NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Może dźgnąć jeszcze kogoś.
Szkoła ma bardzo surowe wytyczne
dotyczące przemocy.
To nie była tylko przemoc. Dziecko zaatakowało z premedytacją!
Z ogromną agresją!
I traktujemy to poważnie.
Nie wiem, gdzie się tego nauczył. To niewybaczalne.
Najwyraźniej ma problemy emocjonalne.
Zachowi założono szwy!
Nie wiadomo, kiedy znowu zagra w tenisa.
To moja wina. Umknęło mi wołanie Austina o pomoc.
Bardzo mi przykro.
- Austin nie powinien wrócić do klasy. - Zgadzam się.
Austin potrzebuje czasu, żeby to przepracować.
To jego pierwsze wykroczenie. Zawiesimy go.
Dobrze, Cynthio?
Niech idzie na terapię.
Oczywiście, że pójdzie. Ta agresja nie jest w porządku.
Chodźmy.
No i?
Jak poszło?
- Powiem szczerze… - Szczerze? To dziwne.
Niech Austin opowie. Jak poszło?
Jestem zawieszony i muszę iść na terapię. Mama mówiła, że się martwi.
Skarbie, nie martwię się.
Wszystko z tobą dobrze i nie idziesz na terapię.
Zachowi się należało.
Sugerujesz, że dziewięciolatek zasługiwał na dźgnięcie ołówkiem w rękę?
Przepraszam, jesteś dzisiaj bardzo wygadana.
Nikt ci nie wyskoczył z kanału rodnego. Cicho.
Musi z kimś pomówić.
Najwyraźniej nie radzi sobie z twoją sekretną rodziną.
Lubię Caleba!
Miałam dobre powody. Maddie przynosi kłopoty!
Nie można jej ufać.
Chyba kpisz.
Powiedz, komu mogę ufać. Słucham jak urzeczona.
- Nie chcę iść na terapię. - Spokojnie. Nie pójdziesz.
Nie zapłacę jakiemuś smarkatemu, hipsterskiemu hipokrycie,
który myśli, że wie coś o moim życiu.
Życiu Austina! Chodzi o życie Austina!
Posłuchaj mnie.
Jesteś idealny.
Ale mówiłaś, że się martwisz.
- Nie mówiłam prawdy! Tylko… - Kłamała!
Chroniłam cię.
Georgia walczy lub ucieka.
Głównie ucieka.
Mieszkałam w 12 różnych domach, bo jeśli coś idzie źle,
Georgia od razu ucieka.
Patrz tylko do przodu. Co się stało, to się nie odstanie.
Nie ma czego rozgrzebywać. Tylko się pobrudzisz.
Lepiej zapomnieć i iść dalej.
A jeśli przeszłość pojawia się po 12 latach
i nagle gotuje obiad w twojej kuchni?
Resztki na smalcu? Maddie.
Uwielbiałaś to. Mama ciągle to gotowała.
Tylko to umiała ugotować nawalona.
A propos… Częstuj się.
Przepraszam, księżniczko.
Ciężko odwyknąć od butelkowanego.
Spójrz na siebie.
Duży dom. Kieliszki do wina.
To duża odmiana po Alabamie.
Co tu robisz?
Jestem twoją siostrą.
Nie widziałam cię od dekady.
Zniknęłaś.
To bolało, Mary.
Mów mi Georgia.
Jasne.
Georgia.
- Za złote nocniki! - Trójwarstwowy papier toaletowy.
Jak leci?
Jak żyjesz?
Dobrze. Mieszkam niedaleko mamy, ale mam własne mieszkanie.
Mam pracę! Jestem doradcą klienta. Przez telefon!
To dobre, bo wiesz, jak lubię gadać.
A ojciec Caleba?
A Ed? Jeszcze żyje?
Ogarnij to. Kilka lat temu Edowi założyli hak.
Zamiast ręki? Jak piratowi?
Szajs jak z Piotrusia Pana!
Pewnie nie chciał przybijać dzieciakom piątek.
- Masz kogoś? - Chodzi z burmistrzem.
Nie wychyla się.
Przygruchałaś sobie burmistrza?
Cholera. To jakaś akcja z wyższych sfer. Kiedy go poznam?
Przepraszam? Dokąd idziesz?
- Wychodzę. - Co będziesz robić?
Ćpać. Dobranoc.
Nie możesz być na mnie wiecznie zła!
Będzie wiecznie zła.
Dobrze, że mam syna.
Po kim ona to ma?
Żartujesz?
Ma to po tobie. Po całości. To ty właśnie wyszłaś z domu.
Pewnie spotka się ze swoim uroczym chłopakiem.
Skąd wiesz o Hunterze?
Z netu.
Tak cię znalazłam. Śledziłam Ginny. Połączyłam fakty.
Jego piosenka ma ponad 16 000 wyświetleń.
Co tu robisz, Maddie?
Tęskniłam.
Caleb pozna rodzinę.
Poza mamą mamy tylko was.
Chłopcy! Kolacja!
Mamo! Austin i ja zrobimy statek kosmiczny!
- Mam światło ultrafioletowe! - Czad!
Będzie super!
Urządzimy boisko do quidditcha!
Mam Nimbusa. Weźmiesz swoją Błyskawicę!
- Zbudujemy fort! - Tak!
Byłyśmy takie w ich wieku.
Mamo.
Jak długo Caleb może zostać?
Kilka dni nie zaszkodzi. Aż wrócisz do szkoły.
- Tak! - Tak!
Dalej. Jedzcie, zanim wystygnie.
Ty też, księżniczko.
A niech to diabli.
Kto tak robi? Mówiła, że jej rodzice nie żyją.
Że zginęli w wypadku na łodzi i jest sierotą.
Mówiła to bez mrugnięcia okiem.
- Tak, to dziwne. - To walnięte.
Nie chcę już o tym rozmawiać.
Wiesz, że jesteś piękna?
Chcesz mnie uspokoić.
To działa. Kontynuuj.
Jeden gryz i wyeliminujesz gitarzystę 3SF.
Reszta zespołu cię dorwie.
Fajnie, że grasz w zespole. Jakbym chodziła z Johnem Mayerem.
Kochasz Johna Mayera.
To urocze.
To urocze, że ciągle do niego piszesz…
„Cześć, John! Wiem, że dostajesz pełno wiadomości,
ale uwielbiam tańczyć do twojej muzyki!”
Po co ci to pokazałam?
„Jesteś zajęty, ale życzę ci wszystkiego najlepszego!”
To skarb narodowy!
„Jesteś zabawny na Instagramie.
Uwielbiam Current Mood”.
Przyznałeś, że Current Mood jest super.
- Co? - To moja mama.
Bawi ją to.
Rujnuje mi życie i z tego żartuje?
Czuję się jak w Królu Learze. Tylko w kiepskiej wersji.
Z nędznymi kostiumami.
Z niczego nic rośnie!
- Wybacz. - Co mam zrobić?
Zjeść z nimi kolację?
Publikować zdjęcia rodzinne i udawać, że to normalne?
Może miała swoje powody.
- Po czyjej jesteś stronie? - Twojej!
Mówię tylko, że teraz tu są i są twoją rodziną.
To naprawdę fajne. Ja byłbym podjarany!
Nie jestem podjarana.
Czuję, że nie wiem, kim jest moja matka.
Nie jest biedną sierotą, która musiała radzić sobie sama.
Jeśli kłamie teraz, to kiedy jeszcze?
Maddie?
Przepraszam, nie chciałam cię obudzić. Masz tabletki nasenne?
Nie. Śpię bez problemu.
Serio? Ja cierpię na bezsenność.
Cztery godziny to już sukces.
Świetnie sypiam.
Przywiozłam ci zdjęcia.
Wyjechałaś tak szybko, pewnie żadnych nie wzięłaś.
Z mamą jest kiepsko.
Może nie powinna była ćpać. Spałam, Maddie, więc…
Jasne, sorki.
Zostawię ci je.
Dobranoc.
Jak było w pracy?
- Co to za gra? - Poker.
Grałaś kiedyś?
Mogę cię nauczyć.
- Nie może tego jeść. - Uwielbia to.
Jest mała.
- Trzeba pokroić. - Jest spoko.
Prawda, Ginny?
Tak, spoko.
Jesteś taka ładna.
Jak twoja mama.
- Kiedy się umówimy? - Pracuję dla ciebie.
Mogę cię zwolnić.
Anthony…
Moglibyśmy się pobrać
i nie bylibyśmy samotni na starość.
Dzięki za opiekę nad nią.
Dla ciebie wszystko, ślicznotko.
Zapraszam cię na kolację.
Zabiorę cię z tej nory.
To twoja nora.
To nora mojego ojca.
Po prostu woli mieszkać na Florydzie.
Trudno go winić.
Chodź! Kupię ci coś ładnego.
Ładną żółtą sukienkę? Balsam do kąpieli?
Coś z mango?
A opiekę zdrowotną?
Ginny miała gorączkę i wydałam fortunę
na kiepską poradę lekarską.
Daj spokój. Wiesz, że nie mogę.
Tata nawet nie wie, że płacę ci pod stołem.
A to, że daję ci tu mieszkać za darmo, się nie liczy?
Z małą Ginny?
Widzimy się jutro.
Śliczna Georgio.
Pora, żebym nauczył cię płacić faktury.
Nienawidzę tego, więc cieszę się, że to na ciebie zwalę.
F4 rozwija menu. Wybierasz „stwórz fakturę”.
Wyświetla się wzór, wypełniasz, zapisujesz. Jasne?
F4…
Co z tobą?
Nic, jestem zmęczona.
Wiem coś o tym.
Miałem randkę z kolesiem z wieczoru w kasynie i poszło…
Właśnie tak.
Nie ekscytuję się, bo miłość to konstrukt,
który zawiódł mnie w przeszłości, ale…
zostanie moim mężem.
Wpadnie tu. Możesz go ocenić i powiedzieć, co myślisz.
- Oczywiście. - Dobra.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Uprawialiście seks?
Pokazywałeś mi F4?
O mój Boże.
Dobra. Jasne. Możemy udawać, że nic się nie stało.
Wybierasz numer czeku i tak logujesz się na konto.
SALDO KONTA: 3 435 584 $
Potem wpisujesz każdego dostawcę obok pola odbiorcy.
To wszystko. Przekazy z oddziałów będą tutaj i…
Jasne.
Powiedziałam, że obciągnęłam twojemu tacie.
Rozmowa o bieżących wydarzeniach po hiszpańsku jest trudna,
ale kiedy twoja partnerka nie słucha… niemożliwa.
Przepraszam… jestem rozkojarzona.
Moja rodzina jest ostatnio szalona.
Każdy ma szaloną rodzinę.
Co się dzieje?
Chodzi o brata. Dźgnął dzieciaka ołówkiem w rękę.
Z całej pary.
- Chodzi na terapię? - Hej!
Co? Każdy potrzebuje terapii.
Jest jak serwisowanie. Jak mycie zębów.
Mycie mózgu.
Wiesz, że moi rodzice są terapeutami?
Rysuję uczucia, odkąd miałam trzy lata.
Wiesz co? Może napiszę do taty,
żeby zapisał Austina do kogoś ze swojej pracy?
- Naprawdę? - Tak.
To nic takiego.
Dziękuję. Serio.
Pomoże mi ktoś z nią?
Dobra.
Spójrz na Sophie dyskretnie i powiedz,
czy na mnie patrzy, dobra? Spójrz.
Zdecydowanie nie patrzy.
Tak. Mówiłam jej to samo.
Nikt nie jest tak niekochany jak ja.
Gdybym utknęła w dziurze w trakcie tsunami, nikt by mi nie pomógł.
A inni uciekaliby przed tsunami? To zrozumiałe.
Jesteś kochana. My cię kochamy.
Nie obchodzi mnie to! Chcę, żeby Sophie mnie kochała.
Była taka na WF-ie.
Nie wspinała się przez cierpienia emocjonalne.
Nie mogłam się wspinać przez cierpienia emocjonalne!
Boże. Ale mnie wzięło.
Już dobrze.
Co tam?
Nic, w porządku.
Nie odzywałaś się. Wszystko gra?
Dużo się dzieje.
- Chcesz o czymś pogadać? - Nie mogę.
To sprawy rodzinne.
Za tydzień?
Jasne.
Za tydzień. Tak.
Dobra.
Za późno udajesz trudną do zdobycia.
- Jesse! Cześć! - Cześć!
Georgio, to Jesse.
- Cześć! Miło cię poznać. - Ciebie też!
Piękne imię. Skąd jesteś?
Z różnych stron.
Georgia to nasza nowa pracownica, ale już się wyróżnia.
Organizowała kasyno.
Było super! Byłem pod wrażeniem.
Jestem nauczycielem, więc doceniam datki.
Dzięki.
- Zbieramy się? - Tak. Chodźmy.
Dołączysz do nas? Zjemy naprzeciwko.
Idźcie sami. Mam dużo pracy.
- Na pewno? Ja stawiam. - To urocze.
- Nie, dzięki. - Dobra.
W porządku.
Smacznego!
Tak.
Wchodzę.
Odpadam.
Dobra, jest 20.
Tysiąc na wejście. Stawka rośnie co pół godziny.
W następnym rozdaniu będzie 150. Pula wynosi 10 000 $.
Na początku myślałem, że to szalony pomysł.
A teraz?
Dobra jesteś.
Maddie?
Cześć, Mary.
- Ohyda. Nie patrz na nią. - Ale żal. Tragedia.
Unikaj kontaktu wzrokowego.
Ale zabawne.
Umówiłam Austina na jutro do doktora Darmody.
Darmody? To mój terapeuta. Jest uroczy.
Chodzisz na terapię?
Odkąd byłam w stanie zrozumieć słowo „adoptowana”.
A pomógłby mi w moim związku?
Nie masz związku.
Znów mnie bierze.
Muszę go tam zabrać w tajemnicy przed Georgią.
Nie wie o tym?
- Czy to problem? - Ma mniej niż 12 lat?
- Tak? - To tak.
Mama musi wyrazić zgodę. Sorki.
Cześć!
To twoje piękne kumpelki?
Cheerleaderki?
Tak wyglądacie.
Mnie wyrzucili z drużyny za zepchnięcie Sabriny Zito ze schodów.
Suka!
Niesamowite.
Gin, podasz mi chardonnay z lodem i sos sałatkowy?
Dzięki, skarbie!
Mogę iść na przerwę? Do jutra?
…i zobaczyłam Maddie. Weszła i usiadła z moimi przyjaciółkami.
Z moimi przyjaciółkami.
To było żenujące! Nie może tak robić.
Nie może gadać z moimi przyjaciółkami.
Była w mojej pracy.
Mamo? Słuchasz mnie?
Halo?
Mamo? Halo?
Jestem niewidzialna? Jestem duchem?
Wezwać Whoopi Goldberg?
Cholerne awokado.
Wszystko gra?
Mamo, wiem, że masz załamanie nerwowe,
ale Max napisała, że mamy pożar na podwórku.
Pożar?
Mój ogród!
Pali się.
Co się stało?
Austin!
Nie ruszajcie się!
Mamo, zaczął podpalać!
Znam terapeutę, do którego może iść.
Co? Nie!
Co z tobą nie tak? Nie!
Mogę iść do ciebie?
Tak. Tam nie ma nic ciekawego.
Austin.
Tak tylko mówię.
Po co grać niedostępnego, kiedy można bzyknąć coś fajnego?
Nie wiem, czy jest na to dobra odpowiedź.
Jest ich chyba z 50. Dawaj.
Pochodnie z WD-40. Tym bawili się nasi synowie.
Cześć, siostrzyczko!
Prawie spalili mój dom!
Ale tego nie zrobili.
JoJo, nalej mojej siostrze kieliszek wina. Przyda jej się.
Nie zostaję!
Ktoś musi pilnować dzieci.
Jak widać, nie mogę zaufać siostrze.
Zluzuj gacie!
- Proszę, nalej. - Proszę, nie.
Joe.
Maddie.
- Georgio. - Joe.
Bruce!
Joe!
Też mnie ganiałaś z pochodnią z WD.
Mówiłaś, że to ognisty zbijak!
Byłyśmy dziećmi! Bez opieki dorosłych!
- O to mi chodzi. - A może siadaj i nie gadaj?
Brzmisz jak obłąkany doktor Seuss.
Ważniaczka. Muszę siku.
Jeśli będzie długa noc.
Nie.
To twoja siostra?
Rozmawialiśmy. Wygląda na to, że chce wszystko naprawić.
To zagubiona dusza.
Wezwij Urszulę.
Tylko mówię, że to twoja rodzina.
- Podobasz mu się. - Nie podobam mu się.
Zjadłabyś jego zielone jajka sadzone?
Zamknij się.
- Jestem doktorem Seussem. - O mój Boże.
Ty stawiasz.
Nie stawiam.
Nie da ci zapłacić, bo chce ci się dobrać do pantalonów.
Maddie!
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ, TATO
Co mam zrobić z Sophie?
Wiem! Spróbuj pocałować ją po pijaku na oczach przyjaciół.
Czekaj. Już to zrobiłaś.
Chcesz mnie dobić? Mówię poważnie!
Potrzebuję pomocy. Co mam robić?
Przeproś.
Powiedz, że ją lubisz. Szczerze.
Mam dość ludzi, którzy nie są szczerzy.
Wybacz, że wciąż o niej mówię.
Co jest? Chodzi o babkę z Blue Farm?
Była jak festiwal Fyre.
Nie mów Abby ani Norah.
To będzie dobre, prawda?
Uwielbiam mieć przed nimi tajemnice.
Georgia ma siostrę, o której mi nie mówiła.
Tata mówił, że mama pracuje do późna, więc jemy sami.
Wszystko gra?
Nie bardzo.
- Co jest? - Nie twoja sprawa!
Nie, w porządku.
Georgia ma sekretną siostrę, która nagle się pojawiła.
Austin zachowuje się jak Ted Bundy i myślałam, że nie mam dziadków.
Ale na szczęście… mam.
Oglądałabym taki serial.
To do bani.
Prawda? Dziękuję.
Pytałam Georgię, ale kłamie i udaje, że wszystko gra i buczy.
To mnie martwi.
Widać, że wiele mi nie mówi. Po co te tajemnice? To dotyczy też mnie.
Więc spytaj ciotkę.
Czego chcesz, Georgio?
Jestem u Bakerów. A ty?
Dobrze. Już wychodzę.
Matka roku pije. Muszę pilnować Austina i nowego kuzyna.
Idę z tobą.
Ja też.
Nie idziesz.
Co? Jestem ciekawy.
Może pojawi się nowy wujek?
Solidarność, do dzieła.
No weź. Pamiętasz? Wrzuciłam mu smalec do kubka z kawą.
O mój Boże. Ed przez kilka dni nie wstawał z kibla.
Słuchałyśmy pod toaletą jego jęczenia.
Byłyśmy z siebie takie dumne!
To było dobre!
Opowiedz mi o sobie. Miałaś męża? Tego kolesia ze studia jogi.
Skąd wiesz o Kennym?
Austin mówił, że przenieśliście się, kiedy zmarł.
Przykro mi.
Tak.
Dzięki.
To było… straszne.
Zaopiekował się tobą? Zostawił coś dla ciebie i dzieci?
Jego była żona to utrudnia.
Jasne. Jak się poznaliście?
Obsługiwałam go w barze The Buffalo Hole.
Powiedział, że dobrze rokuję
i mogę zostać instruktorką jogi w jednym z jego studiów,
a potem się pobraliśmy.
Cholera, brzmi bogato.
Dobrze zarabiał.
Ile miał studiów jogi?
Trzy. Yoga Bo Boga.
Klasa.
Pracowałaś przy tym?
Ile miał przed ślubem?
Wszystkie trzy?
Cholera. Przeprowadzasz wywiad?
Nie, tylko…
Nie wiem. Chcę poznać twoje życie. Tęskniłam.
Mads.
Ja za tobą też.
To, co się stało, nie znaczy, że mi na tobie nie zależało
i że o tobie nie myślałam.
Ty też byłaś dzieckiem.
Wiem, ale chciałabym, żeby było inaczej, żebym…
Było, minęło.
Dobrze, że tu jesteś.
To nasz kawałek!
Dalej! Dawaj. Pamiętasz!
Dobra. Gotowe.
Tutaj!
Raz, dwa, trzy, cztery!
I znowu tutaj!
Joe!
- Chodź, Joe! - Nie.
Joe, nie… To jest świetne!
Świetne.
- Dalej. Nie, wy tańczcie. - Joe!
Zbliżcie się do siebie. Dalej.
Bliżej!
I tańczcie honky-tonk. Jest blisko.
- Tańczymy honky-tonk. - Tak.
Honky-tonk.
Nie dotykaj lawy!
Dobra, chłopaki. Za mną. Skaczcie! Dobra!
Na kanapie będziemy bezpieczni. Gotowi?
- Nie dotykaj lawy! - Jasne.
Dobra! Jazda!
Austin? Caleb?
Co byście wybrali, psa czy małpę?
- Małpę. - Małpę.
A małpę-dziewczynkę czy psa-chłopca?
- Psa. - Jasne.
Patrz! Znalazł kogoś na swoim poziomie.
- Dobra. W porządku. - Zepsułam drzwi.
Cześć, mamo! Graliśmy w lawę.
Ale frajda! Świetnie!
Dobra. Przyprowadziłem je, bo trochę się zalały.
Harry Potter!
Pamiętam to.
Voldemort próbuje go zabić kilka razy.
A ten gościu, Cedric? Zostaje rozwalony.
Biedny Cedric.
- Co jest z ciocią Maddie? - Musi iść spać.
- Nic jej nie będzie. - Chłopcy? Kto chce lody?
Chodźmy.
Mógłbyś…
Tak.
Daj spokój.
Nie psuj zabawy!
- Dywan jest taki miękki. - Wiem.
- Jestem głodna! - W porządku.
Dobra.
Uważaj.
W porządku?
Nienawidzę jej.
Naprawdę jej nienawidzę.
Zawsze to robi. Wszystko psuje.
Zawsze coś odwali. Zawsze.
Siedzisz w lawie.
Cześć!
Paul? Cześć!
Cześć. Wybacz najście. Drzwi były otwarte.
Chciałem podrzucić kwiaty dla Georgii.
Była dzisiaj jakaś dziwna.
To był dziwny tydzień.
Przykro mi. Zostawię je przy drzwiach.
Jest na górze, idź do niej.
Naprawdę?
Tak. Idź na górę. Na pewno chciałaby cię zobaczyć.
Dobra!
Tędy? Dzięki.
Dobra.
Weź mnie do łóżka, Joe!
Pewnie.
Dobra.
- Mam telefon. - Chcę wody.
- Joe! - Dobra. W porządku.
Georgio?
Paul!
Co robisz?
Przepraszam. Ginny mówiła, że mogę wejść.
Ale mogę wyjść, jeśli przeszkadzam.
Nie, właśnie wychodziłem.
Kto to?
Paul.
Moja przyrodnia siostra. Nie przedstawię was, jest nieprzytomna.
Więc to te problemy rodzinne.
Tak. Paul, nie jestem jak ty.
Nie byłam w Tajlandii i na studiach.
Dorastałam w mrocznym syfie i nie chciałam, żebyś to widział.
Dobra. Georgio, nie wiem, czego tu nie rozumiesz.
Podobasz mi się.
Dobrze? Chcę cię poznać.
Nie musimy nic przed sobą ukrywać.
A ty co byś ukrywał?
Cóż…
Bardzo się wściekam przy The Great British Bake Off.
Uczestnicy bardzo źle zarządzają czasem.
Każdy ma swoje problemy.
To nie to samo i wiem, że miałaś trudne życie,
ale nic mnie nie odstraszy.
Rozumiem cię.
OSTATNIE WIADOMOŚCI
JESTEM TERAZ Z GEORGIĄ
WYCIĄGNIJ COŚ UŻYTECZNEGO
CZY KENNY MIAŁ TRZY STUDIA, ZANIM JĄ POZNAŁ?
CHCĘ WIĘCEJ KASY
NIE TAKA BYŁA UMOWA
WYCIĄGNĘ, CO TRZEBA
5000 $, OSTATNIE SŁOWO UFA MI
DOBRA WYCIĄGNIJ COŚ UŻYTECZNEGO
USŁUGI DETEKTYWISTYCZNE GABRIEL CORDOVA
CORDOVA JAKO WILLY LOMAN
W LOKALNEJ PRODUKCJI ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA
Czuję się do dupy.
Widziałaś moją mamę?
Nie. Wyszła, zanim wstałam.
Nie zostawiła wiadomości. Typowe.
Co to za dom bez kawy?
Jacy są moi dziadkowie?
Mam na to za dużego kaca.
Daisy. Babcia.
Dorastała w Alabamie.
Jest popaprana jak tapeta w motylki.
Co masz na myśli?
Odkąd pamiętam, brała oksykodon.
W dzieciństwie…
Georgia…
opiekowała się mną.
Wiem, że jesteś na nią zła.
I może na to zasługuje,
ale dobrze, że ich nie znasz.
Nie są dobrzy.
A mój dziadek?
Ojciec Georgii
to nie moja sprawa.
Chwila, nie macie tego samego ojca?
Na pewno mam za dużego kaca.
Może lody na śniadanie?
Chłopcy!
Nie?
Tak.
Kawy?
Jesteś coraz seksowniejszy.
Przepraszam.
Kładziesz palec na moim i nasza krew się miesza.
Bracia krwi.
Tak!
Powiemy im, że już są krewnymi?
Nie. Nie psuj im tego.
Nie ma nic do jedzenia.
Była cała pizza.
Zjadłam ją.
Gdzie jest Ginny?
Kąpię ją.
Co?
Nie możesz zostawiać jej samej. Mogła utonąć.
Nic jej nie jest.
Musimy pogadać.
Co masz na myśli?
Nie możesz tu zostać.
Przykro mi.
Próbowałam.
Naprawdę. Nie masz pojęcia.
Nie mogę zajmować się wami obiema. I tak ledwo sobie radzę.
Proszę! Przepraszam, Mary!
Mów mi Georgia!
Georgia Warren.
Georgio, proszę!
Słuchasz mnie?
Musisz wracać do domu.
Przepraszam, ale nie jesteś moim problemem.
Nie każ mi tam wracać!
Cześć! Mamy lody z orzechami pekan.
- Czemu tu są ich walizki? - Wyjeżdżają.
- Nie! Dlaczego? - Bo czas, żeby jechali.
Naprawdę? Tak to rozegrasz?
Ginny, zabierz brata na górę.
Nie, mamo. Rozmawiałyśmy.
Nie zmieniłaś się, Mary.
Troszczysz się tylko o siebie. Inni cię nie obchodzą.
Byle tylko Mary była górą.
Mary? Kim jest Mary?
Kim jest Mary?
Tak. Kim jest Mary?
Na górę, Ginny.
Weź Austina.
- Mamo, co… - I to już!
JEST KIEPSKO. MAMIE ODWALA.
Mama jest wściekła.
Robi się taka straszna, kiedy jest wściekła.
Będzie dobrze.
Chcesz pojechać na wakacje? Tak? Dokąd?
Może do Krainy Czarów?
Coś mi to przypomina!
Zupełnie jak w Nowym Orleanie.
Jak śmiesz przychodzić do mojego domu i poznawać moje dzieci?
Jesteś taka wyniosła.
Skręcisz szyję od zadzierania nosa.
Mogłaś nabrać innych, ale ja cię znam.
Co to?
Dziesięć tysięcy. Chciałaś o połowę mniej.
Nie zamierzałam…
Potrzebowałam pieniędzy!
Wiesz co? Nie. Dobrze wiesz, że zrobiłabyś tak samo.
Chociaż tyle mi się należy!
Urządziłaś sobie słodkie życie.
Zostawiłaś mnie na pastwę losu! Byłam dzieckiem!
Cóż,
już nie jesteś.
Dobra.
Nie jesteś zła o detektywa.
Nie wygadałabym, co robiłaś w Nowym Orleanie.
Z tą głupią grą w pokera.
Jesteś zła, bo ci go przypominam.
Kiedy na mnie patrzysz, widzisz mojego ojca.
Czujesz go.
Wynoś się z mojego domu.
Wiem, jak to jest.
Kiedy na samą myśl cię skręca.
Kiedy chcesz zedrzeć z siebie skórę
i rozwalić sobie mózg.
Wiesz, skąd to wiem?
Po twoim odejściu
zaczął to robić mi.
Lepiej już jedź.
Będą korki.
- Czas na nas! - Co? Nie!
Chodź.
- Nie chcę! - Co się dzieje? Co się stało?
Twoja mama wciąż jest samolubną suką.
- Chodźmy! - Czekaj!
I to już.
W porządku. Już dobrze.
Nie śpię. Nie wiem dlaczego.
Cześć!
Wszystko w porządku? Nie odpisywałaś mi.
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
Mogę coś zrobić?
Nie. W sumie…
W sumie tak. Odwieziesz mnie?
- Nie mogę tu dzisiaj być. - Mamy lekcje.
Jasne. Chodźmy.
Cześć.
Jak się masz?
- Dobrze. - Dobrze. To…
to dobrze.
Więc…
Muszę coś powiedzieć,
ale mam mroczki przed oczami, co może oznaczać odwarstwienie siatkówki…
Max, nie mam na to czasu.
Nawaliłam w Halloween i bardzo mi przykro.
Dobra.
Nigdy…
z nikim się nie umawiałam.
- To dość oczywiste. - I to boleśnie.
No i…
odwaliło mi, bo…
naprawdę mi się podobasz.
Daj mi jeszcze jedną szansę.
Dobra.
Dobra?
Spróbujemy jeszcze raz.
Super. Dobra.
Dalej mam mroczki… Ale mogę umrzeć szczęśliwa.
Teraz ja mam mroczki.
O mój Boże!
Cześć! Jak leci?
- Kiepsko wyglądasz. - Źle się czuję.
Idź do domu, nie zarażaj. W tym tygodniu mamy mnóstwo wydarzeń.
Wszyscy muszą być w formie.
Na pewno?
Tak, idź.
Dobra.
Dziękuję.
SZCZĘŚLIWEGO DNIA MATKI
KRWAWE OCZY ATLANTA
Co do diabła, Virginio? Co robisz w domu?
Mogłam cię zabić!
Nigdy nie trzymałam broni.
Co tu robisz? Czemu grzebiesz w mojej szafie?
Chcę odpowiedzi!
Odpowiedzi na co?
Na wszystko!
O twojej przeszłości! Mam dość kłamstw!
Nie obchodzi mnie to. Nie masz prawa grzebać w moich rzeczach.
Nie mów mi o prawach. Co to za rzeczy?
Po co trzymasz broń w domu? Czemu odesłałaś Maddie?
To sprawa między mną a Maddie.
To moja ciotka! Czemu mi nie mówiłaś? To moja rodzina!
Ja jestem twoją rodziną!
- Bądź ze mną szczera. - Jestem!
Gówno prawda, Mary!
Wybacz, że cię spoliczkowałam.
Po prostu…
Gdybyś wiedziała…
inaczej byś na mnie patrzyła.
Nie byłoby powrotu.
Myślisz, że chcesz wiedzieć, ale…
nie chcesz.
Przeszłość musi pozostać w przeszłości.
Rozumiesz?
Jasne, mamo.
Moja mama rozwiązuje problemy, ignorując je.
Pakuje je w schludne pudełko i chowa.
Zostawia przeszłość za sobą.
Ale to wpływa nie tylko na nią.
To też moje życie.
I chcę otworzyć pudełko.
Cześć, tato.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz