั้งสมาคมประวัติศาสตร์ ‎และคริสตจักรยูนิทาเรียน
‎ต่างถอนตัวจากมื้อค่ำพรุ่งนี้
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎ใช่ ผมกำลังปล่อยมุกฮาๆ
‎โอเค
‎นี่ เป็นไรไหมครับ
‎ไซอ้อนมาหา พ่อของจินนี่
‎ไซอ้อน
‎คุณเพนกวิน
‎เขามาพักที่บ้าน
‎นอนโซฟา
‎โอเค แล้วผมต้องกังวลอะไรไหม
‎ไม่ค่ะ
‎โอเค ผมไว้ใจคุณ
‎โอเค
‎และอยากเจอเขาจะแย่แล้ว
‎ว่าไงนะ
‎ก็เขาเป็นพ่อของจินนี่ เป็นส่วนนึงในชีวิตคุณ
‎เราเริ่มจะคบกันจริงจัง ‎ผมก็ควรเจอเขา มีปัญหาไหมครับ
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่มีปัญหา
‎น่าสนุกดี
‎เดี๋ยวจะนัดให้เจอ
‎ดี
‎มื้อค่ำคืนนี้ผมว่างนะ
‎มื้อค่ำเหรอ คืนนี้เนี่ยนะ
‎ใช่ ทำไมจะไม่ได้
‎ทำไมจะไม่ได้ โอเค
‎เออนี่ จอร์เจีย
‎ออกไปแล้วปิดประตูด้วยครับ
‎- ค่ะ ‎- เยี่ยม
‎"ความรักของเธอทำให้ห้องขังนี้อบอุ่น"
‎- "มีเพียงลูกกรงที่คั่นกลางระหว่างเรา" ‎- "แล้วตอนที่ฉันออกจากคุกล่ะ"
‎"โลก…"
‎"โลกภายนอกจะเข้าใจไหม…"
‎"โลกภายนอกจะเข้าใจไหม"
‎- เออใช่ เวร ‎- ใช่
‎เหตุผลนี้เป็นตัวอย่าง…
‎แข็งเกินไป
‎โอเค ฉันต้องไปเรียนแล้ว
‎เธอทำได้
‎สวัสดีคนแปลกหน้า
‎คืนนี้ยังอยากไปรวมกลุ่มแมงที่บลูฟาร์มอยู่ไหม
‎ไม่ได้ ขอโทษนะ
‎ฉันยังจำบทได้ไม่หมดเลย ‎แถมอ่านหนังสือไม่ทันทุกวิชา
‎โอเค แล้วเธอล่ะนอร่าห์
‎อ๋อใช่สิ นอร่าห์ไม่อยู่ตรงนี้
‎เรากลายเป็นอะไรกันแล้ว แมง
‎ว่าไงจ๊ะน้อง
‎ไม่มีอะไรมากค่ะคุณพี่
‎พระเจ้าฆ่าลูกเลย ไม่ไหวแล้ว ขอร้อง
‎- รักนะ พูดจริง ‎- เกลียดนะ ล้อเล่น
‎อาหารน่ากินจังเลย
‎น่ากินมากค่ะ ไซอ้อนทำอาหารเก่ง
‎พอลก็เก่ง
‎พอลทำมื้อเช้าให้กิน
‎มันอร่อยมากเลย
‎ไซอ้อน คุณเป็นช่างภาพเหรอครับ
‎เป็นอย่างอื่นด้วย ผมไม่ชอบตีกรอบตัวเอง
‎ด้วยสิ่งที่ผมอาจทำแค่วันใดวันนึง
‎บางครั้งมีอาชีพเดียวก็พอแล้ว
‎บางคนชอบแบบนั้นมากกว่า ถ้าอาชีพที่ทำสำคัญพอ
‎พอล มันเป็นยังไงที่ได้เป็นนายกเทศมนตรี ‎ของแดนในฝันที่ก้าวหน้าแห่งนี้
‎ผมชอบมากครับ แค่หวังว่า ‎หลังเลือกตั้งแล้วก็จะได้ทำหน้าที่นี้ต่อไป
‎- ช่วงนี้คุณถ่ายภาพอะไรครับ ‎- ที่จริงผมเขียนหนังสืออยู่
‎- หนังสือเหรอ ‎- ใช่ ทำสัญญาแล้ว
‎ไซอ้อน สุดยอดไปเลย
‎ทำสัญญานานแล้วนะ จินนี่ไม่บอกเหรอ
‎อะไร ก็แม่ไม่เคยถามเรื่องพ่อ
‎วิเศษไปเลย ยินดีด้วยนะ
‎เรื่องอะไรเหรอ
‎ชนเผ่าเราเตในเนปาล
‎เผ่าเร่ร่อนสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ ‎ไม่เคยอยู่ที่ไหนเกินหนึ่งเดือน
‎วัฒนธรรมน่าสนใจมาก ‎ผมอาศัยอยู่กับพวกเขาห้าเดือน
‎ผมรู้จักแถบนั้น ทางใต้สุดของเนปาลใช่ไหม
‎- เคยไปเหรอ ‎- ใช่
‎ผมเคยเดินเขาหิมาลัย
‎- จริงสิ เส้นไหน ‎- อันนะปุรณะ
‎มนุษย์หิมะ
‎เดินเส้นมนุษย์หิมะเหรอ เทพมาก
‎ต้องเดินบนสันเขาหิมาลัย 25 วันเลย มัน…
‎- เจ๋ง ‎- ใช่
‎- พอล อยากเห็นป้อมผ้าห่มไหมครับ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันอยากเห็นป้อมผ้าห่มที่สุด
‎ไปดูกันเลย
‎ดีที่สุดที่เคยทำมาเลย
‎มันเจ๋งมากเลย
‎ไปที่ป้อมผ้าห่มกันแล้ว
‎โอเค
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากนอนค้าง
‎แน่ใจครับ บ้านคุณแน่นแล้ว
‎นี่
‎เราโอเคอยู่ใช่ไหม ไม่มีอะไรเปลี่ยน
‎ค่ะ
‎แน่นอน
‎- ฝันดีครับ ‎- ฝันดีค่ะ
‎ฉันชอบเขา
‎จะไปไหน
‎ไปหาที่ที่เหมาะกับลูกที่สุด
‎พูดไม่รู้เรื่อง น่ารำคาญ
‎ไงลูก
‎เป็นไงบ้างจ๊ะ
‎พ่อย้ายออกไปแล้วสินะ
‎พ่อกับแม่รักลูกมากๆ
‎แจ๋ว บำบัดได้เก่งมาก
‎นี่ ชีวิตลูกไม่เปลี่ยนไปหรอก
‎โกหกหน้าด้านๆ
‎แอบิเกล
‎(นี่ มีใครว่างเจอกันคืนนี้ไหม)
‎นี่เป็นเรื่องยากที่สุดที่มีใครเคยทำมาเลย
‎ขอแค่เธออย่าดราม่าก็พอแล้ว
‎กอดหน่อย
‎ตอนนี้ขี้เกียจคุยกับนาง
‎ขุ่นแม่ เกิดเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง
‎เราไม่อยากให้นายมานั่ง
‎- ไงโซฟี ‎- ไงมาร์คัส
‎- เราจองห้องนั่งเล่น ‎- ห้องนั่งเล่นเป็นห้องส่วนรวม
‎มาร์คัส ไปซะ
‎มันไม่ยอมไป
‎เป็นไรหรือเปล่ามาร์คัส
‎ก็แค่มีสาวคนนึง
‎หยุดคิดถึงไม่ได้
‎นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‎ฉันว่าเขาไม่อยากเกี่ยวข้องกับฉันเลย
‎ก็ไปบอกปัทมาสิว่านายพลาด ‎นายโง่เอง แล้วนายก็ขอโทษ
‎พูดความจริง
‎เออ ปัทมา
‎ฉันก็โง่เรื่องโซฟี แต่จินนี่บอกให้ฉันพูดความจริง
‎และตอนนี้เราเยี่ยมมาก
‎จินนี่บอกเหรอ
‎ที่รัก
‎ลูกคิดว่าไงล่ะ
‎ไม่รู้สิคะ
‎ก็งั้นๆ
‎โอเค เข้าใจแล้ว ลูกเจ๋งแล้ว
‎ไม่ใช่เลย คนเจ๋งเขาไม่ชมตัวเองหรอก
‎จดไว้ด้วย
‎คงเจ๋งดีนะ
‎มีเรื่องอะไรอีก
‎- แม่โรคจิต ‎- นี่
‎พ่อรู้ไหมว่าแม่มีน้องสาว
‎แมดดี้น่ะเหรอ
‎รู้ไหมว่าพ่อแม่ของแม่ยังไม่ตาย
‎ปรากฏว่าหนูมีตายายที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
‎ไม่ยุติธรรมเลยที่กีดกันไม่ให้เจอตายาย
‎นี่ พ่อเข้าใจ
‎พ่อรู้ แต่พ่อเคยเจอตายายลูกแล้ว ‎ในสายตาจอร์เจีย พวกเขาตายไปแล้ว
‎แม่ทำแบบนั้นลงไป ‎เพื่อจะได้เป็นแม่ที่ดีที่สุดที่เป็นได้
‎แม่รักลูกยิ่งกว่าสิ่งใด
‎พ่อก็ด้วย
‎- งั้นก็ได้ แต่แม่บ้าจริง ‎- ไม่เอาน่า
‎พ่อจะบอกหนูว่าแม่ไม่บ้าเหรอ
‎พ่อไม่พูดก็ได้
‎ใช่ แม่บ้าระห่ำ
‎แต่แม่เป็นคนบ้าที่เราอยากให้มาต่อสู้ข้างเรา
‎หากบ้านคือที่ที่ทำให้สุขใจ งั้นในฐานะนักเดินทาง
‎บ้านฉันย้ายที่ไปเรื่อย
‎พลัดถิ่นอย่างต่อเนื่อง ‎ความทรงจำนี้ทำให้ตกตะลึง
‎รับรู้ให้หมด
‎เกลียดเวลาเขาพูดถูกที่สุด
‎ฉันพกบ้านติดตัว ไม่มีวันโดดเดี่ยว
‎ในฐานะผู้อพยพ ฉันอยู่บ้านเสมอ ฉันอยู่บ้านเสมอ
‎ฉันหวังให้โลกรับรู้ความรู้สึกของฉัน
‎ความรักของพวกเขาเป็นหนึ่งในล้าน
‎ฉันรู้ว่าใจฉันไม่ใช่บ้าน แต่มันน่าอยู่
‎แต่มันน่าอยู่
‎และเธอ… น่าอยู่
‎ชอบไหม
‎ทำไมมันถึงเวิร์กล่ะ
‎เพราะชีวิตของเขาเจ๋ง
‎เพราะเขาพูดจากใจจริง
‎ถ้าคนอื่นเล่าเรื่องราวของลูกได้ ‎ก็แปลว่ามันไม่ใช่เรื่องราวของลูก
‎รายงาน
‎พ่อดีใจที่ลูกชอบเวลส์เบอรี และที่ลูกมีเพื่อน
‎แต่ลูกกำลังเติบโต ‎ต้องเล่าเรื่องราวของตัวเองสิ ใช่ไหม
‎มีอะไรเหรอลูก
‎คราวนี้พ่อจะอยู่นานแค่ไหน
‎พ่อมีวันหมดอายุเขียนไว้ที่หลังหรือไง…
‎พ่อ
‎หนูต้องการพ่อ
‎พ่อช่วยลบล้างแม่
‎หนูอยากให้พ่ออยู่ใกล้
‎ไม่อยากให้พ่อกับแม่กลับเข้าอีหรอบเดิมๆ
‎พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‎พ่อกับแม่ต้านใจไม่ไหว แล้วก็เกิดอะไรขึ้น
‎แล้วพ่อก็ต้องไปทุกทีเลย
‎คราวนี้หนูอยากให้พ่ออยู่นานขึ้น
‎ว่าไง
‎ผมไซอ้อน
‎พ่อของเจ้าคนนี้
‎ผมกับลูกน้อย
‎ไปตั้งแคมป์แล้วปิ้งมาร์ชแมลโลว์กิน
‎นิ้วลูกเหนียวเหนอะหนะ
‎"พ่อ เช็ดนิ้วให้หน่อย"
‎ผมก็ทำตามขอ
‎ผมกับลูกน้อยไปเดินเล่นที่แกรนด์แคนยอน
‎ลูกเหนื่อย
‎"พ่อ อุ้มหนูหน่อย"
‎ผมก็ทำตามขอ
‎ผมกับลูกน้อยมีเกมที่ชื่อว่าขี่พรมวิเศษ
‎แล้วผมก็พาลูกขี่ขึ้นไปและโฉบลงมา
‎"พ่อ เล่นขี่พรมวิเศษอีกรอบสิ!" ผมก็ทำตามขอ
‎"พ่อ เล่นขี่พรมวิเศษอีกรอบ!" ผมก็ทำตามขอ
‎"พ่อ เล่นขี่พรมวิเศษอีกรอบ!"
‎ผมก็ทำตามขอ ทำตามขอ ทำตามขอ
‎ลูกน้อยไม่ค่อยจะตัวน้อยแล้วละสิ
‎ลูกอยากทำอะไรเอง
‎"พ่อ อย่ามาพูดเรื่องที่พ่อไม่รู้"
‎"พ่อไม่เข้าใจ"
‎"พ่อ ใจเย็นๆ สิ"
‎ลูกน้อยของผมกำลังเติบโต
‎จะมีพ่อไปเพื่ออะไร
‎"พ่อ หนูอยากให้พ่ออยู่ใกล้"
‎ผมเลยทำตามขอ
‎แล้วคนที่ร่ายกวีของเขา ‎แบบสัมผัสคู่มาตราไอแอมบ์ห้าคณะล่ะ
‎หลุดโลกไปเลย
‎เอาแล้ว
‎สนุกกันไหม
‎พ่อพาหนูไปดูการแสดงกวีที่บอสตัน ‎การแสดงของทุกคนสุดยอดมาก
‎แล้วพ่อก็ขึ้นไปบนเวที ‎ตอนแรกหนูนึกว่าจะระเบิดคาที่แล้ว
‎แต่แม่น่าจะได้ไปฟังพ่อ
‎พ่อขึ้นไปพูดเรื่องความเป็นพ่อ
‎แลงสตัน ฮิวส์เวอร์ชั่นใส่เสื้อหนัง ‎ฟังแล้วมีแรงบันดาลใจ
‎คงจริงอย่างว่า
‎รู้ไหมว่าคืนของแม่ก็สร้างแรงบันดาลใจ
‎แม่ก็น่าจะแต่งกวีด้วยเหมือนกันนะ
‎ไหนดูซิ
‎ความเป็นแม่
‎ซักผ้า
‎แฟ็บชนิดไร้กลิ่นเพื่อผิวแพ้ง่าย
‎ทันใดนั้นเองก็เห็นหน้าที่หน้าต่าง
‎ถูกหักหลัง
‎ผิดหวังที่ได้รู้ กังวล โมโห
‎โกรธจนร้อนรน โทสะ
‎คำถาม
‎คำถามมากมาย
‎ไฉนจึงมีแขกน่าฉงนมาปีนเข้าทางหน้าต่าง
‎ห้องลูกสาววัย 16 ปีตอนกลางคืน
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้วหนอ
‎ทั้งคู่ร่วมเพศกันไหม
‎ทั้งคู่ป้องกันหรือไม่
‎ลูกมีแฟนไม่ใช่เหรอ นี่มันเรื่องห่าเหวอะไร
‎โมโห!
‎เดือดดาล!
‎ความเป็นแม่
‎ไม่เลวนะเนี่ย
‎ขอถามแบบเน้นความไม่พอใจเลย
‎มาร์คัส เบเคอร์ปีนหน้าต่างห้องลูกทำหอกอะไร
‎เราเป็นแค่เพื่อนกัน เรื่องแค่นี้เอง
‎- แม่ไม่เข้าใจ ‎- เข้าใจ
‎ไม่เห็นมีอะไร ทำไมต้องโวยวายใหญ่โตด้วย
‎แม็กซีนรู้ไหม
‎ฮันเทอร์รู้หรือเปล่าว่า ‎มาร์คัสทำตัวเป็นสไปเดอร์แมน
‎อ้าวกาน้ำ นี่หม้อน้ำ ‎เธอสองคนต้องเข้ากันได้แน่ๆ
‎แปลว่าอะไรมิทราบ
‎พ่อกับแม่มีอะไรกันแน่นอน หนูดูออก
‎ออสตินดูออก พอลก็น่าจะดูออก
‎หนูกับมาร์คัสเป็นแค่เพื่อนกัน
‎เขาเข้าใจหนู หนูเข้าใจเขา แค่นั้น!
‎และจากนี้ไปหนูจะซักผ้าเอง!
‎อันนั้นเป็นคำขู่เหรอ
‎เชิญเลยจ้า
‎ซักผ้าเองเลย ขอให้สนุก
‎แม่ห่วยแตกที่สุดในโลก
‎นี่ อย่าใช้คำพูดแบบนั้นกับแม่สิ
‎- ลูกควรเคารพแม่ ‎- ใช่ เคารพแม่สิยัยเด็กเปรต
‎หนูเกลียดแม่!
‎แม่เกลียดลูกมากกว่า!
‎อย่ามีลูกเชียว ฉันไม่แนะนำ
‎ฉันว่าเธอรับมือได้ดีมาก
‎โอเค ฉันว่าเธอรับมือได้ไม่แย่นัก
‎แล้ว…
‎อะไร
‎ไม่ เอาตอนนี้เนี่ยนะ
‎ตอนที่ฉันเป็นเงาจางๆ ‎ของคนสดใสที่เคยเป็นเนี่ยนะ
‎ผมพูดถูก
‎ฉันเกลียดนายมากกว่าเกลียดลูก
‎"ฉันรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้
‎เห็นทะลุทะลวง ฉันคือเซารอน ‎ฉันคือดวงตาชั่วร้าย ฉันคือพระเจ้า"
‎หวังว่าลูกไม่ได้มีเซ็กซ์กับเด็กนั่นนะ
‎ลูกโตเป็นสาวแล้ว เราไปห้ามไม่ได้
‎ลูกจะมีเซ็กซ์และทำพลาด เราต้องส่งเสริมลูก
‎อย่าไปทำให้ลูกอาย
‎ขอโทษที ไหนเล่าต่อซิว่า ‎ทำไมลูกสาวที่เรามีกันตอนยังเป็นวัยรุ่น
‎ควรได้รับการส่งเสริมให้ทำพลาด
‎ดีนะที่ให้กินยาคุม
‎เธอทำแบบนี้ตลอดเลย
‎เธออยากควบคุมทุกคนให้ได้
‎ไม่ใช่ทุกคนนะ
‎ฉันไม่แคร์ว่าไรอัน เรย์โนลส์ทำอะไร
‎ฉันคิดถึงแบบนี้
‎ไปนอนก่อนนะ
‎- ฝันดี ‎- ฝันดี
‎- บ๊ายบายครับแม่ ‎- เรียนให้สนุกนะจ๊ะ
‎และนั่นเป็นที่ที่นิยามตัวฉันมากที่สุด…
‎ที่บ้านกับครอบครัวและกีตาร์ของฉัน
‎คนต่อไป จินนี่ มิลเลอร์
‎ตอนเป็นเด็ก ฉันนึกว่า…
‎ตอนเป็นเด็ก ฉันนึกว่าคนเราเกิดมาคอยาว
‎เพราะทุกคนชอบชะเง้อมองฉัน
‎ช่องสี่เหลี่ยม…
‎ติ๊กหนึ่ง ติ๊กสอง
‎ผู้คนไม่รู้นี่ พวกเขาไม่มุดหนีโลกใบนี้เหมือนฉัน
‎พวกเขาไม่ต้องสลับสับเปลี่ยน ‎ตัดสินใจทุกวี่ทุกวันจนเอียน…
‎ว่าส่วนไหนของฉันเหมาะสมคู่ควร
‎บุคลิกมุมไหนของฉัน ‎จะสะกิดต่อมน้อยที่สุด เข้าพวกมากที่สุด
‎ประสบความสำเร็จ ฝังแก่นสารเบ็ดเสร็จ
‎ดุจแผงควบคุมบุคลิกฉัน ที่ชี้ชะตาแต่ละวัน
‎และฉันเป็นตัวปลอมเสมอ
‎หลงทางอยู่ตลอด ถามทางอยู่เสมอ
‎และทุกคนชี้มาทางฉันเหมือนหุ่นไล่กา
‎ดุจพายุหมุนที่พัดพาฉันไปตามเส้นทางของลม
‎แต่วันนี้โดโรธีไม่มีอารมณ์จะเล่น
‎เธอกำลังเตรียมสอบเอสเอที
‎มีแค่ใบฝนคำตอบ
‎ช่องสี่เหลี่ยมว่างเปล่า ‎มันจ้องหน้าและท้าให้ฉันเลือกหนึ่งช่อง
‎ฉันรู้ดีเรื่องสี่เหลี่ยม
‎ทั้งชีวิตฉันใส่กล่องสี่เหลี่ยมได้ ‎ฝึกฝนบ่อยจนเรื่องแค่นี้ง่าย
‎ชั่วโมงเดียวก็เก็บตัวตนฉันได้หมด ‎เพราะมีพลังอยู่ในรากที่ขด
‎แต่ฉันเป็นดินชั้นบน
‎เลือดฉันไหลรินดุจน้ำกับน้ำมัน ไม่ยอมปนกัน
‎หนังสือเก่าของพ่อ งอตัวแอบอ่าน
‎กล้องที่เก็บความทรงจำทั้งหมดในชั่วพริบตา
‎ไว้ดูตอนที่หวนนึกอดีตแล้วมันไม่มา
‎ไฟแช็กที่จุดประกายเพลิง
‎ทั้งหมดใส่ไว้ในกล่องสี่เหลี่ยม ‎ที่พร้อมถูกย้ายไปได้ทุกที่
‎แต่นั่นไม่ใช่กล่องที่ผู้คนถามถึงสักที
‎มีข้อจำกัดมากมาย คอยห้ามว่าทำอะไรไม่ได้
‎ฉันเห็นโลกทั้งสองใบชัดแจ่ม
‎และฉันกระโดด ก้าวหลบ ‎และร่วงหล่น ไม่มีใครเห็น
‎ฉันเหมาะสมกับรอยแยกในโลก
‎ติ๊กทุกข้อที่ใช่
‎ตายแล้ว
‎ฮัลโหล!
‎และผู้ชนะคือ…
‎ฮันเทอร์ เฉิน
‎ขโมยมงเธอชัดๆ
‎- ไง ‎- หวัดดี
‎- ไม่เคืองกันนะ ‎- ไม่เคือง เราโอเค
‎แจ๋ว
‎ไปไหม
‎เธอไปก่อนเลย
‎ก่อนเธอจะพูดอะไร…
‎รายงานของฮันเทอร์มีโครงสร้างที่ดี
‎มีบทนำ กลางเรื่อง และบทปิด
‎อีกทั้งยังอยู่ในกรอบของรายงาน ‎ที่มักจะชนะระดับภูมิภาค
‎ของหนูก็มีบทนำ กลางเรื่อง และบทปิด
‎จินนี่ รายงานเธอเยี่ยมมาก อย่าเข้าใจผิด
‎มันก็แค่… แหวกแนวเกินไป
‎ร้องไม่ตรงโน้ตซะที
‎ไหนดูหน่อย
‎อ๋อ ก็แค่…
‎นั่นแหละ
‎อะไร
‎ถ้าฉันเกิดนะจังงังบนเวที ‎แล้วหน้าแตกเป็นเสี่ยงๆ ล่ะ
‎กังวลจนจะผวาแล้วเนี่ย
‎ไม่หรอก
‎เธอจะต้องแสดงดีมากแน่นอน
‎แน่ใจนะว่าเราขึ้นมาห้องนี้ได้
‎ฉันแค่ประหม่าน่ะ
‎แม่เธอค่อนข้างน่ากลัว
‎แม่คิดว่าแม่รู้ไปหมด แต่ไม่รู้อะไรเลย
‎แม่ไม่รู้เรื่องชีวิตฉัน
‎โอเค
‎แต่แบบว่า พ่อเธอก็อยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ
‎เราลงไปข้างล่างดีกว่ามั้ง
‎คำว่า "แหวกแนวเกินไป" มันแปลว่าอะไร
‎ฉันควรชนะสิ กิทเท่นมันเหยียดผิวชัดมาก
‎ไม่คิดว่าฉันควรจะชนะเหรอ
‎รายงานเธอโดน
‎ฉันชอบ
‎เชื่อเถอะว่าฉันเข้าใจ แต่ครูสั่งให้เขียนรายงาน
‎ซึ่งเธอไม่ได้ทำ
‎มันแหวกแนวจริงๆ
‎นี่เข้าข้างกินเท่นเหรอ ถามจริง
‎ฉันแค่อยากพูดว่า ‎ถ้าเธอกังวลนักว่าเขาคิดยังไงกับเธอ
‎ทำไมชอบก่อเรื่องในคาบเขาล่ะ
‎ฉันต้องพูดออกมาเพราะฉันเป็นคน ‎ฉันมีความเห็น
‎โอเค
‎นายเป็นศิลปิน น่าจะเข้าใจนี่
‎เออ ก็ใช่ไง
‎ฉันไม่ได้ร้องเพลงนี่
‎เราต้องอยู่ให้เป็น ฉันไม่ทำตัวโดดเด่น
‎ฉันทำตามที่ขอ
‎แล้วภูมิใจเหรอ
‎ทำไมฉันจะเป็นตัวเองไม่ได้ล่ะ
‎- เพราะนายเป็นลูกครึ่งไต้หวัน ‎- นั่นแหละ
‎ฉันไม่ขาวล้วน กินเท่นเลยเหยียดได้ไม่สุด
‎ความเป็นลูกครึ่งของนายมันไม่เหมือนของฉัน
‎คนเอเชียถูกเหมารวมว่ามีพรสวรรค์ ‎อัจฉริยะ หรือเก่งแต่เกิด
‎แต่ผู้หญิงผิวดำโง่ ขี้เกียจ ขี้โมโห
‎โบรดี้ไม่ชนกำปั้นกับนายนี่
‎รู้ไหมว่าคนไต้หวันรู้สึกยังไง
‎ฉันต้องไปเป็นทหารเกณฑ์ ‎ตอนอายุ 19 เพราะฉันเป็นผู้ชาย
‎หรือไม่ก็ยอมทิ้งสัญชาติ ‎เพราะโชคดีที่ฉันเป็นอเมริกันด้วย
‎แต่จะโดนหาว่าหนีเกณฑ์ทหาร ‎แล้วเป็นเด็กอเมริกันปอดแหก
‎ตอนฉันไปไต้หวัน ฉันคิดในใจว่า ‎"ว้าว ในที่สุด พวกเดียวกัน"
‎แต่กลับโดนความจริงตบหน้าว่า
‎"ไม่ นายไม่เหมาะอยู่ที่นี่เหมือนกัน"
‎เธอไม่รู้สักนิดว่าฉันรู้สึกยังไง
‎โทษที ไม่สมกับที่ฉันเป็นมือกีตาร์สุดเจ๋งสินะ
‎ฉันตั้งใจเขียนรายงานสุดๆ แล้วก็ทำตามกฎด้วย
‎คิดจริงๆ เหรอว่า ‎ถ้าฉันทำตามกฎแล้วจะมีสิทธิ์ชนะ
‎นายไม่เข้าใจ ชีวิตนี้ฉันจะไม่มีวันขาวได้เท่านาย
‎เราสองคนรวมกันได้ขาวหนึ่งคน
‎จานโปรดนายคือชีสเบอร์เกอร์ ‎และฉันรู้ภาษาจีนมากกว่านาย
‎แทบจะไม่มีเชื้อเอเชีย!
‎ขอโทษนะที่ฉันไม่จีนพอสำหรับเธอ
‎แต่เธอก็ไม่เห็นเคยกินไก่ย่างเลย
‎ครั้งสุดท้ายที่ดู โบรดี้ทเวิร์กเก่งกว่าเธออีก
‎และฉันชอบกวีเธอนะ ‎แต่เรียงจังหวะให้มันดีกว่านี้หน่อย
‎ดังนั้นถามจริง ดำจริงไหมเนี่ย
‎ว่าไงนะ
‎อะไร
‎ถามจริง อะไร
‎เพราะถ้าอยากเล่นเกมนั้นก็เอาเลยสิ
‎โอลิมปิกผู้ถูกกดขี่ เริ่มเกมเลย
‎เธอเจอครอบครัวฉันแล้ว
‎ไม่อยู่แล้ว
‎พ่อมองเห็นหน้าตัวเองในเงาของลูก
‎มันเป็นคำเปรียบเทียบที่มีความหมายเกินสื่อได้
‎แค่เราเชื่อมถึงกัน
‎ใจของพ่อก็ฮึดสู้ อุ่นเหมือน…
‎พ่อ หยุด
‎เป็นอะไรไปขนมหมี
‎เปล่า
‎ฮันเทอร์ชนะการแข่งขัน ‎หนูทำการบ้านไม่ทันสักอย่าง
‎ไม่มีวันทำทันได้เลย ‎และแม่น่าจะพาหนูไปสมัครกิจกรรมเยอะกว่านี้
‎- งั้นความผิดแม่เหรอ ‎- ใช่
‎มีเรื่องอะไรกันแน่
‎พ่อดำ
‎- พ่อดำเหรอ ‎- แล้วแม่ก็ขาว ส่วนหนู…
‎เวอร์จิเนีย มิลเลอร์
‎ดีเลย
‎ฟังนะ พ่อจะไม่มีวันรู้ได้ว่า ‎โลกของลูกมันเป็นยังไง
‎แม่ก็เหมือนกัน
‎แต่ลูกจะไม่มีวันมีความสุข ‎จนกว่าจะยอมรับตัวตนของตัวเอง
‎- กลอนลูกถึงเป็นศิลปะของแท้ไง ‎- เหรอคะ
‎โอ้โฮ ห้องนี้มีผลงานพ่อเยอะแฮะ
‎ยกเว้นอันนั้น
‎จ๊าบมาก
‎ใครวาดให้เหรอ
‎(แอ็บบี้: บลูฟาร์ม เดี๋ยวนี้ ช่วยด้วย)
‎ไงจ๊ะคนแปลกหน้า หายไปไหนมา
‎รู้ไหมว่าเรามาที่นี่ทำไม
‎ฉันว่าฉันอาจรู้
‎- หวัดดี ‎- ไง
‎ไง
‎พ่อแม่ฉันกำลังจะหย่ากัน
‎- อะไรนะ ‎- ตายแล้ว
‎- ไม่นะ ‎- เสียใจด้วยนะ
‎อืม พ่อเพิ่งย้ายของออกไปเมื่อวาน
‎เวร
‎เสียใจด้วยนะแอ็บบี้
‎ฉันรู้ดีเลยว่ามันแย่แค่ไหน
‎เธอโอเคไหม
‎ไม่ ฉันไม่โอเคย
‎พวกเธอทอดทิ้งฉันไปเลย
‎อาทิตย์นี้ฉันเศร้าที่สุด
‎และฉันต้องการเพื่อน
‎ฉันต้องการพวกเธอ
‎แต่ทุกคนยุ่งเกินไป
‎พวกเธอเป็นเพื่อนที่แย่
‎ส่วนนี่น่ะ กลุ่มแมง
‎กลุ่มแมงจบแล้ว เพราะงั้น…
‎นี่ ฉันขอโทษนะ
‎แต่ฉันก็มีปัญหาครอบครัวเยอะเหมือนกัน
‎มันไม่ใช่เรื่องเธอตลอดเวลาซะหน่อย
‎ใช่ แล้วฉันก็มีเซ็กซ์
‎ไปตายไป จินนี่
‎เธอนี่มันขี้วีนนะแอ็บบี้
‎ฉันไม่ตบด้วยหรอกย่ะ
‎ฉันขอโทษนะ
‎นอร่าห์ นั่นแม่เธอไม่ใช่เหรอ
‎เบฟ เล่าให้ฟังสิคะว่าลูกสาวคุณพูดว่าอะไร
‎ผู้ช่วยของนายกฯ หรือแฟนของเขา
‎เป็นหลายอย่างจังค่ะ เธอมีปืนในบ้าน
‎นอร่าห์กลัวมาก
‎จอร์เจียได้เตือนฉันผู้เป็นแม่ของนอร่าห์ ‎ว่าในบ้านมีปืนไหม ไม่เลย
‎มันไม่ปลอดภัย
‎ฉันขอร้องไม่ให้แม่ไปสัมภาษณ์
‎ฉันไม่น่าเล่าเรื่องปืนของแม่เธอเลย
‎น่าจะรู้ว่าแม่จะสติแตกแบบนี้
‎ฉันถึงหลบหน้าพวกเธอไง
‎ถ้าโกรธฉันก็ไม่ว่านะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ให้ฉันตบหน้าตัวเองก็ได้
‎ขอโทษที เดี๋ยวก่อนนะ
‎เธอมีเซ็กซ์เหรอ
‎อะไร
‎ใช่!
‎มีอะไรให้บ้างเนี่ย
‎(วูฟส์เบนมีพิษ)
‎(นี่เป็นพืชมีพิษ)
‎(ทำให้หัวใจวายในมนุษย์)
‎แอมเบอร์ ลินน์
‎ครับ
‎ผมเจออะไรเข้าแล้ว
‎คุณทายไม่ออกหรอก
‎น้ำแข็งไหม
‎น้ำแข็งเหรอ เอาสิ
‎มีฉายปฏิบัติการเดือดล่าขุมทรัพย์สุดขอบโลกด้วย
‎ประกาศ!
‎ไงคะ ฉันเพิ่งเขียนประเด็นพูดเสร็จ
‎อืม
‎เราต้องคุยกันแล้ว
‎ได้เลย
‎- ผมว่าคืนนี้คุณไม่ควรไปด้วย ‎- ทำไมล่ะ
‎ปืน
‎จอร์เจีย ในบ้านที่มีเด็กอยู่ด้วย คุณคิดอะไร
‎- คุณก็รู้ว่าผมเห็นด้วยกับการควบคุมปืน ‎- ฉันโสดและอยู่คนเดียว
‎จริง แต่ตอนนี้คุณเป็นเงาสะท้อนของผม
‎คุณทำงานให้ผม ทำแคมเปญหาเสียงกับผม
‎- ฉันเป็นแค่นั้นเหรอ ‎- ไม่
‎คุณเป็นมากกว่านั้นเยอะ ซึ่งยิ่งแย่ไปใหญ่
‎นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว และผมขอโทษ ‎แต่ถ้าคุณไปร่วมงานระดมทุน
‎ไม่มีใครบริจาคเงินแน่ ซึ่งจะเป็นแบบนั้นไม่ได้
‎ดังนั้นในฐานะหัวหน้าของคุณ ผมสั่งให้คุณอยู่บ้าน
‎แล้วในฐานะแฟนฉันล่ะ
‎ในฐานะแฟน ผมขอให้เลิกมีความลับกับผมซะที
‎เราไม่ได้อยู่ในแถบใต้แล้วนะ
‎ไม่ตลกย่ะ
‎ฉันขอโทษ เธอพูดถูก
‎ฉันไม่เหมาะกับที่นี่
‎หลอกใครอยู่เนี่ย ฉันไม่ใช่มนุษย์แม่เวลส์เบอรี
‎นี่ อย่าให้พวกนั้นบั่นทอนกำลังใจเธอ
‎ฉันเคยเห็นเธอเหาะมอเตอร์ไซค์ข้ามจระเข้ ‎เธอทำได้ทุกอย่าง
‎คืนนี้แอ็บบี้ตบหน้าหนู
‎แบบว่าทำจริง…
‎จินนี่
‎พ่อเข้าไปได้ไหม
‎หนูนอนอยู่
‎จินนี่ เราต้องคุยกัน
‎เถอะน่า คุยกับพ่อหน่อย
‎ไม่เป็นไร
‎กลับไปอึ๊บแม่ให้เสร็จสิ หนูรอได้
‎- จินนี่ ‎- เวร
‎อยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้ว
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎มาที่นี่ทำไมมาร์คัส
‎- ฉัน… ‎- แม่ฉันพูดถูก
‎นี่…
‎นี่มันไม่ใช่ของจริง
‎มันไม่ดี
‎ไอ้มิตรภาพจอมปลอมของเรา ‎ที่เร้าอารมณ์และมีความลับ
‎- มันห่วยแตก ‎- จินนี่…
‎ไม่ ฉันพูดจริง
‎แน่จริงก็พิสูจน์สิว่าฉันผิด นายมาพูดอะไร
‎ฉันว่าฉันรักเธอ
‎รักซะที่ไหน
‎เมื่อกี้เธอทำอะไร
‎เหลือเชื่อเลยว่าฉันเคยหลงนาย
‎คอยมองไปนอกหน้าต่างเหมือนคนน่าสมเพช
‎ฉันจะไม่ยอมให้นายทำฉันใจพัง ‎เหมือนที่นายทำปัทมาหรอกนะ
‎รู้ไหมว่านายมีปัญหาอะไรมาร์คัส
‎ปัญหาคือนายไม่สามารถมีความสัมพันธ์ที่จริงใจได้
‎นายเป็นตัวตลก
‎ออกไปซะ
‎แรมต่ำหรือไง
‎ฉันบอกให้ออกไป ไม่เข้าใจคำไหนมิทราบ
‎อย่ากลับมาอีก!
‎ความเจ็บปวด…
‎บางครั้งมันก็ทรงพลังเกินต้าน
‎ตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ ‎ฉันรู้สึกไร้ค่า ไร้สิทธิ์เสียง หลงทาง
‎ฉันไม่มีความหมาย
‎ไม่เคยมีเลย
‎จะไม่ให้ฉันทำร้ายตัวเองได้ยังไง
‎ก็เมื่อเราไม่มีสิทธิ์เสียง ‎เราก็ต้องหาทางกรีดร้องสิ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล